Μετάβαση σε περιεχόμενο

Αποβολή και ψυχολογία


Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπέρα σε όλες!! 

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας και τη δική μου εμπειρία... Τον Ιούλιο έμεινα εγγυος στο δεύτερο παιδάκι μου και τον Αύγουστο παλινδρομησε... 

Την περίοδο εκείνη  είχα πάρα πάρα πολύ δουλειά λόγω της καλοκαιρινής σεζόν και ειλικρινά δεν το πήρα και τόσο άσχημα... Είπα να είμαστε καλά γέροι και δυνατοί και θα τα ξανά καταφέρουμε... 

Εκανα απόξεση μέτα από 1 εβδομάδα... Είχα πάρει αρκετή προγεστερονη γιατί είχαμε δει μια μικρή αποκόλληση και επειδή εκείνη την περίοδο δεν μπορούσα να σταματήσω για κανένα λόγω τη δουλειά δεν είχα πρόβλημα να καθηστερισω την απόξεση... 

Όλα πήγαν καλά και ήρεμη επέστρεψα στη ζωή μου και στο παιδάκι μου... 

1 εβδομάδα μετά την απόξεση και ενώ γυριζα από τον παιδότοπο με το γιο μου... Με έπιασε μια ατονία στο άκρα δυσπνοια και ταχυκαρδία...Νομιζα ότι θα πέθαινα... Πήγα στο νοσοκομείο κλινικά με βρήκαν μια χαρά... Ένας γιατρός όμως μου μίλησε για τις κρίσεις πανικού... Το έψαξα.. Πήγα σε ψυχολόγο.. Και πράγματι πέρασα μια μικρή κρίση πανικού... Έπειτα αυτό γύρισε σε μιας μικρής μορφής κατάθλιψης... Σήμερα 2 μήνες μετά δεν υπάρχει καμία ενέργεια καμία διάθεση καμία όρεξη να κάνω το οτιδήποτε... Και όταν μένω μόνη με τον γιο μου το άγχος μου ξεπερνά κάθε επίπεδο... Δεν μπορώ να δουλέψω να συγκεντρωθω.. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι έχω χάσει το χαμόγελο μου... Ήθελα λοιπόν να ρωτήσω αν κάποια από εσάς είχε κάτι παρόμοιο στη ζωή σας και αν το ξεπέρασε... Εμένα αυτή τη στιγμή μου φαίνεται τοοοοσο δύσκολο όλο αυτό... 

 

Δημοσίευση

Καλησπέρα. Λυπάμαι πολύ για την απωλεια σου.

22 Αυγούστου εκανα διακοπη κυησης με αποξεση λογο διεισδυτικου πλακουντα. Ήμουν στην 11η βδομαδα και ήταν τ 3ο μ μωράκι.

Διαλυθηκα πραγματικά. 2 μηνες μετα δ υπάρχει μερα που να μην το εχβ σκεφτει. Δεν ειμαι στη δικη σου ψυχολογική κατασταση αλλα ξεσπασα και θρηνησα γι αυτο το μωρο οταν επρεπε. Ακόμα ομως με πιανει τ παραπονο. Ακομα δε χαμογελαω. Ακομα με ποναει. Βεβαια η καθημερινότητα με αλλα 2 παιδιά στο σπιτι με συνεπαίρνει και καθε μερα σκέφτομαι ποσο τυχερη ειμαι που τα έχω. Αλλα μια απωλεια ειναι μια απωλεια και πάντα ποναει. Αν δεν μπορεις να το διαχειριστεις μονη σου μιλα με καποιον ειδικο. Βρες χρονο και ξέσπασε, θρηνησε, πεσε σφα πατώματα. Αλλα μεχρι ενα σημειο. Μετα θα πεις φτανει παμε παρακατω. Προχωραμε μπροστα. Εύχομαι συντομα να εισαι καλύτερα και αν το θελεις να το ξανά προσπαθησεις.

Δημοσίευση
στις πριν 4 ώρες, ο/η ValiaCh είπε:

Καλησπέρα σε όλες!! 

