vicky86

Υλικά: Για τη γέμιση: - 6 μήλα - 1 κούπα ζάχαρη - 200 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη - 1 κ.σ. κανέλα Για τη ζύμη: - 5 αυγά - 1 κούπα ζάχαρη - 3 βανίλιες - 1,5 κούπα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του. Διαδικασία: Βουτυρώνουμε ένα ταψάκι με διάμετρο περίπου 30εκ. Καθαρίζουμε τα μήλα και τα κόβουμε σε φέτες. Τα απλώνουμε στο ταψί και καλύπτουμε όλη την επιφάνεια. Λιώνουμε το βούτυρο με τη ζάχαρη και την κανέλα και περιχύνουμε πάνω στα μήλα. Παράλληλα χτυπάμε τα αυγά με τη ζάχαρη. Μετά προσθέτουμε τη βανίλια και το αλεύρι και χτυπάμε για λίγο ακόμα. Προσθέτουμε αυτό το μείγμα στο ταψί με τα μήλα. Ψήνουμε στους 180° για 35-40 λεπτά. Αφού κρυώσει λιγάκι η μηλόπιτα, κόβουμε σε κομμάτια και αν θέλουμε πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη!

Στη διαφήμιση, ένα αγοράκι 4-5 ετών με μελανιές στο πρόσωπό του, πηγαίνει σ' ένα φαρμακείο ζητώντας φάρμακο για τη βία των συμμοριών. Ο φαρμακοποιός του δίνει το φάρμακο και το συμβουλεύει να πίνει μια σταγόνα μαζί με ένα κύβο ζάχαρης «για να το κρατήσει ασφαλές». Δυστυχώς, αυτή η συζήτηση γίνεται στο μυαλό του αγοριού, στη διάρκεια ενός ονείρου – ο φαρμακοποιός είναι μια φανταστική φιγούρα και το αγόρι προσγειώνεται απότομα στην άγρια πραγματικότητα. Όπως κι ο θεατής επίσης, που μαθαίνει ότι «δεν υπάρχει φάρμακο για τη βία. Μόνο εσείς». Το πιο σοκαριστικό όμως μήνυμα είναι αυτό που λέει ότι κάθε πέντε λεπτά ένα παιδί χάνει τη ζωή του λόγω διαπροσωπικής βίας και όχι λόγω πολέμου!

Η νέα μόδα φαίνεται πως είναι οι επίδοξοι γαμπροί να τοποθετούν μια κάμερα πάνω στο κουτί που περιέχει το δαχτυλίδι αρραβώνων ώστε να καταγράψουν την πρώτη στιγμή, τις πρώτες αντιδράσεις σε μια πολύ σημαντική στιγμή. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. http://youtu.be/Z-PiNq0KePc Πηγή: iefimerida.gr

Τι είναι η σωστή στάση του σώματος;Η σωστή στάση του σώματος κατά την εγκυμοσύνη σημαίνει ότι η σπονδυλική στήλη, η λεκάνη, οι ώμοι και ο αυχένας βρίσκονται σε ισορροπία, ώστε το βάρος του σώματος να κατανέμεται σωστά. ✅ Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης: Το κέντρο βάρους μετατοπίζεται προς τα εμπρός λόγω της αυξανόμενης κοιλιάς. Οι μύες της πλάτης και της κοιλιάς υποχρεώνονται να δουλέψουν περισσότερο για να στηρίξουν το βάρος. Η οστά και οι αρθρώσεις χαλαρώνουν λόγω της ορμόνης ρελαξίνης, που προετοιμάζει το σώμα για τον τοκετό. Αν δεν διατηρηθεί η σωστή στάση, μπορεί να εμφανιστούν: Πόνος στην οσφυϊκή μοίρα της πλάτης Πόνοι στους γλουτούς και τους μηρούς Τάση για κεφαλαλγίες και πόνο στον αυχένα Αίσθημα κόπωσης και πίεσης στα πόδια Συμβουλές για σωστή στάση καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 💡1. Στάση όρθιαΣταθείτε ευθεία, με τους ώμους χαλαρούς και προς τα πίσω. Κρατήστε την κοιλιά μαλακά τραβηγμένη προς μέσα, χωρίς να σφίγγετε υπερβολικά. Το βάρος να κατανέμεται ίσως σε όλη την επιφάνεια των ποδιών, όχι μόνο στα τακούνια ή τις μύτες. Προσέξτε να μην καμπουριάζετε, καθώς αυτό επιδεινώνει τον πόνο στην πλάτη. Tip: 👣 Σταθείτε για λίγα λεπτά κάθε ώρα αν δουλεύετε όρθια, για να αποφύγετε κόπωση. 2. Στάση καθιστήΚαθίστε σε καρέκλα με στηριγμένη πλάτη, ιδανικά σε γωνία 90° με τα πόδια στο πάτωμα. Χρησιμοποιήστε μαξιλάρι ή πετσέτα για υποστήριξη στη μέση. Αποφύγετε να σταυρώνετε τα πόδια, καθώς περιορίζει την κυκλοφορία του αίματος. Tip: 🪑 Κάντε μικρά διαλείμματα και σηκωθείτε για να τεντωθείτε κάθε 30-60 λεπτά. 3. Ύπνος και ξεκούρασηΚοιμηθείτε στην αριστερή πλευρά για καλύτερη κυκλοφορία του αίματος προς τη μήτρα και τα νεφρά. 💖 Τοποθετήστε ένα μαξιλάρι ανάμεσα στα γόνατα για στήριξη της λεκάνης και των γοφών. Αν χρειάζεται, ένα μαξιλάρι κάτω από την κοιλιά μειώνει την πίεση στη μέση. Tips για ξεκούραση: 😴 Αποφύγετε να ξαπλώνετε ανάσκελα για μεγάλα διαστήματα μετά τον 4ο μήνα. Χρησιμοποιήστε αναπαυτικό στρώμα που δεν «βουλιάζει» υπερβολικά. 4. Σωστή στάση κατά την κίνησηΚατεβείτε σκάλες αργά, με προσοχή στο κέντρο βάρους. Σηκώστε αντικείμενα σκύβοντας τα γόνατα και κρατώντας την πλάτη ίσια, όχι σκύβοντας από τη μέση. Διατηρείτε πάντα ευθυγραμμισμένη τη λεκάνη όταν περπατάτε ή μετακινείστε. Ασκήσεις για τη σωστή στάση και ενδυνάμωση 🏋️‍♀️Η γυμναστική κατάλληλη για εγκύους βοηθά στη διατήρηση της σωστής στάσης, μειώνει πόνους και προετοιμάζει το σώμα για τον τοκετό. Προτεινόμενες ασκήσεις:Pelvic tilts (πυελικές κλίσεις) Ξαπλώστε ανάσκελα με τα γόνατα λυγισμένα. Σφίξτε τη λεκάνη προς τα πάνω και κρατήστε 5 δευτερόλεπτα. Επαναλάβετε 10-15 φορές. 🔹 Βοηθά τη μέση και μειώνει πόνο. Cat-Cow stretch (γάτα-αγελάδα) Στηρίξτε χέρια και γόνατα στο πάτωμα. Καμπυλώστε τη σπονδυλική στήλη προς τα πάνω και μετά χαμηλώστε την προς τα κάτω. Επαναλάβετε 10 φορές, με βαθιά αναπνοή. 🔹 Ενισχύει την ευλυγισία της πλάτης. Wall squats (καθίσματα στον τοίχο) Πλάτη στον τοίχο, γόνατα λυγισμένα 45°-60°. Κρατήστε 10-20 δευτερόλεπτα και σηκωθείτε αργά. 🔹 Ενδυναμώνει γλουτούς και μηρούς, υποστηρίζει τη λεκάνη. Shoulder blade squeezes (σφίξιμο ώμων) Καθίστε ή σταθείτε όρθια. Σφίξτε τις ωμοπλάτες προς τα πίσω και κρατήστε 5 δευτερόλεπτα. 🔹 Βοηθά στη σωστή στάση του άνω μέρους σώματος. Tips για καθημερινή πρακτική 📝👜 Βάρος τσάντας: Προτιμήστε να κουβαλάτε μικρά βάρη και χρησιμοποιήστε τσάντα ώμου ή πλάτης για σωστή κατανομή. 👟 Παπούτσια: Άνετα, με στήριξη στις καμάρες, όχι ψηλά τακούνια. 💧 Νερό: Η σωστή ενυδάτωση μειώνει κράμπες και πρήξιμο. ⏱ Συχνές στάσεις: Μην μένετε για πολλή ώρα σε μία στάση. Κινήστε πόδια και χέρια ανά τακτά διαστήματα. FAQ – Συχνές Ερωτήσεις ❓1. Η κοιλιά μου μεγαλώνει γρήγορα. Πρέπει να ανησυχώ για τη στάση μου; Όχι απαραίτητα. Το πιο σημαντικό είναι να παρακολουθείτε τη στάση σας καθημερινά, να ενισχύετε τη μέση και να χρησιμοποιείτε σωστά μαξιλάρια. 2. Μπορώ να κάνω γιόγκα ή πιλάτες; Ναι, εφόσον είναι προσαρμοσμένες για εγκύους και έχετε την έγκριση του γιατρού σας. 🧘‍♀️ 3. Τι να κάνω όταν νιώθω πόνο στην πλάτη; Ξεκουραστείτε ξαπλώνοντας σε αριστερή πλευρά, χρησιμοποιήστε θερμό ή κρύο σημείο όπου χρειάζεται και κάντε ήπιες διατάσεις. 4. Υπάρχουν σημεία που πρέπει να αποφύγω; Αποφύγετε υπερβολικές καμπυλώσεις της πλάτης, σκύψιμο από τη μέση και μεγάλες προσπάθειες ανύψωσης βάρους. Η σωστή στάση του σώματος κατά την εγκυμοσύνη είναι κλειδί για την άνεση, την πρόληψη πόνων και την υγεία της μέλλουσας μητέρας. Με τις κατάλληλες καθημερινές συνήθειες, την ενδυνάμωση της πλάτης και της κοιλιάς, και την παρακολούθηση από ειδικούς, η εγκυμοσύνη μπορεί να γίνει μια πιο ευχάριστη και ξεκούραστη εμπειρία. 🌸💖

Τα οικονομικά προβλήματα, τα νεύρα της δουλειάς και το άγχος της επιβίωσης μας κάνει να ξεχνάμε το πιο σημαντικό πράγμα στο κόσμο. Ποιο είναι αυτό; Ο τρόπος μας και η συμπεριφορά μας απέναντι στο παιδί μας. Διαβάστε το συγκλονιστικό κείμενο της Κατερίνας Μάλλιου. Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να σε φοβάμαι... Ενώ εσύ μου φώναζες, τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου... Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός... Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις... Ενώ εσύ μου φώναζες, με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος... Ενώ εσύ μου φώναζες, μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι... Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες... Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα... Ενώ εσύ μου φώναζες, η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου... Ενώ εσύ μου φώναζες, ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν... Ενώ εσύ μου φώναζες, θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω... Ενώ εσύ μου φώναζες, αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου... Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ... Ενώ εσύ μου φώναζες, ήμουν μόνος μου... Ενώ εσύ μου φώναζες, σκεφτόμουν ότι δεν μ' αγαπάς πια... Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα... Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω... Ενώ εσύ μου φώναζες, δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα...

