_piripiri_

Εμείς καλά... Με αντιβιωσεις και ωτίτιδες... Ο μεγάλος ευτυχώς, γιατί ο άλλος είχε κάνει πριν μερικούς μήνες 😒 Δεν μπορώ να πω ότι είμαι χαρούμενη με αυτήν την κατάσταση, γιατί και τα δύο παιδιά έχουν κόκκινα αυτιά, μυξες, αντιδρούν πολύ αρνητικά στον ορό (νταξει ούτε κι εμένα μου αρέσει να κάνω όρο στον εαυτό μου, τους το δίνω 😆), αλλά εφόσον δεν μπορούν να φυσάνε τη μύτη τους δεν το γλιτώνουν. Ο μεγάλος λέει έχει βγάλει μια φυσαλίδα στο τύμπανο... 😒 Οπότε κυνηγάω όλη μέρα να δίνω αντιβιωσεις και να κάνω πλύσεις, και αν συμμαζέψω δωμάτια! Αυτή είναι η εικόνα από το παράθυρο της δικής μου γονεϊκότητας, την οποία την ήθελα συνειδητά, την επέλεξα! 😭🥲😆 Που λέτε για τον ύπνο κι εμάς μας πάει κάπως όπως της @Θέτις Κ.. κι εμάς τα παιδιά μόνα τους μας έδειξαν το ωράριο που θέλανε από μικρά. Και μας βόλεψε κι εμάς λόγω του δικού μας ωραρίου. Ο μικρός στην αρχή βέβαια κοιμόταν 10-6, αλλά από τοτε που ξεκίνησε σχολείο το άλλαξε σε 6-6. Ο μεγάλος κοιμάται τώρα 8-6 και κάνουν και οι δύο έναν μεσημεριανό ύπνο. Κοιμούνται αρκετά μπορώ να πω. Τώρα για το δικό μας ωράριο, εμείς το θέλαμε να κοιμούνται νωρίς, γιατί παρόλο που σταματήσαμε να βγαίνουμε έξω, θέλαμε να περνάμε κάποιες ώρες οι δυο μας και να βλέπουμε καμιά σειρά. Εννοείται τα καλοκαίρια κοιμούνται πιο αργά, τα κρατάει ο ήλιος ξύπνια. Το 6 να σηκώνονται ακούγεται βάρβαρο σε κάποιους, αλλά το σχολικό περνάει 7 παρά, οπότε δεν γίνεται αργότερα να σηκωθούν. Και έχουμε και 2 ώρες μετά να φάμε πρωινό και να πιούμε τον καφέ μας με ηρεμία. Παίζει να πίνουμε με τον σύζυγο καφέ οι δυο μας και να μην μιλάει κανείς μας 🤣 Αφήστε ρε σεις, το κατσικίσιο γαλατάκι φτάνει στην Ελλάδα τα 3+€... Αλλά έχουμε βρει ένα κρητικό γάλα που μας αρέσει και το παίρνουμε. Ο μικρός δεν πίνει καθόλου σκέτο γάλα, το βάζουμε σε δημητριακά ή αλλιώς γιαούρτι. Από γιαούρτια είτε αγελαδινα είτε κατσικίσια, επιλέγουμε αυτά με την πέτσα, γιατί έχω ακούσει ότι είναι καλύτερα από θέμα επεξεργασίας. Κάθομαι ρε γμτ πολλή ώρα να διαβάζω ταμπέλες στα προϊόντα για να πάρω κάτι καλό. Κι ας φαίνομαι ξιπασμενη ή ο,τι... Νταξει, εγώ πλέον μετά το δεύτερο παιδί, έχω συνηθίσει και διαχειριστεί πολύ το θέμα των τυψεων. Κάνω ακόμα πολλή δουλειά με τον εαυτό μου, αλλά έχω αποδεχτεί ότι κάνω το καλύτερο που μπορώ. Είναι μέρες που είμαι πιο χαλαρή, είναι άλλες που όχι, αλλά δε θα πεθάνουμε κιόλας!! Είτε κάναμε τα παιδιά μας εύκολα, είτε δύσκολα, δεν παύει να τα αγαπάμε. Αλλά δεν γίνεται να είμαστε αχάριστες επειδή μας ήρθε εύκολα ενώ άλλες παλεύουν και δεν έχουν. Ή επειδή μας ήρθε δύσκολα και κάναμε τόσες θυσίες, ότι δεν πρέπει να γκρινιάζουμε. Κατι θα βρει να πει ο οποιοσδήποτε. Η κούραση έρχεται και από τον ρόλο του γονέα, και όχι μόνο επειδή σε ξεθεωνει το παιδί, αλλά γιατί είναι μονίμως το μυαλό σου εκεί 24/7. Κάθεσαι λίγο κάτω και δεν ηρεμείς γιατί ένα κομμάτι σου σκέφτεται "ααα τι θα μπορούσα να κάνω για το παιδί; Σε πόση ώρα να πάω να του φτιάξω φαγητό; Σε 3 ώρες πρέπει να ξεκινήσουμε διαδικασίες ύπνου. Έχω λίγη ώρα αφότου κοιμήθηκε να ξεκουραστώ. Ας βάλω κάνα πλυντήριο, θα έχει ρούχα για αύριο;". Πας για ύπνο και το μυαλό δεν ξεκουράζεται επειδή "ξεσκεπάστηκε; Άκουσα φωνή; Κατουριεται; Χέστηκε; Φοβάται; Έχει νερό; Κρυώνει; Ζεσταίνεται; Μήπως πάρα κοιμηθώ βαριά και αν φωνάξει δε θα το ακούσω;". Ε... Θέλουμε αποφόρτιση... Ειδικά όσες δεν έχουνε και βοήθεια... Και άμα δεν το κοροϊδέψεις λίγο, να πάρεις μερικά πράγματα με χιούμορ, αν δεν γελάσεις με κάποια πράγματα, βυθίζεσαι