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας και τη δική μου εμπειρία... Τον Ιούλιο έμεινα εγγυος στο δεύτερο παιδάκι μου και τον Αύγουστο παλινδρομησε... 

Την περίοδο εκείνη  είχα πάρα πάρα πολύ δουλειά λόγω της καλοκαιρινής σεζόν και ειλικρινά δεν το πήρα και τόσο άσχημα... Είπα να είμαστε καλά γέροι και δυνατοί και θα τα ξανά καταφέρουμε... 

Εκανα απόξεση μέτα από 1 εβδομάδα... Είχα πάρει αρκετή προγεστερονη γιατί είχαμε δει μια μικρή αποκόλληση και επειδή εκείνη την περίοδο δεν μπορούσα να σταματήσω για κανένα λόγω τη δουλειά δεν είχα πρόβλημα να καθηστερισω την απόξεση... 

Όλα πήγαν καλά και ήρεμη επέστρεψα στη ζωή μου και στο παιδάκι μου... 

1 εβδομάδα μετά την απόξεση και ενώ γυριζα από τον παιδότοπο με το γιο μου... Με έπιασε μια ατονία στο άκρα δυσπνοια και ταχυκαρδία...Νομιζα ότι θα πέθαινα... Πήγα στο νοσοκομείο κλινικά με βρήκαν μια χαρά... Ένας γιατρός όμως μου μίλησε για τις κρίσεις πανικού... Το έψαξα.. Πήγα σε ψυχολόγο.. Και πράγματι πέρασα μια μικρή κρίση πανικού... Έπειτα αυτό γύρισε σε μιας μικρής μορφής κατάθλιψης... Σήμερα 2 μήνες μετά δεν υπάρχει καμία ενέργεια καμία διάθεση καμία όρεξη να κάνω το οτιδήποτε... Και όταν μένω μόνη με τον γιο μου το άγχος μου ξεπερνά κάθε επίπεδο... Δεν μπορώ να δουλέψω να συγκεντρωθω.. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι έχω χάσει το χαμόγελο μου... Ήθελα λοιπόν να ρωτήσω αν κάποια από εσάς είχε κάτι παρόμοιο στη ζωή σας και αν το ξεπέρασε... Εμένα αυτή τη στιγμή μου φαίνεται τοοοοσο δύσκολο όλο αυτό... 

 

Καλησπέρα δεν μου έχει συμβεί κάτι παρόμοιο να πω την αλήθεια 

Εγω είχα μείνει εγκυος τον Αύγουστο στο δεύτερο παιδάκι μου και δυστηχως παλινδρόμησε… πριν 3 βδομαδες έκανα την αποξεση

γενικα το πήρα σχετικά καλά και ήρεμα δυστηχως συμβαίνουν και αυτά είναι μέσα στην ζωή και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να το αλλάξουμε 

δεν μπορω να σε βοηθησω καθόλου με το θέμα που έχεις απλά εστειλα για να σου πω πως είναι πολύ συχνό φαινόμενο αυτό καποιες κοπέλες το παίρνουμε λίγο πιο ελαφριά καποιες άλλες λίγο πιο βαριά.. ίσως δεν έδωσες το χρόνο που έπρεπε στο εαυτό σου και να καταλάβεις τι έγινε, σαν το έκρυψες λίγο κάτω από το πατάκι γιατί στην φάση που ήσουν είχε άλλες προτεραιότητες και τώρα που ηρέμησες σου εσκασε σωματικά και ψυχολογικά και μάλλον σου ήρθε πιο λιγο βαριά  με κρίσεις πανικού.. επλιζω ένας ειδικός να μπορεί να σε βοηθήσει 

εγω τις μερες που εμαθα ότι δεν πάει καλά η εγκυμοσύνη ήμουν πολύ οκ με αυτό πήγα έκανα την αποξεση μου όλα καλά..

