THEODOSIADOU

an-n έγραψε: Eδώ μέσα όλες θρηνούμε για τα μωράκια που χάσαμε. Ποιο είναι λοιπόν το καλό?Ο τόσος πόνος,η θλίψη,η απώλεια? Το δικό μου μωρό ήταν υγιέστατο.Ήταν η μασκότ της εντατικής. Κι όμως μου το πήρε.Γιατί?Ποιο είναι το καλό? Έπαψα να πιστευώ γιατί όσο πίστευα,όλα πήγαν στραβά. Και τα φυλαχτά μας φορούσαμε και τις προσευχές μας κάναμε και τον βαφτίσαμε.Το καλό?Ένας τάφος να μας φέρνει κοντά του. Περιμένω ένα σημάδι του αλλά ακόμα περιμένω. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ?ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑ.

Φιλάκια Φιλίτσα. Αχ τον καημενούλη.Θα τον κάνετε τζιμ...

Η καισαρική είναι η εύκολη και γρήγορη λύση. Αν επανέρχονται κάποτε οι μύες,δεν ξέρω να σου πω. Αλλά εγώ,μετά από 6 μήνες,ακόμα δε νιώθω την κοιλιά μου.

Είχα κι εγω δυο φυλακτά.Ένα φορούσα εγώ από τη μέρα που έμαθα ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά κι ένα είχε ο μπέμπης κρεμασμένο στη θερμοκοιτίδα του. Κανένα δεν έκανε τίποτα. Φιλίτσα ελπίζω το δικό σου να είναι αποτελεσματικό

Φιλίτσα η κίνηση σου ήταν ιδιαίτερα τρυφερή. Σ'ευχαριστούμε.

Είμαστε εδώ η μία για την άλλη. Ο πόνος μάλλον ενώνει περισσότερο τους ανθρώπους, από οτιδήποτε άλλο... Οι μανούλες κάνουμε παρέα στο mammy και τα παιδάκια μας στον ουρανό...

ΤΕΣΗ έγραψε: Κι εγώ όταν πηγαίνω εκεί δε θέλω να φύγω. Κανείς δε με καταλαβαίνει.Ο άντρας μου λέει ότι δε θέλει να πηγαίνουμε γιατί μετά πέφτω πολύ.Πέφτω όμως γιατί δε θέλω να φεύγω από κοντά του.Αυτό βέβαια κανείς δεν το σκέφτεται...

Φιλίτσα το καρματάκι που σου έδωσα δεν είναι για σένα, αλλά για τον Αλέξανδρο.Καλή του επιτυχία. Μάλλον έχουμε μεγάλη δύναμη (μυϊκή) γιατί οι σταυροί μας είναι τεράστιοι... Ανυπομονώ να βρεθώ κοντά στο γιο μου κι ας είναι...εκεί που είναι. Μου λείπει πολύ και με στεναχωρεί που δε μπορώ να πηγαίνω πιο συχνά κοντά του.

Ο δικός μου έμοιαζε απίστευτα στον άντρα μου. Κάθε φορά που κοιτώ τον άντρα μου τον σκέφτομαι...

Δεν έχω κατλάβει ακόμα τι είναι καλύτερο. Να μην το δεις ή να το δεις και να έχεις αναμνήσεις από αυτό? Εγώ έχω πολλές αναμνήσεις,βλέπεις ο γιος μου έζησε 22 μέρες. Η απουσία του είναι τόσο έντονη.Υπάρχουν φορές που νομίζα ότι ακόμα ακούω το κλάμα του.

filis-alex έγραψε: Στη Δράμα με περιμένει ο τάφος του γιου μου.Ακούγεται μακάβριο? Όταν πηγαίνω στο νεκροτάφειο νιώθω κοντά του,ηρεμώ...

Καλημερα Wendy.Το σημερινο καρματακι ειναι δικο σου λογω της αισιοδοξιας σου. Κι εγω φευγω την Τεταρτη,παω Δραμα.Επιτελους θα παω στο γιο μου. (Μαλλον το ξαναγραψα αυτο)

Ομορφιά είναι οι φωτογραφίες του γιου μου...