Μπορεί να το έχουν συνδιάσει κιόλας με το τι έχει μέσα. Ο μεγάλος μου ας πούμε είχε συνδιάσει το παγούρι με το νερό, το μπιμπερο με το γάλα και το σιλικονατο ποτηράκι με το καλαμάκι με χυμό. Άμα ζητούσε νερό πχ και του το έβαζες στο σιλικονατο επειδή δεν έβρισκες το παγουρινο, ο εγκέφαλος δεν μπορούσε να το επεξεργαστεί και το πετούσε 😆 πάθαινε σοκ κι έκλαιγε 😆 Καλά κι εγώ κριντζαρω άμα μου φέρεις χυμό σε κούπα καφέ ξέρω γω, αλλά μιλάμε ότι καταστρεφόταν το είναι του 😆 με το μωρό δεν έχω δοκιμάσει πολλά. Το αντλημενο γάλα μου σε ποτηράκι του είχα βάλει μια φορά, το άρπαξε, το πέταξε κι άρχισε να τσιριζει. Μάλλον κι αυτός την ίδια καταστροφή έπαθε και το άφησα εκεί 🥲 δεν αντέχω άλλη καταστροφή παιδικής ψυχουλας και τα έχω παρατήσει. Όταν μεγαλώσει, ας τα μάθει και τα υπόλοιπα μόνος του αντιγράφοντας τον αδερφό του 😅🥲

Κορίτσια, οι τούρτες και τα μωράκια σας είναι όλα υπέροχα!! ❤️❤️ Πάρτυ υπερπαραγωγή κάνατε!! ☺️☺️ @Kiddo λυπάμαι πολύ για τον σκυλακο σας... Μπορεί να πήρατε την σωστή για αυτόν απόφαση, δεν παύει όμως να ήταν η πιο δυσκολη, αφού ήταν κι αυτός ένα μέλος της οικογένειας σας ☹️ Κορίτσια, εμάς σαλια δεν βγάζει. Μόνο όταν χώνει τα χέρια στο στόμα, αλλά και πάλι δεν παράγει τόσα πολλά, οπότε δεν μπορώ να σας βοηθήσω... Μάλλον πάλι σαλιάρες, πολλά ρουχαλακια και πολλή υπομονή θα χρειάζεστε, επειδή υποθέτω ότι είναι στάδιο και θα περάσει 😕 Όσο για τα μαχαιροπίρουνα του φαγητού @Θέτις Κ., πάλι θα πρέπει να σε βοηθήσουν τα άλλα κορίτσια, επειδή εγώ ο,τι του δίνω να φάει σε blw style είναι απλά κομμένο και το τρώει με το χέρι του. Αλλιώς του έχω ένα απλό παιδικό πιρουνακι και κουταλάκι και παίζει με αυτά, ότι και καλά τρώει, γιατί για την ώρα μόνο χάλια μπορεί να γίνει. Απλά τα έχω για την προσπάθεια και για να εξασκεί τις κινήσεις του 😆 κατά τα άλλα τον ταΐζω εγώ παράλληλα γιατί δεν έχω τόσο χρόνο να αφιερώσω δυστυχώς... 🥲 Κι εγώ ένα τέτοιο ποτηράκι έχω, αλλά με μεμβράνη από πάνω και με χερουλακια που μπαίνουν και βγαίνουν. Επειδή είναι παιδί που δεν θέλει καλαμάκια και μπιμπερο, αναγκαστικά με ποτήρι τα πίνει όλα. Οπότε τις πρώτες φορές που πήρε κάτι στο χέρι, το γύρισε όλο πάνω του και έγινε μούσκεμα. Μετά φώναζε άμα του το κρατούσες εσύ... Οπότε βρήκαμε αυτή τη λύση με τη μεμβράνη 😆

