AthinaK

Χρόνια Πολλά και καλά να περάσεις. Το σούσι έχει τρελά συντηρητικά. Φαντάσου, τρως ωμό ψάρι. Πόσο φρέσκος και αθώος μπορεί να είναι ένας σολωμός;;;; Σίγουρα δεν είναι ψάρι ημέρας. Όσο για τον θηλασμό δεν ξέρω να σου πω. Πήγαμε με μια φίλη στην Ερέτρια για θαλασσινά και έφαγε ωμά χτένια και τα σχετικά. Την έπιασε ενα μίνι κόψιμο όπως και τον άντρα μου αλλά το μωράκι της που θήλαζε δεν έπαθε το παραμικρό. Βεβαια όλα είναι σχετικά...

Κορίτσια ελάτε να λιθοβολίσουμε την κακιά μητέρα ioannouli! Δεν έχεις γάλα;;; ΠΑΤ! Τι; Εκλαψε το παιδί λίγο μετά που το θήλασες; Ξανά ΠΑΤ*! Χρησιμοποιείς θήλαστρο; ΠΑΤ! ΕΔΩΣΕΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ;;;; ΠΑΑΑΑΑΤ! (Αυτή ήταν δυνατή) Και για να σοβαρευτώ λιγάκι... (με έχει πιασει η κλεισουρα λόγω κακού καιρού και ειμαι μόνη με 2 παιδιά από χτες...) Υπήρχαν στιγμές που αφηνα το στήθος μου να τρεχει και έβγαζα 200ml χωρίς κόπο, ενω το παιδί ήταν λίγων ημερών. Την ίδια περίοδο έστιβα για ωρες το μαστάρι μου και έβγαζα ελάχιστο γάλα. Είναι και λίγο ψυχολογικό. Επίσης οι θηλές σιλικόνης μου μείωναν το γάλα. Μπορείς να φας λίγα αμύγδαλα, λίγο κουάκερ, λίγο τσάι με γλυκάνισο-κύμινο-μαραθο, λίγη μη αλκοολούχα μπύρα, σούπες, κλπ. Θα αυξηθεί λίγο η παραγωγη. Αλλά κράτα χαρακτήρα και βάζε το παιδί στο στηθος. Τον πρώτο καιρό που ήταν οι γιαγιάδες εδώ, πέρα από το στρες που μου προσέφεραν απλόχερα, δεν με άφηναν να θηλάζω πριν τις 2,5-3 ώρες. Έγκλημα μεγάλο. Αποτέλεσμα; Νευρικό παιδί, στεναχώρια εγώ και μείωση στο γάλα μου (μετά την πρώτη μαστίτιδα και με πολλά πολλά λάθη που έκανα). Τώρα, 4,5 μήνες μετά θηλάζω όποτε να ΄ναι! Ούτε που μετράω ώρες και χρόνους. Και η μικρή είναι power! * ΠΑΤ = ήχος ξυλιάς

Καλησπέρα και να χαίρεσαι τον άντρα σου όχι μόνο σήμερα που γιορτάζει, αλλά κάθε μέρα και στιγμή που είστε μαζί. Δεν μπορώ να νιώσω τη θλίψη σου. Δεν μπορώ να πω ότι κουράστηκα ή ότι προσπάθησα για να μείνω έγκυος. Σίγουρα όμως μπορώ να πω ότι το αγχος μόνο κακό κάνει. Δεν καθυστερεί απλά το μωράκι, υποβιβάζει παράλληλα και τον έρωτα με τον σύντροφό μας. Το άγγιγμα, το πάθος, η φαντασία, η αίσθηση όλα αυτά δίνουν τη θεση τους σε σκέψεις που σε τίποτα δεν έχουν να κανουν με ερωτισμό και ελξη. Αν έρθει η περίοδος πες του ότι αυτός φταίει και ότι σου έριξε άσφαιρα! Αν πάλι με το καλό δεν έρθει, πες του ότι σε γκάστρωσε για να σε τυλίξει!!!! Χιούμορ και καλή διάθεση! Και όλα έρχονται όταν είναι η ώρα τους!

