Zelda

Καλημέρα! Το τσεκαρα μετά από είκοσι λεπτά γιατί έτρεχα με το μικρό που έφαγε χαρτί τουαλέτας. Υπάρχει αμφιβολία πιστεύετε επειδή το είδα μετά από περισσότερη ώρα;

Λυπάμαι που το λέω και λυπάμαι που είναι έτσι τα πράγματα αλλά στο Αλεξάνδρα υπάρχουν δύο κόσμοι. Υπάρχουν κλινικές που είναι παλιές, χωρίς ανακαίνιση εδώ και δεκαετίες και εκεί στέλνουν πρόσφυγες, ρομα κλπ, υπάρχει μια μέση κατηγορία με κλινικές με τετρακλινα αλλά απολύτως ανθρώπινες συνθήκες με καλές μαίες και υπάρχουν και οι λουξ κλινικές στις οποίες έγινε πρόσφατα ανακαίνιση και μοιάζουν με κλινικές ιδιωτικού και έχουν δίκλινα και λίγα μονοκλινα. Αν αποφασίσεις να πας στο δημόσιο, με μια οικονομική επιβάρυνση μπορείς να ζητήσεις να σε βάλουν εκεί. Ρώτα τον γιατρό αν το αποφασίσεις και θα σου πει, είναι κοινό μυστικό.

Ναι είναι καλός και ψύχραιμος και έχει εμπειρία στα δίδυμα. Είναι βέβαια ακριβοθωρητος γιατί έχει πάρα πολλές επιτοκες που παρακολουθει. Φαντάζομαι θα σου ζητήσει να σε δει μερικές φορές και ιδιωτικά στο τέλος (για να πληρωθεί) αλλά και πάλι θα σου βγει φθηνότερα από ολόκληρη νοσηλεία σε ιδιωτικό.

Με το καλό τα παιδάκια σου! Αν πας σε δημόσιο στην Αθήνα καλό είναι να έχεις βρει κάποιον γιατρο εκ των προτέρων να σε δρομολογήσει για να τύχεις καλύτερης αντιμετώπισης, ειδικά με δίδυμα καλό είναι να έχεις τον γιατρό σου εκεί μέσα γιατί οι εμπειρίες που έχω ακούσει αφορουν όλο το φάσμα από χείριστες έως πολύ καλές επομένως καλό είναι να μπορείς να απευθύνεσαι κάπου συγκεκριμένα. Μεταξύ Έλενα και Αλεξάνδρα το Έλενα είναι σαφώς καλύτερο σε υποδομές αλλά δεν είναι πολύ έμπειρο σε κυήσεις υψηλού κινδύνου και δυστυχώς όπως ξέρεις μια δίδυμη κύηση πάντα ενέχει την πιθανότητα ανάγκης υποστήριξης των νεογνών. Σε αυτό το Αλεξάνδρα είναι αδιαμφισβήτητα πιο έμπειρο αλλά έχω ακούσει πολλά ενίοτε για άσχημες συμπεριφορές που φαντάζομαι εξαρτάται από το που θα πέσεις. Στα δημόσια επίσης υπάρχει η πιθανότητα να είναι γεμάτη η μονάδα εντατικής νοσηλειας νεογνών και να πρέπει τα μωρά να μεταφερθούν σε άλλο νοσοκομείο ενώ η μαμά μένει στο μαιευτήριο που γέννησε. Στο ιδιωτικό σαφώς αυτό δε συμβαίνει. Εν ολίγοις παρόλο που εγώ γέννησα σε ιδιωτικό, αν επρόκειτο για μια ανεπιπλεκτη μονήρη κύηση θα σου έλεγα πως και το Έλενα είναι μια χαρά αλλά για δίδυμη κύηση (και δεν ξέρω αν έχεις παράγοντες κινδύνου για πρόωρο τοκετό η κάτι άλλο) θα πήγαινα η στο Αλεξάνδρα σε μιλημενο γιατρό απαραιτήτως (δυστυχώς, Ελλάδα) που διαχειρίζεται συχνά δίδυμες κυήσεις και ενδεχομενη προωρότητα η στο ιδιωτικό για να έχω το κεφαλι μου ήσυχο. Εύχομαι τα καλύτερα!

