vicky86

Αυτό το μήνυμα στέλνει στους απανταχού γονείς μια ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο, που διαπίστωσε πως η υπερβολική καθαριότητα βλάπτει τη ικανότητα αυτοΐασης του δέρματος. Τα φυσιολογικά βακτήρια που ζουν στο δέρμα, ανακάλυψαν οι επιστήμονες, πυροδοτούν μια διαδικασία που καταλήγει τελικά να εμποδίζει τη φλεγμονή όταν τραυματιζόμαστε. Μελετώντας ποντίκια και ανθρώπινα κύτταρα, οι ειδικοί εντόπισαν ένα κοινό γένος βακτηρίων, τον σταφυλόκοκκο, ο οποίος μπλοκάρει ένα σημαντικό βήμα στην αλληλουχία των γεγονότων που οδηγούν στη φλεγμονή. Πιο συγκεκριμένα, παράγει ένα μόριο ονόματι λιποτειχοϊκό οξύ (LΤΑ), το οποίο επενεργεί στα κερατινοκύτταρα, τα βασικά είδη κυττάρων που απαντώνται στην εξωτερική στιβάδα του δέρματος, διατηρώντας τα υπό έλεγχο και αποτρέποντάς τα από το να πυροδοτήσουν κάποια επιθετική φλεγμονική αντίδραση. Παρανοϊκοί γονείς Τα πορίσματα των Αμερικανών επιστημόνων συνάδουν με την επονομαζόμενη «υπόθεση της υγιεινής», σύμφωνα με την οποία η μειωμένη έκθεση σε μολυσματικούς παράγοντες κατά την παιδική ηλικία συντελεί σε μεγαλύτερη αλλεργική ευαισθητοποίηση. «Οι γονείς έχουν γίνει τόσο παρανοϊκοί όσον αφορά τον “κίνδυνο” του να παίζουν τα παιδιά τους έξω και να βρωμίζουν, με αποτέλεσμα τα σημερινά παιδιά να μην απολαμβάνουν μια φυσιολογική παιδική ηλικία», δήλωσε η Μάργκαρετ Μόρισεϊ, εκπρόσωπος της οργάνωσης γονέων Ρarents Οutloud. «Δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους γονείς γι΄ αυτό διότι βομβαρδίζονται συνεχώς με διαφημίσεις που τους λένε πως πρέπει να αγοράζουν αντιβακτηριδιακά προϊόντα για να κρατούν τα παιδιά τους καθαρά και υγιή. Ελπίζουμε, όμως, πως έρευνες όπως αυτή θα βοηθήσουν τους γονείς να συνειδητοποιήσουν πως είναι φυσικό και υγιές για ένα παιδί να παίζει έξω, να λερώνεται, ακόμα και να γεμίζει λάσπες, και πως αυτό δεν βλάπτει την υγεία του». ygeia.tanea.gr

Σκηνή συμβολικό παιχνίδι http://i.imgur.com/6CWuGQH.jpg Προσφέρει: Ερεθίσματα και αφορμή για συμβολικό παιχνίδι. Δημιουργεί ένα κρησφύγετο στο δωμάτιο του παιδιού και ενισχύει τη διαδικασία της αναπαράστασης και της μίμησης. Επίσης βοηθά εξαιρετικά στην αδρή κινητικότητα των μικρών παιδιών. Δραστηριότητα: Το παιδί μόνο του ή με άλλα παιδιά μπορεί να χρησιμοποιήσει συμβολικά το παιχνίδι των σκηνών με διάφορους τρόπους στήνοντας ένα φανταστικό σκηνικό. Το συμβολικό παιχνίδι είναι ένα πολύ σημαντικό αναπτυξιακό στάδιο που κατακτά το παιδί από τους 18 μήνες της ζωής του. Μπορείτε να εμπλουτίσετε το παιχνίδι του με διάφορα αντικείμενα πχ. πιάτα, κατσαρόλες, ρούχα μεταμφίεσης, ψεύτικα ζωάκια, φακό κτλ. Επίσης άλλη μια ιδέα είναι να συμμετέχετε και εσείς σε αυτό το εικονικό σπίτι διαβάζοντας εκεί τα παραμύθια του. Λεξιλόγιο: Λέξεις/φράσεις μεταφοράς και παρομοίωσης πχ. αυτό είναι σαν...., αυτό μοιάζει με...... και οδηγίες κίνησης πχ. μπες, βγες, σκύψε, γονάτισε κτλ. Απευθύνεται: Σε παιδιά από 18 μηνών και είναι χρήσιμο για παιδιά με δυσκολίες στην ανάπτυξη του συμβολικού παιχνιδιού και της αδρής κινητικότητας. Καθρέφτης μίμηση/συντονισμός http://i.imgur.com/4koBdRX.jpg Προσφέρει: Είναι ένα βασικό εργαλείο για να αναπτύξει το παιδί μίμηση, να αναγνωρίσει τον εαυτό του και τα μέλη του σώματος του και να ενισχύσει το συντονισμό κινήσεων. Δραστηριότητα: Τοποθετήστε απέναντι του το καθρέφτη και αφήστε αρχικά το παιδί να επεξεργαστεί τον εαυτό του. Κάνετε γκριμάτσες και προτρέψετε το να τις μιμηθεί μπροστά στο καθρέφτη. Τέλος μπορείτε να του ζητήσετε καθώς βλέπει τον εαυτό του στο καθρέφτη να αγγίξει το δεξί-αριστερό μάτι/αυτί/χέρι/μάγουλο, πάνω-κάτω χείλος, πιγούνι κτλ. Λεξιλόγιο: Λέξεις αναγνώρισης μελών του σώματος και κατεύθυνσης. Απευθύνεται: Σε παιδιά από τη προσχολική ηλικία και είναι χρήσιμο και για παιδιά με δυσκολίες στο συντονισμό κινήσεων, στη μίμηση. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2013/12/3.html

Δεν είναι λίγοι οι γονείς που παραπονιούνται για τις περιορισμένες διατροφικές προτιμήσεις των παιδιών τους και για την άρνησή τους να δοκιμάσουν και να εντάξουν νέα τρόφιμα στο διαιτολόγιό τους, με τα φρούτα και τα λαχανικά να αποτελούν τα τρόφιμα εκείνα για τα οποία το πρόβλημα γίνεται ακόμα πιο έντονο. Σύμφωνα με πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να βοηθήσουμε τα παιδιά να καταναλώνουν περισσότερο υγιεινά τρόφιμα είναι να αυξήσουμε την εμπλοκή τους στην παρασκευή των γευμάτων τους. Συγκεκριμένα, στη μελέτη συμπεριλήφθησαν μαθητές από 151 σχολεία στην Αλμπέρτα και τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υπήρχε μια γενικότερη καλύτερη προτίμηση για τα φρούτα σε σχέση με τα λαχανικά, ενώ τα παιδιά που έπαιρναν μέρος στην παρασκευή γευμάτων είχαν σαφώς μεγαλύτερη προτίμηση και για τα δύο. Τόσο οι γονείς όσο και το σχολείο θα μπορούσαν από κοινού να αυξήσουν την εξοικείωση των παιδιών με τα τρόφιμα και με το χώρο της κουζίνας, καθώς φαίνεται να αποτελεί μια αποτελεσματικότατη μέθοδο για να πειστούν να εντάξουν περισσότερο υγιεινά τρόφιμα στη διατροφή τους. neadiatrofis.gr

