-
Δημοσιεύσεις
88 -
Έγινε μέλος
-
Τελευταία επίσκεψη
Τύπος Περιεχομένου
Προφίλ
Άρθρα
Φόρουμ
Ημερολόγιο
Όλες οι δημοσιεύσεις του/της vasdeli
-
Δώρο γέννας!
vasdeli απάντησε στο θέμα του/της vasdeli topic στο Χαρίζω / Ζητάω / Ανταλλάσσω / Πουλάω
Σας ευχαριστώ όλες για τις ιδέες σας!!! Πάνω κάτω κάτι τέτοιο σκέφτομαι κι εγώ... Που είσαι καλέ και σ' έψαχνα;(Είσαιο λόγος που ξαναμπήκα εδώ μετά από πολύ καιρό!!) Τέλεια ιδέα!!! Σ΄ευχαριστώ φίλη! -
Θα ήθελα να ρωτήσω την γνώμη σας για κάτι... Σε ένα μήνα περίπου-πρώτα ο Θεός- πρόκειται να γεννήσω το τρίτο μας παιδάκι! Είμαστε όλοι τόσο χαρούμενοι!!! Σήμερα οι γονείς μου με ρώτησαν τι δώρο θα ήθελα να μου κάνουν για την γέννα, στο μαιευτήριο. Θέλουν να κάνουν ένα προσωπικό δώρο σε μένα, όχι κάτι για το μωρό. Αυτό είναι άλλο. Έχουν κατά νου κάτι σε χρυσαφικό.Το θεωρώ κι εγώ κάτι που μένει και χρόνια μετά σου θυμίζει ευχάριστες στιγμές. Το ίδιο μου κάνανε και στις προηγούμενες γέννες, χωρίς να ρωτήσουν. Τώρα όμως, μιας και είναι το τρίτο θεώρησαν και πολύ σωστά κρίνω να με ρωτήσουν τι ακριβώς θέλω... Για ρίξτε καμιά ιδέα! Έχω στερέψει. Αν φεύγαμε από το χρυσαφικό; Τι θα προτείνατε;
-
Rafael ....έλα κορίτσι μου! Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές. Όλες σας ευχαριστώ! (Αυτό το avatar με έχει στοιχειώσει λέμε....)
-
Σας ευχαριστώ πολύ όλες!
-
Εσύ ξέρεις...για πες...
-
Επίδομα καισαρικής
vasdeli απάντησε στο θέμα του/της vasdeli topic στο Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
Και όμως...Για δείτε εδώ...http://www.parents.gr/forum/showthread.php?t=60545 -
Αληθεύει ότι όσες έχουν ιατρικό λόγω και κάνουν καισαρική δικαιούνται επίδομα καισαρικής; Ξερετε κάτι; Είναι καμία κοπέλα που να το έχει πάρεις Και αν ναι που είναι ασφαλισμένη; Είναι μόνο για όσες είναι στο ΙΚΑ; Εγώ είμαι στο δημόσιο.
-
Όταν ανοίγω το προφίλ μου, κάτω από το άβατάρ μου ακριβώς βλέπω ένα ορθογώνιο που έχει με 4 κατηγορίες. Φίλοι, ομάδες...και βαθμοί. Τι ακριβώς είναι αυτή η βαθμολόγηση; Επίσης όταν υπάρχει μια απάντηση κάτω από ποστ μου σε ένα θέμα δεν έρχεται ειδοποίηση στο μέιλ μου; Ευχαριστώ!
-
Πώς βάζω πινακάκι κάτω απο το μήνυμα
vasdeli απάντησε στο θέμα του/της Guzelina topic στο Mammyland Φόρουμ
Τα κατάφερα τελικά! -
Πώς βάζω πινακάκι κάτω απο το μήνυμα
vasdeli απάντησε στο θέμα του/της Guzelina topic στο Mammyland Φόρουμ
Να ρωτήσω το ίδιο; Πώς βάζω τικεράκι; -
Σας ευχαριστώ πολύ!
-
Μετά από έναν ενδομήτριο θάνατο στην 18 εβδομάδα είμαι και πάλι στην τελική ευθεία. Περιμένω το αγοράκι μου τα Χριστούγεννα. Μην το βάζετε κάτω!
-
Γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε παιδιά?
vasdeli απάντησε στο θέμα του/της Anastasia33 topic στο Προσπαθώ εδώ και αρκετό καιρό
1)Πρώιμη έναρξη σεξουαλικών σχέσεων 2)Πολύχρονη χρήση αντισυλληπτικών-σπιράλ και τα σχετικά. 3)Μητρότητα πάνω από τα 35 4)Ναρκισισμός(βλέπε 'σιγά μην χαλάσω το σώμα μου από τώρα'και όταν τελικά αποφασίζεις να το χαλάσεις.... σε προδίδει αυτό) 5)Αποπροσανατολισμός από το μοντέλο της γυναίκας μαμάς και κόλλημα στο μοντέλο super woman. 6)Καριέρα 7)Διατροφή 8)ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ Έγινα η κακιά του forum, δεν έγινα; -
ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ "ΜΗΤΕΡΑ"
vasdeli απάντησε στο θέμα του/της Rozi topic στο Τοκετός και Μαιευτήριο
Μην κάνετε τον κόπο να ρωτήσετε καν στο ΙΑΣΩ......Είναι το πιο πουλ-μουρ μαγαζί....και οι τιμες σχεδον 30% πάνω από το ΜΗΤΕΡΑ.Το ξέρω εγγυημένα από φίλο γυναικολόγο που αποφάσισε τελικά να κάνει σύμβαση μόνο με ΜΗΤΕΡΑ και ΛΗΤΩ γιατί το ΙΑΣΩ ξεφεύγει.... -
ELDO έγραψε:
-
ELDO έγραψε:
-
Ξαναδιάβασα όλο το post και έχω να πω ότι δεν βρήκα ούτε ένα χαρακτηρισμό για μάνα (που έχει γεννήσει με καισαρική τομή) και για την σχέση της με το παιδί της ....Μαζί μιλάμε....χώρια καταλαβαίνουμε... Όσο για τον Μισελ Ονταν, όχι δεν έχει γεννήσει ο ίδιος αλλά είναι γιατρός που έχει λάβει ενεργό μέρος εδώ και μισό αιώνα στην ιστορία της καισαρικής και οι μοναδικές του γνώσεις προσφέρουν μια ξεχωριστή προοπτικη πάνω στο θέμα!!!!
