ΕΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ...

[mariagl]

... που δεν είναι και τόσο παραμύθι. Δεν ήξερα σε ποια στήλη να θέσω θέμα. όποια κορίτσια ενδιαφέρονται ας το διαβάσουν είναι λιγο μεγάλο αλλα αξίζει τον κόπο.

http://www.greenpeace.org/greece/137368/137465

[ΑΡΤΕΜΗ]

Μεγάλο θέμα και πραγματικά μέσα απ' αυτό το άρθρο καταλαβαίνουμε τις τεράστιες δια-στάσεις της καταστροφής του περιβάλλοντος. Βλέπεις όμως ότι η ευαισθησία των περισ-σοτέρων εξαντλείται σε ένα άρθρο ή σε μια τηλεοπτική συζήτηση. Από κει και πέρα στην καθημερινότητα μας χολένουμε και γι΄αυτό φταίει ότι το σχολείο δεν φρόντισε να μας κά-νει ν΄αποκτήσουμε μια στοιχειώδη περιβαλλοντική συνείδηση.

[mariagl]

Εχεις απόλυτο δίκιο για το σχολείο. Θα προσθέσω όμως και την οικογένεια. οι γονείς μου πχ ποτέ δεν ήταν ευαισθητοποιημένοι σε θέματα περιβάλλοντος, δε ξέρω γιατί ίσως επειδή είναι μεγάλοι σε ηλικία και μεγάλωσαν α)στην επαρχία, β) σε καθαρό περιβάλλον γ)τρώγωντας υγιεινα με αγνα προιόντα. Εγώ προσπαθώ όσο μπορώ να μεταδώσω στο γιο μου και αργότερα στην κόρη μου το αίσθημα ευθύνης απέναντι στο περιβάλλον. Ας μην τα περιμένουμε όλα απο κυβερνήσεις και προγράμματα,(ειδικά οι κυβερνώντες ασχολούνται με άλλα θέματα όπως διαπιστώνουμε καθημερινά ) αλλά ας κάνουμε και εμείς κατι..

[ΑΡΤΕΜΗ]

Συμφωνώ απόλυτα, αυτό που λες για τους γονείς το έχω ζήσει κι εγώ έτσι ακριβώς όπως το μεταφέρεις αλλά τώρα που το διαβάζω από σένα το συνειδητοποιώ. Αν δεν γίνει ατομική προσπάθεια δεν πρόκειται να προχωρήσει κάτι. Αυτό που γενικά πιστεύω όμως είναι ότι οι άνθρωποι είναι τρομερά αδιάφοροι σε τέτοια θέματα και ειδικά τώρα που τα θέματα επιβί-ωσης κυριαρχούν.