Η ένεση γίνεται στις 28 εβδομάδες κύησης σε όλες τις ρεζους αρνητικές έγκυες και τις τρεις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό εφόσον διαπιστωθεί ότι το νεογνό είναι ρεζους θετικό, αλλιώς δεν επαναλαμβανεται. Σε πολλές περιπτώσεις γίνεται μετά από αποβολη σε ρεζους αρνητικές μητέρες σε προχωρημένη εγκυμοσύνη ειδικά αν έχει προηγηθεί αιμορραγία.

Έχεις δίκιο. Σπάνια συμβαίνει σε κυήσεις πριν τις 28 εβδομάδες αλλά υπάρχει όντως η πιθανότητα εξ αρχής εφόσον αίμα του εμβρύου περνάει στην κυκλοφορία της μητέρας. Μόνο στις ρεζους αρνητικές μητέρες φυσικά, οι ρεζους θετικές δε διατρέχουν κανέναν κίνδυνο.

Μπράβο σου για την σκέψη σου, η αλληλεγγύη είναι απαραίτητη στις μέρες μας. Ισως μπορείς (γενικά) να απευθύνεσαι στο κοινωνικό παντοπωλείο της περιοχής σου. Είχα αγοράσει γάλατα σε σκόνη πέρσι για την περίπτωση που δεν καταφέρναμε τον θηλασμό και τελικά τα χαρίσαμε στο κοινωνικό παντοπωλείο του Δήμου Βριλησσίων (επειδή λες βπ μπορεί να σε βολεύει) που μου είπαν πως τα έστειλαν σε camps προσφύγων. Με όποιον τρόπο και να γίνει μακάρι να δώσει μια μικρή ανάσα σε κάποιον συνάνθρωπο μας 🙏

Γενικά αποφεύγεται η χρήση κλαριθρομυκινης στην εγκυμοσύνη (ειναι κατηγορία C του FDA δηλαδή ανήκει στα φάρμακα που αποφεύγονται). Η αζιθρομυκινη που αναφέρθηκε ίσως είναι καλύτερη επιλογή καθώς είναι κατηγορία Β. Αυτό δεν σημαίνει ότι ντε και καλά προκαλεί πρόβλημα αλλά έχουν γίνει περιορισμένες μελέτες σε έγκυες με αποτέλεσμα να μην είναι ακριβώς γνωστή πιθανή μακροπρόθεσμη επιπλοκη και δεν μπορεί να εξασφαλιστεί η ασφαλεια. Ο γιατρός σου θεωρεί απαραίτητη τη θεραπεία του ουρεοπλασματος σε αυτή τη φάση; Ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών φέρει αυτό το μικρόβιο χωρίς πρόβλημα και ίσως μπορεί η εκρίζωση του να γίνει σε δεύτερο χρόνο.

Και μένα το έκανε αυτό, κοιμόταν πολύ το πρωί (1 ώρα+) και μετά το μεσημέρι αντιστεκόταν τρομερά. Για αυτό μείωσα τη διάρκεια του πρωινού του ύπνου αρχικά 40 λεπτά και μετά μισάωρο. Στην αρχή νυσταζε και ήθελε κ άλλο αλλά γρήγορα συνήθισε και ξυπνάει μόνος του. Έτσι το μεσημέρι κοιμάται κανονικά πλέον. Αυτός ο μισαωρος πρωινός θα κοπεί σιγα σιγά για αυτό καλό είναι να κουτσουρευτει αυτός πρώτος για να συνηθίσει, να μην κοπεί μαχαίρι. 10 μηνών είναι νωρίς για 1 ύπνο, σε αυτή την ηλικία θεωρητικά το wake window είναι 4-4,5 ώρες περίπου, μετά από αυτό ξεκινάει υπερενταση που οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερη δυσκολία να ηρεμήσει και να κοιμηθεί. Ο πρωινός ύπνος συνήθως κόβεται κοντά στους 15 μήνες και το παιδί πρώτα μειώνει τη διάρκεια του (συνήθως κάνει έναν κύκλο ύπνου αντί για δύο) και έπειτα τον κόβει τελείως.