-
Ξαναδιάβασα όλο το post και έχω να πω ότι δεν βρήκα ούτε ένα χαρακτηρισμό για μάνα (που έχει γεννήσει με καισαρική τομή) και για την σχέση της με το παιδί της ....Μαζί μιλάμε....χώρια καταλαβαίνουμε... Όσο για τον Μισελ Ονταν, όχι δεν έχει γεννήσει ο ίδιος αλλά είναι γιατρός που έχει λάβει ενεργό μέρος εδώ και μισό αιώνα στην ιστορία της καισαρικής και οι μοναδικές του γνώσεις προσφέρουν μια ξεχωριστή προοπτικη πάνω στο θέμα!!!!
-
κάποιες από εμάς διαβάζουν τα μηνύματα χωρίς να καταλαβαίνουν ακριβώς αυτά που διαβάζουν.... Κανεις δεν λέει πως μια μάνα που γεννά με καισαρική δεν θα δεθεί με το μωρό της!Είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβουμε αυτό;Το ίδιο δέσιμο θα έχει με το παιδί της η μαμά που γέννησε με καισαρική με αυτήν που γέννησε φυσιολογικά. Αν θέλετε να μάθετε πως μπορεί να επηρεάσει η καισαρική την πορεια ενός παιδιού στη ζωή του διαβάστε το ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΤΟΜΗ του Μισέλ Όνταν. Και αυτό σίγουρα δεν είναι......μπούρδα!
-
κάποιες από εμάς διαβάζουν τα μηνύματα χωρίς να καταλαβαίνουν ακριβώς αυτά που διαβάζουν.... Κανεις δεν λέει πως μια μάνα που γεννά με καισαρική δεν θα δεθεί με το μωρό της!Είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβουμε αυτό;Το ίδιο δέσιμο θα έχει με το παιδί της η μαμά που γέννησε με καισαρική με αυτήν που γέννησε φυσιολογικά. Αν θέλετε να μάθετε πως μπορεί να επηρεάσει η καισαρική την πορεια ενός παιδιού στη ζωή του διαβάστε το ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΤΟΜΗ του Μισέλ Όνταν. Και αυτό σίγουρα δεν είναι......μπούρδα!
-
Iφιγένεια, χαίρομαι γιατί όπως μας τα παρουσιάζεις ήσουν τυχερή στο θέμα της καισαρικής. Θα ήταν όμως άτοπο αν όχι αστείο να πούμε ότι όλες οι καισαρικές γίνονται γιατί υπάρχει σοβαρός λόγος....Η επέμβαση τις περισσότερες φορές γίνεται για διευκόλυνση των γιατρών οι οποίοι σου την πλασάρουν με τέτοιο τρόπο ώστε φυσικά και την δέχεσαι.... Και είναι σε εκείνη την περίπτωση που η καισαρική αποτελεί σφαγιασμό της κοιλιάς, του σώματος και της προσωπικότητας..... Και στα λέω αυτά εγώ που έχω κάνει 2 καισαρικές γιατί υπήρχε λόγος....και μάλιστα με επισκληρίδιο αλλά να σου πώ την αλήθεια δεν ένοιωσα ότι συμμετείχα ιδιαίτερα στην 'γέννα'.Ποια ήταν δηλαδή η δική μου συμμετοχή;Ότι καθόμουν και μετά από κάποια λεπτά μου έδωσαν το μωράκι μου αγκαλιά;Ότι το βίωσα, ναι το βίωσα όχι όμως ότι συμμετείχα κιόλας....Δε θα χρυσώσω το χάπι...Έτσι ένοιωσα βέβαια εγώ....κάποια άλλη ίσως θα ένοιωθε διαφορετικά... Σαφώς και ο τρόπος γέννας δεν καθορίζει το μετέπειτα δεσιμό σου με το παιδί,όμως μπορεί να καθορίσει την μετέπειτα ζωή του.... Η ενημέρωση αποτελεί την καλύτερη ασπίδα κατά της παραπληροφόρησης και του εκφοβισμού.Εμείς οι γυναίκες πρέπει να ενημερωνόμαστε, να διαβάζουμε και να το ψάχνουμε γενικότερα το θέμα....Αν γινόταν αυτό 7 στις 10 καισαρικές θα αποφεύγονταν συστηματικά... Αν θέλεις διάβασε το βιβλίο ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΤΟΜΗ του Δρ ΜΙΣΕΛ ΟΝΤΑΝ να είσαι καλά!
