Sandy7280

Μούσα μου, πολύ ζεστό και φιλόξενο το σπίτι σου... Η δε περιπέτεια της υγείας σου το κάνει ακόμη πιο σημαντικό και ουσιαστικό για σένα... Με το καλό να βάλεις τη μπεμπούλα σου στον όμορφο μπλε καναπέ σας...

Γεια σου Μελίνα κι από μένα... Τί ωραίο όνομα που έχεις!!! Να χαίρεσαι τις κοράκλες σου και με το καλό ... και το γιό!!! Είμαι η Κυριακή κι έχω όπως ίσως βλέπεις μία κορούλα 10 μηνών... Θα τα λέμε συχνά γιατί μού φαίνεται, παρόλο που έχουμε την ίδια ηλικία, είσαι πολύ πιο έμπειρη μανούλα από πολλές από μας...

Γεια σου Μελίνα κι από μένα... Τί ωραίο όνομα που έχεις!!! Να χαίρεσαι τις κοράκλες σου και με το καλό ... και το γιό!!! Είμαι η Κυριακή κι έχω όπως ίσως βλέπεις μία κορούλα 10 μηνών... Θα τα λέμε συχνά γιατί μού φαίνεται, παρόλο που έχουμε την ίδια ηλικία, είσαι πολύ πιο έμπειρη μανούλα από πολλές από μας...

Γεια σου Μελίνα κι από μένα... Τί ωραίο όνομα που έχεις!!! Να χαίρεσαι τις κοράκλες σου και με το καλό ... και το γιό!!! Είμαι η Κυριακή κι έχω όπως ίσως βλέπεις μία κορούλα 10 μηνών... Θα τα λέμε συχνά γιατί μού φαίνεται, παρόλο που έχουμε την ίδια ηλικία, είσαι πολύ πιο έμπειρη μανούλα από πολλές από μας...

Ούτε την ερώτηση δεν κατάλαβα φιλενάδα... Επηρρεάζει το σεξ τη σύλληψη; Υπάρχει διαφοροποίηση στον οργανισμό σου όταν κάνεις σεξ ή αυνανίζεσαι; Αν ήταν έτσι, θα κάναμε έρωτα μόνο μία φορά σε κάθε κύκλο (μπας και μείνουμε έγγυες) και μετά .... μαχαίρι!!! μη το χάσουμε κιόλας!!!

Ούτε την ερώτηση δεν κατάλαβα φιλενάδα... Επηρρεάζει το σεξ τη σύλληψη; Υπάρχει διαφοροποίηση στον οργανισμό σου όταν κάνεις σεξ ή αυνανίζεσαι; Αν ήταν έτσι, θα κάναμε έρωτα μόνο μία φορά σε κάθε κύκλο (μπας και μείνουμε έγγυες) και μετά .... μαχαίρι!!! μη το χάσουμε κιόλας!!!

Ούτε την ερώτηση δεν κατάλαβα φιλενάδα... Επηρρεάζει το σεξ τη σύλληψη; Υπάρχει διαφοροποίηση στον οργανισμό σου όταν κάνεις σεξ ή αυνανίζεσαι; Αν ήταν έτσι, θα κάναμε έρωτα μόνο μία φορά σε κάθε κύκλο (μπας και μείνουμε έγγυες) και μετά .... μαχαίρι!!! μη το χάσουμε κιόλας!!!

Κάθεσαι 4μήνες περίπου με άδεια τοκετού και λοχείας (με αποδοχές), ένα επιπλέον 6μηνο (με το νέο νόμο, πάλι με αποδοχές), συγκεντρώνεις αν έχεις δυνατότητα την κανονική σου άδεια που κυμαίνεται από 20-25 μέρες εργάσιμες (παλι με αποδοχές) και έχεις δικαίωμα (κατόπιν σύμφωνης γνώμης του εργοδότη σου) να πάρεις κάνα 4μηνο ακόμα ως γονική άδεια (άνευ αποδοχών) αρκεί να έχεις συμπληρώσει κάποια χρόνια προϋπηρεσία στον ίδιο εργοδότη...

