vicky86

Η παραδοσιακή, κλασική μαθησιακή διαδικασία δεν αποδίδει και κρίνεται απαραίτητο να δοκιμαστούν άλλοι τρόποι μάθησης. Για αυτό οι πειραματισμοί και οι δοκιμές για μια μαθησιακή προσέγγιση πιο συμβατή στο δυσλεξικό παιδί αποτελούν το ζητούμενο πολλές φορές στη μελέτη του παιδιού. 6+1 βοηθητικά Tips: - Επιτρέψτε και εκπαιδεύσετε το παιδί να γράψει την εργασία που έχει για αυθόρμητη γραφή (σκέφτομαι και γράφω, έκθεση) στον υπολογιστή χρησιμοποιώντας διορθωτή κειμένου. Με αυτό το τρόπο θα περιοριστεί σημαντικά το άγχος για την ορθογραφία και τα γραμματικά λάθη και θα απομείνει χώρος να αποτυπωθούν οι ιδέες και η φαντασία του σχετικά με το θέμα που του έχει δοθεί. - Προμηθεύσετε το δυσλεξικό παιδί με audio books. Είναι ένας φανταστικός τρόπος για να αποκαταστήσει την αρνητική σχέση που έχει αναπτύξει με το βιβλίο. Ιδιαίτερα αυτά που τα αφηγούνται ηθοποιοί και όχι ο υπολογιστής είναι τα πιο κατάλληλα. Χρησιμοποιώντας τα ακουστικά βιβλία μπορεί να έχει μπροστά του και την εκτυπωμένη μορφή του βιβλίου. Με αυτό το τρόπο όσο το παιδί διαβάζει το βιβλίο και παράλληλα ακούει την αφήγηση μπορεί να βοηθηθεί σημαντικά στην οπτική αναγνώριση των λέξεων και τη καλύτερη αναγνωστική ροή εμπλουτίζοντας παράλληλα και το λεξιλόγιο του. - Επίσης ένα online λεξικό μπορεί να γίνει ένα σημαντικό εργαλείο για το δυσλεξικό παιδί. Ο λόγος είναι ότι όταν το παιδί πληκτρολογεί τη ζητούμενη λέξη εμφανίζεται μια λίστα από προτεινόμενες λέξεις οπότε και περιορίζεται σημαντικά η πιθανότητα να μη βρει τελικά τον ορισμό που ψάχνει επειδή απλά τη γράφει λάθος. - Τα βίντεο είναι μια πλούσια πηγή πληροφοριών οι οποίες δίνονται με τέτοιο τρόπο που τα δυσλεξικά παιδιά μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα. Πολλές φορές οι γλωσσικές πληροφορίες μπερδεύουν το παιδί με μαθησιακές δυσκολίες κάτι που μπορεί να αποφευχθεί αν εμπλουτίσουμε τη διαδικασία με τη δύναμη της εικόνας και του ήχου. Έτσι το να παρακολουθήσει ένα επιστημονικό πείραμα ή μια σχετική συζήτηση μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τα άτομα που μαθαίνουν μέσα από εικόνες. - Προωθήστε τροποποιήσεις που είναι περισσότερο κατάλληλες για αυτό. Γράψτε τις προφορικές οδηγίες. Εξηγήστε περισσότερο τα πεδία που δεν είναι σαφή. Επιτρέψτε περισσότερο χρόνο στις δοκιμές. - Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει κανείς να ξέρει όταν "διαβάζει" ένα παιδί με δυσλεξία είναι ότι υπάρχουν περισσότεροι από ένας τρόπος για να φτάσεις στο ίδιο αποτέλεσμα. Έτσι θα πρέπει πάντα να υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές μέθοδοι για να βρει τη λύση ή για να μάθει κάτι. Ένα παράδειγμα είναι η προπαίδεια που είναι ένα δύσκολο πεδίο για το δυσλεξικό παιδί και υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι να τη μάθει όπως είναι αυτή της εικονογραφικής μεθόδου. Επίσης είναι πολύ βοηθητικό να δείχνουμε δυο τρόπους λύσης σε ένα πρόβλημα για να μπορεί να επιλέξει αυτή που κατανοεί καλύτερα. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2014/02/61-tips.html

Οι αλλαγές όμως που επιφέρει το νέο μέλος στην καθημερινότητα είναι μεγάλες και οι μέχρι τότε ανέμελοι εραστές πρέπει να ρυθμίσουν τη ζωή τους με βάση τα νέα δεδομένα. Τι κίνδυνοι για τον γάμο παραμονεύουν ειδικά τον πρώτο χρόνο μετά την γέννηση του παιδιού; 1. Η αδυναμία του να σκεφτείς καθαρά ενώ σου λείπει ύπνος Ο εκνευρισμός που προκαλεί η νύστα φέρνει συγκρούσεις ακόμα κ για ασήμαντες αφορμές. «Δεν χρειάζεται να πάτε σε σύμβουλο γάμου, φροντίστε να βρείτε χρόνο να απολαύστε τον ύπνο χωρίς ενοχλήσεις», συμβουλεύει η Cathy O’ Neill, συν-συγγραφέας του βιβλίου Babyproofing your marriage. 2. Οι ατελείωτες στοίβες ρούχων για σιδέρωμα Οι δουλειές που πρέπει να γίνουν για το σπίτι συσσωρεύονται καθώς η φροντίδα του παιδιού κερδίζει την μερίδα του λέοντος. Συχνές είναι οι συγκρούσεις για το ποιος πρέπει να κάνει τι και οι οποίες οδηγούν σε φαύλο κύκλο. Η O’ Neill τονίζει «Θυμήσου ότι ο εχθρός είναι τα άπλυτα, όχι ο σύντροφος σου». 3. Ο εγκέφαλος της μαμάς Γεγονός είναι οι νέες μαμάδες έχουν στο μυαλό τους άπειρα πράγματα. Σκέφτεσαι ταυτοχρόνως αν υπάρχει επάρκεια από πάνες στο σπίτι, αν πρέπει να πάρεις από τώρα τη κουβερτούλα που θα χρησιμοποιήσει το μωρό κατά τη διάρκεια του χειμώνα, αν ο παιδικός σταθμός που βρίσκεται στο επόμενο τετράγωνο είναι ο ιδανικός για το παιδί σου άσχετα αν θα τον χρειαστεί βέβαια μετά από κάποια χρόνια. Οι μπαμπάδες από την άλλη δεν μπορούν εύκολα να παρακολουθήσουν αυτό το γυναικείο μυαλό που βρίσκεται σε εγρήγορση λόγω ορμονών και όχι μόνο. Υπομονή και προς τα δύο μέλη συνιστά η O’ Neill. 4. Άγχος στα όρια του πανικού Όταν ο μπαμπάς επιστρέφει στη δουλειά και εσύ μένεις πίσω να φροντίζεις το απαιτητικό μικρό ένα νέο δράμα ξεσπά στο σπίτι. Οι μαμάδες θεωρούν ότι οι άντρες τους ξεφεύγουν έτσι από τη δύσκολη καθημερινότητα του μωρού ενώ οι μπαμπάδες νιώθουν καινούργιο βάρος ευθύνης στους ώμους τους καθώς πλέον δουλεύουν για να προσφέρουν τα απαραίτητα και για ένα ακόμη άτομο. Όσο κι αν φαίνονται υπερβολικά όλα αυτά το αυξημένο άγχος που αισθάνονται οι νέοι γονείς είναι πέρα για πέρα αληθινό και ο δρόμος προς την ηρεμία και την κατανόηση παραμένει μακρύς. 5. Κάθε φορά που ακούς έναν συγγενή και όχι τον σύντροφο σου Οι ρόλοι αλλάζουν και είναι δύσκολο να παραμείνουν όλοι ικανοποιημένοι. Οι νέες συνθήκες απαιτούν αυστηρούς κανόνες για να αποφευχθούν οι δυσάρεστες συγκρούσεις. Οι σύντροφοι έρχονται πρώτοι. 6. Όταν δεν ακούς κανένα άλλο συγγενή εκτός από τον σύντροφό σου Είστε ομάδα και αυτό είναι θαυμάσιο. Αλλά η πικρή αλήθεια είναι ότι δεν μπορείτε να τα καταφέρετε όλα μόνοι σας. Ζητείστε τη συνδρομή των δικών σας όχι μόνο για βοήθεια σε ό,τι δεν καταφέρνετε αλλά και για να απολαύσετε και λίγες ώρες ύπνου. 7. Να σκέφτεστε ότι ο άλλος δεν νοιάζεται επειδή δε δίνει τη σημασία που θέλετε σε λεπτομέρειες ή μικροπροβλήματα Το πιθανότερο είναι να νοιάζεται ή έστω να τον ρωτήσεις αν νοιάζεται. Αν αποφασίζεις μόνη σου για το ποιο μάρκα πάνας θα αγοράσετε ή τι ώρα το παιδί θα κάνει μπάνιο θα καταλήξεις να αγοράζεις μόνη σου τις πάνες και κάνεις μόνη το παιδί μπάνιο. Σίγουρα όχι μια σοφή επιλογή. 8. Να μην έχεις βγει από σπίτι για πάνω από μία εβδομάδα Όλοι χρειάζονται αλλαγή παραστάσεων. Θα σε βοηθήσει να σκεφτείς καθαρά και να διαχωρίσεις μέσα σου τις σοβαρές διαφορές από τα ανόητα καβγαδάκια. 9. Να μη μιλάς για σεξ «Όταν ρωτήσαμε νέους μπαμπάδες και μαμάδες πότε έκαναν τελευταία φορά σεξ, οι γυναίκες δεν αισθανόντουσαν σίγουρες να απαντήσουν, οι άντρες όμως ήξεραν με ακρίβεια να μας πουν», λέει η O’ Neill. Για τους άνδρες το σεξ τη συγκεκριμένη περίοδο δεν είναι μόνο μια πρωταρχική ανάγκη αλλά ένας τρόπος να νιώσουν αποδεκτοί. Τα φιλιά και οι αγκαλιές δεν είναι αρκετά και κάνουν τον άντρα να σκέφτεται πως πλέον έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα. «Οι γυναίκες πρέπει να ανακαλύψουν πώς αισθάνονται οι άντρες σχετικά με το σεξ και οι άντρες πρέπει να μιλήσουν. Είναι ο καλύτερος δρόμος για να επανέλθει σταδιακά η ομαλότητα στην ερωτική ζωή», τονίζει η O’ Neill. 10. Να σκέφτεσαι όλα τα παραπάνω ενώ θα μπορούσατε αγκαλιασμένοι να παρακολουθείτε το μωρό σας να κοιμάται. Ευτυχία.

