AthinaK

Γέννησα σε νοσοκομείο του Βερολίνου. Ο τοκετός σε μπανιέρα θεωρείται πιο ευκολος. Βέβαια εκεί δεν παίζει επισκληρίδιος. Και το πρώτο παιδί για εκεί το ξεκίνησα αλλά δεν τα κατάφερα. Ο μπαμπάς ήταν μαζί μας όλη την ώρα και έκοψε εκείνος τον ομφάλιο λώρο. Αμέσως μετά τον τοκετό σηκώθηκα και 3 ώρες μετά περπατούσα! Όλα ήταν πολύ καλά αυτή τη φορά! Την έβαλα στο στήθος μου και θήλασε μέσα στο πρώτο μισάωρο και απο τότε είμαι η προσωπική της αγελάδα! Το γάλα κατέβηκε κανονικά το 3ο 24ωρο!!! Λέτε γι αυτό να πήρε τόσο βάρος;

Κορίτσια γειά σας! Σήμερα τη ζυγίσαμε! Γεννήθηκε: 3570γρ 1 μέρα μετά: 3490γρ 2 μέρες μετά: 3340γρ - βγήκαμε από το νοσοκομείο! 5 μέρες μετά: 3640γρ!!! 300 γραμμάρια;;;; Μήπως είναι πολλά; Τη θηλάζω ασταμάτητα! Δεν παίρνω ανάσα! Και κυρίως 23:00-05:00 που θυμάται ότι πεινάει! Όσο για τις θηλές... το παλεύω αλλά πολύ δυνατός ο πόνος. Σας βάζω και μια φωτογραφία του τοκετού. Μόλις έχει γεννηθεί! Είμαστε στη μπανιέρα και ο μπαμπάς ακόμα δεν έχει κόψει τον λώρο! Αν σας σοκάρει, να μου πείτε να την βγάλω!

Κορίτσια σας ευχαριστώ. Χαλάρωσα λίγο. Στο νοσοκομείο μου είπαν να μην ανησυχώ για το αίμα. Απλά στεναχωρέθηκα που άρχισε με αυτόν τον τρόπο. Θα στρώσει σιγά σιγά που θα πάει! Για την ώρα γίνομαι βεντούζα στο ταβάνι όταν μου πιάνει το στήθος!!!!

Ωραίο το βιντεάκι! Έχω μια ερώτηση: Καμιά συμβουλή για όταν κατεβαίνει το γάλα; Εξακολουθώ να θηλάζω όταν το παιδί ξυπνάει αλλά νιώθω ότι έχω υπερπαραγωγή!!!! Και επειδή οι θηλές μου είναι ακόμα ελαφρώς τραυματισμένες και ματώνουν, θηλάζω ένα στήθος το γεύμα.... Σήμερα κατέβηκε το γάλα αλλά έχω μια μικρή ανησυχία τι θα κάνω αν γεμίσει απότομα το στήθος...

Κορίτσια σας ευχαρτιστώ! Γέννησα πριν 3 μέρες την Δανάη! 3,5 κιλά 51εκ. Το πρωί της Παρασκευής πήγαμε με την κόρη μου στο πάρκο να παίξει με τα χιόνια και ήθελε να της φτιάξω χιονάνθρωπο! Που να σκύψω να πιάσω χιόνι η καημένη. Αλλά πως χαλάς το χατήρι στο παιδάκι σου; Το απόγευμα πήγαμε παρέα με τη μικρή σε ένα εμπορικό κέντρο για να κάνω κάτι ψώνια και απο το περπάτημα... άρχισαν τα ποναλάκια! Γυρίσαμε σπίτι, την κοίμησα και κατά τις 11 το βράδυ πήγα στο νοσοκομείο. Μόλις είδα τη μαία... έφυγαν οι πόνοι! Καθίσαμε παρέα, χαλάρωσαμε, ήπιαμε το καφεδάκι μας, περπάτησα, γελάσαμε και περιμέναμε. Κατά τις 4 άρχισαν να δυναμώνουν οι πόνοι και μπήκα στη μπανιέρα. Λίγο αργότερα έσπασαν τα νερά και στις 5:25 γεννήθηκε η Δανάη! Ακριβώς την ΠΗΤ μου! Πολύ όμορφος τοκετός, υπέροχα συναισθήματα!