Οι τιμωρίες είναι το πιο δύσκολο κεφάλαιο της διαπαιδαγώγησης των παιδιών. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι επιπτώσεις θα έχει στην ψυχή ενός παιδιού μια σωματική τιμωρία (ένα σκαμπίλι, ένα τράβηγμα του αυτιού κλπ.), αλλά και μια ηπιότερη τιμωρία, όπως το μάλωμα, ο περιορισμός στο δωμάτιο, η αποβολή από το παιχνίδι ή η αφαίρεση κάποιων «προνομίων» που του έχετε παραχωρήσει. Άλλοτε οι τιμωρίες μπορεί να λειτουργήσουν θετικά, άλλοτε όμως όχι. Μερικές φορές τα θετικά αποτελέσματα μπορεί να διαρκέσουν μερικές εβδομάδες, άλλοτε όμως μόνο μερικές ώρες. Πολύ συχνά, μάλιστα, συμβαίνει να έχουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από το αναμενόμενο. Ο λόγος που οι τιμωρίες είναι ένα ζήτημα τόσο περίπλοκο έχει να κάνει κυρίως με το ότι οι προϋποθέσεις και οι συνθήκες διαφέρουν από παιδί σε παιδί και από κατάσταση σε κατάσταση. Ό,τι μπορεί να ήταν σωστό και αποτελεσματικό στην περίπτωση ενός παιδιού, μπορεί να αποδειχθεί εντελώς λανθασμένο στην περίπτωση ενός άλλου. Ό,τι είχε αποτελέσματα χθες, μπορεί αύριο, σε μια παρόμοια κατάσταση, να μην έχει τα ανάλογα αποτελέσματα. Αυτό έχει να κάνει κυρίως με το κλίμα μέσα στην οικογένεια, με το πόση ένταση επικρατεί, αλλά και με το γεγονός ότι πολλές φορές γίνεται κατάχρηση του μέτρου των τιμωριών από τους γονείς. «Όταν επικρατεί ηρεμία μέσα στο σπίτι μας, όταν δεν υπάρχει γκρίνια, συνήθως αρκεί να υψώσω λίγο τον τόνο της φωνής μου, για να με ακούσει ο μικρός μας. Όταν όμως κυριαρχεί ένταση, ακόμα και αν “του τις βρέξω”, δεν πρόκειται να με ακούσει. Μάλιστα, έχω παρατηρήσει ότι, με τον καιρό, έχει συνηθίσει πια τα σκαμπίλια», μας διηγείται μια μητέρα. Οι σωματικές τιμωρίες έχουν επιπτώσεις στην αυτοπεποίθηση των παιδιών Στις σχέσεις μας με τα παιδιά, οι τιμωρίες έχουν ως στόχο να υπογραμμίσουν το ποιος έχει «το πάνω χέρι». Ιδιαίτερα οι σωματικές τιμωρίες, σκοπό έχουν να δείξουν στα παιδιά ότι εμείς, ως γονείς, έχουμε τον πρώτο λόγο και ότι αυτά το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να υπακούν και να υπομένουν τις όποιες σωματικές τιμωρίες για το καλό τους, μιας και εμείς είμαστε οι «αυθεντίες» που γνωρίζουν ποιο είναι το σωστό από παιδαγωγικής άποψης. · Όποιος γονιός, λοιπόν, καταφεύγει στις σωματικές τιμωρίες, είναι σαν τσαλαπατά το αίσθημα αυτοεκτίμησης των παιδιών του. Αυτό, βέβαια, δεν γίνεται από πρόθεση, μιας και σήμερα οι γονείς κάνουν τα πάντα για να έχουν τα παιδιά τους αυτοπεποίθηση και ανεξαρτησία. Άρα, λοιπόν, όποιος δέρνει τα παιδιά του, υπονομεύει μοιραία τις ίδιες του τις προθέσεις. · Οι σωματικές τιμωρίες καταστρέφουν τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των παιδιών και των γονιών τους. Από τη μια προσποιούμαστε ότι τα παίρνουμε στα σοβαρά, ρωτώντας τα για την άποψή τους σε κάποιο θέμα, συζητώντας μαζί τους όταν προκύπτει κάποιο ζήτημα, και από την άλλη «τους τις βρέχουμε» όταν δεν συμμορφώνονται σε αυτά που τους λέμε. Έτσι, δημιουργούνται αναπόφευκτα ανακολουθίες και, κατά λογική συνέπεια, κρίση στη σχέση μας μαζί τους. · Οι σωματικές τιμωρίες αφήνουν συχνά ισόβια ψυχικά τραύματα στα παιδιά. · Οι σωματικές τιμωρίες κάνουν τα παιδιά συνεσταλμένα (μερικά, μάλιστα, καταρρέουν ψυχολογικά). · Οι σωματικές τιμωρίες απομακρύνουν συναισθηματικά τα παιδιά από τους γονείς τους. · Οι σωματικές τιμωρίες κάνουν τα παιδιά ατίθασα και επιθετικά. Οι «αποβολές» κρύβουν παγίδες Ας μιλήσουμε τώρα για την ιδιαίτερα αγαπητή στους γονείς, αλλά και αποτελεσματική τιμωρία, την «αποβολή». Σε αυτό το μέτρο καταφεύγουν συνήθως οι γονείς όταν π.χ. το παιδί τους επιτεθεί σε κάποιο άλλο παιδί πάνω στο παιχνίδι (το απομακρύνουν για λίγα λεπτά από το άλλο παιδί και το υποχρεώνουν να κάτσει κοντά στη μαμά μέχρι να παρέλθει ο χρόνος τιμωρίας - αν χρειαστεί, μάλιστα, επαναλαμβάνουν την τιμωρία) ή όταν ένα παιδί γίνεται ενοχλητικό για τους γονείς και τα αδέλφια του (οι γονείς το υποχρεώνουν να μείνει στο δωμάτιό του για λίγο). Οι «αποβολές», συγκρινόμενες με τις σωματικές τιμωρίες, είναι ένα αθώο μέτρο, έχουν όμως κι αυτά τις επιπτώσεις τους στην ψυχολογία του παιδιού. Για το παιδί που αποβάλλεται από το παιχνίδι επειδή επιτέθηκε σε κάποιο άλλο παιδί, δεν υπάρχει λόγος να ανησυχεί κανείς. Μπορεί μεν να στερηθεί για λίγο την ελευθερία του, κοντά όμως στη μητέρα του θα νιώσει σιγουριά και ασφάλεια μέχρι να παρέλθει ο χρόνος της τιμωρίας. Τα πράγματα γίνονται πιο σοβαρά όταν το παιδί δεν θέλει να καθίσει ήσυχο ή δεν μπορεί να καθίσει ήσυχο επειδή κάνει πείσματα ή επειδή είναι υπερκινητικό. Κάποιος που θα δοκίμαζε να εξαναγκάσει ένα ζωηρό παιδί να ηρεμήσει, είναι σίγουρο ότι θα αναγκαζόταν να εμπλακεί σε ομηρικούς καβγάδες μαζί του και στο τέλος το αποτέλεσμα που θα εισέπραττε θα ήταν απογοητευτικό από παιδαγωγικής άποψης. Κι αυτό γιατί, ένα παιδί, το μόνο που θα βίωνε σε μια τέτοια περίπτωση είναι τη μητέρα του να θυμώνει, να οργίζεται και να καταφεύγει ακόμα και στη σωματική βία, αλλά στο τέλος να αναγκάζεται να υποχωρήσει. Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε βαρύ πλήγμα για την αξιοπιστία και το κύρος της μητέρας και θα είχε σοβαρές συνέπειες στο μέλλον (ακόμα πιο πολλή νευρικότητα εκ μέρους του παιδιού και ως φυσική συνέπεια μεγαλύτερη αντιδραστικότητα και πιο σκληρούς καβγάδες). Κι αυτό γιατί, το παιδί, έχοντας πετύχει ήδη μία νίκη, θα κατέβαλλε ακόμα περισσότερη προσπάθεια για να κερδίσει και μια δεύτερη μάχη. Αντί, λοιπόν, να εμπλέκονται σε καβγάδες χωρίς ουσία με τα παιδιά τους, συνιστώ στους γονείς να αλλάζουν αμέσως σκηνικό (να βάζουν το παιδί τους στο καροτσάκι ή να το παίρνουν στην αγκαλιά τους και να εγκαταλείπουν πάραυτα την παιδική χαρά, ακόμα και αν το παιδί τους αντιδρά). Ακόμα πιο επιφυλακτικοί πρέπει να είναι οι γονείς στη χρήση του μέτρου της «αποβολής» όταν πρόκειται για παιδιά λίγο μεγαλύτερης ηλικίας. Σε αυτή την περίπτωση, η σκοπιμότητα μιας τέτοιας τιμωρίας θα πρέπει να σταθμίζεται από τους γονείς, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη τη συγκεκριμένη κατάσταση του παιδιού. Για να αναφέρουμε ένα παράδειγμα, φανταστείτε ένα τετράχρονο κοριτσάκι το οποίο εδώ και κάποιον καιρό ενοχλεί συνέχεια το μικρότερο αδελφάκι του επειδή το ζηλεύει. Φανταστείτε, λοιπόν, τώρα ένας γονιός να έστελνε στο δωμάτιό του για τιμωρία το κοριτσάκι αυτό. Μπορεί, βέβαια, να υπάρχουν παιδιά που σε μια τέτοια περίπτωση θα υπέμεναν χωρίς διαμαρτυρία μια τέτοια τιμωρία και μετά την πάροδό της θα γυρνούσαν πίσω ήρεμα και με μειωμένη την επιθετικότητά τους, τα περισσότερα, όμως, θα σκέπτονταν συνέχεια τρόπους για να εκδικηθούν και να τιμωρήσουν τους γονείς και το αδελφάκι τους. Γι’ αυτό, ποτέ μην επιβάλλετε την τιμωρία της «αποβολής» σε παιδιά από 3 χρονών και πάνω, εάν δεν είστε σίγουροι ότι μπορούν να την αντέξουν. Επιπλέον, καλό είναι να τους μιλάτε με όμορφο τρόπο (π.χ. «Νομίζω ότι χρειάζεσαι λίγα λεπτά για να ηρεμήσεις. Πήγαινε στο δωμάτιό σου για λίγο). Τα παιδιά, μπροστά στο ενδεχόμενο μιας τιμωρίας, συνήθως προσπαθούν να πετύχουν κάποιο συμβιβασμό. Αυτό είναι καλό, γιατί έτσι μαθαίνουν από μικρά να διεκδικούν. Κι εμείς καλό είναι να μην είμαστε και τόσο σκληροί στις «διαπραγματεύσεις». Όσο η σχέση μας με το παιδί μας βασίζεται στην εμπιστοσύνη, θα βρίσκεται πάντοτε μια λύση. Κάτι άλλο που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να προτείνουμε στο παιδί να το συνοδεύσουμε στο δωμάτιό του. Μια τέτοια ενέργεια εκ μέρους μας θα έδειχνε στο παιδί ότι, παρά τα όσα συνέβησαν, εμείς συνεχίζουμε να το αγαπάμε. Αν όμως το παιδί αρνείται πεισματικά να πάει στο δωμάτιό του, τότε δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να το εξαναγκάσουμε να το κάνει ασκώντας βία. Όποιος νομίζει ότι ένα παιδί μπορεί να εξαναγκαστεί να μείνει κλειδωμένο για κάποιο χρονικό διάστημα σε ένα δωμάτιο, θα βρεθεί προ δυσάρεστων εκπλήξεων όταν, επιστρέφοντας, βρει αναστατωμένο το δωμάτιο. Για να αποτρέπουμε κάτι τέτοιο, η πιο ενδεδειγμένη λύση είναι να αλλάζουμε το σκηνικό, λέγοντας, για παράδειγμα, στο παιδί: «Ξέχασα να αγοράσω κάτι, θα έρθεις μαζί μου στο σουπερμάρκετ;» ή «Θα με βοηθήσεις να ετοιμάσω το βραδινό;» ή «Έλα να βάλουμε τον μικρό για ύπνο». Το κλείδωμα σε ένα δωμάτιο μπορεί επίσης να προκαλέσει στο παιδί φοβία. Αυτός είναι άλλος ένας σοβαρός λόγος που δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τέτοιου είδους τιμωρίες. Για να έχουν οι κατσάδες αποτελέσματα Και το απλό μάλωμα έχει τις επιπτώσεις του. Με λίγη προσοχή, όμως, ίσως είναι δυνατό να αποφύγουμε τις δυσάρεστες συνέπειες. Γι’ αυτό: Μην ωρύεστε: Αυτός που υψώνει τη φωνή, ουρλιάζει ή στριγκλίζει «πέφτει» στα μάτια των παιδιών και χάνει το κύρος του. Ένας πιο μετριοπαθής και ουσιαστικός τόνος πείθει περισσότερο. Ακόμα και τα παιδιά. Επικεντρωθείτε στο συγκεκριμένο: Όταν μαλώνουμε τα παιδιά, καλό είναι να περιοριζόμαστε στο συγκεκριμένο και να μην αναμοχλεύουμε το παρελθόν. Μην τα προσβάλλετε! Μην ξεχνάτε ποτέ την παλιά συμβουλή που μας προτρέπει να μην κριτικάρουμε το πρόσωπο αλλά την πράξη. Γι’ αυτό, αποφύγετε να χρησιμοποιείτε εκφράσεις του τύπου «Δεν είσαι καλό παιδί» και προτιμήστε εκφράσεις όπως «Αυτό που έκανες δεν είναι καλό». Όχι μεγάλες κατσάδες: Με τις συνεχείς κατσάδες δεν καταφέρνετε τίποτα. Γι’ αυτό, μην γίνεστε επίμονοι. Όσο πιο μικρής διάρκειας είναι η κατσάδα, τόσο πιο γρήγορα αποτελέσματα έχει. Όσο η κατσάδα διαρκεί σε χρόνο, υπάρχει ο κίνδυνος να μετατραπούμε σε κλόουν που δεν τον παίρνει κανείς στα σοβαρά.

Μήπως το μωρό θα πάρει τα γαλάζια μάτια της μαμάς ή θα αποκτήσει το ύψος και τα λακκάκια του μπαμπά; Οι έγκυες γυναίκες συνηθίζουν να «πλάθουν» την επιθυμητή εικόνα του μωρού τους, αλλά όσο αυτό «κοιμάται» μέσα στη μήτρα… ο γενετικός κώδικας διαμορφώνεται με απρόβλεπτο τρόπο! Παρ’ όλα αυτά, οι γενετιστές αποδεικνύουν μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερους «κανόνες» που φέρουν τον όρο: κληρονομικότητα… Μπλε, καστανά, μαύρα μάτια ανάλογα με τα γονίδια Ακόμα και εάν οι δυο γονείς έχουν καστανά μάτια, το παιδί μπορεί να γεννηθεί με μπλε ή πράσινα μάτια, καθώς το χρώμα τους καθορίζεται από μια σειρά γονιδίων. Σύμφωνα με τη γενετίστρια Kate Garber του “Emory University School of Medicine”, ένα γονίδιο ίσως οδηγηθεί προς τα «μπλε», ενώ ένα άλλο προς τα «καστανά». «Η διαδικασία μοιάζει με πολλές στρώσεις μπογιάς, ξεχωριστών χρωμάτων, που ακουμπούν τυχαία η μια πάνω στην άλλη. Παράλληλα, υπάρχουν και τα γονίδια που ελέγχουν την πυκνότητα του χρώματος και δημιουργούν π.χ. τα ανοιχτόχρωμα καστανά μάτια», συνεχίζει η ίδια. Αυτό σημαίνει, ότι δεν παίζουν ρόλο μόνο τα υπερισχύοντα γονίδια, αλλά και τα δευτερεύοντα, καθώς είναι ικανά να αλλάξουν τον τόνο του χρώματος, αρκεί, βέβαια, να υπάρχουν στην οικογένεια άτομα με μάτια διαφορετικού χρώματος. Τεστ DNA αποκαλύπτει εάν θα αποκτήσετε μωρό με κόκκινα μαλλιά Ένα απλό τεστ DNA αποκαλύπτει, εάν ένα μωρό φέρει το γονίδιο των κόκκινων μαλλιών, ακόμα και εάν κανένας από τους γονείς δεν είναι κοκκινομάλλης! Οι επιστήμονες του BritainsDNA ισχυρίζονται ότι περίπου τέσσερα στα δέκα άτομα «κουβαλούν» μια παραλλαγή του γονιδίου των κόκκινων μαλλιών, αλλά είναι ξανθοί, μελαχρινοί ή καστανοί. Χιλιάδες ζευγάρια θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν, εάν θα γεννήσουν κοκκινομάλλικα παιδιά, κάνοντας το τεστ DNA στην έκθεση "Who Do You Think You Are?" στο Λονδίνο. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην Ιρλανδία το 40% των πολιτών αποτελούν «φορείς» του γονιδίου… με μόνο το 10% αυτών να έχει κόκκινες τρίχες, ενώ στη Σκωτία το 13% έχει κόκκινα μαλλιά, όταν πάνω από το 30% των πολιτών μεταφέρουν το γονίδιο από γενιά σε γενιά. Ωστόσο, τα ποσοστά πέφτουν στην ηπειρωτική Ευρώπη, με τους κοκκινομάλληδες να φτάνουν το 1,3% και στην Αγγλία το 6%. Με άλλα λόγια, στο συνολικό πληθυσμό μόνο 1 στους 200 έχει κόκκινα μαλλιά, ποσοστό που οδηγεί στα 40 εκατ. άτομα παγκοσμίως. «Ένα τεστ μέσα από δείγμα σάλιου είναι ικανό να προσδιορίσει τη «βαθύτερη» κληρονομικότητα από γενιές σε γενιές. Το μωρό μπορεί να μεταφέρει μια από τις τρεις παραλλαγές του γονιδίου MC1R που μπορούν να μετατρέψουν το μωρό σε κοκκινομάλλικο από το πουθενά», δηλώνει ο Dr Jim Wilson, επικεφαλής του BritainsDNA. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, περίπου ένα στα τέσσερα από τα παιδιά των γονιών – «φορέων» του γονιδίου θα γεννηθούν με κόκκινα μαλλιά, ενώ τα μισά θα κληρονομήσουν τη γενετική παραλλαγή του γονιδίου. Πρόσφατες έρευνες στη Βρετανία δείχνουν ότι εκατομμύρια Άγγλοι φέρουν «σιωπηλά» γονίδια που οδηγούν προς τα φυσικά κόκκινα μαλλιά. Πάντως, όπως αναφέρει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Yale, δρ. Douglas Bras, το χρώμα των μαλλιών χαρίζει καλύτερες ενδείξεις για τους πιθανούς κινδύνους υγείας σε σχέση με το χρώμα του δέρματος. Πιο συγκεκριμένα, όσοι έχουν φυσικά κόκκινα μαλλιά, έχουν αυξημένη ευαισθησία στον πόνο και μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο του δέρματος, νόσο του Parkinson (90% περισσότερες πιθανότητες) και σύνδρομο Tourette. Το ύψος του παιδιού και ο μέσος όρος των γονιών Για να βρείτε στο περίπου το ύψος ενός παιδιού, σκεφτείτε το μέσο όρο ύψους των γονιών και στη συνέχεια, εάν είναι αγόρι προσθέστε 5 εκατ., ενώ εάν είναι κορίτσι αφαιρέστε τα. Δεν είναι τυχαίο ότι τα ψηλά ζευγάρια κάνουν ψηλά παιδιά! Παρ’ όλα αυτά, το ύψος δεν καθορίζεται μόνο από ένα γονίδιο, αλλά εξαρτάται και από τους περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως είναι η διατροφή. Σύμφωνα με την Joann Boughman, πρόεδρο του “Society of Human Genetics”: «Υπάρχουν περιπτώσεις που από δυο γονείς μετρίου αναστήματος να γεννηθεί ένα παιδί υπερβολικά κοντό ή με ύψος μπασκετμπολίστα. Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες δεν ακολουθείται μια δεδομένη φόρμουλα». Λακκάκια, φακίδες, σχισμή στο πηγούνι κ.α… Εάν ο σύντροφός σας έχει λακκάκια ή σχισμή στο πηγούνι, τότε είναι πολύ πιθανό να τα έχει και το μωρό σας! Όπως υποστηρίζουν οι επιστήμονες, τέτοιες λεπτομέρειες, όπως είναι π.χ. οι φακίδες ή οι φύτρες και τα έντονα φρύδια «περνούν» στο παιδί, αρκεί να τα έχει ένας από τους δυο γονείς ή δυο-τρία μέλη της ευρύτερης οικογένειάς σας. Ωστόσο, σε περίπτωση που διαθέτετε πολλά τέτοια στοιχεία στο πρόσωπό σας, δεν μπορείτε να γνωρίζετε ποια από αυτά θα μεταφερθούν στο παιδί σας. Το βάρος του παιδιού… δεν είναι μόνο θέμα γονιδίων! Η αλήθεια είναι ότι εάν ένα ζευγάρι είναι υπέρβαρο, τότε υπάρχει η προδιάθεση για να γεννηθούν παιδιά με περισσότερα κιλά. Σύμφωνα με την Kate Garber του “Emory University School of Medicine”, έχει παρατηρηθεί ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα γονίδιο που προκαλεί την αύξηση βάρους, καθώς οι γονείς με πολλά κιλά κάνουν μωρά 3-4 κιλά πιο βαριά, χωρίς βέβαια να θεωρείται υπέρβαρο το παιδί. Ωστόσο, αυτό που «κινεί» το βάρος του είναι η υγιεινή διατροφή και η άσκηση που θα συνηθίσει να κάνει σαν παιδί δημοτικού, και όχι μόνο! flowmagazine.gr