-
Iφιγένεια, χαίρομαι γιατί όπως μας τα παρουσιάζεις ήσουν τυχερή στο θέμα της καισαρικής. Θα ήταν όμως άτοπο αν όχι αστείο να πούμε ότι όλες οι καισαρικές γίνονται γιατί υπάρχει σοβαρός λόγος....Η επέμβαση τις περισσότερες φορές γίνεται για διευκόλυνση των γιατρών οι οποίοι σου την πλασάρουν με τέτοιο τρόπο ώστε φυσικά και την δέχεσαι.... Και είναι σε εκείνη την περίπτωση που η καισαρική αποτελεί σφαγιασμό της κοιλιάς, του σώματος και της προσωπικότητας..... Και στα λέω αυτά εγώ που έχω κάνει 2 καισαρικές γιατί υπήρχε λόγος....και μάλιστα με επισκληρίδιο αλλά να σου πώ την αλήθεια δεν ένοιωσα ότι συμμετείχα ιδιαίτερα στην 'γέννα'.Ποια ήταν δηλαδή η δική μου συμμετοχή;Ότι καθόμουν και μετά από κάποια λεπτά μου έδωσαν το μωράκι μου αγκαλιά;Ότι το βίωσα, ναι το βίωσα όχι όμως ότι συμμετείχα κιόλας....Δε θα χρυσώσω το χάπι...Έτσι ένοιωσα βέβαια εγώ....κάποια άλλη ίσως θα ένοιωθε διαφορετικά... Σαφώς και ο τρόπος γέννας δεν καθορίζει το μετέπειτα δεσιμό σου με το παιδί,όμως μπορεί να καθορίσει την μετέπειτα ζωή του.... Η ενημέρωση αποτελεί την καλύτερη ασπίδα κατά της παραπληροφόρησης και του εκφοβισμού.Εμείς οι γυναίκες πρέπει να ενημερωνόμαστε, να διαβάζουμε και να το ψάχνουμε γενικότερα το θέμα....Αν γινόταν αυτό 7 στις 10 καισαρικές θα αποφεύγονταν συστηματικά... Αν θέλεις διάβασε το βιβλίο ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΤΟΜΗ του Δρ ΜΙΣΕΛ ΟΝΤΑΝ να είσαι καλά!
-
Yπάρχει πάντα η Ευτοκία (www.eutokia.gr) όπου μπορεί οποιαδήποτε ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΗ γυναικα να αποτανθεί αν θέλει να γεννήσει φυσιολογικά....Το ξαναλέω:ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΗ. Γιατί χρειάζεται πράγματι να είναι κανείς αποφασισμένος, να το έχει ψάξει το ζήτημα και όχι να εvδίδει στους πρώτους εκφοβισμούς των γιατρών οι οποίοι θέλουν απλά να εξασφαλίσουν την ησυχία τους τις περισσότερες τουλάχιστον φορές.....Υπάρχουν βέβαια πάντα και οι εξαιρέσεις... Παρακάτω παραθέτω την μαρτυρία μιας κοπέλας που έκανε vbac(vaginal birth after cesarian)από άλλο forum.Διαβάστε και αφυπνιστείτε κορίτσια.... Τόπος: Athina Δημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 26, 2005 11:48 am Θέμα δημοσίευσης: Φυσιολογικός τοκετός μετά από 2 καισαρικές Γεια χαρά σε όλους και όλες σας !!! Θέλω να σας μεταφέρω τις προσωπικές μου εμπειρίες από τις 3 γέννες μου, διότι πιστεύω ότι με αφορμή τα παρακάτω έστω κι ένας άνθρωπος να σκεφτεί λίγο παραπέρα, αξίζει. Λοιπον, γέννησα τον πρώτο μου γιο σε ηλικία 28 ετών με καισαρική στο ΕΛΕΝΑ. Τα "νερά μου" έσπασαν στις 3.00 τα ξημερώματα, χωρίς κανένα απολύτως πόνο, και καμία διαστολή (ήμουν υποτιθέμενα στις 36 εβδομάδες). Mέχρι τις 12.00 το μεσημέρι, δεν πόνεσα καθόλου, και απ' ότι μου είπαν δεν είχα καμία διαστολή. Ο γιατρός μου μου πρότεινε να υποβληθώ σε τεχνητούς πόνους, μήπως και ξεκινήσει ο τοκετός. Τις επόμενες τέσσερις ώρες δεν συνέβη τίποτε απολύτως, παρόλη την ωξυτοκίνη που "έφαγα". Στις 5.00 το απόγευμα ο γιατρός μου πρότεινε πως, εφ'όσον για 14 ώρες δεν υπήρχε πρόοδος στον τοκετό, καλό θα ήταν να προχωρούσαμε στην καισαρική. Εγώ του είπα πως ήμουν διατεθειμένη να περιμένω κι άλλο προκειμένου να γεννήσω φυσιολογικά, αλλά θα έκανα αυτό που θα μου έλεγε εκείνος πιο σωστό για το παιδί μου. Eίχα απογοητευθεί όταν περνούσαν όλες αυτές οι ώρες και δεν συνέβαινε τίποτα με τον τοκετό μου. Όταν άκουγα τις άλλες γυναίκες στην αίθουσα να φέρνουν στον κόσμο τα πλασματάκια τους, ένιωθα παραπονεμένη και ανίκανη. Στις 5.00 μου ανακοίνωσε πως θα ξεκινούσε η διαδικασία της καισαρικής. Στις 5.20 ο Αλέξανδρός μου ήρθε... μόνος σ'αυτόν τον κόσμο με την μαμά του αναίσθητη... και απολύτως απούσα... Όταν με ξύπνησαν, δεν ήθελα ΤΙΠΟΤΑ. Ούτε καν να δω το παιδί