Εννοείται η κάθε οικογένεια έχει άλλη δυναμική και μπορεί αυτό το πρόγραμμα να μην σας ταιριάζει αλλά το προτείνω ως εναλλακτική καθώς νομίζω πως μπορεί να βοηθήσει. Επίσης δεν ανέφερες αν κοιμάται πριν η μετά το φαγητό του. Λογικά μετά για αυτό κοιμάται αργά. Πάντως αν κοιμάται πριν το φαγητό δοκίμασε να τον ταιζεις πριν τον μεσημεριανό ύπνο ώστε να είσαι σίγουρη ότι δεν ξυπνάει από πείνα

Τι ώρα ξυπνάει το πρωί; Ίσως σε βοηθήσει να αλλάξεις λίγο τις ώρες που κοιμάται. Σε αυτήν την ηλικία πρωινός ύπνος πρέπει να είναι 2-2,5 ώρες μετά την πρωινή αφύπνιση και να διαρκει μισή με μία ώρα. Μετά ο μεσημεριανος ύπνος διαρκει τόσο ώστε να συμπληρωθούν 2,5 περίπου ώρες μαζί με τον πρωινό. (Αν κοιμήθηκε μισή ώρα πρέπει να κοιμηθεί δύο ώρες, αν κοιμήθηκε μια ώρα πρέπει να κοιμηθεί ακόμα 1,5) και να έχει ξυπνήσει το αργότερο 5 απο τον μεσημεριανό ύπνο. Ο μεσημεριανος ύπνος είναι πολύ βασικός γιατί θα τον ακολουθήσει έως την νηπιακή ηλικία οπότε καλο είναι να έχει σωστες βάσεις. Ο βραδινος ύπνος πρέπει να ξεκινάει το αργότερο 8:30 (8 η ώρα θεωρείται το sweet spot του νυχτερινού ύπνου). Ενδεχομένως δε σου κοιμάται λόγω υπερέντασης. Όταν ξυπνάει και σηκώνεται όρθιος να πηγαίνεις ηρεμα και ανυποχώρητα να τον ξαπλώνεις και να του λες με σταθερή φωνή το ίδιο κάθε φορά πχ αγάπη μου είναι ώρα για ύπνο. Θα διαπιστώσεις ότι και να ξυπνήσει αν με συνέπεια δεν τον σηκώνεις για λίγες μέρες θα ξανακοιμαται. Δυστυχώς αν αυτό το κάνει καιρό και έχει εδραιωθεί αυτό το μοτίβο μπορεί να δυσκολευτεί καθώς έχει μάθει σε λιγότερο ύπνο αλλά θα το συνηθίσει. Πάντως και η ηλικία του και το γεγονός ότι κοιμάται στο καρότσι από εξάντληση δείχνουν ότι δεν είναι έτοιμος να κόψει ύπνο ούτε σε αριθμό ούτε σε διάρκεια. Καλή επιτυχία!

