Γονεϊκότητα

Ξοδεύουμε ατελείωτες ώρες εξηγώντας τους πώς να είναι ευγενικά, πώς να μοιράζονται τα παιχνίδια τους, πώς να λένε «ευχαριστώ» και πώς να προσπαθούν για το καλύτερο. Όμως, η αλήθεια είναι πως τα πιο δυνατά, τα πιο βαθιά μαθήματα που θα πάρουν ποτέ, δεν θα προέλθουν από τις νουθεσίες μας. Θα τα πάρουν παρατηρώντας μας σιωπηλά. Υπάρχει ένα «κρυφό σχολείο» που λειτουργεί καθημερινά μέσα στο ίδιο μας το σπίτι. Και ο πίνακας αυτού του σχολείου δεν γράφει κανόνες συμπεριφοράς, αλλά δείχνει ζωντανά το

Μια μικρή, απλή πράξη, όπως το να καθίσετε μαζί με το παιδί σας και να παίξετε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι, μπορεί να έχει μακροχρόνιες επιδράσεις στην ανάπτυξή του, στις κοινωνικές του δεξιότητες και στην ψυχολογική του ανθεκτικότητα. Σε έναν κόσμο που όλα γίνονται με ένα «κλικ», όπου η ικανοποίηση είναι άμεση και οι οθόνες κατακλύζουν τη ζωή μας, τα παιδιά χρειάζονται ξανά την τέχνη της αναμονής, της προσοχής και της στρατηγικής σκέψης. Τα επιτραπέζια παιχνίδια και τα παιχνίδια με χαρτιά δεν είν

Για πολλούς, η απάντηση φαίνεται αυτονόητη. «Και τα δύο, φυσικά.» Κι όμως, αν κοιτάξουμε πιο βαθιά στον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας — τι τα διδάσκουμε, τι αποφεύγουμε να τους πούμε, ποιες συμπεριφορές επαινούμε — θα δούμε ότι οι περισσότεροι γονείς, ίσως χωρίς να το καταλαβαίνουν, επιλέγουν το πρώτο εις βάρος του δεύτερου. Η Παγίδα της «Αρεστής» Προσωπικότητας Από μικρή ηλικία, διδάσκουμε στα παιδιά μας να είναι ευγενικά, να μην «σκάνε» τη φούσκα των άλλων, να μην φέρνουν αντίρρηση, να

Ας υποθέσουμε ότι στέκεστε σε έναν κήπο και αναρωτιέστε: «Πόσο νερό χρειάζεται κάθε φυτό;» Αν δώσετε στην τριανταφυλλιά 50 λίτρα νερό, μάλλον θα πεθάνει! Το ίδιο ισχύει και με τα παιδιά. Αυτό που πρώτα πρέπει να δείτε είναι τι είδους λουλούδι έχετε στον κήπο σας και πόση φροντίδα χρειάζεται! Ένας διάσημος στοχαστής και γιόγκι, ο Sadhguru J. Vasudev, μας δίνει το δικό του δεκάλογο για το τι σημαίνει καλός γονιός! 1. Ένα παιδί είναι ένα προνόμιο Θεωρήστε ως προνόμιο το ότι ένα παιδί «έφτασε» σπ

Ως γονείς, φέρουμε μέσα μας ένα από τα πιο ισχυρά ένστικτα που υπάρχουν στη φύση: την ανάγκη να προστατεύουμε τα παιδιά μας. Αυτό το ένστικτο είναι βαθύ, πρωτόγονο και απολύτως φυσιολογικό. Είναι αυτό που μας κάνει να τρέχουμε όταν ακούμε ένα κλάμα, να ελέγχουμε αν κάλυψαν καλά τα παιδιά τη νύχτα, να χαμηλώνουμε ενστικτωδώς το χέρι μας μπροστά τους στο αυτοκίνητο ακόμα και όταν είναι δεμένα με ζώνη. Αλλά τι γίνεται όταν αυτό το ίδιο ένστικτο — αυτή η αγαπημένη, ευγενής παρόρμηση να κρατάμε τα πα

Ο αόρατος εχθρός στην αυλή του σχολείου Ως γονείς, η μεγαλύτερη επιθυμία μας είναι να βλέπουμε τα παιδιά μας να πηγαίνουν στο σχολείο με χαμόγελο, να κάνουν φίλους και να μαθαίνουν. Η εικόνα του παιδιού που τρέχει χαρούμενο στην αυλή, που γελάει με τους φίλους του και που επιστρέφει σπίτι γεμάτο ιστορίες από την ημέρα του, είναι αυτή που κάθε γονιός ονειρεύεται. Όμως, η πραγματικότητα του σχολικού εκφοβισμού μπορεί να είναι εντελώς αόρατη και να συμβαίνει ακριβώς εκεί που δεν το περιμένουμε — στ