Αν κάποια από αυτά εμφανίζει το παιδί που είναι μαθητής της Δημοτικής εκπαίδευσης για ένα σταθερό χρονικό διάστημα κρίνεται απαραίτητο να διερευνηθεί η πιθανότητα ύπαρξης Δυσλεξίας. Αν το παιδί σας (μαθητής του Δημοτικού σχολείου) εμφανίζει έξι από τα συμπτώματα που ακολουθούν για παραπάνω από μισό έτος, είναι πιθανό να αντιμετωπίζει δυσλεξία, η οποία είναι μια από τις κύριες αιτίες για δυσκολίες στη μάθηση. 1. Έχει δυσκολίες στην ανάγνωση και συχνά παρερμηνεύει αυτά που διαβάζει. 2. Έχει δυσκολίες στην κατανόηση του περιεχομένου μετά την ανάγνωση. 3. Παραλείπει λέξεις ή γραμμές κατά την ανάγνωση. 4. Έχει δυσκολίες στη γραφή και συχνά κάνει λάθη. Τείνει να αποφύγει το γράψιμο και εμφανίζει κακογραφία. 5. Έχει δυσκολίες στην αντιγραφή. 6. Σύντομο εύρος προσοχής. 7. Υπερδραστήριο, με χαμηλή απόδοση στην σχολική τάξη. 8. Μπορεί να μην είναι πολύ καλό στον αθλητισμό, με μια κακή αίσθηση της ισορροπίας. 9. Κακές κινητικές δεξιότητες. Κακή λαβή του μολυβιού. Δυσκολεύεται να δέσει τα κορδόνια του παπουτσιού του. 10. Κακές διαπροσωπικές δεξιότητες, ντροπαλό, εσωστρεφές ή παρορμητικό. 11. Δεν δείχνει αυτοπεποίθηση και εγκαταλείπει εύκολα. 12. Έξυπνο αλλά παλεύει για να τα καταφέρει στο σχολείο. Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά σχολικής ηλικίας όπου γονείς και εκπαιδευτικοί μπορούν να παρατηρήσουν τα παραπάνω σημάδια δυσκολίας. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2013/05/blog-post_9.html

Η επιλογή του παιδικού κρεβατιού δεν είναι πολύ εύκολη υπόθεση. Χρειάζεται προσοχή και καλή έρευνα αγοράς, καθώς το παιδάκι σας θα κοιμάται στο κρεβατάκι αυτό μέχρι τα 3-4 χρόνια του. Τι θα πρέπει να προσέξουμε; Υλικό: Ένα καλό κρεβατάκι είναι κατασκευασμένο από στερεό υλικό και κατά προτίμηση ξύλο. Δοκιμάστε να το πιάσετε και να το κουνήσετε δυνατά για να ελέγξετε πόσο σταθερό και στιβαρό είναι. Ασφάλεια και κάγκελα: Το κρεβάτι πρέπει να έχει ψηλά κάγκελα και η απόσταση μεταξύ τους να είναι γύρω στα 6-7,5 εκατοστά. Αν η απόσταση είναι μικρότερη το παιδάκι μπορεί να σφηνώσει τα πόδια του και αν είναι μεγαλύτερη το κεφαλάκι του. Αποφύγετε να αγοράσετε κρεβάτι με κάγκελο που ανεβοκατεβαίνει. Τα κρεβάτια αυτά δε προσφέρουν ασφάλεια καθώς το κάγκελο μπορεί να είναι ελαττωματικό, να χαλάσει ή να εγκατασταθεί λάθος. Προεξοχές και γωνίες: Το κρεβάτι δεν θα πρέπει να έχει προεξοχές και γωνίες. Οι επιφάνειες θα πρέπει να είναι λείες και όλες οι γωνίες στρογγυλεμένες για να μην υπάρχει κανένας κίνδυνος να χτυπήσει και να τραυματιστεί το παιδάκι. Εύχρηστο: Είναι πολύ χρήσιμο να έχει το κρεβάτι ροδάκια για να σας διευκολύνει στη μετακίνηση. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να χρειαστεί να το μετακινήσετε πολλές φορές από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Στρώμα: Το στρώμα θα πρέπει να το αγοράσουμε από μία αξιόπιστη εταιρία που ειδικεύεται στα βρεφικά στρώματα και να φροντίσουμε να είναι φτιαγμένο από υλικά οικολογικά και φιλικά προς το ευαίσθητο δέρμα του μωρού . Όταν το τοποθετήσουμε στο κρεβάτι θα πρέπει να ελέγξουμε αν εφάπτεται σε όλες τις άκρες. Αν υπάρχουν κενά υπάρχει κίνδυνος να παγιδευτεί το μωράκι. Έλεγχος: Θα πρέπει να κάνετε τακτικά έναν έλεγχο για την ασφάλεια του κρεβατιού. Να ελέγχετε αν οι βίδες, οι γάντζοι και οι κλειδαριές είναι καλά στερεωμένες και δεν υπάρχει πιθανότητα να χαλαρώσουν και να βγουν και αν υπάρχουν κάποιες φθορές.

Υλικά - 400 γρ. τυρί κρέμα - 200 γρ. πουρέ φράουλας - 200ml κρέμα γάλακτος (35% λιπαρά) - 150 γρ. ζάχαρη - 100 γρ. λευκή σοκολάτα, ψιλοκομμένη - rice pops - 50 γρ. βούτυρο ανάλατο αγελαδινό - 3 φύλλα ζελατίνης (15 γρ.) - 200 γρ. κουβερτούρα - 30ml ηλιέλαιο Διαδικασία Μαλακώνουμε τα φύλλα ζελατίνης σε κρύο νερό για 15΄. Σε μια κατσαρόλα προσθέτουμε την κρέµα γάλακτος, το βούτυρο και τη ζάχαρη και τα βράζουμε σε δυνατή φωτιά. Μόλις πάρει μια βράση αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και προσθέτουμε τη λευκή σοκολάτα και τα φύλλα ζελατίνης, αφού τα έχουμε στραγγίξει πολύ καλά. Ανακατεύουμε όλα τα υλικά πολύ καλά μέχρι το μείγμα να γίνει λείο. Στη συνέχεια προσθέτουμε το τυρί κρέμα και τον πουρέ φράουλας και τα rice pops . Ανακατεύουμε να ενσωματωθούν όλα τα υλικά. Αδειάζουμε το µείγµα σε ταψί στο οποίο πρώτα έχουμε στρώσει μια µεµβράνη. Τοποθετούμε το γλυκό στην κατάψυξη για 2 ώρες. Τέλος λιώνουμε την κουβερτούρα σε μπεν μαρί. Προσθέτουμε το ηλιέλαιο και ανακατεύουμε καλά. Αφήνουμε να κρυώσει για λίγο. Βγάζουμε το γλυκό από την κατάψυξη και το κόβουμε σε μπάρες στο μέγεθος που επιθυμούμε. Βουτάμε ολόκληρες τις μπάρες στη λιωμένη σοκολάτα. Βάζουμε τις σοκολάτες στο ψυγείο για ακόμα 2 ώρες. Καλή Επιτυχία!

Είναι η πιο δημιουργική του απασχόληση και συνδυάζει διασκέδαση, χαρά και μάθηση. Το μωρό, που πριν λίγο καιρό έπαιζε με τα παιχνίδια του βάζοντάς τα απλά στο στόμα και χτυπώντας τα στο πάτωμα, τώρα αρχίζει να εμπλουτίζει τις γνώσεις του και να παίρνει πληροφορίες μέσα από αυτά. Στην αγορά, υπάρχουν πάρα πολλά παιχνίδια, που συνδυάζουν την διασκέδαση με την γνώση. Το παιδί, μέσα από το παιχνίδι, μαθαίνει τον κόσμο, εξερευνά, πειραματίζεται, περιεργάζεται... Μέσα από το παιχνίδι, επίσης, διοχετεύει τα συναισθήματά του, τους φόβους του, τον θυμό του, τη λύπη, την αγωνία του, τη χαρά του ενώ αναπτύσσει την δημιουργικότητα και τη φαντασία του, εξελίσσεται γλωσσικά και νοητικά. Αρχίζει να παίρνει ρόλους και αναπαριστά διάφορες σκηνές από την καθημερινή ζωή. Βάζει δικούς του κανόνες, αποκτά τον έλεγχο της κατάστασης και γίνεται ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Φροντίζει την κούκλα του, ταΐζει, μαγειρεύει, οδηγεί αυτοκινητάκια και αεροπλάνα, χτίζει πύργους και σπίτια, γίνεται μαμά, ζωγράφος, μουσικός, αστυνόμος. Μην ξεχνάτε, όμως, και κάτι πολύ σημαντικό: Δεν αρκεί να του αγοράσετε ένα καλό κι ίσως ακριβό παιχνίδι, το παιδί έχει ανάγκη από την παρουσία σας και τον χρόνο σας. Μείνετε δίπλα του, αφιερώστε του χρόνο, ανακαλύψτε μαζί του πράγματα, διδάξετε το και προσπαθήστε να κρατάτε το ενδιαφέρον του ζωντανό. Ξεχάστε την καθημερινότητα, καθίστε με το μικρούλι σας και...γίνεται κι εσείς παιδί! Μικρές Συμβουλές Το παιχνίδι είναι φαντασία, ανακάλυψη, πείραμα. Αποφύγετε να λέτε πάντα την σωστή απάντηση, τη ζητούμενη λύση, τον σωστό τρόπο.Αφήστε το παιδί σας να ανακαλύψει μόνο του κάποια πράγματα. Αλλιώς, χαλάτε την ομορφιά του παιχνιδιού.

