Σισσιώ

Να σας ζήσει Τόνια μου!! Πάντα γερή και τυχερή να είναι η μπουμπού σου!

Αυτος δεν αποσύρθηκε ρε Παναγιώτα. Τον κάνανε απόσυρση!! Θα σου έλεγα τωρα τι είστε οι γαύροι, αλλα έχε χάρη που σε συμπαθώ και παντρεύτηκα και έναν! Αργυρούλα, ναι αλλά δε μπορώ να παίρνω πίσω αυτό που λέω. Έχω λόγο! Βέβαια στην προκειμένη περίπτωση δεν έδωσα εγώ το λόγο μου...

Καλέ Νατασσούλα ναι εμεις οι μαμαδες την παθαίνουμε την κολούμπρα περισσότερο. Αν κρίνω από τον εαυτό μου, μια χαρά περνούσα στο χωριό. Αφου έπαιρνε η μανα μου τηλ να μας ακούσει και λέγαμε τη γιαγια οτι δε μπορούμε τωρα να της μιλήσουμε της μαμας, να πάρει το βράδυ που θα μαζευόμασταν στο σπίτι! Απλώς θεωρω οτι είναι μικρούλα ακόμα... Εχθες η μικρή παρακαλούσε τη γιαγιά της να της δώσει κοκολάτα και η γιαγιά της παρακαλούσε εμένα. Πολύ σουρεάλ κατάσταση! Γεια σου Παναγιώτα μου! Άντρες τί να πεις... Εγώ το έχω πάρει απόφαση.. το μόνο που δε θα πάρω ποτέ απόφαση είναι οτι χάζεψα και παντρευτηκα γαυρο!!!

Έρη το 3 μέρες θα μείνουμε στα Γιάννενα. Το ΠΣΚ. Ναι μπορούμε να την παρουμε νώρίτερα. Το θέμα είναι οτι ο έξυπνος ο άντρας μου είπε στους γονείς του να τους την αφήσουμε και αυτοί τώρα περιμένουν... Θου μου θα γεννήσεις!! Μη μου αγχώνεσαι! Νατασσούλα περαστικά κουκλίτσα! Χρυσάκι και σε σένα ήθελα να πω οτι πρέπει να χαλαρώσεις λίγο με τις δουλειές. Εγω πάντως αρχίζω και παραβλέπω.... πιέζομαι βέβαια, αλλά προκειμένου να έχω την ηρεμία μου μέσαι και μέσα στο σπίτι...τί να κάνω...;

Καλημέρα! Χρυσάκι με έκανες και γέλασα! Αργυρούλα δεν έχω κανένα προβλημα με τους γονείς του άντρα μου. Αντιθέτως! Αλλά αν την πάμε στο χωριό θα κάνω να την δω 9 μέρες. Δεν είναι πολύ; Και εντάξει χέσε με εμένα. Το παιδί; 2,5 χρονών είναι μόνο. Να είναι τόσο καιρό μακρυά μας; Όταν ήμουν μικρή έφευγα το καλοκαιρι μόλις έκλειναν τα σχολεία και γύριζα σπίτι μου 2 μέρες πριν. Πήγαινα στη γιαγιά μου. Επειδή το ήθελα, οχι γιατί με έστελναν οι γονείς μου. Δεν έχω πρόβλημα δηλαδη σε 3-4 χρόνια να τη στέλνω στο χωριό, αν το θέλει φυσικα. Εγω δεν ξέρω πόσα κιλά είμαι. Δεν έχω ζυγιστεί από τότε που άρχισα τη δίαιτα.