Κάθεσαι 4μήνες περίπου με άδεια τοκετού και λοχείας (με αποδοχές), ένα επιπλέον 6μηνο (με το νέο νόμο, πάλι με αποδοχές), συγκεντρώνεις αν έχεις δυνατότητα την κανονική σου άδεια που κυμαίνεται από 20-25 μέρες εργάσιμες (παλι με αποδοχές) και έχεις δικαίωμα (κατόπιν σύμφωνης γνώμης του εργοδότη σου) να πάρεις κάνα 4μηνο ακόμα ως γονική άδεια (άνευ αποδοχών) αρκεί να έχεις συμπληρώσει κάποια χρόνια προϋπηρεσία στον ίδιο εργοδότη...

Κάθεσαι 4μήνες περίπου με άδεια τοκετού και λοχείας (με αποδοχές), ένα επιπλέον 6μηνο (με το νέο νόμο, πάλι με αποδοχές), συγκεντρώνεις αν έχεις δυνατότητα την κανονική σου άδεια που κυμαίνεται από 20-25 μέρες εργάσιμες (παλι με αποδοχές) και έχεις δικαίωμα (κατόπιν σύμφωνης γνώμης του εργοδότη σου) να πάρεις κάνα 4μηνο ακόμα ως γονική άδεια (άνευ αποδοχών) αρκεί να έχεις συμπληρώσει κάποια χρόνια προϋπηρεσία στον ίδιο εργοδότη...

Κι εγώ παρόμοιο με το λινάκι πήρα για την κόρη μου, από το ΗΡΑ όμως... Από τη μία λάτεξ και από την άλλη κοκοφοίνικα... Εκλπήσσομαι με όσα λες γιατί συνήθως ο κοκοφοίνικας δεν μυρίζει και επιστρέπει και στο στρώμα να αερίζεται... Εάν πάντως δεν το ανέχεται η δική σου ... μύτη, φαντάσου του μωρού σου... Πέτα το, χωρίς να σκεφτείς τα λεφτά, και πάρε ένα άλλο για το παιδάκι σου, χωρίς κοκοφοίνικα... Ρίξε μια ματιά πάντως στο ΗΡΑ για αυτό που σου λέω...

Κι εγώ παρόμοιο με το λινάκι πήρα για την κόρη μου, από το ΗΡΑ όμως... Από τη μία λάτεξ και από την άλλη κοκοφοίνικα... Εκλπήσσομαι με όσα λες γιατί συνήθως ο κοκοφοίνικας δεν μυρίζει και επιστρέπει και στο στρώμα να αερίζεται... Εάν πάντως δεν το ανέχεται η δική σου ... μύτη, φαντάσου του μωρού σου... Πέτα το, χωρίς να σκεφτείς τα λεφτά, και πάρε ένα άλλο για το παιδάκι σου, χωρίς κοκοφοίνικα... Ρίξε μια ματιά πάντως στο ΗΡΑ για αυτό που σου λέω...

Κι εγώ παρόμοιο με το λινάκι πήρα για την κόρη μου, από το ΗΡΑ όμως... Από τη μία λάτεξ και από την άλλη κοκοφοίνικα... Εκλπήσσομαι με όσα λες γιατί συνήθως ο κοκοφοίνικας δεν μυρίζει και επιστρέπει και στο στρώμα να αερίζεται... Εάν πάντως δεν το ανέχεται η δική σου ... μύτη, φαντάσου του μωρού σου... Πέτα το, χωρίς να σκεφτείς τα λεφτά, και πάρε ένα άλλο για το παιδάκι σου, χωρίς κοκοφοίνικα... Ρίξε μια ματιά πάντως στο ΗΡΑ για αυτό που σου λέω...