Ξεχάστε τη βιταμίνη C ­– Μεγάλη μετα-ανάλυση μελετών εξέτασε την αποτελεσματικότητα που έχουν διαφορετικά «γιατροσόφια» ενάντια στους ιούς που προκαλούν κρυολόγημα Η καλύτερη «ασπίδα» ενάντια στο κρυολόγημα είναι τα συμπληρώματα ψευδαργύρου, σύμφωνα με νέα μελέτη Τώρα που ο χειμώνας φαίνεται να δείχνει τα δόντια του και οι ιώσεις βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους, μάλλον η ακόλουθη είδηση θα σας φανεί ιδιαιτέρως χρήσιμη: ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα στον Καναδά ανακάλυψαν ότι ο ψευδάργυρος αποτελεί το καλύτερο συμπλήρωμα για την πρόληψη του κρυολογήματος, ενώ η «πολυδιαφημισμένη» βιταμίνη C είναι απλώς... πεταμένα λεφτά. Γιατροσόφια χωρίς οφέλη Τα ευρήματα αυτά που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό έντυπο της Καναδικής Ιατρικής Εταιρείας προέκυψαν από μετα-ανάλυση 67 προηγούμενων μελετών οι οποίες εξέταζαν την αποτελεσματικότητα που έχουν διαφορετικά «γιατροσόφια» ενάντια στο κρυολόγημα. Οπως προέκυψε, παραδοσιακά «γιατρικά» όπως η εχινάκεια, το τζίνσενγκ, οι εντριβές με ειδικά προϊόντα που βοηθούν την αναπνοή, καθώς και τα αντιβηχικά σιρόπια, δεν φάνηκε να έχουν σαφή οφέλη, ενώ τα αντιβιοτικά έκαναν περισσότερο κακό παρά καλό. Σύμφωνα με την ανάλυση των μελετών, μόνο η λήψη συμπληρωμάτων ψευδαργύρου δρούσε προληπτικά ενάντια στα κρυολογήματα. Φάρμακα όπως η ιβουπροφαΐνη και η παρακεταμόλη βρέθηκε να βοηθούν στη μείωση του πυρετού, ενώ η κατανάλωση μελιού ήταν ευεργετική στην ανακούφιση του πονόλαιμου. Συχνό πλύσιμο χεριών εναντίον μετάδοσης Το συχνό πλύσιμο των χεριών ήταν επίσης αποτελεσματικό ενάντια στην εξάπλωση των ιώσεων. «Για την πρόληψη του κοινού κρυολογήματος φαίνεται ότι τα μόνα που βοηθούν είναι το πλύσιμο των χεριών και πιθανώς η χρήση συμπληρωμάτων ψευδαργύρου» ανέφερε ο δρ Μάικλ Αλαν του Τμήματος Οικογενειακής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα. Τουλάχιστον δύο από τις δοκιμές έδειξαν ότι παιδιά που λάμβαναν 10 ως 15 mg ψευδαργύρου καθημερινά εμφάνιζαν χαμηλότερα ποσοστά κρυολογημάτων και είχαν λιγότερες απουσίες στο σχολείο εξαιτίας κρυολογήματος. Παρότι οι μελέτες αυτές είχαν διεξαχθεί σε παιδιά, οι ερευνητές συμπεραίνουν ότι «δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο ο ψευδάργυρος θα είναι αποτελεσματικός μόνο στα παιδιά και όχι και στους ενηλίκους». Το κοινό κρυολόγημα πλήττει τους ενηλίκους σχεδόν 2-3 φορές τον χρόνο και τα παιδιά κάτω των δύο ετών περί τις έξι φορές ετησίως. Τα συμπτώματα - όπως ο πονόλαιμος, η καταρροή ή αντιθέτως η βουλωμένη μύτη, ο βήχας και η κακουχία - είναι συνήθως εντονότερα τις τρεις πρώτες ημέρες, ενώ μπορεί να διαρκέσουν ως και 10 ημέρες (κάποιες φορές ακόμη και επί τρεις εβδομάδες). Δεν βοηθούν τα αντιβιοτικά Μόνο ένα στα 20 κρυολογήματα προκαλείται από βακτήρια, ενώ η πλειονότητα οφείλεται σε κάποιον ιό ο οποίος δεν αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά. Από τη δεκαετία του 1970 η βιταμίνη C θεωρήθηκε η καλύτερη προληπτική στρατηγική ενάντια στο κρυολόγημα εξαιτίας μελετών του νομπελίστα Λάινους Πόλινγκ που έδειχναν ότι η συγκεκριμένη βιταμίνη μπορεί να αποτελέσει «ασπίδα» ενάντια στις ιώσεις αλλά και να μετριάσει τα συμπτώματά τους. Η βιταμίνη C είναι αντιοξειδωτική και έτσι εξουδετερώνει τις αρνητικές επιδράσεις των ελευθέρων ριζών, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. «Αποκαθήλωση» της βιταμίνης C Ωστόσο πρόσφατη ανασκόπηση της Cochrane Collaboration, ενός ανεξάρτητου οργανισμού που αναλύει στοιχεία ιατρικών μελετών, έδειξε ότι η τακτική κατανάλωση συμπληρωμάτων βιταμίνης C δεν έχει επίδραση στη συχνότητα εμφάνισης του κοινού κρυολογήματος, παρότι μπορεί να συντομεύσει τη διάρκεια της νόσου. Σημειώνεται ότι η λήψη μεγάλων δόσεων βιταμίνης C μπορεί να οδηγήσει σε ναυτία, διάρροια και κράμπες στο στομάχι. Η μετα-ανάλυση διέλυσε και άλλους παραδοσιακούς «μύθους» σχετικά με το κρυολόγημα. Οπως έδειξε, ο ρόλος του τζίνσενγκ στην πρόληψη του κοινού κρυολογήματος είναι αμφισβητήσιμος. «Παράλληλα οι μελέτες που έδειχναν ότι η άσκηση, το σκόρδο και η ομοιοπαθητική βοηθούν στην πρόληψη του κρυολογήματος δεν αποδείχθηκε ότι έχουν βάση, ενώ σε ό,τι αφορούσε τη βιταμίνη D και την εχινάκεια δεν φάνηκε να έχουν κανένα προληπτικό όφελος» σημείωσε ο δρ Αλαν. Ούτε τα προϊόντα για εντριβές βοηθούν Αλλά και σε ό,τι αφορά προϊόντα για εντριβές που περιέχουν καμφορά, μενθόλη και έλαιο ευκαλύπτου, ούτε αυτά αποδείχθηκε να ωφελούν, ενώ παράλληλα οδηγούσαν σε αύξηση του κινδύνου εμφάνισης εξανθήματος και αισθήματος καύσου. Οι ερευνητές υπογράμμισαν επίσης ότι υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις σχετικά με το ότι τα προβιοτικά βοηθούν στην πρόληψη του κρυολογήματος, παρότι δεν έχουν εξαχθεί σαφή στοιχεία σχετικά με το ποιοι ακριβώς συνδυασμοί μικροοργανισμών είναι οι πιο ωφέλιμοι. Δημοσιεύτηκε στο helios plus στις 4 Φεβρουαρίου 2014 tovima.gr

Η βοήθεια στη πρακτική καθημερινή ζωή διαθέτει σημαντικά εργαλεία που ενισχύουν τομείς οι οποίοι χρειάζονται για τη σωστή ανάπτυξη του. Στο σπίτι είναι πολλές οι στιγμές που οι γονείς μπορούν να κάνουν "παύση" λίγο στο χρόνο και να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί να εξασκήσει δεξιότητες που έχει και θα το βοηθήσουν αργότερα να λύσει πιο πολύπλοκα προβλήματα, να γράψει, να συγκεντρώνεται. Στο βίντεο παρουσιάζεται ένα αγοράκι 3,5 χρονών να διπλώνει τα ρούχα του και να τα συγκεντρώνει δίπλα του. Τα βήματα που ακολουθεί είναι: Πρώτον διπλώνουμε το ένα μανίκι, δεύτερον διπλώνουμε το άλλο μανίκι, τρίτον φέρνουμε πάνω το κάτω μέρος της μπλούζας και τέλος το βάζουμε πάνω στη στοίβα που έχουμε δίπλα μας. Πρόκειται για μια άσκηση που προσφέρει: - Εξάσκηση στη λεπτή κινητικότητα πχ. δάχτυλα χεριού και στην αδρή κινητικότητα του παιδιού πχ. γονάτισμα, ισορροπία. - Αναγνώριση σχήματος. - Ενίσχυση συγκέντρωσης της προσοχής. - Ακολουθία βημάτων και οδηγιών. Εκτός από γνωστική εκπαίδευση να τονίσουμε ότι μια τέτοια εξάσκηση προσφέρει την πεποίθηση στο παιδί ότι συμμετέχει σε κάτι σημαντικό. Δείχνοντας εμπιστοσύνη στις ικανότητες του στηρίζουμε την αυτοπεποίθηση του. Αλλά και η ανεξαρτησία και η αυτονομία του ενισχύεται αφού μπορεί να ελέγχει περισσότερο το περιβάλλον του ενώ κερδίζει μια θέση στην οικογένεια περισσότερο ισότιμη νιώθοντας ότι προσφέρει κάτι χρήσιμο. Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας από 3 χρονών και ιδιαίτερα χρήσιμο για παιδιά με ελλείμματα στη λεπτή, αδρή κινητικότητα και συγκέντρωση. Μπορεί να γίνει από γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/03/tip.html

Αυτό δε σημαίνει όμως ότι ο θηλασμός είναι συνώνυμο των στερήσεων και των περιορισμών. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι "κανόνες διατροφής" για τις μητέρες που θηλάζουν. Δεν χρειάζεται να αλλάξετε τις συνήθειες της διατροφής σας για να δώσετε στο μωρό σας το καλύτερο. Τα πράγματα που πρέπει να προσέξετε λιγάκι παραπάνω είναι: - Αποφεύγετε τα πολλά γλυκά με άσπρη ζάχαρη. - Αποφεύγετε τις τροφές που περιέχουν πολλά συντηρητικά, όπως τις κονσέρβες. - Προσπαθήστε να τρώτε τρία γεύματα την ημέρα. Πάντα να έχετε κάτι δίπλα σας όταν θηλάζετε να τρώτε ή να πίνετε. Είναι πολύ πιθανόν να πεινάσετε ή να διψάσετε. - Τρώτε άφθονη ποσότητα σε φρούτα και λαχανικά. - Όταν διψάτε πίνετε νερό και χυμούς. - Δε χρειάζεται να πίνετε περισσότερο από όσο σας υπαγορεύει η διάθεση σας. Πίνετε μόνο όσο νιώθετε την ανάγκη να πιείτε εφόσον διψάτε. - Αποφύγετε το αλκοόλ. Σε περίπτωση που πιείτε προτιμήστε κρασί ή μπύρα και μη θηλάσετε για τις επόμενες 2 ώρες. Πάντα να θυμάστε ότι ο θηλασμός είναι το καλύτερο δώρο που μπορείτε να κάνετε στο μωράκι σας χωρίς πολλές θυσίες και σημαντικούς περιορισμούς.

Υλικά: - 4 φύλλα γκοφρέτα - 700ml κρέμα γάλακτος (35% λιπαρά) - 300 γρ. ανάλατα φουντούκια - 200 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική - 50 γρ.ανάλατο αγελαδινό βούτυρο - 2 φύλλα ζελατίνης - 1 πρέζα αλάτι - 200 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα γάλακτος - 20ml ηλιέλαιο Σε ένα τηγάνι βάζουμε τα φουντούκια και τη ζάχαρη. Σε μέτρια φωτιά ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει η ζάχαρη και να καραμελώσουν τα φουντούκια. Στη συνέχεια αποσύρουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε το βούτυρο και ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει. Βάζουμε τα φύλλα ζελατίνης σε κρύο νερό για 15' μέχρι να μαλακώσουν. Παράλληλα ζεσταίνουμε την κρέµα γάλακτος στο φούρνο µικροκυµάτων. Μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε το αλάτι και τις ζελατίνες αφού πρώτα τις έχουμε στραγγίξει καλά. Ανακατεύουμε μέχρι να λιώσουν όλα τα υλικά. Πολτοποιούμε την κρέμα γάλακτος μαζί με τα καραμελωμένα φουντούκια σε ένα μπλέντερ. Σε ένα ταψί στρώνουμε 2 φύλλα γκοφρέτας, αδειάζουμε το μείγμα και σκεπάζουμε µε άλλα 2 φύλλα. Τοποθετούμε το γλυκό στην κατάψυξη μέχρι να παγώσει. (για 2 ώρες) Όταν το γλυκό παγώσει φτιάχνουμε την επικάλυψη. Σε μπεν μαρι λιώνουμε τη κουβερτούρα γάλακτος και αφού λιώσει την ανακατεύουμε μαζί με ηλιέλαιο σε ένα µπολ. Βγάζουμε το γλυκό από την κατάψυξη, το κόβουμε σε μπάρες και τις βουτάμε στην επικάλυψη. Μην βουτήξετε τις μπάρες όταν η σοκολάτα είναι πολύ ζεστή γιατί θα λιώσουν. Τέλος τοποθετούμε τις μπάρες στο ψυγείο για ακόμα 2 ώρες. Καλή επιτυχία και καλή απόλαυση!

Επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Γέιλ κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα μελετώντας την δομή του εγκεφάλου ποντικιών - και εκτιμούν πως το εύρημά τους εξηγεί γιατί τα παιδιά παχύσαρκων γονέων έχουν πάρα πολλές πιθανότητες να γίνουν εξαιρετικά παχύσαρκα μεγαλώνοντας. Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι η διατροφή της εγκύου επηρεάζει την μελλοντική σιλουέτα του παιδιού της μέσω αλλαγών που επιφέρει στο DNA του. Η παρούσα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Cell», υποδηλώνει ότι η κακή διατροφή της εγκύου προκαλεί τελικά αλλαγές και στην δομή του εγκεφάλου του εμβρύου. Όπως γράφουν οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τάμας Χόργουαθ, καθηγητή Νευροβιολογίας και Μαιευτικής, Γυναικολογίας & Αναπαραγωγικών Επιστημών, τα πειράματά τους έδειξαν ότι οι απόγονοι ποντικιών που τρέφονταν με πολλά λιπαρά είχαν αλλοιωμένο υποθάλαμο. Ο υποθάλαμος είναι το τμήμα του εγκεφάλου που ρυθμίζει τον μεταβολισμό. Τα ποντικάκια με τον αλλοιωμένο εγκέφαλο είχαν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκα και να εκδηλώσουν μεγαλώνοντας τύπου 2 διαβήτη, σε σύγκριση με εκείνα που είχαν γεννηθεί από μητέρες που τρέφονταν υγιεινά στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. «Οι συσχετίσεις αυτές ίσως οφείλονται στο ότι “μαθαίνει” ο εγκέφαλος πως θα μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον με αφθονία τροφής», εκτίμησε ο δρ Χάργουαθ. «Όποια κι αν είναι η αιτία, η διατροφή της εγκύου ασκεί τεράστια επίδραση στο μελλοντικό βάρος και υγεία του παιδιού της και πρέπει να την μελετήσουμε περαιτέρω σε ζώα και ανθρώπους», πρόσθεσε. Και επισήμανε ότι η υγιεινή διατροφή κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να είναι το κλειδί για να «σπάσει» ο κύκλος της παχυσαρκίας στα παιδιά παχύσαρκων γονέων.

Είναι βασικό οι ασκήσεις κατά τη διάρκεια της παρεμβατικής διαδικασίας να ενέχουν όσο το δυνατόν περισσότερο τη συνθήκη της ενεργούς συμμετοχής του παιδιού. Αυτό συμβάλει στη καλύτερη κατάκτηση της γνώσης αφού η βιωματική μάθηση εγκαθιστά αποτελεσματικότερα τις πληροφορίες στη μνήμη εργασίας. Μια τέτοια άσκηση για την εκμάθηση της μορφής των γραμμάτων γίνεται με απλά υλικά και με έναν ενδιαφέροντα τρόπο κατασκευής. Υλικά: πολύχρωμα pipe cleaners Άσκηση: Με τα πολύχρωμα και εύπλαστα pipe cleaners μαζί με το παιδί αφού του μάθουμε τη σωστή κατεύθυνση της γραφής των γραμμάτων φτιάχνουμε γράμματα. Προσπαθούμε όσο το δυνατόν να συμμετέχει περισσότερο αυτό στη κατασκευή και λιγότερο εμείς όπου έχουμε πιο πολύ κατευθυντήριο/βοηθητικό ρόλο. http://i.imgur.com/AMrYVdd.jpg Οδηγίες προς το παιδί: - Βάζουμε το παιδί να τα διατρέξει με το χέρι του. - Για ακόμα καλύτερο "ξύπνημα" των αισθήσεων ζητάμε να κλείσει τα μάτια του όσο διατρέχει. - Ζητάμε να μας πει πως κατασκευάσαμε το κάθε γράμμα πχ. για το /α/ πρώτα φτιάξαμε ένα κύκλο και μετά στα δεξιά του ένα μπαστουνάκι. - Μπορούμε επίσης να φτιάξουμε εμείς το "μισό" κομμάτι ενός γράμματος και να ζητήσουμε να το συνεχίσει πχ. για το /σ/ φτιάχνουμε εμείς το κύκλο και θέλουμε να το ολοκληρώσει φτιάχνοντας την οριζόντια γραμμή από πάνω. - Επίσης μπορούμε να έχουμε γραμμένο το γράμμα πάνω σε ένα χαρτόνι και το παιδί να το σχεδιάζει από πάνω με τα pipe cleaners. Tip: Για να γίνει ακόμα πιο διακριτός ο τρόπος φοράς και σχηματισμού των γραμμάτων καλό είναι να χρησιμοποιείτε διαφορετικά χρώματα μέσα στο ίδιο γράμμα ανάλογα με το πως σχηματίζεται το καθένα. Έτσι για το γράμμα /μ/ άλλο χρώμα θα έχει η κάθετη γραμμή από το υπόλοιπο κυρτό κομμάτι του γράμματος. Πρόσθετα οφέλη: Ενίσχυση λεπτής κινητικότητας και απαίτηση συγκέντρωσης για ολοκλήρωση διαδικασίας σε παιδιά με Διάσπαση προσοχής. Απευθύνεται: Σε παιδιά με Μαθησιακές δυσκολίες, Δυσγραφία που χρειάζονται ποικιλία τρόπων για να μάθουν τα γράμματα και τη σωστή γραφή τους. Γίνεται από θεραπευτές, εκπαιδευτικούς και γονείς. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2014/01/blog-post.html

Για το λόγο αυτό, στους χώρους, που γίνονται αποκριάτικα πάρτι, δεν πρέπει να υπάρχουν εστίες φωτιάς (τζάκια, κεριά, τσιγάρα αναμμένα), ενώ είναι απαραίτητο να υπάρχουν πυροσβεστικά μέσα. Όσον αφορά στις ίδιες τις αποκριάτικες στολές των παιδιών μας, πρέπει να τηρούμε όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας, που ισχύουν για τα παιδικά ρούχα. Ποιες είναι αυτές; 1. Ενδύματα, για παιδιά, μέχρι 7 ετών (ύψος 1.34μ), δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια και κορδόνια περίσφιξης, στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού. 2. Ενδύματα, για παιδιά, μεταξύ 7 και 14 ετών, δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια, στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού μακρύτερα των 7,5cm ή κορδόνια περίσφιξης, με ελεύθερες άκρες. Τα κορδόνια (λειτουργικά ή διακοσμητικά), στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού, δεν πρέπει να είναι ελαστικά, εκτός από τις τιράντες ώμων και τα κορδόνια, που δένουν, στο πίσω μέρος του λαιμού. 3. Τα παιδικά ενδύματα δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια και κορδόνια περίσφιξης, με ελεύθερες άκρες, μακρύτερα των 14cm, στην περιοχή του θώρακα και της μέσης. 4. Τα παιδικά ενδύματα, που είναι σχεδιασμένα να δένουν, στο πίσω μέρος του λαιμού, δεν πρέπει να φέρουν ελεύθερες άκρες, στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού. 5. Τα παιδικά ενδύματα, που είναι σχεδιασμένα να δένουν, στο μπροστινό μέρος, δεν πρέπει να φέρουν δεμένες ζώνες ή φαρδιές λωρίδες, σαν ζώνες (πάχους 3cm και άνω), μακρύτερες των 36cm σε μήκος, μετρημένες, όταν είναι λυτές και από το σημείο, που αυτές δένονται. 6. Κορδόνια ή κορδόνια περίσφιξης, σε παιδικά ενδύματα, δεν πρέπει να κρέμονται, κάτω από το μανίκι ή το στρίφωμα του ενδύματος. 7. Κορδόνια περίσφιξης, λειτουργικά και διακοσμητικά κορδόνια, στο κάτω μέρος του στριφώματος, σε μακριού μήκους παντελόνια, θα πρέπει να βρίσκονται στο εσωτερικό του ενδύματος. 8. Στην περιοχή των μηρών, τα παιδικά ενδύματα επιτρέπεται να έχουν μόνο εσωτερικά κορδόνια. Δεν επιτρέπεται να κρέμεται εξωτερικά κορδόνι, κάτω από χαμηλότερη άκρη του ενδύματος, γιατί υπάρχει κίνδυνος να παγιδευτούν τα παιδιά, σε πόρτες σχολικών λεωφορείων ή σε άλλα κινούμενα αντικείμενα. 9. Ενδύματα με μακριά μανίκια, για παιδιά ηλικίας 0-14 ετών δεν επιτρέπεται να έχουν κορδόνια, που να προεξέχουν, από το κάτω άκρο του μανικιού. Τα ίδια πρέπει να ισχύουν και στις χειροποίητες παιδικές στολές. 4news.gr

