AthinaK

Αννιώ πως πας; Δεν καταλαβαίνω γιατί σου είπαν να δώσεις συμπλήρωμα. Τι πιο όμορφο για το παιδί την ώρα που τρώει να μυρίζει το στήθος σου και να νιώθει ασφάλεια. Όλα είναι καινούρια γι αυτό και μόνο η αγκαλιά σου και το στήθος σου το ηρεμούν. Ελπίζω να κόψεις το συμπλήρωμα και να πάνε όλα καλά. Όπως και να εχει οι πρώτες μέρες είναι πάντα δύσκολες. Και ιδίως όταν η μάνα είναι πρωτάρα. Στην πρώτη μαστίτιδα το ένα στήθος δεν έβγαζε σταγόνα γάλα απο εκεί που μπορούσα να ταϊσω 10 παιδιά. Μετά επανήλθε στα κανονικά του βάζοντας το παιδί συνέχεια στο στήθος. Τώρα στην 4η μαστίτιδα (ναι ναι, ξέρω, τα κατάφερα πάλι) μια από τα ίδια. Από εκεί που είχε μπόλικο, έχει φουσκώσει και βγάζει με λιγότερη ροή. Δεν το βάζω κάτω και δεν ανησυχώ και ελπίζω να κάνεις και εσύ το ίδιο. Μέσα από τον θηλασμό χαίρεσαι τις ιδιαίτερες στιγμές με το μωρό σου. Και αν τον κόψεις, χάνονται. Υπομονή και στο κάτω κάτω αν πεινάει το βάζεις πιο συχνά στο στήθος μέχρι να αυξηθεί η παραγωγή. Και μην αγχωνεσαι ολυτε να στεναχωριέσαι γιατί κάνεις τα πράγματα πιο δύσκολα. Εγώ της χαμογελώ την ώρα που τρώει και μόλις φάει σου σκάει το πιο γλυκό της χαμόγελο και λιώνω..... Να σου ζήσει και να είστε πάντα χαρούμενοι!

Αν έχεις τη σωστή υποστήριξη και δεν σε τρομοκρατήσουν οι γύρω σου, μπορείς άνετα να θηλάσεις. Και εγώ επίπεδες θηλές έχω και πολύ ευαίσθητο δέρμα. Στο πρώτο παιδί μου εδωσαν θηλές σιλικόνης και θήλασα 6 μήνες με αυτές. Τώρα όμως η μικρή δεν τις έπιανε καλά και δεν χόρταινε με αποτέλεσμα να μειώνεται το γάλα και το παιδί να κλαίει. Τις έβγαλα και θηλάζω κανονικά με επίπεδες θηλές. Κάποιος πρέπει να σου δείξει πως να βάζεις το παιδί σωστά στο στήθος. Μην αγχώνεσαι. Απλά ψάξε να βρεις το κατάλληλο άτομο που θα σε βοηθήσει ουσιαστικά και όχι μόνο στα λόγια.

Γειά σου Χαρά! Λίγο νωρίς δεν είναι για να δώσεις στερεα τροφη; Ειχα την εντυπωση πως το παιδι πρεπει να συμπληρωσει τουλαχιστον τον 6ο μηνα πριν ξεκινησει να τρωει άλλες τροφές. Τουλάχιστον στην μεγάλη μου κόρη έτσι το έκανα. Φαντάζομαι και να μειωθεί το γάλα θα προσαρμοστεί πάλι στις ανάγκες του παιδιού. Άλλωστε όταν διψάει ή ζητάει γάλα θα πίνει από σένα. Δεν ειναι αυστηρό ότι πρέπει να πίνει γάλα μόνο το πρωί και το βραδυ.