Καλημέρα κορίτσι μου!! Να χαίρεσαι κι εσύ τον μικρακο σου! Γέρος και τυχερός να είναι! 🩵 Μια χαρά τα πάει ο μικρός σου! Κι εμάς έτσι, σηκωνόταν από 7-8 μηνών, και περπάτησε όταν πάτησε τους 13 μήνες... Και τι... Σηκώθηκε, έκανε ένα βήμα, έκανε δύο, και μετά το πήρε απόφαση και περπατούσε συνέχεια. Δύο μέρες μετά αποφάσισε ότι το κατείχε το άθλημα κι άρχισε να προσπαθεί να ανέβει σκαλιά και σηκωνόταν όρθιος πάνω στην παιδικη καρεκλιτσα του... Άσε... Ο μεγάλος περπάτησε επίσης εκεί στους 13 μήνες, αλλά επειδή τον καλοβολευε το μπιυσουλισμα, όταν ήθελε να πάει κάπου γρήγορα, έπεφτε κάτω και έτρεχε έρπειν 🤣. Και για να μην λέμε ότι "αγοράκια είναι, καθυστερούν" και της γειτόνισσας η κόρη και μιας φίλης μου, βαριοντουσαν να περπατήσουν. Είχαν θρονιαστει στο καρότσι και δεν κάναν βήμα. Εκεί στους 16 μήνες το πήραν απόφαση και περπάτησαν και οι δύο. Οπότε, μην αγχώνεσαι και μη σε αγχωνουν οι άλλοι για τις κατακτήσεις του μικρού. Καλύτερα να μην περπατάει, πιο διαχειρισιμο το παιδί 😅 Και για τις λέξεις που λέει, μια χαρά. Ξέρω πολυγλωσσα παιδάκια που είπαν την πρώτη λέξη μετά τα 2 έτη. Θα πει τις λέξεις που είναι κοινές πιο εύκολα και μετά απλά θα καταλαβαίνει. Ή θα μπλέκει τις γλώσσες. Εκεί 3-4 θα στρώσει νομίζω... Εσάς ακούει και μαθαίνει και 4 γλώσσες με τη μια! Εμάς σκέψου τώρα ο μεγάλος που είναι 3,5 και κάνει αγγλικά και καλά στο σχολείο, ώρες ώρες μου πετάει τα χρώματα στα αγγλικά (θέλω το blue κουτάλι) 😆 μου λέει και fire truck, και oh my god και με στέλνει 😆 ή τραγουδάει στα αγγλικά τώρα... Ο,τι να 'ναι... Ε φαντάσου το δικό σου που τα ακούει επί καθημερινής βάσης! Κι εμάς πάντως ο μικρός που ακούει μια γλώσσα λέει μαμά, μπαμπά, γιαγιά, γεια, μπράβο και παειιιι (επειδή ρίχνει κι εμάς τα φαγητά κάτω και του λέω παειιιι! Τώρα τα ρίχνει κάτω και λέει μόνος του "παειιιι" και με κοιτάει και γελάει πονηρά ο εξυπνάκιας 😒). Όσο για το μπουκάλι, εμάς δεν το θέλει με τίποτα. Μόνο από εκπαιδευτικό ποτήρι πίνει και μόνο νερό. Άμα καταλάβει ότι έχει γάλα μέσα το πετάει. Πετούσε και το ποτηράκι με το δικό μου γάλα, δεν καταδεχόταν. Ενώ τρώει κυριολεκτικά τα πάντα, με το γάλα έχουμε θέμα. Με τίποτα, άρνηση στο έπακρο! Εγώ δεν του έδινα μπιμπερο απ' την αρχή γιατί και βαριόμουν και φοβόμουν τη σύγχιση θηλών, κι έλεγα ότι νταξει θα το πάρει όταν κόψω τον θηλασμό όπως ο μεγάλος, αλλά με τίποτα!! Τέλος πάντων, ο παιδίατρος είπε να του δίνουμε άλλα είδη γαλακτοκομικών κι αφού τρώει ψάρια, ας παίρνει το ασβέστιο από κει, οπότε το παράτησα το άθλημα... 🙄 Όσο για το σερι ύπνου κι εμάς 2-3 φορές ήταν. Το ίδιο πρόγραμμα έχει κι εμάς. 7-12 θα κοιμάται και μετά στο διάστημα 12-4 θα κάνει μια αφύπνιση, στην οποία μουρμουριζει και προσπαθεί να ξανακοιμηθεί (τι κλωτσιδι τρώμε είναι άλλη ιστορία) αλλά του πιάνουμε λίγο το χέρι, λίγο χαδακι και ξανά ηρεμεί. Δεν σηκώνεται δηλαδή, με κλειστά μάτια είναι σε όλη τη διάρκεια αυτή... Και τέλος 4-6:30 κοιμάται σα βόδι, χτυπάει το ξυπνητήρι και δεν χαμπαριαζει 😆 αλλά είναι πολύ πιο εύκολα τα πράγματα πλέον και ξεκουράζομαι πολύ καλύτερα!

@Kiddo να χαίρεσαι κι εσύ την κορούλα σου! Είχε πριν μερικές μέρες γενέθλια, σωστά; ❤️ Ρώτησα τον γιατρό για το θέμα που κοπανάει ο μικρός το κεφάλι του στο πάτωμα. Είναι λέει είτε για να τραβήξει την προσοχή, είτε επειδή δεν περνάει το δικό του και δεν ξέρει να διαχειριστεί το συναίσθημα της απογοήτευσης εκείνη τη στιγμή. Να προσπαθούμε να του το σταματάμε λέει, είναι θέμα ασφάλειας, με ήρεμο τρόπο, χωρίς να φρικαρουμε και να τρέχουμε, αλλά θα φανεί ο λόγος που το κάνει αργότερα όταν θα είναι πιο εμφανή τα στοιχεία του χαρακτήρα του. Οπότε κι αργότερα θα μπορέσουμε καλύτερα να του μάθουμε να το διαχειρίζεται. Είναι κάτι που το κάνουν τα μωρά σε αυτές τις ηλικίες πάντως. Λέει κι εκείνος το έκανε όταν ήταν μικρός 🤣