Κάθε γέννα είναι διαφορετική. Στην πρώτη ζήτησα επισκληρίδιο λίγο αργά και δεν έπιασε και πολύ. Το αποτέλεσμα ήταν να πονέσω πολύ. Αλλά υπήρχαν και άλλες παράμετροι που έκαναν δύσκολα τα πράγματα. Στον δεύτερο τοκετό ζήτησα να γεννήσω σε μπανιέρα, που σημαίνει ότι δεν γίνεται επισκληρίδιος. Πόνεσα λιγότερο από την πρώτη γέννα. Όλα είναι σχετικά. Μην ακούς τις διάφορες ιστορίες γύρω σου. Μην τρομάζεις. Θα το ζήσεις με τον δικό σου τρόπο! Θα είναι η στιγμούλα σου. Και πίστεψέ με όσο ατελείωτος και να σου φανεί ο τοκετός με ή χωρίς επισκληρίδιο, μόλις γεννήσεις όλα θα μοιάζουν πολύ μακρινά... Μόλις θα έχεις φέρει μια νέα ζωή στον κόσμο και ένας νέος κόσμος θα σημαδέψει τη ζωή σου!

Καλημέρα! Και εγώ είχα άγχος για τον τοκετό. Ήξερα τους πόνους από την προηγούμενη γέννα κ 3 εβδομάδες πριν γεννήσω με είχε πιάσει η μανία του τοκετού. Όλο έλεγα ότι γεννάω. Τελικά ηρέμησα. Είχα κάνει γιόγκα και ήξερα τις ανάσες και κυρίως να ελέγχω το μυαλό μου! Μου είχε πει η κοπέλα που μας έκανε τα μαθήματα ότι όταν το σώμα παραλύσει από τον πόνο, μόνο με τις αναπνοές μπορείς να συγκεντρωθείς και να τον διώξεις. Πράγματι ήταν αλήθεια. Την ώρα του τοκετού μίλησα με τη μαία και μου είπε: Δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση από το παιδί σου να κάνει τη δουλειά του τοκετού. Εσύ τι κάνεις γι αυτό; Αν δεν αντέξεις τους πόνους, αν δεν σπρώξεις, δεν γεννάς. Με αυτό που είπε πείσμωσα και όταν πόναγα σκεφτόμουν ότι το κάνω για την μικρή μου. Όσο πιο πολύ πάρω την κατάσταση πάνω μου, τόσο λιγότερο θα ταλαιπωρηθεί η κόρη μου. Οπότε με τις αναπνοές και με πείσμα... γέννησα γρήγορα! Πειθαρχία θέλει. Όλα είναι θέμα μυαλού. Ο πόνος, ο φόβος... Με το καλό να γεννήσεις και να είστε όλοι καλά!

Αχ αυτός ο θηλασμός.... Πολύς πόνος και αυτή τη φορά. Αμέσως έκανε ραγάδες το στήθος μου και σήμερα παρόλο που όλα έδειχναν καλά έκανε φούσκα η ρώγα και μάτωσε. Και ακόμα είμαι στο πρωτόγαλα! Ευχηθείτε μου να πάει καλά αυτή τη φορά!

eleni_dms και εμένα μου έλεγε η γιατρός ότι θα έρθει νωρίτερα γιατί έιχα λίγο αμνυακό υγρό, αλλά σε εξέταση που έκανα στο νοσοκομείο όλα ήταν καλά. Επίσης λόγω ότι είχε πολύ χώρο όλο γύριζε η μικρούλα μου. Μεθαύριο είναι η ΠΗΤ μου αλλά δεν έχω καμία ουσιαστική ενόχληση που να δείχνει ότι έρχεται η ώρα. Το συμπέρασμα είναι ότι όταν θέλει το μωράκι θα έρθει.

