astraki

Καλά αποτελέσματα κοριτσάκι μου!

Καλημέρα σε όλες σας! Σε αυτήν τη συζήτηση, βρήκα κι εγώ την παρηγοριά μου, ένιωσα λιγότερο μόνη μου και περισσότερο δυνατή. Τα συναισθήματα διαδέχονται το ένα το άλλο με καταιγιστικούς ρυθμούς. Απογοήτευση, στεναχώρια, θυμός, αισιοδοξία, και πάλι από την αρχή. Έχω χάσει το μέτρημα των φορων που έκλαψα μόλις είδα την περίοδο μου. Τώρα διανύω τις τελευταίες άχαρες ημέρες μέχρι να κάνουμε την πρώτη μας εξωσωματική. Τα άγχη και οι φοβίες υπάρχουν αλλά τουλάχιστον τώρα είμαι στην τελική ευθεία κι αυτό με καταπραϋνει κάπως. Έχουν αναλάβει οι ειδικοί λέω. Αυτοί ξέρουν. Αυτό που μου έχει καρφωθεί στο μυαλό είναι οτι πέρα από το άγχος, την πίεση και τα λοιπά, έχουμε να διαχειριστούμε και το διόλου ευκαταφρόνητο κόστος της διαδικασίας. Το βρίσκω απαράδεκτο ειδικά σε μια χώρα με τέτοιο δημογραφικο προβλήμα. Να ευχηθώ σε όλες μας κρατήσουμε σύντομα ένα μπεμπακι στην αγκαλιά μας!