mirlitsa

Με το καλό marilou85 μου, σου εύχομαι ολόψυχα να πετύχεις γρήγορα τον στόχο σου και όλα να πάνε καλά μέχρι τέλους! Το παρελθόν ανήκει στο παρελθόν κι εμείς πρέπει να κοιτάμε μόνο το μέλλον, έτσι λοιπόν ότι έγινε, έγινε. Τώρα όλα θα πάνε καλά και σύντομα θα έχεις στη αγκαλίτσα σου το μωράκι σου. Καλή επιτυχία κουκλίτσα.....

Ακόμα βρε κορίτσια υποφέρουμε. Βέβαια είμαστε κάπως καλύτερα από εχθές. Ίσως τελικά βοήθησε αρκετά το μπανάκι με το χαμομήλι που μου πρότεινε η μπεμπούλης.....(σε ευχαριστώ πολύ) . Δεν τολμάω να του το ανοίξω αρκετά, και σαν να μου φάνηκε ότι έχει κολλήσει σε ένα σημείο. Τι να κάνω όμως και που τον ακουμπάω τραβιέται..Θα δοκιμάσω αύριο μήπως έχει υποχωρίσει ο πόνος και είναι καλύτερα.

Δεν θα το πειράξεις καθόλου εσύ. Μην το τραυματίσεις άθελά σου... Θα το δεί ο γιατρός σου και θα σου πει, περίπου στον χρόνο (μέσος όρος από τα λεγόμενα του καθενός). Μην αγχώνεσαι, δεν είναι κάτι ασυνήθιστο, αλλά εγώ πόνεσα όταν έβλεπα τον μικρό να κλαίει....

Εσάς MarinaL μου θα είναι πιο ανώδυνο όταν το κάνετε. Είπαμε είναι στην κρίση του κάθε γιατρού, αν το ξεκινάγαμε κι εμείς νωρίτερα ίσως να μην είχαμε τόσο πόνο.

Καλησπέρα Σοφούλα και συγχαρητήρια!!! Άντε με το καλό το μωράκι, να έχεις μια εύκολη και καλή εγκυμοσύνη. Μην συγκρίνεις την προηγούμενη φορά, ήταν ένα ατυχές γεγονός....πάμε γι άλλα τώρα!!!

Welcome sophie!!! My name is Aspa and i have two kids, Maria & Leonidas, as you can see.. I' m leaving in Athens and i'm 32years old... Nice to meet you!!!

ΤΡΙΣΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ έγραψε: Ειλικρινά εσένα σκεφτόμουνε όταν ο μικρός τσίριζε. Είχα διαβάσει το θέμα που ανέπτυξες και ζήταγες την συμβουλή του γιατρού...βλέπεις κοντοζύγωνε η ώρα μας και ήθελα να είμαι έτοιμη. Αλλά δεν φανταζόμουν αυτό που θα ακολουθούσε.....

bembini έγραψε: Σε κάποια αγοράκια του συγγενικού μας κύκλου που δεν το είχαν πειράξει καθόλου στην ηλικία των πέντε ετών έπαθαν φύμωση και τώρα χρειάζονται επέμβαση απο παιδοχειρουργο. Εννοείται πως πρέπει να το πειράξεις αλλά το πότε είναι στην κρίση του κάθε γιατρού.

Πιστεύω γλυκιά μου πως όλα αυτά τα κάνει γιατί ξέρει πως στην μαμά όλα αυτά περνάνε. Βλέπεις σε έναν ξένο δεν έχει αυτό το θάρρος ...ακόμα και στον μπαμπά που δεν τον βλέπει τις ίδιες ώρες και δεν έχει τόσο την φροντίδα του. Ώρες-ώρες και η κόρη μου έχει άσχημη συμπεριφορά απεναντί μου γιατι ξέρει πως θα την συχωρέσω και θα "γίνουμε πάλι φίλες", όπως λέει... Την τιμώρισα κάποιες φορές και αρχίζει και καταλαβαίνει σιγά-σιγά. Εσένα όμως καλή μου είναι μικρούλης και πρέπει να το χειριστείς διαφορετικά. Ίσως θα μπορούσες να απευθυνθείς σε κάποιον παιδοψυχολόγο. Σε καταλαβαίνω πως νιώθεις....δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα. Ευχομαι όλα να είναι γρήγορα περαστικά....