μου. Ένιωσα ΧΑΛΙΑ προσπαθώντας να συνέλθω από την ολική αναισθησία - ήθελα να πεθάνω. Aν αυτά τα φάρμακα έκαναν εμένα να αισθάνομαι έτσι, φαντάζομαι το καημένο το μωρό μου... Δεν ήθελα να μιλήσω στον άντρα μου, το χάδι της μητέρας μου με εκνεύρισε και είπα στον τραυματιοφορέα "Πάρτε με αμέσως από εδώ". Στην αίθουσα παρακολούθησης σκέφτηκα ότι δεν ήθελα με τίποτα να ξανακάνω παιδί. Δεν είδα το παιδί μου μέχρι την ΕΠΟΜΕΝΗ μέρα το πρωί, καθώς θεωρείτο πρόωρος και μπήκε σε ξεχωριστή αίθουσα. Eγώ ήμουν ανίκανη να σηκωθώ από το κρεβάτι την πρώτη μέρα. Aκόμη κι όταν προσπαθούσα να κινηθώ ελάχιστα, ο πόνος ήταν αφόρητος. Περιττό να σας πω ότι δεν τον θήλασα παρά την 3 ημέρα και από τότε -ευτυχώς- μέχρι και τον 11ο μήνα του... χάρη στην υποστήριξη που μου παρείχαν οι μαίες στο ΕΛΕΝΑ (Πρέπει εδώ να αναγνωρίσω τον αγώνα που κάνουν αρκετές μαίες στα δημόσια νοσοκομεία για το θηλασμό.) Mετά από δύο χρόνια γεννήθηκε η μεγάλη μου κόρη Μυρσίνη. Όταν ανέφερα τη διάθεσή μου για φυσιολογικό τοκετό στον γιατρό μου εκείνος δεν μου αρνήθηκε ευθέως. Eγώ βέβαια μόλις άκουσα ότι υπάρχουν κίνδυνοι (ρήξη της μήτρας-διάρρηξη της τομής) και θα πρέπει να είναι ιδανικές οι συνθήκες (τέλεια διαστολή, μικρό μωρό, στη σωστή θέση), ΒΙΑΣΤΙΚΑ να συμφωνήσω με την πρόταση του γιατρού για μια πιο σίγουρη κατά τα λόγια του καισαρική. Kαι η Mυρσίνη μου ήρθε στον κόσμο μόνη, με τη μαμά της αναίσθητη κι απούσα. ΑΦΗΣΑ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΠΡΩΤΟΥΣ ΤΟΚΕΤΟΥΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ. HMOYN AΠPOETOIMAΣTH KAI AMETOXH ΣTA ΣHMANTIKOTEPA ΓEΓONOTA THΣ ZΩHΣ MOY. Mε το Mπουζουκάκι (δεν την έχουμε βαφτίσει ακόμη), ήμουν στον 7ο μήνα και είχα ήδη κανονίσει το ραντεβού για την τρίτη καισαρική. Tότε ήταν που, τυχαία, μαζί με μια πιο "υποψιασμένη" φίλη μου ανακαλύψαμε την ΕΥΤΟΚΙΑ. Τότε άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την επικείμενη καισαρική μου και η αρχή για ένα νέο τρόπο σκέψης και δράσης. Μπήκαμε στο site της Ευτοκίας και ήταν σαν να άνοιξε το παράθυρο στη Χώρα των Θαυμάτων... Διάβασα τα πρώτα στοιχεία για τον φυσιολογικό τοκετό μετά από καισαρική (vbac θα το βρείτε στα αγγλικά sites) και άρχισα να σκέφτομαι δειλά-δειλά ότι θα μπορούσα να κάνω ίσως μια προσπάθεια. Άρχισα να πορώνομαι και να διαβάζω ο,τιδήποτε έβρισκα στο Internet για αυτό το θέμα. Διάβασα εμπειρίες άλλων γυναικών, επιστημονικές μελέτες καθώς και γνώμες "ειδικών" βασισμένες στην εμπειρία τους. Παράλληλα, από την πρώτη φορά που βρέθηκα στην Ευτοκία, άρχισα να "δυναμώνω" τη διάθεσή μου για φυσιολογικό τοκετό. Οι γυναίκες που μας μιλούσαν στις συναντήσεις μας, μάς έδιναν κάθε φορά κι άλλες πληροφορίες και στοιχεία και δύναμη για να αντισταθούμε σ'αυτή τη σφαγή της κοιλιάς μας, της προσωπικότητάς μας αλλά εν τέλει και της ίδιας της φύσης μας. Μας έδειξαν τρόπους να δουλεύουμε μέσα μας τη σχέση με το μωρό μας αλλά και με τον εαυτό μας. Μας έδιναν στοιχεία τα οποία αναιρούσαν πολλά από αυτά που κυκλοφορούν ως αλήθειες. Μας βοήθησαν να βρεθούμε νοητικά, ψυχολογικά και σωματικά κοντά σ' εμάς και το παιδί μας. Με εντυπωσιακά ήρεμο τρόπο, μας έδειξαν πως πρέπει, και το οφείλουμε στον εαυτό μας και στο παιδί μας, να μην μένουμε αμέτοχες. Ούτε καν μπροστά στην μεγαλύτερη αυθεντία που πάει να μας πείσει ότι δεν ξέρουμε να γεννήσουμε, και κατ' επέκταση να ζήσουμε. Θέλω να τονίσω πόσο σημαντικό είναι να κρίνουμε ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ μας λένε- πόσο μάλλον όταν πρόκειται για το σώμα μας και το παιδί που κουβαλάμε μέσα μας. Γυρίστε γύρω σας και ρωτήστε πώς γέννησαν οι γυναίκες που έκαναν παιδί τελευταία και θα δείτε για πόσες καισαρικές θα ακούσετε... Eξάλλου όσο δύσκολο κι αν είναι να το δεχτούμε, είναι πολλά