Ακριβώς πριν ένα χρόνο είχα αγχωθει παρά πολύ κ στεναχωριομουν ακόμη περισσότερο. Το καλοκαίρι χαλάρωσαν πολύ αλλά εδώ και σχεδόν δύο μήνες που το ψάχνουμε με έχει πιάσει μια ανυπομονησία! Είναι στιγμές που λέω όταν είναι να ρθει θα ρθει κ άλλες που ανυπομονω! Δεν είναι εύκολο να μην το σκέφτομαι....
Ευχαριστώ πολύ κορίτσια γιατί και γω τελευταία έχω μείνει! Φίλες, ξαδεφες,συνάδελφοί όλοι μας πρόλαβαν! Τι να κάνω όμως? Υπομονή όπως μου λέει και ο γιατρός!
Καλησπέρα κορίτσια! Είμαι 27 χρόνων και ο άντρας μου 34 και προσπαθούμε κ μεις από το Σεπτέμβριο του 2014. Χαίρομαι πολύ που ανακάλυψα αυτό το φόρουμ αν και εύχομαι σε όλες ο τίτλος αυτος σύντομα να μην αντιστοιχεί στην κατάσταση σας!