Καλημέρα κορίτσι μου!! Να τη χαίρεσαι τη ζουζούνα σου! Χρόνια της πολλά προκαταβολικά για τις 25!! 🥰🥰 Πολύ ψηλή μπεμπουλα είναι!! Πολύ καλές οι μετρήσεις σας! Σκέψου εμείς πήγαμε χθες στον παιδίατρο και 14 μηνών που είναι τώρα τον μέτρησε 80,5 εκ και 10,120κ. Εμάς από αρχές Δεκεμβρίου προσπαθεί να βγάλει τα επόμενα 2 δόντια (9ο-10ο) και ακόμα μόνο το ένα έχει σκάσει. Παρόλα αυτά, κορίτσια, επιτέλους κοιμάται κάπως σερί. Ξύπνησε χθες μόνο μια φορά, μάλλον ζοριζοταν είτε από δόντια είτε από τα εμβόλια που κάναμε χθες... Τέλος πάντων... Σχετικά με τον ύπνο που λες. Είχαμε κι εμείς το ίδιο θέμα. Από 8ο μέχρι τώρα κάτι μέρες που κόψαμε θηλασμό έκανε άπειρες αφυπνίσεις, ανα 1-2 ώρες σίγουρα κάθε βράδυ 😩. Ταλαιπωρήθηκα πολύ για να ξεσυνδεσει τον θηλασμό με τον ύπνο, κι εμένα αν δεν έβρισκε στήθος ήταν ανήσυχος πολύ... Κι εμείς συγκοιμηση κάνουμε ακόμα και τώρα, μέχρι να νιώσω ξεκούραστη για να τον πάω σιγά σιγά στην κούνια του που τον περιμένει 😆. Τέλος πάντων, γενικά αυτό που έκανα από την περίοδο των Χριστουγέννων είναι να τον κοιμιζω με θηλασμό, τον θήλαζα και στην πρώτη αφύπνιση, και μετά στις επόμενες τον νανουριζα και τον κουνούσα για να τον πάρει ο ύπνος. Μπορεί να έπαιρνε και 45 λεπτά μέχρι να ηρεμήσει και να μπορέσω να τον αφήσω χωρίς να ξυπνήσει. Σιγά σιγά το έμαθε και μου ήταν πιο εύκολο να τον κοιμιζω στην αγκαλιά μου. Άρχισε να μην ψάχνει και τόσο έντονα το στήθος το βράδυ και κατάφερα και μείωσα τον θηλασμό σε έναν. Πριν καμιά βδομάδα που αρρώστησα κι έπρεπε να πάρω αντιβίωση, είπα να το σταματήσουμε. Δεν το πήρε και τόσο καλά τις πρώτες δύο μέρες. Τον κοιμιζε ο μπαμπάς του, έμαθε και σε αυτόν και τώρα πλέον 2-3 μέρες κοιμάται σερί. Άντε να ξυπνήσει μια φορά, να με ψάξει, αλλά ευτυχώς καταφέρνει να κοιμάται στην αγκαλιά μου χωρίς να σηκώνομαι... Δεν θεωρώ ότι κοιμήθηκε σερί επειδή έκοψα τον θηλασμό. Θεωρώ ότι του είναι πιο εύκολο επειδή έμαθε στην αγκαλιά. Όπως επίσης είναι πλέον και 14 μηνών και ίσως ωρίμασε στο θέμα του ύπνου. Έχει κάνει πολλές κατακτήσεις σε ορόσημα το τελευταίο διάστημα. Πιστεύω ότι όλα θα έρθουν με τον καιρό... Κάνε ότι πιστεύεις ότι θα σε βοηθήσει εσένα στο να είσαι ξεκούραστη. Κάθε παιδί είναι και διαφορετικό. Εγώ ταλαιπωρήθηκα αρκετά, αλλά ήρθε επιτέλους η στιγμή που κοιμάμαι καλύτερα.

