newagemama

Πολύ χρήσιμο λινκ, ευχαριστούμε. Πολύ do it yourself έχει γίνει αυτή η χώρα!

Είσαι μια ηρωίδα, τα συχαρητήριά μου!¨

Λένε από την πρώτη στιγμή, αλλά ένας λόγος είναι! Καλό είναι να το συνηθίσει από νωρίς. Εμένα το βραδινό πλύσιμο το βαριούνται μερικες΄φορές

Η κολλητή μου θέλει να πάρει διαζύγιο αλλά σκέφτεται το παιδί της. Η ζωή της είναι ανυπόφορη όμως, μέσα στην παγωμάρα με τον άντρα της. Μπροστά στο 10χρονο κοριτσάκι τους το παίζουν cool, αλλά μετά βίας επικοινωνούν πέρα από τα διεκπεραιωτικά θέματα της καθημερινότητας. Είναι δυνατόν το παιδί να μην έχει καταλάβει τίποτα? Εγώ πιστεύω πως η αλήθεια είναι προτιμότερη όσο κι αν πονάει. Βρήκα ένα σχετικό, πολύ όμορφο, κείμενο του Αλαν Κοέν και το έβαλα εδώ: http://newagemama.com/2011/05/09/ Εσεις τι λέτε? Πώς μπορώ να βοηθήσω τη φίλη μου? Εχετε αντιμετωπίσει κάτι ανάλογο?

Στο ολοήμερο είναι λίγα τα παιδιά και βολεύεται η κατάσταση. Αν όλα μένουν μέχρι τόσο αργά, υπάρχει ζήτημα και με την τουαλέτα και με το φαι και με την κούραση και με το ότι οι υποδομές και το προσωπικό δεν επαρκούν. Στίβονται τα παιδιά μας σαν λεμονόκουπες! Δεν φτάνει που τα πιέζουν να μάθουν από τη Β΄Δημοτικού να λύνουν τις πρώτες αλγεβρικές εξισώσεις (δεν κάνω πλάκα), λες και προορίζονται όλοι για μαθηματικοί, πρέπει να τα εξαντλήσουν και σωματικά? Ειδικά τα πρωτάκια...Ούτε θέλω να το σκέφτομαι!

Σκέφτεσαι πολύ μάλλον προσπαθώντας να έχεις τον έλεγχο και να υπολογίσεις τα πάντα... Δεν είσαι σίγουρη αν είσαι έτοιμη γατί το μυαλό υπερλειτουργεί και δεν αφήνεις το σώμα να σε οδηγήσει χαλαρά. Αν έμεινες έγκυος εύκολα και η ηλικία σου δεν σου βάζει δεσμεύσεις, δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου να νιώσει ηρεμία. Ολα θα γίνουν στην ώρα τους! Φιλιά πολλά!

Χρόνια πολλά, με πολλές αντοχές και ανταμοιβές σε όλες τις μανούλες!

Ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Κοσμήματα φτιάχνει, δεν είναι φιλόλογος! Είναι συναισθηματικό το θέμα νομίζω!

Κορίτσια, καμιά φορά οι άντρες μας μάς εκπλήσσουν! Ο δικός μου έγραψε ποίημα για την 80χρονη μανούλα του, που ζει κάμποσα χιλιόμετρα μακριά μας. Εμένα με συγκίνησε κι έτσι διαπίστωσα ότι κρύβει μέσα του έναν ποιητή: Εδώ το έβαλα: http://newagemama.com/2011/05/06/ Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες! Ωραίο να βλέπεις και τους συζύγους να εκφράζονται με τρυφερότητα στις μάνες τους!

Τελικά νιώθεις χορτάτη όταν ζεις όμορφες στιγμές, έχεις δίκιο!

Πολλές ευχές και καλή δυναμη!

Φάση είναι θα περάσει. Μην την πιέσεις θα τα στυλώσει!

Να σου ζήσουν τα παιδάκια σου! Ξέρεις κάτι? Είναι πολύ νωρίς για τέτοιες αποφάσεις, είσαι τώρα μέσα στον μωρουδιακό κόσμο κι όλα φαίνονται λιγο ροζ! Είναι νωρίς ακόμα, wait and see! Πολλά φιλιά!

Eχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέω (στο χαλαρό όμως γιατί η ένταση φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα) πως για να έχεις λεπτό και ΔΥΝΑΤΟ σώμα τρώς σωστά, με πολλά φρούτα και λαχανικά, σταματάς όταν χορτάσεις και κάνεις γυμναστική. Το θέμα είναι ότι για να περάσει το μήνυμα πρέπει να το εφαρμόζουμε κι εμείς και να μη δηλώνουμε κάθε τρεις και λίγο πως κάνουμε δίαιτα!

