Χρυσάνθη_

ναι εχω μια κουμπαρα που δεν εχει κανει παιδι εδω κ 15 χρονια..κ εξωσωματικες εχει κανει αλλα τιποτα...μου ειπε οτι αν ειναι να τις τυχαινε κατι σαν το δικο μου καλυτερα να μην μεινει ποτε εγκυος... εγω αν δεν μπορουσα θα επερνα παρενθετη μητερΑ

αν ρωτας εμενα γιατι δεν καταλαβα...ειχε δισχιδη ραχη κ καταστραφηκε το κεφαλι του...αν το ειχαμε προλαβει στην 15 εβδομαδα θα πηγαινα αγγλια κ τωρα θα ειχα μια μπεμπα 1,5 μηνων...εκανα διακοπη 22 εβδομάδων.

το ξερω γιατι το σκεφτηκα κ εγω...αλλα καλυτερα να μην φουσκωνει η κοιλια παρα να φουσκωνει κ μετα μωρακι να μην υπάρχει...εγω ποναω πολυ κ δεν προκειτε ποτε μα ποτε να το ξεχαασω...

λυπαμαι δεν το ξερω...γιατι τωρα τελευταια γυρισα σχεδον ολους τους γιατρους της αθηνας μιας που ειχα πεσει σε μεγαλο μαλ@@@@

εγω νταλια περιμενω...σε μια εβδομα θα σου πω αν καταλαβαινει τα παντα σε μια εγκυμοσυνη.....εγω σε αυτον παω τελειωσε δεν ψαχνω με καλυψε σε ολα

filis που γεννησες?

ειναι σχετικο για μενα αυτο...αν μου τυχει κατι τετοιο παλι δεν ξερω αν θα το αντεξω...κ νομιζω οτι δεν θα ξανπροχορησω σε διακοπη κυησης... αν δεν μπορουσα να κανω παιδια ειναι τελειως διαφορετικο απο το να μενεις κ να φτανεις 5-6 μηνων κ να τα σκοτωνεις...για μενα θα ηταν καλυτερο αυτο...να μην μπορω να κανω...θα υοθετουσα...και οσο για τον αντρα της κοπελας θα πρεπει να ηταν μεγαλο καθ@@@ γιατι δεν την αγαπουσε κ παιδια να ειχαν καποια μερα θα την παρατουσε με καποια αλλη δικαιολογια. Εγω εμπιστευτηκα τωρα ενα γιατρο και του ειπα εχω πιθανοτητες να ξαναγινει αυτο? Μου εδωσε μια απαντηση οτι εχω καποιες πιθανοτητες μικρες αλλα οχι μηδενικες... Θα ξαναπροσπαθησω δεν γινετε γαιτι τα θελω...θελω να κανω 4...θελω ο γιος μου να ουρλιαζει απο ευτυχια με τα αδελφακια του...