Εγώ του έχω πάρει αυτό: https://www.ravenna.gr/el/epipla/paidiko/paidika-krevatia/ravenna-paidiko-krevati-me-rafia-bird-house-2244-207-x-108-x-117_191195/?affid=14&utm_source=google&utm_medium=cpc&utm_campaign=PMax - Έπιπλα&utm_id=17689180077&gad_source=1&gbraid=0AAAAADhGukRQANLh1ZqPwAt8c_AhkhIp-&gclid=CjwKCAjwq7fABhB2EiwAwk-YbAwTBxlu7DXNzPr1kScrU3ExoyyZ4tUYnG4PISOR-i0U2E62--YpxhoCh_0QAvD_BwE Είμαι ευχαριστημένη, είναι χαμηλό στο έδαφος από τη μια και έχει καγκελάκι χαμηλό από την άλλη για να μην τσουλησει στον ύπνο του, τον έβαλα από 6 μηνών. Έχει και ένα φωτακι στο στρογγυλό παραθυράκι που του αρέσει να το αναβοσβηνει και χαίρεται. Στο ράφι τέρμα έβαλα και την κάμερα, γενικά είναι βολικό και χαριτωμένο και τώρα που σηκώνεται πια δεν με προβληματίζει μην πέσει γιατί έχει το άνοιγμα και πηγαίνει να βγει από εκεί αν θέλει, δεν κάνει ταρζανιες. Με το καλό η μεταφορά!

Καλησπέρα, εύχομαι όλα να κυλήσουν ομαλά και να έχεις μια καλή εγκυμοσύνη. Είναι συχνό να έχεις καφέ αίμα ειδικά στην αρχή της κύησης οπότε αν και αντιλαμβάνομαι το φόβο σου προσπάθησε να μην το αφήσεις να σου γίνει εμμονη ιδέα. Δεν υπάρχει περιορισμός στο πόσες φορές θα κάνεις διακολπικο υπέρηχο, δεν επηρεάζεται το έμβρυο αρκεί να μην βάλει ντοπλερ (να μην βάλει να ακούσετε καρδιά δηλαδη), αυτό θέλει περιορισμό γιατί παράγει θερμότητα που μπορεί να προκαλέσει βλάβη. Το να το βάλει για λίγο για να ακούσεις είναι οκ αλλά δεν κάνει κάθε λίγο και λιγάκι ειδικά στην αρχή! Εγώ πιο πολύ όμως θα σου έλεγα να μην κάνεις συνέχεια υπερήχους για σένα και την ψυχολογία σου. Πίστεψε το ότι όλα θα πάνε καλά

Σίγουρα! Αν του είναι πιο εύκολο ξεκινα να τα πατάς με πιρούνι αντί για αλεσμένα να συνηθίζει την υφή των μικρών κομματιών και δίνε και μεγαλύτερα κομμάτια στο δισκάκι του να τα βλέπει κ αυτά. Κάνε πειράματα να βρεις τα κουμπιά του!

Και πάλι χάλια θα τα κάνει. Εμένα τουλάχιστον που είναι λίγο μπαχαλακι τα πασαλειβει, τα ρίχνει κάτω, καμιά φορά εκσφενδονίζει κιόλας, το χαίρεται! Αλλά είναι κομμάτι της διαδικασίας να γίνεται και χάλια! Έτσι μαθαίνει! Εγώ έχω τραπεζομάντηλα χάρτινα μιας χρήσης και απλώνω στο πάτωμα κάτω από το καρεκλακι κάθε μέρα. Ακόμα κ αν πάμε έξω για φαγητό παίρνω ένα τέτοιο μαζί μου. Μόλις φάει το τυλίγεις και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Δεν είναι το πιο οικολογικό αλλά ας με συγχωρήσει λίγο ο πλανήτης, μια μάνα μόνη όλη μέρα με το μωρό είμαι 😂. Με τον πουρέ γινόταν χειρότερα πάντως, τοίχοι, πάτωμα, μαλλιά και των δύο, ρούχα (που δεν έφευγαν κιόλας οι λεκέδες). Με τα κομμάτια είναι πιο ελεγχόμενα η αλήθεια είναι. Και είναι μεγάλη ιστορία επίσης ότι δε μαγειρεύω ξεχωριστά. Βέβαια, τίποτα από όλα αυτά δε θα είχε σημασία αν το παιδί δεν τα έτρωγε! Εγώ πήρα την απόφαση νωρίς γιατί ήταν μεγάλη ταλαιπωρία τα αλεσμένα και για τους δυο μας. Μην αγχώνεσαι, το κάθε παιδί είναι διαφορετικό, αυτό είναι μεγάλη αλήθεια και οφείλουμε να τα σεβόμαστε ως αναπτυσσόμενες ξεχωριστές προσωπικότητες. Πρόκειται για μια δυναμική διαδικασία. Τη μια θα του αρέσει το ένα, την άλλη δε θα το ακουμπάει. Μια θα τρώει φρούτα και μια θα τα φτύνει, ξαφνικά θα αρχίσει να τρώει κομμάτια και θα πιάσει το νερό του και θα πιει. Τώρα μαθαίνει να τρώει και μαθαίνει και τι του αρέσει, σιγά σιγά! Χαλάρωσε και απόλαυσε το γιατί η μέρα που θα σου πει "δε θα φάω σπίτι, πάω για σουβλάκια με τα παιδιά" θα έρθει γρηγορότερα από όσο θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε!