Δεν μπορώ να σε βοηθήσω στο θέμα του γιατρού αλλά ξέρω πολλές κοπέλες που έκαναν φυσιολογικό τοκετό μετά από καισαρική και μερικές σε διάστημα κάτω των 3 ετών. Ρώτησα τη μαία μου και μου είπε ότι αν η πρώτη καισαρική προήλθε από γέννα που την προκάλεσε το παιδί, στο 2ο αν γίνει φυσιολογικός τοκετός θα είναι ευκολος και γρήγορος. Αυτό το ρώτησα βασισμένη στο γεγονός ότι το 2ο παιδί βγαίνει πιο εύκολα και πιο γρήγορα.

Επειδή το βίωσα δύο φορές και η δεύτερη είναι πρόσφατη, μήπως είσαι και εσύ πολύ ευαισθητη; Οι ορμόνες ακόμα παίζουν μαζί σου σε αυτή τη φάση. Είναι η περίοδος προσαρμογής. Γίνατε οικογένεια! Τώρα το μωρό είναι όλο απαιτήσεις και ενδεχομένως να τον ενοχλεί που έχασε την προσοχή σου. Αλλά μόλις το μωρό αρχίσει να γίνεται πιο κοινωνικό και θα μπορεί να ασχοληθεί και να παίξει μαζί του, θα του ξυπνήσει το πατρικό ένστικτο και θα στρώσει. Εγώ βλέπω ότι τώρα στο 2ο παιδί του ήρθε λίγο βαρύ να γυρνάει σπίτι κουρασμένος και να μην βρίσκει ησυχία. Πολλά νεύρα και γενικά δεν ασχολείται με το μωρό και ξεσπάει στη μεγάλη. Πιστεύω ότι όσο πιο λίγες υποχρεώσεις έχει τόσο καλύτερα νιώθει. Και μόλις επανέλθει η ερωτική σας ζωή θα φτιάξει και άλλο η κατάσταση. Παίζει και αυτό ρόλο!

Αχ mom3 μεγάλη παρηγοριά αυτό που είπες. Εμένα έχουν 2 χρόνια και 9 μήνες διαφορά και η συμπεριφορά της μεγάλης έχει αλλάξει δραματικά. Όλο όχι και νευρα είναι. Δεν επιτίθεται στη μικρή αλλά δεν θέλει κανέναν και τιποτα. Μέχρι που σκέφτομαι να πάω σε παιδοψυχολόγο να μου πει τι κανω λάθος. Ελπίζω όταν μεγαλώσει και η μικρή να είναι πιο εύκολα τα πραγματα. Ακόμα είμαστε στην περίοδο προσαρμογής, αφού μόλις έκλεισε το νινάκι μας τους 2 μήνες.

Δεν ξέρω να σου πω αν η δεύτερη καισαρική θα είναι πιο εύκολη από την πρώτη και αν ισχύει αυτό που λένε ότι το δεύτερο παιδί είναι πιο εύκολο και πιο γρήγορο. Μακάρι να σου έρθουν όλα απλά και όμορφα χωρίς ταλαιπωρία. Θα σου λείψει το μεγάλο σου παιδί και θα χρειαστούν ιδιαίτεροι χειρισμοί για να επανέλθουν οι ισορροπίες στο σπίτι. Εγώ δυστυχώς δεν τα κατάφερα να προσαρμόσω το νέο μέλος στην οικογένεια ομαλά και περάσαμε από 40 κύματα. Ακόμα το παλεύουμε! Μπορείς να του μιλάς συχνά στο τηλέφωνο, να έρχεται να σε βλέπει για λίγο, να έχεις ένα δωράκι που θα είναι από το αδερφάκι του... Έτσι θα νιώθεις και εσύ καλύτερα. Σου εύχομαι τα καλύτερα! Ακόμα και αν ξέρεις τι σε περιμένει, κάθε γέννα είναι διαφορετική. Εγώ στην πρώτη έκλαιγα και στη δεύτερη γέλαγα. Συμπτωματικά το πρώτο παιδί βγηκε κατσουφικο και το δευτερο χαμογελαστό!!!!