Θουλάκι η φώτο θεϊκή! Στο ξαναπα ε;; Δε θυμάμαι... Το παιδί δε θα το δω, αααααν τελικά το πάω (γιατι ψαχνω τροπους να το αποφύγω), μια εβδομάδα. Θα ανέβουμε στα Γιάννενα. Έχουμε κάτι υποχρεώσεις και δε μπορούμε να την πάρουμε μαζι, γιατι δε θα έχουμε καποιον να την κρατήσει,και είπε ο έξυπνος ο Παν τη μανα του να την πάμε στο χωριό και να πάμε να την πάρουμ την άλλη Κυριακή και τώρα το έδεσαν οι παππουδες της σχοινι κορδονι οτι θα την πάμε! Φράνι μου, δε θέλω να σε στεναχωρήσω, αλλά η αλήθεια είναι οτι δεν έχεις επιλογη. Απαξ και εκανες συμφωνία είναι δύσκολο να την πάρεις πίσω. Γιατι δεν προσπαθείς να... παραβλέψεις λίγο τα αρνητικά και να δώσεις στα θετικά μια ευκαιρία; Έλα μωρέ κάνε μια προσπάθεια... μη σε παιρνει απο κάτω. Τί λέω και γω ε κορίτσια;; Βγαλτη σκούφια σου και βάρα με!! Η Καρολ μου έστειλε μνμ. Πιθανον να είχε δουλειά και να μην μπήκε. Καλο βράδυ κορίτσια!

Γιώτα είσαι γαμώ τα παιδια! Δε σε παρεξηγώ, γιατί σε "ξέρω" ρε συ! Αλλά και να μη σε ήξερα πάλι δε θα παρεξηγούσα, γιατί έχεις δίκιο. Απλώς πρέπει να το χωνέψω... Έρη, Παναγιώτα ναι θα περάσει. Ελπίζω...

Έχεις δίκιο Γιωτάκι μου... Ευτυχώς είναι η πεθερά μου εδώ. Όσο περνάει ο χρόνος δεν αντέχω τον εαυτό μου, όχι την απώλεια. Καλύτερα που πέθανε η γιαγιά. Ξεκουράστηκε. Και όταν έχασα το θείο μου και τον μπαμπά μου το ίδιο είπα. Μα να μην είμαι εκεί δε μπορώ να το χονέψω...

Απο την ώρα που γυρισα είμαι ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου... Μηπως να ανησυχω;; Μήπως την παθαινω την καταθλιψη;

Αααααα Αναστασία αμα σου βρωμάμε να μη μας κάνεις παρέα!!! Πλακίτσα... Πάντως σοβαρα τώρα, αυτό με το Πε Χα ισχύει. Επίσης ισχύει και αυτό που σου έγραψα για τα παιδάκια με εκζέματα.

ΑΓΟΡΙ!!!!!! (Αν και σου εύχομαι κορίτσι...) Την Παρασκευή φεύγουμε για Γιάννενα. Θα γυρίσουμε την Τρίτη. Τη μικρή δε θα την πάρουμε μαζί μας Ο Παν είπε στη μανα του να την πάμε στο χωριό με την μικρή και να την πάρουμε την επόμενη Κυριακή. (όχι αυτή που μας έρχεται) και αυτή τώρα το έχει δεσει σχοινί κορδόνι. Το είπε και στον πεθερό μου. Τώρα εμένα ποιά είναι η θέση μου;;; Εντάξει, δέχτηκα να μην το πηγαίνουμε το παιδί στον παιδικό για να το προφυλάξυμε από τις ιώσεις, αλλά να το εξορίσουμε και στο χωριό;; Και απο την άλλη μου την είπε οτι και καλά δεν εμπιστεύομαι τη μάνα του και οτι την ξεχωρίζω απο τη δική μου την μάνα και κάτι τέτοιες παπάρες!!! Γιώτα δε δίνω σημασία στην ΚΤ και στον ΦΤ, αλλά δε μπορώ να ξαναεγχειριστώ. Δεν είχα καλή εμπειρία....