Όταν θες να αποθηλάσεις, το καλύτερο είναι να το κάνεις σιγά σιγά. Εγώ χάπια δεν πήρα. Απλά έβαζα το παιδί στο στήθος όλο και πιο αραιά, ώσπου συνήθησε το μπιμπερό και δεν ήθελε το στήθος μου. Μου πήρε κοντά 3 εβδομάδες μέχρι να σταματήσω εντελώς. Βέβαια ήταν τότε 6 μηνών και έφαγε και στερεές τροφές. Ο λόγος που τότε σταμάτησα τον θηλασμό; Μου ήρθε περίοδος και το γάλα εξαφανίστηκε εκείνη τη μέρα από το στήθος μου. Κλάμα η μικρή, κλάμα και εγώ από τις ορμόνες μου που τρελάθηκαν...! Την ίδια μέρα την πέρασα σε ξένο γάλα. Στη μικρή κόρη, στην πρώτη και τη τεταρτη μαστίτιδα το γάλα κόπηκε από το ένα στήθος και η μικρή δεν χόρταινε. Κλάμα η μικρή, απόγνωση εγώ. Και στις δύο φορες έδωσα συμπλήρωμα. Πήρα τη ΛαΛα τηλέφωνο και με στήριξε. Από τη στιγμή που μιλήσαμε έδωσα ακόμα μία φορά συμπλήρωμα και ποτέ ξανά. Το γάλα επανήλθε πλήρως μετά από 3-4 μέρες. Όσο για το 80Ε στήθος μου;;;; Πρήζεται και σκληραίνει πολύ συχνα. Πως νομίζετε οτι έπαθα 4 μαστίτιδες; Σε γενικές γραμμές είναι μαλακο. Παρόλα αυτά βγάζει 9876543210 λίτρα τη φορά το καθένα!

Αχ πολύ πονεμένη ιστορία! Έχω δει στην Ελλάδα άπειρους γιατρούς για τα ινοαδενώματα που έχω. Το ένα μάλιστα είναι 5εκ και όποιος το επιανε έλεγε πως είναι πολύ μεγάλο και πως πρέπει να βγει. Έκανα χιλιάδες ερωτήσεις και ικανοποιητική απάντηση δεν πήρα. - Γιατί να το βγάλω; Γιατί είναι μεγάλο και πάνω από 3εκ τα βγάζουμε. - Αν δεν το πειράξω τι θα πάθω; Τίποτα αλλά καλό είναι να το βγάλεις. - Αν το βγάλω μου εγγυάται κανείς ότι δεν θα ξαναβγεί; Όχι. - Αν το βγάλω είναι πιο ευαίσθητο το στήθος μου για καρκίνο; Πιθανό, δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε. - Πείτε μου έναν καλό λόγο για να το βγάλω... Αν μεγαλώσει και άλλο θα είναι άσχημο. Και αν το βγάλεις τότε θα χρειαστεί πλαστικη το στήθος σου. Σε γενικές γραμμές ΄κανείς δεν με έπεισε να μπω στο χειρουργείο για κάτι που δεν είναι απαραίτητο. Το έχω 10 χρόνια. Είμαι καλά... Στη Γερμανια που ρώτησα μου είπαν ότι τα παρακολουθούμε αλλά δεν τα πειράζουμε. 6 γιατροί στην Ελλάδα προσπαθούσαν χωρίς επιχειρήματα να με πεισουν να το βγάλω ενώ δεν βλάπτει κανέναν πέρα από την εμφάνιση μου. Και ο άντρας μου δεν εχει πρόβλημα. Και μη τρελαθούμε, δεν φαίνεται σχεδόν καθόλου.

Φαντάζομαι εμένα με ευχαριστείς στο κ.τ.λ. ε;;;; Η μεγάλη μου κόρη στην αρχή θήλαζε ώρες ατελείωτες. Ξάπλωνα και έβαζα το μωρό στο στήθος και προσπαθούσα να τρώει με άνεση. Στη μικρή να πω την αλήθεια δεν με βολεύει ξαπλωμένη. Ακόμα και το βράδυ θηλάζω καθιστή. Ξυπνάω ανά 3 ώρες και θηλάζω για 10 λεπτά. Της αρεσει και κατά συνέπεια μου αρέσει και μένα. Βέβαια μια φορά που το έκανε συνεχόμενο 6ωρο ξύπνησα με άλλη ενέργεια. Να σχολιάσω ότι και για το γεγονός που ξυπνάει 2 φορές μέσα στη νύχτα κακοφαίνεται στους ειδικούς. "Τωρα πια μεγάλωσε (ειναι 4,5 μηνών) δεν θα έπρεπε να ξυπνάει μέσα στη νύχτα. Αλλά το μητρικό γάλα είναι ελαφρύ και δεν μπορεί να το κρατήσει όλη νύχτα" - σημερινό σχόλιο!!! Οπλίσου με υπομονή και κουράγιο και δώσε στο μωράκι σου αυτό που έχει ανάγκη... εσένα! Ακόμα και τη νύχτα! Να σου ζήσει και να χαιρεσαι τις στιγμούλες σας!