Τι καλά, πολύ χρήσιμα αυτά τα σεμινάρια, άραγε να γίνονται και στον δήμο Αθηναίων? Θα μάθω γιατί πραγματικά με ενδιαφέρει! Φυσικά θα θέλαμε να μοιραστείς μαζί μας τις συζητήσεις σας. Η ανταλλαγή απόψεων θα βοηθήσει όλες μας στο να γίνουμε καλύτερες μητέρες και να μεγαλώσουμε υπεύθυνα και σώστά τα παιδιά μας. Θα περιμένουμε νέα σου.....

crazy έγραψε: Mirlitsa, φυσικά και δεν σας ξεχνάμε! Όλες μια μεγάλη παρέα είμαστε! Το τέλειο θα'ταν να μπορούσαμε να βρεθούμε όλες μαζί! Αλλά είναι πρακτικά δύσκολο.. αλλά όχι αδύνατο!

molly έγραψε: Κι εμένα ο παιδίατρος μου είπε να μην το αγγίζω! Το τραβάει εκείνος σε κάθε του επίσκεψη και ως τώρα μου λέει ότι πάμε καλά! Τη μέρα που του το κάνει σε κάθε αλλάγη,του το κάνω κι εγώ αλλά δεν πονάει....γαργαλιέται γιατί γελάει!!!! :woohoo: :woohoo: :woohoo: :woohoo: Σεξουλιάρης θα μου βγει..να δείτε!!!!

Πολύ καλή η κινησή σου crazy να κόψετε βασιλόπιτα για όλεςτις κοέλες του mammyland! Κι ας μην ήμασταν εκεί αρκετές δείχνει ότι δεν μας ξεχνάτε όσες τα λέτε συχνότερα. Μπράβο σας κορίτσια....και εύχομαι στην επόμενη συνάντηση να τα καταφέρω κι εγώ να έρθω. Δεν έχω γνωρίσει καμμία σας και έχω μεγάλη περιέργια να σας δω κι από κοντά. Φιλάκια πολλά, καληνύχτα .....και αναμφισβήτητα είστε η καλύτερη παρέα!!!!!!!! :laugh: :silly:

Είναι ακόμα μικρή και μπορεί να στρώσει η μπέμπα για την γυναίκα σου δεν ξέρω αν μπορεί να την ξεκόψει από την αγκαλιά της. Σίγουρα θα αντιδρά και θα κλαίει στην αρχή, αλλά με λίγη καλή θέληση όλα θα στρώσουν. Στην αρχή κι εμένα η κόρη μου είχε μάθει να κοιμάτε αγκαλιά, όσο μεγάλωνε όμως αυτό έπρεπε να αλλάξει κι έτσι ύστερα από λίγες μέρες γκρίνιας έστρωσε.

Πρώτα απ΄όλα να σας ευχαριστίσω για τις απαντήσεις και τις συμβουλές σας. Κι εγώ ήξερα yuki μου,πως μέχρι να γίνει 1 έτους δεν πρέπει να το πειράξουμε όμως από άλλα παιδάκια που έχω ακούσει που το έκαναν νωρίτερα δεν είχαν πονέσει τόσο. Δεν ξέρω τι είναι σωστό, απλά κι εγώ ακολουθώ τις οδηγίες του γιατρού μας. Όσο για το μπανάκι με χαμομήλι δεν το είχα σκεφτεί, πράγματι θα απαλύνει τον πόνο του. Καλά που μου το είπες βρε μπεμπούλη!!! Έτσι το βραδάκι στο μπάνιο θα του κατεβάσω το πετσάκι, αν και Lilaki με το που το πιάνω πονάει πόσο μάλλον να του το ανοίξω κιόλας. Αλλά και τι να κάνουμε πρέπει να γίνει κι αυτό...

