vicky86

Αναφέρονται τα 11 πιο συνηθισμένα μέρη που μπορεί να δεχτεί ένα παιδί λεκτική πχ. κοροϊδευτικά σχόλια ή σωματική βία πχ. σπρωξίματα, χτυπήματα. - Σχολικό λεωφορείο. - Σχολική τάξη. - Προαύλιο/διάλειμμα. - Διάδρομοι στο σχολείο. - Τουαλέτες. - Διαδρομή από το σπίτι στο σχολείο. - Διαδρομή από το σχολείο στο σπίτι. - Κατά την αναμονή στο κυλικείο. - Εκδρομή. - Μέρη που συχνάζουν τα παιδιά εκτός σχολείου πχ. πάρκα, παιδική χαρά - Μέρη σε κοινές εξωσχολικές δραστηριότητες με τα παιδιά που παρενοχλούν.πχ. ποδόσφαιρο, αγγλικά, φροντιστήριο, κολυμβητήριο Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/10/blog-post_18.html

Είναι σημαντικό το παιδί να αντιλαμβάνεται ότι κάτι προηγείται από κάτι άλλο. Αυτό σαν ικανότητα θα βοηθήσει στην χωρική και στην χρονική αλληλουχία. Το πριν και το μετά, προηγούμενο και επόμενο είναι έννοιες που αρκετά παιδιά μπορεί να μπερδεύουν και να να συγχέουν. Η αλληλουχία είναι η προμαθηματική έννοια που χρειάζεται να κατακτήσουν τα παιδιά πριν ακόμα μάθουν να μετρούν. Η αρίθμηση είναι ένα μοτίβο αριθμών που έχει συγκεκριμένη αλληλουχία. Δραστηριότητα: Αρχικά ξεκινάμε με μια απλή αλληλουχία 2 αντικειμένων τουβλάκι/κηρομπογιά, τουβλάκι/κηρομπογιά και το επαναλαμβάνουμε. Μην το δυσκολέψετε από την αρχή και βάλετε πολλά αντικείμενα. Βάζετε τα αντικείμενα στο τραπέζι ή στο πάτωμα για να μπορούν να βλέπουν και να έχουν άνεση κινήσεων και φτιάχνετε αυτό το απλό μοτίβο. Αρχικά ζητάτε να κατονομάσουν αυτά που βλέπουν και έπειτα αν μπορούν να τα αντιγράψουν. Δεν πειράζει αν δεν μπορούν από την αρχή! Υλικά: Διάφορα συγκεκριμμένα υλικά (τουβλάκια, κηρομπογιές, πλαστικά ζωάκια, ξυλομπογιές κα.) Λεξιλόγιο: Λέξεις που να δηλώνουν χωρική/χρονική διαδοχή: αρχή, πριν, επόμενο, αντιγράφω, τέλος, μετά, πρώτο, δεύτερο κτλ. Απευθύνεται: Για παιδιά από 3 χρονών που βρίσκονται στο στάδιο της κατάκτησης της αλληλουχίας ως προμαθηματική έννοια και σαν παιχνίδι ενίσχυσης σε παιδιά με μαθησιακά προβλήματα/Δυσλεξία που δυσκολεύονται στην διαδοχή. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/11/blog-post_13.html

Σύμφωνα με τους ειδικούς αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό, στην αυξημένη χρήση θεραπειών αντιμετώπισης της υπογονιμότητας. Ενώ στην δεκαετία του 1980, στις ΗΠΑ, μόνο μία στις 53 κυήσεις ήταν δίδυμη, σήμερα είναι μία στις 30. Δείτε ορισμένα ενδιαφέρονται στοιχεία για τα δίδυμα που σίγουρα δεν γνωρίζατε: - Οι αιτίες της δίδυμης κύησης προέρχονται πάντα από τη μητέρα. Συγκεκριμένα, τα δίδυμα αγόρια δεν πρόκειται να γίνουν κι αυτά μπαμπάδες διδύμων, εκτός αν οι γυναίκες τους έχουν γενετική προδιάθεση. - Τα πανομοιότυπα δίδυμα, παρόλο που μοιράζονται το ίδιο DNA, έχουν διαφορετικά δαχτυλικά αποτυπώματα. - Το 22% των διδύμων είναι αριστερόχειρες. - Η Νιγηρία είναι η χώρα με τις περισσότερες γεννήσεις διδύμων παγκοσμίως, ενώ γενικά τα δίδυμα που γεννιούνται χωρίς εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πιο συχνό φαινόμενο στην αφρικανική φυλή. - Η Κίνα έχει τις λιγότερες γεννήσεις διδύμων στον κόσμο. - Τα περισσότερα δίδυμα γεννιούνται στην 37η εβδομάδα της κύησης. - Τα δίδυμα μπορούν να γεννηθούν με φυσιολογικό τοκετό, αν και η πιθανότητα καισαρικής είναι πολύ αυξημένη. - Οι γυναίκες, που είναι αποκλειστικά χορτοφάγοι, έχουν λιγότερες πιθανότητες να γεννήσουν δίδυμα. - Κατά μέσο όρο κάθε βρέφος ζυγίζει περίπου 2,5 κιλά, ενώ δεν έχουν και τα δύο μωρά το ίδιο βάρος. - Πολλές από τις απλές κυήσεις είναι στην πραγματικότητα κυήσεις, που ξεκίνησαν ως δίδυμες, αλλά το ένα έμβρυο χάθηκε σε αρχικό στάδιο. onmed.gr

Η ικανότητα της ταξινόμησης είναι μια πολύ βασική προμαθηματική διαδικασία που χρειάζεται να κατακτήσει το παιδί από νωρίς. Πρόκειται για το πρώτο βήμα πριν την βασική αριθμητική. Με την κατηγοριοποίηση οι πληροφορίες που λαμβάνει θα γίνουν γνώσεις που θα μπορεί να τις ανακαλεί και να τις χρησιμοποιεί όπου χρειάζεται. Ένα τέτοιο γνωστικό παιχνίδι για μικρά αλλά και μεγαλύτερα παιδιά που δυσκολεύονται στην κατηγοριοποίηση είναι το: "Τι βυθίζεται και Τι επιπλέει". Μπορεί να γίνει την ώρα του μπάνιου, στην αυλή, σε μια λεκάνη, στη θάλασσα. Υλικά: μια λεκάνη με νερό ή στη μπανιέρα την ώρα που κάνετε μπάνιο στο παιδί, διάφορα αντικείμενα που επιπλέουν ή βυθίζονται (φτερό, φελός, συνδετήρας, καλαμάκι, πέτρα, κέρμα, μπάλα από βαμβάκι, πλαστικό τουβλάκι, χαρτί κτλ) Δραστηριότητα: Προτρέπετε το παιδί να πειραματιστεί ρίχνοντας τα αντικείμενα στο νερό και του κάνετε ερωτήσεις: "Ποιο επιπλέει και Ποιο όχι;", "Τι διαφορετικό έχει το αντικείμενο που επιπλέει από αυτό που δεν επιπλέει;" και μαζί τονίζετε αυτές τις διαφορές δηλ. "Βλέπεις αυτό είναι πιο ελαφρύ, βαρύ, μεγάλο, μικρό κτλ"; Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά από 3 χρονών και πάνω σαν μια διασκεδαστική στιγμή την ώρα του μπάνιου ή σαν ένα γνωστικό παιχνίδι μέσα στην ημέρα. Απαραίτητο σε παιδιά με Ανωριμότητα και σε παιδιά με Δυσαριθμησία και άλλες μαθησιακές δυσκολίες που θέλουν να εξασκηθούν στην ταξινόμηση. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/02/blog-post_15.html

Στη συγκεκριμένη μελέτη συμμετείχαν 36 μωρά, που ήταν υγιή, αλλά είχαν γεννηθεί πριν την 32η εβδομάδα (σύμφωνα με την Αμερικάνική Ένωση Μαιευτήρων Γυναικολόγων, ένα έμβρυο θεωρείται τελειόμηνο αν γεννηθεί μεταξύ 39ης και 41ης εβδομάδας κύησης). Για τους σκοπούς της συγκεκριμένης έρευνας, τα μωρά φορούσαν ειδικά γιλέκα, εξοπλισμένα με συσκευές, που κατέγραφαν και ανέλυαν τις συζητήσεις και το θόρυβο στο χώρο γύρω από αυτά για περισσότερες από 16 ώρες. Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν την 32η και την 36η εβδομάδα και οι μετρήσεις έδειξαν ότι τα μωρά είχαν εκτεθεί σε περισσότερες ομιλίες την 36η εβδομάδα, καθώς και ότι το μέγεθος της έκθεσης κυμαινόταν μεταξύ των 144 και 26 χιλιάδων λέξεων. Στη δεύτερη φάση της έρευνας πραγματοποιήθηκαν ειδικά αναπτυξιακά τεστ, όταν τα μωρά έφτασαν τους 7 και τους 18 μήνες. Οι ερευνητές βρήκαν έπειτα από τις απαραίτητες προσαρμογές ότι τα βρέφη που είχαν εκτεθεί σε περισσότερες λέξεις την 32η εβδομάδα, παρουσίασαν μια διαφορά 12% στα γλωσσικά τους σκορ. Επιπλέον, καταγράφηκε 20% διαφορά στα σκορ επικοινωνίας τους όταν έφτασαν τους 18 μήνες ζωής. Φάνηκε, λοιπόν, ότι η αυξημένη επικοινωνία των ενηλίκων στη ΜΕΘΝ σχετιζόταν με υψηλότερα ποσοστά στα γλωσσικά και τα νοητικά τεστ. newsbeast.gr

Η μελέτη δείχνει για πρώτη φορά ότι το συνεχώς επιδεινούμενο πρόβλημα του εκφοβισμού- «bullying» μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις για την ψυχική- νοητική και τη σωματική υγεία του παιδιού σε βάθος χρόνου και όχι μόνο βραχυπρόθεσμα, ιδίως αν το παιδί πέφτει συστηματικά θύμα λεκτικής και σωματικής βίας εκ μέρους άλλων παιδιών. Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής "Pediatrics", σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, μελέτησαν σχεδόν 4.300 μαθητές δημοτικού και γυμνασίου και διαπίστωσαν ότι περίπου το 30% έπεφταν θύμα εκφοβισμού στο σχολείο (σπρωξιές, ξύλο, βρισιές κ.ά.). Η έρευνα (που δεν συμπεριέλαβε τον online εκφοβισμό στο διαδίκτυο) αξιολόγησε τη σωματική και ψυχική υγεία όλων των παιδιών και βρήκε ότι όσα ποτέ δεν είχαν υπάρξει θύματα εκφοβισμού, ήταν τα πιο υγιή από ψυχολογική άποψη, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο. Όμως ακόμη και τα παιδιά που κάποτε πριν από πολλά χρόνια, είχαν γνωρίσει «στο πετσί τους» τον εκφοβισμό, αλλά όχι πρόσφατα, συνέχιζαν να εμφανίζουν ψυχικά τραύματα, αν και όχι στον ίδιο βαθμό με όσα παιδιά συνέχιζαν χωρίς διακοπή να βιώνουν τέτοια βία. Τα παιδιά που ήσαν θύματα συνεχούς εκφοβισμού σε όλες τις τάξεις του σχολείου, ήσαν αυτά με τη μεγαλύτερη επιδείνωση της ψυχικής- νοητικής υγείας τους σε βάθος χρόνου, καθώς δεν ένιωθαν καλά με τον εαυτό τους, είχαν χαμηλή αυτοεκτίμηση και τάση για κατάθλιψη. «Οι συνέπειες του εκφοβισμού μπορούν να δράσουν σαν χιονοστιβάδα με το πέρασμα του χρόνου», δήλωσε η ερευνήτρια. Τα παιδιά που βιώνουν τον εκφοβισμό σε πάνω από μια τάξεις στο σχολείο, έχουν και τα πιο σοβαρά προβλήματα στο μέλλον. «Η έρευνα δικαιολογεί την άμεση και έγκαιρη παρέμβαση για την αντιμετώπιση του εκφοβισμού», δήλωσε η Αμερικανίδα ψυχολόγος. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το πρώτο βήμα για τους γονείς είναι μέσω του διαλόγου να καταφέρουν να πείσουν το παιδί τους να μιλήσει ανοιχτά για το πρόβλημά του, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Οι γονείς επίσης πρέπει να έχουν το νου τους για τυχόν σωματικά σημάδια, όπως γρατζουνιές ή μώλωπες στο σώμα του παιδιού τους (ιδίως στα μικρότερης ηλικίας), καθώς και για ξαφνικές αλλαγές στη συμπεριφορά του, όπως να μην θέλει να πάει σχολείο, να δείχνει αγχωμένο, φοβισμένο ή λυπημένο. Κατ’ εξοχήν ομάδα κινδύνου να πέσουν θύματα εκφοβισμού, είναι παιδιά παχύσαρκα, με κάποια κινητική ή άλλη αναπηρία, καθώς και τα ομοφυλόφιλα. Επίσης, τα συνεσταλμένα και εσωστρεφή παιδιά είναι πιο ευάλωτα. real.gr

Ο Owen Howkins που είναι μόλις επτά ετών, πάσχει από το σύνδρομο Schwartz-Jampel, μια κατάσταση που αφήνει τους μύες σε μια μόνιμη κατάσταση έντασης. Ο νεαρός είπε ότι η ζωή του άλλαξε όταν οι γονείς του του επέτρεψαν να κρατήσει τον Haatchi, ένα σκύλο με τρία πόδια ο οποίος επέζησε από το χτύπημα ενός τρένου όταν κακοποιοί το είχαν δέσει πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή! «Πριν από την άφιξή του, ο Όουεν δεν ήθελε να βγαίνει καθόλου έξω - ήταν σχεδόν αγοραφοβικός,» δήλωσε η μητέρα του παιδιού. «Ο Όουεν φοβόταν τους ξένους αλλά τώρα θέλει να μιλάει σε όλους γιατί ο Haatchi θέλει να είναι έξω όλη την ώρα και να παίζει. Η διαφορά που βλέπουμε απλά δεν περιγράφεται με λέξεις!» Η ιστορία τους έχει γίνει τώρα βιβλίο, ενώ Haatchi θα λάβει ένα βραβείο από το Διεθνές Ταμείο για την καλή μεταχείριση των ζώων από τη Βουλή των Λόρδων την ερχόμενη εβδομάδα. «Νιώθω πολύ χαρούμενος», λέει ο Όουεν. «Άλλαξε τη ζωή μου. Δεν φοβάμαι τους ξένους τώρα ». Δείτε το βίντεο newsbomb.gr

Τι μπορείτε να κάνετε για να μείνετε όλοι ευχαριστημένοι και να προλάβετε μια κακιά εξέλιξη αυτής της όμορφης βόλτας; Σεβαστείτε τα όρια και της ανάγκες του παιδιού Τα μικρά παιδάκια κουράζονται εύκολα και έχουν αρκετές ανάγκες. Φροντίστε να είναι ξεκούραστα, να έχουν κοιμηθεί αρκετά νωρίτερα και φυσικά να έχουν φάει. Να είστε εφοδιασμένες με ένα μικρό σνακ και φυσικά νεράκι ή χυμό. Αποφύγετε να βγαίνετε για ψώνια σε ώρες αιχμής Πιθανόν η πολυκοσμία και η φασαρία να ταλαιπωρήσει το παιδάκι σας και να το κάνει ανήσυχο. Όταν συμβεί αυτό μη το ζορίσετε να ακολουθήσει γιατί το μόνο που θα καταφέρετε θα είναι να κάνετε το κλίμα ακόμα πιο εκρηκτικό. Κάντε ένα διάλειμμα από τα ψώνια, πάρτε το μια αγκαλίτσα και κάντε μια βόλτα έξω στον καθαρό αέρα. Όσο κι αν το πρόγραμμά σας είναι φορτωμένο και οι ώρες περιορισμένες για έξοδο προσπαθήστε να μη βγαίνετε έξω σε ώρες που υπάρχει μεγάλη κίνηση. Είναι εξουθενωτικό τόσο για εσάς όσο και για το παιδί σας. Καλοί λογαριασμοί πριν από την έξοδο Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού μας φροντίζουμε να κάνουμε μια ξεκάθαρη συζήτηση πριν την βόλτα για ψώνια. Καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε στο παιδί για ποιο λόγο πάμε να αγοράσουμε κάτι, τι θα αγοράσουμε και πόσα χρήματα μπορούμε να ξοδέψουμε. Κάντε το "όχι" να ακουστεί σαν "ναι" Συνήθως τα παιδάκια τα θέλουν όλα και ζητάνε επίμονα τα πάντα. Κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να προσέξουμε είναι πως πρέπει να πούμε το "όχι". Ένα απλό "όχι, βάλε πίσω αυτό που πήρες" θα πεισμώσει το παιδάκι και θα συνεχίσει να το ζητάει επίμονα μέχρι να βάλει τα κλάματα και τις τσιρίδες για να σας καταφέρει να πείτε το ναι. Σε αυτό το κομμάτι θα πρέπει να φερθείτε πιο διπλωματικά. Κάντε το όχι να ακουστεί σαν ναι λέγοντας "Τι όμορφο είναι αυτό το παιχνίδι. Να το θυμηθείς να το γράψουμε στη λίστα με τα ψώνια και να το πάρουμε την επόμενη φορά". Όταν ο θυμός και η αυστηρότητα γίνουν γλυκύτητα και χαμόγελο, τα αποτελέσματα θα είναι εξαιρετικά. Διασκέδαση Φροντίζουμε να συνδυάζουμε την έξοδο για ψώνια με κάτι που ξέρουμε πως σίγουρα θα ευχαριστήσει το παιδάκι μας. Μια στάση για φαγητό ή γλυκό και μια βόλτα σε ένα μέρος που μπορεί να παίξει, θα ικανοποιήσει το παιδάκι και η εμπειρία για ψώνια θα μείνει στο μυαλουδάκι του διασκεδαστική. Συμμετέχουμε όλοι στα ψώνια Απολαμβάνουμε την κοινή μας βόλτα και χαιρόμαστε ο ένας την με την παρέα του άλλου. Αφήνουμε το παιδάκι να συμμετέχει στα ψώνια ρωτώντας τη γνώμη του για κάτι που θέλετε να αγοράσετε και σεβόμαστε την τελική του επιλογή. Μπορούμε να μετατρέψουμε τα ψώνια σε μια ευχάριστη και ανταποδοτική διαδικασία, κάνοντας το παιδάκι μας να νιώσει χρήσιμο. Μερικές υπέροχες ιδέες είναι να του ζητήσουμε να μας βοηθήσει τοποθετώντας τα ψώνια στο καρότσι και να μας κατευθύνει διαβάζοντας τη λίστα με τα ψώνια. Κοιτάμε χωρίς να αγγίζουμε Τα παιδάκια είναι τόσο περίεργα που θέλουν να αγγίζουν και να επεξεργάζονται ότι βλέπουν. Αν τραβήξει κάτι από το ράφι μη το μαλώσετε. Αφήστε το να το πιάσει καλά με τη δικιά σας βοήθεια και εξηγήστε του πως πρέπει να το κοιτάμε κανονικά και να μη το πιάνουμε γιατί αν θα πέσει από τα χεράκια του θα σπάσει. Όταν το παιδί φτάσει στα όρια Αν παρόλα αυτά το παιδάκι δε θέλει να συνεχίσει άλλο τα ψώνια μαζί μας και ξεπεράσει τα όρια αρχίζοντας να κλαίει και να φωνάζει, σεβαστείτε το. Να θυμάστε πως όταν δείχνετε κατανόηση και σέβεστε τα θέλω και τις ανάγκες του παιδιού σας, την επόμενη φορά θα σας ανταμείψει με περισσότερη υπομονή και ίσως να γίνει πιο ανεκτικό σε μια πολύωρη βόλτα.

Το ιδιότροπο παιδί στηρίζετε στους γονείς, είναι ανίκανο να αποδεχθεί την άρνηση, εξαρτάται από τη μητέρα και τον πατέρα και δεν μπορεί να αποκτήσει αυτονομία. Αυτό μπορεί να το κάνει γιατί εμείς ως γονείς είμαστε στο έλεος των ιδιοτροπιών του, ή γιατί το προσέχουμε πολύ λίγο. Είναι σχεδόν αδύνατο να κακομάθουμε ένα παιδί από το πρώτο έτος της ηλικίας του, εκτός εάν δεν το αφήνουμε ποτέ μόνο του και καθόμαστε πάντα κοντά του υπερβάλλοντας στη φυσιολογική του ανάγκη για φροντίδα, τόσο που στη συνέχεια να το κάνουμε να απαιτεί ασταμάτητα αυτή την προσοχή με προσφυγή στα καπρίτσια, στα κλάματα και στις φωνές. Η αντίθετα αν δεν του δείχνουμε την απαραίτητη φροντίδα και δεν ασχολούμαστε μαζί του παρά μόνο για να το ταΐσουμε και να το αλλάξουμε. Στο σύνολο των περιπτώσεων, το παιδί δεν γίνεται ιδιότροπο εάν στη διάρκεια της ημέρας δέχεται μια αξιόλογη στοργή, προσοχή, διαθεσιμότητα, αλλά εάν το αφήσουμε μόνο για μερικές ώρες. Είναι καθήκον των γονέων να βρουν το σωστό τρόπο και να τροποποιούν την κύρια συμπεριφορά του σε σχέση με την ηλικία του. Εάν ένα νεογνό κλαίει επειδή πονάει, το κρατάμε στα χέρια και το νανουρίζουμε μέχρι να του περάσει ο πόνος. Εάν ένα παιδί 3 χρονών γρατζουνισθεί, του δείχνουμε κατανόηση και κάνουμε ότι είναι δυνατό για να αισθανθεί καλύτερα, αλλά μειώνουμε στο ελάχιστο τη σοβαρότητα του ατυχήματος, προτρέποντάς το να ενδιαφερθεί για κάτι άλλο και μη δίνοντας μεγάλη προσοχή στα δάκρυά του. Ένα από αυτά που πρέπει να αναφερθούν για να μη γίνει το παιδάκι κακομαθημένο και ιδιότροπο, είναι να το προσέχουμε κυρίως όταν είναι χαρούμενο και όλα πηγαίνουν καλά, με τέτοιο τρόπο που να μην αισθάνεται την ανάγκη να δώσει σημασία σε οποιοδήποτε αρνητικό γεγονός με κλάματα και καπρίτσια για να αποσπάσει την προσοχή και τα χάδια των γονέων. Εάν το κάνουμε να πιστέψει ότι οι γονείς έχουν χρόνο γι' αυτό μόνο όταν κλαίει, τότε το παιδί γίνεται κλαψιάρικο και κακομαθημένο. Ακόμα και όταν παίζει το παιδί ήρεμο και ήσυχο, πρέπει να το προσέχουμε και να ενδιαφερόμαστε για αυτό που κάνει.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.) ένα στα έξι ζευγάρια παρουσιάζει πρόβλημα στο να συλλάβει παιδί, ενώ ένα στα δέκα χρειάζεται ιατρική βοήθεια και αναμφισβήτητα αυτά τα ποσοστά είναι πολύ μεγαλύτερο από ό,τι παλαιότερα. Η απόφαση δηλαδή για την απόκτηση ενός παιδιού, όταν παρθεί, δεν είναι απαραίτητο να καταλήξει αυτομάτως στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Υπογονιμότητα ονομάζεται η αδυναμία σύλληψης μετά από έναν χρόνο φυσιολογικών, ελεύθερων, τακτικών σεξουαλικών επαφών. Προσοχή όμως, υπογονιμότητα σε καμμία περίπτωση δε σημαίνει και στειρότητα. Η στειρότητα είναι ένας όρος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις ζευγαριών που δεν έχουν καμιά απολύτως πιθανότητα, με την χρήση οποιασδήποτε θεραπευτικής αγωγής, να επιτύχουν σύλληψη. Αντίθετα, ο όρος υπογονιμότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κάθε ζευγάρι που, αν και φαινομενικά αδυνατεί να τεκνοποιήσει, στην πραγματικότητα, με την χρήση κατάλληλων θεραπευτικών χειρισμών, είναι σε θέση τελικά να επιτύχει κύηση. Η υπογονιμότητα μπορεί να χωριστεί σε δύο τύπους. Προτοπαθής, όταν δεν υπάρχει προηγούμενη εγκυμοσύνη. ( περίπου 40% των περιπτώσεων). Δευτεροπαθής, όταν υπάρχει προηγούμενη εγκυμοσύνη, οποιοδήποτε και αν ήταν το αποτέλεσμα αυτής. (περίπου 60% των περιπτώσεων). Αν και η υπογονιμότητα από μόνη της δεν απειλεί την υγεία, ωστόσο έχει σοβαρές επιπτώσεις στη ψυχική υγεία των ζευγαριών. Πότε πρέπει να συμβουλευθείτε το γιατρό Αυτό εξαρτάται άμεσα από την ηλικία της γυναίκας. Εάν είναι πάνω από 35 χρόνων και προσπαθεί σωστά για έξι μήνες χωρίς αποτέλεσμα, πρέπει να απευθυνθεί σε κάποιο γιατρό. Και αυτό κυρίως για να κερδίσει χρόνο καθώς, έστω και αν τελικά δεν έχει κάποιο πρόβλημα, η προχωρημένη ηλικία και μόνο είναι ικανή να τη δυσκολέψει αφάνταστα. Πρέπει να γνωρίζετε ότι η γυναικεία γονιμότητα αρχίζει να μειώνεται μετά την ηλικία των 30 ετών και επιδεινώνεται από την ηλικία των 35 ετών. Εάν όμως η γυναίκα είναι νεότερη, το ζευγάρι μπορεί να περιμένει προσπαθώντας φυσιολογικά μέχρι και ένα χρόνο. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί ότι το πρόβλημα αυτό αφορά εξίσου και τους δύο συντρόφους. Απο παλιά η υπογονιμότητα είχε αποδοθεί στον γυναικείο παράγοντα, όμως στην πραγματικότητα ο ανδρικός παράγοντας ευθύνεται εξίσου. Πιο συγκεκριμένα :στο 40% των περιπτώσεων το αίτιο εντοπίζεται στην γυναίκα, στο 40% στον άνδρα, ένα 10% και στους δύο και το υπόλοιπο 10% το αίτιο της υπογονιμότητας είναι ανεξήγητο. Για το λόγο αυτό, σε κάθε συζήτηση ή θεραπευτικό χειρισμό που αφορά το πρόβλημα της υπογονιμότητας κρίνεται απαραίτητη η ουσιαστική συμμετοχή και των δύο συντρόφων.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, στην Καλιφόρνια, αναφέρουν ότι, πέραν της συχνής ομιλίας, η 10λεπτη ανάγνωση μιας ιστοριούλας πριν από τον ύπνο, θα μπορούσε να ενισχύσει τις μαθησιακές ικανότητες των παιδιών, οδηγώντας σε καλύτερους βαθμούς στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο και μακροπρόθεσμα σε μια καλή θέση εργασίας και σε έναν ευτυχισμένο γάμο. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η παρακολούθηση τηλεόρασης δεν προσφέρει κάτι στα μικρά παιδιά, ως προς την καλλιέργεια και την κατανόηση της γλώσσας. Αντίθετα, τα βιβλία χάρη στην πλούσια γλώσσα που περιέχουν φαίνεται να εξάπτουν την φαντασία των παιδιών, ενώ παράλληλα ενεργοποιούν τη μνήμη τους με τρόπο ώστε να είναι σε θέση να ακολουθούν την πλοκή της ιστορίας. «Η επίδραση της ομιλίας στα μικρά παιδιά είναι τόσο σημαντική που θα πρέπει να θεωρείται ισάξια με εκείνη της διατροφής» αναφέρει χαρακτηριστικά η ψυχολόγος δρ Αν Φέρναλντ. «Οι γονείς που επιθυμούν λοιπόν το παιδί τους να πάει καλά στο σχολείο, καλά θα κάνουν να του μιλάνε πολύ όταν είναι μικρό. Η ευθύνη μας απέναντι στο παιδί μας είναι να το ταΐζουμε και να φροντίζουμε να είναι καθαρό και ασφαλές. Νομίζω ότι πλέον υπάρχουν αρκετές επιστημονικές αποδείξεις που υποδεικνύουν ότι στη λίστα θα πρέπει να προστεθεί ακόμα κάτι: η εκμάθηση από τη βρεφική ηλικία. Πολύ προτού το παιδί αρχίσει να μιλάει, “ρουφάει” πληροφορίες σχετικές με τη γλώσσα» τονίζει η ειδικός. Προφορικά ερεθίσματα «χτίζουν» αστραπιαία αντίληψη Μέσα από μια σειρά μελετών σε μωρά, οι Αμερικανοί επιστήμονες εντόπισαν μεγάλη διαφορά ως προς την ταχύτητα επεξεργασίας της γλώσσας ανάμεσα σε παιδιά των οποίων οι γονείς τούς μιλούσαν πολύ από νωρίς και σε άλλα που δεν είχαν τα ίδια προφορικά ερεθίσματα από τόσο μικρή ηλικία. Η ταχύτητα ως προς την επεξεργασία της γλώσσας, κατά τους επιστήμονες, είναι πολύ σημαντική καθώς ενισχύει την αντίληψη και επιτρέπει στον εγκέφαλο να περνάει στην επόμενη λέξη ή στα επόμενα ερεθίσματα που ακολουθούν. «Ουσιαστικά είναι σαν να χτίζει κανείς έναν εγκέφαλο ο οποίος δημιουργεί έννοιες, εικόνες και σκέψεις οι οποίες έχουν παρέλθει αλλά και άλλες που πρόκειται να ακολουθήσουν» λέει η δρ Φέρναλντ.

http://i.imgur.com/HiUZfhM.jpg http://i.imgur.com/JVUu4Fk.jpg http://i.imgur.com/VODyu2G.jpg http://i.imgur.com/4QxLrge.jpg http://i.imgur.com/yNqTNTy.jpg http://i.imgur.com/14JP2ea.jpg http://i.imgur.com/51x8Wpa.jpg http://i.imgur.com/CQjCvlG.jpg http://i.imgur.com/AIVo0J5.jpg http://i.imgur.com/Y8RR055.jpg http://i.imgur.com/AowvKAI.jpg http://i.imgur.com/0LzmD2s.jpg http://i.imgur.com/amR83EA.jpg http://i.imgur.com/HXKPFJq.jpg http://i.imgur.com/mYFk1pH.jpg http://i.imgur.com/cuL7mLe.jpg http://i.imgur.com/QxeA1hF.jpg http://i.imgur.com/5Nlgq1H.jpg http://i.imgur.com/Lq7sqhY.jpg blog.littleladybird

Μπορεί όταν οι γονείς μιλάνε στο μωρό τους τραγουδιστά και «μωρουδίστικα» να κερδίζουν την προσοχή του, όμως ο καλύτερος τρόπος εκπαίδευσης του παιδιού είναι να του απευθύνονται ως ενήλικα, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το λεξιλόγιο και τη δομή των προτάσεων, υποστηρίζουν ψυχολόγοι. «Δεν συνδέεται με το πόσο πολύ του μιλάτε, αλλά με το τί του λέτε. Ο λόγος πρέπει να είναι πλούσιος και σύνθετος», εξηγεί η Έρικα Χοφ, ψυχολόγος στο πανεπιστήμιο Florida Atlantic. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το να μιλάμε στα μωρά έχει τόσο μεγάλη σημασία, ώστε τα παιδιά που προέρχονται από λιγότερο προνομιακό κοινωνικό περιβάλλον, όπου ο λόγος δεν είναι αρκετά ανεπτυγμένος τείνουν να έχουν χειρότερες σχολικές επιδόσεις. Οι επιδόσεις στις τυποποιημένες γλωσσικές ασκήσεις στις οποίες υποβάλλονται παιδιά από γονείς χαμηλού εισοδήματος και περιορισμένης μόρφωσης μόλις φθάσουν στην ηλικία των πέντε ετών, είναι αντίστοιχες τρίχρονων προνομιούχων παιδιών. Αυτές οι διαφορές μπορούν να εντοπιστούν και στον εγκέφαλο, υποστηρίζει η νευρολόγος και παιδίατρος του πανεπιστημίου Columbia Κίμπερλι Νομπλ. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς τα πρώτα χρόνια της ζωής. Μέχρι την ηλικία των τριών ετών, το παιδί έχει σχηματίσει ένα τρισεκατομμύριο νευρικές συνδέσεις, οι σύνδεσμοι μεταξύ των κυττάρων που ευθύνονται για όλες τις εγκεφαλικές λειτουργίες: από την απομνημόνευση των στίχων ενός τραγουδιού μέχρι την κίνηση να πιάσεις ένα ξύλο. Η Νομπλ και οι συνεργάτες της σύγκριναν τους εγκεφάλους παιδιών χαμηλού κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου με εκείνους παιδιών από γονείς με μεγάλη ακαδημαϊκή μόρφωση και υψηλόμισθους. Ενώ δεν εντόπισαν διαφορές στα γνωστικά συστήματα που συνδέονται με τις κοινωνικές δεξιότητες και τη μνήμη, οι μεγαλύτερες ανισότητες βρίσκονταν στις εγκεφαλικές δομές που συνδέονται με την ανάπτυξη της γλωσσικής ικανότητας. Η Αν Φέρναλντ, ψυχολόγος του πανεπιστημίου Stanford, διαπίστωσε ότι οι διαφορές στις γλωσσικές ικανότητες μπορεί να παρατηρηθούν ήδη από την ηλικία των 18 μηνών. Μέχρι τα δεύτερα γενέθλια του παιδιού, το χάσμα (μεταξύ των δύο κατηγοριών) έχει διευρυνθεί ήδη κατά έξι μήνες. Η Φέρναλτ και οι συνεργάτες της κατέγραψαν τα καθημερινά ακούσματα μίας ομάδας ισπανόφωνων παιδιών από οικογένειες με χαμηλό εισόδημα. Διαπίστωσαν ότι τα παιδιά δεν κέρδιζαν τίποτα από το να ακούν απλώς τους γονείς ή εκείνους που τα φρόντιζαν να μιλούν μεταξύ τους, αλλά το αληθινό κέρδος παρατηρούνταν όταν οι γονείς απευθύνονταν στα παιδιά τους. Η Φέρναλντ είπε στους δημοσιογράφους ότι είναι πολύ σημαντικό οι γονείς χαμηλού εισοδήματος να μάθουν να μιλούν στα παιδιά τους και πρόσθεσε ότι «υπάρχουν πολλές απόψεις για το αν πρέπει ή δεν πρέπει να μιλάμε στα παιδιά μας, σε κάποιους πολιτισμούς δεν πρέπει». Ένα πιλοτικό πρόγραμμα που εφαρμόζει η ίδια στο Σαν Χοσέ, σύμφωνα με το οποίο οι λατινοαμερικάνες μητέρες μαθαίνουν να μιλούν στα παιδιά τους, έχει αποφέρει σημαντικά αποτελέσματα. «Μέχρι τα δύο τους χρόνια, τα παιδιά από μητέρες που ασχολούνται περισσότερο αναπτύσσουν πλουσιότερο λεξιλόγιο και επεξεργάζονται πιο αποτελεσματικά τον προφορικό λόγο», δήλωσε, όπως μεταδίδει το ΑΜΠΕ. Από την πλευρά της η Χοφ επισημαίνει ότι ενώ οι ισπανόφωνοι γονείς μπορεί να θέλουν να προετοιμάσουν τα παιδιά τους για το σχολείο μιλώντας τους στα αγγλικά, είναι συνήθως προτιμότερο να τους μιλούν στη μητρική τους γλώσσα. Μία μελέτη που πρόκειται να παρουσιάσει η ίδια σήμερα δείχνει ότι όταν οι ίδιοι οι γονείς δεν γνωρίζουν πολύ καλά μία δεύτερη γλώσσα, δεν μπορούν και να την διδάξουν στα παιδιά τους. Αντίθετα, καταλήγουν να περιορίζουν τη συνολική γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών τους, αφού δεν καταφέρνουν να τα εκθέσουν στη χρήση πιο σύνθετου λόγου. Οι γονείς που επιθυμούν να αποκτήσουν τα παιδιά τους δίγλωσση εκπαίδευση, πρέπει να γνωρίζουν ότι «η εκμάθηση δύο γλωσσών είναι κάτι το εξαιρετικό, αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δεν γίνεται εύκολα. Δεν μαθαίνει κάποιος το ίδιο γρήγορα δύο γλώσσες όσο μαθαίνει μία», επισημαίνει η Χοφ. newsbeast.gr

Τι γίνεται λοιπόν, στην περίπτωση που η δασκάλα ενημερώσει ότι το παιδί δεν τα καταφέρνει στα μαθήματά του, ότι δεν τα πάει καλά, ότι δεν είναι καλός μαθητής; Οι γονείς συνήθως απορούν, δεν κατανοούν γιατί το παιδί τους παρόλο που είναι ένα έξυπνο παιδί δεν τα καταφέρνει να είναι καλός μαθητής, μπορεί να θυμώνουν, να απογοητεύονται, να πανικοβάλλονται. Ωστόσο, η κατάσταση δεν είναι δραματική. Η χαμηλή επίδοση μπορεί να είναι μια προσωρινή δυσκολία που θα ξεπεραστεί μέσα στη χρονιά και δεν προδιαγράφει ένα ζοφερό μέλλον για το παιδί. Σημαντικό είναι αρχικά να κατανοηθούν οι λόγοι που το παιδί δεν τα καταφέρνει στα μαθήματα. Γι’ αυτό οι γονείς, και οι δύο μαζί, αν είναι δυνατόν, θα ήταν καλό να κάνουν μια συνάντηση με το δάσκαλο, όπου θα μπορέσουν να μιλήσουν μαζί του αναλυτικά για τις δυσκολίες του παιδιού, να κάνουν ερωτήσεις και να ακούσουν τις προτάσεις του. Το παιδί θα ήταν καλό να είναι ενήμερο ότι οι γονείς θα συνεργαστούν με το δάσκαλο ώστε να το βοηθήσουν και δεν θα πρέπει να το εκλάβει ως τιμωρία ή απειλή. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους ένα «πρωτάκι» μπορεί να έχει χαμηλή επίδοση στα μαθήματα. Αρχικά, θα πρέπει να σκεφτούμε την περίπτωση να είναι πιο μικρό από τα παιδιά της τάξης του, να έχει ξεκινήσει, δηλαδή, πιο νωρίς το δημοτικό. Σε αυτή την περίπτωση ίσως δεν έχει ωριμάσει ακόμα αρκετά ή δεν είναι ακόμα αυτόνομο και κουράζεται πιο εύκολα από τους συμμαθητές του, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να ακολουθήσει την τάξη του. Ίσως ο λόγος του δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα καλά, δεν είναι δηλαδή, στο επίπεδο των άλλων παιδιών και αυτό το δυσκολεύει. Μπορεί να μην έχει καταλήξει ακόμα αν είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας και αποσυντονίζεται εύκολα. Ίσως δεν νιώθει άνετα με το σώμα του, είναι κάπως αδέξιο, ντροπαλό και δεν συμμετέχει στα ομαδικά παιχνίδια. Ή ακόμα, θέλει συνέχεια να κινείται, είναι γεμάτο ενέργεια και δυσκολεύεται να καθίσει ακίνητο και να συγκεντρωθεί. Τα παραπάνω είναι λόγοι που αφορούν το ίδιο το παιδί. Υπάρχουν ακόμα, και κάποιες περίοδοι ή καταστάσεις στη ζωή ενός παιδιού που μπορεί να το δυσκολεύουν γενικά και αυτό να εκφράζεται και στην επίδοση στα μαθήματα. Τέτοιες καταστάσεις μπορεί να είναι μια μετακόμιση, η γέννηση ενός αδελφού ή μιας αδελφής, ένας χωρισμός των γονιών, ένας θάνατος ή μια αρρώστια στο σπίτι. Μερικές φορές οι ίδιοι οι γονείς, χωρίς να το θέλουν, συμβάλλουν στη χαμηλή επίδοση του παιδιού τους. Κάτι που συμβαίνει συχνά είναι οι γονείς να έχουν στο μυαλό τους ένα ιδανικό πρότυπο που επιθυμούν να το δουν να ακολουθεί και ασκούν πίεση στο παιδί. Αυτό μπορεί να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα, με το παιδί να αντιδρά. Επίσης, η υπερβολική εστίαση και οι έπαινοι για τους βαθμούς και την ευφυΐα του δεν είναι βοηθητικά. Το παιδί παίρνει το μήνυμα ότι η αξία του μετριέται με τους βαθμούς του και ότι αυτοί εξαρτώνται από το πόσο έξυπνο είναι και όχι από την προσπάθεια που κάνει. Επίσης, οι διαφωνίες των γονέων σχετικά με παιδαγωγικά θέματα θα ήταν καλό να λύνονται μεταξύ των γονέων και όχι μπροστά στο παιδί. Αν υπάρχουν διαφωνίες και καβγάδες για το πώς πρέπει να μελετά, ίσως νιώσει μπερδεμένο για το τι πρέπει τελικά να κάνει. Τέλος, ένας παράγοντας που μπορεί να συμβάλλει στη χαμηλή επίδοση στο σχολείο είναι το φορτωμένο εξωσχολικό πρόγραμμα. Σε κάποιες περιπτώσεις το παιδί κουράζεται τόσο την υπόλοιπη μέρα, που στο σχολείο δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις. Οι εξωσχολικές δραστηριότητες καλό είναι να επιλέγονται με προσοχή από τους γονείς και σύμφωνα με τις αντοχές του παιδιού. Οι γονείς θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι το παιδί ζει μια ισορροπημένη ζωή, δηλαδή, έχει κατάλληλα για την ηλικία του ωράρια, τρέφεται και κοιμάται επαρκώς, έχει ικανοποιητικές συναισθηματικές επαφές με τους γονείς του, συναναστρέφεται και παίζει με παιδιά της ηλικίας του. Αν κάποιο από τα παραπάνω δεν ισχύει, πιθανώς διαταράσσει τη ζωή και κατ’ επέκταση την επίδοση του παιδιού. Σε αυτή την περίπτωση, μια μικρή αλλαγή στην καθημερινότητα του παιδιού, μπορεί να βελτιώσει εμφανώς την κατάσταση. Στην περίπτωση που η κατάσταση δεν βελτιώνεται και η επίδοση του παιδιού παραμένει χαμηλή, οι μαθησιακή δυσκολία μπορεί να εκφράζει μια γενικότερη δυσκολία και τότε χρειάζεται η γνώμη και ίσως η βοήθεια ενός ειδικού. Καλό είναι, ωστόσο, οι γονείς να θυμούνται ότι η σχολική περίοδος περιλαμβάνει επιτυχίες και αποτυχίες. Η μαθησιακή πρόοδος δεν είναι γραμμική, δηλαδή, μια δυσκολία στην αρχή της πρώτης δημοτικού δεν σημαίνει αποτυχία στο σχολείο και στη ζωή γενικά. από την Όλγα Μάντη, Εξελικτική - Σχολική ψυχολόγο MSc http://enarthro.blogspot.gr/

Αυτό σημαίνει ότι κάθε αντικείμενο μπορεί να ανήκει σε πολλές κατηγορίες όπως αργότερα και ο αριθμός πχ. 2 είναι ζυγός, είναι μικρότερος από το 5, μεγαλύτερος από το 1, είναι πριν από το 3 και μετά από το 1 κτλ. Με αυτό τον τρόπο ομαδοποιώντας και επανομαδοποιώντας θα προκύψει να κάνουν και άλλες χρήσιμες προμαθηματικές πράξεις όπως: συγκρίσεις, να βάλουν σε σειρά κάποια αντικείμενα κα. Η ταξινόμηση των απλών αντικειμένων στην αρχή είναι η ίδια διαδικασία όταν θα πρέπει αργότερα το παιδί να κατηγοριοποιήσει γλωσσικές πληροφορίες σε κανόνες γραμματικής πχ. η λέξη παιδί είναι ουσιαστικό, ουδέτερο, ενικός, τελειώνει σε /-ι/ κτλ. Υλικά: πολλά διαφορετικά αντικείμενα (μπλούζα, χαρτόνι, χαρτί, πετσέτα, τουβλάκι, μπολ, πιάτο, κουβέρτα, σεντόνι κα), φακό ή δυνατό φυσικό φως Δραστηριότητα: Παίρνουμε ένα, ένα από τα αντικείμενα και κοιτάμε μαζί με το παιδί αν περνά το φως του φακού ή του ήλιου μέσα από αυτά. Χωρίζουμε σε κατηγορίες ανάλογα με το αν περνάει ή όχι το φως από μέσα τους. Ενθαρρύνουμε το παιδί να δοκιμάσει καθένα από τα υλικά. Μπορεί επίσης για να εμπλουτιστεί το παιχνίδι, να χρωματίσει το παιδί χαρτιά και να περνάει το φως από μέσα για να δει πως το φως "βάφεται" κάθε φορά το αντίστοιχο χρώμα. Η διάρκεια και σε αυτή την δραστηριότητα δεν χρειάζεται να υπερβαίνει το ενδιαφέρον του παιδιού. Λεξιλόγιο: διαχωρίζω, ταξινομώ, μέλος, ομάδα, ομαδοποιώ, κατηγορία, όμοια, διαφορετικά, χαρακτηριστικό, στοιχείο κα Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά από 3 ετών για ανάπτυξη της προμαθηματικής έννοιας της ταξινόμησης και σε παιδιά με Δυσαριθμησία, Δυσλεξία και άλλες μαθησιακές δυσκολίες που χρειάζεται να κατανοήσουν την έννοια της κατηγοριοποίησης. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/01/blog-post_17.html

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Φεβρουαρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά (International Confederation Of Childhood Cancer Parent Organizations - ICCCPO), με στόχο την ενημέρωση της κοινής γνώμης για τις παιδικές νεοπλασίες (καρκίνους) και την ευαισθητοποίηση του κοινωνικού συνόλου. Σύμφωνα με τον Οργανισμό «Χάρισε Ζωή» στη χώρα μας, περίπου 300 παιδιά προσβάλλονται ετησίως από καρκίνο, συνήθως από λευχαιμία. Η ασθένεια ευθύνεται περίπου για το ένα τρίτο των καρκίνων στα παιδιά. Η λευχαιμία αναπτύσσεται στο μυελό των οστών, μια σπογγώδη ουσία που δημιουργεί τα κύτταρα του αίματος. Χάρη στην πρόοδο της ιατρικής, όμως, οι πιθανότητες ίασης έχουν βελτιωθεί σημαντικά. Γ»ια πολλά από τα παιδιά αυτά, ωστόσο, η μόνη επιλογή είναι η μεταμόσχευση μυελού των οστών. Δηλαδή, η μόνη τους ελπίδα είσαστε εσείς… Γίνε σήμερα εθελοντής δότης μυελού των οστών. Μπορεί εσύ να είσαι ο μοναδικός συμβατός δότης και μοναδική ελπίδα για ένα παιδί (ή άλλον ασθενή) που πάσχει από λευχαιμία. Δεν απαιτεί χειρουργείο. Η δωρεά, πλέον, μπορεί να γίνει μέσω αιμοδοσίας και μόνον όταν βρεθεί συμβατός ασθενής. Μπες στο www.xarisezoi.gr ή κάλεσε στο 2610 327730 (Δευτ.-Παρ.: 9.00-17.00) για να μάθεις πώς μπορείς κι εσύ να γίνεις εθελοντής δότης, για να γίνει η λευχαιμία παρελθόν. Με λίγο αίμα μπορείς να σώσεις μια ζωή…», αναφέρει ο Οργανισμός. zougla.gr

Υλικά: - 100 γρ. ζάχαρη - 1 βανίλια - 4 αυγά - 1 φόρμα για τούρτα σε σχήμα καρδιάς - 200 γρ. βούτυρο - 200 γρ. κουβερτούρα Εκτέλεση Σε μπεν μαρί λιώνουμε την κουβερτούρα και προσθέτουμε το βούτυρο. Ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να ενσωματωθούν τα υλικά και αφήνουμε να κρυώσει. Σε ένα μπολ βάζουμε τους κρόκους των αυγών, τη ζάχαρη και τη βανίλια και τα χτυπάμε πολύ καλά. Ρίχνουμε το μείγμα στη λιωμένη σοκολάτα. Ξεχωριστά χτυπάμε τα ασπράδια των αυγών για να φτιάξουμε τη μαρέγκα. Προσθέτουμε τη μαρέγκα στο μείγμα σοκολάτας πολύ προσεκτικά ανακατεύοντας με απαλές και κυκλικές κινήσεις. τέλος, βουτυρώνουμε και αλευρώνουμε μια φόρμα και ρίχνουμε την κρέμα σοκολάτας. Ψήνουμε το γλυκό σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 βαθμούς για περίπου 25 λεπτά. Μπορούμε να διακοσμήσουμε την τούρτα με ένα γλάσο σοκολάτας και φράουλες ή βατόμουρα. Ακόμα μπορούμε να κάνουμε σχέδια με σαντιγί ή λευκή σοκολάτα. Καλή επιτυχία!

Που οφείλονται όμως αυτά τα προβλήματα των δοντιών; Ορισμένες συνθήκες ήδη από την περίοδο της εγκυμοσύνης αλλά και κάποιες καταστάσεις τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού μπορεί να συμβάλλουν στην κακή ποιότητα και κατασκευή των δοντιών. Περιβαλλοντικοί και κληρονομικοί παράγοντες: Πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν οι περιβαλλοντικοί και κληρονομικοί παράγοντες και μπορούν να επηρεάσουν το σχήμα, το μέγεθος, τον αριθμό και την ποιότητα κατασκευής των δοντιών. Πυρετός: Ένας υψηλός πυρετός μπορεί να διαταράξει την ισορροπία ασβεστίου-φωσφόρου στο αίμα με επακόλουθο να επηρεάσει ποσοτικά και ποιοτικά την ενασβεστίωση των δοντιών που δημιουργούνται. Αντιβιοτικά: Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που συμβάλει στην κακή ποιότητα των δοντιών είναι η χορήγηση αντιβιοτικών της κατηγορίας των τετρακυκλινών. Σε περίπτωση που η μέλλουσα μαμά κατά στην περίοδο της εγκυμοσύνης χρειαστεί για κάποιο λόγο να πάρει αυτού του είδους τα αντιβιοτικά ή πρέπει να χορηγηθούν σε ένα παιδάκι μέχρι 8 χρονών, τα δόντια του κατά πάσα πιθανότητα θα χρωματιστούν εκείνη την περίοδο. Κακές συνήθειες: Ορισμένα ορθοδοντικά προβλήματα μπορεί αν οφείλονται σε κακές συνήθεις του παιδιού όπως θηλασμός του δακτύλου (όταν συνεχίζεται μετά την ηλικία των 4 ετών), χρήση πιπίλας (όταν συνεχίζεται μετά την ηλικία των 2 ετών), δάγκωμα νυχιών, χειλιών, ή μολυβιών, λάθος τοποθέτηση της γλώσσας (όταν πιέζει τα εμπρός δόντια), τρίξιμο και σφίξιμο δοντιών. Τα δοντάκια των πρόωρων μωρών είναι πιο επιρρεπή στη δημιουργία τερηδόνας, την πιο συχνή μολυσματική νόσο των παιδικών δοντιών.

Δείτε 22 υπέροχες φωτογραφίες ανεκτίμητης αξίας που μιλούν από μόνες τους… otherside.gr

Έχει τονιστεί αρκετές φορές ότι η γραφή σαν δεξιότητα έρχεται σαν αποτέλεσμα άλλων βασικών ικανοτήτων οι οποίες είναι οι προϋποθέσεις για αυτή την τόσο σημαντική κατάκτηση. Μια εξαιρετική άσκηση οπτικοκινητικού συντονισμού, κινητικότητας του καρπού, συγκέντρωσης και λεπτής κινητικότητας εμφανίζεται στο βίντεο και πρόκειται για ένα πάρα πολύ απλό παιχνίδι. Το παιχνίδι "Βιδώνω το καπάκι"! μπορεί να γίνει με απλά υλικά που βρίσκουμε στο σπίτι και απασχολεί το παιδί ιδιαίτερα παιδαγωγικά. Υλικά: αρκετά βαζάκια με καπάκια (διαφόρων μεγεθών), δυο κουτιά ή μπολ Οδηγίες: Όπως και στο βίντεο αρχικά τοποθετούμε τα καπάκια και τα βάζα μπροστά στο παιδί. Προτρέπουμε να αρχίσει να δοκιμάζει να βιδώνει το σωστό καπάκι στο σωστό βαζάκι. Η όλη διαδικασία χρειάζεται συγκέντρωση και θα είναι επιτυχημένη μετά από δοκιμές και "λάθη" τα οποία είναι απαραίτητα στοιχεία του παιχνιδιού. Αφού τελειώσει και έχει βιδώσει όλα τα βάζα τότε ξεκινά να ξεβιδώνει και να διαχωρίζει τα καπάκια από τα βάζα σε διαφορετικά κουτιά. Βασικά tips: Η αυτοδιόρθωση του παιδιού είναι πολύ σημαντική. Επεμβαίνετε μόνο αν ξεφύγει κάτι από την αντίληψη του υποδεικνύοντας διακριτικά το λάθος του για να το διορθώσει. Η διαδικασία είναι χρήσιμο να ολοκληρωθεί όλη. Τα κύρια οφέλη είναι: - Λεπτή κινητικότητα και οπτικοκινητικός συντονισμός (βίδωμα-ξεβίδωμα) - Συγκέντρωση - Αυτοδιόρθωση - Αντιστοίχηση ένα προς ένα (ένα καπάκι για ένα βαζάκι), - Αντίληψη μεγέθους - Κατηγοριοποίηση (καπάκια σε ξεχωριστό χώρο από τα βαζάκια). Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας από 2,5 ετών. Σε παιδιά με ανωριμότητα και ανάγκη για ενίσχυση των δεξιοτήτων που εξασκεί το παιχνίδι πχ. λεπτή κινητικότητα, συγκέντρωση. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/06/tip.html

Όταν το μωρό βρίσκεται στην αγκαλιά της μητέρας, οι σωματικές αντιδράσεις κατά κάποιο τρόπο μεταφέρονται στο παιδί, υποστηρίζουν οι ερευνητές. Στο πλαίσιο της μελέτης, οι ερευνητές ανέλυσαν τους παλμούς της καρδιάς και τις αντιδράσεις των μωρών όταν οι μητέρες τους αντιμετώπιζαν μια κατάσταση έντονου στρες. Στη μελέτη συμμετείχαν 69 γυναίκες και τα μωρά τους, ηλικίας 12-14 μηνών. Οι αυξημένοι παλμοί της καρδιάς των μωρών ήταν ενδεικτικοί της εκδήλωσης του στρες από τη μητέρα. Μάλιστα, όσο πιο έντονο ήταν το στρες της μητέρας, τόσο περισσότεροι ήταν και οι παλμοί της καρδιάς του μωρού. Οι ερευνητές δεν είναι βέβαιοι πώς ακριβώς εντοπίζουν τα μωρά το στρες της μητέρας τους, αποδίδουν όμως τα αποτελέσματα σε ένα συνδυασμό της μυρωδιάς, της έντασης της φωνής και των εκφράσεων του προσώπου. Στη μελέτη συμμετείχαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια UCSF και τα ευρήματα δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό Psychological Science. onmed.gr

Οι περισσότερες μαμάδες αναρωτιούνται πόσο γάλα πρέπει να πίνει το μωράκι τους κάθε μέρα και ανησυχούν μήπως δεν έχει χορτάσει. Οι παιδίατροι συστήνουν ότι το νεογέννητο χρειάζεται 150 γραμμάρια γάλα την ημέρα για κάθε κιλό βάρους του. Για παράδειγμα αν το νεογνό ζυγίζει 4 κιλά θα πρέπει να πίνει 600 γραμμάρια γάλα ημερησίως. Το νεογέννητο τρέφεται με μικρά και τακτικά γεύματα. Πίνει περίπου 30-60 ml γάλακτος 8 με 10 φορές την ημέρα. Όσο μεγαλώνει η ποσότητα θα αρχίσει να αυξάνεται σταδιακά. Συγκεκριμένα: 1 μηνών: Μόλις κλείσει τον πρώτο μήνα θα καταναλώνει 60-90 ml γάλακτος σε κάθε γεύμα. 2 μηνών:Τον δεύτερο μήνα της ζωής του θα πίνει 120-150 ml και θα τρέφετε 6 με 8 φορές την ημέρα. 3 μηνών: Το μωράκι χρειάζεται 150-180 ml γάλακτος το γεύμα ημερησίως 4 μηνών: Το μωράκι πρέπει να πίνει 180-200 ml γάλακτος 4 με 5 φορές την ημέρα. 6-12 μηνών: Περίπου 200-220 ml σε κάθε γεύμα και 3-4 φορές ημερησίως. 1 χρονών: Όταν το μωράκι σας χρονίσει και θα αρχίσουν να μπαίνουν και οι στερεές τροφές στη ζωή του θα πρέπει να πίνει τουλάχιστον 350 ml γάλακτος κάθε μέρα. Όπως είπαμε οι αριθμοί αυτοί δεν έχουν καθοριστική σημασία. Κάθε μωράκι είναι ξεχωριστή περίπτωση και ένας πολύ σημαντικός παράγοντας για τη ρύθμιση του προγράμματος της διατροφής του είναι το βάρος του. Για τον λόγο αυτό ο κατάλληλος που πρέπει να συμβουλευτείτε και να σας πει πόσο πρέπει να τρώει το παιδί σας είναι ο παιδίατρος. Σημάδια που δείχνουν ότι το μωράκι πεινάει: - Πιπιλάει το δάχτυλο του - Ανοιγοκλείνει το στόμα του και κάνει ήχους πιπιλίσματος με τα χείλη του - Κλαίει - Δείχνει ανήσυχο και κουνάει τα χεράκια και τα ποδαράκια του σα να ψάχνει κάτι - Αν επιχειρήσετε να βάλετε το δάχτυλό σας δίπλα από το μάγουλο του εκείνο γυρνάει το κεφαλάκι του και προσπαθεί να το φάει - Βγάζει τη γλώσσα του και γλύφεται. - Ανασαίνει γρήγορα και κάνει μικρούς αναστεναγμούς. Σημάδια που δείχνουν ότι το μωράκι έχει χορτάσει: Το μωράκι σας είναι αυτό που θα σας δείξει πότε έχει χορτάσει. Θα αποτραβηχτεί μόνο του από το μπιμπερό ή από τη θηλή και πολύ πιθανόν να το πάρει ο ύπνος. Θα είναι απόλυτα ήρεμο και ικανοποιημένο και τα χεράκια και τα ποδαράκια του θα χαλαρώσουν.

1. Ο θηλασμός είναι μια υπερευαίσθητη διαδικασία Είναι σε όλους μας γνωστό ότι ο θηλασμός είναι απόλυτα σημαντικός τόσο για τη μαμά όσο και για το μωρό. Όμως, ήξερες ότι τα μωρά ρυθμίζουν τη δύναμη με την οποία θηλάζουν, ανάλογα με την προφανή ηδονή ή πρωτοτυπία της κατάστασης στην οποία βρίσκονται; Μάλιστα, μία δυνατή τραχιά φωνή θα κάνει ένα μωρό να σταματήσει, ενώ μια μαλακή και οικεία φωνή θα το κάνει να θηλάζει γρηγορότερα και δυνατότερα. Έρευνες δείχνουν ότι το μωρό ευθύς μόλις γεννηθεί όχι μόνο βυζαίνει πιο δυνατά όταν ακούει τη φωνή της γυναίκας παρά άντρα, αλλά μάλιστα προτιμά τη φωνή της μητέρας του από άλλων γυναικών. 2. Τα μωρά δε βλέπουν καθόλου καλά Η οπτική οξύτητα ενός νεογέννητου είναι πενήντα φορές μικρότερη απ’αυτή ενός ενήλικου ανθρώπου. Ακόμη και αυτή η όραση όμως καθιστά το βρέφος ικανό να ανταποκριθεί στις ανάγκες του δικού του μικρού κόσμου. Υπάρχουν ενδείξεις ότι πολύ νεαρά βρέφη προτιμούν να κοιτάζουν πρόχειρα σκίτσα προσώπων παρά μπερδεμένες παραλλαγές του ίδιου πάντα σχήματος. Η ενστικτώδης προσήλωση του βλέμματος σε πρόσωπα είναι πιθανόν να εξυπηρετεί τη ζωτική λειτουργία του δεσμού του γονέα με το παιδί. 3. Τα παιδιά γεννιούνται έτοιμα να μάθουν οποιαδήποτε γλώσσα Όπως πρώτη παρατήρησε η επιστήμονας Janet Werker σε πειράματά της, το παιδί γεννιέται έτοιμο να μάθει οποιαδήποτε γλώσσα. Ακολούθως, η εμπειρία περιορίζει το ευρύ φάσμα των δυνατοτήτων του στη συγκεκριμένη γλώσσα που μαθαίνει. Η Werker ανακάλυψε ότι τα μωρά καθώς μαθαίνουν μία διάλεκτο χάνουν την ικανότητα να αναγνωρίζουν όλους τους δυνατούς ήχους των γλωσσών. Η παρατήρηση αυτή στηρίζεται στο γεγονός ότι τη στιγμή της γέννησης ο εγκέφαλός μας διαθέτει άπειρες νευρικές συνάψεις οι οποίες επηρεαζόμενες από τις εμπειρίες του κάθε ατόμου αλλάζουν αναλόγως. Αυτός είναι και ο λόγος που το μυαλό του καθενός μας είναι τόσο ξεχωριστό και διαφορετικό από των υπολοίπων. Όλες οι αισθητικές εμπειρίες μας από τη στιγμή της γέννησης και μετά διαφέρουν ριζικά. 4. Το χαμόγελο της αναγνώρισης Πριν τους 8-10 μήνες ζωής, το παιδί δεν είναι αρκετά ώριμο ώστε να αναγνωρίσει διαφορετικά πρόσωπα και να μπορέσει να θυμηθεί το παρελθόν. Τα παιδιά σε αυτή την περίοδο χαμογελούν συχνά και σε όλους. Αυτή η δυναμική αντίδραση δεν μπορεί να δηλώνει αναγνώριση ή και συναίσθημα. Το πιθανότερο είναι ότι αποτελεί αυτόματο αντανακλαστικό μηχανισμό που τοποθέτησε η φύση για να ενθαρρύνει τις προστατευτικές αντιδράσεις των ενηλίκων απέναντί του και τη σύσφιξη της σχέσης. Όμως, στο τέλος του πρώτου έτους, εμφανίζεται η ικανότητα αναγνώρισης και το άγχος του ξένου καθώς το παιδί αναπτύσσει αντιληπτικές και γνωστικές ικανότητες. Τότε, το χαμόγελο δεν είναι απλά ασυνείδητη απαίτηση για προστασία, αλλά γνήσια ένδειξη των συναισθημάτων του παιδιού. Ίσως το πρώτο χαμόγελο αληθινής ευχαρίστησης να σηματοδοτεί την ίδια τη γέννηση ενός νέου νου. 5. Η εμφάνιση του «εγώ» και της ηθικής γίνεται στους 18-20 μήνες Τα παιδιά καταλαβαίνουν το νόημα του ειδώλου σε έναν καθρέφτη στους 18-20 μήνες, διότι τότε η συνείδηση του «εγώ» έχει ωριμάσει. Τότε, το παιδί που έχει ρουζ στη μύτη του, όταν κοιταχτεί στο καθρέφτη θα σηκώσει το χέρι να το αγγίξει. Τον ίδιο καιρό κάνει την εμφάνισή του στο παιδί και το ηθικό αίσθημα. Τότε το νήπιο, όταν παρατηρήσει μία σπασμένη κούκλα, ή ένα κατεστραμμένο αυτοκινητάκι, ανησυχήσει και θα αναγνωρίσει την ύπαρξη λάθους. Το παιδί για πρώτη φορά αναγνωρίζει ότι υπάρχει μια ακεραιότητα στα πράγματα και αν αυτή θιγεί τότε μάλλον κάποιος έκανε κάτι «κακό». star.gr

Τι θα χρειαστείτε από το φαρμακείο όταν γεννηθεί το μικρό θαυματάκι σας; Συγκεντρώσαμε τα πιο σημαντικά πράγματα και σας παραθέτουμε μια λίστα για να να οργανώσετε το φαρμακείο του μωρού: - Ένα μπουκάλι καθαρό οινόπνευμα - Ένα θερμόμετρο - Ένα θερμόμετρο μπάνιου - Αποστειρωμένες γάζες για να καθαρίζουμε τον αφαλό και τη μυτούλα του - Αμπούλες με φυσιολογικό ορό για τη μυτούλα του όταν έχει κλείσει και δυσκολεύεται να αναπνεύσει και για τον καθαρισμό των ματιών του από τις τσίμπλες - Χάρτινες μάσκες για να φοράτε σε περίπτωση που νιώθετε ότι έχετε κρυολογήσει και για όσους σας επισκέπτονται για να δουν το μωράκι τις πρώτες μέρες - Ένα αντιπυρετικό σε υγρή μορφή για βρέφη - 2-3 σύριγγες χωρίς τη βελόνα για να μετράτε την ποσότητα του φαρμάκου - Αντισηπτικό για να βάζετε στα χέρια πριν πιάσετε το μωράκι - Ψαλιδάκι με στρόγγυλη μύτη για να κόβετε τα νυχάκια του - Βούρτσα και χτένα - Μπατονέτες ειδικές για βρέφη - Αποστειρωμένο βαμβάκι - Γάντια - Προστατευτική κρέμα για την αλλαγή της πάνας - Σαμπουάν και αφρόλουτρο για μωράκια - Φυσικό σφουγγάρι - Πάνες και μωρομάντηλα - Βουρτσάκι καθαρισμού για τα μπιμπερό - Αποστειρωτή για τα σκεύη που χρησιμοποιεί το μωρό - Πιπίλες και θήκη για πιπίλες - Θήλαστρο - Θερμαντήρα για το γάλα - Ρινικός αποφρακτήρας

Είναι λάθος όμως να αγχώνεστε, να στεναχωριέστε και να το πιέζετε να φάει συνεχώς. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα φάει όταν πεινάσει! Καλύτερα να ηρεμήσετε και να κρατήσετε μια πιο χαλαρή στάση, γιατί δεν υπάρχει κάτι χειρότερο για το παιδάκι να σας βλέπει να μετράτε αγχωμένη τις μπουκιές του και να παρακαλάτε να τελειώσει όλο του το φαγητό. Μην το πιέζετε να φάει περισσότερο όταν σας δείχνει ότι χόρτασε και αφήστε το να σας ζητήσει μόνο του να φάει όταν πεινάσει. Μαγικοί τρόποι για να πείσουμε το μικρούλι μας να τρώει αυτά που πρέπει και όσο πρέπει δυστυχώς δεν υπάρχουν. Υπάρχουν όμως πολλοί απλοί τρόποι που μπορούν να κάνουν το φαγητό πιο ελκυστικό και ενθαρρύνουν το παιδάκι σας να φάει περισσότερο. - Αφήστε το να συμμετέχει στη μαγειρική μαζί σας και να σας βοηθήσει στην προετοιμασία πριν το φαγητό. Ζητήστε από τον μικρό βοηθό σας να σας δίνει τα υλικά που χρειάζεστε, να ανακατεύει, να βάλει τα πιρούνια και τις χαρτοπετσέτες στο τραπέζι. - Δημιουργήστε ευχάριστη ατμόσφαιρα στο τραπέζι. Στρώστε ένα παιδικό τραπεζομάντιλο και αφήστε το να διαλέξει το δικό του σερβίτσιο με τους αγαπημένους του παιδικούς ήρωες. - Δώστε του τι δυνατότητα και το δικαίωμα να επιλέξει και να σας πει τι θα προτιμούσε να φάει. - Προσπαθήστε να ανεχτείτε τις ιδιοτροπίες του, ακόμα κι αν είναι παράλογες. Πολύ σύντομα θα τις ξεχάσει και θα τις εγκαταλείψει. - Αν αποκλείει κάποια φαγητά και αρνείται πεισματικά να τα δοκιμάσει μπορείτε να τα αντικαταστήσετε με κάτι άλλο. Κανένα φαγητό δεν είναι αναντικατάστατο. Μην προσπαθήσετε να το κοροϊδέψετε όμως ανακατεύοντας το φαγητό που απεχθάνεται με κάποιο που του αρέσει. - Σερβίρετε μικρές μερίδες. Ένα γεμάτο πιάτο που κοντεύει να ξεχειλίσει δεν είναι καθόλου ελκυστικό για το παιδάκι. Είναι καλύτερα να ξεκινήσετε με μια μικρή ποσότητα και όταν το φάει να προσθέσετε κι άλλο. - Μην χρησιμοποιείτε πολλά καρυκεύματα και ιδιαίτερες γεύσεις. Προτιμήστε να μαγειρεύετε απλά. - Αποφύγετε να του δίνετε πολύ νερό πριν ή κατά τη διάρκεια του γεύματος γιατί θα γεμίσει το στομαχάκι του και θα νιώθει ότι έχει χορτάσει. - Μην προσπαθήσετε να το δωροδοκήσετε για να τελειώσει το φαγητό του ή να το απειλήσετε με κάποια τιμωρία. Ποτέ μη χρησιμοποιήσετε εκφράσεις όπως "Αν τελειώσεις το φαγητό σου θα σου πάρω μετά παγωτό", "Αν δεν φας όλο το φαΐ σου δε θα πάμε βόλτα". - Μην το πιέσετε και μην το κρατάτε στο τραπέζι με το ζόρι. Η όρεξη των παιδιών είναι πραγματικά περίεργη υπόθεση. Μπορεί μια μέρα να μην αγγίξει καθόλου το πιάτο του και την επόμενη να σας ζητήσει και δεύτερο πιάτο.