Να σου ζησει!! Να απολαυσεις καθε στιγμουλα μαζι του. Δεν θα το καταλαβεις ποσο γρηγορα περναει ο χρονος με ενα παιδι! Να σου πω οτι στη Γερμανια δεν κοβουν. Αφηνουν να σχιστεις (αν σχιστεις) και μετα σε ραβει οποιος γιατρος εχει εφημερεια. Αλλιως εισαι παρεα με τη μαια. Ουτε σε ξυριζουν. Κλυσμα σου κανουν αν ειναι να γεννησεις στο νερο ή αν το ζητησεις. Όπως τα περιγράφεις γεννησα την πρωτη μου κόρη. 24 ωρες που με έπιασαν οι πόνοι πήγα στο νοσοκομείο και γέννησα 9 ώρες μετά. Έκλαιγα και ουρλιαζα. Έκανα επισκληριδιο αλλα δεν εκανε σπουδαια δουλεια. Πεθανα στον πονο. Στη δευτερη ήμουν πιο χαλαρη και αποφασισμενη να μην κανω αναισθησια. Γέννησα 24 ώρες αφού έπιασαν οι πρώτοι πόνοι, 6 ώρες που πήγα στο νοσοκομείο και ουσιαστικά 1,5 ώρα από τη στιγμή που άρχισαν οι πραγματικοί πόνοι και επικεντρώθηκα στις αναπνοές. Πριν γεννήσω ήπια τον στερνό μου καφε, άραξα, ήπια και ένα τσάι και περιμέναμε να κάνω διαστολή. Μόλις γέννησα σηκώθηκα, ξάπλωσα για να με ράψουν, θήλασα και ζήτησα να φάω Ο,ΤΙ υπηρχε στο νοσοκομείο. Είχα τρομερη πεινα. Λοιπόν, πως σου φαίνεται ο γιός σου; Άξιζε ο,τι πέρασες;;;;

VENI έγραψε:

Σημερα είπα να σας φτιάξω ξανά το κέφι! - Μην πίνεις νερό όταν θηλάζεις γιατί αραιώνει το γάλα!!!! (συγγενής) - Το στήθος θελει 2 ώρες για να γεμίσει. Το παιδί ΠΡΕΠΕΙ να τρωει κάθε 3-4 ώρες. Μηπως δεν έχεις γάλα που θέλει να είναι συνέχεια στο στήθος σου; (συγγενής) Είμαστε οι καλύτερες μανούλες για τα παιδιά μας. Αν και αυτά θα μας κρίνουν στο τέλος. Πάντως όταν το παιδί καταλαβαίνει και έχει έντονη προσωπικότητα τα πράγματα ζορίζουν λιγάκι. Και εκεί θελει πολλή τέχνη! Τωρα που γραφω εχω ενα γκρινιαρικο νινακι που δεν ηρεμει με τιποτα!!! Τη λατρευω την ζουζουνα μου! Γενικά όμως είναι μέσα στο χαμόγελο και μας έχει ξετρελάνει!

Ας γράψουμε λίγο από τα κορυφαία που μας έχουν πει κατά καιρους: - Το έχεις κακομάθει και θέλει συνέχεια αγκαλιές (όταν ήταν 15 ημερών - συγγενής). - Το ξένο γάλα είναι καλύτερο από το μητρικό. Τα έχει όλα στην σωστή ποσότητα. Το μητρικό γάλα που ξέρεις τι περιέχει μέσα... (άγνωστος) - Χωριζόμαστε σε στρατόπεδα επειδή εσύ θες να θηλάσεις... (Στην 4η μαστίτιδα σε καυγαδάκι με τον συζυγο ενω εγω ζητούσα συμπαράσταση) - Πολύ γκρινιάρικο είναι (το παιδί δεν ακούγεται - σε φάση που έκλαιγε για 5 λεπτά πριν κοιμηθει - συγγενης) - Γιατί κλαίει; μηπως δεν της φτάνει το γάλα σου;(λίγο πριν τη θηλάσω - συγγενης). - Η μάνα του μωρού δεν έχει γάλα. Καλά κάνουν και τα ταϊζουν στο νοσοκομείο με ξένο (24 ώρες που γεννήθηκε το παιδί - φίλος) - Δεν θέλει το στήθος σου; Τότε να βγάζεις το γάλα σου και να της το δίνεις με το μπουκάλι. (το μωρο ήθελε να τρώει μόνο από το ένα στήθος - συγγενής) - Έχει κολικους (έκλαιγε γιατί πεινούσε, μόλις είχε ξυπνήσει - συγγενής) - Δίνε της χαμομήλι για να μαλακώσει ο λαιμός της (είχε βήχα όταν ήταν 2 μηνών - συγγενής) Και πολλά πολλά πολλά άλλα!