Τέλειο το στολίδι σας!! Χρόνια πολλά κιόλας!! 😊😊 Για το κεφάλι δεν τον έχω ρωτήσει. Τον είχα πιάσει απ' τα μούτρα για διάφορα αλλά και το έχω ξεχάσει. Μα, εννοείται ότι ρίχνει κουτουλιδια και σε μας, αλλά αυτά τα κάνει για παιχνίδι. Κουτουλαει, γυρνάει σε κοιτάει και γελάει! 😆 Όταν κοπανάει το κεφάλι του κάτω, το κάνει όταν κλαίει, όταν νιώθει ότι τον έχεις "παρατήσει". Το κάνει λιγότερο τώρα ή με ακούει όταν του λέω μη και όχι! Πάλι καλά... Παιδίατρο έχουμε τώρα τέλη Ιανουαρίου, ελπίζω να το θυμηθώ να τον ρωτήσω 🙄 Με το φαι εννοείται ότι τα πετάει κι εμάς. Εμάς είναι στη φάση "τρώω τα πάντα και κυρίως θέλω να φάω αυτό που τρως εσύ!" 😆 Αλλά άμα δε θέλει κάτι, το λιώνει ακόμα στο χέρι και το πετάει κάτω. Ακόμα και το νερό του όταν δεν το θέλει άλλο, το πετάει με μίσος κάτω... Κάποια τα πετάει κιόλας και μετά κάνει "ου ου" να μου τα δείξει που τα θέλει πίσω... Ο,τι να ναι... Περιμένω απλά να μεγαλώσει 🙄. Ο παιδότοπος ρε συ είναι πολύ καλή φάση αν υπάρχει κάποιος να την απασχολεί. Σε όσους έχουμε πάει εμεις συνήθως έχουν ηλικιακό όριο. Μετά τα 3-4 λένε χωρίς επίβλεψη γονέα. Μόνο σε έναν στη Θεσσαλονίκη που είχαμε πάει είχαμε βρει μια κοπέλα να ασχολείται με τον μπέμπη που ήταν τότε κάπου 6-7 μηνών και κάθησε μαζί του κάνα 3ωρο... Πήρε γερό τιπ 😆 ίσως άμα πας ώρες που δεν έχει ψυχή να απασχολούν το κορίτσι σου για μερικές ώρες να κάνεις τη δουλειά σου. Εμείς προσωπικά καταφέραμε να δουλέψουμε όταν πήγε βρεφικό, δε θα πω ψέματα. Κατά τα άλλα χρειάζεται συνεχή επίβλεψη κι εμάς, παρόλο που δεν κλαίει τόσο πολύ άμα δεν είναι πάνω μου. Κάθεται ήρεμος άμα είναι στον ίδιο χώρο με μας. Επίσης, πολύ ζόρι αυτό με τον ύπνο σας, είναι ένα μικρό βαμπίρ Ε; 🥲😅 Εμάς ας πούμε θα νυστάξει γύρω στις 6:30 το απόγευμα, θα κοιμηθεί κατά τις 7+, θα ξυπνήσει 2-3 φορές, θα θηλάσει και τον καλύτερο ύπνο τον κάνει εκεί 2-6 το ξημέρωμα που συνήθως είναι σερί. Τώρα που προσπαθώ να του κόψω τον θηλασμό, απλά τον παίρνω αγκαλιά και τον κουνάω 1 ώρα μέχρι να μπορέσω να τον αφήσω κάτω χωρίς να ξυπνήσει. Κι εμάς το χει αυτό το θέμα ότι πρέπει να μας ακουμπάει για να κοιμάται καλά 😒 Τον ενοχλούν πολύ επειδή τώρα τρώει και σκληρές τροφές και πάνε εκεί που είναι πρησμένα τα ούλα... Αλλά τώρα κι εμάς είναι πόσος καιρός που έχει περάσει και σήμερα μόλις ένιωσα τις μυτουλες να έχουν σκάσει. Αλλά έχει ηρεμήσει με το κλάμα, ειδικά το βράδυ!! Τα πρώτα 100 χρόνια είναι τα δύσκολα, μετά θα δούμε φως! 🥲

Αχ κουκλίτσα χριστουγεννιάτικη!!! ❤️❤️ Να σας ζήσει!! ✨

Εμάς ρε κορίτσια από κει που έκανε 2 βήματα, είναι 3 μέρες τώρα που το πήρε απόφαση και οργώνει το σπίτι! Πέφτει σηκώνεται, περπατάει καμιά 10αρια βήματα, σκαρφαλώνει όπου βρει.. καλά θα περάσουμε! 🥲 Για τα δόντια, επειδή εμάς τώρα βγάζει τα πίσω τα δύο, πονάει μέχρι να σκάσει το δόντι, βάζει πολύ το χέρι στο στόμα και μασάει ο,τι βρει. Τώρα που έσκασαν και κατεβαίνουν δεν κάνει πολλές γκρίνιες και έχει σταματήσει και το πολύ χέρι στο στόμα. Επίσης, όταν έτρωγε και μασούσε κάτι που τον πονούσε έβγαζε πολλές φωνές στο ξαφνικό, ηρεμούσε και συνέχιζε να τρώει. Αλλά φαινόταν ότι πονούσε πολύ 😢 Εγώ επειδή δουλεύω στον υπολογιστή από το σπίτι, όταν τον είχα τον μπέμπη μαζί μου καθόμουν με το λάπτοπ στο πάτωμα και δίπλα του κι απλά με ένιωθε εκεί. Δεν ήταν ότι μπορούσα να κάνω και τρελή δουλειά, αλλά ήταν καλύτερα από το να κλαίει όσο ήμουν καθισμένη στο γραφείο. Την περισσότερη δουλειά την έβγαζα όταν κοιμόταν... Διάλειμμα εννοείται συνέχεια για να φάει, κακα κτλ, δεν γίνεται αλλιώς. Και μετά προσπαθούσα να βγάζω δουλειά μέσα σε ένα πολύ απλωμένο 6ωρο κι ας τραβούσε μέχρι αργά. Αλλα αυτό επειδή δεν έχω πελάτες ή συγκεκριμένα μίτινγκ ή μαθήματα να κάνω... Είναι πιο εύκολη η φύση της δουλειάς μου όπως ανέφερε η @Maya_