Εμένα με καθοδήγησε το παιδί στο blw. Στην αρχή του έφτιαχνα πουρεδες για 20 μέρες περίπου αλλά έτρωγε 2-3 κουταλάκια και μετά finito la musica passato la fiesta! Από την αρχή όμως όταν του έφτιαχνα φρουτοκρεμα έκοβα και για μένα λίγα φρούτα για να τρώμε μαζί και έδειχνε τρομερό ενδιαφέρον. Οπότε 6,5 μηνών περίπου ξεκίνησα να του δίνω κομμάτια και βρήκα την υγειά μου. Εμαθα πώς πρέπει να τα κόβω για να είναι ασφαλές και μερικές συνταγές για μπιφτέκια κλπ και από τότε το κάνουμε έτσι. Τώρα τρώει ότι τρώμε εμείς πλέον. Εμένα μου ακούγεται πολύ θετικό που επεξεργάζεται την τροφή στα χέρια του και προσπαθεί να τη συνηθίσει. Σιγά σιγά θα το βάλει και στο στόμα και μπορείς να τον βοηθήσεις και εσύ με ένα κουταλάκι αν το δέχεται καλύτερα. Αν δείχνει να δυσανασχετεί μπορεί να μην είναι έτοιμος, σιγά σιγά! Ένας ωραίος, εύκολος και ασφαλης τρόπος να ξεκινήσετε για να καταλάβει τι πρέπει να κάνει είναι το κουκούτσι από το mango. Κολλάει φρούτο πάνω και είναι μεγάλο ώστε να το πιάνει και το μασουλαει σιγά σιγά και μαθαίνει πως πιάνω και τρώω. Είναι βέβαια και λίγο γλιστερο αλλά θα κάνει εξάσκηση. Άλλα εύκολα είναι αβοκαντο, μπανάνα (σε λωρίδες) και μπρόκολο φούντα. Συνέχισε να του προσφέρεις, σιγά σιγά θα το συνηθίσει και θα το δεχτεί. Μήπως δοκιμάσεις να αλεθεις και να του αφηνεις και κομμάτια στο πιατακι του ώστε να του έρθει πιο μαλακά και να νιώσει ασφάλεια να το εξερευνήσει και να το δεχτεί; Για το ποτηράκι το ίδιο, με εξάσκηση σύντομα θα το καταφέρει, ακόμα θέλει βοήθεια και αυτό είναι οκ!

Μόλις θυμήθηκα ότι χρωστάω και μια συνταγή.

Καλημέρα! Εγώ έκανα blw από νωρίς οπότε δεν αλεθα αλλά η φλούδα δεν τον δυσκόλεψε ούτε στο πορτοκαλι ούτε στο μανταρίνι. Βγάζω τις πολλές ίνες (το γύρω γύρω το λευκό) με το μαχαίρι και δε δείχνει να ενοχλείται. Αν βάλεις ρόδι πρέπει οπωσδήποτε να το στυψεις να γίνει χυμός και να το ενσωματώσεις γιατί στο μπλέντερ αφήνει σκληρά κομματάκια και είναι πολύ δυσάρεστο. Για το πορτοκαλι δεν είναι απαραίτητο αλλά δοκίμασε το στο παιδί, μπορεί να μην του κάτσουν καλά οι ίνες.