Όλοι λίγο έως πολύ αγαπάμε αυτή την περίοδο. Γινόμαστε και πάλι παιδιά και με αφορμή αυτό το γεγονός η Disneyland πιθανώς να φαντάζει ιδανικός προορισμός για όλους. Αξίζει λοιπόν να ρίξετε μια ματιά στον τρόπο, που φτιάχνουν την αγαπημένη παραμυθούπολη μικρών και μεγάλων! Το athensmagazine.gr σας έχει το βίντεο, που κυριολεκτικά θα σας ταξιδέψει!

Ακόμη και οι γονείς που λένε ψέματα «για καλό», χάνουν την εμπιστοσύνη των παιδιών τους. «Αν δεν πλένεις τα αυτιά σου, θα φυτρώσει σπανάκι»· «αν δεν αφήσεις την πιπίλα, θά ΄ρθει να σε πάρει ο Μπαμπούλας»: ο κόσμος των παιδιών στα πρώτα χρόνια της ζωής τους είναι αρκετά σουρεαλιστικός και γεμάτος φανταστικά πλάσματα. Είναι η πραγματικότητα που δημιουργούν τα ψέματα των γονιών που λένε ολοένα και περισσότερο ψέματα στα παιδιά, όπως έδειξε μια έρευνα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο και του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Journal of Μoral Εducation» και, σύμφωνα με την Αμερικανίδα ψυχολόγο Γκέιλ Χέιμαν που την υπογράφει, όταν τα παιδιά καταλαβαίνουν τα ψέματα αυτά, χάνουν την εμπιστοσύνη τους στη μαμά και στον μπαμπά. Όμως υπάρχουν και θετικές επιπτώσεις. «Το να καταλάβεις ότι οι γονείς λένε ψέματα, βοηθάει στην ανάπτυξη του σκεπτικισμού, πράγμα που έχει ουσιαστική σημασία για να διαμορφώσει το παιδί κριτικό πνεύμα», λέει ο Ντιεμ Λούου, ο οποίος συνυπογράφει τη δημοσίευση. Στο πλαίσιο της έρευνας εξετάστηκαν μια ομάδα φοιτητών και ο ένας από τους γονείς καθενός εξ αυτών. Από τους πρώτους, ζητήθηκε να θυμηθούν ψέματα που τους είπαν κατά την παιδική ηλικία τους και 88% θυμήθηκαν περισσότερα από ένα. «Τα παιδιά θυμούνται τα ψέματα που ξεσκεπάζονται», εξηγεί ο Κανγκ Λι, διευθυντής του Ινστιτούτου Έρευνας για το Παιδί του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Το 79% είπε ότι είχε ακούσει τους γονείς να λένε ότι είναι κακό να λες ψέματα. Μόνο 21% είπαν ότι είχαν με τους γονείς τους έναν έντιμο διάλογο κατά τον οποίο τους εξηγήθηκε ότι μερικές μισές αλήθειες είναι αποδεκτές. Από τους γονείς που ρωτήθηκαν, το 78% παραδέχθηκαν ότι είπαν ψέματα στα παιδιά τους, οι περισσότεροι – κι αυτό είναι το εντυπωσιακό – για εγωιστικούς λόγους. Το να πεις σ΄ ένα παιδί πως, αν συνεχίσει να ανοίγει το ψυγείο, αυτό θα εκραγεί, είναι απλούστερο από το να του εξηγήσεις πώς λειτουργεί η συσκευή. Σ΄ αυτές τις περιπτώσεις, εξηγούν οι ερευνητές, το ψέμα δεν λέγεται για να μην πονέσει το παιδί ή για να ηρεμήσει, αλλά για να επιτευχθεί κάτι ταχύτερα. «Αν λοιπόν», εξηγεί η δρ Χέιμαν, «είναι εντελώς αθώο (ακόμη και ενδεδειγμένο) να πεις ότι ο Αϊ-Βασίλης υπάρχει, μπορεί αντίθετα να είναι επικίνδυνο να πεις ψέματα για να διαμορφώσεις μια συμπεριφορά.». «Το να πεις σ΄ ένα παιδί ότι τα ορνιθοσκαλίσματά του είναι άσχημα θα ήταν άσπλαχνο», εξηγεί η ερευνήτρια, «όμως συχνά οι γονείς λένε ψέματα ελαφρά τη καρδία… Η καλύτερη λύση είναι πάντα η ειλικρίνεια». tanea.gr

Ωστόσο, εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο από κάθε κοινωνική τάξη, κάθε θρησκεία ή πολιτισμικό υπόβαθρο, υφίστανται τη βία, την εκμετάλλευση και την κακοποίηση κάθε μέρα. Εκατομμύρια ακόμα βρίσκονται σε κίνδυνο. Η βία, η εκμετάλλευση και η κακοποίηση επηρεάζουν τη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, βλάπτοντας την ικανότητά τους για μάθηση και κοινωνικοποίηση και επηρεάζοντας τη μετάβασή τους στην ενηλικίωση, με αρνητικές συνέπειες στη μετέπειτα ζωή τους. Κάποια παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα λόγω φύλου, φυλής , εθνικής καταγωγής ή κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Συνήθως παιδιά με ειδικές ανάγκες, παιδιά που έχουν μείνει ορφανά, που προέρχονται από εθνοτικές μειονότητες ή άλλες περιθωριοποιημένες ομάδες. Άλλοι κίνδυνοι για τα παιδιά σχετίζονται με τη ζωή και την εργασία στους δρόμους, με τις συνθήκες διαβίωσης που επικρατούν σε ιδρύματα ή σε κοινότητες όπου η ανισότητα, η ανεργία και η φτώχεια είναι πολύ έντονες. Οι φυσικές καταστροφές, οι ένοπλες συρράξεις και η προσφυγιά εκθέτουν τα παιδιά σε πρόσθετους κινδύνους. Τα παιδιά προσφύγων ή εσωτερικά εκτοπισμένων πληθυσμών, τα ασυνόδευτα παιδιά και τα παιδιά των μεταναστών διατρέχουν επίσης κινδύνους. Ο βαθμός του κινδύνου συνδέεται επίσης με την ηλικία. Τα μικρότερα παιδιά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από ορισμένες μορφές βίας και οι κίνδυνοι μεταβάλλονται καθώς ενηλικιώνονται. Η βία, η εκμετάλλευση και η κακοποίηση συχνά ασκείται από πρόσωπα στο οικείο περιβάλλον του παιδιού, συμπεριλαμβανομένων των γονέων, άλλων μελών της οικογένειας, οικιακών βοηθών, εκπαιδευτικών, εργοδοτών, οργάνων της τάξης, κρατικών λειτουργών, αλλά και άλλων παιδιών. Μόνο ένα μικρό ποσοστό των περιστατικών βίας, εκμετάλλευσης και κακοποίησης έρχεται στο φως και διερευνάται και πολύ λίγοι δράστες λογοδοτούν. Η βία, η εκμετάλλευση και η κακοποίηση συμβαίνει στο σπίτι, στο σχολικό περιβάλλον, στα ιδρύματα παιδικής φροντίδας, μέσα στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης, στους χώρους εργασίας και στις κοινότητες σε όλα τα περιβάλλοντα και ως αποτέλεσμα των συγκρούσεων ή φυσικών καταστροφών. Πολλά παιδιά εκτίθενται σε διάφορες μορφές βίας, εκμετάλλευσης και κακοποίησης, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, της ένοπλης βίας, της εμπορίας ανθρώπων, της παιδικής εργασίας, της βίας με βάση το φύλο, τον σχολικό εκφοβισμό, την παρενόχληση στον κυβερνοχώρο, τη βία των συμμοριών, πρακτικές όπως ο ακρωτηριασμός/αποκοπή των γυναικείων γεννητικών οργάνων, το γάμο σε παιδική ηλικία, τη σωματική ή και συναισθηματικά βίαιη πειθαρχία των παιδιών και άλλες επιβλαβείς πρακτικές. Η πρωτοβουλία της UNICEF "Τέλος στη Βία κατά των Παιδιών" Η βία καταστρέφει την παιδική ηλικία Δεν υπάρχει χώρος για βία κατά των παιδιών στον 21ο αιώνα. Ωστόσο, εξακολουθεί να καταστρέφει ζωές - σε κάθε χώρα και σε κάθε κοινωνική τάξη. Πολύ συχνά όμως είναι ένα αόρατο πρόβλημα, διότι συμβαίνει μέσα στα σπίτια και τις οικογένειες και είτε οι άνθρωποι κάνουν πως δε το βλέπουν ή απλά δεν μπορούν να το καταγγείλουν εξαιτίας του φόβου ή του στιγματισμού. Έτσι επειδή μεγάλο μέρος της βίας είναι κρυμμένο - και επειδή είναι πολύ συχνά γίνεται ανεκτή - οι αριθμοί δεν αντικατοπτρίζουν το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος. Τα σωματικά τραύματα ή μώλωπες εξαιτίας της βίας μπορεί να εξαφανιστούν, αλλά τα ψυχικά τραύματα δεν μπορούν. Η βία επηρεάζει τη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών, θέτει σε κίνδυνο την ικανότητά τους να μαθαίνουν και να κοινωνικοποιηθούν και υπονομεύει την ανάπτυξη τους ώστε να γίνουν λειτουργικοί ενήλικες και καλοί γονείς αργότερα στη ζωή τους. Επιπλέον, δεν είναι μόνο μεμονωμένα παιδιά ή οικογένειες που επηρεάζονται, αλλά ολόκληρες κοινωνίες. Οι συνέπειες της βίας κατά των παιδιών μπορεί να εμποδίσουν την οικονομική ανάπτυξη, λόγω της απώλειας παραγωγικότητας, αναπηρίας και μειωμένης ποιότητας ζωής - παράγοντες οι οποίοι μπορεί να δυσχεράνουν ένα κράτος από το να αναπτυχθεί πλήρως. Οι συνέπειες αυτές επίσης, περνούν από τη μία γενιά στην επόμενη. Καθώς η βία διεισδύει στον κοινωνικό ιστό όλο και περισσότερο και η κοινωνία χάνει την ευαισθησία της απέναντι στις επιπτώσεις της, βασιλεύει η ατιμωρησία. Αν κανείς δε μιλά για τη βία, αν κανείς δε ζητά την ανάληψη δράσης εναντίον της, οι δράστες πιστεύουν ότι οι πράξεις τους είναι ανεκτές και τα θύματα πιστεύουν ότι δεν μπορεί να υπάρξει τέλος στη μιζέρια και τη φρίκη που βιώνουν. Η προστασία των παιδιών βρίσκεται στο επίκεντρο της αποστολής της UNICEF από την ίδρυσή της. Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού που καθοδηγεί το έργο της UNICEF, ορίζει ότι κάθε παιδί, όπου και να ζει, έχει το δικαίωμα στη ζωή, την ανάπτυξη και πρέπει να προστατεύεται από κάθε μορφή βίας. Η αρχή της πρόληψης και της αντιμετώπισης, της βίας, της κακοποίησης και της εκμετάλλευσης των παιδιών, βρίσκεται στο επίκεντρο του νέου στρατηγικού σχεδιασμού της UNICEF. Η UNICEF πιστεύει πως κάθε δράση για την καταπολέμηση του φαινομένου της βίας δεν πρέπει να είναι μια μεμονωμένη προσπάθεια, αλλά μάλλον μια διαρκής προσπάθεια, που θα ρίχνει όλο και περισσότερο φως σε ένα θέμα που έχει παραμείνει αόρατο για πάρα πολύ καιρό. Έτσι ξεκίνησε την πρωτοβουλία «Τέλος στη Βία κατά των Παιδιών». Η Βία κατά των Παιδιών είναι δουλειά όλων μας Ένωσε τη φωνή σου μαζί μας Η σιωπή δεν είναι αποδεκτή. Εάν γίνεις μάρτυρας βίας κατά ενός παιδιού και δεν κάνεις τίποτα, λες σε αυτό το παιδί πως αυτό που του συμβαίνει είναι αποδεκτό. Δείξε στα παιδιά ότι νοιάζεσαι. Κανένα παιδί δεν αξίζει κακομεταχείρισης. Όλοι έχουμε ένα ρόλο να παίξουμε για να μπει ένα τέλος στη βία ενάντια στα παιδιά. Πρέπει να τελειώσουμε με τα ταμπού και να κάνουμε τη βία - ιδιαίτερα τη σεξουαλική κακοποίηση - ένα ζήτημα που συζητείται ανοικτά. Δείξε στα παιδιά ότι έχουν επιλογές. Είναι δουλειά όλων μας να φροντίσουμε ότι αυτοί που είναι επιφορτισμένοι με τις αποφάσεις που αφορούν την ευημερία των παιδιών, ανταποκρίνονται απέναντι στις ευθύνες τους ώστε να δημιουργήσουν ένα ασφαλές περιβάλλον για τα παιδιά, να προσφέρουν προστασία στα θύματα και να αντιμετωπίσουν τους δράστες. Απαίτησε δράση. Ζωτικές γνώσεις Η βία είναι παντού. Εμφανίζεται σε όλες τις χώρες, σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Αλλά πολύ συχνά, η βία κατά των παιδιών είναι αόρατη γιατί συμβαίνει μέσα στα σπίτια και τις οικογένειες ή επειδή οι άνθρωποι κάνουν πως δεν τη βλέπουν. Ελάτε μαζί μας. Μιλήστε. Η βία μπορεί να εκδηλωθεί με πολλούς τρόπους, μερικοί από τους οποίους είναι κρυμμένοι εξαιτίας της ανοχής της κοινωνίας, του στιγματισμού ή ταμπού. Ήρθε η ώρα να κάνουμε το αόρατο ορατό. Τα παιδιά που έχουν πέσει θύματα βίας μπορεί να μη φαίνονται κακοποιημένα. Αλλά μπορεί να μην έχουν ύπνο, να αισθάνονται αδιάθετα ή να κλείνονται στον εαυτό τους. Μπορεί ακόμη και να σκέφτονται την αυτοκτονία. Όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να προστατεύονται από τη βία. Ενημερωθείτε και ελευθερώστε την τοπική σας κοινωνία από τη βία. Πολλά παιδιά που έχουν κακοποιηθεί, ντρέπονται ή φοβούνται να το πουν στους γονείς τους, σε ένα άλλο ενήλικα ή σε ένα φίλο. Κάθε ένας από εμάς είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία ενός κόσμου όπου τα παιδιά αισθάνονται ασφαλή, προστατευμένα και μπορούν να μιλήσουν για τον εαυτό τους. Ένωσε τη φωνή σου μαζί μας για να το πετύχουμε. http://youtu.be/NqiO8QpUjP8