Η πρώτη μου κόρη ή θα κοιμόταν ή θα ήταν πάνω στο στήθος μου. Και αυτό κράτησε λίγο περισσότερο από 3 μήνες. Το κάθε παιδί είναι μοναδικό και έχει την δικιά του προσωπικότητα. Δεν μπαίνουν σε καλούπια. Στη μικρή, ενώ επαιρνε κανονικά το μπιμπερό με δικό μου γάλα, ξαφνικά το έκοψε. Ήθελα να βγω την Τετάρτη και άφησα στην κοπέλα 260μλ. Ήπιε με το ζόρι τα 90. Γύρισα πίσω και με χαρά με ρούφηξε μέχρι και την τελευταία μου σταγόνα! Μην ακούς κανέναν παρά μόνο το μωρό σου. Εσύ ξέρεις καλύτερα από όλους τι θέλει το παιδί σου και τι είναι καλύτερο γι αυτό.

Αφροδίτη το διάβασα το μήνυμά σου και γέλασα. Εγώ τα είχα ονομάσει Κρήτη και Σαντορίνη, όχι για τον τρόπο που πεταγαν το γάλα αλλά ανάλογα με το πως είχαν κοπεί. Το ένα ειχε μια βαθια σχισμη που χωριζε τη ρωγα στα δύο και το έλεγα φαραγγι της Σαμαριάς. Το άλλο ήταν σαν κρατήρας ηφαιστείου και το έλεγα το ηφαίστειο της Σαντορίνης!!! Mom to be ούτε εγώ είχα τη συμπαράσταση από τον οικογενειακό μου κύκλο και πηγαν πολλά πράγματα στραβα. Χωρίς να υπερβάλω η ΛαΛα με στήριξε ως εκεί που δεν πάει. Ακόμα και σήμερα με ρωτάνε πόσο πια θα θηλάσω το μωρό. Αν πω κανένα χρόνο και βλέπουμε με ρωτάνε αν είναι καλό για το παιδί.... Τι να πω. Ξαφνικά οι αγελάδες έγιναν καλύτερες απο μένα. Και να σκεφτείτε ότι τα γάλατα πρώτης και δεύτερης βρεφικής ηλικίας γράφουν πάνω πως ο θηλασμός είναι η καλύτερη διατροφή για το παιδί.

Αχ... πόσο εύκολα αγχονώμαστε στον θηλασμό και τις περισσότερες φορές είναι χωρίς λόγο. Τις προάλλες τη θήλασα στο σούπερ μάρκετ και σκούπισα το στήθος μου με μια κόκκινη χαρτοπετσέτα. Προφανως ένα κομματάκι κόλλησε στο στήθος μου και όπως δεν είχα την πολυτέλεια να κάνω και πολλά όταν το είδα νόμιζα ότι μάτωσε πάλι! Άντε πάλι στεναχώρια. Το αστείο είναι ότι πονούσα κιόλας! Το έδειξα στον άντρα μου και με άρχισε στο δούλεμα!!! Και καλά μου έκανε! Εμένα ο θηλασμός σπάνια φτανει τα 10 λεπτά τη φορά. Είναι 4 μηνών και τρώει ακατάστατα. Ούτε που μετράω κάθε πότε. Προτιμάει να εχει τα χέρια της στο στόμα από το στήθος μου. Τα πέρασα και εγώ αυτά. Έκλαιγε συνέχεια στα 3 λεπτά. Και αν τολμούσα να την πιέσω να φάει... γινόταν Ο ΧΑΜΟΣ! Στεναχώρια εγω. Καμιά φορά χτυπιέται γιατί θέλει να φάει από το άλλο στήθος από εκείνο που την έχω βάλει. Τι να πω. Όσο για το γάλα... Κάνω κάθε γεύμα από το ένα στηθος. Λογικά σημαινει ότι και τα δύο είναι ικανά να τη χορτάσουν. Όταν όμως πάω να βγάλω γάλα, το ένα βγάζει 200μλ και το άλλο 50. Το ένα πετάει γάλα σαν τρελο (απο εδω και απο εκει αν δεν το προλάβω) και το άλλο τρεχει σαν βρύση. Γεννήθηκε 3570γρ και στους 4 μήνες είναι 6740γρ. Ελπίζω να σε ηρεμησαμε!