Γειά σου! Εγώ θα σου πω τι μου είπαν. Πολύ απλά: ΟΧΙ. Σε ένα μεγάλο ταξίδι θα πρέπει να κάνεις ανά μία ώρα στάση. Υπάρχει κίνδυνος θρόμβωσης όταν είσαι πολλές ώρες καθιστή. Επίσης κάτι να συμβεί είσαι μακριά από τον γιατρό σου. Ήμουν 7,5 μηνών και μου είπε ο γυναικολόγος ότι είναι κρίσιμος μήνας για το παιδί και καλό θα ήταν να κάτσω στα αυγά μου. Έτσι το ταξίδι μου αναβλήθηκε για αύριο!!!! Κορίτσια μετά από τόσες περιπέτειες και με άρρωστη τη μεγάλη μου κόρη, ετοιμάζω βαλίτσες για να ταξιδέψω στον ήλιο! ΕΡΧΟΜΑΣΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!

Αν είναι δυνατόν... Να σε στεναχωρούν τόσο άδικα! Στην πρώτη μαστίτιδα που έπαθα έβγαζα με το ζόρι 20ml με το θήλαστρο. Το παιδί έτρωγε κυρίως από το άλλο στήθος. Με πολλές προσπάθειες και βάζοντας συνέχεια το παιδί στο στήθος και μετά κάνοντας αντλήσεις, έφτασε να βγάζει 150ml. Καμιά φορά και μένα δεν βγάζει σταγόνα όταν το πειράζω και άλλες τρέχει σαν ποτάμι. Αν κρυώσω σταματάει το γάλα με τη μία. Αν στεναχωρηθώ ή αν θυμώσω το ίδιο. Αυτό με τίποτα δεν σημαίνει ότι δεν έχω γάλα. Τώρα τελευταία πίνει κάθε φορά λίγο και μετά από λίγη ώρα ζητάει και άλλο. Όποτε θέλει, όσο θέλει, εγώ είμαι εκεί! Ακόμα και αν το θέλει μόνο για να κοιμηθεί. Στο πρώτο παιδί είχα πλήρη άγνοια για τον θηλασμό και πέρασα πολλά. Με βοήθεια ειδικών τα κατάφερα. Τώρα που νόμιζα ότι ξέρω, πέρασα χειρότερα! Και πάλι με βοήθεια ειδικών και της Αγλαϊας τα έβγαλα πέρα. Φαντάσου λοιπόν να μην ήξερα και να μην είχα τη στήριξη τόσων ανθρώπων... Μη στεναχωριέσαι για τον θηλασμό. Να στεναχωριέσαι μόνο που το φυσικό στήθος αλά Pamela Anderson έγινε πάλι λεμονάκι! Αυτό είναι πίκρα!!! :woohoo: :laugh: Αν χάσουμε και το χιούμορ μας δεν μας μένουν και πολλά! Ευχές για ό,τι καλύτερο!

Εγώ έρχομαι Αθήνα την Παρασκευή αλλά η Δαφνη μου πέφτει πολύ μακρια. Θα μένω Αγία Παρασκευή και έχω 2 μωράκια μαζί μου. Οπότε κορίτσια καλά να περάσετε!!!

Καλημερα! Κοίτα, δεν μπορεί να μην προσέχει τα παιδιά. Ακόμα και αν είναι άρρωστα, πρέπει κάποιος να τα φροντίσει όταν οι γονείς δουλεύουν. Αυτό που μπορείς να κάνεις, είναι να παίρνεις τηλέφωνο πριν πας και να ρωτάς αν όλοι είναι καλά στην υγεία τους. Βέβαια, σε καταλαβαίνω. Όταν υπάρχουν αρνητικά συναισθήματα ανάμεσά σας όλα σου φταίνε. Οπότε η απόφασή σας να αραιώσετε τις επισκέψεις είναι η καλύτερη. Ανεξάρτητα αν προσπαθείς για παιδί ή είσαι έγκυος, η ψυχική σου ηρεμία είναι σημαντική! Επίσης, αν δεν έχεις το μπίρι μπίρι πάνω από το κεφάλι σου, η προσπάθεια θα φέρει σύντομα αποτέλεσμα! Καλή συνέχεια!