και διαφορετικά τα συμφέροντα... Ε, λοιπόν εγώ αποφάσισα ότι δεν θα ήμουν ακόμη μία... Δούλεψα μέσα μου, και έξω μου, και γύρω μου και έφτασα στη βεβαιότητα ότι θα γεννούσα φυσιολογικά αυτή τη φορά. Παράτησα το γιατρό μου στον 8ο μήνα αφού, συζητώντας μαζί του βεβαιώθηκα πως θα μου ξανάκανε καισαρική ακόμη κι αν μου έλεγε πως θα προσπαθούσαμε για φυσιολογικό τοκετό... (Mπορείτε να ακούσετε δεκάδες επιχειρήματα αλλά πρέπει να κρίνετε αυτό που ακούτε με καθαρό μυαλό αλλά και με την καρδιά σας...) Όπως ανέφερα και παραπάνω στον πρώτο τοκετό μου δεν είχα απολύτως καμία διαστολή και τη δεύτερη φορά το παραμικρό αφού έγινε καισαρική 15 μέρες πριν την ΠΗΤ. Άρα αν και τρίτη εγκυμοσύνη, η περίπτωσή μου θεωρείτο ως πρωτότοκης... Λοιπόν γέννησα πρώτη μου φορά 10 μέρες μετά τη συμπλήρωση των 40 εβδομάδων της τρίτης μου εγκυμοσύνης... Γέννησα ένα ηλιόλουστο και χαμογελαστό κοριτσάκι 4050 γραμμαρίων που είχε "σκαλώσει" το κεφαλάκι της στον τράχηλό μου... Γέννησα μετά από 40 ώρες έντονων συσπάσεων και μετά από 7 ώρες προσπάθειας της μαίας μου, της βοηθού της... και βέβαια του άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλη αυτή την πορεία. Δηλαδή κάτω από ακριβώς τις αντίθετες συνθήκες από αυτές που τυπικά θα έπρεπε να ισχύουν... Ένιωθα τόσο δυνατή... Aρνήθηκα να κάνω επισκληρίδιο και δεν πήρα κανένα φάρμακο... Ήθελα να νιώσω αυτή τη μαγεία και ήθελα το παιδί μου να έρθει στον κόσμο με τον πιο ήρεμο και υγιή τρόπο. Η στιγμή που άνοιξαν τα κόκκαλα της λεκάνης μου και πέρασε από μέσα τους η χαρά μου και η στιγμή που την ακούμπησαν σχεδόν καυτή στην αγκαλιά μου και άλλες χίλιες τέτοιες στιγμές θα με συγκλονίζουν σε όλη μου τη ζωή... Η Ελευθερία-(δεν είναι τυχαίο το όνομά της)- ένας τρυφερός και απαλός βράχος, η μάνα, η γη, ο αέρας και η θαλασσινή αγκαλιά μαζί. Με στήριζε, ακουμπούσα πάνω της, με τα χέρια της και την ψυχή της βοηθούσε εμένα και την κόρη μου να συναντηθούμε πρώτη φορά στη ζωή μας... Έχω χαζέψει και δεν ξέρω τι σας γράφω, αλλά συγχωρήστε με. ΄Εκανα πολύ δρόμο για να νιώσω έτσι... Ολόκληρη, δυνατή, γερή ζωντανή και ξύπνια μέχρι το τελευταίο μου κύτταρο. Όπως μου είπε και μια φίλη που επίσης γέννησε φυσιολογικά μετά από 2 καισαρικές.. -Ισιδώρα, πριν ήμουνα μισή γυναίκα... Τώρα αισθάνομαι ολόκληρη... Γέννησα 12.40 το βράδυ. Δεν κατάφερα να κοιμηθώ. Είχα όλη τη νύχτα στην αγκαλιά μου την κόρη μου και το πρωί έφυγα μαζί με το μικρό μου από το μαιευτήριο για να πάω στην οικογένειά μου που με περίμενε. Υπέγραψα ότι φεύγω με δική μου ευθύνη κι έφυγα... Αισθάνθηκα αυτή τη δύναμη που έχουμε ΟΛΕΣ μέσα μας. Και αυτό δεν μπορεί κανείς να μου το πάρει. Έγινα πιο τρυφερή και καρτερική με τα δύο μεγαλύτερα παιδιά μου και ηρέμησα... Ξενυχτάω θηλάζοντας (το Mπουζουκάκι είναι τώρα 8 μηνών) και αισθάνομαι AΠEPANTH ευτυχία. Bλέπω ένα παιδί που έχει γεννηθεί φυσιολογικά τη στιγμή που ήταν έτοιμο να γεννηθεί, χωρίς παρεμβάσεις και φάρμακα, με τη μαμά του δίπλα του και βλέπω ένα ήρεμο και ευτυχισμένο παιδάκι. Όλοι μου λένε πόσο ήρεμο τους φαίνεται αυτό το παιδί, και πως να μην είναι... Γεννήθηκε ΦYΣIOΛOΓIKA. Δεν συνέβη τίποτα ξεχωριστό. Δισεκατομμύρια παιδιών έχουν γεννηθεί για χιλιάδες χρόνια με τον ίδιο τρόπο. Kι όμως συνέβη το πιο ξεχωριστό πράγμα στον κόσμο... Γέννησα... και γεννήθηκα κι εγώ από την αρχή... Ευχαριστώ ΠΟΛΥ όλους αυτούς που με βοήθησαν και καλή δύναμη... για να ψάξετε, να ενημερωθείτε, να πιστέψετε και να αντισταθείτε... Nα θυμάστε απλά ότι TOKETOΣ σημαίνει AΓAΠH. Mια καινούρια Iσιδώρα _________________ Για ο,τιδήποτε θέλετε να ρωτήσετε, παρακαλώ μην διστάσετε να επικοινωνήσετε στο i.petouri@macmillan.gr Το συγκεκριμένο email της Ισιδώρας δεν ισχυει πια.Έχει αλλάξει.Όποια ενδιαφερεται ας επικοινωνήσει μαζί μου.