Και όταν έρθουν στον κόσμο,συνεχίζουν να απολαμβάνουν αυτή τη συνήθεια. Μερικές μητέρες ανησυχούν και θεωρούν το πιπίλισμα του δαχτύλου κακή συνήθεια. Κι όμως σήμερα οι παιδίατροι βεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Το πιπίλισμα του δαχτύλου είναι η πιο φυσιολογική συνήθεια για ένα μωράκι καθώς χρησιμοποιεί το στόμα του για να ανακαλύψει και να γνωρίσει τον κόσμο γύρω του. Πιπιλώντας το δάχτυλο του ηρεμεί, διασκεδάζει και το προσωπάκι του λάμπει από ευτυχία και γαλήνη. Τα περισσότερα παιδάκια σταματούν το πιπίλισμα του δαχτύλου από μόνα τους στην ηλικία περίπου των 5 ετών. Η χρήση της πιπίλας θα πρέπει να γίνεται με προσοχή. Δηλαδή μόνο όταν υπάρχει ανάγκη και για όσο το μωρό είναι ανήσυχο. Τα υπέρ Η πιπίλα κόβεται πιο εύκολα από ότι το πιπίλισμα του δαχτύλου. Όταν το μωράκι σας μεγαλώσει μπορείτε να εξαφανίσετε τις πιπίλες. Αν και σίγουρα θα υπάρχουν γοερά κλάματα τις πρώτες μέρες, το μωράκι με την αδύναμη μνήμη του κάποια στιγμή θα το ξεχάσει τελείως. Αντίθετα το δάχτυλο είναι πάντα διαθέσιμο για να φωλιάσει μέσα στο στόμα του. Εξάλλου όταν όλοι οι άλλοι τρόποι αποτυγχάνουν, η πιπίλα αποτελεί το τελευταίο και πιο αποτελεσματικό όπλο για να ηρεμήσει το μωράκι. Αντί να κλαίει διοχετεύει όλη του την ενέργεια στην πιπίλα, ηρεμεί και κοιμάται ήσυχο. Η γνώμη των οδοντιάτρων είναι ότι η πιπίλα βλάπτει λιγότερο τα δοντάκια τους από το δάχτυλο. Τα μωράκια όταν βάζουν το δάχτυλο στο στόμα τους σπρώχνουν τα δοντάκια προς τα έξω και έτσι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να εμφανίσουν προγναθισμό. Τα κατά Το μωράκι που έμαθε να ηρεμεί μόνο με την πιπίλα και του είναι απαραίτητη για να είναι χαρούμενο και ευτυχισμένο αρχίζει να εξαρτάται σιγά σιγά από αυτήν. Μεγαλώνοντας λοιπόν, δε θα ενδιαφέρεται να ανακαλύψει τον κόσμο, να γνωρίσει τους ανθρώπους, να διασκεδάσει με τα παιχνίδια του και υπάρχει κίνδυνος να απομονωθεί. Και αυτό συμβαίνει μόνο όταν γίνεται κατάχρηση της πιπίλας. Κάθε φορά δηλαδή που το μωρό κλαίει πολλές μητέρες για να το κάνουν να σταματήσει καταφεύγουν αμέσως στην πιπίλα χωρίς πρώτα να ψάξουν την αιτία του κλάματος και να προσπαθήσουν να βρουν εναλλακτικές λύσεις. Αν αποφασίσετε να δώσετε στο μωράκι σας πιπίλα αναρωτηθείτε πρώτα μήπως θέλει τη μανούλα του και όχι την πιπίλα. Ακόμα αν το μωρό σας έχει συνηθίσει να κοιμάται με πιπίλα θα σας ξυπνάει κάθε φορά που την χάνει από το στόμα του. Προ παντός όμως ποτέ μη κρεμάσετε την πιπίλα στο λαιμό του με κορδόνι με τη σκέψη ότι δε θα την χάνει. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να πνιγεί.

Μάλιστα, η μελέτη αποκαλύπτει ότι οι μεσήλικοι άνδρες που ήταν υπέρβαροι είχαν περισσότερες πιθανότητες να είναι γενικά σε καλή κατάσταση, αν είχαν γεννηθεί από ώριμους ηλικιακά γονείς. Δεν είχαν μόνο χαμηλότερη αρτηριακή πίεση, αλλά είχαν επίσης καλύτερα επίπεδα χοληστερόλης και βελτιωμένο μεταβολισμό γλυκόζης, που σημαίνει ότι ο κίνδυνος εκδήλωσης διαβήτη ήταν μικρός. Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Όκλαντ, με επικεφαλής τον καθηγητή Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας Γουέιν Κατφιλντ, μελέτησαν τους δείκτες υγείας 70 ανδρών, κατά μέσο όρο 46 ετών. Αν και δεν κατάφεραν να διακρίνουν το όφελος υγείας προερχόταν από την ηλικία της μητέρας, του πατέρα ή και των δύο, καταλήγουν στο συμπέρασμα που αντικρούει τις σημερινές αντιλήψεις ότι η προχωρημένη ηλικία τεκνοποίησης εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία της γυναίκας αλλά και του παιδιού. Παγκοσμίως, τα τελευταία χρόνια καταγράφεται αύξηση της ηλικίας που οι γυναίκες αποκτούν το πρώτο τους παιδί. Πυκνώνουν μάλιστα και οι περιπτώσεις γυναικών που γίνονται μητέρες ακόμη και μετά τα 50. Οι επιστήμονες εξηγούν ότι αυτό είναι μια ένδειξη ότι οι γυναίκες επικεντρώνονται περισσότερο στην καριέρα τους ή τα ζευγάρια πλέον σκέφτονται με περισσότερη ωριμότητα την ευθύνη της ανατροφής ενός παιδιού. Αλλά η τεκνοποίηση σε μεγάλη ηλικία έχει σχετιστεί με προβλήματα υγείας, όπως επιπλοκές κατά τον τοκετό και την κύηση που επηρεάζουν την μακροπρόθεσμη υγεία τόσο της μητέρας όσο και του εμβρύου. Και δεν επηρεάζει την υγεία του παιδιού μόνο η ηλικία της μητέρας, αλλά και του πατέρα. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που γεννιούνται από μεγάλους ηλικιακά άνδρες, κινδυνεύουν από γενετικές επιπλοκές και παθήσεις, όπως ο αυτισμός, η σχιζοφρένεια, αλλά και αναπτυξιακά προβλήματα, όπως ο νανισμός και το λυκόστομα. Επίσης, έρευνες έχουν συσχετίσει την ηλικία του πατέρα με τον κίνδυνο εκδήλωσης νόσου Αλτσχάιμερ, διπολικής διαταραχής, καρδιακής νόσου και καρκίνου στους απογόνους. Ωστόσο, μελέτη που δημοσιεύθηκε το περασμένο καλοκαίρι έδειξε ότι τα βρέφη που γεννιούνται από γυναίκες άνω των 40 ετών έχουν καλύτερη σωματική και συναισθηματική υγεία. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Μπιρκμπεκ στο Λονδίνο και του Πανεπιστημίου του Λονδίνου κατέγραψαν την υγεία παιδιών που είχαν γεννηθεί από γυναίκες άνω των 40 ετών και την συνέκριναν με παιδιών που είχαν γεννηθεί από γυναίκες κάτω των 30 ετών. Τελικά, η σύγκριση έδειξε ότι τα παιδιά των μεγαλύτερων μαμάδων είχαν 22% μικρότερο κίνδυνο να τραυματιστούν κατά λάθος και σχεδόν κατά το ένα τρίτο μικρότερες πιθανότητες εισαγωγής στο νοσοκομείο, μέχρι την ηλικία των τριών ετών. Επίσης, ήταν πιθανότερο να έχουν καλύτερη συναισθηματική υγεία αφού η πιθανότητα διαμάχης μεταξύ των γονέων και του παιδιού μειωνόταν όσο αυξανόταν η μητρική ηλικία. Η γλωσσική ανάπτυξη σε ηλικία τριών και τεσσάρων ετών επίσης ήταν καλύτερη στα παιδιά αυτά. Πηγή: news.in.gr

