_piripiri_

Έλα ρε συ... Να πάτε στο Παίδων, να τη δει κι ένας πιο ειδικός, να πάρετε μια δεύτερη γνώμη για περισσότερη σιγουριά. Ειδικά άμα δεν σου εμπνέει εμπιστοσύνη η ακτινολόγος αυτή. Αφού κι ο παιδίατρος δεν αγχώνεται και μεγαλώνει ανάλογα με τις καμπύλες η μικρή, δεν καταλαβαίνω αυτήν την πίεση για μπισκοτοκρεμα 🤢 Ταλαιπωρηθηκε μωρέ ο καημένος γιατί δεν έπρεπε να πίνει νερό, και έκλαιγε όταν του έπαιρνα το παγούρι του για να μην το κατεβάσει όλο. Δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί δεν κάνει να πιει νερό ή να φάει το φαγητό του αδερφού του... Οπότε... Δύο εβδομάδες διάρροια, 5 φορές την ημέρα... Έκανε και συγκαμμα στο πωπουδελι και του βάζαμε και κρέμες... Αυτόν τον έρωτα με τις κάλτσες τον έχει και ο δικός μας. Βγάζει τις δικές του και τις κρατάει στο χέρι, μου τις δίνει, τις ξανάπαιρνει πίσω. Παίρνει και του αδερφού του, τις κάνει βόλτα στο σπίτι, τις χώνει στα παπούτσια, φωνάζει κι εμάς κάτι σε "τάτσσς". Έχουν πολλή πλάκα!! 😆 Εμάς περπατάει κιόλας σαν καβαλιερος, με το ένα χέρι πάνω στον αέρα και το άλλο σαν να κρατάει ντάμα από τη μέση της έτοιμος να χορέψει 😆😆

Που λες... Τώρα πάλι έχει πυρετό 3 μέρες, ευτυχώς τα τεστ βγήκαν καθαρά... Αλλά πάλι δεν κοιμάται, είναι μέσα στα νεύρα και την γκρίνια, θέλει μόνο αγκαλιά, έχει κι έναν άθλιο βήχα, μυξες φουλ, κι αναρωτιέμαι αν δεν τα παίρνω καλά τα τεστ... Βέβαια πιο μέσα ο στυλεος δεν έμπαινε, έκανε και σαν ψάρι αυτός, δεν ξέρω. 🤷 Τέλος πάντων, το προσπερνω, αυτά τα είναι τα προβλήματα υγείας του, τι να πω... Είναι η μάνα μου φορέας ενός γονιδίου που δημιουργεί αρρυθμίες στην καρδιά. Ο αδερφός μου "νοσει", τέλος πάντων πρέπει να προσέχει γενικά, δεν πρέπει να κάνει πολύ έντονο αθλητισμό, το ηλεκτροκαρδιογράφημα του έχει περίεργους παλμούς, έχει πίεση, διάφορα τέτοια. Εγώ, επειδή όταν τρεχανε αυτοί για εξετασεις ήμουν στην Κρήτη, δεν έχω κάνει γονιδιακό έλεγχο (και μου φαίνεται και λίγο μη επείγον να ξέρω αν είμαι φορέας 😅). Πάμε στο Χωρέμειο κι εμείς (κάτι εξωφρενικό έχει πληρώσει ο αδερφός μου εκεί) μου είπαν ε μωρέ, αφού οι εξετάσεις σου είναι οκ κι αφού έχεις κάνει παιδιά, δεν χρειάζεται να ξέρεις για σένα. Η νόσος είναι κάτι που εμφανίζεται σε μεγάλη ηλικία κι αν θέλεις κάνε μια εξέταση στα αγόρια σου στην εφηβεία, σε περίπτωση που θέλουν να κάνουν έντονο αθλητισμό κτλ. Δηλαδή, η γιατρός εκεί δεν αγχώθηκε, και είπε να αφήσω τον γονιδιακό έλεγχο για αργότερα 🤷 Γενικά, για κάποιο λόγο πιο πολύ με αγχωνει να προσέχω τη διατροφή τους, επειδή ο πατέρας του άντρα μου έχει διαβήτη, παρά αυτό 🤷