Νομίζω πιο σημαντικό είναι το μωράκι σου από τον γάμο. Φρόντισε να μην έχεις εντάσεις και να μην κουραστείς. Εγώ έκανα πολιτικό γάμο όταν ήμουν έγκυος 6 μηνών. Αλλά δεν ήθελα θρησκευτικό. Κατά συνέπεια δεν είμαι το κατάλληλο άτομο να σου δώσει συμβουλή. Σε λίγες μέρες όμως ολοκληρώνεται και η δεύτερη εγκυμοσύνη και μπορώ να σου πω με σιγουριά ότι χρειάζεται ΗΡΕΜΙΑ η όλη κατάσταση. Με το καλό το μωρό σου και με το καλό ο γάμος, όποτε αυτός γίνει!

Γειά σου Σοφία με τα καλά νέα! Αυτό και αν είναι δώρο γιορτινό! Σου εύχομαι τα καλύτερα!

Ευχές και από εμας!!!!

Αχ.... μια από τα ίδια! Ενώ η μαία μου είπε να κάνω ότι έκανα πριν μείνω έγκυος αλλά με μέτρο. Μόλις δω ότι κουράζομαι να σταματάω. Στην Ελλάδα με τρέλαναν τελείως! Μη σηκώνεις το παιδί, να τρως ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ κρεας, μη κανεις ποδήλατο, μη κάνεις γιόγκα, μη περπατάς ...στο κρύο, μη πηγαίνεις για ψώνια και απειρα εκνευριστικά ΜΗ. Αλλά εκεί που δεν άντεξα και έβαλα τις φωνές ήταν που έλεγαν στη μικρή: Η μαμά δεν μπορεί να σε πάρει αγκαλίτσα γιατί πονάει! Και αυτό χωρίς να πονάω!!!! Ε λοιπόν, εγώ σταμάτησα να κάνω ποδήλατο όταν ένιωσα ότι κουράζομαι, την γιόγκα τη σταμάτησα την περασμένη εβδομάδα, κρέας τρώω όποτε έχω όρεξη και το παιδί μου το παίρνω αγκαλιά αλλά όχι συχνά. Περπατάω 4 χλμ τη μέρα, κάνω βόλτες και ψώνια. Δεν σηκώνω βάρη γιατί δεν το αντέχω. Με όλα αυτά έφτασα 39 εβδομάδων! Το βασικό για μένα είναι η ψυχολογία. Γι αυτό και έκλεισα τα αφτιά μου και έκανα αυτό που εγώ θεωρούσα καλύτερο για μένα και τα παιδιά μου.

Πέρασα κάποιες στιγμές που είχα πολύ άγχος αλλά η όλη ιστορία δεν οδήγησε πουθενά. Τώρα είμαστε όλοι στην αναμονή και το περιμένουμε. Για την ώρα είμαι ήρεμη! Ο τοκετός είναι κοντά και πιστεύω δεν θα είμαι εγώ η πρώτη που θα γεννήσει το 2009, αλλά από τις τελευταίες του 2008!

Δν θα σου πω τη γνώμη μου, αλλά θα μιλήσω για την δική μου περίπτωση. Μένουμε μακριά από γιαγιάδες και όταν έρχονται μένουν σε μας. Αυτό δημιουργεί ΠΑΝΤΑ εντάσεις, ακόμα και αν είναι για λίγες μέρες. Είμαι και εγώ άτομο που δεν μου αρέσει να μου λένε συνέχεια τι να κάνω και δεν το μπορώ γιατί έχουν άλλη νοοτροπία και σε τελική είναι... γιαγιάδες! Το παιδί το πήγα σε παιδικό σταθμό μήνα Φεβρουάριο σε ηλικία 9,5 μηνών. Βέβαια οι παιδικοί σταθμοί στη Γερμανία είναι πιο ασφαλείς και πιο σίγουροι. Η προσαργμογή της μικρής ήταν σταδιακή και πήρε 2 μήνες μέχρι να την αφήσω 7 ώρες. Ήταν πολύ κολλημένη πάνω μου. Πρόσεχα κάθε της αντίδραση για να δω αν περνάει καλά ή όχι. Δεν μπορώ να πω ότι κρύωσε πολλές φορές. Ένα συναχάκι το άρπαξε με το που πήγε. Τώρα, σχεδόν 2 χρόνια μετά, είμαι απόλυτα ικανοποιημένη από την ανάπτυξή της. Έχει φίλους, μαθαίνει τραγούδια, παίζει και ξεδίνει και φυσικά δεν μεγαλώνει με ΜΗ. Το 2ο παιδί που θα γεννηθεί αυτές τις μέρες έχουμε σκοπό από Σεπτέμβριο να το πάμε και αυτό σε παιδικό σταθμό. Εσύ θα αποφασίσεις....