«Κάποιος σε έχει ανάγκη», μου λένε. Δεν έχω ιδέα πώς ξεκίνησε όλο αυτό, αλλά στην αρχή με ενοχλούσε κάπως. Ίσως απολάμβανα ένα γρήγορο ντους… «Μανούλα, κάποιος σε έχει ανάγκη. Κλαίει το μωρό». Ή ίσως να ξαπόσταινα για μια στιγμή, ξέροντας πολύ καλά πως το μωρό είχε αρχίσει να ξυπνάει… «Μαμά, κάποιος σε έχει ανάγκη!» Εντάξει! Αρκετά! Και για να μην αναφέρω πως οι ανάγκες του νεογέννητου ωχριούσαν μπροστά στις ανάγκες δύο μικρών αγοριών. Πάντοτε κάποιος θέλει ένα σνακ, ένα τσιρότο, μια άλλη κάλτσα, παγάκια στο νερό του, ένα ΝΈΟ παιχνίδι, να του σκουπίσω τις μύξες, μια αγκαλιά, μια ιστορία, ένα φιλί. Κάποιες μέρες μου φαίνονται ατέλειωτες και η μονοτονία του να με «έχουν ανάγκη» μπορεί πραγματικά να με κουράσει. Και τότε, ξαφνικά, συνειδητοποίησα πως έχουν ανάγκη ΕΜΈΝΑ. Κανέναν άλλον. Κανέναν άλλον σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχουν ανάγκη τη μανούλα τους. Όσο πιο γρήγορα δεχτώ πως το να είμαι μαμά σημαίνει πως είμαι πάντοτε διαθέσιμη, τόσο πιο γρήγορα θα μπορέσω να διαχειριστώ αυτό το τρελό στάδιο της ζωής. Το να είμαι «μανούλα» είναι το καθήκον μου, είναι ένα προνόμιο και είναι τιμή μου. Είμαι διατεθειμένη να βρίσκομαι εκεί όποτε κάποιος με έχει ανάγκη, όλη μέρα κι όλη νύχτα. Το να είμαι μανούλα σημαίνει πως τη στιγμή που θα ξαναβάλω το μωρό στο κρεβάτι του στις 4 το ξημέρωμα αφού το θηλάσω, θα έχω να καθησυχάσω τον 3χρονο μου που είδε εφιάλτη. Το να είμαι μανούλα σημαίνει πως τη βγάζω με καφέ και αποφάγια νηπίων. Το να είμαι μανούλα σημαίνει πως ο άντρας μου και γω δεν κάναμε μία συζήτηση της προκοπής βδομάδες τώρα. Το να είμαι μανούλα σημαίνει να βάζω τις δικές τους ανάγκες πριν από τις δικές μου, χωρίς δεύτερη σκέψη. Το να είμαι μανούλα σημαίνει να έχω ένα σώμα που πονάει παντού κι μια καρδιά γεμάτη αγάπη. Είμαι σίγουρη πως θα έρθει μια μέρα όπου κανείς δε θα με έχει ανάγκη, Τα μωρά μου θα έχουν φύγει από το σπίτι και θα είναι απασχολημένα με τη δική τους ζωή. Ίσως κάθομαι μόνη σε κάποιο οίκο ευγηρίας και βλέπω το σώμα μου να αργοσβήνει. Κανείς δεν θα με έχει ανάγκη τότε. Ίσως μάλιστα αποτελώ και βάρος. Φυσικά και θα έρχονται να με επισκέπτονται, αλλά η αγκαλιά μου δεν θα είναι πια το σπίτι τους. Τα φιλιά μου δεν θα είναι η γιατρειά τους. Δεν θα έχω να σκουπίζω τη λάσπη από τις μπότες τους και ούτε να δέσω τις ζώνες τους. Θα έχω διαβάσει το τελευταίο παραμύθι, 7 φορές στη σειρά. Δεν θα μπορώ να επιβάλλω τάιμ-άουτ. Δεν θα έχω να ετοιμάσω καμία τσάντα και κανένα μπολάκι να γεμίσω με σνακ. Είμαι σίγουρη πως η καρδιά μου θα αποζητά να ακούσει αυτές τις μικρές φωνούλες να φωνάζουν «Μανούλα, κάποιος σε έχει ανάγκη!» Προς το παρόν, ανακαλύπτω την ομορφιά του να θηλάζεις στις 4 το πρωί στο χαριτωμένο μας παιδικό δωμάτιο. Κοιτάζουμε τη θέα των βελανιδιών από τη μοβ φωλιά μας. Παρακολουθούμε σιωπηλά καθώς το χιόνι πέφτει στο έδαφος κι ένα κουνέλι ξεπηδά απ” το κατάλευκο τοπίο. Είμαστε μόνοι, εγώ και το μωράκι μου, ενώ στη γειτονιά επικρατεί σκοτάδι και ησυχία. Μόνο σε μας δίνεται η ευκαιρία να δούμε το χλωμό φεγγάρι και τις σκιές να παιχνιδίζουν στους τοίχους. Κουκουλωνόμαστε αγκαλιά κάτω από μια κουβέρτα και τη νανουρίζω ώσπου να κοιμηθεί. Είναι 4 το ξημέρωμα κι είμαι τόσο κουρασμένη και εκνευρισμένη, αλλά δεν πειράζει, με έχει ανάγκη. Μόνο εμένα. Και ίσως να την έχω και γω ανάγκη. Γιατί αυτή είναι που με κάνει μανούλα. Κάποια μέρα θα κοιμηθεί ως το πρωί χωρίς να σηκωθεί μέσα στη νύχτα. Κάποια μέρα θα κάθομαι στο αναπηρικό μου καροτσάκι, με την αγκαλιά μου άδεια, να ονειρεύομαι αυτές τις ήρεμες νύχτες στο παιδικό μας δωμάτιο. Τότε που με χρειαζόταν και έμοιαζε να είμαστε μονάχα οι δυο μας σε όλο τον κόσμο. Μπορώ να συνηθίσω στην ιδέα ότι με έχουν ανάγκη; Κάποιες φορές είναι σίγουρα κουραστικό. Εξουθενωτικό. Δεν σημαίνει πως θα πρέπει να χαίρομαι την κάθε στιγμή. Είναι καθήκον. Ο θεός με έκανε μητέρα τους. Είναι μια δουλειά που πάντα λαχταρούσα, χωρίς ακόμη να την καταλαβαίνω. Ένα τριήμερο ο σύζυγός μου δεν μπορούσε να πιστέψει πόσες φορές είπαν τα αγόρια μας «Μανούλα. Μανούλα. Μανούλα!» «Πάντα έτσι κάνουν;» με ρώτησε έντρομος, με τόνο συμπαράστασης. «Μάλιστα. Κάθε μέρα, όλη μέρα. Αυτή είναι η δουλειά μου». Πρέπει να παραδεχτώ πως είναι η πιο δύσκολη δουλειά που χρειάστηκε ποτέ να κάνω. Σε μια προηγούμενη ζωή ήμουν μάνατζερ εστιατορίου σε μια πολύ δημοφιλή αλυσίδα στο Palm Beach Gardens της Φλόριντα. Το να είναι Σάββατο βράδυ, 7μιση η ώρα και η κουζίνα να έχει γεμίσει από παραγγελίες, να έχεις μια καθυστέρηση 2 ωρών και να πέφτει και ξαφνικά το ρεύμα δεν συγκρίνεται σε καμία περίπτωση με το να είναι Τρίτη, 5 το απόγευμα στο σπίτι των Morton. Επιτρέψτε μου να προσθέσω επίσης πως οι πελάτες εστιατορίων στη Νότια Φλόριντα δύσκολα είναι ευχαριστημένοι. Είναι όμως παιχνιδάκι πλάι σε δυο άυπνα νήπια που ζητούν γλυκά μέσα στη νύχτα. Μια φορά κι έναν καιρό, είχα χρόνο. Για μένα. Τώρα, τα νύχια μου χρειάζονται περιποίηση. Το σουτιέν μου δεν στρώνει καλά. Η ισιωτική των μαλλιών μου δεν φαίνεται να λειτουργεί. Δεν μπορώ να κάνω ένα ντους χωρίς να έχω κοινό. Άρχισα να φοράω κρέμα για τα μάτια. Δεν μου ζητάνε ταυτότητα πια για να αγοράσω αλκοόλ. Αυτό είναι απόδειξη πως έγινα μαμά. Απόδειξη πως κάποιος με έχει ανάγκη. Όπως χθες βράδυ… Στις 3 το ξημέρωμα άκουσα μικρά βηματάκια στο δωμάτιό μου. Αν δεν κουνηθώ, αν δεν αναπνεύσω, μπορεί να επιστρέψει στο δωμάτιό του, σκέφτηκα. Ναι καλά. «Μανούλα». «Μανούλα». Λίγο πιο δυνατά. «Ναι». Σιγοψιθυρίζω. Σταματάει, ενώ τα μεγάλα του μάτια φέγγουν μες τη νύχτα. «Σ’ αγαπώ». Κι έτσι ξαφνικά, χάθηκε πάλι. Έτρεξε στο δωμάτιό του. Τα λόγια του όμως παρέμειναν στην ατμόσφαιρα. Μακάρι να μπορούσα να απλώσω το χέρι μου και να τα πιάσω, να αρπάξω τα λόγια του και να τα αγκαλιάσω. Η απαλή φωνούλα του ψιθύρισε την καλύτερη πρόταση σε όλο τον κόσμο. Σ’ αγαπώ. Τα χείλη μου σχηματίζουν πια ένα χαμόγελο και εγώ αργά αργά ξεφυσώ, σα να φοβάμαι πως θα διώξω πέρα την ανάμνηση με την ανάσα μου. Πέφτω και πάλι για ύπνο και αφήνω τα λόγια του να κουρνιάσουν στην καρδιά μου. Μια μέρα αυτό το μικρό αγόρι θα γίνει ολόκληρος άντρας. Δεν θα μου ψιθυρίζει τέτοιες γλύκες τις πρώτες πρωινές ώρες. Θα έχω να ακούω απλά τον λευκό θόρυβο από το μηχάνημα στο κομοδίνο και τα ροχαλητά του άντρα μου. Θα κοιμάμαι ήρεμη τα βράδια χωρίς να ανησυχώ για κάποιο άρρωστο παιδί ή κάποιο μωρό που κλαίει. Θα είναι όλα μια ανάμνηση. Τα χρόνια αυτά που με έχουν ανάγκη είναι πολύ κουραστικά, αλλά περνούν σε μια στιγμή. Πρέπει να σταματήσω να ονειρεύομαι τη μέρα που όλα θα γίνουν πιο εύκολα. Γιατί, η αλήθεια είναι πως, μπορεί να είναι πιο εύκολα, αλλά ποτέ δεν θα είναι καλύτερα από ό,τι σήμερα. Σήμερα, που είμαι γεμάτη μύξες και σάλια. Σήμερα, που έχω τα στρουμπουλά αυτά χεράκια γύρω απ’ το λαιμό μου. Σήμερα είναι μια τέλεια μέρα. «Μια μέρα» θα κάνω πεντικιούρ και θα μπορώ να κάνω ντους με την ησυχία μου. «Μια μέρα» θα ασχοληθώ και πάλι με τον εαυτό μου. Σήμερα όμως πρέπει να ασχοληθώ με κάποιον άλλον, πρέπει να φύγω, κι ας είμαι κουρασμένη, κι ας είμαι λερωμένη, με αγαπάνε ΤΌΣΟ πολύ. Κάποιος με έχει ανάγκη. Γράφει η Megan Minneman Morton (yourbestnestindy.com)