Έχετε ξεφύγει μου φαίνεται οι αγορομάνες!!! Βίκυ μου έχεις δίκιο. Θα στεναχωρηθώ αν ξαναγεννήσω με καισαρική και θα το βάλω και λίγο μέσα μου να πω τη μαύρη μου αλήθεια, αλλά σίγουαρα θα με παρηγορεί το γεγονός οτι θα το έχω ψάξει αυτή τη φορά και θα είμαι σίγουρη, για τους λόγους που οδηγήθηκα (αν οδηγηθώ τελικα) σε δεύτερη καισαρική. Δηλαδή αν η δεύτερη ΚΤ είναι αναπόφευκτη, θα το αποδεχτώ, αλλά πάτα θα έχω τη στεναχώρια της πρώτης καισαρικής, που ουσιαστικά είναι και ο λόγος όλων των δεινών μου κατα τη γνώμη μου. Εννοείται αυτό που λες! Σιγα μην αγαπάω λιγότερο το παιδί μου επειδή το γέννησα με ΚΤ. Για μένα αυτά είναι μπούρδες! Χρυσάκι το ξέρω οτι με καταλαβαίνεις. Θα το ψάξω όσο δεν πάει, δε χάνω τις ελπίδες μου. Και εδώ στην Αθήνα είναι αρκετοί οι γιατροί που αναλαμβάνουν ΦΤΜΚΤ. Ο Μαυρομάτης (σ.σ. ο γυναικολόγος μου, όχι αυτός που με ξεγέννησε. Δεν ξαναπάω σ' αυτόν! ) δεν αμφισβητεί τον ΦΤΜΚΤ, αμφιβάλλει όμως αν θα αναλάβει ένας επιστήμονας μαι έγκυο με το δικό μου ιστορικό.

Έρη θα σε χτυπήσω! Σταμάτα να χτυπιέσαι! Επίσης ήθελα να σου πω οτι είσακι κουκλάρα! Φαίνεται οτι αδυνατίζεις! Πώς τα πας με αυτό το θέμα;;; Θου η κοιλιά σου είναι χαμηλα και μυτερή, η Γιώτα λέει αλήθεια! Η κοιλιά παραπεμπει σε αγόρι! Που με καταλαβες ρε Γιωτίνι οι φοβάμαι να γεννήσω;; Άκουσα και το άλλο και έχω στεναχωρεθεί... Οι γυναίκες λεει με θρομβοφιλιά συνισταται να γεννούν με καισαρική. Γιατί ρε γαμοτο;;; Εμενα δηλαδή με μυωπία, προηγούμενη καισαρική, θρομβωση και θρομβοφιλία δε θα με αναλάβει κανείς έτσι;; Μηπως να σταματήσω να ελπίζω...;;; Ο γιατρός που πήγα είναι ξαδερφος πολύ καλής μου φίλης και κάποια στιγμή, στα πλαίσια που του το επέτρεπε το ιατρικό απόρρητο πάντα, της είπε οτι είμαι παλαβή και οτι όσο και να το ψάξω δεν προκειται με τέτοιο ιστορικό να με αναλάβει κανείς. Ούτε καν αυτοί που επιχειρούν ΦΤΜΚΤ. Άσχετο, αλλά το θυμήθηκα τώρα με αφορμή τη Θου.

Θουλάκι σε ευχαριστώ! Είσαι πολύ γλυκός άνθρωπος. Η φώτο όντως τα σπάει. Νομίζω οτι θα κάνεις αγόρι... Φοβάσαι καθόλου τον τοκετό; Άφρο αυτό λέω και προσωπικά το βρίσκω τραγικότατο! Νατάσα μέρα παραμέρα και πολύ μου είναι!!! Δε-τε-πα Ε! και το ΣΚ αναγκαστικά! Δε μπορώ να το αποφύγω! Μην ανησυχείς πάντως, όταν ανέβω στη Θεσ/νίκη για καφέ θα πλυθώ και δε θα έχετε δικαιολογία να μη με πάτε για καφέ! Περαστικά στην όμορφη. Χρυσακι κράτα γερά κουκλάρα μου! Υπομονή θα περάσει και αυτό... Γωγούλα μην τρελαίνεσαι γαστρεντερίτιδα θα είναι. Μίλα με παιδίατρο να πάρει καναν καταλύτη και μην την πιέσεις να φάει. Περαστικούλια μωρε...