Παρακάτω παρουσιάζεται ένα ενημερωτικό φυλλάδιο που αποστέλλεται απο τον "Μέντορα" (μη κερδοσκοπικό σωματείο για την Παιδική Προστασία) στα σχολεία και δίνει πρακτικές οδηγίες αντιμετώπισης στα ίδια τα παιδιά, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς. 1. Τι είναι ο σχολικός εκφοβισμός; Eίναι η χρήση βίας μεταξύ μαθητών, ή παιδιών παρόμοιας ηλικίας, με σκοπό να προκαλέσει πόνο και αναστάτωση, όπως: *Σωματική βία: (σπρωξίματα, κλωτσιές, μπουνιές, χαστούκια, τράβηγμα μαλλιών κλπ.) «Κάθε μεσημέρι,στο δρόμο προς το σπίτι, με περίμενε η ίδια παρέα για να με χτυπήσει, μου έσκιζαν και τα ρούχα….» *Συναισθηματική βία: (σκόπιμη απομόνωση του παιδιού, να λερώνουν, να κρύβουν, να καταστρέφουν τα πράγματά του, να το εκβιάζουν για χρήματα, να το απειλούν κλπ.) «Δε φτάνει ότι δεν με έκαναν παρέα, είχαν απειλήσει κι όλα τα υπόλοιπα κορίτσια ότι όποια μου μίλαγε θα έβρισκε το μπελά της..» *Λεκτική βία: (κοροϊδία, βρίσιμο, σαρκασμός, ειρωνεία, διάδοση ψευδούς φήμης, κακά σχόλια για την εθνική προέλευση ή την οικονομική κατάσταση ενός παιδιού και της οικογένειάς του, χειρονομίες, συκοφαντικά γκράφιτι κλπ.) «Με κοροϊδεύανε για το χρώμα μου, με λέγανε βρομιάρη κι έκαναν ότι μύριζα άσχημα μόλις τους πλησίαζα..» *Σεξουαλική βία: (ανεπιθύμητο άγγιγμα, απειλές, προσβλητικά μηνύματα, χυδαία γράμματα και εικόνες,πειράγματα κλπ.) «Συνέχεια με στρίμωχνε και προσπαθούσε να μου βάλει χέρι.Δεν μου άρεσε, δεν ήταν παιχνίδι, τον φοβόμουνα, κι αυτός έλεγε σε όλους ότι τα θέλω. Στο τέλος δεν ήθελα να πάω σχολείο..» *Ηλεκτρονική βία (χρήση Ίντερνετ, email, chat room, και κινητών με κλήσεις και sms με προσβλητικό και απειλητικό περιεχόμενο, χρήση κάμερας με σκοπό την απειλή και την ταπείνωση του παιδιού) «Άνοιξαν ξαφνικά την τουαλέτα, μ΄ έβγαλαν φωτογραφία με το κινητό και μετά την έδειχναν τα άλλα παιδιά..» ΑΝ ΣΟΥ ΈΧΕΙ ΣΥΜΒΕΊ ΚΆΤΙ ΠΑΡΌΜΟΙΟ, ΔΕΝ ΕΊΣΑΙ ΜΟΝΟΣ! ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΑΙΔΙΆ ΠΈΦΤΟΥΝ ΘΎΜΑΤΑ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΎ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ. ΔΕ ΦΤΑΙΣ ΕΣΎ - ΥΠΆΡΧΕΙ ΒΟΉΘΕΙΑ! 2. Ποια είναι τα σημάδια και οι συνέπειες του σχολικού εκφοβισμού στα θύματα; - Το παιδί επιστρέφει σπίτι πεινασμένο, με σχισμένα ρούχα, κατεστραμμένα βιβλία, του λείπουν πράγματα, ζητά ή κλέβει χρήματα (για να τα δώσει στον θύτη-εκβιαστή), χάνει συνέχεια το κολατσιό του ή τα χρήματά του. - Έχει ανεξήγητες μελανιές-χτυπήματα και δίνει απίθανες εξηγήσεις για αυτά. - Το παιδί γίνεται ανεξήγητα επιθετικό στο σπίτι, παράλογο, προκαλεί φασαρίες, επιτίθεται σε άλλα παιδιά ή αδέρφια - Φοβάται να χρησιμοποιήσει το κινητό ή το email και τρομάζει όταν λαμβάνει μήνυμα στο κινητό - Φοβάται να περπατήσει μόνο στο σχολείο κι εκλιπαρεί να το πάνε σχολείο με το αμάξι - Δεν θέλει ούτε να χρησιμοποιήσει το λεωφορείο και αλλάζει διαδρομή πηγαίνοντας προς το σχολείο - Δε θέλει να πηγαίνει σχολείο, κάνει απουσίες/κοπάνες - Δείχνει ανήσυχο/χάνει την αυτό-πεποίθησή του - Αρχίζει να τραυλίζει. Σταματά να τρώει. Κλαίει πριν κοιμηθεί/έχει εφιάλτες. Απειλεί με αυτοκτονία - Πέφτει η σχολική του επίδοση «Η κάθε μέρα που έπρεπε να πάω σχολείο ήταν ένα μαρτύριο-ωχ, άλλη μια μέρα, μακάρι να μπορούσα να φύγω και να δουλέψω οικοδομή..» Πολλά παιδιά εγκαταλείπουν το σχολείο και τραυματίζονται ψυχικά για όλη τους τη ζωή. Ο σχολικός εκφοβισμός ΠΟΝΆΕΙ- δεν έχει πλάκα! 3. Τι να κάνει το παιδί-θύμα - Δεν φταις εσύ! Μην πιστεύεις αυτά που λένε. Πολλά αξιόλογα παιδιά πέφτουν θύματα των συμμαθητών τους και όταν μεγαλώνουν πετυχαίνουν στη ζωή τους. Κανένα από αυτά δεν έφταιγε. - Η βία είναι ευθύνη του εκφοβιστή. - Μην απαντάς στις κοροϊδίες, μη στεναχωριέσαι για αυτά που λένε, μη δίνεις καμιά σημασία. - Μπορείς απλώς να πεις «πίστευε ότι θέλεις» ή «άποψή σου» και να αγνοήσεις οποιαδήποτε άλλη κουβέντα. - Αν επιμένουν, κοίταξέ τους στα μάτια και πες τους καθαρά και σταθερά ΣΤΑΜΆΤΑ ή ΠΑΡΆΤΑ ΜΕ ΉΣΥΧΟ και φύγε. - Αν σου πήραν κάτι, επέμενε να επαναλαμβάνεις αυτό που θες να πεις (όπως ένας δίσκος που έχει κολλήσει) ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις του άλλου. π.χ. «Δώσε μου το μολύβι μου πίσω». - Πες αυτό που συνέβη στο δάσκαλό σου, στην οικογένειά σου, σε κάποιον άλλον ενήλικα που θα σε βοηθήσει. Δεν είναι ντροπή να το πεις και δεν είναι «κάρφωμα». Αν δε μιλάς, εξυπηρετείς τον εκφοβιστή. Να αναφέρεις ξεκάθαρα τι ακριβώς συνέβη, πότε, πού και από ποιους, προσπάθησε να κρατάς αποδείξεις. - Αν φοβάσαι μη σε χτυπήσουν, φρόντιζε να είσαι πάντα με κάποιο φίλο, είτε μέσα είτε έξω από το σχολείο. - Αν σε εκφοβίζει ολόκληρη παρέα, πιάσε το πιο αδύναμο μέλος της και πες του ότι αυτό δεν είναι σωστό και αν θα του άρεσε να του φέρονταν εκείνου έτσι. - Έχεις το δικαίωμα να λες όχι, χωρίς να απολογείσαι και χωρίς να χαμογελάς. Έχεις το δικαίωμα να σου φέρονται με σεβασμό. Έχεις το δικαίωμα να κάνεις λάθη και να επανορθώνεις. Έχεις το δικαίωμα να αρνείσαι αυτό που σου ζητούν οι άλλοι, χωρίς να νιώθεις ένοχος ή εγωιστής. Έχεις το δικαίωμα να ζητάς αυτό που θες κι άλλος να σου αρνηθεί. Έχεις το δικαίωμα να λες «δεν ξέρω», να σε ακούν, να σε παίρνουν στα σοβαρά, να ρωτάς τις απορίες σου. - Έχεις το δικαίωμα να αλλάξεις σχολείο-ζήτησε από τους γονείς σου να βρουν ένα σχολείο όπου νιώθεις ασφαλής. 4.Τι να κάνουν οι γονείς του θύματος - Να μιλάτε καθημερινά με το παιδί σας, να το ρωτάτε για το πώς πέρασε στο σχολείο, να συζητάτε μαζί του. Τα παιδιά συνήθως ντρέπονται και κρατούν τον εκφοβισμό κρυφό από τους ενήλικες. Πείτε στο παιδί ότι έπραξε σωστά που σας μίλησε κι ότι πρέπει πάντα να σας αναφέρει ό,τι συμβαίνει. - Παρατηρείστε αν το παιδί σας δείχνει τα παραπάνω σημάδια ότι έχει πέσει θύμα. Μην το αμελήσετε, μην πείτε ‘δε βαριέσαι, παιδιά είναι΄, ή ΄δε παθαίνει τίποτα, ας γίνει σκληρός’. - Σημειώστε όσες περισσότερες λεπτομέρειες γίνεται, από τα περιστατικά, ώστε να κάνετε αναφορά με στοιχεία. - Τονίστε στο παιδί ότι δε φταίει αυτό, δεν έχει κάτι κακό. Τονώστε του την αυτο-πεποίθηση και διδάξτε του να επαινεί τον εαυτό του. - Διδάξτε του να στέκεται όρθιο με αυτοπεποίθηση, να κοιτά στα μάτια, να λέει δυνατά ‘ΣΤΑΜΑΤΑ’ ή ‘ΠΑΡΆΤΑ ΜΕ’ και να φεύγει. - Αναφέρετε συγκεκριμένα περιστατικά, στο δάσκαλο. Ανάλογα με το αν θα υπάρξει αλλαγή, μιλήστε στο διευθυντή ή τις αρμόδιες Διευθύνσεις Εκπαίδευσης. Κινητοποιείστε κι άλλους γονείς να διαμαρτυρηθούν, συνεργαστείτε ενεργά μαζί τους και εμπλακείτε στη σχολική ζωή των παιδιών σας υποστηρικτικά. - Μην αδιαφορείτε- παρακολουθήστε τις συναντήσεις του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων και με δική σας πρωτοβουλία θίξτε το θέμα του σχολικού εκφοβισμού και ζητήστε στήριξη από ειδικούς. - Συνεχίσετε στενή επικοινωνία με το παιδί, για να βεβαιωθείτε ότι δεν θα ξαναρχίσουν τα ίδια. - Αν το παιδί χρειαστεί, ζητήστε ψυχολογική στήριξη από κατάλληλο επαγγελματία. - Συμβουλεύστε το παιδί σας να προσέχει σε ποιόν δίνει τον αριθμό του κινητού του τηλεφώνου και τη διεύθυνση του email του - Σε καμία περίπτωση μη δεχτείτε τις αφορμές που χρησιμοποιεί ο θύτης ως δικαιολογημένες. Αν για παράδειγμα κοροϊδεύουν το παιδί σας επειδή φορά γυαλιά, το να του βάλετε φακούς επαφής, εμμέσως δικαιολογεί το θύτη και αποφεύγει την ουσία του προβλήματος: την επιθετική τάση του παιδιού-θύτη. - Αν το παιδί επίμονα αρνείται να πάει σχολείο, επειδή φοβάται, με το απειλήσετε ή το πιέσετε. Αυτό απλώς θα επιδεινώσει την ψυχική του φόρτιση. Ζητήστε δικαιολογητικά από κάποιον γιατρό που καταλαβαίνει το πρόβλημα, καθώς αναζητείτε στήριξη για το παιδί, ή μελετάτε την περίπτωση αλλαγής σχολείου. - Απασχολείτε το παιδί σε άλλες ομαδικές δραστηριότητες (αθλητισμό, προσκοπισμό, καλλιτεχνικά κλπ.), όπου έχει την ευκαιρία να κάνει νέους φίλους και να νιώθει ασφαλές. - Αν το παιδί τραυματιστεί από τους εκφοβιστές, ενημερώσετε και την αστυνομία και γνωστοποιείστε στο σχολείο ότι έχετε ενημερώσει την αστυνομία. Απαιτείστε από το σχολείο να ενημερώσει τους γονείς του παιδιού-εκφοβιστή. - Αν δεν αλλάζει η κατάσταση, αλλάξτε σχολείο! Στο νέο σχολείο, ρωτήστε αν υπάρχουν εκεί εκφοβιστές και πώς αντιμετωπίζει το σχολείο το φαινόμενο αυτό. - Ρωτήστε για το νέο σχολείο: είναι ανεκτοί εκεί οι εκφοβιστές; - Συλλέξτε πληροφορίες από άλλους μαθητές και γονείς και ιδιαίτερα από μαθητές ταλαντούχους, ευαίσθητους και ικανούς, οι οποίοι γίνονται συχνά θύματα εκφοβισμού. - Είναι σημαντικό οι γονείς να ζητούν πληροφορίες και να ωθούν έτσι τη σχολική κοινότητα να λάβει θέση στο θέμα αυτό. - Αν μάθετε μέσω του παιδιού σας, ότι κάποιο άλλο παιδί θυματοποιείται, συζητείστε το στο σχολείο: Το άλλο παιδί μπορεί να μην έχει πει τίποτε, να μην έχει επαρκή υποστήριξη από το σπίτι του και βοηθάτε ολόκληρη την τάξη με το ενδιαφέρον σας. ΠΟΤΈ ΜΗ ΣΤΈΛΝΕΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΊ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΑΝ ΥΠΟΠΤΕΎΕΣΤΕ ΌΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΊΝΑΙ ΑΣΦΑΛΕΣ! 5.Τι να κάνουν οι γονείς του δράστη - Σταματήστε το παιδί αμέσως μόλις παρατηρήσετε επιθετική συμπεριφορά του παιδιού σας προς άλλα παιδιά. - Εφαρμόστε σταθερά όρια και ποινές με συνέπεια. - Οι ποινές ΔΕΝ περιλαμβάνουν σωματική τιμωρία. - Συζητείστε μαζί του για το τι μπορεί να του συμβαίνει- μήπως το απασχολεί ή στεναχωρεί κάτι. Εξηγείστε του ότι η συμπεριφορά αυτή είναι απαράδεκτη και ότι το αντίκτυπο στα άλλα παιδιά είναι πολύ βαρύ. - Αποθαρρύνετε άλλα μέλη της οικογενείας σας να παρουσιάζουν εκφοβιστικές συμπεριφορές. - Διδάξετε στο παιδί σας τεχνικές χαλάρωσης και τρόπους επίλυσης συγκρούσεων, χωρίς βία : πώς να λένε όχι και πώς να ζητούν αυτό που θέλουν με ευγενικό τρόπο. - Μη χτυπάτε τα παιδιά ως τιμωρία για την επιθετική τους συμπεριφορά. Τους διδάσκετε ακριβώς αυτό που θέλετε να σταματήσουν: τη βία. Προτιμήστε την αφαίρεση προνομίων ως τιμωρία. - Συζητείστε με το δάσκαλο για την αντιμετώπιση της επιθετικής συμπεριφοράς του παιδιού σας. Επικοινωνήστε με τους γονείς του παιδιού-θύματος και καθησυχάστε τους ότι αντιμετωπίζετε το πρόβλημα. - Επαινείτε και ενισχύετε το παιδί σας κάθε φορά που επιδεικνύει συνεργατικές και φιλικές συμπεριφορές προς άλλα παιδιά . Αν το παιδί εκφοβίζει επειδή είναι απομονωμένο, προσπαθήστε να το βοηθήσετε να βρει έστω κι έναν φίλο, στον οποίο θα φέρεται με σεβασμό. - Προσπαθήστε να του δώσετε πρωτοβουλίες και ευθύνες, να το εντάξετε σε δημιουργικές δραστηριότητες, όπως εθελοντισμό. - Αν το παιδί εκφοβίζει επίμονα και καταναγκαστικά, ίσως είναι χρήσιμη η ψυχοθεραπευτική βοήθεια, ενώ αν πάσχει από σύνδρομο υπερκινητικότητας η συνδρομή του παιδιάτρου να βοηθήσει. 6.Τι να κάνουν οι εκπαιδευτικοί - Ο εκφοβισμός είναι πρόβλημα σχολικής πειθαρχίας. Οι εκπαιδευτικοί έχουν ευθύνη για την ασφάλεια των παιδιών και τη δημιουργία πολιτισμένου κλίματος στο σχολείο. - Κάθε φαινόμενο εκφοβισμού θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα και από τη ρίζα του. - Εξηγείστε από την πρώτη ημέρα στα παιδιά τι είναι ο σχολικός εκφοβισμός κι ότι είναι ευθύνη όλων των παιδιών να αναφέρουν αν αντιληφθούν κάτι. Μαθητές, που εκφοβίζουν στη γειτονιά, δεν τολμούν να το κάνουν σε σχολεία, όπου οι κανόνες είναι ξεκάθαροι και οι παραβάσεις τους τιμωρούνται πάντα. - Προτείνετε στα παιδιά να κάνουν μια μικρή έρευνα στο σχολείο σχετικά με το σχολικό εκφοβισμό: Θα δώσει χρήσιμες πληροφορίες και θα ευαισθητοποιήσει τα παιδιά σχετικά με το θέμα. - Αναρτήστε σε κάθε τάξη το σύνολο των κανόνων συμπεριφοράς. - Διδάξτε τα παιδιά να σέβονται τις διαφορές μεταξύ τους. Διδάξτε στα παιδιά τεχνικές διεκδικητικότητας και ενίσχυσης αυτό-πεποίθησης - Διδάξτε σε όλα τα παιδιά ότι οι άπραγοι παρατηρητές δεν είναι αθώοι. - Κανείς δεν πρέπει να ανέχεται τον εκφοβισμό, αλλά να τον αναφέρουν. - Μην περιμένετε μόνο από τα παιδιά ή τους γονείς να σας καταγγείλουν κάτι. Παρατηρείτε-έχετε το νου σας! - Μιλήστε με το παιδί-θύμα ιδιαιτέρως, καθώς και στα υπόλοιπα παιδιά ξεχωριστά για να μάθετε αν παρόμοια περιστατικά έχουν ξανασυμβεί. Κρατήστε σημειώσεις. Καθησυχάστε το παιδί-θύμα ότι δε φταίει εκείνο κι ότι θα αντιμετωπισθεί. - Μιλήστε στο παιδί-θύτη ιδιαιτέρως για τη συμπεριφορά του, τις συνέπειες και τις κυρώσεις που θα έχει αν συνεχίσει. Μην πιστεύετε ψευτο-δικαιολογίες, ότι απλά παίζαμε και γελάγαμε: Αν ήταν παιχνίδι διασκέδαζαν και γέλαγαν όλοι; - Κρατήστε τις γραπτές μαρτυρίες και παρουσιάστε τις στο σύλλογο διδασκόντων και τους γονείς των εμπλεκόμενων παιδιών. Ζητήστε από τους συναδέλφους να είναι επίσης σε επιφυλακή. - Δώστε κατάλληλη ποινή στον εκφοβιστή (όχι σωματική τιμωρία, ούτε ταπεινώσεις κι εξευτελισμοί). - Επιμείνετε από τον εκφοβιστή να ζητήσει συγνώμη από το παιδί-θύμα, καθώς και να επιστρέψει ότι πράγματα ή χρήματα του έχει αποσπάσει. - Ενημερώστε τους γονείς του θύτη. - Προσπαθήστε να σπάσετε την κλίκα των εκφοβιστών, αν έχει δημιουργηθεί κάτι τέτοιο. - Συνήθως το πιο επιθετικό παιδί δρα ως αρχηγός, ενώ άλλα παιδιά ακολουθούν από φόβο. Κρατήστε στενότερη επιτήρηση στο επιθετικότερο παιδί και προσπαθήστε να προσανατολίσετε τα υπόλοιπα παιδιά σε άλλες δραστηριότητες και σε υποστήριξη των συμμαθητών τους - Παρακολουθήστε την πορεία των πραγμάτων. Μήπως μετά από λίγο καιρό συμβαίνουν πάλι τα ίδια?Αν δεν μπορείτε να το αντιμετωπίσετε μόνος/η, συζητήστε το με το σύλλογο διδασκόντων, την προϊστάμενη αρχή της περιφέρειας σας και ζητήστε εγγράφως τη συνδρομή τους καθώς και τη συνδρομή ειδικού.Αν υπάρξει σοβαρός τραυματισμός, ενημερώστε την τοπική αστυνομία. - Επιτηρείτε για περιστατικά εκφοβισμού στα διαλείμματα, στις αυλές, στις εκδρομές. Αν το παιδί-θύμα είναι απομονωμένο, σκεφτείτε με ποια άλλα παιδιά θα ταίριαζε και μιλήστε σε αυτά για να κάνουν παρέα. - Να είστε συνεπείς και δίκαιοι στις παραβάσεις κανόνων συμπεριφοράς. - Δημιουργήστε κουτί παραπόνων στην τάξη, όπου τα παιδιά ανώνυμα καταθέτουν όσα συμβαίνουν. Η ακόλουθη συζήτηση προωθεί την υπευθυνότητα, χωρίς να μειώνει πρόσωπα . - Η πρόληψη της βίας και η αρμονική συνύπαρξη θα πρέπει να είναι στην καρδιά των στόχων της παιδείας μας:τέτοια θέματα μπορούν να ‘δουλεύονται’ σε οποιοδήποτε γνωστικό αντικείμενο. Για περισσότερες πληροφορίες και βοήθεια: - Κέντρο Άμεσης Κοινωνικής Βοήθειας, τηλ. 197 ή 210-197, όλο το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα - Χαμόγελο του Παιδιού, τηλ. 1056, όλο το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα. Δέχεται και ανώνυμες καταγγελίες για παιδική κακοποίηση - Τμήμα Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, τηλ. 1890, email: ccu@ath.forthnet.gr - Συνήγορος του Πολίτη, Κύκλος για τα Δικαιώματα του Παιδιού, τηλ. 800.11.32.000 - Γραμμή Σύνδεσμος, 801 801 1177 - Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, 210-7715791, 210-7793648 πηγή: www.mentoras.org Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/12/blog-post_13.html