Κοριτσακι γεια και απο μενα.... Λοιπον απο οταν θυμαμαι τον εαυτο μου εχω ενα μωρο στα χερια...και πως γινετε αυτο εχω αλλα 4 αδελφια..με 1,5 χρονο διαφορα το καθενα...η μαμα μου μου λεει επειδη μεναμε σε χωριο κ επρεπε να πλυνει στην σκαφη, να ζυμωσει ψωμι..κτλ καταλαβαινετα εγω μεγαλωσα 4 αδελφάκια...μου εβαζε ενα μαξιλαρι κατω απο το χερι κ ταιζα το μωρο...να φανταστειτε εχω τις εικονες αυτες στο μυαλο μου...την μικρη δε, τι θυμαμαι τελειως καλα...την ταιζα της εφτιαχνα κρεμα...τα παντα...κ για να ξερετε δεν ειμαι μεγαλη 29 χρονον ειμαι....κ δεν ηθελα να τα ακουμπήσει κανενας..ειχα παιει σε μια θεια μου κ πρεπει να ημουν 2,5 κ η αδελφη μου γυρω στους 6-7 μηνες και επειδη δεν οτυς ηξερε εκλαιγε..και θελαν να μου την παρουν κ εγω την πήρα κ εφυγα...δεν ηθελα να κλαινε καθολου.... Οπότε μολις εμεινα εγκυος το λατρεψα απο εκεινη την στιγμη...να φανταστειτε δεν κοιμηθηκα στο μαιυτηριο καθολου για να τον εχω συνεχεια αγκαλια...μεχρι κ την νυχτα τον ζητουσα κ μου τον φερναν κ τον κρατουσα στην αγκαλια μου...αφου οι μαιες αναρωτιοντουσαν γιατι δεν κοιμαμαι...ειναι η ζωη μου απο την πρωτη ημερα που τον πηρα αγκαλια...ειναι το φως μου, η καρδια μου, ο ομορφοτερος αντρας σε ολο το συμπαν και δεν λεω υπερβολες (να φανταστειτε εχει ξανθα μαλλακια κ γαλαζια ματακια, πηρε απο την μανουλα του).κ καποιες στο μαιυτηριο μου καναν συνεχεια παρατηρηση γιατι τον εχω αγκαλια....εγω δεν τους ελεγα γιατι τα ειχαν παρατημενα μεσα στα καλαθακια μοναχουλικα...και μου λεγαν μολις γυρισεις σπιτι ποιος θα στα κανει...ολη μερα τον ειχα αγκαλια μου και ολα τα προλαβαινα και κουρασμενη δεν ενιωσα ποτε...και τωρα το σκατουλι δεν θελει αγκαλιες....και εγω θελω.... Απο την πρωτη μερα της συλληψης ημουν μαμα με ολη την σημασια της λεξεως...δεν μπορω να σας περιγραψω τι νιωθω... κ εμεινα ξανα εγκυος κ ελαμπα...αφου με βλεπαν ολοι κ δεν μπορουσαν να καταλάβουν γιατι ημουν τοσο ευτυχισμενη...και η μπεμπα παει εφυγε ...κ εγω ποναω για το κοριτσακι μου που ποτε δεν ειδα)...οποτε φανταζομαι μπορειτε να καταλαβετε εστω κ λιγο το χαρακτηρα μου (δεν ειμαι σε καμια περιπτωση κακο κοριτσι και ποναω πολυ οταν βλεπω μαμαδες κ παιδακια να υποφερουν)και οτι ειμαι πολυ δεμενη με τα μωρα γενικα... Οταν εγινε αυτο με την μπεμπα ειπα δεν θα ξανακανω αλλο παιδακι γιατι φοβαμαι...και μια καλη μου φιλη μου λεει πως μπορεις αφου εσυ τα λατρευεις?Θα κανω 4 παιδια κ ελπιζω ο θεος να με λυπηθει κ να με βοηθησει... Συγνωμη για το τεραστιο ποστ αλλα τα εγραψα γιατι μου ηρθαν ολα μαζεμενα...ειναι η ζωη μου...

τωρα αυτο με το 2οποντα....μηπως υπονοεις κατι????χαχαχαχα

ρε κοριτσακια θελω κ εγω αλλα ειναι μακρυα....θα δω μηπως πισω τον αντρα μου να κανουμε μια βολτα με το αμαξι κ να ερθω κ εγω...αν κ το κοβω λιγο δυσκολο....μενω μενιδι κ μου φαινεται ταξιδι ολοκληρο...

βαλε βαλε...

κ αφροδιτη μου ξερεις ποιο ειναι το μεγαλο γαμωτο οτι οταν εκανα την αυχενικη δεν φαινοταν το προβλημα αν ειχα τον τωρινο γιατρο θα το εβλεπε στην 15 εβδομάδα που δεν θα ειχε προλαβει να καταστραφει το κεφαλακι της κ θα πηγαινα εξωτερικο...και αν δεν γινοταν ενα θαυμα (που ειμαι σιγορη οτι θα γινοταν), τουλαχιστον θα ειχαμε προσπαθησει....το θεμα εδω σε εμας στην ελλαδα δεν ειναι μονο που θα γεννησεις αλλα κ που θα βρεις καλο γιατρο...

ναι γινετε...δυστηχως γιατι ημουν κολλημενη..τωρα θα ειχα ενα μωρακι...αχ μαλα@@@ γιατροι που καταστρεφεται ετσι τις ζωες μας.

αφροδιτη το εχω διαβασει...και συμφωνω απολυτα...γιατρος δεν ειναι το ονομα αλλα ο ανθρωπος κ οι γνωσεις του...για μενα μετα απο ολα αυτα που ημουν μια ηλιθια κ ειχα γιατρο 9 χρονια τον ιδιο και του ειχα τυφλη εμπιστοσυνη κοιταζω βιογραφικο....εψαξα παρα πολυ εχω γνωρισει ονοματα κ ονομα εδω στην αθηνα κ κατεληξα σε εναν που σπουδασε εδω εκανε ματαπτυχιακο αγγλια κ εχει ακρες με εξωτερικο...μονο αυτο με ενδιαφερει οι γνωσεις του κ αν μπορει να με στειλει εξω...κ ας γεννησω κ στο χωραφι...δεν με ενδιαφερει.

βαναι μου χρονια πολλα...πολλα...πολλα...με υγεια...παρε κ ενα καρματακι απο εμενα γαιτι τα λες χυμα κ καλα κανεις...αντε με τους αλητες...θα με ενδιεφερε παντως το ονομα του γιατρου που εγραψες...αν κ νομιζω καταλαβα ποιον λες...μηπως αρχιζει απο π.....

