eleniF.

κάτι θα κάνω...Σας το υπόσχομαι...Τουλάχιστον θα προσπαθήσω.... Ευχαριστώ που με σκέφτεστε!!!!!!!!

ρε γαμ...μου τη δίνει αυτό το τσουκου τσουκου από τα τσόκαρα όλη την ώρα από πάνω....Πέρα-δώθε....Πέρα-δώθε....Ε Λ Ε Ο Σ!!!!!!!!!!!!Τα νεύρα μου!Έτσι μου ρχεται να πάω επίσκεψη καμμιά μέρα και να πάρω δώρο παντοφλίτσες!Αθόρυβες,νορμάλ.....

εγινε ενα ξαφνικό μπαμ!κ μαζευτήκαμε τόσες???Μπράβο!Άντε,πειτε τα εσείς που γνωρίζεστε καιρό να σας διαβάζω εγώ και να σας μαθαίνω....

Βλέπω μαζευόμαστε σιγά-σιγά!Κλύτερα είμαι εσείς?

Καλημέρα!!!

Καλημέρα!Είμαι λίγο καλύτερα σήμερα ευτυχώς... Σ'ευχαριστω!

κρατα λίγο κ για μένα να το ρίξω στην αγαπημενη μου συνυφάδα....

ναι,είμαι με αγωγή,παίρνω αγχολυτικά και αντικαταθλιπτικά.Ξέρω πως δεν είμαι η μόνη,αλλά υπάρχει ο φόβος...Αυτός ο φόβος ότι δεν θα τα καταφέρω...ότι θα μισήσω το παιδάκι μου....κρατάω ημερολόγιο,συμβουλη της ψυχολόγου,κ κάθε φορά που θα πηγαίνω θα διαβάζει κ θα αξιολογεί την κάθε εβδομάδα που πέρασε... Δεν ξέρετε,δεν μπορείτε να καταλάβετε πόσο σημαντική είναι για μένα αυτή η συνομιλία που έχω μαζί σας.... Μπαίνω συνεχώς κ λαχταρώ να δώ μια απάντηση,δυο καλές κουβέντες,μια παρόμοια ιστορία με αισιο τέλος....

Αλήθεια,οι άλλες που χάθηκαν?Υπήρχε μια κίνηση αλλά έπεσε....γιατι?

νόμιζα πως ήμουν λίγο βαρετή κ από ευγένεια μου απαντούσες....ότι σε κούραζα....

τι σου είπε?επιτρέπεται να ρωτήσω?

Εμένα εννοείς?

και μια χάρη προς όλες σας,αν δεν γίνομαι κουραστική κ βαρετή:που κ που,αν βρίσκετε χρόνο αφιερώστε λίγα λεπτά να μου γράψετε κάτι...Μου κάνει καλό να σας διαβάζω....αυτές τις μέρες είστε η παρηγοριά μου τις ώρες που ειμαι μόνη....ίσως γιατί ξεχνιέμαι..Ίσως γιατί όλο κ κάποια έχει περάσει κάτι παρόμοιο κ παίρνω λίγο κουράγιο ότι ίσως κι εγω το ξεπεράσω...ίσως ότι,αν κ άγνωστες μεταξύ μας,έχετε δείξει ενδιαφέρον,άλλες λιγότερο άλλες περισσότερο,για το πρόβλημα μου κ σας ευχαριστω γι'αυτο...

Και τί ωραίο αυτό που είπες: "αλλα πλεον ξερω οτι ειμαι σωστη μανα στα ματια του παιδιου μου" αυτό θα κρατήσω... Σ'ευχαριστώ...........

Μακάρι!Μακάρι να έρθει σύντομα αυτή η μέρα κ για μένα!Εγώ έχω μόνο τη στήριξη του άντρα μου!Να ναι καλά ο γλυκος μου!Έχεις καιρό που το πέρασες αυτό?Μάλλον είχες δύναμη μέσα σου,κάτι που εγώ δεν έχω φαίνεται...

Αφήστε το άλλο(αφορά την πεθερά).Την έχει φάει η στεναχώρια γιατί έχω κορίτσια κ δεν έκανα γιο.Στο πρώτο,μόλις έμαθε το φύλο του μωρού μου έλεγε:"μην στεναχωριέσαι,δεν πειράζει,τα κορίτσια είναι καλύτερα."Εγώ της έλεγα ότι δεν με νοιάζει,ότι μου αρκεί να είναι γερό,αυτή το ίδιο.Ε!τότε κατάλαβα ότι αυτή στεναχωριόταν.Ώσπου ήρθε κ το δευτερο,πάλι τα ίδια....Κ τώρα μου λέει το τρίτο θα είναι αγόρι!Της λέω δεν κάνω τρίτο,πως θα το μεγαλωσουμε?Ποπο!κοντευει να σκάσει,αλλά δεν το δείχνει!Γιατί να μην έχει ο γιος της αγόρι!Αλλά κατα τα άλλα είναι καλή γυναικούλα!Είναι κ μεγάλη!Αν τολμήσει ο άντρας μου όταν είμαστε στο χωριό κ βγει από το σπίτι βόλτα κ μένα δεν με πάρει του φωνάζει.Όπου πάτε θα πάτε μαζί του λέει!

