SanOneiro

Καλημέρα και από εμένα. Θεωρώ ότι κάθε γυναίκα είναι διαφορετική, όπως και κάθε εγκυμοσύνη είναι διαφορετική. Η γυναίκα που κυοφορεί ξέρει καλύτερα από τον καθένα πως νιώθει και ποιες είναι η αντοχές της. Η υπερβολική προσοχή είναι κουραστική αλλά και η αδιαφορία δεν είναι ωραίο πράγμα. Εγώ είμαι 4 εβδομάδων και χθες που συζήταγα με κάποιες φίλες μου , μου έλεγαν μην είσαι χαζή εκμεταλλεύσου την κατάσταση. Ότι και να ζητήσεις θα στο κάνουν. Δεν θεωρώ ότι το να είμαστε ιδιαίτερα απαιτητικές είναι σωστό γιατί στο τέλος θα καταντήσουμε κουραστικές. Όλα με μέτρο λοιπόν… αυτό πρέπει να περάσουμε στους δικούς μας ανθρώπους που επειδή μας αγαπάνε πολλές φόρες μας παιδεύουν .

Καλημέρα Κορίτσια, Καλή εβδομάδα και σας ευχαριστώ για την συμπαράσταση. Νιώθω πολύ καλύτερα που ξέρω ότι δεν είμαι η μόνη που έχει αυτά τα συμπτώματα. Παντός περίεργος της τελεστές δυο μέρες είμαι πολύ καλύτερα όσο αναφορά τα νεύρα μου. Πιστεύω ότι ο γεγονός ότι είμαστε πολύ χαρούμενοι που θα αποκτήσουμε παιδάκι είναι ένας ανασταλτικός παράγοντας για τα νεύρα μου. Εύχομαι σε όλες μας να έχουμε μια καλή εγκυμοσύνη.

Δηλαδή κορίτσια όλες όσες γεννάμε μέσα στο καλοκαίρι μας βλέπω σε κατάσταση ασφυξίας

Ο σύντροφος μου όντος έχει μεγάλη υπομονή μαζί μου, Εγώ είμαι αυτή που δεν θέλω να δημιουργώ γκρίνιες , και εκείνος υπομονετικά με ακούει Δεν δέχομαι ότι τις τελευτές μέρες που είναι εδώ μαζί μας, τις χαλάμε οι ορμόνες μου έτσι. Τώρα που ξέρω τι φταίει θα προσπαθήσω να το καταπολεμήσω. Είναι ωραία να μοιράζεσαι τις σκέψης σου και τους προβληματισμούς με ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν.

Τουλάχιστον δεν είμαι η μόνη Ελπίζω να καλυτερέψει η κατάσταση σύντομα παντός. Το μεγάλο μου πρόβλημα είναι ότι ο αρραβωνιαστικός μου είναι ναυτικός και σε ένα μήνα θα φύγει, δεν θέλω να του γκρινιάζω και να δημιουργό καταστάσεις από το πουθενά. Ιδικά τώρα , θέλω αυτόν το μήνα που θα είμαστε μαζί να είναι ο καλύτερος μηνάς μας. Για να δούμε θα τα καταφέρω να χαλιναγωγήσω τα νεύρα μου.

Κορίτσια καλημέρα σας, Διάβαζα το forum συχνά , μέχρι πριν λίγο καιρό ήμουν ένας απλός παρατηρητής αλλά εδώ και δυο μέρες έμαθα ότι είμαι 4 εβδομάδων. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχαμε προγραμματίσει για παιδάκι και μου ήρθε κεραμίδα , παρόλο που η εγκυμοσύνη αυτή με εξέπληξε ευχαρίστα δεν έχω ξεπεράσει το Σοκ. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζω είναι ότι έχω πολλά νεύρα που δεν τα καταλαβαίνω , πως θα μπορούσα να χαλαρώσω λιγάκι και να ζήσω μαζί με τον σύντροφο μου όλο αυτό που μου συμβαίνει αντί να είμαι γκρινιάρα? Έχετε περάσει εσείς κάτι παρόμοιο? Ανδριάνα