Υπάρχει πρόβλημα με το μωράκι; Κανένας κίνδυνος για σένα; Γιατί να το γεννήσεις νωρίτερα; Εμένα η δεύτερη με βασάνισε στο τέλος. Μέχρι που γύρισε εγκάρσια και πήγα στο νοσοκομείο και μου τη γύρισαν με το κεφάλι κάτω. Αλλά σε καμια περίπτωση δεν ήθελαν να μου το βγάλουν πριν την ΠΗΤ και με τίποτα πριν ολοκληρώσω τις 38 εβδομάδες. Πήρε τελικά όλες τις μέρες και σαν δεύτερο παιδί ο τοκετός ήταν αισθητά πιο εύκολος και χωρίς επισκληρήδιο. Ρώτησα για τεχνιτούς πόνους και μου είπαν ότι είναι πιο δυνατοί και πιο συχνοί. Ό,τι και να κάνεις, σημασια έχει να είστε και οι δύο υγιείς! Με το καλό και να σου έρθουν όλα κατ΄ευχήν!

Franita περνάω και εγώ μια δύσκολη περίοδο. Ψυχολογικά είμαι πολύ ασταθής και δεν μπορώ να καταλαβω τον λόγο. Μάλλον ορμόνες θα είναι. Δεν έχω όρεξη για τίποτα και νιώθω ότι έχω μόνο υποχρεώσεις. Τα άτιμα τα μωράκια μου μόλις μου χαμογελάσουν γίνεται κάτι μαγικό μέσα μου και όλα φεύγουν. Νευρα, κούραση, κακοκεφιά. Βέβαια δεν είναι πάντα έτσι... Οι πρώτες 40 μέρες είναι περίεργες. Όχι απαραίτητα δύσκολες ή άσχημες. Απλά οι ορμόνες χτυπάνε κόκκινο, εσύ είσαι ευαίσθητη μετά τη γέννα και έχεις και ένα μωράκι που σε χρειάζεται και μόνο εσύ μπορείς να το βοηθήσεις. Εμείς θα είμαστε εδώ όποτε μας χρειαστείς. Όλα θα πάνε καλά αρκεί να το παλέψεις. Θέλει δύναμη. Μη τα παρατάς. Αξίζει τον κόπο. Όσο για τον θηλασμό.... μακάρι να σου έρθουν όλα εύκολα και όμορφα. Εγώ πέρασα τον δικό μου γολγοθά για να φτάσω στο σημείο να τον απολαμβάνω. Πιστεύω όμως ότι είναι φοβερή ελευθερία ο θηλασμός. Από τη στιγμή που θα είσαι συνέχεια με το παιδί, δεν θα σκέφτεσαι τι πρέπει να πάρεις μαζί σου πριν βγεις. Το βάζεις στον μάρσιπο και έξω! Κλαιει; Το βάζεις στο στήθος και τις περισσότερες φορές ηρεμεί. Απλά και εύκολα. Φιλιά από το ηλιόλουστο Βερολίνο. Μπορεί να είμαστε μακριά από την πατρίδα, αλλά με καλή παρέα περνάμε παντού όμορφα!

Εμένα ήταν μέσα και στις δύο γέννες. Και προφανώς για να με ξαναγκαστρώσει δεν τον πειραξε το θέαμα!!!!! Το βρίσκω δικαιολογία να μη θέλει κάποιος να είναι στη γέννα του παιδιού του. Να αηδιάσει; Τότε μπορεί να είναι εκεί και να κάθεται δίπλα στη μητέρα και όχι να έχει θέα τον κόλπο. Είναι οι στιγμούλες μας, είναι οι ιστορίες που έχουμε να λέμε παρέα. Το ζήσαμε μαζί. Δεν γέννησα μόνη μου. Ήταν και εκείνος εκεί. Απλά εγώ πόνεσα. Λέτε να έχει ο άντρας δίπλα του μια γκόμενα να του κουνιέται και να σκέφτεται πως ήταν το τέτοιο της όταν γεννούσε; Μπααααα....

