Amy95

Καλησπέρα καταλαβαίνω απόλυτα την κατάσταση μιας και περνάω και γω την φάση αυτή !!! Και ο δικός μ σύζυγος επιμένει ότι η υπερβολική είμαι εγώ και ότι δεν του μιλάω , αλλά όταν πάω να μιλήσω είμαι γκρινιάρα και δεν αντέχει άλλο να του γκρινιάζω όλη την ώρα και καταλήγει να Μ φωνάζει ενώ ακόμη μπορεί να μην είχα ολοκληρώσει τον λόγο μ !! Και επίσης νιώθει ότι χρειάζεται συνέχεια χρόνο μόνος του!! Κάτι που το καταλαβαινω αλλά επίσης καταλαβαίνω και το ότι έχουμε ένα παιδί και δεν μπορεί να φεύγει έτσι όποτε θέλει και να με αφήνει μόνη μ!! Όταν λέω ότι έχω και γω ανάγκη να βγω λίγο μόνη μου ή έστω να πάω στο μπάνιο μου παραθέτει μια λίστα με πράγματα που ήθελε να κάνει τελικά ( και γω έπρεπε να μπω μέσα στο μυαλό του για το ξέρω)Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι περισσότεροι (δεν λέω όλοι) δεν κάθονται λίγο να σκεφτούν τι χρειάζεται ο άνθρωπος δίπλα μ ή το ξέρουν και δεν τους νοιάζει?