Καλημέρα κι από δω.Εγώ,το Σαβ/κο που πήγα στο χωριό να δω τα παιδιά μου,δεν πήγα καθόλου στη συνυφάδα μου.Κι ευτυχώς!!!!!!!!!είχε να πάει σε μια βάπτιση κ δεν ήρθε στα γενέθλια της κόρης μου.Βέβαια,με πήρε τηλ.έτσι,για το τυπικό της υπόθεσης(πάντα έτσι κάνει)κ στο τέλος μου το κλεισε κ χωρίς ένα γεια.Αλλά αποφάσισα να μην με νοιάζει...Περνάω ό,τι περνάω,δεν θα με τρλάνει αυτή.....

καλημέρα!Να σε ρωτήσω κάτι;Εσύ πώς τα κατάφερες κ το ξεπέρασες χωρίς φάρμακα?Εγώ γιατί δεν μπορώ;;;;Σήμερα μπορώ να πω είμαι λίγο καλύτερα,αλλά φοβάμαι πως θα ξανάρθει...Σε μια εβδομάδα θα έχω εδώ τα παιδάκια μου...κι αν πάνε πάλι όλα στραβά?

Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Ένα μεγάλο μπράβο για την πίστη σου κ μόνο!

και γω δεν θέλω να μου λένε ότι για τα παιδια μου πρέπει να φανω δυνατη.το ξέρω πως πρέπει αλλά δεν έχω τη δυναμη!πως αλλιώς να το πω?κι αυτό είναι που με κάνει χειρότερα.τα πηγαινα καλά.μετα απο αυτο το συναισθημα που ενιωσα το σαβ/κο δεν ξερω τι εγινε...τι φοβηθηκα...έχω διαβασει καπου εδω μέσα κάτι που λεει:"σωστη μαμά είσαι όταν....." κ λέει διάφορα.Όταν το διάβασα απογοητεύτηκα.Δεν θα τα καταφέρω...φοβαμαι πολύ!!!!Φοβαμαι όταν είμαι μονη...φοβαμαι....

καλημέρα κορίτσια!Σας ευχαριστω!Με παρακολουθούν ήδη και ψυχίατρος κ ψυχολογος.Εδω κ δύο εβδομάδες.Παίρνω αγωγή:αγχολυτικά κ αντικαταθλιπτικά.Αλλά γιατί δεν αλλάζει τίποτα?ΜΠΕΜΠΟΥΛΗ σ το έχω κάνει πολλές φορές αυτό που είπες!Καλά δεν το συζητώ το μεγαλο κοριτσάκι μου το μάλωνα συνέχεια κι εφτασα κι εγω στο σημείο να μαλωσω το μωρό πολλές φορές...Δεν άντεχα το κλάμμα της κι όμως είναι ήσυχο μωρό.Κι έτσι μια μέρα αποφάσισα να κόψω τις φλέβες μου.Κλείστηκα στο μπάνιο,χάλασα ενα ξυραφάκι κ προσπαθούσα...Μισή ώρα προσπαθούσα κι αναρωτιόμουν:τι κάνω τώρα?Αλλά συνέχιζα!Αν δεν ζήταγε η μικρή να πάει τουαλετα κι αναγκαστηκα να βγω δεν ξέρω τι θα είχα κάνει... Ρε κορίτσια,είχα δυο εβδομαδες που ένιωθα καλά,κ ξαφνικά εγινε αυτό,ένιωσα έτσι κ τα'χασα...Κ γω δεν θέλω να χάσω κι άλλο χρόνο από το μωρό μου,αλλά νιώθω πως είναι πάνω από τις δυνάμεις μου.... Εκεί που άρχισα να είμαι αισιόδοξη....με πήρε πάλι η κατηφόρα....Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω....

Αυτή τη στιγμή δεν μπορω να σκεφτω κατι που με κάνει να νιωθω όμορφα... Στο πρωτο δεν ήμουν ετσι...Ισως να πιεστηκα όταν ο άντρας μου επρεπε να φυγει ταξιδι κι εγω ήμουν με δυο παιδια ολομοναχη,ουτε για ψωμι δεν μορούσα να βγω,δεν είχα γαλα για τη μεγαλη...Δεν ειχα καν σαραντισει...το λαθος μου ειναι που αυτο ξεκινησε από τον απρίλη κ το αφησα τοσο καιρο......

το αγαπάω,δεν μπορω να πω το αντίθετο.Αλλά όταν πρέπει να τη φροντίσω,πελαγωνω!!!!!!!!!!!!!!!!Δεν μπορω!Πνίγομαι!!!!Εκείνο το βραδυ ενιωθα όπως νιωθει καποιος για ένα μωρο συγγενικου του προσωπου,το αγαπάει αλλα μεχρι εκει.Σήμερα πριν φυγω ημουν συνεχως μαζί της,ένιωθα τυψεις.... Μην με κρινετε ασχημα!Σας παρακαλω!

Προσπάθησα να πιστεψω..ζήτησα βοήθεια από γιατρούς...Παίρνω φάρμακα αλλά γιατί δεν αλλάζει κάτι?γιατι?γιατι να νιωσω αυτό για το μωρακι μου?γιατι??????είναι τόσο αθωο....ενα αθωο πλασματακι κι εγω....