Κοπέλα μου οι τελευταίες εβδομάδες είναι οι πιο ζόρικες. Έχεις φουσκώσει, δεν κινείσαι εύκολα, έχεις ένα σωρό πράγματα να περνούν από το μυαλό σου και τις δυσκολίες προσαρμογής. Σύντομα όμως θα έχεις στην αγκαλιά σου το παιδί σου. Το μωρό σου! Το αγγελούδι σου! Ο κόσμος σου όλος θα βρίσκεται στα χέρια σου! Ένα του βλέμμα και εσύ θα ξεχνάς τα πάντα. Προσπάθησε να μην κατηγορείς τον άντρα σου για ό,τι συμβαίνει. Αυτό μόνο χειρότερα θα κάνει την κατάσταση. Χρειάζεσαι μια βοήθεια και μια συμπαράσταση. Άφησέ τον να είναι δίπλα σου και όχι απέναντί σου. Άλλωστε είναι ο πατέρας του παιδιού σου! Κορίτσια όταν η ψυχολογία μιας κοπελας είναι χάλια, ας προσπαθησουμε να την ηρεμίσουμε αντί να της καταλογίζουμε ευθύνες. Η εγκυμοσύνη και μετά η λοχεία θέλουν προσοχή τόσο για το καλό της μητέρας όσο και για το παιδί. Φρανίτα προσπάθησε να χαμογελάσεις. Χάιδεψε την κοιλιά σου και σκέψου κάτι ευχάριστο που θα ήθελες να πεις στο παιδί σου. Μια εικόνα, μια ιδέα, κάτι... Το πότε θα γεννήσεις, άσε το παιδί να το αποφασίσει. Ξέρει εκείνο. Αρκεί να είστε και οι δύο καλά. Για να γεννάνε τόσες κοπέλες στη Δανία με το σύστημα υγείας που έχουν, μάλλον λειτουργεί καλά. Εμπιστεύσου το. Δεν είναι καλύτερο το σύστημα της Ελλάδας που ο γιατρός σε τρομοκρατεί σαν να είσαι άρρωστη. Χαλάρωσε... θα έρθουν όμορφες στιγμές και θα τα ξεχάσεις όλα όσα πέρασες. Το που θα ζήσετε και το τι θα κάνετε άστο για όταν θα είναι η ώρα του. Τώρα προτεραιότητα έχει το παιδί σου.

Εγώ είχα αντίστοιχη εμπειρία... Μέσα στις πληγές και με 4 μαστίτιδες. Οι πληγές θα κλεισουν πιο γρήγορα αν βάζεις το παιδί στο στήθος. Κι όμως! Άφηνε το στήθος να στεγνωσει αφού του έχεις βάλει λίγο γάλα στις πληγές. Μετά βάλε λίγη λανολίνη πάνω. Θέλει προσοχή στους κανόνες καθαριότητας. Να πλένεις καλά τα χέρια σου πριν πιάσεις το στήθος σου. Η συμβουλή που μου έλεγαν όλοι ήταν: Σάλιο μωρού (δηλαδή βάζε το παιδί στο στήθος όσο και αν πονάει. Έτσι θα συνηθισει και η θηλή σου) - αέρας - γάλα - λανολίνη (βοηθάει στην ελαστικότητα του δέρματος). Σε μένα έπιασε. 2 εβδομάδες αφού έβαλα το παιδί απευθείας στο στήθος, οι πληγές για πρώτη φορά εδειξαν βελτίωση και ο αφόρητος πόνος μειώθηκε αισθητά. Προσπάθησε μόνο να το αντέξεις. Για το πολύ γάλα που είχα έφταιγα εγώ. Έβγαζα συνέχεια γάλα με το θήλαστρο. Πότε για να βγω 'εξω, πότε για να μην πονάω και μου έγινε συνήθεια. Όταν το στήθος είναι γεμάτο, μπορείς να βγάλεις λίγο γάλα για να μπορέσει να το πιάσει το μωρό καλύτερα. Με τον καιρό θα συνηθίσει και αυτό. Αυτό που έπαθα εγώ ήταν ότι της έδινα μια μπιμπερό με δικό μου γάλα και μια στήθος και το παιδί δεν ήθελε το στήθος μου σε κάποια φάση γιατί την πιτσιλούσε και την έπνιγε έτσι όπως έτρεχε. Έτσι έκοψα εντελώς το μπιμπερό και τώρα που έστρωσε ο θηλασμός ειλικρινά είναι το πιο εύκολο πράγμα να βάζεις το παιδί απευθείας στο στήθος χωρίς ψευδοθηλές και θήλαστρα. Κλαίει; Τη βάζω για 2-3 λεπτά στο στήθος και ηρεμει. Δεν έχω να αποστειρώνω. Σκέφτομαι να κάνουμε ταξιδάκι. Το πιο εύκολο πράγμα. Την ταϊζω παντού, γρήγορα και χωρίς 200 πράγματα να κουβαλάω. Αξίζει τον κόπο! Πέρασα μέσα από μια κόλαση για 2,5 μήνες. Έκλαιγα από τον πόνο και είχα λιώσει από τη στεναχώρια. Δεν το έβαλα στιγμή κάτω και τώρα το απολαμβάνω. Γνώμη μου είναι να κόψεις το μπιμπερό και θα δεις ότι όταν περάσουν οι δύσκολες μέρες θα κλαις από χαρά που τα κατάφερες και από τη συγκίνηση που προκαλεί ο θηλασμός. Ακόμα και σήμερα 4 μήνες μετά, όταν πιάνει το στήθος μου χαίρομαι τόσο πολύ που πεταγεται το γάλα μου σαν να έχω ανοιξει κάποια βρύση. Κουράγιο.... σε καταλαβαίνω και ξέρω τι περνάς....