Να την χαίρεστε την κορούλα σας!! Να είναι γερή και δυνατή και να μεγαλώνει με υγεία!! ❤️ Χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα να έχετε κορίτσια μου!! Να περάσετε όμορφες γιορτές με τις οικογένειές σας!! 🎄✨❤️

Ναι μωρέ μεγάλωσε... Δοκιμασε και μέλι επιτέλους και έχει τρελαθεί να τρώει ταχίνι με μέλι με το κουτάλι! Θέλει να τρώει και μόνος, μη τυχόν τον βοηθήσουμε, φωνάζει!! 😆 Είναι και σε φάση που προσπαθεί να περπατήσει μόνος του, κάνει ένα δύο βήματα και φωνάζει για βόλτες... Σκαρφαλώνει και σε ποδηλατακια, σε σκαλάκια, τον κυνηγάμε 🥲 Κάτι άλλο που κάνει και με ανησυχεί είναι ότι όταν είναι στεναχωρημένος κοπανάει το κεφάλι του στο πάτωμα ή σε ο,τι επιφάνεια βρει τέλος πάντων... 😒 Έχω διαβάσει ότι είναι φυσιολογικό να το κάνουν όταν στρεσσαρονται, αλλά δεν μου αρέσει 🥲 θα ρωτήσω και τον παιδίατρο όταν ξαναπάμε... Κι εμένα από αφυπνίσεις με κουράζουν. Η μαία που ρώτησα βέβαια είπε ότι αυτό είναι κατάκτηση του μωρού. Ότι και να αποθηλασει, μπορεί να μην σταματήσουν οι αφυπνίσεις του... Το άλλο που με κουράζει είναι ότι θηλάζει το βράδυ για καμιά ώρα, άμα τον βγάλω νωρίτερα από το στήθος κλαίει και φωνάζει. 😒 Το ίδιο σκέφτομαι κι εγώ για το "όπλο", ότι μετά θα χρειάζεται να τον παίρνουμε αγκαλιά, να τον νανουριζουμε, να σηκωνόμαστε από το κρεβάτι... Δεν δίνουμε άλλο γάλα γενικά. Όταν πάει για ύπνο θηλάζει. Θηλάζει και άλλη μία το βράδυ, άντε δύο άμα είναι σε κακη φάση. Και το πρωί τρώει φαγητό. Κατά τη διάρκεια της ημέρας δεν θηλάζει πια καθόλου. Ο παιδίατρος εμάς στον χρόνο μάς είχε πει για φρέσκο κατσικίσιο. Κάτι σκόνες που δοκιμάσαμε νωρίτερα, ούτε να τις μυρίσει δεν ήθελε. Δοκίμασα να αντλώ και να του δίνουμε με μπιμπερο, αλλά δεν το θέλει το μπιμπερο... Δεν το καταδεχεται... Δεν επιμένω βέβαια, άμα δω μια δυο ότι δεν δέχεται κάτι, σταματάω να προσπαθώ... Ίσως δεν κάνω καλά, αλλά νιώθω κουρασμένη να κάτσω να πιεσω για κάτι... Ας καθυστερήσουμε τι να πω... Ο θηλασμός τον προστατεύει κιόλας τώρα τον χειμώνα με τις ιώσεις στον παιδικό, κακό δεν του κάνει. Θα περάσει και το άλμα τώρα με το περπάτημα και θα δω πώς θα πάει... Να τις χαίρεστε τις μπεμπουλες σας κορίτσια!! Πολύ καλά μεγαλώνουν!! ❤️❤️ Για κάποιες θα είναι και τα πρώτα σας Χριστούγεννα μαζί!! 😊🥰

Καλημέρα κορίτσι μου!! Ευχαριστούμε πολύ!! Εδώ και μέρες θέλω να σας γράψω για τον χρόνο που κλείσαμε, αλλά πού... Μας έχουν πιάσει οι ιώσεις κι είμαστε όλη μέρα με θερμόμετρα, πλύσεις μύτης και χαρτομάντιλα 🥲 Ο μπέμπης μας έχει μεγαλώσει, κάνει και μερικά βήματα μόνος του, χαιρετάει, ρίχνει πράγματα κάτω και λέει "πάει", θέλει να τρώει μόνος του, έχει πλάκα 😆 Με τον ύπνο και τον θηλασμό δεν έκανα κάτι... Προσπαθήσαμε μια φορά που σας είχα πει να το κόψουμε κάπως απότομα το βραδινό, να θηλάζει μια φορά όταν είναι να κοιμηθεί δηλαδή και στις αφυπνίσεις να τον κάνουμε αγκαλιά αλλά δεν δούλεψε. Μίλησα και με μια μαία του la leche, και μου είπε να κάνω αυτό το "σε λιγάκι" που είχε προτείνει η Παρασκευαιδου, αλλά στην ηλικία του 1ος έτους, απλά με απόσπαση της προσοχής σε κάτι άλλο, παιχνιδάκι; φαγητό; Αγκαλιά; Τραγουδάκι; Οπότε μέχρι τον ύπνο το πάμε έτσι, μετά τον κοιμιζω με θηλασμό και κάνω κι έναν μαραθώνιο θηλασμό σε κάποια αφύπνιση το βράδυ, αλλά κατά τα άλλα τον προσπαθούμε με αγκαλιά και νανούρισμα. Έχει ηρεμήσει γενικά, τώρα μουρμουριζει πιο πολύ, δεν τσιριζει. Αλλά όλο αυτό το διάστημα επειδή έχει αρρωστήσει κάνα δυο φορές, κάνει τα άλματα του, βγάζει και δόντι μάλλον τώρα, δεν γίνεται να κοπεί ο θηλασμός, δεν ηρεμεί εύκολα. 😕 Θα προσπαθήσω να τον περιορίσω σε έναν θηλασμό τη μέρα τα Χριστούγεννα που θα ανέβω στην μάνα μου. Σας βάζω και μια επετειακή φωτο του μπέμπη με το μπαλόνι του 😆