Η εν λόγω μελέτη διαπίστωσε ότι το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε βλαστοκύτταρα, τα οποία όχι μόνο περνούν στον παιδικό οργανισμό, αλλά επιπλέον τον επηρεάζουν άμεσα προστατεύοντάς τον από ασθένειες, όπως ο διαβήτης και η νόσος Πάρκινσον. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο New Scientist, ενώ εδώ και επτά χρόνια οι επιστήμονες είχαν ανακαλύψει ότι το μητρικό γάλα περιέχει έναν τύπο βλαστοκυττάρων, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζουν αν είναι χρήσιμος για τα βρέφη ή αν απλώς περνούν σε αυτά από τον οργανισμό της μητέρας. Η Δρ. Χασιώτου και οι συνεργάτες της δημιούργησαν γενετικά τροποποιημένα ποντίκια που έφεραν στον οργανισμό τους ένα γονίδιο, το οποίο κατόπιν ειδικού φωτισμού υποδείκνυε την ύπαρξη συγκεκριμένων κυττάρων. Όταν τα θηλυκά ποντίκια γέννησαν, οι ερευνητές τούς έδωσαν να θηλάσουν άλλα μικρά, οι μητέρες των οποίων δεν έφεραν το γονίδιο αυτό. Έτσι, αν εμφάνιζαν στον οργανισμό τους τα παραπάνω κύτταρα, οι επιστήμονες θα γνώριζαν ότι πέρασαν μέσω του μητρικού γάλακτος. Όπως διαπιστώθηκε μετά την ενηλικίωση των ποντικιών, τα βλαστοκύτταρα αυτά όχι μόνο είχαν περάσει στον οργανισμό τους, αλλά επιπλέον βρίσκονταν στο αίμα τους και σε πολλούς ιστούς, όπως ο εγκέφαλος, ο θύμος αδένας, το πάγκρεας, το ήπαρ και οι νεφροί. Ορισμένα μάλιστα παρήγαγαν σημαντικές πρωτεΐνες, όπως η ινσουλίνη. Η επίκουρη καθηγήτρια στη Σχολή Χημείας και Βιοχημείας του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας στο Περθ, Φωτεινή Χασιώτου, μέλος της επιστημονικής ομάδας Χάρτμαν για τον Ανθρώπινο Θηλασμό, ερευνά ένα από τα σημαντικότερα μεταβολικά όργανα του σώματος, τον μαστό και το φυσικό προϊόν που παράγει, ένα «δώρο ζωής» για τη γυναίκα και το βρέφος. Η Ελληνίδα επιστήμονας αποφοίτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο το 2005 με πτυχίο στη Βιολογία και στη Μικροβιολογία. Στη συνέχεια μετανάστευσε στην Αυστραλία και ξεκίνησε το διδακτορικό της το 2006 στη Φυσιολογία Φυτών στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας (UWA). Έγινε μέλος της επιστημονικής ομάδας Χάρτμαν για τον Ανθρώπινο Θηλασμό και άρχισε ένα δεύτερο διδακτορικό στη φυσιολογία του θηλασμού, την κυτταρική σύνθεση του μητρικού γάλακτος και στον καρκίνο του μαστού. Η δεύτερη διδακτορική της διατριβή περιλαμβάνει πρωτοποριακές εκθέσεις, όπως η ανακάλυψη των πολυδύναμων βλαστικών κυττάρων στο μητρικό γάλα και η ανάπτυξη εργαλείων για την αξιολόγηση της κατάστασης της υγείας του μαστού στις θηλάζουσες. Διηύθυνε επίσης νέα έρευνα στους μοριακούς καθοριστικούς παράγοντες του καρκίνου. Η έρευνά της επικεντρώνεται στα μητρικά κύτταρα που υπάρχουν στο μητρικό γάλα και τη συμμετοχή τους στην υγεία και τις ασθένειες. Διευθύνει επίσης μια ομάδα ερευνητών που επικεντρώνονται στην κατανόηση των αιτιών του καρκίνου και την ανάπτυξη καινοτόμων μη επεμβατικών θεραπειών για την ασθένεια αυτή. Η εστίασή της είναι ο καρκίνος του στήθους και του εγκεφάλου. ellines.com

Τι πρέπει να κάνετε: - Κόψτε το κάτω μέρος από ένα πλαστικό μπουκάλι - Κάντε 2 ή 3 οπές στη βάση για να στραγγίξει το νερό. - Για τη μύτη χρησιμοποιήστε ένα καπάκι και για τα μάτια χαρτόνι ή κουμπιά και κολλήστε τα - Γεμίστε το γλαστράκι με κοπριά και φυτέψτε τους σπόρους σας Καλή διασκέδαση! http://i.imgur.com/shx4GOT.jpg

Κάποτε τα παιδιά μεγάλωναν με την ιδέα ότι τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός, μέχρι τουλάχιστον να… μεγαλώσουν αρκετά για να μάθουν την αλήθεια. Ο πελαργός τις περισσότερες φορές πετούσε πάνω από σκεπές, κρατώντας μέσα σε ένα κομμάτι ύφασμα ένα μωρό, προτού το αφήσει στην εξώπορτα ενός σπιτιού και οι ένοικοί του διαπιστώσουν ότι ένα χαμογελαστό πλασματάκι περίμενε έξω από την πόρτα τους. Αυτά στα παραμύθια! Πώς όμως ξεκίνησε αυτός ο μύθος, που έχει συντροφεύσει πολλά παιδιά στον ύπνο τους; Σύμφωνα με ένα δημοσίευμα της ιστοσελίδας Today I Found Out, στην ελληνική μυθολογία οι πελαργοί εμφανίζονται ως κλέφτες μωρών. Η Ήρα μετέτρεψε την αντίπαλό της σε πελαργό και εκείνη προσπάθησε να κλέψει το γιο της. Στην αιγυπτιακή μυθολογία, η ψυχή ενός ανθρώπου παρουσιαζόταν με τη μορφή ενός πελαργού. Η επιστροφή ενός πελαργού σήμαινε και την επιστροφή της ψυχής, κάτι που σήμαινε ότι το άτομο μπορούσε να «αναγεννηθεί». Στη σκανδιναβική μυθολογία ο πελαργός αναπαριστούσε τις οικογενειακές αξίες και την αφοσίωση του ενός στον άλλον. Σε αρκετές μυθολογίες οι πελαργοί αποτελούσαν ακόμη σύμβολο πίστης και μονογαμίας, καθώς οι άνθρωποι πίστευαν ότι τα πτηνά αυτά μένουν με το ταίρι τους για μια ζωή. Στην πραγματικότητα, αυτό που κάνουν οι πελαργοί είναι να… επιστρέφουν στις ίδιες φωλιές κάθε χρόνο, ενώ συνηθίζουν να ζευγαρώνουν με το ίδιο ταίρι. Οι πελαργοί εμφανίζονται ακόμη σε κινεζικούς, ισραηλινούς και άλλους ευρωπαϊκούς μύθους, όμως η σύνδεσή τους με την έλευση ενός μωρού πιστεύεται ότι ξεκίνησε από τη Γερμανία εκατοντάδες χρόνια πριν. Η φυσική συμπεριφορά των πελαργών προσδίδει μερικές ενδείξεις για τη σύνδεσή τους με τη γέννηση: Ως αποδημητικά πτηνά, οι πελαργοί πετούν νότια το φθινόπωρο και επιστρέφουν στην Ευρώπη εννέα μήνες αργότερα. Η γιορτή του θερινού ηλιοστασίου (21η Ιουνίου) σχετιζόταν με το γάμο και τη γονιμότητα. Πολλά παιδιά λοιπόν που γεννιόνταν το Μάρτιο και τον Απρίλιο είχαν συλληφθεί τον Ιούνιο του προηγούμενου έτους. Την περίοδο αυτή γίνονταν πολλοί γάμοι, με αποτέλεσμα πολλά παιδιά να γεννιούνται περίπου την εποχή που επέστρεφαν οι πελαργοί στις φωλιές τους. Ο συμβολισμός του προτύπου της μετανάστευσης των πελαργών σε συνδυασμό με την παρουσία τους σε μύθους και θρύλους πιθανόν να συνέβαλε στην αύξηση της δημοτικότητας της συγκεκριμένης ιστορίας.