Εσείς δεν θα το παλεύατε γι' αυτό το χαμόγελο;;;

Αχ δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω. Εμένα εκείνο το βράδυ στέγνωσαν τα μάτια μου και άδειασε η ψυχή μου. Η μητέρα μου να έχει τρομοκρατηθεί και να παίρνει όλους τους γιατρούς στην Ελλάδα που γνωρίζει να τους πει για την κατάσταση και η τηλεϊατρική να λέει ότι πρέπει να σταματήσω, να πετάξω το γάλα μου, να να να να να.... Και φυσικά τίποτα ευχάριστο. Καμία λύση. Ο άντρας μου από την άλλη ως γιατρός να θέλει αμέσως να πάρω αντιβίωση για να μη χειροτερέψω και να με πιέζει να σταματήσω. Από τα φάρμακα που του είπαν όμως κανένα δεν ήταν συμβατό με τον θηλασμό. Και εγώ τι έκανα; Τους παρακαλούσα να με αφήσουν μόνη και έκλαιγα, έκλαιγα έκλαιγα έκλαιγα... Δεν ένιωθα πλέον τον πόνο της μαστίτιδας όταν θήλαζα. Κρατούσα τη μικρή μου και έλεγα ότι κάποιος τρόπος θα υπάρχει. Ο λόγος των εντάσεων; Η μεγάλη κόρη θέλει την προσοχή μας και κάνει τα δικά της και τα βράδια γίνεται άλλος άνθρωπος και με κουράζει. Ο άντρας μου από την άλλη δουλευει πολύ και έρχεται κουρασμένος και με τις παρατηρήσεις που της κάνει εκείνη κλαίει. Εγώ αναστατώνομαι και αρχίζει μετά η κουβέντα σε διαφορετικούς τόνους για την συμπεριφορά του παιδιού. Από την άλλη η μητέρα μου με βοηθάει πολύ, αλλά θέλει να περνάει το δικό της. Το παιδί μη κρυώσει, δεν κάνει να βγει έξω. Ξέρει τα πάντα. Γιατί αρρώστησα, από που πήρα το μικρόβιο και άλλα τέτοια που κάποιες στιγμές γελάω και κάποιες άλλες θυμώνω. Τι στο καλό, θα βρούμε τους ρυθμούς μας. Αγάπη υπάρχει και καλή θέληση. Σε λίγο καιρό θα είναι όλα παρελθόν και ειλικρινά δεν θέλω να ζήσω καμιά άλλη κατάσταση που να θυμίζει τον προηγούμενο μήνα! Όσο για το νοσοκομείο; Διακοπές σε 3*** ξενοδοχείο ήταν. Λίγο το σέρβις με χάλασε γιατί δεν μου άφησαν φλέβα για φλέβα ήσυχη. Τρελές ιστορίες! Να είστε όλες καλά!

Ranini μόλις μπεις στη διαδικασία να λύσεις το πρόβλημα με το γόνατό σου η προσοχή σου θα είναι εκεί και θα ξεχαστείς με το μωράκι που είναι στον δρόμο αλλά δεν έχει έρθει ακόμα. Σου εύχομαι ο χρόνος να είναι φιλικός απέναντί σου και να έρθει σύντομα ο καιρός που θα χαμογελάσεις κρατώντας το θετικό τεστ. Αν και το να προσπαθείς σημαίνει ότι περνάς νύχτες χαράς με τον σύντροφό σου, δεν θα έπρεπε να σε στεναχωρεί τόσο. Ένα μωράκι θέλει μια χαρούμενη μαμά (το λεω για να το ακούσω πρώτη εγώ). Ηρέμησε και όλα θα πάρουν τον δρόμο τους.