Λοιπόν για τις εφαρμογές που έχω... Είχα δύο που χρησιμοποιούσα από τον πρώτο γιο μου. Η μία ήταν για να κρατάω στατιστικά με γραφήματα, για τους θηλασμός και το tummy time που έκανε, και η άλλη για εμβολιασμούς και milestones. Η πρώτη λέγεται baby tracker (ενα πράσινο εικονίδιο έχει με ένα καρότσι), είναι φρι. Η δεύτερη είναι το Bebbo, είναι της unisef, και παρόλο που έχει άθλιο UI, λίγο outdated εμβόλια (δεν έχει το bexero πχ), έχει ωραίες προτάσεις για παιχνίδι και δραστηριότητες και έχει διάφορα μικρά αρθρακια για γονείς, και ένα ωραίο γράφημα height-to-weight ratio, πόσο καλό είναι το βάρος για το ύψος του, κι όχι ανάλογα με την ηλικία του. Εμάς ο παιδίατρος μας πιο πολύ αυτό κοιτάει. Μετά έχω βρει και το babyTime που είναι μια καλύτερη version του baby tracker, έχει και milestones. Και έχω κοιτάξει και το babyleap που βγάζει προτάσεις ανάλογα με το παιδί σου, αλλά αυτό είναι με πληρωμή. Έχει ένα free trial 7 ημερών, αλλά ακόμα δεν έχω ασχοληθεί να το δω. Μου άρεσαν οι ερωτήσεις πάντως και ο ενθουσιασμός στις βαθμολογίες (για τις οποίες πάντα κρατάω μια πισινή για το πόσο αυθεντικές είναι 😅).

Έστω και κλεφτα χαρήκαμε που σε ακούσαμε. ☺️ Κι εγώ μπαίνω, γράφω λίγο, βγαίνω. Ξανά μπαίνω, ξαναδιαβάζω για να θυμηθώ τι ήθελα να πω. Γράφω, τα μισά τα ξεχνάω... Άσε... Αλλά χαίρομαι πολύ όταν μπαίνω και διαβάζω νέα σας! Είστε παρηγοριά... Νιώθω ότι τρέχω και δεν φτάνω, κάνω πράγματα και στο τέλος της ημέρας είναι σα να μην έχω κάνει τίποτα 🤯

Πωπω ρε συ... Πολλά λεφτά αυτοί οι γονιδιακοι έλεγχοι... Έχουμε κι εμείς εμπειρία οικογενειακώς σε τέτοια ψαξιματα (για άλλα θέματα όμως) και καταλαβαίνω περίπου πώς νιώθεις. Στη δικιά μας περίπτωση μου είπαν να κάνω έλεγχο στα αγόρια μου εκεί στην εφηβεία, οπότε το έχω ξεχάσει εντελώς, να δεις που θα πάνε 15 και δεν θα τους κάνω ποτε 😆 Αυτό για τον RSV δεν το ήξερα, δεν είχαμε και κάποιο άλλο σύμπτωμα πέραν στομαχικών διαταραχών, οπότε δεν είχε πάει καν το μυαλό μου σε γαστρεντερίτιδα. Νόμιζα ότι ήταν δηλητηρίαση, μέχρι που ένας ένας με τη σειρά τρέχαμε στις τουαλέτες. 😆🥲 Ούτε πυρετούς ούτε τίποτα. 🤷 Η συστροφή ήταν άσχετο θέμα με τη γαστρεντερίτιδα, απλώς τα είπα μαζεμένα. Το παρατήρησαν στο σχολείο ότι είχε πρηστεί και ότι είχε κοκκινίσει. Σε κάποια στιγμή μας πήραν τηλέφωνο ότι είχε γίνει μωβ, κι έτσι πήραμε τον παιδίατρο μήπως έχει χρόνο να τον επισκεφτούμε και μας είπε ότι είναι επείγον. Έτρεξα, το άρπαξα το παιδί απ' το σχολείο, το έβαλα στο κάθισμα του, εκεί το ζοριζα με τη ζώνη και μπορεί να κουνήθηκε τίποτα και να ξανά μπήκε στη θέση του. 😆😅 Αφού ανοίξαμε στο σπίτι την πάνα του και το είδαμε μη πρησμένο και με φυσιολογικό χρώμα και λέμε "μας δουλεύουν στο σχολείο". Πήραμε φωτογραφίες, ξανά πήγαμε στο σχολείο, τις δείξαμε στην υπεύθυνη και μας λέει "μου κάνετε πλάκα! Εμείς δεν βλέπαμε κάτι τέτοιο!! Αν ήταν έτσι δεν θα σας παίρναμε ποτέ τηλέφωνο!!" 🙄 Δείξαμε και στον παιδίατρο τις φωτογραφίες και είπε "ναι, μια χαρά, φαίνεται να λύθηκε μόνο του το θέμα". Τώρα θα πάμε σε καμία 10αρια μέρες και θα το συζητήσουμε από κοντά μαζί του. Για τις εφαρμογές και τα υπόλοιπα θα επανέλθω με επόμενο μήνυμα, ελπίζω εντός εβδομάδας 😅

Καλημέρα κορίτσι μου!! Καλό κουράγιο σας εύχομαι, και σε σας και στη μικρή σας!!! ❤️ Απ' ότι κατάλαβα αυτό απλά χρειάζεται παρακολούθηση; Ότι δηλαδή δεν φεύγουν οι κύστες από μόνες τους, απλά παρακολουθείτε το μέγεθος τους; Το ίσως θετικό σε όλο αυτό είναι ότι το βρήκατε νωρίς και το έχετε υπόψιν σας... Πάντως η μικρή σας μεγαλώνει πολύ καλά και φαίνεται πολύ μπροστά για την ηλικία της! Τα φιλάκια και τα παλαμάκια και τα "γεια σου" ξεκινάνε να τα κάνουν όταν τους κάνει το κλικ. Δηλαδή, σε παιδιά που φαίνεται να έχουν κατακτήσει όλα τα ορόσημα της ηλικίας τους, το να μην κάνουν ένα από αυτά νωρίς, δεν πιστεύω ότι σημαίνει κάτι... Και τα λέω εγώ που έχω 3 application που βάζω τικ σε κάθε τι που κάνει το παιδί μου, έχω γραφήματα προόδου κτλ, και τα ελέγχω συνέχεια. 🤣 Έχω αυτό το "άγχος" αν υπάρχει κάτι να το πιάσω νωρίς, να βοηθήσω το παιδί ώστε να μην κουβαλάει κάτι μεγαλώνοντας, αλλά στις άλλες μαμάδες λέω "σώπα καλέ, μην αγχώνεσαι, όλα καλά!" 😆 Είχα την εντύπωση ότι στατιστικά οι κυνόδοντες βγαίνουν αργότερα απο τους γομφίους... 🤔 Πρέπει να το επιβεβαιωσω όμως να μη λέω και μπαρουφες. Σταμάτησα να δίνω σημασία στη σειρά τους και στο πότε βγαίνουν επειδή αλλάζει από παιδί σε παιδί. Εμάς ο μεγάλος και είχε αργήσει να βγάλει και η σειρά ήταν ο,τι να ναι, πχ είχε βγάλει πρώτα γομφιους και μετά τα δεύτερα μπροστινά δόντια. 🙄 Οπότε δεν τα διάβαζα αυτά εντατικά, γιατί με αγχωναν και δεν τα θυμάμαι. 🫣 Ο μικρός μας εμάς έχει μείνει στα 10 δόντια (ευτυχώς γιατί έχει αρχίσει να κοιμάται και σερί 12ωρα και πολύ με έχει βλέψει 😆). Έχει γίνει πολύ υπναρας, από κει που δεν κοιμόταν καθόλου, λες και γύρισε κάποιος διακόπτης! Και στα δικά σας εύχομαι!! 😁 Ταλαιπωρηθηκαμε και με κάτι γαστρεντερίτιδες. Κόντεψε να πάθει και συστροφή όρχεως, που ευτυχώς λύθηκε "μόνο του". Κάτι τέτοια είχαμε εμείς. Κατά τα άλλα, τις προάλλες έρχεται με το παγούρι του αδερφού του με το καλαμάκι και τον βλέπω άνετο να πίνει νερό... Ούτε που κατάλαβα πότε έμαθε να πίνει με το καλαμάκι, σίγουρα δεν τον βοήθησα εγώ να το κάνει 😅 τα δεύτερα παιδιά μεγαλώνουν μόνα τους 😆 Έγραψα και τον μεγάλο μου στο προνήπιο, βλέπω και τον μικρό να τρέχει από πίσω του και να προσπαθεί να του μιλήσει... Πότε μεγάλωσαν ρε σεις έτσι...

Εμείς καλά... Με αντιβιωσεις και ωτίτιδες... Ο μεγάλος ευτυχώς, γιατί ο άλλος είχε κάνει πριν μερικούς μήνες 😒 Δεν μπορώ να πω ότι είμαι χαρούμενη με αυτήν την κατάσταση, γιατί και τα δύο παιδιά έχουν κόκκινα αυτιά, μυξες, αντιδρούν πολύ αρνητικά στον ορό (νταξει ούτε κι εμένα μου αρέσει να κάνω όρο στον εαυτό μου, τους το δίνω 😆), αλλά εφόσον δεν μπορούν να φυσάνε τη μύτη τους δεν το γλιτώνουν. Ο μεγάλος λέει έχει βγάλει μια φυσαλίδα στο τύμπανο... 😒 Οπότε κυνηγάω όλη μέρα να δίνω αντιβιωσεις και να κάνω πλύσεις, και αν συμμαζέψω δωμάτια! Αυτή είναι η εικόνα από το παράθυρο της δικής μου γονεϊκότητας, την οποία την ήθελα συνειδητά, την επέλεξα! 😭🥲😆 Που λέτε για τον ύπνο κι εμάς μας πάει κάπως όπως της @Θέτις Κ.. κι εμάς τα παιδιά μόνα τους μας έδειξαν το ωράριο που θέλανε από μικρά. Και μας βόλεψε κι εμάς λόγω του δικού μας ωραρίου. Ο μικρός στην αρχή βέβαια κοιμόταν 10-6, αλλά από τοτε που ξεκίνησε σχολείο το άλλαξε σε 6-6. Ο μεγάλος κοιμάται τώρα 8-6 και κάνουν και οι δύο έναν μεσημεριανό ύπνο. Κοιμούνται αρκετά μπορώ να πω. Τώρα για το δικό μας ωράριο, εμείς το θέλαμε να κοιμούνται νωρίς, γιατί παρόλο που σταματήσαμε να βγαίνουμε έξω, θέλαμε να περνάμε κάποιες ώρες οι δυο μας και να βλέπουμε καμιά σειρά. Εννοείται τα καλοκαίρια κοιμούνται πιο αργά, τα κρατάει ο ήλιος ξύπνια. Το 6 να σηκώνονται ακούγεται βάρβαρο σε κάποιους, αλλά το σχολικό περνάει 7 παρά, οπότε δεν γίνεται αργότερα να σηκωθούν. Και έχουμε και 2 ώρες μετά να φάμε πρωινό και να πιούμε τον καφέ μας με ηρεμία. Παίζει να πίνουμε με τον σύζυγο καφέ οι δυο μας και να μην μιλάει κανείς μας 🤣 Αφήστε ρε σεις, το κατσικίσιο γαλατάκι φτάνει στην Ελλάδα τα 3+€... Αλλά έχουμε βρει ένα κρητικό γάλα που μας αρέσει και το παίρνουμε. Ο μικρός δεν πίνει καθόλου σκέτο γάλα, το βάζουμε σε δημητριακά ή αλλιώς γιαούρτι. Από γιαούρτια είτε αγελαδινα είτε κατσικίσια, επιλέγουμε αυτά με την πέτσα, γιατί έχω ακούσει ότι είναι καλύτερα από θέμα επεξεργασίας. Κάθομαι ρε γμτ πολλή ώρα να διαβάζω ταμπέλες στα προϊόντα για να πάρω κάτι καλό. Κι ας φαίνομαι ξιπασμενη ή ο,τι... Νταξει, εγώ πλέον μετά το δεύτερο παιδί, έχω συνηθίσει και διαχειριστεί πολύ το θέμα των τυψεων. Κάνω ακόμα πολλή δουλειά με τον εαυτό μου, αλλά έχω αποδεχτεί ότι κάνω το καλύτερο που μπορώ. Είναι μέρες που είμαι πιο χαλαρή, είναι άλλες που όχι, αλλά δε θα πεθάνουμε κιόλας!! Είτε κάναμε τα παιδιά μας εύκολα, είτε δύσκολα, δεν παύει να τα αγαπάμε. Αλλά δεν γίνεται να είμαστε αχάριστες επειδή μας ήρθε εύκολα ενώ άλλες παλεύουν και δεν έχουν. Ή επειδή μας ήρθε δύσκολα και κάναμε τόσες θυσίες, ότι δεν πρέπει να γκρινιάζουμε. Κατι θα βρει να πει ο οποιοσδήποτε. Η κούραση έρχεται και από τον ρόλο του γονέα, και όχι μόνο επειδή σε ξεθεωνει το παιδί, αλλά γιατί είναι μονίμως το μυαλό σου εκεί 24/7. Κάθεσαι λίγο κάτω και δεν ηρεμείς γιατί ένα κομμάτι σου σκέφτεται "ααα τι θα μπορούσα να κάνω για το παιδί; Σε πόση ώρα να πάω να του φτιάξω φαγητό; Σε 3 ώρες πρέπει να ξεκινήσουμε διαδικασίες ύπνου. Έχω λίγη ώρα αφότου κοιμήθηκε να ξεκουραστώ. Ας βάλω κάνα πλυντήριο, θα έχει ρούχα για αύριο;". Πας για ύπνο και το μυαλό δεν ξεκουράζεται επειδή "ξεσκεπάστηκε; Άκουσα φωνή; Κατουριεται; Χέστηκε; Φοβάται; Έχει νερό; Κρυώνει; Ζεσταίνεται; Μήπως πάρα κοιμηθώ βαριά και αν φωνάξει δε θα το ακούσω;". Ε... Θέλουμε αποφόρτιση... Ειδικά όσες δεν έχουνε και βοήθεια... Και άμα δεν το κοροϊδέψεις λίγο, να πάρεις μερικά πράγματα με χιούμορ, αν δεν γελάσεις με κάποια πράγματα, βυθίζεσαι

Μπορεί να το έχουν συνδιάσει κιόλας με το τι έχει μέσα. Ο μεγάλος μου ας πούμε είχε συνδιάσει το παγούρι με το νερό, το μπιμπερο με το γάλα και το σιλικονατο ποτηράκι με το καλαμάκι με χυμό. Άμα ζητούσε νερό πχ και του το έβαζες στο σιλικονατο επειδή δεν έβρισκες το παγουρινο, ο εγκέφαλος δεν μπορούσε να το επεξεργαστεί και το πετούσε 😆 πάθαινε σοκ κι έκλαιγε 😆 Καλά κι εγώ κριντζαρω άμα μου φέρεις χυμό σε κούπα καφέ ξέρω γω, αλλά μιλάμε ότι καταστρεφόταν το είναι του 😆 με το μωρό δεν έχω δοκιμάσει πολλά. Το αντλημενο γάλα μου σε ποτηράκι του είχα βάλει μια φορά, το άρπαξε, το πέταξε κι άρχισε να τσιριζει. Μάλλον κι αυτός την ίδια καταστροφή έπαθε και το άφησα εκεί 🥲 δεν αντέχω άλλη καταστροφή παιδικής ψυχουλας και τα έχω παρατήσει. Όταν μεγαλώσει, ας τα μάθει και τα υπόλοιπα μόνος του αντιγράφοντας τον αδερφό του 😅🥲

Κορίτσια, οι τούρτες και τα μωράκια σας είναι όλα υπέροχα!! ❤️❤️ Πάρτυ υπερπαραγωγή κάνατε!! ☺️☺️ @Kiddo λυπάμαι πολύ για τον σκυλακο σας... Μπορεί να πήρατε την σωστή για αυτόν απόφαση, δεν παύει όμως να ήταν η πιο δυσκολη, αφού ήταν κι αυτός ένα μέλος της οικογένειας σας ☹️ Κορίτσια, εμάς σαλια δεν βγάζει. Μόνο όταν χώνει τα χέρια στο στόμα, αλλά και πάλι δεν παράγει τόσα πολλά, οπότε δεν μπορώ να σας βοηθήσω... Μάλλον πάλι σαλιάρες, πολλά ρουχαλακια και πολλή υπομονή θα χρειάζεστε, επειδή υποθέτω ότι είναι στάδιο και θα περάσει 😕 Όσο για τα μαχαιροπίρουνα του φαγητού @Θέτις Κ., πάλι θα πρέπει να σε βοηθήσουν τα άλλα κορίτσια, επειδή εγώ ο,τι του δίνω να φάει σε blw style είναι απλά κομμένο και το τρώει με το χέρι του. Αλλιώς του έχω ένα απλό παιδικό πιρουνακι και κουταλάκι και παίζει με αυτά, ότι και καλά τρώει, γιατί για την ώρα μόνο χάλια μπορεί να γίνει. Απλά τα έχω για την προσπάθεια και για να εξασκεί τις κινήσεις του 😆 κατά τα άλλα τον ταΐζω εγώ παράλληλα γιατί δεν έχω τόσο χρόνο να αφιερώσω δυστυχώς... 🥲 Κι εγώ ένα τέτοιο ποτηράκι έχω, αλλά με μεμβράνη από πάνω και με χερουλακια που μπαίνουν και βγαίνουν. Επειδή είναι παιδί που δεν θέλει καλαμάκια και μπιμπερο, αναγκαστικά με ποτήρι τα πίνει όλα. Οπότε τις πρώτες φορές που πήρε κάτι στο χέρι, το γύρισε όλο πάνω του και έγινε μούσκεμα. Μετά φώναζε άμα του το κρατούσες εσύ... Οπότε βρήκαμε αυτή τη λύση με τη μεμβράνη 😆

Καλημέρα κορίτσι μου!! Να χαίρεσαι κι εσύ τον μικρακο σου! Γέρος και τυχερός να είναι! 🩵 Μια χαρά τα πάει ο μικρός σου! Κι εμάς έτσι, σηκωνόταν από 7-8 μηνών, και περπάτησε όταν πάτησε τους 13 μήνες... Και τι... Σηκώθηκε, έκανε ένα βήμα, έκανε δύο, και μετά το πήρε απόφαση και περπατούσε συνέχεια. Δύο μέρες μετά αποφάσισε ότι το κατείχε το άθλημα κι άρχισε να προσπαθεί να ανέβει σκαλιά και σηκωνόταν όρθιος πάνω στην παιδικη καρεκλιτσα του... Άσε... Ο μεγάλος περπάτησε επίσης εκεί στους 13 μήνες, αλλά επειδή τον καλοβολευε το μπιυσουλισμα, όταν ήθελε να πάει κάπου γρήγορα, έπεφτε κάτω και έτρεχε έρπειν 🤣. Και για να μην λέμε ότι "αγοράκια είναι, καθυστερούν" και της γειτόνισσας η κόρη και μιας φίλης μου, βαριοντουσαν να περπατήσουν. Είχαν θρονιαστει στο καρότσι και δεν κάναν βήμα. Εκεί στους 16 μήνες το πήραν απόφαση και περπάτησαν και οι δύο. Οπότε, μην αγχώνεσαι και μη σε αγχωνουν οι άλλοι για τις κατακτήσεις του μικρού. Καλύτερα να μην περπατάει, πιο διαχειρισιμο το παιδί 😅 Και για τις λέξεις που λέει, μια χαρά. Ξέρω πολυγλωσσα παιδάκια που είπαν την πρώτη λέξη μετά τα 2 έτη. Θα πει τις λέξεις που είναι κοινές πιο εύκολα και μετά απλά θα καταλαβαίνει. Ή θα μπλέκει τις γλώσσες. Εκεί 3-4 θα στρώσει νομίζω... Εσάς ακούει και μαθαίνει και 4 γλώσσες με τη μια! Εμάς σκέψου τώρα ο μεγάλος που είναι 3,5 και κάνει αγγλικά και καλά στο σχολείο, ώρες ώρες μου πετάει τα χρώματα στα αγγλικά (θέλω το blue κουτάλι) 😆 μου λέει και fire truck, και oh my god και με στέλνει 😆 ή τραγουδάει στα αγγλικά τώρα... Ο,τι να 'ναι... Ε φαντάσου το δικό σου που τα ακούει επί καθημερινής βάσης! Κι εμάς πάντως ο μικρός που ακούει μια γλώσσα λέει μαμά, μπαμπά, γιαγιά, γεια, μπράβο και παειιιι (επειδή ρίχνει κι εμάς τα φαγητά κάτω και του λέω παειιιι! Τώρα τα ρίχνει κάτω και λέει μόνος του "παειιιι" και με κοιτάει και γελάει πονηρά ο εξυπνάκιας 😒). Όσο για το μπουκάλι, εμάς δεν το θέλει με τίποτα. Μόνο από εκπαιδευτικό ποτήρι πίνει και μόνο νερό. Άμα καταλάβει ότι έχει γάλα μέσα το πετάει. Πετούσε και το ποτηράκι με το δικό μου γάλα, δεν καταδεχόταν. Ενώ τρώει κυριολεκτικά τα πάντα, με το γάλα έχουμε θέμα. Με τίποτα, άρνηση στο έπακρο! Εγώ δεν του έδινα μπιμπερο απ' την αρχή γιατί και βαριόμουν και φοβόμουν τη σύγχιση θηλών, κι έλεγα ότι νταξει θα το πάρει όταν κόψω τον θηλασμό όπως ο μεγάλος, αλλά με τίποτα!! Τέλος πάντων, ο παιδίατρος είπε να του δίνουμε άλλα είδη γαλακτοκομικών κι αφού τρώει ψάρια, ας παίρνει το ασβέστιο από κει, οπότε το παράτησα το άθλημα... 🙄 Όσο για το σερι ύπνου κι εμάς 2-3 φορές ήταν. Το ίδιο πρόγραμμα έχει κι εμάς. 7-12 θα κοιμάται και μετά στο διάστημα 12-4 θα κάνει μια αφύπνιση, στην οποία μουρμουριζει και προσπαθεί να ξανακοιμηθεί (τι κλωτσιδι τρώμε είναι άλλη ιστορία) αλλά του πιάνουμε λίγο το χέρι, λίγο χαδακι και ξανά ηρεμεί. Δεν σηκώνεται δηλαδή, με κλειστά μάτια είναι σε όλη τη διάρκεια αυτή... Και τέλος 4-6:30 κοιμάται σα βόδι, χτυπάει το ξυπνητήρι και δεν χαμπαριαζει 😆 αλλά είναι πολύ πιο εύκολα τα πράγματα πλέον και ξεκουράζομαι πολύ καλύτερα!

@Kiddo να χαίρεσαι κι εσύ την κορούλα σου! Είχε πριν μερικές μέρες γενέθλια, σωστά; ❤️ Ρώτησα τον γιατρό για το θέμα που κοπανάει ο μικρός το κεφάλι του στο πάτωμα. Είναι λέει είτε για να τραβήξει την προσοχή, είτε επειδή δεν περνάει το δικό του και δεν ξέρει να διαχειριστεί το συναίσθημα της απογοήτευσης εκείνη τη στιγμή. Να προσπαθούμε να του το σταματάμε λέει, είναι θέμα ασφάλειας, με ήρεμο τρόπο, χωρίς να φρικαρουμε και να τρέχουμε, αλλά θα φανεί ο λόγος που το κάνει αργότερα όταν θα είναι πιο εμφανή τα στοιχεία του χαρακτήρα του. Οπότε κι αργότερα θα μπορέσουμε καλύτερα να του μάθουμε να το διαχειρίζεται. Είναι κάτι που το κάνουν τα μωρά σε αυτές τις ηλικίες πάντως. Λέει κι εκείνος το έκανε όταν ήταν μικρός 🤣