Σε έρευνα που έγινε, αποδεικνύεται πως τα παιδιά ξεκινούν να παίρνουν πρωτοβουλία λήψης οικιακών φαρμάκων στην πέμπτη ή έκτη τάξη. Μάλιστα, το 2012 κατέφτασαν τουλάχιστον 300.000 περιπτώσεις παιδιών στα Κέντρα Δηλητηριάσεων που είχαν κάνει κατάχρηση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων σε παιδιά ηλικίας έξι ως δεκαεννέα ετών, ενώ περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις από αυτές εμπλέκουν σφάλματα στη φαρμακευτική αγωγή και κατάχρηση. Επιπλέον, μια έρευνα ανάμεσα σε 600 γονείς απέδειξε ότι συχνά αυτοί υπερεκτιμούν τις γνώσεις των παιδιών τους από σε ότι αφορά τα οικιακά φάρμακα, όπως οι κίνδυνοι που συνδέονται με τη μη λήψη των φαρμάκων σύμφωνα με τις οδηγίες ή το συνδυασμό πολλαπλών φαρμάκων ταυτόχρονα. Οι περισσότεροι γονείς πίστευαν πως τα παιδιά τους θα τους απευθύνονταν αν είχαν ερωτήσεις σχετικά με τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα. «Αυτό είναι ένα πραγματικά σοβαρό ζήτημα που μπορεί να έχει απειλιτικά αποτελέσματα παιδιών και εφήβων. Τα βλέπω αυτά, στο γραφείο μου κάθε μέρα, ” δήλωσε η Δρ Tanya Altmann, παιδίατρος στην Καλιφόρνια. Η Altmann συστήνει στους γονείς να διδάξουν τα παιδιά τους σχετικά με τα δραστικά συστατικά των φαρμάκων και να αποθηκεύουν τα φάρμακα και τα σιρόπια του βήχα μακριά από τα παιδιά. life2day.gr

Πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία οι επιπλοκές λόγω πρόωρης γέννησης έχουν ξεπεράσει πια κάθε άλλη αιτία παιδικού θανάτου. Πάνω από ένα στα δέκα μωρά στη Γη γεννιέται πρόωρα, ενώ περισσότερα από 3.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε ημέρα λόγω τέτοιων επιπλοκών, όπως ανακοινώθηκε με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Πρόωρου Τοκετού (ή Προωρότητας). Πάνω από ένα στα δέκα μωρά στη Γη γεννιέται πρόωρα, ενώ περισσότερα από 3.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε ημέρα λόγω τέτοιων επιπλοκών Από τους συνολικά 6,3 εκατομμύρια θανάτους παιδιών κάτω των πέντε ετών που εκτιμάται ότι συνέβησαν το 2013, σχεδόν το 1,1 εκατομμύριο θάνατοι (ποσοστό 17,4%) αποδίδονται σε επιπλοκές εξαιτίας του πρόωρου τοκετού, σύμφωνα με τα στοιχεία μιας νέας επιστημονικής έρευνας, με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Μπλακ της Σχολής Δημόσιας Υγείας Μπλούμπεργκ του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς, σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η οποία δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περοδικό «The Lancet». Σε 965.000 υπολογίζονται οι θάνατοι που συνέβησαν πέρυσι κατά τις πρώτες 28 ημέρες της ζωής του πρόωρα γεννημένου νεογνού λόγω άμεσων επιπλοκών, ενώ άλλοι 125.000 θάνατοι υπήρξαν έως την ηλικία των πέντε ετών μετά από έμμεσες επιπλοκές. Εκτός από τον πρόωρο τοκετό, άλλες βασικές αιτίες της παιδικής θνησιμότητας είναι η πνευμονία (935.000 θάνατοι παιδιών κάτω των πέντε ετών το 2013) και οι επιπλοκές κατά τον φυσιολογικό τοκετό (720.000 θάνατοι, από τους οποίους οι 662.000 κατά την πρώτη ημέρα ζωής του νεογνού). Στο παρελθόν οι λοιμώξεις αποτελούσαν τη βασική αιτία θανάτου των παιδιών, κάτι που πλέον έχει αλλάξει, καθώς η ανθρωπότητα έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να καταπολεμήσει τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Βρίσκονται σε εξέλιξη τέσσερις μεγάλες επιστημονικές έρευνες για να ανακαλύψουν γιατί έχουν αυξηθεί τόσο οι πρόωροι τοκετοί, οι οποίοι τείνουν να εξελιχθούν σε σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως Οι χώρες με τους περισσότερους θανάτους παιδιών έως πέντε ετών λόγω των επιπλοκών του πρόωρου τοκετού είναι η Ινδία (361.000 θάνατοι το 2013), η Νιγηρία (98.300), το Πακιστάν (75.000), το Κογκό (40.600) και η Κίνα (37.200). Αναλογικά με τον πληθυσμό, τα υψηλότερα ποσοστά θανάτων καταγράφονται στις χώρες της Δυτικής Αφρικής, ιδίως αυτές που πλήττονται από τον ιό Έμπολα, όπως η Σιέρα Λεόνε και η Λιβερία. Στην Ευρώπη τα υψηλότερα ποσοστά θανάτων λόγω πρόωρου τοκετού (στο σύνολο των παιδικών θανάτων) καταγράφονται κατά σειρά στην ΠΓΔΜ, τη Σλοβενία, τη Δανία, τη Σερβία, τη Βρετανία, την Ουγγαρία και τη Σλοβακία. Η παγκόσμια παιδική θνησιμότητα παιδιών κάτω των πέντε ετών έχει μειωθεί δραστικά από τους 76 θανάτους ανά 1.000 γεννήσεις το 2000, σε 46 θανάτους το 2013 (ετήσια μείωση 3,9%). Ένα μεγάλο μέρος αυτών των μειώσεων οφείλεται στις επιτυχίες κατά της πνευμονίας, της διάρροιας, του ιού HIV του AIDS, του τέτανου, της ελονοσίας κ.α. Όμως, οι θάνατοι λόγω προωρότητας μεταξύ 2000 και 2013 μειώθηκαν με τον μισό σχεδόν ετήσιο ρυθμό (μόνο 2%). Καθώς αυξάνεται το ποσοστό των μωρών που γεννούνται πρόωρα ξεπερνώντας το 10% παγκοσμίως, το ζήτημα της προωρότητας ανεβαίνει σιγά – σιγά στη διεθνή ατζέντα. Η Παγκόσμια Ημέρα Πρόωρου Τοκετού αποτελεί μια πρωτοβουλία του ΟΗΕ. Ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη τέσσερις μεγάλες επιστημονικές έρευνες για να ανακαλύψουν γιατί έχουν αυξηθεί τόσο οι πρόωροι τοκετοί, οι οποίοι τείνουν να εξελιχθούν σε σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως. Σε τρία έως πέντε χρόνια ελπίζεται ότι οι έρευνες αυτές θα έχουν αποδώσει αποτελέσματα. Προς το παρόν, παραμένει μάλλον μυστήριο τι είναι αυτό που πυροδοτεί έναν πρόωρο τοκετό (πάνω από τους μισούς συμβαίνουν αυθόρμητα). Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Έχει τονιστεί αρκετές φορές ότι η γραφή σαν δεξιότητα έρχεται σαν αποτέλεσμα άλλων βασικών ικανοτήτων οι οποίες είναι οι προϋποθέσεις για αυτή την τόσο σημαντική κατάκτηση. Μια εξαιρετική άσκηση οπτικοκινητικού συντονισμού, κινητικότητας του καρπού, συγκέντρωσης και λεπτής κινητικότητας εμφανίζεται στο βίντεο και πρόκειται για ένα πάρα πολύ απλό παιχνίδι. Το παιχνίδι "Βιδώνω το καπάκι"! μπορεί να γίνει με απλά υλικά που βρίσκουμε στο σπίτι και απασχολεί το παιδί ιδιαίτερα παιδαγωγικά. Υλικά: αρκετά βαζάκια με καπάκια (διαφόρων μεγεθών), δυο κουτιά ή μπολ Οδηγίες: Όπως και στο βίντεο αρχικά τοποθετούμε τα καπάκια και τα βάζα μπροστά στο παιδί. Προτρέπουμε να αρχίσει να δοκιμάζει να βιδώνει το σωστό καπάκι στο σωστό βαζάκι. Η όλη διαδικασία χρειάζεται συγκέντρωση και θα είναι επιτυχημένη μετά από δοκιμές και "λάθη" τα οποία είναι απαραίτητα στοιχεία του παιχνιδιού. Αφού τελειώσει και έχει βιδώσει όλα τα βάζα τότε ξεκινά να ξεβιδώνει και να διαχωρίζει τα καπάκια από τα βάζα σε διαφορετικά κουτιά. Τα κύρια οφέλη είναι: - λεπτή κινητικότητα και οπτικοκινητικός συντονισμός (βίδωμα-ξεβίδωμα) - συγκέντρωση - αυτοδιόρθωση - αντιστοίχηση ένα προς ένα (ένα καπάκι για ένα βαζάκι), - αντίληψη μεγέθους - κατηγοριοποίηση (καπάκια σε ξεχωριστό χώρο από τα βαζάκια). Tips: Η αυτοδιόρθωση του παιδιού είναι πολύ σημαντική! Επεμβαίνετε μόνο αν ξεφύγει κάτι από την αντίληψη του, υποδεικνύοντας διακριτικά το λάθος του για να το διορθώσει. Η διαδικασία είναι χρήσιμο να ολοκληρωθεί όλη. Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας από 2,5 ετών. Σε παιδιά με ανωριμότητα και ανάγκη για ενίσχυση των δεξιοτήτων που εξασκεί το παιχνίδι πχ. λεπτή κινητικότητα, συγκέντρωση. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/06/tip.html

Μια όμορφη ιδέα είναι να φτιάξουμε ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο με φωτογραφίες από τις όμορφες οικογενειακές μας στιγμές. Το μόνο που θα χρειαστούμε είναι ταινίες, κορδέλες και χαρτόνι για να φτιάξουμε το αστέρι και τις χριστουγεννιάτικες μπάλες που θα στολίσουν το δεντράκι μας! Το αποτέλεσμα θα είναι σίγουρα πανέμορφο και μαγικό! http://i.imgur.com/uOXrL0F.png http://i.imgur.com/bF78r3b.png