μετα άρχισα όμως να το σκέφτομαι και να στεναχωριέμαι που πήρε λίγο χρόνο να καταλάβω τι έγινε.. τώρα με ρίχνει καποιες φορές ψυχολογικά αλλά προσπαθώ να κοιτάω μπροστά και να μην με βλέπει και το παιδάκι μου λυπημένη.. περιμένω να αδιαθετησω και να ξανά προσπαθήσω από την αρχή.. 

Σου εύχομαι να πάνε όλα καλά και να νιώσεις ξανά χαρούμενη 😊

  • 2 weeks later...
Δημοσίευση

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!! Τελικώς και μετά από ένα σωρό εξετάσεις που έκανα.. Καταλήξαμε στο συμπέρασμα με την ψυχίατρο μου ότι ήταν λίγο πολύ όλα μαζί... Το άγχος της δουλειάς, το ότι εκείνη τη στιγμή η συγκέντρωση μου ήταν αλλού και αφού ηρέμησε ο εγκέφαλος και συνειδητοποίησα τι ακριβώς είχε συμβεί μου ξέσπασε με τις κρίσεις πανικού... Γνωρίζω πλέον ότι είναι σύνηθες φαινόμενο για άλλες πιο ήρεμα για άλλες πιο βαριά... Νομίζω πως κάθε μέρα πηγαίνω και καλύτερα!!! Σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας και σας εύχομαι ότι καλύτερο έχει να σας δώσει η ζωή να σας το δώσει με απέραντη αγάπη και υγεία!! Για εσάς τις οικογένειές σας και όλο τον κόσμο!!! 

Δημοσίευση
στις πριν 10 ώρες, ο/η ValiaCh είπε:

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!! Τελικώς και μετά από ένα σωρό εξετάσεις που έκανα.. Καταλήξαμε στο συμπέρασμα με την ψυχίατρο μου ότι ήταν λίγο πολύ όλα μαζί... Το άγχος της δουλειάς, το ότι εκείνη τη στιγμή η συγκέντρωση μου ήταν αλλού και αφού ηρέμησε ο εγκέφαλος και συνειδητοποίησα τι ακριβώς είχε συμβεί μου ξέσπασε με τις κρίσεις πανικού... Γνωρίζω πλέον ότι είναι σύνηθες φαινόμενο για άλλες πιο ήρεμα για άλλες πιο βαριά... Νομίζω πως κάθε μέρα πηγαίνω και καλύτερα!!! Σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας και σας εύχομαι ότι καλύτερο έχει να σας δώσει η ζωή να σας το δώσει με απέραντη αγάπη και υγεία!! Για εσάς τις οικογένειές σας και όλο τον κόσμο!!! 