βρε κοριτσακια γενικοτερα εχουμε ξεφυγει...ακι εγω το καρμα το ανεβασα με τοσο κοπο κ για πλακα το εγραψα....να ειχαμε ξεφυγει μονο εμεις? Αφροδιτη το αλλο νοσοκομειο που σου εγραψα ηταν το τζανειο αλλα δεν θυμομουν το ονομα μιας που εχω παθει αλτσχαιμερ προχωρημενου σταδιου...χχαχαχα παντως για νεοτερα θα σου πω σε λιγες ημερες γιαυτο που σου εχω πει,..

κοριτσια χτες στολισα το δενδρακι μας...κ το ζουζουνακι μου τρελαθηκε...το στολισα κοκκινο κ χρυσο...κ εβαλα φωτακια..βεβαια θα παω μια βολτα ζτο τζαμπο να παρω μονο ενα χρωμα φωτακια γιατι τα πολυχρωμα δεν μου αρεσουν.... εβαλα πανω απο το τζακι μια πρασινη γιρλαντα (ειναι τεραστια σαν φυλλα δενδρου) κ εβαλα τυμπανα κ καμπανουλες στο ιδιο χρωμα...και φιογκους... αυτο το σαββατοκυριακο θα στολισω μπαλκονια και γενικοτερα θα παρω κατι χρυσα τουλια απο τζαμπο να κανω κατι για τον μπαγκο η την τραπεζαρια...

αχ κοριτσια το ειπα κ παραπανω και αλλου γιατροι ειναι λιγοι καλη...αμ βρειτε πειτε μου κ σε μενα την παθουσα... να σημειωσω οτι για τον πρωην γιατρο μου που ηταν μεγαλος μαλα@@@ κ παει το μωρακι μου, ηταν στο αλεξανδρας κ σταματησε γιατι ηταν κ στο ιασω κ δεν προλαβαινε...οποτε εγω ειπα στο χωραφι μπορει να με ξεγεννησει αλλα να ειναι γιατρος....

τεση μου σε καταλαβαινω...ετσι ομως ειναι οι μαναδες εστω κ αν δε τα εχουμε να ποναμε παντα...ποτε δεν θα φυγει ο πονος αλλα πρεπει να ανεβουμε εμεςι για εμας τους αντρες μας κ για αυτα τα αγγελάκια..που μας βλεπουν...και καποιες αλλες κ για τα παιδια που εχουν οπως εγω...πρεπει κοριτσι μου γιατι η στεναχωρια κανει κακο και σιγουρα θα κανεις ενα παιδακι κ θα θελει μια μαμα υγιει...περασα απο το σταδιο σου κ ακομα ωρες ωρες εκει ειμαι αλλα θελε δυναμη...Ξερω οτι ο πονος που νιωθεςι ειναι μεγαλυτερος απο τον δικο μου γιατι τα γεννησες τα ειδες, ζουσαν τα αγκαλιασες...αλλα κ εγω δεν σταματαω να ποναω...προσπάθησε εδω η μια βοηθαει την αλλη...απο τους εξω δεν θα βοηθηθούμε ποτε.

ανεβει οχι αναιβει γιατι τα γραφω γρηγορα....?

πλακα κανω καλε...δεν πειραζει θα αναιβει σε αλλο ποστο το δικο μου...θα αργησει λιγο αλλα δεν πειραζει...

ασχετο καταιβηκε το καρματακι μου....συγνωμη βρε κοριτσακια μην μου το καταιβαζετε...εγω δεν εχω καραιβασει σε καμια.....κριμα δεν ειμαι?

καλα εγω αν γεννησω ποτε στο δημοσιο...λεω γιατι με τις μεταθεσεις δεν θα ειμαι παντα αθηνα, θα κανω συμφωνια με τον γιατρο....δεν το δειχνω σε κανεναν...δεν μπορω βρε παιδι μου...χαχαχαχα/εδω το γιατρο νρεπομαι...

εγω οταν κλεινω τα ματια μου...ειναι Σαββατο 13 Ιουνιου σηκωνομαι 7 το πρωι ισιωνο τα μαλλια μου βαφομαι κ βαζω ενα καταλευκο φορεμα για να παω να δω το μωρο μου....ειχα μια μικρη κοιλιτσα κ την χαιδευα συνεχεια...πηγαινουμε στο ιασω κ ο γιατρος αρχιζε κ κανει ανακοινωση σε ολο το τμημα υπερηχων...να οι δυοα αδελφουλες που θα γεννησουν μαζι... κ ερχετε μια κοπέλα κ μου λεει ποσο μηνων εισαι? κ της λεω 22 εβδομάδων, και μου λεει καλε τι σωμα ειναι αυτο, κοιτα εμενα την βοδαρα?κ θυμαμαι οταν ημουν στην αιθουσα ολοι εμενα κοιταζαν γιατι ελαμπα απο ευτυχια....

θα φυγω αλλα θα εχω φερει γουρι.....