Α μπάνιο και γω κάνω μέρα παρά μέρα τώρα το χειμώνα και το καλοκαίρι κάνω πρωί βράδυ. Δεν αντέχω τον ιδρώτα. Το χειμώνα ομως υποφέρω με το κρύο. Και τη μικρή μέρα παρα μέρα την κάνω μπανάκι και όταν ήταν βρέφος την έκανα κάθε τρεις μερες με εντολή γιατρού. Το νερό της δημιουργούσε τρελό πρόβλημα σε συνδυασμό με την ατοπική δερματίτιδα. Επίσης τις πατάτες τις πλένω αναλόγως τα χώματα. Αν εχουν χώματα τις πλένω και πριν αν όχι δεν τις πλένω πριν, μόνο μετά. Τί συζητάμε Χριστέ μου!! Βίκυ!! Μου χρωστάς πληροφορίες!

Καλημέρα! Έχω τα νεύρα μου! Λογικό θα μου πείτε... πέρναω τις φάσεις μου τώρα. Εχθές έφαγα 2 φετάρες τσουρεκάκι εκ Θεσσαλονίκης γεμιστό με μπιτερ σοκολάτα! Σοκολατένιο μέσα και έξω! Πάει η δίαιτα. Τερκενλής φυσικά!! Ακούτε Θεσσαλονικιές;;!; Συγγνώμη, τί άλλο πρέπει να γράψει τελικά η κοπελιά για να κλειδωθεί το εμετικό θέμα;; Φανταστείτε, εκνευρίζει εμένα που δε διαβάζω άλλα θέματα πλην του δικού μας. Έλεος!!! Τί κάνεις μωρή Χρύσααααα;;;; Λενάκι κουκλίτσα όμορφη, καλοσυνάτη και χαμογελαστη, χρόνια πολλά και από δω! Να περάσεις τα πιο όμορφα γενέθλια! Κατά τα άλλα τί κάνετε;

Αναστασί νομίζω οτι όλα αυτα περί ψυχών τα λέμε για να αισθανόμαστε εμείς οι ζωντανοί καλύτερα. Το θέμα είναι τί κάνουμε όταν οι αγαπημένοι μας άνθρωποι είναι κοντά μας. Το μετα θάνατον δεν έχει σημασία... Τί και αν πήγα και χθες και σήμερα στο κοιμητήριο; Τί και αν κλαίω με μαυρο δάκρυ για την απώλεια; Τί και αν έχω τύψεις τώρα αφου έκανα εφτά μήνες να πάω να τη δω; Το θέμα είναι πώς ένιωσε εκείνη στη δύση της, χωρίς αυτούς που αγάπησε περισσότερο... Δε θέλω να το σκέφτομαι άλλο... θα προσπαθήσω να το ξεπεράσω κοιτάζοντας μπροστά με το κεφάλι ψηλά, όπως εκείνη μου έλεγε. Αν το κάνω αυτό θα ζει και εκείνη στο μυαλό και τις αναμνήσεις μου. Μη νομίζεις... και με τον πατέρα μου ένιωθα οτι δεν έκανα ό,τι ήταν δυνατό. Η εγκυμοσύνη δε με άφηνε, αλλά τουλάχιστον ήμουν εκεί, εκανα ό,τι μπορούσα και τον αποχαιρέτησα. Δεν είναι οτι δεν πονάει, αλλά τουλάχιστον ξέρω οτι έκανα ό,τι μπορούσα. Τώρα τα πράγματα διαφέρουν... Η μικρή έχει βάλει την κούκλα της στο βυζί της και τη θηλάζει!!

Έρη τέλειες οι φώτο!!!! Έχω τη μικρή μου τώρα και με ρωτάει γιατί δεν πηγαμε στο πάρτυ;; το κοριτσάκι μου μωρέεεε... το είχα προετοιμάσει και τελικα ήρθαν αλλιως τα πράγματα της λέω τα ονοματα των μικρών και τα επαναλαμβάνει και μου ζητάει τούρτα!! Αφρο κράτησε μας ένα κομμάτι! Που θα βρω τώρα τούρτα;; Με λύσσαξε!!! Κουκλάκια όλα ρε κορίτσια!!!!