Αν κατάλαβα καλά τώρα ασκείς κριτική στις δικές μου πεποιθήσεις, στο τι θεωρώ εγώ σημαντικό, στο τι θα μπορεί και δε θα μπορεί να λέει η καθεμία; Το να χαρακτηρίζεις κατι που είπα "απαράδεκτο" είναι χειρότερη λεκτική επίθεση από ότι έκανα εγώ ποτέ. Όπως και να έχει, δε θα ασχοληθώ άλλο.

Εξακολουθώ να μη βλέπω με ποιον τρόπο προσέβαλα αλλά εντάξει, για να το λέτε! Έρχεστε στα λόγια μου όταν λέω ότι πολλοί με βρίσκουν ενοχλητική και μου το λένε και στη μούρη μου 😆 και είμαι οκ με αυτο

Για μένα αυτό είναι ένα θέμα σημαντικό και ευαίσθητο και η σύγκριση προσβλητική. Απάντησα λοιπόν όπως ένιωσα πως όφειλα, ζήτησα συγγνώμη αν ένιωσε πως ήμουν αγενής και απότομη αλλά ως εκεί.

Εγώ χαίρομαι όταν κάποιος μου προσφέρει έναν διαφορετικό τρόπο να αξιολογησω μια κατάσταση, για αυτό κουβεντιάζουν οι άνθρωποι. Αν θεωρείς ότι ήμουν αγενής ωστόσο λυπάμαι.

Και πολύ καλά κάνεις, χωρος ανταλλαγής απόψεων είναι εδώ. Διαφωνησα με τον τρόπο προσεγγισης της υπογονιμότητας και της απώλειας και την αναλογία με το στρατόπεδο συγκέντρωσης, δεν αφορά διαμάχη σε προσωπικό επίπεδο. Σε πληροφορω ότι πολλοί με θεωρούν ενοχλητική για τις απόψεις μου και πολλοί μου το λένε και στη μούρη μου. Τι να κάνουμε τώρα; Δε συμφωνούμε πάντα με όλους. Ένας αντίλογος ήταν, τίποτα παραπάνω, σίγουρα δεν είναι αρκετός λόγος πάντως για να μειώσεις την παρουσία σου στο φόρουμ.

Ενώ μετά τον αγάπησε τον φασίστα που την έσπρωξε από την άλλη πλευρά και την ανάγκασε σε σκλαβιά, φόβο και πόνο; Από τύχη επέζησε αλλά ας μη συγκρίνουμε την απόκτηση παιδιού με μια από τις μεγαλύτερες γενοκτονίες της ιστορίας. Δεν έχει κανένα θετικό πρόσημο, κανένα περιθώριο αισιοδοξίας. Συμφωνώ να δεχόμαστε και να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες ως μέρος της ζωής αλλά δε γίνονται ΌΛΑ για κάποιον λόγο. Ο βασανισμός και η δολοφονία αμάχων δεν έχει κανένα λόγο να γίνεται.

Νομίζω γλυκιά μου ότι επειδή το έχεις συνέχεια στο μυαλό σου το αναλύεις λίγο παραπάνω. Αν είχες αυτά τα συμπτώματα πριν τις προσπάθειες για παιδί πιστεύω ότι δε θα έδινες σημασία. Η περίοδος τα κάνει αυτά που περιγράφεις αδυναμία, ατονία, πόνο, τάση προς εμετο και μπορεί ένας κύκλος να είναι πιο βαρυς από άλλον. Σήμερα φρόντισε τον εαυτό σου, ενυδατωσου, φάε, ξεκουράσου και αύριο θα είσαι καλυτερα. Και εύχομαι σύντομα να έρθει το μωράκι που τόσο επιθυμείς.