Ωωω περαστικά!! Πώς είναι τώρα η μικρή σας;; Τι ωραία ιδέα αυτό με το Μέγαρο και τη βρεφική παράσταση!! Μακάρι όταν ανέβουμε κι εμείς Αθήνα να πάμε να δούμε κανένα!! Κι εγώ δεν περίμενα να μπορούν να παρακολουθήσουν, αλλά αν είναι και καλοφτιαγμένο, θα τραβάει την προσοχή τους! Εμάς έχει αρχίσει να χτυπάει συνέχεια παλαμάκια τώρα, είναι σε καλή φάση για θεατρικές παραστάσεις 😆😆 Ρε συ κι εμάς τις γωνίες τις προστατευτικές τις έχει φάει όλες!! Το κρατάει και στο στόμα το κομμάτι που έχει κόψει και το μασουλαει με τις ώρες λες και είναι τσίχλα!! 😆 Δεν ξέρω αν πρέπει να κάθομαι να γελάω ή να τρέξω πανικόβλητη να του το βγάλω με το ζόρι... 😅

Καλημέρα κορίτσια!! Καλή εβδομάδα! Και καλό μήνα!! Νοέμβριος κορίτσια... Σε μερικές εβδομάδες το μικρακι μου γίνεται 1 έτους!! 😱 Νομίζω ότι η @Maria_mtx ήθελε να εστιάσει περισσότερο στο ότι δεν χρειάζεται να αγχωνόμαστε να δώσουμε όλες τις γεύσεις του κόσμου στο παιδί μας και να φρικαρουμε άμα δεν προλάβουμε να συμπληρωσουμε τη λίστα μας πριν χρονισει, κι όχι τόσο στο ότι αφού έχουμε συγκεκριμένες συνήθειες στην Ελλάδα, αυτές θα αποκτήσει το παιδί και δεν χρειάζεται να προσπαθήσουμε για το κάτι παραπάνω... Σε αυτό το σημείο να σας πω ότι εγώ είμαι σε ένα ενδιάμεσο στάδιο... Υπάρχουν πράγματα που δεν τρώω και δεν του τα έχω δώσει, επειδή λυπάμαι να τα αγοράσω και μετά να πεταχτούν... Πχ αρνί, συκώτι δεν έχω δώσει ακόμα. Ενώ κάποια άλλα που τρώει ο άντρας μου ή είναι πιο εύκολα να μείνουν στο ψυγείο και πιο εύκολα να τα διαχειριστω, όπως κατσικίσιο γιαούρτι ή πρόβειο γάλα (που πάλι δεν τρώω), τα έχω δώσει... Το έχω τύψεις ρε σεις όμως... Ότι μπορώ να τα πάρω, ότι θα μπορούσα να του μάθω να τα τρώει και του τα στερω, μιας και θεωρώ ότι είναι επίκτητη η γεύση, δηλαδή συνηθίζουμε να τρώμε κάποια πράγματα. 😢 Πχ, οι Ιάπωνες τρώνε φύκια και σούπες από σόγια για πρωινό, εγώ ούτε να το διανοηθώ 😆. Γενικά, εντελώς φιλοσοφικά συζητώντας, το να δώσουμε πολλά τρόφιμα στον πρώτο χρόνο έχει δύο καλα. Πρώτον για τα θέματα αλλεργίας και δεύτερον για την εκμάθηση γεύσεων και υφών. Αυτό που κάνεις εσύ @Kiddo το θαυμάζω απεριόριστα. Έχεις την όρεξη και τη θέληση να δώσεις πολλές διαφορετικές πρώτες ύλες και τις καταγράφεις κιόλας που είναι σημαντική παρακαταθήκη για το παιδί. Μπορεί να τύχει να πάει κάνα ταξίδι αργότερα στη ζωή της στο εξωτερικό, να φάει κάτι και να πάθει αλλεργικό σοκ. Επειδή έχεις κάτσει κι έχεις κάνει όλη αυτή τη δουλειά, μπορεί να το αποφύγει αυτό και μπράβο σου!! 