Σύμφωνα με την πρώτη μελέτη του είδους της, υπάρχουν μεγάλες διαφορές στα πρώτα στάδια ανάπτυξης των εμβρύων στις παχύσαρκες και υπέρβαρες γυναίκες, συγκριτικά με εκείνες που διατηρούν ένα υγιές και φυσιολογικό σωματικό βάρος. Ακόμη και τα ωάρια των παχύσαρκων γυναικών είναι πιο μικρά, κάτι που διακινδυνεύει τις πιθανότητες μιας επιτυχούς εγκυμοσύνης, αναφέρουν ερευνητές από τη σχολή Ιατρικής του πανεπιστημίου Hull στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι ερευνητές υποστηρίζουν, ότι τα ευρήματά τους υποδηλώνουν ότι τα παιδιά που γεννιούνται από τέτοια έμβρυα (παχύσαρκων γυναικών) θα εμφανίσουν μακροχρόνιες επιπτώσεις στην υγεία τους. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Mail, είναι η πρώτη φορά που επιστήμονες μελέτησαν τις δυνητικά επιβλαβείς αλλαγές κατά τη διάρκεια της σύλληψης, που σχετίζονται με το σωματικό βάρος της μητέρας. «Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει, ότι το βάρος μιας μητέρας κατά την εποχή της σύλληψης σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών και μεταβολικών ασθενειών, αργότερα στη ζωή των παιδιών τους. Αυτό που βρήκαμε εμείς είναι, ότι η παχυσαρκία κατά την εποχή της σύλληψης φαίνεται ότι προκαλεί αλλαγές στο έμβρυο, στα πρώτα στάδια ανάπτυξης και πως αυτές οι αλλαγές, κατά πάσα πιθανότητα, είναι το αποτέλεσμα των συνθηκών που επικρατούν στις ωοθήκες, όπου ωριμάζει το ωάριο» εξήγησε ο Dr Roger Sturmey. Η τελευταία αυτή μελέτη βρήκε, ότι τα ωάρια των παχύσαρκων ή υπέρβαρων γυναικών είναι σημαντικά μικρότερα από εκείνων που διατηρούν σε φυσιολογικά επίπεδα το σωματικό τους βάρος και, έχουν λιγότερες πιθανότητες να φτάσουν σε ένα κρίσιμο στάδιο της ανάπτυξής τους (βλαστοκύστη), περίπου στις πέντε ημέρες μετά τη γονιμοποίηση. Οι ερευνητές διαπίστωσαν, ότι τα έμβρυα των παχύσαρκων γυναικών που έφταναν σε αυτό το στάδιο, το έκαναν περίπου 17 ώρες νωρίτερα, σε σχέση με τα έμβρυα των γυναικών με υγιές σωματικό βάρος. Αυτή η επιτάχυνση στα πρώτα στάδια ανάπτυξης σήμαινε, ότι είχαν δημιουργηθεί λιγότερα κύτταρα στη φάση αυτή (βλαστοκύστη), κάτι που θα μπορούσε να έχει επιβλαβείς επιδράσεις στον πλακούντα. Τα συμπεράσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο Human Reproduction. newsbeast.gr

Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Νορθγουέστερν, με επικεφαλής την Δρ Βιορίκα Μαριάν, μελέτησαν μέσω λειτουργικής μαγνητικής απεικόνισης (fMRI) του εγκεφάλους ομάδων εθελοντών, οι οποίοι είτε μιλούσαν δύο γλώσσες, είτε μία. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε τεστ γλωσσικής κατανόησης, ενώ παράλληλα γινόταν καταγραφή της εγκεφαλικής δραστηριότητάς τους. Οι δίγλωσσοι επέδειξαν καλύτερες επιδόσεις, επειδή ο εγκέφαλός τους έχει συνηθίσει να χειρίζεται δύο γλώσσες με διαφορετικές λέξεις και έτσι μπορούσε να διακρίνει καλύτερα τις διαφορές και να επιλέγει τη σωστή λέξη κάθε φορά. Η εγκεφαλική απεικόνιση επιβεβαίωσε ότι όσοι μιλάνε μόνο μια γλώσσα, πρέπει να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια για να χειριστούν τις σωστές λέξεις, κάτι που συμβαίνει πιο άκοπα σε έναν δίγλωσσο. Ο δίγλωσσος -και ακόμη περισσότερο ο πολύγλωσσος- εγκέφαλος είναι μαθημένος να ενεργοποιεί ταυτόχρονα πολλές γλώσσες και πολλά λεξιλόγια, διαλέγοντας τι θα χρησιμοποιήσει και τι θα αγνοήσει κάθε φορά που ο άνθρωπος πρέπει να μιλήσει. Αυτή η διαδικασία εξασκεί συνεχώς τον εγκέφαλο, ακόμη και αν δεν το συνειδητοποιεί κανείς. «Είναι σαν ένας σηματοδότης. Οι δίγλωσσοι πάντα «ανάβουν» πράσινο στη μία γλώσσα και «κόκκινο» στην άλλη. Όταν πρέπει να το κάνεις αυτό όλη την ώρα, γίνεσαι πραγματικά καλός στο να διαλέγεις τις σωστές λέξεις και να αφήνεις στην άκρη όσες δεν χρειάζεσαι», εξηγεί η Δρ Μαριάν. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτή η ικανότητα των δίγλωσσων ή πολύγλωσσων ανθρώπων έχει πρακτικά οφέλη στην καθημερινότητα, για παράδειγμα επιτρέπει στους μαθητές που μιλάνε πάνω από μια γλώσσα, να αγνοούν τον θόρυβο στην τάξη τους και έτσι να συγκεντρώνονται καλύτερα σε σχέση με τους συμμαθητές τους. «Είτε οδηγούμε, είτε κάνουμε μια εγχείρηση, είναι σημαντικό να εστιάζουμε σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία. Ποτέ δεν είναι αργά να μάθει κανείς μια άλλη γλώσσα, ενώ τα οφέλη μπορεί να γίνουν ορατά ακόμη και μετά από ένα μόνο εξάμηνο», τονίζει η Δρ Μαριάν. Αξίζει να σημειωθεί ότι, οι δίγλωσσοι φαίνεται να είναι πιο προστατευμένοι έναντι της νόσου Αλτσχάιμερ και της άνοιας, πιθανότατα επειδή συστηματικά «γυμνάζουν» καλύτερα τον νου τους. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Brain and Language. onmed.gr

Πόσα ζευγάρια θα παντρεύονταν; Πόσα θα αποκτούσαν παιδιά; Κυρίως, όμως, τι γίνεται όταν μια σχέση που ξεκινά με τις καλύτερες προϋποθέσεις καταλήγει σε πλήξη, απογοήτευση και θυμό; Το υπέροχο βίντεο που ακολουθεί δίνει τις πιο ρεαλιστικές απαντήσεις.

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα «Οι γονείς κάνουν τη διαφορά» και «Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά» κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει. Για τα μικρά παιδιά 4-6 χρόνων, η χρήση του υπολογιστή πρέπει να είναι περιορισμένη-να μην ξεπερνά τα 20-30 λεπτά τη φορά-και πάντα με την επίβλεψη του γονιού. Το παιδί δεν έχει κατακτήσει ακόμη τη γραφή και την ανάγνωση και για αυτό δυσκολεύεται να κατανοήσει το μηχανισμό λειτουργίας του συγκεκριμένου μηχανήματος. Από τα 7 χρόνια προτείνεται η χρήση του υπολογιστή να είναι περίπου μισή ώρα την ημέρα, όμως τα Σαββατοκύριακα ή τις αργίες θα μπορούσε να είναι λίγο μεγαλύτερη πάντα όμως με τη σύμφωνη γνώμη του γονιού, την επίβλεψη του και σε συνδυασμό με άλλες δραστηριότητες που έχει το παιδί. Από τα 9 χρόνια το παιδί ήδη κατανοεί πολύ περισσότερα για τη λειτουργία του υπολογιστή και του διαδικτύου και αρχίζει να τον χρησιμοποιεί για κάποιες σχολικές εργασίες-καλό είναι πάντα με την επιστασία του γονιού. Η χρήση μπορεί να φτάσει τη μιάμιση ώρα. Από τα 11-12 χρόνια και ιδιαίτερα στην εφηβική ηλικία, ο υπολογιστής γίνεται τρόπος ζωής, αφού εκεί τα παιδιά αναζητούν πληροφορίες για τα μαθήματά τους, γράφουν εργασίες για το σχολείο, ψυχαγωγούνται, βλέπουν ταινίες, μπαίνουν σε τόπους κοινωνικής δικτύωσης για να μιλήσουν με τους φίλους τους, ανεβάζουν μουσική ή δικά τους βίντεο. Αυτό ενδεχομένως οδηγεί αρκετά παιδιά στην κατάχρηση, κυρίως αν οι γονείς χαλαρώσουν ή και εγκαταλείψουν τα όρια. Οι Αμερικανοί υπολόγισαν ότι κατά μέσο όρο ένα παιδί στην εφηβεία περνάει 6 ώρες την ημέρα μπροστά σε μια οθόνη, είτε του υπολογιστή είτε του κινητού του ή σε κάποιες πλατφόρμες παιχνιδιού- τις υπόλοιπες ώρες οι συσκευές αυτές σπάνια κλείνουν, αλλά απλώς το παιδί μπορεί να κάνει κάτι άλλο και να ρίχνει σε αυτές μια ματιά για μηνύματα. Να υπογραμμιστεί ότι για τα παιδιά που έχουν κινητικά προβλήματα ο υπολογιστής είναι σωστός θησαυρός, γιατί παρέχει σε αυτά πρόσβαση στον έξω κόσμο παρότι τα ίδια δε μπορούν να μετακινηθούν εύκολα. Γενικά όμως ο υπολογιστής πρέπει να λειτουργεί σαν συμπλήρωμα και όχι να υποκαθιστά άλλες δραστηριότητες, κυρίως την κίνηση και την επαφή με συνομήλικα παιδιά. news,gr