Dalia εγώ είχα ακούσει ακριβώς το αντίθετο. Ότι δηλαδή είναι καλύτερα να καπνίσεις στον θηλασμό παρά στην εγκυμοσύνη. Το ιδανικό είναι βέβαια να μην καπνίζει καν η μητερα. Από προσωπική εμπειρία, και επειδή έκανα αντιβιόγραμμα στις τελευταίες μαστίτιδες, κατάλαβα ότι είναι στην κρίση του γιατρού πιο φάρμακο θα σου δώσει. Μπορεί πολλά φάρμακα να κάνουν την ίδια δουλειά και να μην είναι όλα συμβατά με τον θηλασμό. Αν ο γιατρος θέλει να σε στηρίξει θα βρει το κατάλληλο.

Βανια πήρα 4 αντιβιώσεις ενώ θήλαζα. Και ναι ήταν όλες συμβατές με τον θηλασμό. Αυτό δεν σημαίνει ότι έκανα καλό στο παιδί μου. Σίγουρα μια αντιβιωση βλάπτει. Συνήθως σε μικρό ποσοστό. Αλλά αν δεν είναι μακροχρόνια η χρήση της τότε είναι καλύτερο να συνεχιστεί ο θηλασμός. Φυσικά και όταν έπαιρνα τα χιλιάδες φάρμακα που μου έδιναν ρωτούσα τι ειναι καλύτερο για το παιδι μου και μου έλεγαν ότι όλα τα φάρμακα που παίρνω είναι συμβατα και να συνεχίσω να βάζω το παιδί στο στήθος μου. Δεν πιστεύω να υπάρχει μητέρα που να παίρνει χάπια με ελαφρια την καρδιά ενώ θηλάζει. Αλλά όταν ο γιατρός και τα βιβλία την διαβεβαιώνουν ότι μπορεί να συνεχίσει, γιατί να το κόψει;

Να μαι και εγω μετά από πολλές μέρες στην αφάνεια! Επειδή ο θηλασμός μου στην αρχή ήταν πολύ πολύ πολύ δύσκολος με 2 παιδιά, έπαθα και τι δεν επαθα. Άρχισα και εγώ να βγάζω γάλα με το θήλαστρο ή με το χέρι και το έδινα στο παιδί προκειμένου να μην πονάω. Το χρώμα του γάλακτος ήταν διαφορετικό κάθε φορά. Από διάφανο εως κίτρινο. Και διαφορετικό από το κάθε στήθος. Με το θήλαστρο βγάζεις συγκεκριμένη ποσότητα και δεν ξέρεις ποια είναι η ανάγκη του παιδιού σου. Ξέρεις πόσο θα έπινε αν το είχες απευθείας στο στήθος; Έτυχε να το ταϊσω, να αφήσω 230ml στη μάνα μου, να το πιεί και 2 ώρες μετά να ζητάει ξανά γάλα. Και αυτό ενώ ήταν 2 μηνών και σε διάστημα 3 ωρών. Την τάιζα λοιπόν όποτε ήθελε, όσο ήθελε. Και αυτό μπορεί να ήταν 5 λεπτά κάθε ώρα ή 10 λεπτά κάθε 3 ώρες. Όσο για τον θηλασμό ενώ υπάρχει και μεγαλύτερο παιδί.... Για μένα ήταν πολύ ζόρικο. Έπαθαν τα νευρα μου. Δεν είχα ησυχία. Τώρα, 4 μηνες μετά τα πραγματα έχουν στρώσει. Βγαίνουμε όλοι έξω και εγώ θηλάζω. Δεν έχω να κουβαλάω μπουκάλια και όλα είναι όμορφα. Άξιζε τον κόπο!

Λοιπόν... θα μαζευτούμε όλες οι κοπέλες και θα συγκεντρώσουμε τη θετική μας ενέργεια για να γονιμοποιηθεί το επόμενο ωαριο σου. Το μόνο που χρειαζόμαστε από σενα είναι ένα σου χαμόγελο. Κορίτσια δώστε μια ζεστή αγκαλιά στη Julie και ευχηθείτε για μια χαρμόσυνη είδηση το συντομότερο!!!!