Οι λεπτές σαν κλαράκια κόρες μου ενώ έπαιζαν μου ξεφούρνισαν ότι θέλουν να έχουν για πάντα τα κιλά της Μπάρμπι (?) και να είναι λεπτές σαν την αγαπημένη τους κούκλα. Σκέφτηκα πώς μπορείς να προστατέυσεις τα κοριτσάκια σου από κάτι τέτοια πρότυπα που επιβάλλονται με χιλιάδες τρόπους? Κάποιες σκέψεις έχω γράψει εδώ: http://newagemama.com/2011/05/02/%CF%84 ... omment-920 Εχει καμιά σας αντιμετωπίσει κάτι σχετικό?

Το ανθρώπινο σώμα δεν είναι μηχανή. Εχει τη δική του σοφία. Κι εμείς οι μάνες αν δεν βάλει βάρος το παιδί μας πιάνει πανικός. Συνέβη και σε μένα και τον άλλο μήνα πήρε βάρος.

Μου έχει συμβεί κι εμένα, αλλά μετά ξαναέστρωσε. Οσο θηλάζεις επηρεάζεται ο κύκλος

Γϋρισα από τις Πασχαλινές διακοπές και είπα "ώρα για δίαιτα" αφού όλα και κάτι παραπάνω έφαγα λόγω των ημερών. Για καλή μου τύχη διάβασα κάτι όμορφο που πιστεύω πως φέρνει μια νέα αντίληψη για το πώς να αντιλαμβανόμαστε το σώμα μας, την ίδια τη ζωή μας και την απώλεια βάρους. Κατάλαβα πως όταν καταφέρνουμε να δημιουργούμε αγάπη και ικανοποίηση για μας, είναι πολύ πιο εύκολο να αφήσουμε τα παραπανίσια κιλά να φύγουν. Αντιθέτως, όταν επικεντρωνόμαστε στα κιλά και κολλάει το μυαλό μας στη στέρηση νιώθουμε δυστυχία και η ζυγαριά "κολλάει". Θέλει με το μαλακό! Δείτε εδώ http://newagemama.com/2011/04/28/ και ακόμη εδώ http://newagemama.com/2011/02/21/

Συγχαρητήρια! Η σφοδρή επιθυμία νικάει όλα τα εμπόδια, να είσαι περήφανη για σένα! Με το καλό!

Ο,τι πιο υπέροχο έχω διαβάσει είναι αυτό το ποίημα του Χαλίλ Γκιμπράν, πραγματικό ευαγγέλιο για κάθε συνειδητό γονιό. Εγώ τουλάχιστον μεγάλωσα με την αίσθηση ότι ο γονιός τακτοποιεί τα πάντα στις ζωές των παιδιών του και τώρα μαθαίνω ότι χρειάζεται να πάρουν κι αυτά τα δικά τους μαθήματα στη ζωή (που είναι διαφορετικά από τα δικά σου, πώς να το κάνουμε!)

Αυτός ο συλλογισμός μιας μαμάς, πολύ με άγγιξε. Αντιλαμβάνομαι πως αν δεν φροντίσω τον εαυτό μου σωστά δεν θα είμαι σε θέση να φροντίσω τα παιδιά μου. Κι ότι ο υγιής δρόμος για τη μητρότητα (και την πατρότητα φυσικά) δεν είναι αυτός που περνάει μέσα από την αυτοθυσία και τη στέρηση, αλλά μέσα από την προσωπική μας αλήθεια και το ειλικρινές της μοίρασμα με τους ανθρώπους: http://newagemama.com/2011/01/18/%ce%bc ... %bf%cf%85/

To θέμα είναι να δείχνεις ευασθησία για τα συναισθήματά του, όποια κι αν ειναι αυτα. Ενα μωρό στην κούνια έχει μόνο το μηχανισμό του κλάματος για να σου δείξει ότι κάτι το ενοχλεί. Αλλάζουν πιστεύω τα πράγματα στα μεγαλύτερα παιδιά. Εκεί το κλάμα είναι και μηχανισμός λύτρωσης και αποφόρτισης από έντονα συναισθήματα, οπότε δεν χρειάζεται να το ανακόπτουμε Δείτε εδώ κάτι πιθανώς χρήσιμο: http://newagemama.com/2010/11/11

Τι ωραία φάση, ζηλεύω! Εμένα τα κάνουν όλα μόνες τους πια (εννοώ μετακινούν τα πράγματά τους κλπ, σε μένα μένει η λαντζα). Εχω νιώσει οτι το φτιάξιμο του δωματίου σε προετοιμάζει ψυχολογικά για την καινούργια φάση στη ζωή της οικογένειας! Με το καλό!

Καλή δύναμη μανούλες είστε πολύ κοντά στο νήμα! Ρϊξτε μια ματιά εδώ, εμένα με βόήθησε αυτός ο προσανατολισμός στη σκέψη για να γεννήσω καλύτερα http://newagemama.com/2010/08/09/%CE%B8 ... %B5%CF%82/

Η τσίρίδα πάει σύννεφο όταν αρχίζουν και δοκιμάζουν τις φωνητικές τους δυνατότητες. Και μη φανταστείς ότι όσο μεγαλώνουν αυτό αλλάζει. Η οκτάχρονη μικρή μου ΄συνεχίζει με την πρώτη ευκαιρία. Καλό κουράγιο!