🧮 Ο ρόλος του ΔΜΣ (Δείκτης Μάζας Σώματος)Ο ΔΜΣ είναι ένας βασικός δείκτης που καθορίζει πόσα κιλά πρέπει να πάρει μια γυναίκα. 👉 Αναλυτικά:Χαμηλός ΔΜΣ (αδύνατη γυναίκα) ✔ Μπορεί να πάρει περισσότερα κιλά ✔ Συνήθως 12–18 κιλά Φυσιολογικός ΔΜΣ ✔ 11–16 κιλά Υπέρβαρη γυναίκα ✔ 7–11 κιλά Παχύσαρκη γυναίκα ✔ 5–9 κιλά 📌 Σημαντικό: Δεν συγκρίνουμε ποτέ τον εαυτό μας με άλλες γυναίκες. Κάθε εγκυμοσύνη είναι μοναδική! 🤰 Πού κατανέμονται τα κιλά;Πολλές γυναίκες πιστεύουν ότι όλα τα κιλά είναι λίπος — αλλά αυτό δεν ισχύει! ❗ Τα κιλά της εγκυμοσύνης κατανέμονται ως εξής: 👶 Έμβρυο: 2,5 – 4 κιλά 💧 Αμνιακό υγρό: ~0,8 κιλά 🧠 Πλακούντας: ~0,7 κιλά 🩸 Αίμα: +1–1,5 κιλό 💦 Υγρά σώματος: 1–2 κιλά 🫁 Μήτρα: ~1 κιλό 🍼 Στήθος: 0,5–1 κιλό 🍑 Λιπώδης ιστός: αποθήκη ενέργειας 👉 Συμπέρασμα: Ένα μεγάλο μέρος των κιλών είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη του μωρού! 🏋️‍♀️ Τι ισχύει για γυναίκες που γυμνάζονται;Οι γυναίκες που έχουν ενεργό τρόπο ζωής έχουν: Λιγότερο σωματικό λίπος Καλύτερη φυσική κατάσταση Διαφορετικά ενεργειακά αποθέματα 👉 Οι ειδικοί προτείνουν: ✔ Να πάρουν κανονικά κιλά ✔ Να μην περιορίζονται Γιατί είναι σημαντικό;Αν δεν υπάρξει σωστή αύξηση: Το μωρό θα παίρνει ενέργεια από τον οργανισμό της μητέρας Από: 🧬 Μύες 🧠 Συκώτι 🦴 Οστά 👉 Το αποτέλεσμα: Το μωρό θα αναπτυχθεί φυσιολογικά ✔ Η μητέρα όμως μπορεί να εξαντληθεί ❗ ⚠️ Κίνδυνοι από υπερβολική αύξηση βάρουςΗ υπερβολική αύξηση μπορεί να οδηγήσει σε: 📈 Υψηλή αρτηριακή πίεση 🩺 Διαβήτη κύησης 😴 Κούραση και δυσφορία ⚖️ Δυσκολία απώλειας βάρους μετά ⚠️ Κίνδυνοι από χαμηλή αύξηση βάρουςΑντίστοιχα, πολύ λίγα κιλά μπορεί να προκαλέσουν: 👶 Μικρό βάρος γέννησης ⚠️ Πρόωρο τοκετό ❗ Ελλείψεις θρεπτικών συστατικών 🥗 Διατροφή στην εγκυμοσύνη – τι να προσέξειςΗ σωστή διατροφή είναι το κλειδί για ισορροπημένη αύξηση βάρους. ✔ Τι να κάνεις:Τρώγε 5–6 μικρά γεύματα την ημέρα 🍽️ Μην παραλείπεις γεύματα Πίνε πολύ νερό 💧 Δώσε έμφαση σε θρεπτικά τρόφιμα ✔ Τι να προτιμάς:Φρούτα 🍎 Λαχανικά 🥦 Πρωτεΐνη 🍗 Δημητριακά ολικής 🌾 Γιαούρτι & γάλα 🥛 ❌ Τι να περιορίσεις:Ζάχαρη 🍰 Τηγανητά 🍟 Αναψυκτικά 🥤 Έτοιμα snacks 💡 Extra Tips για έλεγχο βάρους👟 Περπάτημα καθημερινά ⏱ Μην μένεις ακίνητη πολλές ώρες 📊 Παρακολούθησε το βάρος σου εβδομαδιαία 🧘‍♀️ Απόφυγε υπερβολές 📝 Συμπεριφορές που βοηθούνΝα ακούς το σώμα σου Να μην τρως από άγχος Να ξεκουράζεσαι αρκετά 😴 Να έχεις υπομονή με τις αλλαγές ❓ FAQs – Συχνές ερωτήσεις1. Πρέπει να τρώω για δύο;❌ Όχι ✔ Πρέπει να τρως ποιοτικά, όχι διπλά 2. Πότε παίρνω τα περισσότερα κιλά;2ο και 3ο τρίμηνο 3. Μπορώ να κάνω δίαιτα;❌ Όχι ✔ Μόνο ισορροπημένη διατροφή 4. Είναι φυσιολογικές οι λιγούρες;✔ Ναι, λόγω ορμονών 5. Θα χάσω εύκολα τα κιλά;✔ Ένα μέρος φεύγει άμεσα ✔ Τα υπόλοιπα σταδιακά 💬 Τελικές σκέψειςΗ αύξηση βάρους στην εγκυμοσύνη δεν είναι εχθρός — είναι μέρος της διαδικασίας. Το σημαντικό είναι να υπάρχει ισορροπία ⚖️ Με σωστή διατροφή, ήπια άσκηση και καθοδήγηση από τον γιατρό, μπορείς να έχεις μια υγιή εγκυμοσύνη και να νιώθεις καλά με το σώμα σου. 💖 ⚠️ Σημαντική επισήμανσηΤο άρθρο αυτό είναι ενημερωτικό και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Για οποιαδήποτε απορία, συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. omned.gr

με επικεφαλής την ομογενή Φωτεινή Χασιώτου, καθώς έδειξε ότι το μητρικό γάλα παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του σώματος των παιδιών, επειδή περιέχει βλαστοκύτταρα, τα οποία όχι μόνο περνούν στον παιδικό οργανισμό, αλλά επιπλέον τον επηρεάζουν άμεσα προστατεύοντάς τον από ασθένειες, όπως ο διαβήτης και το Πάρκινσον. Η επίκουρη καθηγήτρια στη Σχολή Χημείας και Βιοχημείας του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας στο Περθ κυρία Φωτεινή Χασιώτου ανήκει στην ερευνητική ομάδα Χάρτμαν για τον Ανθρώπινο Θηλασμό και είναι επικεφαλής ομάδας που ερευνά ένα από τα σημαντικότερα μεταβολικά όργανα του σώματος, τον μαστό και το φυσικό «προϊόν που παράγει κάνοντας ένα «δώρο ζωής» στη γυναίκα αλλά και στο βρέφος της. Και η έρευνα έφερε τώρα στο φως μια άλλη άγνωστη πτυχή του «πολυπρόσωπου» αυτού οργάνου. Η Δρ Χασιώτου αποφοίτησε από το Αριστοτέλιο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακά στο πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας, για να ενταχθεί στη συνέχεια στην ομάδα Χάρτμαν. Η τελευταία της μελέτη πραγματοποιήθηκε επίσης στο πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας. Σύμφωνα με το «New Scientist», το συμπέρασμα της μελέτης είναι πολύ σημαντικό, επειδή τα βλαστοκύτταρα έχουν την ικανότητα να αναγεννιούνται και να μετατρέπονται σε οποιονδήποτε ιστό του ανθρώπινου σώματος, ενώ συχνά χρησιμοποιούνται για θεραπευτική χρήση σε πολλές ασθένειες. Μάλιστα πριν από επτά χρόνια διαπιστώθηκε ότι το μητρικό γάλα περιέχει έναν τύπο βλαστοκυττάρων, όμως οι επιστήμονες δεν ήταν σε θέση να γνωρίζουν αν είναι χρήσιμος για τα βρέφη ή αν απλώς περνούν σε αυτά από τον οργανισμό της μητέρας. Κατά τη νέα μελέτη, οι ερευνητές με επικεφαλής τη Φωτεινή Χασιώτου δημιούργησαν γενετικά τροποποιημένα ποντίκια που έφεραν στον οργανισμό τους ένα γονίδιο, το οποίο τους έδινε ένα κόκκινο φως υποδεικνύοντας την ύπαρξη συγκεκριμένων κυττάρων. Οταν τα θηλυκά ποντίκια γέννησαν, οι ερευνητές τούς έδωσαν να θηλάσουν άλλα μικρά, οι μητέρες των οποίων δεν έφεραν το γονίδιο αυτό. Ετσι, αν εμφάνιζαν στον οργανισμό τους τα παραπάνω κύτταρα, οι επιστήμονες θα γνώριζαν ότι πέρασαν μέσω του μητρικού γάλακτος. Οπως διαπιστώθηκε μετά την ενηλικίωση των ποντικιών, τα βλαστοκύτταρα αυτά όχι μόνο είχαν περάσει στον οργανισμό τους, αλλά επιπλέον βρίσκονταν στο αίμα τους και σε πολλούς ιστούς, όπως ο εγκέφαλος, ο θύμος αδένας, το πάγκρεας, το συκώτι και οι νεφροί. Ορισμένα μάλιστα παρήγαγαν σημαντικές πρωτεΐνες, όπως η ινσουλίνη, η έλλειψη της οποίας προκαλεί διαβήτη. enikos.gr

Παρουσιάζεται εδώ η μετάφραση: Αντοχή/ζωτικότητα κατά την ανάγνωση: - Δεν μπορεί να διαβάσει για μεγάλες περιόδους (9-11 και 12+) - Κουράζεται ακόμα και όταν διαβάζει για λίγη ώρα (9-11 και 12+) - Ξαναδιαβάζει την ίδια σελίδα πολλές φορές (9-11 και 12+) - Είναι αργός αναγνώστης (9-11 και 12+) Η στάση του απέναντι στην ανάγνωση: - Αντιστέκεται στην ανάγνωση (5-8, 9-11 και 12+) - Δεν διαβάζει για ευχαρίστηση (9-11 και 12+) - Είναι απρόθυμο να διαβάσει φωναχτά (5-8) - Δεν έχει αγαπημένο βιβλίο χωρίς εικόνες (5-8) - Η μελέτη για το σπίτι είναι πηγή άγχους (9-11 και 12+) Φωνολογική ετοιμότητα: - Δεν μπορεί να διαβάσει άγνωστες λέξεις (5-8) - Μαντεύει ή προσπερνά λέξεις όσο διαβάζει (5-8) - Εισάγει, παραλείπει ή μπερδεύει γράμματα όσο διαβάζει (5-8) - Δεν του αρέσει να διαβάζει φωναχτά (5-8) - Αντιστρέφει γράμματα όταν γράφει (5-8) Κατανόηση/Αντίληψη: - Δυσκολία να καταλάβει τη κυριολεκτική έννοια αυτών που διάβασε (9-11) - Δεν μπορεί να εκμαιεύσει τις κύριες ιδέες ενός κειμένου (12+) - Δεν τα πάει καλά σε τεστ πολλαπλής επιλογής (12+) - Φτωχή μνήμη για γεγονότα και δεδομένα που δεν έχει ζήσει (9-11 και 12+) - Δυσκολία να φτάσει σε συμπεράσματα από ένα κείμενο (9-11 και 12+) Ευχέρεια: - Αγνοεί κανόνες στίξης (5-8) - Η φωναχτή ανάγνωση είναι αργή ή ασταθής (5-8, 9-11) - Δεν μπορεί να διαβάσει φωναχτά με ρυθμό και κατάλληλο ύφος, είναι μονότονο (5-8) - Θέλει να διαβάζει βιβλία μικρότερου βαθμού δυσκολίας (5-8, 9-11) - Έχει δυσκολίες οπτικής διάκρισης (5-8, 9-11) Γλώσσα: - Δυσκολία στην ομοιοκαταληξία (3-4) - Φτωχό λεξιλόγιο (3-4, 5-8) - Δυσκολία σε πολλαπλές οδηγίες (3-4, 5-8) - Αργεί να απαντήσει σε ερωτήσεις (5-8) - Προφέρει λάθος μεγάλες λέξεις όταν μιλάει (5-8) - Δεν συμμετέχει σε ομάδες συζήτησης (3-4 και 5-8) Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2013/10/blog-post_16.html