Πώς θα σας φαινόταν αν υπήρχε ένα νοσοκομείο για παιδιά, όπου το άγχος και ο φόβος των ιατρικών εξετάσεων θα μετατρέπονταν, τουλάχιστον προσωρινά, σε χαμόγελο; Στη Νέα Υόρκη η διοίκηση του παιδιατρικού νοσοκομείου Presbyterian Morgan Stanley αποφάσισε να απαλύνει τον πόνο και την αγωνία των παιδιών κάνοντάς τα για λίγο «πρωταγωνιστές» ενός παραμυθιού. Ετσι, μετέτρεψαν τον θάλαμο του αξονικού τομογράφου σε ένα πειρατικό καράβι. Τα παιδιά κατά τη διάρκεια της εξέτασης εστιάζουν στο χώρο, όπου είναι «ντυμένος» με τους αγαπημένους τους ήρωες, με αποτέλεσμα να ξεχνούν το φόβο. Σύμφωνα με το viralnova.com, οι γοργόνες και οι πειρατές που βρίσκονται «ανάμεσα» στα παιδιά., κάνει την ατμόσφαιρα να είναι παραμυθένια. iefimerida.gr

Οι έγκυες που κάνουν διατροφή με άφθονα φρούτα, λαχανικά και πλήρη δημητριακά, καθώς επίσης πίνουν πολύ νερό, έχουν σημαντικά μειωμένο κίνδυνο να γεννήσουν πρόωρα, σύμφωνα με μια νέα σκανδιναβική επιστημονική έρευνα. Οι ερευνητές από τη Σουηδία, τη Νορβηγία και την Ισλανδία, με επικεφαλής τη Λίντα Έγκλουντ-Έγκε της σουηδικής Ιατρικής Ακαδημίας Σαλγκρένσκα του Γκέτεμποργκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", ανέλυσαν στοιχεία πρόωρων τοκετών μεταξύ περίπου 66.000 γυναικών, από τις οποίες οι 3.500 ή το 5,3% είχαν γεννήσει πρόωρα. Η μελέτη έδειξε σημαντική μείωση της πιθανότητας πρόωρης γέννας, ιδίως για όσες γυναίκες έκαναν το πρώτο παιδί τους, εφόσον έκαναν την παραπάνω διατροφή. Επίσης μειωμένο κίνδυνο -αλλά σε μικρότερο βαθμό- είχαν και όσες έκαναν πιο παραδοσιακή διατροφή με πολλές βραστές πατάτες, ψάρια και μαγειρεμένα λαχανικά. Ο πρόωρος τοκετός, πριν την 37η εβδομάδα της κύησης, έχει συσχετιστεί με διάφορα βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα προβλήματα υγείας των παιδιών, ενώ ευθύνεται για σχεδόν τα τρία τέταρτα (το 75%) των θανάτων των νεογέννητων. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η διατροφή της εγκύου μπορεί να επηρεάσει άμεσα το έμβρυο και η νέα μελέτη το επιβεβαιώνει. Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, η λεγόμενη «δυτική» διατροφή, που είναι πλούσια σε αλμυρά και γλυκά σνακ, λευκό ψωμί, τηγανητές πατάτες, σάλτσες, ζυμαρικά, επεξεργασμένο κόκκινο κρέας και γλυκίσματα, δεν φαίνεται να αυξάνει ιδιαίτερα τον κίνδυνο για πρόωρο τοκετό. Οι ερευνητές πάντως εκτίμησαν ότι η διατροφή με φρούτα, λαχανικά και πλήρη δημητριακά είναι πιο σημαντική για την έγκυο από το να αποκλείει απλώς τη «δυτική» διατροφή από το μενού της. Σε ένα συνοδευτικό άρθρο στο ίδιο ιατρικό περιοδικό, η καθηγήτρια του King’s College του Λονδίνου Λουσίλα Πόστον ανέφερε πως, για μια ακόμη φορά, μελέτη δείχνει ότι το να τρώει μια έγκυος υγιεινά, είναι πάντα μια καλή ιδέα. Όπως επισημαίνει, οι γιατροί οφείλουν να «περνάνε αυτό το μήνυμα, ότι οι έγκυες γυναίκες πρέπει να κάνουν υγιεινή διατροφή». Άλλοι παράγοντες, εκτός της διατροφής, που μπορεί να συμβάλουν σε μια πρόωρη γέννα, είναι το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ ή ναρκωτικών από την έγκυο, καθώς επίσης αν η γυναίκα έχει ήδη γεννήσει ένα παιδί με πρόωρο τοκετό, οπότε αυξάνεται η πιθανότητα να γεννήσει πρόωρα και τα επόμενα παιδιά της. Ακόμα, η ύπαρξη διδύμων ή τριδύμων μπορεί να παίξει ρόλο. Οι πρόωροι τοκετοί ποικίλουν στις ανεπτυγμένες χώρες για διάφορους λόγους (όχι πάντα κατανοητούς από τους επιστήμονες). Έτσι, στις σκανδιναβικές χώρες το ποσοστό τους είναι 6% στο σύνολο των γεννήσεων, αλλά στις ΗΠΑ διπλάσιο (12%). Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ protothema.gr

Τότε το παιδί εξασκείται σε όλες τις προμαθηματικές έννοιες (κατηγοριοποίηση, διάταξη στη σειρά, ταξινόμηση, αντιστοίχηση ένα προς ένα κτλ.) οι οποίες θα αποτελέσουν τη βάση για να οικοδομηθεί μετά η σύνθετη μαθηματική σκέψη με την εισαγωγή του στο σχολείο. Μέσα από βασικές δραστηριότητες-παιχνίδια το παιδί Προσχολικής ηλικίας μπορεί να έρθει σε πρώτη επαφή με την έννοια της αφαίρεσης καθώς επίσης και παιδιά με Ανωριμότητα & Δυσαριθμησία. Η πράξη μπορεί να εκφραστεί ως: ο διαχωρισμός του μέρους απο το σύνολο. Πάνω σε αυτή την απλή σκέψη έχουν δημιουργηθεί πολλές ασκήσεις οι οποίες εφαρμόζονται στη Προσχολική & Πρωτοσχολική ενίσχυση at home και μία από αυτές είναι: "Σημάδεψε και πέτα"!!! Σκοπός εδώ είναι να εκφραστεί με μαθηματικό λεξιλόγιο η σχέση του μέρους που το "χωρίζουν" από το όλο και τι περισσεύει. Υλικά: ελαφριά αντικείμενα που μπορεί να πετάξει (φασόλια, πετραδάκια, μανταλάκια, κουμπιά, κέρματα κτλ.) ένα φαρδύ βάζο Παιχνίδι: Το παιδί θα ξεκινήσει με 5 αντικείμενα και το προτρέπετε αφού πρώτα σημαδέψει να τα πετάξει μέσα στο βάζο. Μόλις τελειώσει χρησιμοποιήστε μαθηματικό λεξιλόγιο αφαίρεσης για να εξηγήσετε τι έχει συμβεί. Μετρήστε πόσα έχει το βάζο και πόσα είναι έξω. Αν για παράδειγμα το βάζο έχει μέσα ένα αντικείμενο θα πείτε: "Πέντε μείον τέσσερα (που έπεσαν έξω) ίσον ένα (που είναι μέσα)" ή "Είχες πέντε και στο βάζο μπήκε μόνο ένα πόσα έμειναν απ' έξω"; Επαναλαμβάνετε την ίδια διαδικασία. Απευθύνεται: Σε παιδιά από 4 χρονών ως πρώτη επαφή με την πράξη της αφαίρεσης αλλά έχει προσαρμοστεί και σε παιδιά με Ανωριμότητα & Δυσαριθμησία στα πλαίσια μιας βιωματικής προσέγγισης. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/10/blog-post_9.html

Το παράθυρο μοιάζει με κινηματογραφική οθόνη γεμάτη από εικόνες, χρώματα και κίνηση και εκείνο ενθουσιάζεται με τη συνεχή εναλλαγή παραστάσεων. Σε κάθε μετακίνηση μας όμως πρέπει να δώσουμε πολύ μεγάλη προσοχή ακόμα και στην πιο μικρή λεπτομέρεια. Πριν να βάλετε το κλειδί στη μηχανή και να ξεκινήσετε πρέπει να πάρετε όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας για να ταξιδέψετε με ασφάλεια παρέα με το μικρούλι σας, ακόμα και αν η απόσταση της διαδρομής είναι πολύ σύντομη. Ποτέ μην επιτρέψετε στο παιδάκι να αλωνίζει μόνο του στα πίσω καθίσματα και γενικά μην το αφήνετε να μετακινείτε. Επίσης, αποφύγετε να το κρατάει κάποιος στην αγκαλιά του. Η αγκαλίτσα μπορεί να αποβεί μοιραία σε περίπτωση σύγκρουσης γιατί το βάρος του παιδιού γίνεται 30 φορές μεγαλύτερο. Δεν μπορείτε να το προστατέψετε ακόμα και αν περάσετε τη ζώνη ασφαλείας καθώς το έχετε στην αγκαλιά σας. Ο πιο αποτελεσματικός και ασφαλής τρόπος για να προστατέψετε το παιδάκι σας από τυχόν κινδύνους και τραυματισμούς, είναι το παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου. Η λύση αυτή περιορίζει τον κίνδυνο τραυματισμού του παιδιού κατά 70%. Μην τοποθετείτε το παιδικό κάθισμα μπροστά όταν στο κάθισμα του συνοδηγού υπάρχει αερόσακος ασφαλείας και βεβαιωθείτε ότι η ζώνη ασφαλείας είναι τοποθετημένη χαμηλά στα πόδια του παιδιού για να αποφευχθούν τραυματισμοί στο υπογάστριο σε περίπτωση ατυχήματος. Ακόμα επειδή συνήθως τα μεταλλικά μέρη της ζώνης υπερθερμαίνονται με τη ζέστη φροντίστε να ελέγξετε πρώτα εσείς με το χέρι σας αν καίνε για να μην προκαλέσουν κάποιο έγκαυμα στο δερματάκι του. Το πιο σημαντικό από όλα είναι εσείς οι ίδιοι να οδηγείτε με μεγάλη προσοχή, να τηρείτε τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και να δίνεται το καλό παράδειγμα φορώντας ζώνη ασφαλείας. Τι πρέπει να προσέξετε για μια ασφαλή μετακίνηση! - Οι πόρτες πρέπει να είναι πάντα κλειδωμένες όταν το παιδί βρίσκεται μέσα, ακόμα και αν το αυτοκίνητο είναι παρκαρισμένο. - Στις πίσω πόρτες βάλτε ειδικές ασφάλειες για να μην ανοίγουν από μέσα. - Εξηγήστε στο παιδί ότι δε πρέπει να βγάζει ποτέ τα χεράκια και το κεφαλάκι του έξω από το παράθυρο, να ανοίγει την πόρτα από την πλευρά του πεζοδρομίου, να σας περιμένει να το βγάλετε από το αμάξι και να προσέχει να μη κλείσει τα δαχτυλάκια του στην πόρτα. - Ενώ οδηγείτε μη βάζετε δυνατά το ραδιόφωνο γιατί αν το παιδάκι χρειαστεί κάτι την ώρα που οδηγείτε, πιθανόν αν μην το ακούσετε. Ωστόσο τίποτα δεν πρέπει να αποσπά την προσοχή σας από την οδήγηση. Ο καλύτερος τρόπος είναι να σταματήσετε το αμάξι σε ένα ασφαλές σημείο και να βοηθήσετε το μικρούλι σας. - Το φαρμακείο του αυτοκινήτου για τις πρώτες βοήθειες θα πρέπει να βρίσκεται πάντα μέσα στο πορτ-μπαγκάζ και να φροντίζετε να ελέγχετε τακτικά το περιεχόμενό του για να αντικαταστήσετε όποιο είδους φάρμακο έχει λήξει. - Μη βάζετε μέσα στο σαλόνι του αυτοκινήτου ή στο πίσω ράφι αιχμηρά και βαριά αντικείμενα. Με ένα απότομο φρενάρισμα μπορεί να πέσουν και να τραυματίσουν το παιδί. - Στις μακρινές αποστάσεις δώστε στο παιδάκι ένα αντικείμενο που θα τραβήξει την προσοχή του και θα το απασχολήσει κατά τη διάρκεια της διαδρομής και σταματάτε κάθε 2 ώρες για να ξεκουραστεί και να ξεμουδιάσει. Μην αφήνετε το παιδί να παίζει με παιχνίδια που περιορίζουν την ορατότητά σας, όπως τα μπαλόνια. - Μην αφήνετε ποτέ μόνο του το παιδί μέσα στο αυτοκίνητο.

Ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες απορίες των υιοθετημένων παιδιών; 1. Ποιοι είναι οι βιολογικοί μου γονείς; 2. Πως μοιάζουν; 3. Σε ποιον μοιάζω; 4. Τι έχουν απογίνει; 5. Δεν με ήθελαν; 6. Γιατί με έδωσαν; 7. Θα τους δω ποτέ; 8. Θα θέλουν κάποια στιγμή να με δουν; Πρέπει να τους συναντήσω; 9. Θέλω να τους συναντήσω; Πως μπορώ να το κάνω; 10. Έχω άλλα αδέρφια; Πηγή: http://www.cyh.com/HealthTopics/HealthTopicDetailsKids.aspx?p=335&np=282&id=1693 Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/10/blog-post_7322.html

Αν έχετε προγραμματίσει μια υγιεινή διατροφή για το μικρούλι σας σίγουρα θα αποκτήσει πολύ γερά δοντάκια. Κι εφόσον έχει γερά δόντια θα αποφύγει τα σφραγίσματα και τις τακτικές επισκέψεις στον οδοντίατρο. Φροντίστε λοιπόν από πολύ νωρίς να συμπεριλάβετε καθημερινά στη διατροφή του τροφές πλούσιες σε ασβέστιο, βιταμίνες και λευκώματα και περιορίστε τις τροφές που περιέχουν ζάχαρη και υδατάνθρακες. Πολύ σημαντικό είναι να μάθουμε στο παιδάκι να μη κρατά την τροφή πολύ ώρα μέσα στο στόμα του αλλά να τη μασά καλά. Όταν η τροφή παραμένει για πολύ ώρα στο στόμα τα μικρόβια του στόματος πολλαπλασιάζονται με αποτέλεσμα τη δημιουργία τερηδόνας. Για τον ίδιο λόγο πρέπει να αποφεύγουμε να κρατάμε το μπιμπερό με το γάλα στο στόμα του παιδιού άσκοπα και ιδιαίτερα όταν περιέχει χυμούς φρούτων ή άλλα ζαχαρούχα ροφήματα. Μια ιδιότητα που έχουν τα μικρόβια του στόματος είναι να μεταβολίζουν το γάλα και τη ζάχαρη. Έτσι παράγονται οξέα που προκαλούν αποσβέστωση και τερηδόνα στα δόντια. Ο πιο ορθός τρόπος είναι να ταΐζετε το μωράκι σας με μπιμπερό μόνο όση ώρα χρειάζεται για να χορτάσει και όταν παρατηρήσετε ότι το κρατάει άσκοπα στο στόμα του να του το παίρνετε αμέσως προλαβαίνοντας την κατάχρησή του. Όταν το μωράκι σας χρονίσει καλό είναι να σταματήσετε το μπιμπερό και να του δίνεται να πίνει το γάλα του πλέον από πλαστικό ποτηράκι. Επίσης είναι προτιμότερο να σταματήσετε να αλέθετε ορισμένες σκληρές τροφές όπως το μήλο, το αχλάδι, τα καρότα και το ψωμί και να αρχίσετε να του μαθαίνετε να τις τρώει στην κανονική τους μορφή. Οι τροφές αυτές βοηθούν στη σωστή διάπλαση των γνάθων και των μυών του προσώπου και συμβάλλουν στον φυσικό αυτοκαθαρισμό των δοντιών. Τέλος, ο θηλασμός του δακτύλου και η χρήση της πιπίλας όταν συνεχίζονται για πολύ καιρό είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσουν πολλά προβλήματα στα δόντια του παιδιού όπως να προεξέχουν τα μπροστινά του δόντια, να χαλάσουν κάποια από αυτά και να αποκτήσει προβλήματα στην ανάπτυξη των γνάθων. Αν το μωράκι σας έχει ανακαλύψει την χαρά της πιπίλας και δε θέλει να την αποχωριστεί θα πρέπει τουλάχιστον να του μάθεται να την χρησιμοποιεί σε ειδικές περιπτώσεις και περιστασιακά όπως πριν κοιμηθεί για να νανουριστεί ή όταν νιώθει πόνο και δυσφορία. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποφεύγουμε την παρατεταμένη χρήση της με διάρκεια και συχνότητα. Όταν το παιδάκι μας γίνει 2 χρονών θα πρέπει σιγά σιγά να προσπαθήσουμε να του κόψουμε αυτές τις συνήθειες για να προλάβουμε τυχόν προβλήματα στα δοντάκια του.

Η γραφή είναι μια σύνθετη διαδικασία στην οποία παίρνουν μέρος πολλοί μηχανισμοί: οπτικοί, κιναισθητικοί, αυτόματης μηχανικής μνήμης κτλ. Έχει ως προϋπόθεση την εξάσκηση των λεπτών κινήσεων και τον συντονισμό χεριού-ματιού του παιδιού. Επομένως είναι απαραίτητο από νωρίς το παιδί να αποκτήσει άνεση με τις γραφικές κινήσεις. Είναι ένα παιχνίδι που δεν απαιτεί φυσική δραστηριότητα και μπορεί να γίνει εύκολα από όλους. Δραστηριότητα: Σε ένα φύλλο χαρτί (μεγάλου τετραδίου, Α4, χαρτόνι) φτιάχνουμε με ένα μολύβι γραμμές οι οποίες προοδευτικά θα δυσκολεύουν. Ξεκινάμε με λοξές γραμμές, ίσιες μακριές γραμμές, ίσιες με κενά γραμμές, καμπύλες, κυκλικές, σπείρες, συνδυασμό αυτών και ζητάμε από το παιδί να "περάσει" με χοντρό χρωματιστό μαρκαδόρο τις γραμμές από πάνω. Κάθε φορά θα κάνουμε ένα στυλ γραμμών έστω και αν η δραστηριότητα διαρκεί λίγο κάθε φορά. Στα μικρά παιδιά μπορεί να χρειαστεί να βοηθήσουμε λίγο το χεράκι τους. Υλικά: Φύλλο χαρτί (μεγάλο τετράδιο, χαρτί εκτυπωτή, χαρτόνι) και χοντροί χρωματιστοί μαρκαδόροι. Στοχεύει: Εξάσκηση στις γραφικές κινήσεις και απόκτηση προοδευτική άνεση. Επίσης δίνει την δυνατότητα να γίνει μια πρώτη διερεύνηση για την ικανότητα της λεπτής κινητικότητας του παιδιού (πιάσιμο μαρκαδόρου). Επίσης συμβάλλει στην συγκέντρωση της προσοχής. Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά από 3 ετών και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε παιδιά που παρουσιάζουν μια ανωριμότητα στις κινήσεις τους, δυσγραφία και διάσπαση προσοχής. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/10/blog-post_501.html