Κορίτσια μην προσβάλλετε η μία την άλλη. Ο θηλασμός είναι ένα θέμα που ενδιαφέρει όλες τις καινούριες μαμάδες και κάθε πληροφορία είναι χρήσιμη. Σίγουρα δεν περιμένουμε να ενημερωθούμε αποκλειστικά από ένα φόρουμ για το αν και πόσο θα θηλάσουμε, αλλά καμιά φορά αποτελεί κίνητρο για να μη το βάλουμε κάτω. Κάπου το είχα ξαναγράψει ότι η γυναικολόγος μου συνέστησε να μη τη θηλάσω πάνω από 3 μήνες γιατί μεχρι τότε χρειάζεται τα αντισώματα. Η γυναίκα δεν μου επέβαλλε τίποτα, απλά το πρότεινε. Εγώ με τη δική μου λογική έκρινα ότι αν τα καταφέρω να θηλάσω θέλω να το κάνω για περισσότερο χρόνο. Ο θηλασμός για μένα δεν είναι μόνο η τροφή του παιδιού. Στην περίπτωσή μου λειτούργησε ως μέσο για να μάθω να επικοινωνώ και να δεθώ με το μωρό μου. Ήταν οι στιγμές μας.

Κορίτσια στη γερμανία έχω γνωρίσει μητέρες από διάφορες χώρες και η κάθε μια θήλασε το παιδί της με βάση την κουλτούρα της. Αυτό που είδα είναι ότι μόλις βρέθηκα στην Ελλάδα, κανείς δεν με στήριξε στο θέμα του θηλασμού αλλά όλοι έλεγαν ότι το μωρό μεγάλωσε (κόντευε τους 6 μήνες) και ότι το γάλα του εμπορίου κάνει εξίσου καλή δουλειά. Πάντως βλέπω μαμάδες που τα παιδιά τους κοντεύουν τα 2 και τα θηλάζουν ακόμα. Τα παίρνουν από τον παιδικό σταθμό και τους δίνουν γάλα. Μια χαρά παιδιά είναι και κανείς δεν τις σχολιάζει ή τις κατακρίνει. Προφανώς όταν τα παιδιά είναι μεγαλύτερα να μη θηλάζουν μπροστά σε κόσμο. Ίσως 3 χρόνια θηλασμός να μου φαίνεται πολύ, αλλά σε τελική οι 6 μήνες που θηλασα εγω ήταν για άλλους λίγοι, για άλλους πολλοί και για άλλους απλά εντάξει. Υπάρχουν απόψεις και απόψεις. Και ποιά είναι λοιπόν η σωστή; Το μητρικό γάλα σε καμιά περίπτωση δεν είναι καλύτερο από το αγελαδινό. Η επιλογή όμως της κάθε μητέρας για το αν θα θηλάσει και πόσο είναι προσωπική και σεβαστή.

Πιστεύω ότι είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. ΑΠό τη μια, αντί το παιδί να πίνει αγελαδινό γάλα, πίνει το γάλα της μητέρας του που είναι ΠΟΛΥ καλύτερο. Από την άλλη όμως, είναι και αυτό που λέει η Τόνια. Αν και το παιδί σε αυτή την ηλικία δεν βλέπει το στήθος της μητέρας σαν κάτι διαφορετικό. Εκεί έχει γάλα! Αν πάλι η μητέρα δεν νιώθει καλά, τότε μπορεί άνετα να διακόψει τον θηλασμό!

Κορίτσια δεν μπορώ να μπω στη θέση σας, αλλά ένα θα σας ευχηθώ λόγω γιορτών: Αυτή η περίοδος να είναι και η τελευταία σας για τους επόμενους μήνες! Να έχετε κέφι και να φροντίζετε τον εαυτό σας! Να χαίρεστε τον έρωτα τώρα που μπορείτε γιατί μετά τα πράγματα θα είναι όμορφα αλλά διαφορετικά!

