THEODOSIADOU

Να σου ζήσει ο παίδαρος.Να είναι πάντα γερός και δυνατός. Την αναπτυξιακή του πορεία θα την υπολογίζεις από τη μέρα που ήταν να γεννήθει ως τελειόμηνο κι όχι από τη μέρα που γεννήθηκε. Αν και κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό ανάπτυξης, ο γενικός κανόνας είναι αυτός. Αλλά για να είσαι σίγουρη,ρώτα και τον παιδίατρο σας.

Να ευχηθώ κι εγώ με τη σειρά μου ένα νέο έτος με πολλά χαμόγελα και αισιοδοξία. Μακαρί τα άσχημα να φύγουν με το 2009 και το 2010 που έρχεται να φέρει μαζί του τα καλυτερότερα. Καλή χρονιά κοπελάρες μου.

Μόνη στο σπίτι,παρέα με τις αναμνήσεις των ονείρων που κάναμε για αυτά τα Χριστούγεννα. Πόσο πόνο μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος? Γιατί η ευτυχία στη ζωή να είναι τόσο λίγη? Ήρθε η μέρα που φοβόμουν καιρό τώρα... Και οι φόβοι μου βγήκαν αληθινοί. "Γύρισα" πίσω...

Ο άνθρωπος κρύβει μέσα του τεράστια δύναμη. Βγαίνει στην επιφάνεια μόνο όταν φτάσεις στα όρια σου. Κι εγώ αυτά τα όρια τα πέρασα πριν από πολύ καιρό. Ή που θα τρελαινόμουν ή που θα αγωνιζόμουν για να κρατηθώ. Κατάφερα να πετύχω το δεύτερο. Η δοκίμασια μου είναι μεγάλη αλλά είμαι σίγουρη ότι θα βγω νικήτρια από αυτήν για χάρη του γιου μου. Ήταν ένας ήρωας και μόνο μια δυνατή μαμά του ταιριάζει.

Είναι μεγάλη η ανηφόρα που πρέπει να ανεβούμε αλλά όταν φτάσουμε στην κορυφή είμαι σίγουρη ότι θα μας περιμένουν τα μωράκια μας. Και τα αγγελάκια μας θα χαμογελούν γιατί οι μαμάδες τους θΑ έχουν αγκαλιά τα αδερφάκια τους...

Λυπάμαι πολύ κοριτσάκι μου. Υπομονή και δύναμη θέλει. Ο πόνος θα μαλακώνει όσο περνά ο καιρός. Θα είμαστε εδώ για ό,τι χρειαστείς.

Περαστικά σου. Λίγη υπομονή και θα περάσει. Καλή ανάρρωση.

Είχαμε κάνει τόσα όνειρα για τα Χριστούγεννα. Θα τον είχαμε στην αγκαλιά μας και θα βλέπαμε τα λαμπάκια στο δέντρο να αναβοσβήνουν. Κι όμως κάποιος διάβασε τις σκέψεις μας,άκουσε τα όνειρα μας και μας τα γκρέμισε. Πήρε μακριά το γιο μας... Θέλω να φύγουν οι γιορτές πριν έρθουν.Γίνεται???

Καλημέρα Μαριετάκι. Τώρα είδα τη δημοσίευση σου. Η μικρή συο μπορεί να είδε κάτι (κατά τη διάρκεια της μέρας) που την τρόμαξε και να ξυπνά από αυτό. Το ότι θέλει να κάνετε ενέργειες που έχουν σχέση με το φωτισμό,εμένα εκεί με παραπέμπει. (Όχι ότι είμαι ειδικός) Να κάνω και μια χαζ'η ερώτηση.Την επόμενη μέρα τα θυμάται? Ρωτάω μήπως και υπνοβατεί.Το είχα πάθει κι εγώ μικρή και έκανα αλλόκοτα πράγματα.

Δοκίμασε καθαρό οινόπνευμα. Αχ αυτος ο γιος!!!!!!!!!!

Καλημέρα κοριτσάρες!!!!!!!!!! Εύχομαι το 2010 να σας βρει με μπεμπάκια στις κοιλίτσες σας Εγώ που ρώτησα το γιατρό μου για τη χοριακή μου είπε ότι δείχνει και μια βδομάδα μετά την ήμερα σύλληψης. Οπότε,μην κάθεστε.Τρέξτε για χοριακούλες. Καλή επιτυχία!!!!

Δεν πειράζει βρε κορίτσια. Ούτως ή άλλως βρεθήκαμε όλες εδώ γύρω. Μια γειτονιά είμαστε.

Πότε δεν ξεχνάς ένα παιδί που έχεις χάσει. Η απώλεια παραμένει απώλεια όσος καιρος κι αν περάσει. Ένα άλλο όμως μωρό θα γεμίσει με ζεστασιά το σπίτι και θα ξαναφέρει το χαμόγελο... bibibo λύπαμαι πολύ.

5 μήνες ακόμα και μετά βουρ στο ψητό,χωρίς έλεος.

Αχ μακάρι Ρούμπη μου, αλλά είπαμε εγώ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ. Ως τότε,υπομονή.

Αχ τι ωραία!!!! Η κοιλίτσα μεγάλωσε?

Τι κάνεις Ρούμπη μου? Το μωγιό σου πως είναι? Ωραία ιδές κορίτσια,καφές με θέα τη θάλασσα. Να το κανονίσουμε.

Πού χαθήκατε βρε κορίτσια? Τόσες μέρες και ούτε μία δεν έγραψε. Είπατε να αρχίσετε τις προσπάθειες για μπεμπάκια και δε σας μένει χρόνος? :woohoo:

Είμαι κι εγώ εδώ. Μένω Κερατέα.Είμαι η Δέσποινα και δεν έχω παιδάκι.

ραφαέλ έγραψε: Mχαελα-Ν μαριλού85 θεοδοσιάδου χαρά22 τέση ζαχαρενια κόνστανς

Χρόνια πολλά παίδαρε. Αναστασία μου να χαίρεσαι το γιο σου. Πάντα γερός,δυνατός και ευτυχισμένος.

Άντε κορίτσια να περάσει ο καιρός και να ανοίξουμε θεματάκι για τις μανούλες του 2011. Εύχομαι μέχρι το καλοκαίρι (το πολύ) να μεταφερθούμε όλες σε νέο ποστ!!!!!!!!!!

Καλημέρα κοριτσάκια μου. Πώς είστε? Εμείς επιστρέψαμε... Είναι τόσο περίεργα όλα. Έφυγα με αισιοδοξία και ελπίδες και γύρισα με φρεσκαρισμένες όλες τις άσχημες αναμνήσεις και απαισιοδοξία. Το μόνο καλό σ'αυτό το ταξίδι ήταν οι επισκέψεις στο γιόκα μου...

Όταν μιλούσα για νέα αρχή,αυτό ακριβώς εννοούσα. Ένα ακόμα παιδάκι... Θα έρθει το μπεμπάκι και θα ξαναγελάσει το χειλάκι μας. Είπαμε,κάποιος μας χρωστά πολλά και σίγουρα θα μας τα ξεπληρώσει.

Γι'αυτό είμαστε εδώ. Για να δίνουμε κουράγιο η μία στην άλλη. Όλες έχουμε τη δύναμη μέσα μας. Το θέμα είναι πότε θα τη βγάλουμε από μέσα μας. Πρέπει να κάνουμε μια καινούρια αρχή.Έτσι δεν είναι? Τα αγγελούδια μας πάντα θα είναι δικά μας. Αυτό δε θα αλλάξει ποτέ. ΠΡΕΠΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ.