rafaella

Καλησπερα Happyland, Πρωτα απο ολα θα ηθελα να σου ευχηθω να πανε ολα καλα και να μην στεναχωριεσαι, κατα δευτερον αν ποτε μου τυχαινε κατι τετοιο μετα λυπης μου αλλα δεν θα την συνεχιζα την κυηση. Δεν ειναι οτι πρεπει να κανεις θυσιες μια ζωη, ουτε οτι θελει κουραγιο να μεγαλωσεις ενα τετοιο παιδι, ουτε η κουραση, ουτε ο ρατσισμος, ουτε η κοινωνια, ουτε τιποτα απο ολα αυτα. Ενα πραγμα σκεφτομαι και τρομαζω πραγματικα. Τι θα γινει αυτο το παιδι οταν θα ερθει η ωρα μου να κλεισω τα ματια και να μεινει μονο του χωρις την φροντιδα μου, την αγαπη και την υποστηριξη μου?? Θα γινει ερμαιο του καθε εκμεταλλευτη καταστασεων (και δεν θελω καν να σκεφτομαι τι συνεπαγεται με αυτο)? Θα πεταχτει σε κανενα ιδρυμα σαν και αυτα που βλεπουμε στην τηλεοραση? Θα το κακομεταχειριζονται? Θα ζει μεσα στην αθλιοτητα περιμενοντας καποιον να το σωσει ή περιμενοντας μια δευτερη μαμα που δεν θα ερθει ποτε? Δυστυχως ζουμε σε μια κοινωνια οπου τα παντα ειναι τοσο ρευστα και αμφιβολα και δεν μπορεις να βασιστεις σε κανεναν παρα μονο στον ιδιο σου τον εαυτο και αυτο βεβαια σημαινει οτι δεν θα μπορεσεις να "μεταβιβασεις" την ευθυνη και την φροντιδα ενος τετοιου παιδιου πουθενα αλλου και σε κανενα αλλο μελος την οικογενειας σου.

Καλησπερα Happyland, Πρωτα απο ολα θα ηθελα να σου ευχηθω να πανε ολα καλα και να μην στεναχωριεσαι, κατα δευτερον αν ποτε μου τυχαινε κατι τετοιο μετα λυπης μου αλλα δεν θα την συνεχιζα την κυηση. Δεν ειναι οτι πρεπει να κανεις θυσιες μια ζωη, ουτε οτι θελει κουραγιο να μεγαλωσεις ενα τετοιο παιδι, ουτε η κουραση, ουτε ο ρατσισμος, ουτε η κοινωνια, ουτε τιποτα απο ολα αυτα. Ενα πραγμα σκεφτομαι και τρομαζω πραγματικα. Τι θα γινει αυτο το παιδι οταν θα ερθει η ωρα μου να κλεισω τα ματια και να μεινει μονο του χωρις την φροντιδα μου, την αγαπη και την υποστηριξη μου?? Θα γινει ερμαιο του καθε εκμεταλλευτη καταστασεων (και δεν θελω καν να σκεφτομαι τι συνεπαγεται με αυτο)? Θα πεταχτει σε κανενα ιδρυμα σαν και αυτα που βλεπουμε στην τηλεοραση? Θα το κακομεταχειριζονται? Θα ζει μεσα στην αθλιοτητα περιμενοντας καποιον να το σωσει ή περιμενοντας μια δευτερη μαμα που δεν θα ερθει ποτε? Δυστυχως ζουμε σε μια κοινωνια οπου τα παντα ειναι τοσο ρευστα και αμφιβολα και δεν μπορεις να βασιστεις σε κανεναν παρα μονο στον ιδιο σου τον εαυτο και αυτο βεβαια σημαινει οτι δεν θα μπορεσεις να "μεταβιβασεις" την ευθυνη και την φροντιδα ενος τετοιου παιδιου πουθενα αλλου και σε κανενα αλλο μελος την οικογενειας σου.

Καλησπερα Happyland, Πρωτα απο ολα θα ηθελα να σου ευχηθω να πανε ολα καλα και να μην στεναχωριεσαι, κατα δευτερον αν ποτε μου τυχαινε κατι τετοιο μετα λυπης μου αλλα δεν θα την συνεχιζα την κυηση. Δεν ειναι οτι πρεπει να κανεις θυσιες μια ζωη, ουτε οτι θελει κουραγιο να μεγαλωσεις ενα τετοιο παιδι, ουτε η κουραση, ουτε ο ρατσισμος, ουτε η κοινωνια, ουτε τιποτα απο ολα αυτα. Ενα πραγμα σκεφτομαι και τρομαζω πραγματικα. Τι θα γινει αυτο το παιδι οταν θα ερθει η ωρα μου να κλεισω τα ματια και να μεινει μονο του χωρις την φροντιδα μου, την αγαπη και την υποστηριξη μου?? Θα γινει ερμαιο του καθε εκμεταλλευτη καταστασεων (και δεν θελω καν να σκεφτομαι τι συνεπαγεται με αυτο)? Θα πεταχτει σε κανενα ιδρυμα σαν και αυτα που βλεπουμε στην τηλεοραση? Θα το κακομεταχειριζονται? Θα ζει μεσα στην αθλιοτητα περιμενοντας καποιον να το σωσει ή περιμενοντας μια δευτερη μαμα που δεν θα ερθει ποτε? Δυστυχως ζουμε σε μια κοινωνια οπου τα παντα ειναι τοσο ρευστα και αμφιβολα και δεν μπορεις να βασιστεις σε κανεναν παρα μονο στον ιδιο σου τον εαυτο και αυτο βεβαια σημαινει οτι δεν θα μπορεσεις να "μεταβιβασεις" την ευθυνη και την φροντιδα ενος τετοιου παιδιου πουθενα αλλου και σε κανενα αλλο μελος την οικογενειας σου.

Καλησπερα Happyland, Πρωτα απο ολα θα ηθελα να σου ευχηθω να πανε ολα καλα και να μην στεναχωριεσαι, κατα δευτερον αν ποτε μου τυχαινε κατι τετοιο μετα λυπης μου αλλα δεν θα την συνεχιζα την κυηση. Δεν ειναι οτι πρεπει να κανεις θυσιες μια ζωη, ουτε οτι θελει κουραγιο να μεγαλωσεις ενα τετοιο παιδι, ουτε η κουραση, ουτε ο ρατσισμος, ουτε η κοινωνια, ουτε τιποτα απο ολα αυτα. Ενα πραγμα σκεφτομαι και τρομαζω πραγματικα. Τι θα γινει αυτο το παιδι οταν θα ερθει η ωρα μου να κλεισω τα ματια και να μεινει μονο του χωρις την φροντιδα μου, την αγαπη και την υποστηριξη μου?? Θα γινει ερμαιο του καθε εκμεταλλευτη καταστασεων (και δεν θελω καν να σκεφτομαι τι συνεπαγεται με αυτο)? Θα πεταχτει σε κανενα ιδρυμα σαν και αυτα που βλεπουμε στην τηλεοραση? Θα το κακομεταχειριζονται? Θα ζει μεσα στην αθλιοτητα περιμενοντας καποιον να το σωσει ή περιμενοντας μια δευτερη μαμα που δεν θα ερθει ποτε? Δυστυχως ζουμε σε μια κοινωνια οπου τα παντα ειναι τοσο ρευστα και αμφιβολα και δεν μπορεις να βασιστεις σε κανεναν παρα μονο στον ιδιο σου τον εαυτο και αυτο βεβαια σημαινει οτι δεν θα μπορεσεις να "μεταβιβασεις" την ευθυνη και την φροντιδα ενος τετοιου παιδιου πουθενα αλλου και σε κανενα αλλο μελος την οικογενειας σου.