Τα Χριστούγεννα σπίτι.Οι δουλειές δε μας αφήνουν το περιθώριο εκδρομούλας.Την Τετάρτη όμως θα πάμε Δράμα,μετά από 4 μήνες. Μακάρι να μπορέσω να ξεκινήσω προσπάθειες και στο σπίτι μια χαρά θα χαλαρώσω... :silly:

Καλησπέρα κορίτσια. Το σημερινό καρματάκι σου ανήκει Φιλίτσα, εχθές ήταν η σειρά της Wendy. Χωρίς να θέλω να παρεξηγηθώ,καλύτερα να μην κρίνουμε τις δημοσιεύσεις άλλων κοριτσιών. Το ποστ αυτό φτιάχτηκε για να ανεβάζουμε η μια το ηθικό της άλλης.Καλύτερα να παρανείνει έτσι. Συγνώμη και πάλι που παρεμβαίνω αλλά επείδη έχω διαβάσει ξεκατινιάσματα,δε θα ήθελα να γίνει κάτι ανάλογο σ'αυτό το ποστ.

Σε ευχαριστώ για το καρματάκι. Σου έδωσα κι έγω ένα. Πού θα πάει,με τόσα καρματάκια κάτι καλό θα βγει στο τέλος.

Το διάβασα το θέμα αλλά δεν απάντησα. Θα ευχηθώ από εδώ. Καλή τους επιτυχία και γρήγορα το μωράκι να βρεθεί υγιές στην αγκαλιά της κουμπάρας σου. Εύχομαι να πάνε όλα καλά.Είναι δύσκολη φάση,το ξέρω καλά. Εύχομαι να βγουν νικητές από αυτήν τη δοκιμασία.

φίλης-alex όλα καλά,υποθέτω. Για αισιοδοξία δεν ξέρω να σου πω, αλλά για ανυπομονησία τεράστια. Αγωνιώ τι θα μου πει ο γιατρός σε δυο βδομάδες. Εσύ πώς είσαι σήμερα?

filis-alex έγραψε: Πραγματικά θαυμάζω τη δύναμη και την αισιοδοξία σου. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να πάνε όλα καλά και να γίνει το καλύτερο δυνατό. Τη μεγάλη απόφαση την πήρα,τώρα περιμένω τη συγκατάθεση του γιατρού μου για να ξεκινήσουμε προσπάθειες.Τον άλλο μήνα που θα τον επισκεφθώ ελπίζω να δώσει το πράσινο φως. Σου δίνω κι εγώ ένα καρματάκι για καλή τύχη.

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ. ΛΕΩ ΝΑ ΜΠΩ ΚΙ ΕΓΩ ΣΤΟ ΘΕΜΑΤΑΚΙ. ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΜΑΝΟΥΛΕΣ "Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΧΑΛΑΣΕΙ",ΣΩΣΤΑ? φίλης-alex ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΜΕ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ. ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΤΗ ΘΕΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

Γιατί μόνη? Αυτές οι καταστάσεις είναι τόσο περίπλοκες. Δείξτε λίγη υπομονή και θα βγείτε νικητές από αυτήν τη δοκιμασία.

ΝΕΛΛΥ ΜΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΛΥΠΑΜΑΙ. Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΓΙΑΣΕΙ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΣΟΥ. ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΣΟΥ,ΘΑ ΤΟ ΠΡΟΣΕΧΕΙ Ο ΜΠΕΜΠΗΣ ΜΟΥ. ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ.

ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ. ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ. ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ,ΜΟΝΟ ΠΟΝΟ ΣΟΥ ΔΙΝΟΥΝ. ΕΓΩ ΑΚΟΜΑ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΑΦΟΥ ΗΤΑΝ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΡΕΙ,ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΤΟ ΕΔΩΣΕ. Η ΖΩΗ ΟΜΩΣ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΧΗΜΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΔΕ ΔΙΣΤΑΣΕ ΝΑ ΜΑΣ ΤΗ ΔΕΙΞΕΙ. ΠΑΡΕ ΔΥΝΑΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ ΚΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΑ ΧΑΡΙΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΣΟΥ ΕΝΑ ΑΔΕΡΦΑΚΙ.

ΚΟΥΚΛΙΤΣΑ ΜΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΛΥΠΑΜΑΙ. Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ. ΘΕΛΕΙ ΟΜΩΣ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ. ΕΥΧΟΜΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΙ Η ΚΟΙΛΙΤΣΑ ΣΟΥ ΜΕ ΕΝΑ ΥΓΙΕΣ ΜΠΕΜΠΑΚΙ Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.

ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ. ΘΕΛΟΥΝ ΠΟΛΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ. ΤΩΡΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ.