newagemama

Να σου ζήσει η γοργονίτσα, να είναι γερή, δυνατή και τυχερή! Κι εσύ καλή δύναμη!

Διάβασα κάτι πολύ ωραίο σήμερα το πρωί για την πίεση των παιδιών στο σχολείο. Το μοιράζομαι μαζί σας γιατί με άγγιξε. Πολλές φορές πιάνω στα πράσα τον εαυτό μου, σαν σε αυτόματο πιλότο, να πιέζω τη μικρή μου να κάνει το ένα, να κάνει το άλλο... http://motheringdays.blogspot.com/2011/ ... mment-form

Εγώ κανω την "παλιά" γιατί τα παιδιά μου είναι πια 7,5 και 6 ετών. Εϊδα με πολύ χαρά τις τελευταίες μέρες στο φόρουμ πολλά χαρμόσυνα νέα για εγκυμοσύνες και πρωτοεγκυούλες. Αφιερώνω σε όλες σας με πολύ αγάπη το κειμενάκι αυτό, παροτρύνοντάς σας να εμπιστευτείτε τη διαίσθησή σας κατά τη διάρκεια της εμπιστοσύνης και του τοκετού. Ολη η εμπειρία μάς μεταμορφώνει και μας κάνει πιο δυνατές και ώριμες (με την καλή έννοια)! http://newagemama.com/2010/09/02/%CE%AC ... %BF%CF%85/

Τα πιο όμορφα νέα, χαιρόμαστε μαζί σου! Με το καλό!

Congrass! H χαρά σου είναι και δική μας εκκολαπτόμενη μανούλα. Ολα πάνε καλά

Μπράβο κορίτσι μου, η χαρά σου είναι και δική μας, join the club!

Φωτια και λαύρα οι φωτογράφοι! Με το καλό!

Oλα θα πανε καλά μανούλα, το σώμα σου γνωρίζει τώρα! Κι απ΄ ό,τι καταλαβαίνω όλα θα είνα καλά. Trust!

Κορίτσια καλημέρα Σίγουρα δεν είναι όλα τα ολοήμερα ίδια. Αν ο δάσκαλος είναι ανευθυνος και τα παιδιά στοιβαγμένα σε ακατάλληλους χωρους δεν το συζητώ ούτε εγώ. Μιλάω για ολοημερο εφόσον οι συνθηκες είναι αξιοπρεπείς. Στο σχολείο που πάει η μεγάλη μου κόρη που έιναι Β΄Δημοτικού είναι πολύ καλές οι συνθήκες. Σχετικά λίγα παιδιά (όχι πανω από 15-20), νορμάλ δασκάλα, καλοί χώροι, πολύ καλή αίθουσα υπολογιστών για το σχετικό μάθημα του ολοήμερου με Πληροφορικάριο καθηγητή, so why not? Το θέμα για μενα είναι να μάθει το παιδί να αυτενεργεί και να μάθει να κανει τη μελέτη μόνο του (σταδικά φυσικά). Έχω περάσει 20 χρόνια στα θρανία, σε ολες τις βαθμίδες εκαπίδευσης που υπάρχουν, και υπογράφω το εξής: αν μάθεις να είσαι επιμελής μόνος σου εγκαίρως (οχι επειδή έχεις το γονιό πάνω στο κεφάλι σου να σε κυνηγάει), τα καταφέρνεις παντού γιατί ξέρεις πώς να βρίσκεις την άκρη και να στηρίζεσαι ατον εαυτό σου!

θέλει λίγο χρόνο ακόμα το παιδί,μην ανησυχείς γι΄ αυτο. Εσύ προσπαθησε να αναπληρώσεις λίγο ύπνο με την πρώτη ευκαιρία

Εχω κι εγώ σοκαριστεί. Δεν κρίνω βιαστικά κανένα γονιό γιατί δεν ξέρω τι περνάει η ψυχή του. Αλλά σαν κοινωνία να το ανεχόμαστε αυτό και να μην υπάρχει φροντίδα γι ΄αυτά το παιδιά είνα αισχρό

Καλημέρα κι από μένα. Το Σεπτέμβρη η μικρή μου γοργονίτσα θα πάει στην Πρώτη. Εχω ξαναδει το έργο και είμαι καλύτερα προετοιμασμένη. Είναι πακέτο για το παιδί η προσαρμογή, ελπίζω μόνο να έχουν κανένα ανάλαφρο και δημιουργικό δάσκαλο/α, γιατί φορτώνονται πολύ τα καημένα. Και μανούλες, μη το φοβάστε: ολοήμερο από την αρχή, γιατί αλλιώς η ζωή σας θα γίνει μαρτύριο με το να διαβάζετε τα παιδιά σας!!

Βαριούνται τα κακόμοιρα τόσες ώρες στο σχολείο. Μήπως έχουν δίκιο?

Γεια σου μανουλίτσα! Είμαι η Παναγιώτα και έχω δύο γοργονίτσες 7,5 και 6 ετών!

Σας θαυμάζω κορίτσια, πώς προλαβαίνεται? Την καλημέρα μου με αγάπη

Καλως να ορίσεις στο κλαμπ! Ψυχραιμία, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να φροντίζεις τον εαυτό σου, η φύση κάνει τα υπόλοιπα!

Μήπως έχει κολικούς? Εμένα η δευτερη κόρη μου ήταν αγγελούδι μέχρι τον 3ο μήνα και μετα ξενυχτούσαμε καθε βραδυ 2-7!

Ενα κλάμα την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα?

Ζορίστηκα το σαββατοκύριακο με τις δουλειές και τα παιδιά κι έβαλα κάποια στιγμή κάτι κλάματα, δεν μπορούσα να σταματήσω. Πώς μας πιάνει καμιά φορά νευρικό γέλιο, κάτι αντίστοιχο σε κλάμα! Οταν ηρέμησα αισθανόμουν υπέροχα, σαν να είχα ξεφορτώσει 1000 τόνους συναισθηματικό βάρος βρε παιδί μου! Θυμήθηκα κάτι που είχα γράψει εδώ: http://newagemama.com/2010/11/11/%ce%ba ... %bf%cf%85/ και σκέφτηκα πως όταν κλαίνε τα παιδιά δεν χρειάζεται ντε και καλά να τους λεμε "μην κλαις" κλπ. "Κλάψε παιδί μου να ξαλαφρώσεις"! είναι το σωστό μου φάινεται.

Αχ έτσι είναι ακριβώς...

Φυσικά, μπορείς να το ανεβάσεις απυθείας με το κουμπί του FB που υπάρχει στο τέλος του κειμένου

Nα σου ζήσει ο γιόκας και, τυχερούλα, θα γίνεις πάλι μωρομάνα!

Τα παιδιά μου μεγαλώνουν και χάνω τα "προνόμια" της μωρομάνας. Και νιώθω μια νοσταλγία και ντρέπομαι κι από πάνω που ..."λυπάμαι" που τα παιδιά μεγαλώνουν! Δίνουν άλλες χαρές τώρα, είναι πιο εύκολη η επικοινωνία αλλά....εγώ νοσταλγώ το μωρουδιακό σύμπαν! Εγραψα εδώ σχετικά: http://newagemama.com/2011/02/10/z%ce%a ... %81%ce%ac/ Εσεις τι λετε κορίτσια, απολαμβάνετε αρκετα τις όμορφες στιγμές με τα μωρά μας. ΘΑ μεγαλώσουν πριν καλά καλά το παρετε χαμπάρι!

Θησαυρός οι πληροφορίες σου, ευχαριστουμε!

Γεια σας μανούλες. Η μία γοργονίτσα μου πάει φέτος Β΄ Δημοτικού και μένει στο ολοήμερο τμήμα. Εχει καμια μανούλα παιδι στην ίδια ηλικία για να μου πει πώς τα παει με τη μελέτη? Η δικιά μου άνει κάποια μαθήματα στο σχολείο αλλά μενουν αρκετά για διάβασμα στο σπίτι. Βαριέται τρομερά την ορθογραφία. Ωστοσο αρχίζει σιγά σιγά να γραφει και να δαιβάζει μόνη της (με κάποιο σπρώξιμο βέβαια). Αλλες εμπειρίες επί του θέματος?