Να πάρεις το χρόνο σου να ηρεμήσεις και σιγά σιγά θα στρώσουν όλα θα το δεις..😊

ευχομαι να πάνε όλα καλά και χαίρεσαι το παιδάκι σου 🥰

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Συνήθως λένε ότι στα δεύτερα η κοιλιά είναι μεγαλύτερη. Εμείς καλά τα πάμε. Έχει πολύ πλάκα γιατί είναι παπαγάλος. Μιλάει πάρα πολύ σε σημείο που κάνουμε συζήτηση. Ρωτάς κ απαντάει τα πάντα. Έχει κόλλημα με την καθαριότητα, δεν του αρέσει με τίποτα να κάνει παζλ παρα μόνο να τα πετάει. Τον έβαλα να κάνουμε μπισκότα κ έκλαιγε από το ζυμάρι γιατί λέρωσε τα χέρια του. Δεν μπορούμε να αφήσουμε μπουκάλι με νερό για τα ξεβιδωνει. Στη δουλειά είμαι σπαστό 8ωρο, οπότε τον βλέπω το πρωί, το μεσημέρι κ το απόγευμα κ με βολεύει αυτό το πρόγραμμα, γιατί τον βλέπω όλη τη μέρα! Με το καλό να έρθει και η δεύτερη κόρη!!! Να σας ζήσει η Αργυρώ σας!!!
    • Ναι να το ξεκινήσετε χωρίς πίεση κλασικά με υπομονή.. τα ξέρεις.. θέλει χρόνο και εξάσκηση να συνηθίσει και να μάθει το καλαμάκι.. Ναι ισχύει ότι είναι προτιμότερο, για εμένα λόγο ορμονών που έχει το αγελαδινό.. σκέψου το αγελαδινό είναι για να μεγαλώσει το μοσχαράκι σε αγελάδα.. πόσες ορμόνες έχει για να μεγαλώσει αυτό το ζώο το μωρό του.. γενικότερα προσπαθώ να αποφεύγω τα αγελαδινα και σε γιαούρτι/τυριά.. όπου μπορώ περισσότερο βέβαια.. Ναι εννοείται ότι είναι και το στυλ της κάθε οικογένειας! Για αυτό κιόλας λέω ότι για εμένα το ιδανικό είναι εκεί κάπου στις 10-10:30.. γιατί αυτή θέλει να με ακουμπάει κιόλας και δεν μπορώ να με φανταστώ να κάθομαι στο κρεβάτι αγαλματάκια ακίνητα αμίλητα και αγέλαστα από τις 7-7:30 πχ 😂😂 Και σου κοιμάται και αρκετές ώρες!! Μωρέ μπράβο το παιδί!! Φτου φτου φτου!! Όχι εμένα σου λέω, πόσες ώρες είναι.. 7 ώρες το βράδυ και 2 ώρες το μεσημέρι.. εκεί δηλαδή συνολικά περίπου 9-9:30 ώρες/24ωρο, τέλος.. και πάνω μου κολλημένη πάντα αγκαλίτσα, αλλιώς δεν.. το κυριότερο είναι ότι δεν το χωράει κάν ο νους μου το πως σου ξανακοιμαται..🤯 όχι μόνο εσένα δηλαδή, που διαβάζω λέτε αφυπνίσεις.. εμάς οι "αφυπνίσεις" της συνοδεύονται από 4-5 ώρες τουλάχιστον, όρθια στο πόδι να "χοροπηδάει"..🥴 Μωρέ και εμάς κάπου εκεί 2 μηνών περίπου στον ύπνο ζούσαμε την ουτοπία.. το παιδί κοιμόταν σερί από τις 10 το βράδυ μέχρι τις 6-6:30 το πρωί σερί.. και ανά 3ωρο κοιμόταν ένα 2:30ωρο τουλάχιστον.. σου μιλάω για ουτοπία.. 🥹 πόσο μου λείπει.. 6 μηνών έγινε το πρώτο μεγάλο sleep regression με το άλμα.. καταφέραμε με πολύ κόπο πολύ αργά και με πισογυρισματα φυσικά να κοιμάται κάπου 11:30-12 το βράδυ.. κράτησε 1-1,5 μήνα περίπου Σεπτέμβρη - Οκτώβρη και με το που μπήκε ο Νοέμβρης με την αλλαγή της ώρας όμως σχεδόν άμεσα σε 1-2 μέρες από την αλλαγή της ώρας, γμθκε ο Δίας όμως.. και από τότε παλεύουμε πάλι να το φέρουμε σιγά σιγά.. και πολλές φορές μας φέρνει στα όρια μας δηλαδή.. τίποτα, υπομονή μόνο.. αφού το διάβαζα στον άντρα μου που γράφεις για τον ύπνο και δεν το πίστευε σκέψου.. μου λέει δεν το κοιμίζει όλη μέρα; Και τι ώρα σηκώνεται το πρωί από τις 4; 🤣🤣 Είναι και στο παιδί καταλαβαίνω.. μιας φίλης μου ο πρώτος γιός της ήταν το όνειρο θερινής νυκτός κάθε μαμάς στον ύπνο από την γέννηση.. λες και δεν υπήρχε παιδί στο σπίτι.. ο δεύτερος τής έχει αλλάξει τα φώτα!! 😅😅 Ίδιος με την δικιά μου από τις περιγραφές της.. 🫣🤭
    • Κορίτσια λ,Μ έστειλε σήμερα τα αποτελέσματα..απορώ πώς...92 157 105..όμως από φέτος Μ είπε άλλαξαν τα όρια κ εκεί που ήταν 160 ή 180 την πρώτη ώρα έγινε 140 κ είμαι πάνω από τα όρια στη μια μέτρηση..τα έχω στείλει στον γιατρό..δεν απάντησε κάτι..αν δεν απαντήσει κάτι,θα περιμένω την Παρασκευή να Μ πει στο ραντεβού...
    • Σχετικά με τον ύπνο τι να σου πω... Κάπως ο ίδιος μας υπέδειξε αυτο το ωράριο. Δλδ από 2/3 μηνών κάναμε πάντα τη ρουτίνα του μπάνιου κάπου 7/8μμ και μετά γλαρωνε, θήλαζε και κοιμόταν το μεγαλύτερο stretch ύπνου (4-5 ώρες και καμιά φορά και 6 ώρες σερί). Οπότε το τηρήσαμε έκτοτε και χτίσαμε τις ρουτίνες γύρω απ' αυτο το ωράριο του νυχτερινού ύπνου. Ειδικά απ' όταν ξεκίνησε βρεφικό αυτό το ωράριο όχι απλά εδραιώθηκε αλλά απ' τις 6.30μμ είναι ήδη κουρασμένος φουλ, κι αν χάσουμε το παράθυρο μπάνιο-γαλα-νανι θα πέσει το ταβάνι να μας πλακώσει απ' τις κραυγές του 😂😂  Κάνει και 2 ημερήσιους ακόμα (πρωί περίπου 30/45λεπτα και μεσημέρι 1/2ωρες), από τον 15ο/18ο μήνα θα αφαιρέσουμε σταδιακά τον πρωινό και θα μείνει ο μεσημεριανος μόνο που τον κάνει ούτως ή άλλως στο σχολείο.  Σε γενικές γραμμές η βραδινή του ρουτίνα είναι η εξής (το έγραψα και πρόσφατα σε άλλη ενότητα, κάνω αντιγραφή εδώ): 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Από εκεί και πέρα, συνήθως κάνει 2 αφυπνίσεις, μια στις 00:00/01:00 και μετά 03:00/04:00. Ξυπνάει 6/6:30 για πρωί 🫠 ιδανικά θα ήθελα να ξυπνάει 7/7.30 αλλά όσες φορές και να προσπαθήσαμε να καθυστερήσουμε τον βραδινό ύπνο έβγαζε τρομερή γκρίνια, ήταν υπέρ κουρασμένος και υπέρ νευριασμένος που μετά κάναμε αμάν να τον κοιμίσουμε, Ενώ άμα μένουμε πιστοί στο πρόγραμμα του πλέον τον ακουμπάμε στο κρεβάτι του, κάνουμε πατ πατ στο πωπουδακι μαξ 5 λεπτά και γεια σας. Οπότε καταλαβαίνεις ότι δύσκολα να ξεβολευτουμε κι εμείς 😂😂😂  Πάντως έχει να κάνει και με το στυλ ζωής της κάθε οικογένειας ρε συ - έχουμε κι εμείς φιλικό ζευγάρι που βάζουν τον μικρό τους το νωρίτερο 11μμ γτ έτσι τους βολεύει επειδή μετά ξυπνάει 9 το πρωί. Εμείς ούτως ή άλλως ξεκινάμε δουλειά 8πμ και κοιμόμαστε κι οι ίδιοι νωρίς, οπότε λειτουργεί όπως έχει. 
    • Εγω βάζω από αρκετά νωρίς το λαδάκι της  weleda κ είμαι πολύ ευχαριστημένη. Όχι τόσο για ραγαδες γιατί είχα ηδη απο προηγούμενες εγκυμοσύνες, όμως ενυδατώνει εξαιρετικά το δέρμα κ αφήνει ωραία αίσθηση 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...