Δεν έχω μαγειρέψει μέχρι στιγμίς σε μικροκύματα, αλλα ξεπαγώνω φαγητό, οπότε μάλλον είναι το ίδιο... Ζεσταίνω το δικό μας φαγητό και καμιά φορά της μικρής. Μάλλον πρέπει να το αποφεύγω... Κορίτσια σας ευχαριστώ πολύ όλες... ειλικρινά! Παναγιώτα μου μόλις γίνεις καλά θα πάμε για καφέ και θα στα πω όλα!

Έτσι ακριβώς είναι! ΑΚΡΙΒΩΣ όμως. Και καλά να είσαι σίγουρος ο,τι στάθηκες στο ανθρωπό σου. Όταν όμως εχει συμβεί ακριβώς το αντίθετο;; Πώς θα μου το συγχωρήσω;;; Αφρο μου πολύ χάρηκα που περάσατε όμορφα! Θα έχουμε ελπίζω την ευκαιρία να βρεθουμε όλες μαζί πριν να φύγει και η Έρη.

Αναστασία δεν είμαι τόσο εγωίστρια όσο φαίνομαι αυτή τη στιγμη... απλώς είμαι ακόμα πολύ αναστατωμένη και απαρηγόρητη. Πολύ λυπάμαι για τον παππού σου. Να ζησετε να τον θυμαστε. Κορίτσια σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τα καλά σας λόγια. Συγγνώμη που σας φορτίζω και σας φορτώνω με τα δικά μου. Είμαι σε φάση άρνησης αυτή τη στιγμή... Δε θέλω να δω κανέναν. Είπα στον Παν οτι θα αργήσω και ήρθα εδώ να μείνω λίγο με τη μαμά μου. Θα σφίξω όμως τα δόντια, γιατί με περιμένει και ένα παιδάκι στο σπίτι. Σήμερα μπήκε στο δωματιο μου και μου είπε: "Μαμά κλαις; Μη κλαις μαμά... Μα" (φιλάκι) Νατασα να χαίρεσαι την Ειρήνη, Θουληκαι συ να χαίρεσαι τον άντρα σου. Καλό ξεφούσκωμα!! Σας έχω διαβάσει όλες. Βένη, φράνι, Μαρία, Αργυ,Γιώτα, Άφρο, Παναγιώτα, Μητσάκι, Λάκυ, Έρη και οι υπόλοιπες μανούλες.

Ειναι μεγάλη ιστορία Μαρία. Οι γιαγιά μου δεν είχε παιδιά. Μόνο κάτι ανήψια... Δε μπορώ τώρα να πω κάτι. Θα γράψω κάποια στιγμή ένα νόουτ για τη γιαγιά μου... τωρα το μυαλό μου είναι χυλός...

Μόλις γύρισα, βασικά δε γύρισα ακόμα... είμαι στο πατρικό μου με τη μαμά μου... δε θέλω να πάω σπίτι μου. Πήγα στο σπίτι της γιαγιάς μου, στο σπίτι αυτό ουσιαστικά μεγάλωσα, έλειπαν πάρα πολλά πράγματα από το σπίτι, ήταν σαν εγκαταλελειμένο. Δεν ξέρω τί να υποθέσω. Πήγα στο δωματιό της και πήρα τη φωτογραφία μου. Ηταν εκει πάνω 29 χρόνια. Μαχαίρι στην καρδιά ηταν αυτό... Μετά πήγα στο κοιμητήριο που την έχουν... Είμαι απαρηγόρητη... δε μπορώ να το χονέψω οτι δεν ήμουν εκεί να την αποχαιρετήσω. Όσο περνάει η ώρα και σκέφτομαι οτι αμέλησα τόσο καιρό να πάω να τη δω τρελαίνομαι... Δεν μιλάω για μια οποιαδήποτε γυναίκα... μιλάω για τη γιαγιά μου... Τη γιαγιά μου την καλή, όπως έλεγα μικρη. Όταν με ρωτούσαν ποια γιαγιά αγαπάς πιο πολύ; Τη μαμά ή του μπαμπα; Εγώ έλεγα "την γιαγιά μου την καλή" Σορι που σας γραφω τόσο άσχετα πράγματα... Νιώθω οτι δε με καταλαβαίνει κανείς... Λείπει και η αδερφή μου... Μητσάκι πρόσεχε! Θουλάκι δεν είμαι καλά. Δεν κοιμήθηκα, δεν τρώω και νομίζω οτι δε μπορώ να το αντέξω... Δε μπορώ να αντέξω τον εαυτό μου περισσότερο. Το γεγονός οτι δεν ήμουν εκεί την τελευταία φορά που με χρειαστηκε. Σόρι που δε σχολιάζω άλλα... Σόρι γενικώς.