Κορίτσια μόλις γύρισα από το νοσοκομείο. Έμεινα εκεί 3 μέρες και πήρα αντιβίωση ενδοφλέβεια. Ο θηλασμός συνεχίστηκε κανονικά με λίγα προβλήματα. Είχα κάνει καλλιέργεια μετά τη δεύτερη μαστίτιδα και έδειξε σταφυλόκοκκο aureus και σταφυλόκοκκο επιδερμικό ή κάτι τέτοιο. Οι προηγούμενες αντιβιώσεις που είχα πάρει δεν ήταν κατάλληλες. Εκείνη η νύχτα που έγραψα το μήνυμα ήταν εφιαλτική. Υψηλός πυρετός και πόνος, εξάντληση τόσο σωματική όσο και ψυχική. Με την πίεση να σταματήσω τον θηλασμό ένιωθα σαν να θέλουν να μου πάρουν το παιδί. Ο λόγος για τις μαστίτιδες είναι οι εντάσεις μέσα στο σπίτι. Έμεινα στο νοσοκομείο για να ηρεμήσω και όχι για την αντιβίωση. Μίλησα με μια γιατρό και μου είπε ότι στο 2ο παιδί έπαθε 4 μαστίτιδες επειδή δεν είχε ησυχία. Είναι όπως το θέλει η κάθε κοπέλα. Θέλω πολύ να θηλάσω. Το θέλω. Είναι σημαντικό για μένα όσο και για το μωρό μου. Τον πόνο που έχω περάσει τους τελευταίους 2 μήνες μόνο εγώ το ξέρω. Οι θηλές μου έχουν βελτιωθεί πολύ και παρόλα αυτά μόλις τις είδαν οι νοσοκόμες έφριξαν! Οσο για τον τίτλο, είναι στίχος από τραγούδι. Λυπάμαι που σας πείραξε. Αλλά όταν η κάθε κοπέλα περνάει δύσκολα, στον πόνο της πάνω ζητάει την προσωπική της λύτρωση. Στην κλινική με έιχαν στην πτέρυγα με τα πρόωρα και είδα πολλά μωράκια από 1 κιλό εώς 2. Δύσκολες καταστάσεις. Αυτό όμως δεν κάνει το δικό μου πρόβλημα καλύτερο..... Δεν ξέρω αν μπορείτε να καταλάβετε τι εννοώ ή τα έγραψα μπερδεμένα. Σταματάω κάπου εδώ γιατί κλαίει η μικρη! Σας χαιρετώ και ευχαριστώ για τη συμπαράσταση!

Ciprofloxacin, Moxifloxacin, Vancomycin, Fifampicin, Cotrimoxazol, Fosfomycin. Αυτές είναι οι αντιβιώσεις που προτείνουν με τη σειρά που τα έγραψα. Νομίζω η πρώτη γίνεται ενδοφλέβια. Με τρώει το γιατί. Αύριο θα πάω πάλι στο νοσοκομείο. Μέσα μου πιστεύω ότι θα περάσει χωρίς να κόψω τον θηλασμό. Γιατί; Το πάλεψα τόσο πολύ, το ηθελα με όλη μου την ψυχη. Τα κατάφερα! Με τρελαίνει αυτό το γιατί... Μου είπαν να μη τη θηλάζω όσο έχω πυρετό και δεν παίρνω αντιβίωση. Και η ερώτηση μου είναι: Έδώ και 4 εβδομάδες παλεύω με μαστίτιδες, τόσο καιρό θήλαζα. Τώρα γιατί δεν κάνει; Το ίδιο μικρόβιο είχα. Να σημειώσω ότι αυτή η άποψη είναι των ελλήνων παιδιάτρων. Αχ βρε κορίτσια, στην προηγούμενη μαστίτιδα πριν πάω στο νοσοκομείο πήγα στην εκκλησία να πάρω την ευχή του Σαραντισμού. Πίστεψα ότι όλα θα πάνε καλά. Το ένιωσα. Σήμερα όμως μετά τα τελευταία νέα, έχασα τη δύναμή μου. Θέλω από κάπου να πιαστώ και νιώθω ξαφνικά μόνη. Όλοι να με πιέζουν να σταματήσω...