Με την έξαρση όμως των κοινωνικών μέσω δικτύωσης, οι φωτογραφίες των παιδιών σας μπορούν εύκολα να παρθούν από αγνώστους, χωρίς την άδεια σας, για διαφήμιση. Ακόμα χειρότερα όμως, τις φωτογραφίες μπορούν να εκμεταλλευτούν πορνογραφικές ιστοσελίδες αλλά και άνθρωποι που κάνουν cyberbulling. Ένα παράδειγμα, αποτελεί η διάσημη μαμά και μπλόγκερ Χέδερ Σπορ, που επικοινώνησε με την αστυνομία για μια απλή και αθώα φωτογραφία του παιδιού της, που βρήκε σε μια ιστοσελίδα με τίτλο «άσεμνες φωτογραφίες παιδιών». Η αστυνομία της απάντησε με ένα γράμμα πως «Δυστυχώς, αθώες φωτογραφίες παιδιών, είναι πολύ ελκυστικές για μερικούς ανθρώπους». Σύμφωνα με μια πρόσφατη Αμερικάνικη έρευνα, το 73% των παιδιών στις Ευρωπαϊκές χώρες, «υπάρχουν» στο ίντερνετ μέχρι την ηλικία των δυο! Αυτό περιλαμβάνει φωτογραφίες υπερηχογραφήματος της εγκυμοσύνης σε ποσοστό 33%, διευθύνσεις e-mail με ποσοστό 7% και καθημερινές φωτογραφίες που αναρτώνται από τους γονείς. Ωστόσο, οι φωτογραφίες δεν αναρτώνται μόνο από γονείς. Από τις μαμάδες που συμμετείχαν στην έρευνα, μόνο το 33% ανεβάζει φωτογραφίες των νεογέννητων τους ή των μωρών τους. Το υπόλοιπο ποσοστό συμπληρώνεται από συγγενείς και οικογενειακούς φίλους που έχουν την ελευθερία να μοιράζονται τις φωτογραφίες online. Γενικά, μια φωτογραφία μπορεί να θεωρηθεί «αθώα» από τους γονείς αλλά για κάποιους άλλους είναι υλικό εκμετάλλευσης. Πώς να προστατέψετε τις ηλεκτρονικές σας φωτογραφίες. Δείτε παρακάτω τι μπορείτε να κάνετε για να προστατέψετε την ιδιωτικότητα και την ασφάλεια των φωτογραφιών που αναρτείτε στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης. -Διαβάστε την Πολιτική Απορρήτου του κάθε κοινωνικού δικτύου που αναρτείτε φωτογραφίες στο μέρος που αφορά τις φωτογραφίες και την εκτύπωσή τους. Διαφορετικά μπορεί ακούσια να δώσετε άδεια σε άλλες ιστοσελίδες ή χρήστες να πάρουν τις φωτογραφίες σας. -Ελέγξτε τις ρυθμίσεις ασφάλειας των φωτογραφιών. Ο καλύτερος τρόπος για να τις προστατέψετε, είναι να μειώσετε αυτούς που επιτρέπεται να τις δουν. Επίσης, μερικές ιστοσελίδες έχουν την επιλογή να κρατάτε τις φωτογραφίες σας «κρυφές» από τις μηχανές αναζήτησης. -Τοποθετήστε το δικό σας copyright κάτω από κάθε φωτογραφία, δηλαδή μια ηλεκτρονική σας υπογραφή όπως μια λέξη ή ένα logo. Επίσης μπορείτε να κατοχυρώσετε το σήμα σας διεθνώς με απλές διαδικασίες μέσω εταιρειών. -Αποφύγετε να βάζετε λεπτομέρειες του παιδιού σας κάτω από κάθε φωτογραφία, όπως ονοματεπώνυμα, σχολεία ή γεωγραφικές τοποθεσίες. trelokouneli.gr

Υλικά: - 2 σοκολάτες γάλακτος (250 γρ. η καθεμία) - 6 κουταλιές βούτυρο - 1 πακέτο μπισκότα βουτύρου - 2 κουτιά ζαχαρούχο γάλα Διαδικασία: Αρχικά φτιάχνουμε την καραμέλα. Βράζουμε το ζαχαρούχο γάλα περίπου για 5 ώρες και προσθέτουμε νερό όταν αυτό εξατμίζεται. Λιώνουμε τη μία σοκολάτα γάλακτος και την περιχύνουμε σε ένα πύρεξ αφού πρώτα έχουμε στρώσει μια ζελατίνα για να ξεκολήσει εύκολα. Τοποθετούμε στο ψυγείο μέχρι να κρυώσει και να σφίξει. Λιώνουμε το βούτυρο και αλέθουμε τα μπισκότα σε ένα μπλέντερ μέχρι να γίνουν σκόνη. Περιχύνουμε τα μπισκότα με το λιωμένο βούτυρο και ανακατεύουμε. Στρώνουμε το μείγμα με τα μπισκότα πάνω από τη σοκολάτα στο πυρέξ. Στη συνέχεια περιχύνουμε με την καραμέλα και τοποθετούμε πάλι στο ψυγείο μέχρι να κρυώσουν τα υλικά πολύ καλά. Ξεφορμάρουμε το γλυκό και κόβουμε σε μπάρες η κοματάκια. Λιώνουμε την άλλη σοκολάτα γάλακτος, περιχύνουμε από πάνω και περιμένουμε να κρυώσει. Τα σπιτικά twix μας είναι έτοιμα. Καλή απόλαυση!