-
Yπάρχει πάντα η Ευτοκία (www.eutokia.gr) όπου μπορεί οποιαδήποτε ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΗ γυναικα να αποτανθεί αν θέλει να γεννήσει φυσιολογικά....Το ξαναλέω:ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΗ. Γιατί χρειάζεται πράγματι να είναι κανείς αποφασισμένος, να το έχει ψάξει το ζήτημα και όχι να εvδίδει στους πρώτους εκφοβισμούς των γιατρών οι οποίοι θέλουν απλά να εξασφαλίσουν την ησυχία τους τις περισσότερες τουλάχιστον φορές.....Υπάρχουν βέβαια πάντα και οι εξαιρέσεις... Παρακάτω παραθέτω την μαρτυρία μιας κοπέλας που έκανε vbac(vaginal birth after cesarian)από άλλο forum.Διαβάστε και αφυπνιστείτε κορίτσια.... Τόπος: Athina Δημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 26, 2005 11:48 am Θέμα δημοσίευσης: Φυσιολογικός τοκετός μετά από 2 καισαρικές Γεια χαρά σε όλους και όλες σας !!! Θέλω να σας μεταφέρω τις προσωπικές μου εμπειρίες από τις 3 γέννες μου, διότι πιστεύω ότι με αφορμή τα παρακάτω έστω κι ένας άνθρωπος να σκεφτεί λίγο παραπέρα, αξίζει. Λοιπον, γέννησα τον πρώτο μου γιο σε ηλικία 28 ετών με καισαρική στο ΕΛΕΝΑ. Τα "νερά μου" έσπασαν στις 3.00 τα ξημερώματα, χωρίς κανένα απολύτως πόνο, και καμία διαστολή (ήμουν υποτιθέμενα στις 36 εβδομάδες). Mέχρι τις 12.00 το μεσημέρι, δεν πόνεσα καθόλου, και απ' ότι μου είπαν δεν είχα καμία διαστολή. Ο γιατρός μου μου πρότεινε να υποβληθώ σε τεχνητούς πόνους, μήπως και ξεκινήσει ο τοκετός. Τις επόμενες τέσσερις ώρες δεν συνέβη τίποτε απολύτως, παρόλη την ωξυτοκίνη που "έφαγα". Στις 5.00 το απόγευμα ο γιατρός μου πρότεινε πως, εφ'όσον για 14 ώρες δεν υπήρχε πρόοδος στον τοκετό, καλό θα ήταν να προχωρούσαμε στην καισαρική. Εγώ του είπα πως ήμουν διατεθειμένη να περιμένω κι άλλο προκειμένου να γεννήσω φυσιολογικά, αλλά θα έκανα αυτό που θα μου έλεγε εκείνος πιο σωστό για το παιδί μου. Eίχα απογοητευθεί όταν περνούσαν όλες αυτές οι ώρες και δεν συνέβαινε τίποτα με τον τοκετό μου. Όταν άκουγα τις άλλες γυναίκες στην αίθουσα να φέρνουν στον κόσμο τα πλασματάκια τους, ένιωθα παραπονεμένη και ανίκανη. Στις 5.00 μου ανακοίνωσε πως θα ξεκινούσε η διαδικασία της καισαρικής. Στις 5.20 ο Αλέξανδρός μου ήρθε... μόνος σ'αυτόν τον κόσμο με την μαμά του αναίσθητη... και απολύτως απούσα... Όταν με ξύπνησαν, δεν ήθελα ΤΙΠΟΤΑ. Ούτε καν να δω το παιδί μου. Ένιωσα ΧΑΛΙΑ προσπαθώντας να συνέλθω από την ολική αναισθησία - ήθελα να πεθάνω. Aν αυτά τα φάρμακα έκαναν εμένα να αισθάνομαι έτσι, φαντάζομαι το καημένο το μωρό μου... Δεν ήθελα να μιλήσω στον άντρα μου, το χάδι της μητέρας μου με εκνεύρισε και είπα στον τραυματιοφορέα "Πάρτε με αμέσως από εδώ". Στην αίθουσα παρακολούθησης σκέφτηκα ότι δεν ήθελα με τίποτα να ξανακάνω παιδί. Δεν είδα το παιδί μου μέχρι την ΕΠΟΜΕΝΗ μέρα το πρωί, καθώς θεωρείτο πρόωρος και μπήκε σε ξεχωριστή αίθουσα. Eγώ ήμουν ανίκανη να σηκωθώ από το κρεβάτι την πρώτη μέρα. Aκόμη κι όταν προσπαθούσα να κινηθώ ελάχιστα, ο πόνος ήταν αφόρητος. Περιττό να σας πω ότι δεν τον θήλασα παρά την 3 ημέρα και από τότε -ευτυχώς- μέχρι και τον 11ο μήνα του... χάρη στην υποστήριξη που μου παρείχαν οι μαίες στο ΕΛΕΝΑ (Πρέπει εδώ να αναγνωρίσω τον αγώνα που κάνουν αρκετές μαίες στα δημόσια νοσοκομεία για το θηλασμό.) Mετά από δύο χρόνια γεννήθηκε η μεγάλη μου κόρη Μυρσίνη. Όταν ανέφερα τη διάθεσή μου για φυσιολογικό τοκετό στον γιατρό μου εκείνος δεν μου αρνήθηκε ευθέως. Eγώ βέβαια μόλις