Στη φάση που είμαι περνάω δύσκολα και ίσως να μην πρέπει να σου απαντήσω. Αν πληγώσεις την οικογένειά σου δεν θα μπορέσεις να χαρείς τον έρωτά σου. Πάντα κάτι θα σου λείπει. Το χαμόγελο στα χείλη του παιδιού σου και θα σε πνίγει το αθώο βλέμμα της κόρης σου που όλο απορία θα άναρωτιέται γιατί και που έφταιξε. Όλα είναι στο μυαλό μας. Γιατί επέλεξες τον άντρα σου για πατέρα του παιδιού σου; Κάτι καλό θα είχε και το έχει ακόμα. Φτάνει εσύ να τον αφήσεις να σου το δείξει.

Νόμιζα ότι είχα ζήσει την κόλαση. Νόμιζα ότι η δύναμη της θέλησης και η πίστη μπορούσαν να με βγάλουν από τον γολγοθά μου. Και πάνω που το χαμόγελο ήρθε στα χείλη μου και θήλαζα κανονικά, ήρθε και τρίτη μαστίτιδα. Τα πράγματα όμως είναι άσχημα αυτή τη φορά. ΟΛΟΙ μου λένε να εγκαλατείψω αυτό που πάλεψα τόσο πολύ. Μετά από καλλιέργεια έχω ένα δυνατό μικρόβιο σταφυλόκοκκου. Το αντιβιώγραμμα δεν δίνει καμία αντιβίωση συμβατή με το θηλασμό. Από το πολύ κλάμα ο πυρετός ανέβηκε 39,2. Δεν θέλω να πάω πάλι στο νοσοκομείο. Πήρα 2 αντιβιώσεις άχρηστες και τις πήρε και το παιδί μου. Και όλα αυτά για ποιό λόγο; Κλαίω από τη στεναχώρια μου και δεν θέλω να αφήσω το παιδί από το στήθος μου. Όλοι ξέρουν να μου πουν τι να κάνω... Μου λένε ότι κάνω κακό στο παιδί μου και ότι της δίνω βρώμικο γάλα. Δεν είμαι καλά. Θέλω να ξυπνήσω το πρωί και να είναι όλα αυτά ένα κακόγουστο αστείο... Δεν θέλω άλλους ειδικούς να μου πουν να σταματήσω. Πονάει η ψυχή μου. Πολύ...

Μα τι πράγματα είναι αυτά;;;;; Τόσα χρήματα για να γεννήσετε; Και μετά που χρειάζονται του κόσμου τα λεφτά για τις ανάγκες του παιδιού; Μόνο οι εκατομμυριούχοι έχουν δικαίωμα να γεννήσουν στην Ελλάδα ή πρέπει να πάρει κανείς δάνειο για να τα καταφέρει;;;;;; Εγώ στο Βερολίνο γέννησα πριν 7 εβδομάδες στο νερό. Πλήρωσα 250€ για να έχω δικιά μου μαία και 128€ για να έχω μονόκλινο. Τα υπόλοιπα η ασφάλεια! Και το παιδί ήταν κοντά μου από την ώρα που γεννήθηκε. Ο γυναικολόγος ήταν εκείνος που είχε βάρδια και απλά έκανε τα ράμματα που είχε για τη γούνα μου.

Λενάκι αυτό είναι υπέροχο! Άντε να έρθετε καμιά βόλτα στο Βερολίνο να θηλάσουμε παρέα!!!! Εγώ ακόμα πονάω αλλά καμία σχέση με 2 εβδομάδες πριν. Θηλάζω χωρίς τη θηλή σιλικόνης, κάτι που ήταν όνειρο για μένα και μεγάλη επιθυμία. Παίρνω σχεδόν καθημερινά παυσίπονο όμως και καμιά φορά κλαίω. Ουσιαστικά τώρα στρώνει ο θηλασμός μου. Έχω και τη μητέρα μου εδώ που παρόλο που βοηθάει πάρα πολύ, θεωρεί ότι το παιδί πεινάει όλη την ώρα. Βγάζω και εγώ ένα έξτρα γεύμα καθημερινά και τρελαίνεται να της το δίνει. Χτες έβγαλα 200ml μόνο από το ένα στήθος, χωρίς να το πιέζω ιδιαίτερα. Είχα πιεί μη αλκοολούχα μπύρα και ξύπνησα από τον πόνο. Αλήθεια πόσο καιρό χρειάζεται για να επανέλθει το γάλα από τη στιγμή που αρχίζει να στάζει πάλι;

Λενάκι πως πας; Διαβασα ότι έβγαλες σταγονίτσες! Πρέπει να χάρηκες πολύ! Καλή συνέχεια!