Είναι σημαντικό να μην επαναλαμβάνουμε τακτικές και μεθόδους που δεν αποδίδουν και αντιθέτως συνεχίζουν το φαύλο κύκλο των δυσκολιών και της χαμηλής απόδοσης του παιδιού. Θα αναφερθούν οι 10 βασικές τακτικές που δεν βοηθούν το παιδί με Δυσλεξία/μαθησιακές δυσκολίες να μάθει, να επεξεργαστεί, να αποδώσει. - Να το βάζουμε να επαναλαμβάνει τους κανόνες γραμματικής για να τους μάθει και να τους εφαρμόσει. Είναι πολύ πιθανό να γνωρίζει ήδη το κανόνα ορθογραφίας αλλά να μην τον εφαρμόζει ποτέ. Θα πρέπει να αναζητηθεί άλλος τρόπος αυτοματοποίησης της ορθογραφίας. - Να το βάζουμε να γράφει πολλές φορές τις λέξεις που κάνει λάθος στην ορθογραφία για να τις "μάθει". Το παιδί με Δυσλεξία δυσκολεύεται να εγκαταστήσει ένα ικανό οπτικό λεξικό και να ανακαλεί τις λέξεις όταν χρειάζεται. Για αυτό μοιάζει κάθε φορά σαν να τις βλέπει "για πρώτη φορά". Η εικονογραφική μέθοδος μπορεί να βοηθήσει σημαντικά. - Να του ζητάμε να διαβάσει και να μας πει το μάθημα απ' έξω. Το δυσλεκτικό παιδί μαθαίνει καλύτερα με ερωτήσεις, εικόνες, σχεδιαγράμματα και χάρτη. - Να του αλλάζουμε τις ρουτίνες του. Η θέση των πραγμάτων του και οι ώρες που διαβάζει και ξεκουράζεται είναι σημαντικό να παραμένουν σταθερά αφού είναι πιο εύκολο έτσι να οργανώσει τη σκέψη του. - Να μην έχει βασικά πράγματα στο δωμάτιο του που θα τον βοηθούν να διαβάσει και να συγκεντρώνεται. - Να του ζητάμε να διαβάσει πολλές ώρες χωρίς διακοπή ή διαλείμματα γιατί "δεν προλαβαίνει". Το παιδί με μαθησιακές δυσκολίες έχει άλλους ρυθμούς συγκέντρωσης που επηρεάζουν το βαθμό απόδοσης και παραγωγικότητας. Πρέπει να γίνει σεβαστό ότι τα πολλά μικρά διαλείμματα είναι απαραίτητα. - Να εφαρμόζονται οι κλασικοί διδακτικοί τρόποι. Χρειάζεται μια πολυαισθητηριακή και βιωματική προσέγγιση στην εκπαίδευση των παιδιών με Δυσλεξία/μαθησιακές δυσκολίες. - Να χρησιμοποιεί τα ίδια μονότονα μέσα γραφής. Η εναλλαγή χρωμάτων, μέσων (μολύβι, στυλό, μαρκαδοράκια χρωματιστά κα.) και εμπειριών γραφής (σε μαυροπίνακα, σε γυαλόχαρτο, σε άμμο κα.) λειτουργούν πολύ πιο αποτελεσματικά για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες που η διέγερση των αισθήσεων αποτελεί κύριο δρόμο μάθησης. - Να μην χρησιμοποιεί την τεχνολογία. Η τεχνολογία μπορεί να δώσει πολλές διεξόδους μάθησης συνδυάζοντας ήχο, κίνηση, εικόνα. Το παιδί πρέπει να ενθαρρυνθεί να χρησιμοποιεί τη τεχνολογία αφού μπορεί να καλύψει πολλά κενά που η κλασσική διδασκαλία αδυνατεί. - Όταν βρίσκεται σε διαδικασία παρέμβασης να αξιολογείται σε σχέση με τους άλλους και όχι με τον προηγούμενο εαυτό του. Στο παιδί με Δυσλεξία η πρόοδος του πρέπει να αναφέρεται σε σχέση με την προηγούμενη απόδοση του. Όλα αυτά χρειάζεται να λαμβάνουν υπόψιν όλα τα καθοριστικά πλαίσια της ζωής του παιδιού πχ. το σχολείο, η διδασκαλία ξένης γλώσσας, η προπόνηση ώστε να εφαρμόζουν κανόνες προσαρμογής της μαθησιακής διαδικασίας για να μπορεί να συμμετέχει με ίσους όρους με τα άλλα παιδιά. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/12/10.html

Ο απογαλακτισμός σηματοδοτεί το τέλος του γρήγορου και εύκολου ταΐσματος και ανοίγει ένα καινούργιο κεφάλαιο της ανατροφής του παιδιού σας. Η περίοδος του απογαλακτισμού είναι λίγο κουραστική γιατί χρειάζεται χρόνος, μαγείρεμα, προγραμματισμός και διάθεση. Όταν έρθει η ώρα που θα δώσετε στο μωράκι σας πρώτη φορά στερεά τροφή προσπαθήστε να βάλετε το κουταλάκι ανάμεσα στα χείλια του για να δοκιμάσει και να του δώσετε χρόνο να αντιδράσει. Συνήθως η πρώτη επαφή με το φαγητό θα αποτύχει. Η πιο συνηθισμένη αντίδραση του μωρού είναι να ανοίξει το στοματάκι του από περιέργεια και αμέσως να το φτύσει με μια έκφραση αηδίας. Μέχρι τώρα το μωράκι σας τρεφόταν με γάλα και μπιμπερό, οπότε είναι πολύ λογικό να του πάρει λίγο χρόνο να συνηθίσει διαφορετικές γεύσεις και αυτόν τον τρόπο ταΐσματος. Δεν καταλαβαίνει λοιπόν τι κάνετε όταν βάζετε το κουταλάκι στο στόμα του. Αν του αρέσει το φαγητό θα ανοίξει το στόμα του και θα βάλει στο στόμα του το περιεχόμενο. Αν πάλι δείτε πως δεν είναι έτοιμο να ξεκινήσει τη στερεά τροφή μην επιμείνετε και μην το πιέσετε. Ο απογαλακτισμός δεν έχει πρέπει και κανόνες και μπορεί να γίνει σταδιακά ή και να αναβληθεί. Το μωράκι σας πρέπει απλά να έρθει σε επαφή με καινούργιες γεύσεις και σιγά σιγά θα αρχίσει να τις συνηθίζει. Ο απογαλακτισμός ξεκινά συνήθως με φρούτα. Τα φρούτα δίνουν στον οργανισμό του όλες τις απαραίτητες βιταμίνες και μαζί με το σίδηρο περιέχουν ιχνοστοιχεία και ίνες που διευκολύνουν την πέψη και την καλή λειτουργία του εντέρου του. Τα κατάλληλα φρούτα για να ξεκινήσει το μωράκι την πρωτόγνωρη εμπειρία του φαγητού είναι το μήλο, η μπανάνα, το αχλάδι και το πορτοκάλι. Μεγάλη σημασία έχει να προσπαθήσετε να καταλάβετε τι αρέσει στον μικρό σας γευσιγνώστη και να εντοπίσετε τις πιθανές αλλεργίες που μπορεί να έχει σε μερικές τροφές. Αν διαπιστώσετε ότι συγκεκριμένες τροφές του προκαλούν διάρροια, εμετό, κοκκινίλες στο πρόσωπο, συνάχι ή δύσπνοια επικοινωνήστε απευθείας με τον παιδίατρο σας.

http://i.imgur.com/WMIlSuX.png http://i.imgur.com/XT4wdCB.png http://i.imgur.com/hvVqrgw.png http://i.imgur.com/oqnIRQe.png http://i.imgur.com/nz5uuJy.png http://i.imgur.com/T0ri7uK.png http://i.imgur.com/1XWVtI3.png http://i.imgur.com/C054U4j.png http://i.imgur.com/wlpUdyw.png Καλή διασκέδαση!!! krokotak.com

Τα παιδιά ήδη από αυτή την ηλικία μπορούν να διακρίνουν το τετράγωνο, τρίγωνο, κύκλο, ρόμβο κτλ. Ένα παιδί που διακρίνει τις μορφές των σχημάτων εξασκεί την οπτική του διάκριση και αυτό θα βοηθήσει αργότερα στην διάκριση και "απομνημόνευση" των μορφών των γραμμάτων. Τα παιδιά με Δυσλεξία/ειδικές μαθησιακές δυσκολίες εξαιτίας του ελλείμματος που αντιμετωπίζουν στην οπτική διάκριση όπου στη γραφή μπορεί να αντανακλάται με το να μπερδεύουν γράμματα παρόμοια μορφολογικά πχ. /ξ/ και /ζ/, είναι πιθανό να"συγχέουν" τα σχήματα μεταξύ τους. Ασκήσεις για την εκμάθηση, διάκριση και κατάκτηση των μορφών των Γεωμετρικών σχημάτων και Στερεών σωμάτων γίνονται στα Προγράμματα Παρέμβασης σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες αλλά και στη Προσχολική & Πρωτοσχολική ενίσχυση at home. Παρακάτω παρουσιάζεται ένα μικρό δείγμα των ασκήσεων που μπορούν να γίνουν για τα σχήματα. Οι συγκεκριμένες εικόνες αναφέρονται στην εξάσκησης που έγινε σε ένα παιδί 11 χρονών με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες που δυσκολευόταν να ξεχωρίσει τα γεωμετρικά σχήματα μεταξύ τους καθώς και τα στερεά σώματα. Παρουσίαση και διάκριση Γεωμετρικών σχημάτων και Στερεών σωμάτων. http://i.imgur.com/5rk8Dtk.jpg Εκμάθηση γεωμετρικών και στερεών σχημάτων Σε αυτή την εικόνα γίνεται παρουσίαση των Γεωμετρικών και Στερεών σχημάτων. Το παιδί πρέπει να τα ξεχωρίσει, ονοματίσει και να μάθει να σχεδιάζει τουλάχιστον τα Γεωμετρικά σχήματα όταν του ζητηθούν. Παράλληλα προσπαθούμε να αντιστοιχήσουμε διάφορα αντικείμενα που υπάρχουν γύρω μας με αυτά τα σχήματα. http://i.imgur.com/PuVQAhc.jpg Διάκριση γεωμετρικών σχημάτων μεταξύ τους Εδώ η εικόνα έχει μόνο Γεωμετρικά σχήματα το ένα μέσα στο άλλο ενώ υπάρχει και ένα κρυμμένο. Το παιδί πάλι πρέπει να διακρίνει τα σχήματα και να τα ονοματίσει. Εδώ ζητείται και να περιγράψει τι είναι αυτό που βλέπει δηλ. πως ακριβώς είναι τοποθετημένα τα σχήματα στο χώρο πχ. "Μέσα στο κύκλο υπάρχει ένα τετράγωνο που μέσα του έχει ένα τρίγωνο". Οι ασκήσεις αυτές εμπλουτίζονται με νέες εικόνες αυτής της λογικής. http://i.imgur.com/vwQAbgf.jpg Διάκριση μεταξύ γεωμετρικών και στερεών σχημάτων Σε αυτή την σύνθετη εικόνα με Γεωμετρικά σχήματα και Στερεά σώματα το παιδί χρειάζεται να διαχωρίσει και να ονοματίσει τα σχήματα που βλέπει και να περιγράψει ξανά την τοποθέτηση των σχημάτων. Βασικά tips: Οι εικόνες παρουσιάζονται με προβολή μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή αλλά και με φωτοτυπίες για να μπορέσει το παιδί να σημειώσει ότι του ζητηθεί. Οι ασκήσεις εμπλουτίζονται ανάλογα με τις δυσκολίες που εμφανίζει το παιδί με μαθησιακές δυσκολίες. Επίσης οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν το παιδί με μαθησιακές δυσκολίες παίζοντας πάνω σε ένα χαρτόνι με το να σχεδιάζουν τέτοιες συνθέσεις ενώ το παιδί "μαντεύει" τα σχήματα. Απευθύνεται: Σε παιδιά Προσχολικής ηλικίας και σε παιδιά Σχολικής ηλικίας που ακόμα μπερδεύουν τις μορφές των γραμμάτων. Μπορεί να γίνει από ειδικούς θεραπευτές, εκπαιδευτικούς και γονείς. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/10/blog-post_15.html

Το παγωτό είναι κρύο, η γεύση κάποιων τροφίμων κάθε άλλο παρά ευχάριστη είναι, ενώ αυτό που βλέπεις στον καθρέφτη, είναι ο εαυτός σου. Πώς τα μαθαίνει κανείς αυτά;... Εξερευνώντας τον κόσμο και προσφέροντας ξεκαρδιστικές εικόνες με τις αντιδράσεις του, ως μωρό βέβαια. Ποτέ δεν παύει να προκαλεί γέλιο ένα μωρό, που κοιτάζει τα πάντα γύρω του με ορθάνοιχτα μάτια και ανακαλύπτει με τους... πειραματισμούς του, αυτόν τον περίεργο κόσμο στον οποίο έφτασε πριν λίγο. Γι'αυτό το BuzzFeed μάζεψε σε ένα βίντεο, μπόμπιρες με απολαυστικές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια των «εξερευνήσεών» τους. iefimerida.gr

Να οργανώνει το παιδί αντικείμενα σε μια σειρά είναι ο δρόμος για να κατανοήσει αργότερα ότι οι αριθμοί έχουν προκαθορισμένη σειρά και ότι ο ένας είναι μεγαλύτερος κατά ένα από τον προηγούμενο. Μια ωραία ευκαιρία για να γίνει αυτό είναι όταν μαζεύουμε τις κάλτσες. Δραστηριότητα: Αφιερώστε λίγα λεπτά για να ζητήσετε να σας βοηθήσει να βάλετε τις κάλτσες, πάνω στο κρεβάτι ή στο πάτωμα, σε σειρά από το μεγαλύτερο στο μικρότερο (του μπαμπά, μαμάς, δικές του, αδερφών). Είναι πιθανό και ανάλογα με την ηλικία να μην τα καταφέρει από την αρχή σωστά. Αφήστε το να αλλάξει λίγο τη σειρά μόνο του, αν δεν τα καταφέρνει βοηθήστε το με οδηγίες όπως δείξε μου το πιο μακρύ, το πιο κοντό κτλ. Προσπαθήστε να το επαναλάβετε συχνά. Μπορείτε κάθε φορά για να μην επαναλαμβάνει το ίδιο να αλλάζετε τα ρούχα πχ. μπλούζες, κτλ. Υλικά: κάλτσες και αργότερα άλλα ρούχα (της ίδιας κατηγορίας κάθε φορά ώστε η σύγκριση να είναι κυρίως στο μέγεθος) Λεξιλόγιο: μεγάλο, μεγαλύτερο, το πιο μεγάλο, μακρύ, μακρύτερο, πρώτο, επόμενο, τελευταίο, κοντό, το πιο κοντό κτλ. Απευθύνεται: Κατάλληλο για όλα τα παιδιά από 3 ετών και πάνω. Ανάλογα με την ηλικία ξεκινάμε με λίγα αντικείμενα και τα αυξάνουμε. Προτείνεται για παιδιά με μαθησιακά προβλήματα/δυσλεξία/δυσαριθμησία που δυσκολεύονται στην διάταξη και την σύγκριση αριθμών και μεγεθών. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/10/blog-post_7088.html

Η κατανόηση των νοημάτων στην σιωπηρή ανάγνωση είναι μια δυνατότητα που έχουμε οι άνθρωποι σαν αναγνώστες. Αυτός ο τρόπος δίνει την ευκαιρία να συνδέουμε εικόνες με έννοιες καθώς διαβάζουμε. Την φωναχτή ανάγνωση την έχουμε ανάγκη όταν θέλουμε να προφέρουμε όλα τα γράμματα μιας πολύπλοκης λέξης με σύνθετη έννοια. Είναι γνωστό ότι τα παιδιά με δυσλεξία και μαθησιακά προβλήματα δυσκολεύονται στην κατανόηση των νοημάτων κατά την σιωπηλή ανάγνωση μιας λέξης, πρότασης, κειμένου. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/10/blog-post_5778.html

Παιδιά που αλλάζουν σχολείο συχνά, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν παραισθήσεις και άλλα συμπτώματα που συνδέονται με ψύχωση στην εφηβεία, σύμφωνα με νέα έρευνα. Στην έρευνα, παιδιά που άλλαξαν σχολείο περισσότερες από 3 φορές είχαν 60% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν προβλήματα ψυχικής υγείας στην ηλικία των 12 ετών, σε σύγκριση με παιδιά που έκαναν λιγότερες αλλαγές. Ο Dr. Swaran Singh, του Warwick Medical School στη Βρετανία, δήλωσε ότι η έρευνα έδειξε σχέση (αλλά δεν αποδεικνύει ότι είναι αιτιατή), μεταξύ της συχνής αλλαγής σχολείων και των προβλημάτων ψυχικής υγείας. Πιθανόν το να είναι συνεχώς το παιδί ΄νέος μαθητής΄ το καθιστά ευάλωτο και κοινωνικά ηττημένο ή αποκλεισμένο. Αυτό με τη σειρά του θα μπορούσε να καταστήσει την ψυχική νόσο μεγαλύτερο κίνδυνο για τα συγκεκριμένα παιδιά. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τεράστια βάση δεδομένων στην οποία συμμετείχαν 14.000 έγκυες και τα παιδιά τους, από το 1991. Στην ηλικία των 12 ετών, περίπου 6.500 παιδιά εξετάστηκαν για να διαπιστωθεί αν έχουν συμπτώματα ψύχωσης. Συνολικά, περίπου το 5,6% των παιδιών της έρευνας ανέφερε ότι εμφάνιζε παραισθήσεις και το 8,1% είχε ύποπτα συμπτώματα. Παιδιά στην έρευνα που άλλαξαν περισσότερες από 3 φορές σχολείο είχαν περισσότερες πιθανότητες σε σχέση με τους συμμαθητές τους να εμφανίσουν συμπτώματα όπως παραισθήσεις (άκουγαν φωνές ή θεωρούσαν ότι το μυαλό τους ελεγχόταν από άλλους). Τα ευρήματα ίσχυαν ακόμα και όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψη άλλους γνωστούς παράγοντες κινδύνου, όπως η οικογενειακή αστάθεια, ο εκφοβισμός, προβλήματα ψυχικής υγείας της μητέρας και χαμηλή οικονομική κατάσταση. Είναι πιθανό, το αίσθημα ότι κάποιος είναι στο περιθώριο να είναι τόσο στρεσογόνο, που να προδιαθέτει τον εγκέφαλο για μελλοντική ψυχική νόσο, δήλωσε Singh. Ωστόσο, άλλος παράγοντας τον οποίο ενδεχομένως δεν υπολόγισαν οι ερευνητές θα μπορούσε να επηρεάζει την τάση για μετακίνηση και τα ψυχοσωματικά συμπτώματα των παιδιών. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι γονείς δεν θα πρέπει ποτέ να αλλάζουν σχολείο στα παιδιά τους, δήλωσαν οι ερευνητές. Ωστόσο, ίσως το προσωπικό του σχολείου και οι γιατροί να μπορούσαν να εστιάζουν στενότερα στους ευάλωτους νέους μαθητές. Τα ευρήματα δημοσιεύονται στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού ‘Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry.’ Πηγές: ‘Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry.’ iatronet.gr

Πως μπορούμε να τα προστατεύσουμε και να αναγνωρίσουμε έγκαιρα τα συμπτώματα που προμηνύουν μια γρίπη; Δεν είναι εύκολο να διαπιστώσει ένας γονιός αν πρόκειται για κοινό κρυολόγημα ή για γρίπη, ιδιαίτερα όταν το παιδάκι είναι πολύ μικρό. Τα συμπτώματα της γρίπης δε διαφέρουν πολύ από τα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος. Η μόνη διαφορά θα λέγαμε πως βρίσκεται στην ένταση και έξαρση των συμπτωμάτων. Διαρκούν τις περισσότερες φορές από 2 έως 4 ημέρες, όμως θα χρειαστεί να περάσουν 1 και 2 εβδομάδες μετά μέχρι να αναρρώσει πλήρως. Τα κύρια συμπτώματα της γρίπης είναι τα εξής: Πυρετός. Ανεβάζει ξαφνικά υψηλό πυρετό με ρίγος. Κούραση. Νιώθει κουρασμένο και εξαντλημένο, γκρινιάζει και δεν έχει όρεξη. Βήχας και ρινική καταρροή. Όταν πρόκειται για γρίπη και όχι για κοινό κρυολόγημα, τα συμπτώματα αυτά ξεσπούν ξαφνικά και απότομα μαζί με τον πυρετό. Διάρροια και εμετός. Η γρίπη μπορεί να έχει αυτά τα συμπτώματα και να προκαλέσει πόνο στην κοιλιά. Μυαλγίες. Πως μπορώ να το προστατέψω; - Φροντίζουμε να μην το φέρνουμε σε επαφή με άλλα άτομα ή παιδάκια που πιθανόν να είναι άρρωστα - Πλένουμε πολύ συχνά τα χεράκια του και ειδικά όταν βρισκόμαστε έξω έχουμε πάντα μαζί μας αντισηπτικά μαντιλάκια. - Ξεκούραση. 'Όταν το παιδάκι είναι ξεκούραστο και κοιμάται αρκετές ώρες την ημέρα το ανοσοποιητικό του σύστημα έχει περισσότερες άμυνες. - Αποφεύγουμε να επισκεπτόμαστε κλειστούς χώρους. - Απολυμαίνεται και καθαρίζετε τις επιφάνειες που έχουν ακουμπήσει άτομα που πιθανόν να νοσούν. Μην βιαστείτε να δώσετε κάποια αντιβίωση στο παιδάκι σας. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να πάρετε τη γνώμη του παιδιάτρου αν διαπιστώσετε τα παραπάνω συμπτώματα. Μερικά βήματα για να αντιμετωπίσουμε τη γρίπη Δώστε του κάποιο παυσίπονο για να ανακουφιστεί από τον πόνο και τον πυρετό. Φροντίστε να ξεκουράζεται και να κοιμάται καλά. Δώστε του όλη σας την προσοχή, την αγάπη και τη συμπαράστασή σας. Φροντίστε να πίνει άφθονα υγρά και χυμούς και αν δεν έχει όρεξη να φάει, μην επιμείνετε. Ρυθμίστε τη θερμοκρασία του δωματίου στους 19-20 βαθμούς και ντύστε το ελαφριά. Κάντε κομπρέσες και ένα μπανάκι αλλά όχι όταν έχει ρίγος.

Για να εισαχθεί το παιδί στη βασική αρίθμηση αυτό πρέπει να γίνει προοδευτικά. Οι νέοι αριθμοί εισάγονται σταδιακά με αρκετή εξάσκηση για τον καθένα πριν περάσουμε στον επόμενο. Το παιχνίδι "Δύο μπλε και ένα κίτρινο"! γίνεται στη Προσχολική προετοιμασία/ενίσχυση at home και είναι ένα απλό παιχνίδι που αναφέρεται στην εισαγωγή κάθε νέου αριθμού. Βοηθά το παιδί να κατανοήσει την έννοια της διατήρησης της ποσότητας αλλάζοντας κάθε φορά τη θέση των αντικειμένων. Υλικά: τρία χρωματιστά τουβλάκια (ξύλινα, lego), χαλί/ταψί/μεγάλο μπολ/πετσέτα/δίσκος κτλ. Δραστηριότητα: Αν υποθέσουμε ότι το παιδί γνωρίζει τον αριθμό ένα από πολύ νωρίς, σχεδόν από τότε που ζητάει ένα μπισκότο, ένα μπαλόνι, μια καραμέλα κτλ. αλλά και τον αριθμό δυο επίσης από τότε που γνωρίζει ότι έχει δυο χεράκια, δύο ματάκια κτλ. τότε ο επόμενος αριθμός είναι ο τρία! Για να μάθουμε τον αριθμό τρία λοιπόν, παίρνουμε τρία χρωματιστά τουβλάκια στα χέρια μας και τα πετάμε σε ένα μικρό χαλί. Ζητάμε από το παιδί να μας πει με ποια σειρά έπεσαν τα τουβλάκια πχ. μπλε-κόκκινο-κίτρινο, κίτρινο-μπλε-κόκκινο κτλ. Έπειτα ζητάμε από το παιδί να πετάει τα τουβλάκια και κάθε φορά να κοιτάει και να λέει τους συνδυασμούς που δημιουργήθηκαν. Μπορούμε να το κάνουμε ακόμη πιο ενδιαφέρον κλείνοντας τα μάτια του παιδιού όταν τα ρίχνει αλλά και βάζοντας να μαντέψει πριν τα ρίξει ποιος συνδυασμός θα δημιουργηθεί. Με αυτό τον τρόπο το παιδί εξασκείται στην γνώση ότι "αφού έχω τρία τουβλάκια όπως και να πέσουν στο χαλί θα είναι πάντα τρία". Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας έχουν περιορισμένη δυνατότητα συγκέντρωσης οπότε και η διάρκεια του παιχνιδιού δεν χρειάζεται να είναι μεγάλη. Η επανάληψη της διαδικασίας είναι πιο σημαντική. Βασικό tip: Καλό είναι ο χώρος που το παιδί "πετάει" τα τουβλάκια να είναι οριοθετημένος πχ. μέσα σε ένα ταψί. Ο λόγος είναι ότι τα σύνορα αυτού του χώρου δημιουργούν ευκολότερα την έννοια του ξεχωριστού συνόλου των τριών πραγμάτων σε σχέση με τον υπόλοιπο χώρο. Επίσης είναι ένα παιχνίδι που μπορούμε να κάνουμε κάθε φορά που θέλουμε να διδάξουμε έναν νέο αριθμό. Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας από 4 ετών και ακόμη περισσότερο σε αυτά που υπάρχουν ενδείξεις για μαθησιακές δυσκολίες ή έχουν διαγνωστεί με ανωριμότητα. Γίνεται από γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/03/blog-post_20.html

Το νεογέννητο κοριτσάκι αγκαλιάζει το πρόσωπο της μαμάς του και δε θέλει να την αποχωριστεί από τα πρώτα κιόλας λεπτά της ζωής του. Απολαύστε το θαύμα της ζωής!

Τα παιδάκια συνήθως δε νιώθουν τον κίνδυνο λόγω της άγνοιάς τους και τις περισσότερες φορές προκαλούν ατυχήματα λόγω της ανωριμότητας της μικρής ηλικίας, της περιέργειας και της τάσης που έχουν για εξερεύνηση. Όταν αρχίζει να μεγαλώνει καλό είναι να αρχίσετε να του μιλάτε και να του γνωρίσετε τους κινδύνους που το απειλούν για να ενισχύσετε της άμυνες αυτοπροστασίας του. Μπορείτε να ξεκινήσετε με λέξεις όπως "Πρόσεχε", "Μη", "Όχι","Ποτέ","Είναι επικίνδυνο". Κάτι πολύ σημαντικό είναι να του εξηγήσετε για ποιο λόγο ένα αντικείμενο μπορεί να γίνει επικίνδυνο. Αν για παράδειγμα χρησιμοποιήσετε ένα ψαλίδι, μαχαίρι ή κάποιο άλλο αιχμηρό αντικείμενο εξηγήστε στο παιδάκι πως μπορεί να κοπεί πανεύκολα και να τραυματιστεί. Εξίσου επικίνδυνα είναι και τα αντικείμενα που καίνε. Μάθετε στο παιδάκι πως είναι κάτι όταν καίει. Αφήστε το για παράδειγμα να ακουμπήσει ελάχιστα την κούπα με το ζεστό γαλατάκι του για να συνειδητοποιήσει και να καταλάβει τον κίνδυνο. Δείξτε μεγάλη αυστηρότητα στις πρίζες και τις ηλεκτρικές συσκευές. Όταν προσπαθήσει να ακουμπήσει τη πρίζα ή να παίξει με τα καλώδια να το αποτρέπετε αυστηρά. Ακόμη μάθετε στο παιδί να μη σκαρφαλώνει και να μη σκύβει από το παράθυρο ή στα κάγκελα του μπαλκονιού. Εξηγήστε του πως πρέπει να κάθετε στην καρέκλα όταν τρώει. Όσο για την ώρα που κάνει το μπανάκι του θα του λέτε ξανά και ξανά ότι δε πρέπει να χοροπηδάει και να κουνιέται γιατί μπορεί πολύ εύκολα να γλιστρήσει και να χτυπήσει. Μεγάλη προσοχή πρέπει να δείξετε και για τις σκάλες. Εξηγήστε του πόσο επικίνδυνες είναι και μάθετε του να τις ανεβαίνει και να κατεβαίνει πολύ προσεκτικά κρατώντας το χέρι σας ή το κάγκελο. Εξηγήστε στο παιδάκι ότι δε πρέπει να τρώει ή να πίνει τίποτα από αγνώστους, παρά μόνο από εσάς και κάποιον άλλον ενήλικα που γνωρίζει καλά. Πολλές φορές στα παιδάκια αρέσει να κρύβονται. Εξηγήστε του πως δε πρέπει να το κάνει γιατί υπάρχουν πολλά επικίνδυνα σημεία στο σπίτι που μπορεί να εγκλωβιστεί όπως για παράδειγμα η ντουλάπα. Δυστυχώς σε κάθε σπίτι υπάρχουν πολλά αντικείμενα που μπορεί να μετατραπούν πολύ εύκολα σε ύπουλους εχθρούς για την ασφάλεια του παιδιού μας και να γίνουν παγίδες θανάτου. Μερικά από αυτά είναι: νομίσματα, βελόνες, καρφίτσες, κουμπάκια, αναπτήρες, σπίρτα, κεράκια, τασάκια, μπαταρίες, σκουλαρίκια, κολιέ, δαχτυλίδια, αρώματα, καλλυντικά, ξηροί καρποί, οινοπνευματώδη ποτά, κασέτες, κορδόνια και κορδέλες, απορρυπαντικά, φάρμακα, μπαούλα για τα παιχνίδια, πλαστικές σακούλες, τραπεζομάντιλα που κρέμονται. Φροντίστε όσο μπορείτε να τα φυλάσσετε αυτά τα αντικείμενα σε ένα μέρος που το παιδί δε μπορεί να έχει πρόσβαση και να κάνετε τα πάντα για να γίνει το σπίτι σας όσο το δυνατόν ασφαλέστερο. Μια μικρή αμέλεια από τη μεριά μας μπορεί να φέρει άσχημα αποτελέσματα, για αυτό πρέπει πάντα να είμαστε και εμείς οι ίδιοι προσεκτικοί.

Η καθυστερημένη πατρότητα, λένε, σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο γεννήσεως παιδιού με προβλήματα υγείας όπως οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού και η σχιζοφρένεια, επειδή με το πέρασμα του χρόνου φθίνει η ποιότητα των σπερματοζωαρίων. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι δημιουργούνται γενετικές μεταλλαγές, οι οποίες κάνουν τα βλαστικά κύτταρα των όρχεων να πολλαπλασιάζονται με μη φυσιολογικό τρόπο, με συνέπεια να αυξάνεται ο αριθμός των μεταλλαγμένων σπερματοζωαρίων, σύμφωνα με άρθρο στο επιστημονικό περιοδικό «New Scientist». Αυτός είναι και ο λόγος που η μεγάλη ηλικία του πατέρα έχει συσχετισθεί σε διάφορες μελέτες και με τη νόσο Αλτσχάιμερ, την διπολική διαταραχή (παλιά λεγόταν «μανιοκατάθλιψη»), την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο στους απογόνους του. Στην πραγματικότητα, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι ένας 40άρης πατέρας έχει διπλάσιες πιθανότητες να μεταδώσει στους απογόνους του νοσογόνες γενετικές μεταλλαγές, σε σύγκριση με έναν 20άρη πατέρα. Το εύρημα αυτό σημαίνει ότι το βιολογικό ρολόι κυλάει αντίστροφα και για τους άντρες. Μελέτη σε γονείς και παιδιά Η συσχέτιση της μεγάλης ηλικίας του πατέρα με τα προβλήματα υγείας στους απογόνους του ήταν κάτι που επί δεκαετίες υποπτεύονταν οι ειδικοί, αλλά απεδείχθη σε μία πρωτοποριακή μελέτη που δημοσιεύθηκε προσφάτως στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature». Στη μελέτη αυτή είχε αναλυθεί το DNA 78 γονέων από την Ισλανδία και των παιδιών τους. Όπως διαπιστώθηκε, υπήρχε άμεση συσχέτιση ανάμεσα στην ηλικία του πατέρα και στον αριθμό των μεταλλαγών που έφεραν τα παιδιά του και οι οποίες σχετίζονταν με τις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού και τη σχιζοφρένεια. Η ηλικία της μητέρας όχι μόνο δεν φάνηκε να σχετίζεται με ανάλογο κίνδυνο, αλλάη μελέτη έδειξε ότι το 97% των μεταλλαγών στο DNA των παιδιών προέρχονται από τον πατέρα. «Η κοινωνία παραδοσιακά έδινε μεγαλύτερο βάρος στην ηλικία της μητέρας, αλλά ως φαίνεται οι διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια και ο αυτισμός επηρεάζονται περισσότερο από την ηλικία της μητέρας», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Κάρι Στέφανσον, πρόεδρος της εταιρεία deCODE Genetics, μίας κορυφαίας εταιρείας γενετικής στην Ισλανδία. Η ανάλυση του δρος Στέφανσον και των συνεργατών τους υποδηλώνει ότι η αύξηση των κρουσμάτων αυτισμού τις τελευταίες δεκαετίες μπορεί εν μέρει να εξηγείται από την ολοένα αυξανόμενη ηλικία των νέων πατέρων. Ανάλογα ευρήματα είχε και μελέτη του δρ Άντριου Ουϊλκι, καθηγητή Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, η οποία έδειξε ότι η μεγάλη ηλικία του πατέρα συσχετίζεται με το σύνδρομο Apert. Το σύνδρομο αυτό είναι μία σπάνια ασθένεια των οστών, που μπορεί να οδηγήσει στη γέννηση παιδιού με κεφάλι πιο μακρύ από το φυσιολογικό. «Λάθη» στην αντιγραφή Σε αντίθεση με τις γυναίκες, οι οποίες γεννιούνται με συγκεκριμένο αριθμό ωαρίων και έτσι η αναπαραγωγική ηλικία τους εκ φύσεως έχει «ημερομηνία λήξεως» (την εμμηνόπαυση), οι άντρες παράγουν νέα σπερματοζωάρια καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Κάθε 16 ημέρες, τα κύτταρα στους όρχεις τους πολλαπλασιάζονται και το DNA κάθε κυττάρου αντιγράφεται σε ένα νέο, το οποίο παράγει ένα νέο σπερματοζωάριο. Ο οργανισμός έχει πολύ υψηλό ποσοστό ακρίβειας στην δημιουργία των «αντιγράφων» του DNA, αλλά αναπόφευκτα κάνει και κάποια «λάθη», με συνέπεια να δημιουργούνται σπερματοζωάρια με γενετικές μεταλλαγές. Καθώς οι άντρες μεγαλώνουν, επέρχεται «κόπωση» της διαδικασίας της «αντιγραφής» και μειώνεται η αποδοτικότητά της, με συνέπεια τα σπερματοζωάρια να φέρουν περισσότερα «λάθη», δηλαδή γενετικές μεταλλαγές. Και αν ένα μεταλλαγμένο σπερματοζωάριο γονιμοποιήσει ένα σπερματοζωάριο, υπάρχουν πολλές πιθανότητες το έμβρυο να έχει προβλήματα, κατά τον δρα Ουϊλκι. «Είναι καθαρά θέμα τύχης», τόνισε. «Μπορεί η μεταλλαγή να μην αφορά ζωτικής σημασίας γονίδιο, αλλά μερικές φορές αφορά ένα γονίδιο που προδιαθέτει το μωρό για ορισμένα νοσήματα». Έτσι, αν η μεταλλαγή αφορά γονίδιο που ελέγχει την ανάπτυξη του εγκεφάλου, λ.χ., μπορεί να οδηγήσει σε αυτισμό ή σχιζοφρένεια. Και αν αφορά ένα γονίδιο που επηρεάζει λ.χ. τον κίνδυνο για κάποια μορφή καρκίνου, το παιδί μπορεί να έχει αυξημένες πιθανότητες να τον εκδηλώσει. Σωτήρια απόφαση «Οι πατέρες πρέπει να καταλάβουν ότι ελλοχεύουν σοβαροί κίνδυνοι όταν καθυστερούν την απόκτηση παιδιών», σχολίασε ο δρ Άλαν Πέισι, ο κορυφαίος ειδικός σε θέματα ανδρικής γονιμότητας στη Βρετανία. «Κατανοώ γιατί πολλά ζευγάρια καθυστερούν την τεκνοποίηση, αλλά αυτό είναι κακό από βιολογικής πλευράς. »Η συμβουλή μου προς τους άντρες είναι να κάνουν παιδιά το νωρίτερο δυνατόν και όχι να περιμένουν να φτάσουν 50 χρονών. Η απόφαση αυτή μπορεί να κάνει τη διαφορά για την υγεία των παιδιών τους», πρόσθεσε. tanea.gr

Η έρευνα που διεξήχθη από τον δρ. Nicholas Walsh λέκτορα αναπτυξιακής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας (UEA) βασίστηκε σε τεχνολογίες απεικόνισης του εγκεφάλου για να εξετάσει 58 εφήβους 17-19 ετών. Διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά που είχαν βιώσει ήπιας ή μέτριας έντασης συγκρούσεις (όπως διαφωνίες και εντάσεις ανάμεσα στους γονείς, έλλειψη στοργής ή επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη των οικογενειών) μέχρι την ηλικία των 11 ετών είχαν αναπτύξει πιο μικρή παρεγκεφαλίδα, μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με την εκμάθηση νέων ικανοτήτων, τη διαχείριση του στρες και τον αισθητικοκινητικό έλεγχο. Το μικρότερο μέγεθος της παρεγκεφαλίδας μπορεί να αποτελεί ένδειξη αυξημένου κινδύνου ψυχιατρικών προβλημάτων στην ενήλικη ζωή, σύμφωνα με τους ερευνητές. Από την άλλη μεριά ωστόσο υπήρξε και μια ενδιαφέρουσα και αναπάντεχη διαπίστωση των ερευνητών: οι συμμετέχοντες που ανέφεραν ότι βίωσαν στρεσογόνες εμπειρίες στην ηλικία των 14 ετών είχαν και αυξημένο μέγεθος σε αρκετές περιοχές του εγκεφάλου όταν αυτός εξετάστηκε στην ηλικία των 17-19 ετών. Σύμφωνα με τον δρ Walsh αυτό μπορεί να σημαίνει ότι η έκθεση σε ήπια στρεσογόνες καταστάσεις στην ηλικία των 14 ετών μπορεί να δρα σαν «εμβόλιο» για τους εφήβους διευκολύνοντάς τους ενδεχομένως ώστε να αντιμετωπίζουν καλύτερα τις μετέπειτα δυσκολίες της ζωής. medicalnews.gr

Αργότερα βάζει χρώμα και έπειτα αναπαριστά όλο και πιο ρεαλιστικά μια εικόνα. Ποια ανάγκη σπρώχνει τα παιδιά παγκοσμίως ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, κουλτούρας και πολιτισμού να ζωγραφίζουν; Υπάρχουν κάποια “κρυφά” μηνύματα που θέλουν να μας δώσουν; Μια απλή μουτζούρα ή ένα ακατανόητο σχήμα λειτουργεί σαν μια γλώσσα για τα παιδιά. Ε ίναι μια γλώσσα που επικοινωνεί σε εμάς την οργή, το θυμό, τη ζήλια, την αδιαφορία, την ανάγκη για προσοχή αλλά και τις γνωστικές εμπειρίες που έχουν όσο γνωρίζουν το κόσμο γύρω τους. Σε ένα κόσμο φτιαγμένο από “μεγάλους” ένα παιδί ταυτίζεται με το ρόλο που παίρνει μέσα από τις ζωγραφιές του. Όσο εμείς τις κοιτάμε και νιώθουμε χαμένοι στη μετάφραση αυτές ανοίγουν μια πόρτα στα συναισθήματα των μικρών μας ζωγράφων. “Ο Π είναι 8 χρονών και στις πρώτες μας συναντήσεις του ζήτησα να ζωγραφίσει την οικογένεια του. Είναι μοναχοπαίδι, ζει με τη μητέρα του και το πατέρα του ενώ στην ίδια πολυκατοικία μένει και ο πατέρας της μητέρας. Η ζωγραφιά του Π για την οικογένεια του έδειχνε τα εξής: ένα όρθιο κόκκινο παραλληλόγραμμο που απεικόνιζε τη πολυκατοικία, τον πατέρα να βρίσκεται στο πιο πάνω μέρος του κτίσματος, στη σκεπή, τη μητέρα μέσα στο διαμέρισμα και τον ίδιο στο δωμάτιο του. Όταν ρώτησα τι είχε ζωγραφίσει και τι έκανε ο καθένας τους στη ζωγραφιά είπε: “Ο πατέρας μου κάνει δουλειές με τα εργαλεία του, η μητέρα μου μαγειρεύει στη κουζίνα και εγώ κοιμάμαι στο κρεβάτι μου.” Ο Π είναι ένα παιδί κλειστό και ιδιαίτερα ντροπαλό. Η αυτοεκτίμηση του είναι χαμηλή και αντιμετωπίζει μαθησιακά προβλήματα από το Νηπιαγωγείο τα οποία επιδείνωσαν την εικόνα που έχει για τον εαυτό του.” Η σχεδίαση ή αλλιώς ιχνογράφηση είναι μια εξελικτική διεργασία που ακολουθεί τη ψυχοκινητική εξέλιξη του παιδιού. Η εξέλιξη της μουτζούρας συμβαίνει με τον έλεγχο που αποκτά το παιδί στη κίνηση του και στο συντονισμό χεριού – ματιού. Αυτό σημαίνει ότι η ικανότητα του ανθρώπου να δημιουργεί μια εικόνα πάνω σε χαρτί περνά απο στάδια που το ένα διαδέχεται το άλλο. Τα στάδια αυτά ακολουθούν μια “τυπική” πορεία κατά το μεγάλωμα του παιδιού και το πέρασμα του στις διάφορες ηλικίες. Μια απλή αναφορά σε αυτή την διαδοχική πορεία είναι: Από 1,5 μέχρι 2,5 χρονών Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία ξεκινούν να μουτζουρώνουν. Αυτές οι μουτζούρες δεν είναι ασυνάρτητες αλλά γίνονται με όλο και πιο συντονισμένη ρυθμική κίνηση. Σε αυτό το διάστημα τα παιδιά θέλουν να καλύψουν όποια επιφάνεια βρουν και επενεργούν όλες οι αισθήσεις τους σε αυτή την εικαστική δραστηριότητα. Από 2,5 χρονών Σε αυτή την ηλικία το παιδί ανακαλύπτει στα αφηρημένα σχέδια που κάνει τυχαία σχήματα που μοιάζουν με αυτά που το περιβάλλουν. Μπορεί να είναι αντικείμενα, ζώα, άνθρωποι και οτιδήποτε άλλο που αποτελεί καθημερινό ερέθισμα για το παιδί. Έτσι πολλές φορές θα έχετε προσέξει το παιδί σας να ζωγραφίζει και να λέει όλο έκπληξη: “Ααα ένα δέντρο” ή “Κοίτα μια βάρκα”. Από 5 μέχρι 8 χρονών Εδώ το παιδί καθορίζει το χώρο που θα λάβει μέρος η αναπαράσταση του. Τραβάει μια ίσια γραμμή στο κάτω μέρος για το έδαφος και μια ίσια γραμμή στο πάνω μέρος για τον ουρανό, τα υπόλοιπα αναπαράγονται στο ενδιάμεσο κομμάτι του χαρτιού. Στα 9 τους χρόνια Το παιδί καταργεί αυτή την απόσταση μεταξύ γης και ουρανού. Σε αυτό το στάδιο τα παιδιά νιώθουν ανικανοποίητα με τα σχέδια τους γιατί αυτό που επιδιώκουν να φτιάξουν δεν μπορούν να το καταφέρουν. Από 15 μέχρι 18 χρονών Τα παιδιά σε αυτό το στάδιο της εφηβείας “πειθαρχούν” στο γεωμετρικό σχέδιο. Η ερμηνεία του σχεδίου. Η ερμηνεία του παιδικού ιχνογραφήματος είναι μια διαδικασία που γίνεται απο ανθρώπους που είναι εκπαιδευμένοι να “διαβάζουν” τα νοήματα που αποτυπώνει ένα παιδί όσο ζωγραφίζει. Αυτά μπορεί να αφορούν στη ψυχολογική διάθεση στην οποία βρίσκεται, σε ένα έντονο ή καινούργιο συναίσθημα που νιώθει, σε έναν φόβο που το ταλαιπωρεί ή σε μια ξαφνική αλλαγή της καθημερινότητας του. Τα κυριότερα στοιχεία στα οποία δίνουμε προσοχή είναι τα χρώματα: ποια κυριαρχούν στο σχέδιο ή ακόμα και την απουσία χρώματος, τις γραμμές: αν είναι ισχνές, δυνατές, κάθετες ή οριζόντιες, τη θέση που έχει το ιχνογράφημα στην επιφάνεια του χαρτιού: αν είναι τοποθετημένο πάνω, κάτω αριστερά ή δεξιά, το περιεχόμενο: σε κάθε θέμα περιλαμβάνονται σύμβολα που κάποιος ειδικός μπορεί να αποκωδικοποιήσει ώστε να καταλάβει την συγκινησιακή κατάσταση του παιδιού-ζωγράφου. Το παιδί και η οικογένεια του στο σχέδιο. “ Η Γ είναι 9 χρονών και πηγαίνει στη Δ' Δημοτικού. Όταν της ζητήθηκε να ζωγραφίσει την οικογένεια της έφτιαξε: σε οριζόντια γραμμή, με έναν μαύρο μαρκαδόρο 16 ανθρωπάκια που αντιπροσώπευαν όλες τις συγγενικές σχέσεις. Στη μέση υπήρχε μια πολυκατοικία που χώριζε τα ανθρωπάκια στη μέση. Όλοι είχαν μια πολύ απλοϊκή μορφή που περιοριζόταν σε κεφάλι, χέρια, πόδια. Οι μοναδικές μορφές που είχαν λαιμό, πλάτες και ώμους ήταν αυτή με την αδερφή της. Η πιο μικρή φιγούρα στο σχέδιο ήταν η δική της και η πιο μεγάλη η αδερφή της. Η ίδια βρισκόταν ανάμεσα στην αδερφή της και τη μαμά της. Η Γ μένει με τη μητέρα και την αδερφή της. Οι γονείς της χώρισαν όταν ήταν πολύ μικρή. Στο διπλανό διαμέρισμα μένουν οι γονείς της μητέρας που συμμετέχουν πολύ στην αγωγή του παιδιού. Η εβδομάδα της Γ χωρίζεται σε τρία σπίτια: της μητέρας, του πατέρα και της γιαγιάς με του παππού. Επίσης αρκετές φορές η θεία τη βοηθάει στο διάβασμα της. Υπάρχει λοιπόν ένα διευρυμένο σύστημα φροντίδας αλλά ίσως και μια δυσκολία να ταυτιστεί το παιδί με κάποια άτομα περισσότερο εκτός από την αδερφή της” Έχει ιδιαίτερη σημασία όταν ένα παιδί ζωγραφίζει την οικογένεια του. Σε αυτό το σχέδιο μπορούμε να δούμε τις σχέσεις του παιδιού με τα μέλη της οικογένειας αλλά και με τον εαυτό του. Με το μηχανισμό της προβολής σε μια παιδική ζωγραφιά μπορούμε να αναγνωρίσουμε αντιλήψεις και συναισθήματα που τα παιδιά αδυνατούν να εκφράσουν λεκτικά. Έτσι όταν ζητάμε από ένα παιδί να ζωγραφίσει την οικογένεια του θα προσέξουμε: - Με ποια σειρά ζωγραφίζει τα άτομα της οικογένειας του. - Αν ζωγραφίζει τον εαυτό του μέσα στην οικογένεια ή αν απουσιάζει από αυτή. - Που τοποθετεί τον εαυτό του. Ένα παιδί που τοποθετεί τον εαυτό του πιο κοντά σε ένα συγκεκριμένο άτομο μπορεί να εκφράζει την επιθυμία του για αυτό ή να αποζητά περισσότερο προσοχή από αυτό. Επίσης αν βάζει τον εαυτό του ανάμεσα στους γονείς τότε ίσως να σημαίνει ότι το παιδί αντιλαμβάνεται την αγάπη και των δυο γονιών εξίσου. - Ποιο άτομο δείχνει να κυριαρχεί στο σχέδιο. Το άτομο που φαίνεται να είναι μεγαλύτερο από τα άλλα μέλη μπορεί να σημαίνει ότι σε αυτό επενδύει συναισθηματικά περισσότερο ή ταυτίζεται πιο πολύ. - Πολλές φορές αν το παιδί θέλει να υποβιβάσει ένα μέλος της, το κάνει πολύ μικρό ή το παραλείπει. Για παράδειγμα αν ο ερχομός ενός μικρού αδερφού του έχει προξενήσει άγχος υπάρχει πιθανότητα στο σχέδιο του να φανεί κάνοντας το μικρό αδερφάκι πολύ μικρό. Υπάρχουν πολλά περισσότερα στοιχεία που αποκωδικοποιούνται σε μια παιδική ζωγραφιά. Είναι σημαντικό να γίνει μόνο από ειδικούς που έχουν τη κατάρτιση να ερμηνεύσουν τα σύμβολα αυτά. Οι ζωγραφιές μπορεί να αποτελούν πηγές άντλησης πληροφοριών για τη ψυχοσύνθεση του παιδιού αλλά είναι ανεύθυνο να βγουν συμπεράσματα μόνο από αυτές. Οι γονείς το μόνο που οφείλουν να κάνουν για τα παιδιά τους είναι να τα βοηθούν να εκφράζονται με κάθε ευκαιρία. Είναι εξέχουσας σημασίας να χαρίζουν στο παιδί όσο το δυνατόν περισσότερες εμπειρίες εικαστικών δραστηριοτήτων. Να ενθαρρύνουν το παιδί τους να ζωγραφίζει και να το φέρνουν σε επαφή με όλο και περισσότερα υλικά. Δεν χρειάζεται να ανησυχούν για το περιεχόμενο της ζωγραφιάς του και καλό είναι να αποφεύγουν παρατηρήσεις και παρεμβάσεις για τη “τελειοποίηση” της τεχνικής! Η διακριτική συντροφιά των γονιών στους πειραματισμούς των παιδιών είναι το μόνο απαραίτητο συστατικό για την ενεργοποίηση των στενών συναισθηματικών τους δεσμών. *τα προσωπικά στοιχεία των περιστατικών που εμφανίζονται παραπάνω έχουν αλλάξει για λόγους τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/11/blog-post_24.html

Πολλοί γονείς δεν ξέρουν πως να αντιδράσουν και δε γνωρίζουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν όταν το μωράκι τους κάνει εμετό. Τι πρέπει να του δώσω να πιει; Τι πρέπει να φάει; Πώς να το ανακουφίσω; Αν το μωράκι σας κάνει εμετό το πρώτο μέλημα είναι να φροντίσετε να μη πάθει αφυδάτωση. Αμέσως μετά μη δώσετε τίποτα στο παιδάκι σας για τουλάχιστον 1,5 με 2 ώρες. Με τη στέρηση αυτή βοηθάμε το στομαχάκι του να ηρεμήσει. Στη συνέχεια μπορείτε να του δώσετε να πιει λίγο νεράκι με το κουτάλι. Μετά τον εμετό το στομάχι του παιδιού κάνει σπασμούς και αν πιει μεγάλη ποσότητα νερού απότομα πιθανόν να ξανακάνει αυτόματα. Αν μετά από τη χορήγηση νερού το παιδάκι σταματήσει τον εμετό μπορούμε σταδιακά να του δίνουμε να φάει μικρές ποσότητες από ελαφριές τροφές (φρυγανιά, φιδέ, ριζόσουπα). Πάντα να παρακολουθείτε την όρεξη και τη διάθεση του παιδιού. Μην πιέσετε ποτέ το παιδάκι να φάει όταν δεν έχει όρεξη. Αρκεί να πίνει υγρά. Αποφύγετε τους πολλούς χυμούς και ειδικά την πορτοκαλάδα. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ηλεκτρολυτικά διαλύματα που θα βρείτε στα φαρμακεία σε μορφή σκόνης, αφού πρώτα πάρετε και τη γνώμη του γιατρού σας. Αν ο εμετός δεν υποχωρεί προσπαθήστε πάλι από την αρχή και ενημερώστε το γιατρό σας. Ο παιδίατρος θα κρίνει αν το παιδάκι σας έχει αφυδατωθεί και θα σας καθοδηγήσει κατάλληλα.