Maria_Xalkida

Εγώ γέννησα στο ΜΗΤΕΡΑ στις 12/12/08 τα ξημερώματα. Από τον γιατρό μου είμαι πολύ ευχαριστημένη, ωστόσο για ένα ιδιωτικό μαιευτήριο με τόσο μεγάλο όνομα, περίμενα κάπως καλύτερα τα πράγματα. Το φαγητό ίσως θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Επίσης, τους είχα ενημερώσει ότι έχω ζάχαρο από την εγκυμοσύνη κι εκείνοι επιμένανε να μου φέρνουν φαγητό με ρύζι ή πατάτες που δεν έπρεπε να φάω. Ευτυχώς έπεσα πάνω σε μια μαία μεγάλη σε ηλικία που με πολύ υπομονή μου έδειξε τα βασικά. Επίσης κάποιοι από τους secutiry παρά ήταν αγενείς με τους επισκέπτες, ακόμα και με τους συζύγους. Επίσης μεγάλη προσοχή στο τελικό τιμολόγιο πληρωμής, γιατί όπως λέει και παραπάνω φίλη, χρεώνουν κι άσχετα πράγματα.

Τα ίδια κι εδώ! Στην εγκυμοσύνη έλεγχε τα λάστιχα από τα ελαστικά παντελόνια που φορούσα, μου έκοψε την οδήγηση από την αρχή (!!) "όπου θες θα σε πάω εγώ!", ανακαλύψαμε πόσες λακούβες έχει η Χαλκίδα τόσο αργά που οδηγούσε, έλεγχε το φαγητό μου, το ποτό μου, τα πάντα. Όταν δε έτυχε να είναι μπροστά σε κάποια στιγμή που άρχισε να κλωτσάει ο μπέμπης μας και έπιασε την κοιλιά μου για να νιώσει το τράνταγμα, μόνο πάνω του δεν τα έκανε! Είναι βλέπετε το πρώτο μας και υπάρχει φόρτιση. Αν και νομίζω ότι και 40 παιδιά να κάνουμε τα ίδια θα κάνει! Όταν του φέρανε τον νεογέννητο μπέμπη να τον δει, δεν πρόλαβε να συγκρινηθεί γιατί τρόμαξε! Βλέπετε είχε μακρουλό κεφαλάκι και ήταν μελανιασμένος (ο μπέμπης) και τρελάθηκε! Όταν ήρθε το κεφαλάκι του στα ίσια του την επόμενη μέρα, τότε ηρέμησε! Ήταν έτοιμος να αναστατώσει το μαιευτήριο. Επίσης γελούσα πολύ όταν φοβόταν να τον πιάσει για να μην... τον σπάσει όπως έλεγε. Τώρα εγώ είμαι η ευαίσθητη κι ανησυχώ για τον μπεμπούλη μας κι αυτός είναι ο πιο ψύχραιμος. Ωστόσο ξέρω καλά ότι και η δική του καρδιά πάει στην κούλουρη, απλά δεν το δείχνει. Είναι τρυφερός και γλυκός με τον μικρό, τον ταϊζει, τον αλλάζει και τον βάζει για ύπνο. Επίσης όταν τον κάνω μπάνιο και δεν είναι παρών, γκαρίζει! Μπαμπάδες...

Πραγματικά αυτή η εξέταση είναι σκέτη απόλαυση (όταν όλα είναι καλά) αλλά μπορεί να γίνει εφιάλτης αν κάτι πάει στραβά (που φυσικά δεν εύχομαι σε καμία μέλλουσα μανούλα). Εμείς στην αυχενική μάθαμε ότι έχουμε μπέμπη αν και κάτι μου έλεγε εμένα ότι είναι παίδαρος (ο σύζυγος έχει ακόμα! μια εμμονή με τις κόρες). Ελπίζω να την ξαναζήσω αυτή την εμπειρία (όχι όμως τόσο σύντομα, γιατί ο μπέμπης μας, με χρειάζεται και είναι μόνο 50 ημερών). Με το καλό λοιπόν!

Να είστε καλά κορίτσια! Εγώ έχω επιχείρηση στο όνομά μου και δεν το ήξερα αυτό! Πάντως τα 800€ που δίνουν πίσω μπροστά σ' αυτά που δίνει το ΙΚΑ είναι αισχρό ποσό! Ευχαριστώ για την πληροφορία!!!

Συμφωνώ απόλυτα ότι είναι πολύ νωρίς για να ακούσεις την καρδούλα του. Έχεις δρόμο μπροστά σου. Μην αγχώνεσαι. Να διαλέξεις έναν γιατρό που να σου εμπνέει εμπιστοσύνη. Σου εύχομαι όλα να πάνε καλά και θα προσευχηθώ για το μωράκι σου.

Να σου ζήσει και να τον καμαρώσεις όπως ποθείς. Εγώ γέννησα τον αγόραρό μου στις 12/12/08, 2900 κιλά και 53 πόντους. Σας ρίχνουμε δηλαδή μία ημέρα. Γεννήθηκε 2 μέρες εφόσον μπήκα στο μήνα μου (10/12) και θεωρήθηκε πρόωρος. Αλλά γέννησα σε 2 ώρες, χωρίς καθόλου παυσίπονα (επισκληρίδιο) φυσιολογικά κι όλα μια χαρά!

Τι να πώ; Έχω περάσει κι εγώ πολλά και σε καταλαβαίνω ως ένα σημείο. Υπομονή, θάρρος κι επιμονή χρειάζεται. Ελπίζω τα χειρότερα να περάσουν και να σφίξετε στην αγκαλιά σας ένα μωράκι σύντομα, όπως εγώ σφίγγω τώρα τον γιόκα μου!

Διαβάζοντας όλα τα παραπάνω έχω μια απορία: Οι παιδίατροι βασίζονται στην εκπαίδευσή τους για να συμβουλέψουν τους πελάτες τους ή στις εμπειρίες τους; Γιατί λογικά, τα ίδια πράγματα μαθαίνουν όλοι στο Πανεπιστήμιο...

Εγώ έβαλα τον άνδρα μου να μου το φτιάξει καθώς είναι επαγγελματίας στα computer και ησύχασα...