Η νεότητα χαρακτηρίζεται κυρίως από την αλλαγή πλαισίου. Το άτομο φεύγει από την οικογένεια που προέρχεται, την οικογένεια καταγωγής, και μεταβαίνει προς την οικογένεια που πιθανότατα να κάνει. Αν επιλέγαμε με μια λέξη να χαρακτηρίσουμε αυτήν την περίοδο, θα διαλέγαμε τη λέξη «ανάμεσα». Το διάστημα αυτό, ο νέος αρχίζει να θέτει προσωπικούς στόχους και να εξατομικεύεται, δηλαδή αποκτά και δομεί την προσωπική του ταυτότητα πριν να εισέλθει σε οποιοδήποτε άλλο οικογενειακό σύστημα. Καλείται να αναλάβει την πλήρη ευθύνη του εαυτού του και να εγκαταλείψει την προσδοκία ότι θα έχει τη διαρκή βοήθεια των γονιών του, δηλαδή κάτι περισσότερο από την απλή απομάκρυνση από τον έλεγχο των γονιών. Οι νέοι καλούνται να εστιαστούν στον εαυτό, να δείξουν επιμονή και πειθαρχία, να πειραματιστούν και να είναι σαφώς προσανατολισμένοι προς τους στόχους που έχουν θέσει. Βασική συναισθηματική διαδικασία είναι η ανάληψη της συναισθηματικής και οικονομικής ευθύνης του εαυτού, ενώ άλλοι σημαντικοί στόχοι είναι η ανάπτυξη στενών σχέσεων με τους συνομήλικους και η εγκαθίδρυση εργασιακής και οικονομικής ανεξαρτησίας. Σημαντικό ζήτημα αποτελεί η διαφοροποίηση του ατόμου από την οικογένεια καταγωγής και, για το λόγο αυτό, πιθανότατα τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την οικογένεια καταγωγής αποτελούν κεντρικά σημεία για την εξέλιξή του. Η ανεξαρτησία των νεαρών ενηλίκων από την οικογένεια μπορεί να πάρει διάφορες μορφές. Η πρώτη είναι η συναισθηματική ανεξαρτησία, κατά την οποία ο νεαρός ενήλικος εξαρτάται ολοένα και λιγότερο από τους γονείς του ως προς την κοινωνική και ψυχολογική στήριξη. Η ιδεολογική ανεξαρτησία συμπεριλαμβάνει την υιοθέτηση στάσεων, αξιών, και πεποιθήσεων διαφορετικών ίσως από εκείνων των γονιών. Η οικονομική ανεξαρτησία και η δυνατότητα του ατόμου να αντιμετωπίζει τις καθημερινές δυσκολίες είναι μια ακόμη μορφή της ανεξαρτησίας. Όλες αυτές, συνθέτουν την πλήρη ανεξαρτησία η οποία αναφέρεται στον επιτυχή αποχωρισμό από τους γονείς χωρίς αισθήματα ενοχής ή προδοσίας. Το άτομο χρειάζεται να αποχωριστεί από την οικογένεια από όπου προέρχεται, χωρίς να διακόψει απότομα τους δεσμούς ή να καταφύγει με αντιδραστικό τρόπο σε ένα άλλο συναισθηματικό υποκατάστατο. Από μελέτες φαίνεται ότι οι νέοι που τα καταφέρνουν καλύτερα είναι εκείνοι που μπορούν να διαφοροποιηθούν από το «συναισθηματικό πρόγραμμα» της οικογένειάς τους. Αντίθετα, οι νέοι που αποκόπτουν βιαίως τους γονείς τους συνήθως μοιάζουν να παραμένουν συναισθηματικά κοντά στο οικογενειακό «πρόγραμμα». Το «πρόγραμμα» αυτό περιλαμβάνει τις αξίες που έχουν εμφυσηθεί στο άτομο, τις προσδοκίες της οικογένειας για το μέλλον του και τα όνειρα των γονιών για το άτομο. Δυσκολίες που μπορούν να προκύψουν κατά αυτήν την περίοδο είναι η μη αναγνώριση εκ μέρους των ίδιων των νέων ή και της οικογένειάς τους της ανάγκης να σχετίζονται μεταξύ τους με λιγότερο ιεραρχικό τρόπο καθώς είναι πλέον ενήλικοι. Αυτό μπορεί να παρατηρηθεί όταν από την πατρική οικογένεια ενθαρρύνεται η εξάρτηση των νέων ή όταν οι νέοι καθυστερούν και παραμένουν εξαρτημένοι. Τέτοιες δυσκολίες προκύπτουν συχνά σε σχέση με τον επαγγελματικό τομέα. Τα ζητήματα επαγγελματικής σταδιοδρομίας είναι μεγάλης σημασίας και το άτομο μπορεί να βιώνει υψηλό άγχος ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που δεν έχει ξεκινήσει ακόμη να εργάζεται στο επάγγελμα που έχει επιλέξει ή δεν έχει ακόμη δεσμευτεί σε μια συγκεκριμένη εκπαίδευση. Το συχνό φαινόμενο επιστροφής στην οικογένεια μπορεί να δημιουργήσει εντάσεις στις ενδοοικογενειακές σχέσεις και να δυσχεραίνει περαιτέρω τις διαδικασίες εξατομίκευσης/ανεξαρτησίας. Για τους γονείς στην οικογένεια καταγωγής η περίοδος της νεότητας εγείρει επίσης σημαντικές δυσκολίες. Οι γονείς συχνά μπορεί να βιώνουν αισθήματα απογοήτευσης σε σχέση με το πώς αποφασίζουν οι νέοι να προχωρήσουν στη ζωή τους, μπορεί να νιώθουν ότι τους απορρίπτουν, καθώς, επίσης, ότι χάνουν ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητάς τους, εκείνο του γονέα. Συνεπώς, είναι και γι’ αυτούς μια περίοδος έντονων αλλαγών και ανακατατάξεων. Η οικογένεια από την οποία προερχόμαστε αποτελεί αναμφισβήτητα ένα από τα σημαντικότερα πλαίσια ανάπτυξης. Οι οικογενειακές σχέσεις και εμπειρίες φαίνεται να επηρεάζουν το ποιοι είμαστε και το ποιοι θα γίνουμε. Είναι, επομένως, σημαντικό να υπάρχει και από τις δύο πλευρές, νέων και γονέων, σεβασμός προς την ατομικότητα, αλλά και να διατηρούνται τα όρια μεταξύ των ατόμων. Οι νέοι χρειάζεται να αποφύγουν να αλλάξουν τους γονείς τους, αλλά και να υπακούσουν στις προσδοκίες των γονιών σε βάρος των προσωπικών τους ονείρων. Από την άλλη πλευρά οι γονείς καλούνται να έχουν με τα ενήλικα πια παιδιά τους σχέσεις ισότιμες και αμοιβαία ανταποδοτικές. Νέοι και γονείς χρειάζεται να επαναδιαπραγματευθούν τις σχέσεις τους ως σχέσεις ενηλίκων, προκειμένου ολόκληρη η οικογένεια να μπορέσει να προχωρήσει. Η νεότητα μπορεί, λοιπόν, να ειδωθεί ως μια ευκαιρία για τους νέους να επιλέξουν ποια πράγματα θα πάρουν μαζί τους και ποια θα αφήσουν πίσω στην οικογένεια καταγωγής, τι θα δημιουργήσουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους και πώς θα αποφασίσουν να πορευτούν στην υπόλοιπη ζωή τους. Αλλά, ταυτόχρονα, και μια ευκαιρία για ολόκληρη την οικογένεια να «μεγαλώσει». από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο Βιβλιογραφικές πηγές: Carter, B. & McGoldrick, M. (1989). The changing family life cycle. Allyn & Bacon. Craig, J. & Baucum, D. (2008). Η ανάπτυξη του ανθρώπου. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση. http://enarthro.blogspot.gr/

Αυτά τα παιχνίδια σκοπό έχουν να λειτουργήσουν ως αφορμή για να κινητοποιήσουν το παιδί να εφαρμόσει και να εξασκηθεί σε πολλές προμαθηματικές έννοιες ώστε να περάσει ομαλά στην εκμάθηση των μαθηματικών εννοιών και μεγεθών αργότερα. Στόχος είναι το παιδί απλά να μετρήσει. Να ξεκινήσει την πρώτη αρίθμηση, διαδοχή αριθμών και να καταγράψει τα σωστά σύμβολα (αριθμούς) μέσα σε πλαίσιο (παράθυρο). Υλικά: Ένα χαρτί Α4 ή ένα χαρτόνι μεγάλο που θα κολλήσετε στον τοίχο, σελοτέιπ, ξυλομπογιές ή μαρκαδόρους. Παιχνίδι: Φτιάχνετε ένα σπίτι (όπως στην εικόνα) και σχηματίζετε παράθυρα τόσα όσα είναι τα αντικείμενα που θέλετε να μετρήσει το παιδί. Κολλάτε, αν θέλετε, το σπίτι στον τοίχο σε αντίστοιχο ύψος με αυτό του παιδιού. Δίνεται οδηγία στο παιδί τι πρέπει να αριθμήσει κάθε φορά. Το παιδί μετράει και έρχεται να γράψει τον σωστό αριθμό από τα ζητούμενα αντικείμενα. Βασικά tips: Μπορείτε αν θέλετε να γίνει πιο "διεγερτικό" για το παιδί να έχετε και χρόνο μέσα στον οποίο θα μετρήσει και θα γράψει τον αριθμό. Χρησιμοποιήστε μια κλεψύδρα ή μετράτε εσείς δυνατά για να καταλαβαίνει και την διάρκεια του χρόνου που του απομένει. Οι παραλλαγές αυτού του παιχνιδιού είναι πολλές και αναφέρονται κάθε φορά στο μέρος που είμαστε πχ. Πόσα στο σχολείο μας; Πόσα στο αυτοκίνητο μας, Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά από 5 χρονών που γνωρίζουν τους πρώτους αριθμούς και σε παιδιά με Ανωριμότητα που θέλουν ενίσχυση στην πρώτη αρίθμηση. Γίνεται από γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/07/blog-post_11.html

Υλικά: - 6 μήλα - Λίγο βούτυρο - 1 πακέτο καραμέλες γάλακτος. - 2 κ. σ. γάλα - Ξυλάκια παγωτού Για το στόλισμα: - 1 φιλέ αμυγδάλου (διάφοροι ξηροί καρποί) - σταγόνες κουβερτούρα ή τρούφα - καραμελάκια - αποξηραμένα φρούτα (κράνμπερις, φράουλες, κεράσια, βατόμουρα) Εκτέλεση: Πλένουμε πολύ καλά τα μήλα και αφαιρούμε το κοτσάνι. Τοποθετούμε από ένα ξυλάκι παγωτού στη βάση κάθε μήλου. Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι προσθέτουμε το γάλα και τις καραμέλες και σιγοβράζουμε ανακατεύοντας μέχρι να ενσωματωθούν τα υλικά. Απλώνεις σε μία επιφάνεια αντικολλητικό χαρτί. Αφού το μείγμα κρυώσει ελαφρώς βουτάμε ένα ένα τα μήλα μέχρι τη μέση ή ολόκληρα. (Εναλλακτικά μπορούμε να λιώσουμε σοκολάτα σε μπεν μαρί και να κάνουμε την ίδια διαδικασία) Τα τοποθετούμε πάνω στην λαδόκολλα μέχρι να στεγνώσουν. Τέλος τα διακοσμούμε με καραμελάκια, διάφορους ξηρούς καρπούς, τρούφα, αποξηραμένα φρούτα και ότι άλλο θέλουμε. Καλή επιτυχία! .

Έτσι είναι σίγουρο ότι μια καλά ενισχυμένη και δυνατή μνήμη βοηθά ιδιαίτερα το μαθητή να ανταποκριθεί σε αυτές τις απαιτήσεις. Τα παιδιά με Δυσλεξία και άλλες μαθησιακές δυσκολίες εμφανίζουν σοβαρά κενά στη δυνατότητα απομνημόνευσης και ανάκλησης πληροφοριών. Η μεγαλύτερη δυσκολία έχει να κάνει με τις γλωσσικές πληροφορίες και με τη μνήμη εργασίας. Έτσι είναι πολύ συνηθισμένο το φαινόμενο ένα παιδί με μαθησιακά προβλήματα να έχει ξοδέψει αρκετές ώρες τη προηγούμενη μέρα να μάθει πχ. το μάθημα της Ιστορίας, Μελέτη Περιβάλλοντος, κανόνες, προπαίδεια και την επόμενη μέρα στο σχολείο να αδυνατεί να θυμηθεί και να ανακαλέσει. Υπάρχουν πολλοί τρόποι που μπορούμε να ενισχύσουμε τη μνήμη των παιδιών και από τη προσχολική ηλικία ακόμα. Τα παιδιά με Δυσλεξία/μαθησιακές δυσκολίες χρειάζονται ειδική μέριμνα πάνω σε αυτό τον τομέα. Οι 15 τρόποι για να εκπαιδεύσουμε τη μνήμη του παιδιού: - Ασκήσεις διαδοχής όπως πχ. Να πουν τους μέρες/μήνες με τη σειρά και αντίστροφα. Να πουν την αλφαβήτα. - Να ακούσει μια σειρά αριθμών που τους δίνεται προφορικά και να την επαναλάβει. Καλό είναι να γίνεται κλιμακωτά, πρώτα 3 αριθμοί, έπειτα 4 κτλ. Η άσκηση μπορεί να επαναληφθεί με την αντίστροφη φορά. - Να παίξει παιχνίδια μνήμης με κάρτες ή στον υπολογιστή. - Να εξασκηθεί εξίσου στην οπτική και ακουστική μνήμη. - Να ακούσει άσημες λέξεις (λέξεις που δεν σημαίνουν τίποτα) πχ. πιχάνε, κοτάχι που θα πρέπει να τις επαναλάβει. Και εδώ ο συντελεστής δυσκολίας πρέπει να ανεβαίνει διαδοχικά. - Να ακούσει προτάσεις που θα πρέπει να απομνημονεύσει και να επαναλάβει. Επίσης με διαβαθμισμένο δείκτη δυσκολίας. - Να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με το καθημερινό πρόγραμμα του: Τι έφαγες εχθές; Ποιο ήταν το πρόγραμμα σου; - Να δει μια σειρά από φωτογραφίες αντικειμένων για κάποια δευτερόλεπτα και να τις επαναλάβει. Αρχικά να πει Τι είδε και έπειτα να παρατηρήσει πάλι τις εικόνες και να προσπαθήσει να θυμηθεί τη σειρά που εμφανίστηκαν. - Να ακούσει μικρά ποιηματάκια που ομοιοκαταληκτούν και να τα επαναλάβει. - Να ακούσει τραγούδια και να τα επαναλάβει. - Όσο είστε έξω στο δρόμο ή στο αυτοκίνητο ζητήστε να απαντήσει σε ερωτήσεις παρατήρησης και μνήμης πχ. Πόσοι άντρες πέρασαν; Τι φορούσε η γυναίκα που είδαμε; - Το ίδιο μπορεί να γίνει και με μια σειρά φωτογραφιών. - Διαβάστε μια παράγραφο που να περιέχει ονόματα, ημερομηνίες, μέρη και ζητήστε να απομνημονεύσει και να επαναλάβει. - Ζητήστε να διαβάσει μια παράγραφο που να περιέχει ονόματα, ημερομηνίες, μέρη και ζητήστε να απομνημονεύσει και να επαναλάβει. Η ανάγνωση μπορεί να γίνεται άλλες φορές φωναχτά και άλλες σιωπηλά. - Να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με τη διαδρομή που έκανε πηγαίνοντας κάπου πχ. Από που πήγε, πως συνέχισε και που έφτασε. Tip: Όλα αυτά είναι μόνο κάποια παραδείγματα ασκήσεων μνήμης, προσοχής και παρατήρησης. Η εξάσκηση θα πρέπει να γίνεται με γνώμονα πάντα την ηλικία και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένα παιδί με Δυσλεξία/μαθησιακές δυσκολίες. Απευθύνονται: Σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας με ή χωρίς μαθησιακές δυσκολίες για ενίσχυση της μνήμης. Μπορούν να γίνουν από γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2013/04/15.html

Δημιουργήθηκε από την Boba, μια εταιρεία για μάρσιπους και βασίζεται στις απόψεις για την μητρότητα των μαμάδων που είναι μέλη της ηλεκτρονικής κοινότητας της εταιρείας. Τίτλος του υπέροχου αυτού βίντεο "Εσύ με έκανες μαμά". Θα σας συγκινήσει, θα σας ταξιδέψει στον κόσμο της μητρότητας και αν είστε ήδη μαμά θα ταυτιστείτε σίγουρα με τις εικόνες που θα δείτε και τις φράσεις που θα ακούσετε.