Σε ευχαριστώ Kimon, θέλω να πιστεύω πως σε λίγες μέρες θα μας περάσει. Απορώ όμως με τους παιδιάτρους που δεν σου λένε τι πρέπει να κάνεις, αφήνουν να μεγαλώσει αρκετά το παιδί και μετά με άγαρμπες κινήσεις το κάνουν....είναι δυνατόν να μην πονέσει λοιπόν? Ελπίζω να είναι και το τελευταίο μας, να μην κλείσει ποτέ και ξαναπεράσουμε τα ίδια.

Ax καλή μου lemon, αν το είχαμε κάνει κι εμείς όταν ήταν μικρός ίσως να μην πόναγε τόσο. Τώρα όμως που είναι περίπου 1,5 ετών καταλαβαίνεις πως ήταν. Είχε κολλήσει αρκετά το πετσάκι και τον ξέσκισε κυριολεκτικά. Μου είπε πως είναι λογικό να πονάει ακόμα και όταν κατουράει, είναι όντως πληγωμένος αλλά θα περάσει σε τρεις μέρες. Από κει και πέρα αν συνεχίσει ο πόνος θα επικοινωνήσω μαζί του και βλέποντας και κάνοντας.... Σε ευχαριστώ...

Κορίτσια καλημέρα, εχθές πήγα τον γιό μου στον παιδίατρο για να του ανοίξει το πουλάκι, δηλαδή να του κατεβάσει το πετσάκι. Επι μια εβδομάδα του έβαζα μια κρέμα αντιβιωτική και κορτιζονούχα που μου είχε προτείνει. ΔΕΝ φαντάζεσται πόνο που τράβηξε ο καημένος. Πραγματικά το λυπήθηκα το παιδάκι, παραλίγο να κλάψω κι εγώ... Μου είπε ο γιατρός να συνεχίσω να του βάζω την κρέμα για τρείς μέρες ακόμα. Όταν όμως τον ακουμπάω στο πουλάκι σπαράζει από τους πόνους, το ίδιο και όταν κατουράει. Όλο το βράδυ έκλαιγε και κοιμήθηκε πολύ λίγο στο κρεβάτι μου. Εσείς που έχεται αγόρια έχει συμβεί το ίδιο? Τι κάνατε για να απαλύνεται τον πόνο τους? Πείτε μου σας παρακαλώ γιατί τον βλέπω να υποφέρει και δεν ξέρω τι να κάνω....

Άσε.......εγώ το 1995.....

Sissio έγραψε: Πότε τελείωσε το σχολείο η αδελφή σου?

milou έγραψε: Τρελλές αναμνήσεις έτσι??????? :silly:

Καλέ δεν έχετε και πολλά δοντάκια για να ξεκινήσετε από τώρα το βούρτσισμα. Εγώ και στα δυο μου παιδάκια ξεκίνησα να το κάνω όταν ήταν 1,5 ετών και είχαν μπόλικα δοντάκια.

Sissio έγραψε: Εγώ στο 38ο δίπλα στα δικαστήρια.

Αχ τι ωραία!!! Δεν είχα σκεφτεί ποτέ να ρωτήσω, χαίρομαι πολύ που είμαστε κοντά με κάποιες κοπέλες!!!! Τι θα λέγατε να συναντηθούμε κάποια στιγμή όταν θα μπορούμε όλες κατά Φωκίωνος μερία?????

Που είσαι βρε συχωριανή! Κι εγώ Κυψέλη μένω, κοντά στα δικαστήρια, εσύ? Πειμένω νέα σου....