Καλημέρα κορίτσι μου!! Να τη χαίρεσαι τη ζουζούνα σου! Χρόνια της πολλά προκαταβολικά για τις 25!! 🥰🥰 Πολύ ψηλή μπεμπουλα είναι!! Πολύ καλές οι μετρήσεις σας! Σκέψου εμείς πήγαμε χθες στον παιδίατρο και 14 μηνών που είναι τώρα τον μέτρησε 80,5 εκ και 10,120κ. Εμάς από αρχές Δεκεμβρίου προσπαθεί να βγάλει τα επόμενα 2 δόντια (9ο-10ο) και ακόμα μόνο το ένα έχει σκάσει. Παρόλα αυτά, κορίτσια, επιτέλους κοιμάται κάπως σερί. Ξύπνησε χθες μόνο μια φορά, μάλλον ζοριζοταν είτε από δόντια είτε από τα εμβόλια που κάναμε χθες... Τέλος πάντων... Σχετικά με τον ύπνο που λες. Είχαμε κι εμείς το ίδιο θέμα. Από 8ο μέχρι τώρα κάτι μέρες που κόψαμε θηλασμό έκανε άπειρες αφυπνίσεις, ανα 1-2 ώρες σίγουρα κάθε βράδυ 😩. Ταλαιπωρήθηκα πολύ για να ξεσυνδεσει τον θηλασμό με τον ύπνο, κι εμένα αν δεν έβρισκε στήθος ήταν ανήσυχος πολύ... Κι εμείς συγκοιμηση κάνουμε ακόμα και τώρα, μέχρι να νιώσω ξεκούραστη για να τον πάω σιγά σιγά στην κούνια του που τον περιμένει 😆. Τέλος πάντων, γενικά αυτό που έκανα από την περίοδο των Χριστουγέννων είναι να τον κοιμιζω με θηλασμό, τον θήλαζα και στην πρώτη αφύπνιση, και μετά στις επόμενες τον νανουριζα και τον κουνούσα για να τον πάρει ο ύπνος. Μπορεί να έπαιρνε και 45 λεπτά μέχρι να ηρεμήσει και να μπορέσω να τον αφήσω χωρίς να ξυπνήσει. Σιγά σιγά το έμαθε και μου ήταν πιο εύκολο να τον κοιμιζω στην αγκαλιά μου. Άρχισε να μην ψάχνει και τόσο έντονα το στήθος το βράδυ και κατάφερα και μείωσα τον θηλασμό σε έναν. Πριν καμιά βδομάδα που αρρώστησα κι έπρεπε να πάρω αντιβίωση, είπα να το σταματήσουμε. Δεν το πήρε και τόσο καλά τις πρώτες δύο μέρες. Τον κοιμιζε ο μπαμπάς του, έμαθε και σε αυτόν και τώρα πλέον 2-3 μέρες κοιμάται σερί. Άντε να ξυπνήσει μια φορά, να με ψάξει, αλλά ευτυχώς καταφέρνει να κοιμάται στην αγκαλιά μου χωρίς να σηκώνομαι... Δεν θεωρώ ότι κοιμήθηκε σερί επειδή έκοψα τον θηλασμό. Θεωρώ ότι του είναι πιο εύκολο επειδή έμαθε στην αγκαλιά. Όπως επίσης είναι πλέον και 14 μηνών και ίσως ωρίμασε στο θέμα του ύπνου. Έχει κάνει πολλές κατακτήσεις σε ορόσημα το τελευταίο διάστημα. Πιστεύω ότι όλα θα έρθουν με τον καιρό... Κάνε ότι πιστεύεις ότι θα σε βοηθήσει εσένα στο να είσαι ξεκούραστη. Κάθε παιδί είναι και διαφορετικό. Εγώ ταλαιπωρήθηκα αρκετά, αλλά ήρθε επιτέλους η στιγμή που κοιμάμαι καλύτερα.