Γειά σου! Και μένα ήταν αχνή η γραμμή στην πρώτη μου κόρη. Ξαναέκανα μετά από 2 μέρες και κοκκίνησε πρώτα η γραμμή της εγκυμοσύνης και μετά η γραμμή του τεστ! Η ένδειξη είναι έγκυρη μόνο μέσα στο χρονικό πλαίσιο που ορίζει το τεστ. Επίσης πρέπει να έχουν περάσει τουλάχιστον 10 μέρες από τη σύλληψη. Κάποια στιγμή έκανα ένα τεστ και βγήκε θετικό και μετά από λίγα λεπτά έγινε αρνητικό. Και εγώ ο μπούφος νόμιζα ότι είμαι έγκυος. Έκανα πάλι τεστ και βγήκε αρνητικό και απογοητεύτηκα. 2 μήνες μετά δοκίμασα τα τεστ που είναι 50% έγκυρα μετά τη δεκατη μέρα της σύλληψης και έγινε με τη μία θετικό. Ξαναέκανα και πάλι θετικό. Ε,εκεί το πήρα απόφαση ότι είμαι έγκυος. Καλά αποτελέσματα! Όσο για την αντιβίωση, να κοιτάξεις αν ενδείκνυται στην εγκυμοσύνη. Δεν είναι όλες οι αντιβιώσεις συμβατές.

Προσωπικά δεν μου άρεσε η ποιότητα του Τζαμπο. Μπορεί να είναι βαμβακερά αλλά δεν μου αρεσαν. Εμείς σηκώσαμε όλο το Mothercare. Και επειδή στη Γερμανία δεν έχει τέτοιο κατάστημα, εδώ ψωνίζω από τα Esprit και από τα Benetton. Ναι, νομίζω πήρες πολύ ακριβά 4 κορμάκια 115€.

Πες τα Αγλαϊα γιατί εγώ το κουάκερ το τρώω κάθε μέρα και δεν έχει κανένα πρόβλημα το παιδί. Επίσης το διάβασα σε πολλές γερμανικές ιστιοσελίδες που κοιτούσα όταν έψαχνα τροφές που βοηθούν στην αύξηση του γάλακτος.

Εμείς αγοράσαμε το Quinny SX το οποίο είναι με 3 ρόδες και πολύ ανάλαφρο στο δρόμο. Μπορείς να το πηγαίνεις με το ένα χέρι χωρίς πρόβλημα. Το παιδί είναι πολύ άνετο. Το είχα πάρει πριν 3 χρόνια 500€. Έχει φουσκωτές ρόδες και απορροφά όλους τους κραδασμούς. Εξαρταται για ποια χρήση το θες. Αν είναι να το βαζεις συχνα στο αυτοκίνητο και λιγότερο να το κυκλοφορείς στο δρόμο, τότε πάρε ένα ευέλικτο και πιο ελαφρύ καρότσι. Το δικό μου όταν το έφερα στην Ελλάδα δυσκολεύτηκα να το κυκλοφορήσω γιατί τα πεζοδρόμια ήταν από μικρά εως ανύπαρκτα και υπήρχαν σχεδόν πάντα αυτοκίνητα παρκαρισμένα και δεν χωρούσε στις χαραμάδες που αφηναν ελεύθερες για τους πεζους. Έτσι έβγαινα συχνά στο δρόμο και επειδή είναι μεγάλο το καρότσι ήταν λίγο επικίνδυνο.