👏 Ειλικρινά την θαυμάζω όλη αυτήν την προσπάθεια!! Επίσης, σχετικά με τις διαφορετικές γεύσεις, κάθομαι και σκέφτομαι ότι έχουμε στην Ελλάδα τόσες πρώτες ύλες και πιάτα, πχ σαλιγκάρια, γλυκάδια, γαρδουμπες, πατσά, συκωταριές, κοκορέτσια, ορτύκια, συκωτακια πουλιών ή 2863 διαφορετικά είδη ψαριών, οστράκων, μαλακίων, μανιταριών, άλλα τόσα είδη τυριών, άντε να τα δώσεις όλα αυτά στο παιδί μέχρι να κλείσει το έτος... Κάποια από αυτά τα τρώμε μια φορά τον χρόνο κι αν, αλλά είναι μέσα στην παράδοση και υπάρχουν στη ζωή μας... Όχι μόνο δηλαδή γεύσεις από Ινδία, Ιαπωνία, Σενεγάλη, Μαρόκο, Αργεντινή κτλ. Άμα βάλεις κι αυτά, η λίστα γίνεται τεράστια. Δεν ξέρω ρε σεις όμως αν θέλω να δώσω γλυκάδια στο παιδί μου ή ροκφόρ. 😆 Οπότε τώρα τελευταία αποφάσισα να είμαι της λογικής να μάθουμε στα παιδιά να είναι ανοιχτά σε γεύσεις και σε δοκιμές. Μετά το χρόνο κάνουν ένα relapse, προτιμάνε γνώριμες γεύσεις, γλυκές και εύκολες υφές, αλλά αν οι γονείς έχουμε διαφορετικά πιάτα στο τραπέζι μας και μας βλέπει να τρώμε και να δοκιμάζουμε, ξεκινάνε να να δοκιμάζουν κι αυτά όταν είναι έτοιμα. Το βλέπω από τον μεγάλο μου, ο οποίος στο έτος τρεφόταν μόνο με φυστικοβουτυρο, αγγούρι, γάλα, και κριτσινια, ότι τώρα σιγά σιγά, ζητάει μπρόκολο, μπριζόλες, βουτάει πατάτες στο τζατζίκι 😆 δοκιμάζει παντζάρι, dragon fruit, και μετά επιλέγει άμα του αρέσει ή όχι. Δηλαδή, βλέπω ότι υπάρχει ελπίδα αν έχουν μπει οι βάσεις στην αρχή. Ακόμα και με το 1/3 των τροφίμων που καταφέραμε του δώσαμε από τις λίστες που μοιραστηκατε. Επίσης, σχετικά με τα καυτερά... Εσείς πότε σκοπεύετε να τους δώσετε καυτερές τροφές, αν το σκέφτεστε δηλαδή; Εμείς τρώμε με τον άντρα μου αρκετά, αλλά δεν το έχω πάρει απόφαση να δώσω στα παιδιά (καλά στο μωρό σίγουρα όχι ακόμα)... ΥΓ έχουμε Μαρτ και βρήκα τις φυσαλίδες και πήρα 😆. Τα έβλεπα στις φωτογραφίες τεράστια τα μπαλάκια κι όταν τα βρήκα είδα πόσο μικρά είναι 😆 εμένα μου άρεσαν. Και το μωρό το πήρε, το επεξεργάστηκε λίγο και μετά το έφαγε το πάτωμα. Προτίμησε το blueberry 🫐. Του έπεσε ένα εν τω μεταξύ στο λευκό ζιπουνακι από μέσα, και μπουσουλωντας το έλιωσε εκεί στην περιοχή της πάνας. Και μέχρι να καταλάβω ότι δεν ήταν αίμα αλλά μαρμελάδα blueberry έπαθα 10 εγκεφαλικά 🥲🤣

Αχ, ξέχασα να σχολιάσω για το φαγητό. Έφαγε εμάς blackberry τώρα και το έλιωσε πρώτα με το χερι και το φάγε... Έγινε μωβ παντού, χάλια 🥲 μαντεψτε τι δε θα ξαναφάει 😆 εγώ αυτά τα μπαλάκια τα κόβω στη μέση. Αν και μπορεί να τα φάει γιατί εμένα τα λιώνει με το δάχτυλο... Τέλος πάντων... Και με το μήλο φρικαρω λίγο γιατί και αυτό πνίγει εύκολα... Τι να πω... Μια ζωή στο άγχος θα είμαι. Δεν θα συνηθίσω κι αυτόν τον ήχο του gagging και 10 παιδιά να κάνω... 😁😅 Εμάς είναι το δεύτερο παιδί ρε συ... 🫣🫢😆 Δεν προλαβαίνουμε κιόλας να του βγάλουμε ο,τι τρώει... Βρήκαμε στα κακά του πλαστικό κομμάτι σακουλέ συσκευασίας... Ξέρεις σακουλάκι από λεγκο πχ. Το είχε κόψει με τα δόντια του και το φάγε το παλικάρι... Βγήκε ολόκληρο... Οπότε ναι, και χαρτί να φάει, θα λιώσει, θα το χωνέψει, κάτι θα γίνει. Είμαστε σε φάση "αρκεί να μην πνιγεί ή να καταπιεί βίδα", έχει πέσει κατά πολύ το όριο φρίκης 😆