Πέθανε η γιαγιά μου χθες. Η κηδεία έγινε σήμερα και εγώ δεν ήμουν εκεί. Δε μας ειδοποίησε κανείς. Η γιαγιά μου η Αθηνά είναι η γυναίκα που με μεγάλωσε. Η μαμά μου δούλευε και την είχε εμπιστευτεί να με κρατάει. Αυτή ήταν η δουλειά της, να κρατάει παιδιά. Αρχικά με κρατούσε τα πρωινά, μετά ήρθε στην οικογένεια μας μία πολύ άσχημη περίοδος και με κρατούσε όλη τη μέρα. Οι γονείς μου με έπαιρναν τα Σαββατοκύριακα. Οι κακές μέρες πέρασαν και οι γονείς μου δε χρειάζονταν άλλο τις "υπηρεσίες" της, την αγαπούσαν όμως και μας αγαπούσε πολύ. Ήταν η γιαγιά μου και ήμουν η εγγονή της. Θα μπορούσε να είναι η μάνα μου αν δεν είχα μαμά. Η γιαγιά μου η Αθηνά ήταν η γιαγιά μου, χωρίς να είναι η μητέρα των γονιών μου. Ήταν αυτή που με έκανε Σίσσυ από Αθανασία Ήταν αυτή που με πήγαινε βόλτες, που με τάιζε, που μου έλεγε παραμύθια, που με μάθαινε πράγματα και με καμάρωνε όταν ήμουν μικρή. Ήταν αυτή που με συμβούλευε, που με άκουγε και το εννοούσε, που με καταλάβαινε όταν ήμουν στην εφηβεία Ήταν αυτή που ήξερε για μένα και το τελευταίο μου μυστικό, το καταφύγιο μου στα δύσκολα, στα χαρούμενα και στα δυστυχισμένα, όταν τελικά μεγάλωσα. Αυτή που με αγαπούσε άνευ όρων. Σε ένα μεγάλο βαθμό ό,τι είμαι και ό,τι δεν είμαι το έχει δημιουργήσει αυτή η γυναίκα (χωρίς να υπερβάλλω από τη δύναμη του πόνου που βιώνω αυτή τη στιγμή) Ξέρετε απεναντι από το κρεβάτι της, είχε μια βιβλιοθήκη... το τελευταίο που είδε ήταν το Σισσάκι, αγουροξυπνημένο φορώντας πάνες να χαμογελά. Σας τα έγραψα όλα αυτά, γιατί αφενός της οφείλω αυτή την αναγνώριση και αφετέρου, γιατί σα μανούλες πιστεύω πως με καταλαβαίνετε. Συγγνωμη που σας κούρασα. Αφροδίτη λύπαμαι που δε θα έρθω αύριο στο πάρτυ σας. Επιφυλάσσομαι όμως να σας επισκεφτώ σύντομα. Έχω πάρει κάτι του Μανώλη, ίσως χρειαστεί αλλαγή...

Μαράκι είμαι τόσο καλόβολος και γλυκός άνθρωπος που ταιριάζω με όλους!!! Τον Μάρτη ανεβαίνω Θεσσαλονίκη! Κανόνισε να ανέβεις και συ! Και γω θέλω πολύ να σε γνωρίσω, από τα παλιά τα χρόνια!! Εσύ, η Αφρο, η Νατασα, η Θούλη και η Ιφιγένεια, είστε τα κορίτσια που "πρωτογνώρισα" στο φόρουμ και ήθελα από τότε να συναντήσω!