Τέλειο το στολίδι σας!! Χρόνια πολλά κιόλας!! 😊😊 Για το κεφάλι δεν τον έχω ρωτήσει. Τον είχα πιάσει απ' τα μούτρα για διάφορα αλλά και το έχω ξεχάσει. Μα, εννοείται ότι ρίχνει κουτουλιδια και σε μας, αλλά αυτά τα κάνει για παιχνίδι. Κουτουλαει, γυρνάει σε κοιτάει και γελάει! 😆 Όταν κοπανάει το κεφάλι του κάτω, το κάνει όταν κλαίει, όταν νιώθει ότι τον έχεις "παρατήσει". Το κάνει λιγότερο τώρα ή με ακούει όταν του λέω μη και όχι! Πάλι καλά... Παιδίατρο έχουμε τώρα τέλη Ιανουαρίου, ελπίζω να το θυμηθώ να τον ρωτήσω 🙄 Με το φαι εννοείται ότι τα πετάει κι εμάς. Εμάς είναι στη φάση "τρώω τα πάντα και κυρίως θέλω να φάω αυτό που τρως εσύ!" 😆 Αλλά άμα δε θέλει κάτι, το λιώνει ακόμα στο χέρι και το πετάει κάτω. Ακόμα και το νερό του όταν δεν το θέλει άλλο, το πετάει με μίσος κάτω... Κάποια τα πετάει κιόλας και μετά κάνει "ου ου" να μου τα δείξει που τα θέλει πίσω... Ο,τι να ναι... Περιμένω απλά να μεγαλώσει 🙄. Ο παιδότοπος ρε συ είναι πολύ καλή φάση αν υπάρχει κάποιος να την απασχολεί. Σε όσους έχουμε πάει εμεις συνήθως έχουν ηλικιακό όριο. Μετά τα 3-4 λένε χωρίς επίβλεψη γονέα. Μόνο σε έναν στη Θεσσαλονίκη που είχαμε πάει είχαμε βρει μια κοπέλα να ασχολείται με τον μπέμπη που ήταν τότε κάπου 6-7 μηνών και κάθησε μαζί του κάνα 3ωρο... Πήρε γερό τιπ 😆 ίσως άμα πας ώρες που δεν έχει ψυχή να απασχολούν το κορίτσι σου για μερικές ώρες να κάνεις τη δουλειά σου. Εμείς προσωπικά καταφέραμε να δουλέψουμε όταν πήγε βρεφικό, δε θα πω ψέματα. Κατά τα άλλα χρειάζεται συνεχή επίβλεψη κι εμάς, παρόλο που δεν κλαίει τόσο πολύ άμα δεν είναι πάνω μου. Κάθεται ήρεμος άμα είναι στον ίδιο χώρο με μας. Επίσης, πολύ ζόρι αυτό με τον ύπνο σας, είναι ένα μικρό βαμπίρ Ε; 🥲😅 Εμάς ας πούμε θα νυστάξει γύρω στις 6:30 το απόγευμα, θα κοιμηθεί κατά τις 7+, θα ξυπνήσει 2-3 φορές, θα θηλάσει και τον καλύτερο ύπνο τον κάνει εκεί 2-6 το ξημέρωμα που συνήθως είναι σερί. Τώρα που προσπαθώ να του κόψω τον θηλασμό, απλά τον παίρνω αγκαλιά και τον κουνάω 1 ώρα μέχρι να μπορέσω να τον αφήσω κάτω χωρίς να ξυπνήσει. Κι εμάς το χει αυτό το θέμα ότι πρέπει να μας ακουμπάει για να κοιμάται καλά 😒 Τον ενοχλούν πολύ επειδή τώρα τρώει και σκληρές τροφές και πάνε εκεί που είναι πρησμένα τα ούλα... Αλλά τώρα κι εμάς είναι πόσος καιρός που έχει περάσει και σήμερα μόλις ένιωσα τις μυτουλες να έχουν σκάσει. Αλλά έχει ηρεμήσει με το κλάμα, ειδικά το βράδυ!! Τα πρώτα 100 χρόνια είναι τα δύσκολα, μετά θα δούμε φως! 🥲

Αχ κουκλίτσα χριστουγεννιάτικη!!! ❤️❤️ Να σας ζήσει!! ✨

Εμάς ρε κορίτσια από κει που έκανε 2 βήματα, είναι 3 μέρες τώρα που το πήρε απόφαση και οργώνει το σπίτι! Πέφτει σηκώνεται, περπατάει καμιά 10αρια βήματα, σκαρφαλώνει όπου βρει.. καλά θα περάσουμε! 🥲 Για τα δόντια, επειδή εμάς τώρα βγάζει τα πίσω τα δύο, πονάει μέχρι να σκάσει το δόντι, βάζει πολύ το χέρι στο στόμα και μασάει ο,τι βρει. Τώρα που έσκασαν και κατεβαίνουν δεν κάνει πολλές γκρίνιες και έχει σταματήσει και το πολύ χέρι στο στόμα. Επίσης, όταν έτρωγε και μασούσε κάτι που τον πονούσε έβγαζε πολλές φωνές στο ξαφνικό, ηρεμούσε και συνέχιζε να τρώει. Αλλά φαινόταν ότι πονούσε πολύ 😢 Εγώ επειδή δουλεύω στον υπολογιστή από το σπίτι, όταν τον είχα τον μπέμπη μαζί μου καθόμουν με το λάπτοπ στο πάτωμα και δίπλα του κι απλά με ένιωθε εκεί. Δεν ήταν ότι μπορούσα να κάνω και τρελή δουλειά, αλλά ήταν καλύτερα από το να κλαίει όσο ήμουν καθισμένη στο γραφείο. Την περισσότερη δουλειά την έβγαζα όταν κοιμόταν... Διάλειμμα εννοείται συνέχεια για να φάει, κακα κτλ, δεν γίνεται αλλιώς. Και μετά προσπαθούσα να βγάζω δουλειά μέσα σε ένα πολύ απλωμένο 6ωρο κι ας τραβούσε μέχρι αργά. Αλλα αυτό επειδή δεν έχω πελάτες ή συγκεκριμένα μίτινγκ ή μαθήματα να κάνω... Είναι πιο εύκολη η φύση της δουλειάς μου όπως ανέφερε η @Maya_