άκουσα ότι υπάρχουν κίνδυνοι (ρήξη της μήτρας-διάρρηξη της τομής) και θα πρέπει να είναι ιδανικές οι συνθήκες (τέλεια διαστολή, μικρό μωρό, στη σωστή θέση), ΒΙΑΣΤΙΚΑ να συμφωνήσω με την πρόταση του γιατρού για μια πιο σίγουρη κατά τα λόγια του καισαρική. Kαι η Mυρσίνη μου ήρθε στον κόσμο μόνη, με τη μαμά της αναίσθητη κι απούσα. ΑΦΗΣΑ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΠΡΩΤΟΥΣ ΤΟΚΕΤΟΥΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ. HMOYN AΠPOETOIMAΣTH KAI AMETOXH ΣTA ΣHMANTIKOTEPA ΓEΓONOTA THΣ ZΩHΣ MOY. Mε το Mπουζουκάκι (δεν την έχουμε βαφτίσει ακόμη), ήμουν στον 7ο μήνα και είχα ήδη κανονίσει το ραντεβού για την τρίτη καισαρική. Tότε ήταν που, τυχαία, μαζί με μια πιο "υποψιασμένη" φίλη μου ανακαλύψαμε την ΕΥΤΟΚΙΑ. Τότε άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την επικείμενη καισαρική μου και η αρχή για ένα νέο τρόπο σκέψης και δράσης. Μπήκαμε στο site της Ευτοκίας και ήταν σαν να άνοιξε το παράθυρο στη Χώρα των Θαυμάτων... Διάβασα τα πρώτα στοιχεία για τον φυσιολογικό τοκετό μετά από καισαρική (vbac θα το βρείτε στα αγγλικά sites) και άρχισα να σκέφτομαι δειλά-δειλά ότι θα μπορούσα να κάνω ίσως μια προσπάθεια. Άρχισα να πορώνομαι και να διαβάζω ο,τιδήποτε έβρισκα στο Internet για αυτό το θέμα. Διάβασα εμπειρίες άλλων γυναικών, επιστημονικές μελέτες καθώς και γνώμες "ειδικών" βασισμένες στην εμπειρία τους. Παράλληλα, από την πρώτη φορά που βρέθηκα στην Ευτοκία, άρχισα να "δυναμώνω" τη διάθεσή μου για φυσιολογικό τοκετό. Οι γυναίκες που μας μιλούσαν στις συναντήσεις μας, μάς έδιναν κάθε φορά κι άλλες πληροφορίες και στοιχεία και δύναμη για να αντισταθούμε σ'αυτή τη σφαγή της κοιλιάς μας, της προσωπικότητάς μας αλλά εν τέλει και της ίδιας της φύσης μας. Μας έδειξαν τρόπους να δουλεύουμε μέσα μας τη σχέση με το μωρό μας αλλά και με τον εαυτό μας. Μας έδιναν στοιχεία τα οποία αναιρούσαν πολλά από αυτά που κυκλοφορούν ως αλήθειες. Μας βοήθησαν να βρεθούμε νοητικά, ψυχολογικά και σωματικά κοντά σ' εμάς και το παιδί μας. Με εντυπωσιακά ήρεμο τρόπο, μας έδειξαν πως πρέπει, και το οφείλουμε στον εαυτό μας και στο παιδί μας, να μην μένουμε αμέτοχες. Ούτε καν μπροστά στην μεγαλύτερη αυθεντία που πάει να μας πείσει ότι δεν ξέρουμε να γεννήσουμε, και κατ' επέκταση να ζήσουμε. Θέλω να τονίσω πόσο σημαντικό είναι να κρίνουμε ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ μας λένε- πόσο μάλλον όταν πρόκειται για το σώμα μας και το παιδί που κουβαλάμε μέσα μας. Γυρίστε γύρω σας και ρωτήστε πώς γέννησαν οι γυναίκες που έκαναν παιδί τελευταία και θα δείτε για πόσες καισαρικές θα ακούσετε... Eξάλλου όσο δύσκολο κι αν είναι να το δεχτούμε, είναι πολλά και διαφορετικά τα συμφέροντα... Ε, λοιπόν εγώ αποφάσισα ότι δεν θα ήμουν ακόμη μία... Δούλεψα μέσα μου, και έξω μου, και γύρω μου και έφτασα στη βεβαιότητα ότι θα γεννούσα φυσιολογικά αυτή τη φορά. Παράτησα το γιατρό μου στον 8ο μήνα αφού, συζητώντας μαζί του βεβαιώθηκα πως θα μου ξανάκανε καισαρική ακόμη κι αν μου έλεγε πως θα προσπαθούσαμε για φυσιολογικό τοκετό... (Mπορείτε να ακούσετε δεκάδες επιχειρήματα αλλά πρέπει να κρίνετε αυτό που ακούτε με καθαρό μυαλό αλλά και με την καρδιά σας...) Όπως ανέφερα και παραπάνω στον πρώτο τοκετό μου δεν είχα απολύτως καμία διαστολή και τη δεύτερη φορά το παραμικρό αφού έγινε καισαρική 15 μέρες πριν την ΠΗΤ. Άρα αν και τρίτη εγκυμοσύνη, η περίπτωσή μου θεωρείτο