Το «θέλεις να παίξουμε;» μπορεί να φαίνεται για έναν γονιό μια απλή πρόταση, μια πρόσκληση για διασκέδαση. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι ο δικός τους τρόπος να πουν: «Σε χρειάζομαι. Θέλω την προσοχή σου. Θέλω να είσαι εδώ μαζί μου». 🤍 Η συνειδητοποίηση αυτή μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που αντιδρούμε, αλλά και την ποιότητα της σχέσης μας με τα παιδιά μας. Γιατί το παιχνίδι είναι ένας τρόπος έκφρασης συναισθημάτων Τα παιδιά, ιδιαίτερα τα νήπια και τα προσχολικά, δεν έχουν ακόμα ανεπτυγμένες δεξ

Πότε ο θυμός όμως γίνεται βία; Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς για να διαχειριστούν το θυμό των παιδιών τους αλλά και τον δικό τους; Τι μπορεί να «κρύβεται» πίσω από τον θυμό του παιδιού; Ποια είναι τα λάθη που κάνουν οι γονείς όταν έχουν μπροστά τους ένα θυμωμένο παιδί; Χρήσιμες συμβουλές για τη σωστή αντιμετώπιση του προβλήματος δίνει στους γονείς η ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια Άννα Καλυμνιού, η οποία μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, επισημαίνει ότι ο θυμός είναι ένα παρεξηγημένο συναίσθημα, αλλά και μια

Είναι μια σκέψη που μοιάζει λογική. Άλλωστε, τα βλέπουμε να γίνονται πιο ανεξάρτητα, να παίρνουν αποφάσεις μόνα τους, να ζητούν περισσότερο χώρο. Οι αγκαλιές μειώνονται, τα «μαμά/μπαμπά έλα να δεις» λιγοστεύουν και η πόρτα του δωματίου κλείνει όλο και πιο συχνά. Και τότε, κάπου εκεί, γεννιέται μέσα μας μια σιωπηλή πεποίθηση: «Μεγάλωσαν… δεν με χρειάζονται πια όπως πριν». Κι όμως — αυτή η πεποίθηση, όσο διαδεδομένη κι αν είναι, δεν είναι αληθινή. Η αλήθεια είναι πολύ πιο βαθιά, πιο ανθρώπινη και

Δεν είναι ο θυμός. Δεν είναι η ντροπαλότητα. Η πραγματική ένδειξη υγιούς ανάπτυξης είναι κάτι πολύ πιο βαθύ: η ικανότητα του παιδιού να παίρνει πρωτοβουλίες. 👉 Γιατί Η Πρωτοβουλία Είναι Τόσο Σημαντική Όλοι οι γονείς, φυσικά, ανησυχούν για την ανάπτυξη των παιδιών τους. Όταν ένα παιδί είναι ευερέθιστο, κλαίει εύκολα ή δείχνει ντροπαλό, το πρώτο ερώτημα που έρχεται είναι: «Μήπως κάνω κάτι λάθος;» Όμως, όπως επισημαίνει η έμπειρη παιδαγωγός, το πιο σημαντικό «καμπανάκι» δεν βρίσκεται εκεί. Βρίσκετα

Οι γονείς σύμφωνα με την δόκτορα Μακ Κρίντι ταλαιπωρημένοι και με τα ενοχικά τους σύνδρομα γιγαντωμένα μέσα τους, ψάχνουν να βρουν τον κατάλληλο τρόπο να επιβληθούν στα παιδιά τους. Και ενώ για τους περισσότερους γονείς σήμερα είναι αυτονόητο ότι το ξύλο ανήκει στο παρελθόν ως παιδαγωγική μέθοδος, παρ’ όλα αυτά δεν μπορούν να επιβληθούν στον εαυτό τους κάθε φορά που οι μικροί μπόμπιρες αδυνατούν να πειθαρχήσουν στις υποδείξεις τους. Και καταφεύγουν στις φωνές. Το αποτέλεσμα είναι οι ενοχές να

Δεδομένων μάλιστα των προβλημάτων που παρουσιάζονται στα σχολεία της χώρας, με τις ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς και αναλώσιμα, είναι βέβαιον ότι κάθε ευχάριστος συνειρμός και κάθε κίνητρο που μπορούν να δώσουν οι γονείς στα παιδιά τους για να «ξαναθυμηθούν» τη σχολική καθημερινότητα είναι καλοδεχούμενα. Τι λένε οι ειδικοί για την πρώτη εβδομάδα στα σχολεία; Η κυρία Μαρίνα Ψιλούτσικου, συγγραφέας, διδάκτορας στη Στρατηγική των Επιχειρήσεων και συνεργάτρια του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, προ