Καλησπέρα! Όταν ήμουν 11 εβδομάδων έσπασε το δόντι μου!!!! Εκεί αναγκαστικά πας στον οδοντίατρο. Η ίδια η οδοντίατρος, αρνήθηκε να κάνει ακτινογραφία. Βγάλαμε το σπασμένο κομμάτι και έκανε ένα σφράγισμα. Βέβαια έκανε ένεση αλλά τίποτα που να βλάπτει το έμβρυο. Το δόντι θα το φτιάξω αφού γεννηθεί το παιδί.

Σήμερα εκεί που περίμενα στο νοσοκομείο για να κανω μια εξέταση, είδα μια αφίσα με ένα έμβρυο που καπνίζει τσιγάρο και γύρω του είναι γεμάτα καπνό. Σκάφτηκα εσένα. Ίσως αν έφερνες στο μυαλό σου μια αντίστοιχη εικόνα να το έπερνες πιο εύκολα απόφαση να το κόψεις. Σε χαιρετω!

To κοριτσακι μου ειναι μικρουλικο αλλα μεσα στις φυσιολογικες τιμες. Οποτε δεν ανησυχω πλεον. Το σκεφτηκα πολλες φορες και στεναχωρεθηκα, αλλα αφου ολα ειναι καλα, γιατι να περνάω άγχος στο μωράκι; 37 εβδομάδων ήταν 2780γρ. Η πρώτη μου κόρη γεννήθηκε 40 εβδομάδων και ήταν 3740γρ. Το κάθε παιδάκι είναι διαφορετικό...

Καλησπέρα! Να σου πω ότι το τσιγάρο και ο καφές ευθύνονται για αποβολλές το 1ο τρίμηνο. Επίσης επηρεάζει την ανάπτυξη του εμβρύου και σε προσχωρημένη εγκυμοσύνη προκαλεί πρόωρη γήρανση του πλακούντα. Φαντάζομαι βλάπτει και σε άλλους τομείς, αλλά αυτά έχω υπόψη. Ελπίζω όλα αυτά να αποτελούν ένα μικρό κίνητρο για να το κόψεις! Μέσα σου μεγαλώνει ένα μωράκι. Στη φάση που είσαι τώρα δημιουργείται το νευρικό του σύστημα... Δώσε του ό,τι καλύτερο μπορείς. Το κάπνισμα δεν είναι ένα απο αυτά! Καλή εγκυμοσύνη!

Βασικά το να πάρεις βιταμίνες για 8 μέρες δεν προσφέρεις τίποτα στον οργανισμό σου. Εγώ τις βιταμίνες και τον σίδηρο που παίρνω τώρα θα τα συνεχίσω και στον θηλασμό. Το γράφουν πάνω οι βιταμίνες ότι είναι και για την περιοδο του θηλασμού. Όσο για τον σίδηρο πρέπει να τον συνεχίσω μέχρι να φτάσει σε ικανοποιητικά επίπεδα! Άλλωστε οι αιματολογικές θα δείξουν.

Το κρίμα είναι να σε παρηγορούν για κάτι που δεν έχεις ανάγκη. Το περιβάλλον σου είναι αυτό που το καθυστερεί και η κακιά σου διάθεση! Αν θες να αυξήσεις τις πιθανότητες να νιώσεις συντομα μια κλωτσιά στην κοιλιά σου, κάνε σωστή διατροφή, άσκηση και κυρίως χαμογέλα! Κόψε τυχόν κακές συνήθιες και ξέχνα ότι σου λένε οι άλλοι. Προσπάθησε επίσης να δεις τον έρωτα σαν δεσμό με τον άντρα σου και όχι σαν προσπάθεια. Η σχέση σας πρέπει να είναι δυνατή για να αντέξει άλλο ένα μέλος. Μη την βάζεις σε κίνδυνο. Το παιδί θα έρθει όταν οι συνθήκες θα είναι κατάλληλες. Όσο για την κύστη, είχα και εγώ σε μια ωοθήκη κοτνά 5εκ αλλά απορροφήθηκε στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Βέβαια η διάγνωσή της έγινε με το που έμεινα έγκυος. Χαμογέλα λοιπόν και κάνε όμορφες σκέψεις!