ως πρωτότοκης... Λοιπόν γέννησα πρώτη μου φορά 10 μέρες μετά τη συμπλήρωση των 40 εβδομάδων της τρίτης μου εγκυμοσύνης... Γέννησα ένα ηλιόλουστο και χαμογελαστό κοριτσάκι 4050 γραμμαρίων που είχε "σκαλώσει" το κεφαλάκι της στον τράχηλό μου... Γέννησα μετά από 40 ώρες έντονων συσπάσεων και μετά από 7 ώρες προσπάθειας της μαίας μου, της βοηθού της... και βέβαια του άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλη αυτή την πορεία. Δηλαδή κάτω από ακριβώς τις αντίθετες συνθήκες από αυτές που τυπικά θα έπρεπε να ισχύουν... Ένιωθα τόσο δυνατή... Aρνήθηκα να κάνω επισκληρίδιο και δεν πήρα κανένα φάρμακο... Ήθελα να νιώσω αυτή τη μαγεία και ήθελα το παιδί μου να έρθει στον κόσμο με τον πιο ήρεμο και υγιή τρόπο. Η στιγμή που άνοιξαν τα κόκκαλα της λεκάνης μου και πέρασε από μέσα τους η χαρά μου και η στιγμή που την ακούμπησαν σχεδόν καυτή στην αγκαλιά μου και άλλες χίλιες τέτοιες στιγμές θα με συγκλονίζουν σε όλη μου τη ζωή... Η Ελευθερία-(δεν είναι τυχαίο το όνομά της)- ένας τρυφερός και απαλός βράχος, η μάνα, η γη, ο αέρας και η θαλασσινή αγκαλιά μαζί. Με στήριζε, ακουμπούσα πάνω της, με τα χέρια της και την ψυχή της βοηθούσε εμένα και την κόρη μου να συναντηθούμε πρώτη φορά στη ζωή μας... Έχω χαζέψει και δεν ξέρω τι σας γράφω, αλλά συγχωρήστε με. ΄Εκανα πολύ δρόμο για να νιώσω έτσι... Ολόκληρη, δυνατή, γερή ζωντανή και ξύπνια μέχρι το τελευταίο μου κύτταρο. Όπως μου είπε και μια φίλη που επίσης γέννησε φυσιολογικά μετά από 2 καισαρικές.. -Ισιδώρα, πριν ήμουνα μισή γυναίκα... Τώρα αισθάνομαι ολόκληρη... Γέννησα 12.40 το βράδυ. Δεν κατάφερα να κοιμηθώ. Είχα όλη τη νύχτα στην αγκαλιά μου την κόρη μου και το πρωί έφυγα μαζί με το μικρό μου από το μαιευτήριο για να πάω στην οικογένειά μου που με περίμενε. Υπέγραψα ότι φεύγω με δική μου ευθύνη κι έφυγα... Αισθάνθηκα αυτή τη δύναμη που έχουμε ΟΛΕΣ μέσα μας. Και αυτό δεν μπορεί κανείς να μου το πάρει. Έγινα πιο τρυφερή και καρτερική με τα δύο μεγαλύτερα παιδιά μου και ηρέμησα... Ξενυχτάω θηλάζοντας (το Mπουζουκάκι είναι τώρα 8 μηνών) και αισθάνομαι AΠEPANTH ευτυχία. Bλέπω ένα παιδί που έχει γεννηθεί φυσιολογικά τη στιγμή που ήταν έτοιμο να γεννηθεί, χωρίς παρεμβάσεις και φάρμακα, με τη μαμά του δίπλα του και βλέπω ένα ήρεμο και ευτυχισμένο παιδάκι. Όλοι μου λένε πόσο ήρεμο τους φαίνεται αυτό το παιδί, και πως να μην είναι... Γεννήθηκε ΦYΣIOΛOΓIKA. Δεν συνέβη τίποτα ξεχωριστό. Δισεκατομμύρια παιδιών έχουν γεννηθεί για χιλιάδες χρόνια με τον ίδιο τρόπο. Kι όμως συνέβη το πιο ξεχωριστό πράγμα στον κόσμο... Γέννησα... και γεννήθηκα κι εγώ από την αρχή... Ευχαριστώ ΠΟΛΥ όλους αυτούς που με βοήθησαν και καλή δύναμη... για να ψάξετε, να ενημερωθείτε, να πιστέψετε και να αντισταθείτε... Nα θυμάστε απλά ότι TOKETOΣ σημαίνει AΓAΠH. Mια καινούρια Iσιδώρα _________________ Για ο,τιδήποτε θέλετε να ρωτήσετε, παρακαλώ μην διστάσετε να επικοινωνήσετε στο i.petouri@macmillan.gr Το συγκεκριμένο email της Ισιδώρας δεν ισχυει πια.Έχει αλλάξει.Όποια ενδιαφερεται ας επικοινωνήσει μαζί μου.
-
Με το καλό! Μακάρι κι εγώ να γινόμουνα θεία....Προς το παρόν είμαι μόνο μαμά! Τώρα για την βάφτιση τι να σου πω.....Πρέπει να το συζητήσεις μαζί τους αφού βέβαια αφήσεις να περάσει λίγος καιρός.... Μια άλλη λύση που μάλλον ακούγεται καλύτερη θα ήταν να την επισπεύσεις...Εγώ τουλάχιστον αυτό θα έκανα στη θέση σου....Αργότερα το νινί σου θα είναι πολύ μεγάλο...