Φάε μια πάστα! Έτσι να γλυκαθεί και να την καλοπιάσεις. Εμένα μου είχαν βάλει ΠΗΤ 3/1/09 αλλά σύμφωνα με την τελευταία περίοδο έπρεπε να είναι 31/12/08. Την νέα ΠΗΤ την έβγαλαν σύμφωνα με τη περίμετρο του κεφαλιού. Μου έλεγε λοιπόν η γιατρός ότι η σύλληψη είχε γίνει λίγο αργότερα. Έλα όμως που ήταν μια και μοναδική φορά στη 16η μέρα! Τελικά η μικρή γεννήθηκε 3/1 και ήταν λίγο αφυδατωμένη. Μου είπαν ότι αυτό συμβαίνει στα μωρακια που πέρασαν την ΠΗΤ τους. Τίποτα να ανησυχήσω βέβαια. Όλα καλά! Και φυσικά η μικρή πήρε το κεφαλάκι της μητέρας της. Μικρούλικο και χαριτωμένο (τι άλλο να πω για το καμάρι μου!!!). Περπάτησε κανενα 2ωρο αν μπορείς και απόλαυσε τις τελευταίες στιγμές σας. Και με το καλό να γεννήσεις και να πάρεις αγκαλιά το μωράκι σου!

Εμένα η μικρή θηλάζει εως 10 λεπτά. Συνήθως πολύ λιγότερο. Όταν θέλει να πιπιλήσει με κρατάει λίγο περισσότερο. Αλλά τρώει ακατάστατα. Δεν ισχύει το κάθε 3-4 ώρες. Όποτε θέλει. Και εγώ το έχω άγχος αλλά αφού παίρνει βάρος και κοιμάται κανονικά τι να υποθέσω;;;; Αυτό που κατάλαβα είναι ότι μια μάνα που θηλαζει όλο θα έχει αμφιβολίες για το αν έφαγε το παιδί. Οπότε τι σκάμε. Ας πετάξουμε εξω τα μαστάρια μας και ας απολαύσουμε τις στιγμές μας!!!! Ντάλια, υπάρχει το ενδεχόμενο ο πρώτος καιρός να είναι δύσκολος. Εκεί είναι που θα ακούσεις και τις άπειρες γνώμες για την τάδε θείτσα που θήλασε και απο πίσω έδινε συμπλήρωμα, για την κυρα Τάδε που θηλαζε 10 λεπτά από το κάθε στήθος κάθε 3 ώρες... και πάει λέγοντας. Θα είσαι κουρασμένη και θα ενδώσεις στον πειρασμό να δώσεις μπιμπερό για να κοιμηθείς. ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΔΡΑΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ!!!! ΘΑ ΡΙΞΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ ΟΣΕΣ ΣΕ ΠΡΟΤΡΕΠΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙΣ! ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΓΡΥΠΝΟΙ ΦΡΟΥΡΟΙ ΣΟΥ (ετσι κι αλλιως δεν κοιμόμαστε τα βράδια...!!!) ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΣΟΥ ΩΣ ΜΗΤΕΡΑ!!!!! Μην αρχίσετε τις σφαλιάρες! Πλάκα κάνω για να χαλαρώσω!!!! Να δω εσείς τι θα λέτε όταν θα έχετε λαλήσει!!!!! Χαμογελάστε!!!! Ακόμα και όταν όλα δείχνουν δύσκολα, ένα χαμόγελο μπορεί να μας δώσει κουράγιο για να συνεχίσουμε!

Μπορω να σε καταλαβω! Εμεινα 2 μηνες κλεισμενη στο σπιτι αϋπνη και κοντεψε να μου στριψει. Μου εφταιγαν ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Σε συνδυασμο με τον κακο καιρό, τα χιλιαδες χαπια που πηρα για να περασουν οι μαστιτιδες, τις πληγες στο στηθος μου και τον ψυχολογικο πολεμο για να σταματησω τον θηλασμο... επεσα ρακος. Πηγα ταξιδι στην Ελλαδα για να ηρεμισω και επαθα τα χειροτερα. Χαλια χαλια χαλια. Και ξαφνικα μετα απο δυνατο ξεσπασμα, βγηκε ο ηλιος! Πηρα την κατασταση στα χερια μου και βρηκα τους ρυθμους μου... σχεδον. Καταβαινω μονη με τα παιδια την Πεμπτη στην Αθηνα. Τρελο ταξιδι. Να δω πως θα τα καταφερω. Σου χρωσταω ομως εναν χυμο, οπότε θα βγεις λιγο εξω για να τα πουμε! Και αν δεν καταφερω εγω να σε κανω να χαμογελασεις, θα το κανουν σιγουρα τα κοριτσια μου! Ξερουν να κλεβουν καρδιες!