Είναι από κείνες τις φορές που μπαίνω στη θέση του άλλου πριν μιλήσω... Δεν ξέρω τί θα ήθελα στη θέση σου ν΄ ακούσω, τί θα ανεχόμουν και τί θα με ανακούφιζε... Μάλλον τίποτα... Δεν σε ξέρω, όπως καμία μας εδώ, όμως δάκρυσα με την ιστορία σου και τα 'βαλα και με τη ζωή που τόσο ξαφνικά αποφασίζει για μας τη μία να είμαστε ευτυχισμένοι και να ελπίζουμε ότι θα ζήσουμε επιτέλους όλα όσα περιμέναμε και την επόμενη στιγμή να μας στερεί ακόμα και αυτό το όνειρο... Θα ήθελες την πρώτη ματιά του μωρού σου να τη δει κι ο άντρας σου καλή μου... Ο μόνος τρόπος να τη δει, είναι μέσα από τα δικά σου μάτια, μάτια μου, μιας και τον κουβαλάς, και τώρα και πάντα, μέσα σου... Δεν ξέρω αν αυτό είναι το πρώτο σου παιδάκι... αν είναι όμως, πίστεψέ με ότι τη στιγμή που θα το φέρεις στη ζωή, όπως και σε κάθε άλλη μεγάλη στιγμή της ζωής σου και του παιδιού σας, ο άντρας σου θα είναι εκεί, χωρίς να τον βλέπεις αλλά νιώθοντάς τον, χωρίς να μπορείς να του μιλήσεις αλλά θα σε ακούει... Η τραγική του απώλεια σε πληγώνει αλλά θα σε κάνει δυνατότερη γρηγορότερα και θα παλέψεις πολύ περισσότερο από εμάς για να μεγαλώσεις μόνη (ακόμη κι αν έχεις τη βοήθεια των δικών σου ανθρώπων) το βλαστάρι σας. ...καμιά φορά βοηθά (όσο αυτό μπορεί τώρα να ειπωθεί) να σκεφτόμαστε το χειρότερο... ποιό είναι αυτό; Σκέψου να τον έχανες και τίποτα να μην έμενε από κείνον πέρα από τις αναμνήσεις σου... τουλάχιστον έχεις την ευλογία να φέρεις μέσα σου τον καρπό της σύντομης κοινής ζωής σας! Ό,τι πολυτιμότερο μπορεί μία γυναίκα να έχει... το παιδί του άντρα που αγάπησε και αγαπά... Όπως ήδη διάβασες και από τα υπόλοιπα κορίτσια, είμαστε όλες εδώ, σε ένα forum που λατρεύει τη μητρότητα και την οικογένεια... Θα περιμένουμε με αγάπη και αγωνία τους προβληματισμούς σου, τις σκέψεις σου, τα παράπονά σου... Συλληπητήρια και με το καλό να αντικρύσεις τα ματάκια του μωρού σου...

Είναι από κείνες τις φορές που μπαίνω στη θέση του άλλου πριν μιλήσω... Δεν ξέρω τί θα ήθελα στη θέση σου ν΄ ακούσω, τί θα ανεχόμουν και τί θα με ανακούφιζε... Μάλλον τίποτα... Δεν σε ξέρω, όπως καμία μας εδώ, όμως δάκρυσα με την ιστορία σου και τα 'βαλα και με τη ζωή που τόσο ξαφνικά αποφασίζει για μας τη μία να είμαστε ευτυχισμένοι και να ελπίζουμε ότι θα ζήσουμε επιτέλους όλα όσα περιμέναμε και την επόμενη στιγμή να μας στερεί ακόμα και αυτό το όνειρο... Θα ήθελες την πρώτη ματιά του μωρού σου να τη δει κι ο άντρας σου καλή μου... Ο μόνος τρόπος να τη δει, είναι μέσα από τα δικά σου μάτια, μάτια μου, μιας και τον κουβαλάς, και τώρα και πάντα, μέσα σου... Δεν ξέρω αν αυτό είναι το πρώτο σου παιδάκι... αν είναι όμως, πίστεψέ με ότι τη στιγμή που θα το φέρεις στη ζωή, όπως και σε κάθε άλλη μεγάλη στιγμή της ζωής σου και του παιδιού σας, ο άντρας σου θα είναι εκεί, χωρίς να τον βλέπεις αλλά νιώθοντάς τον, χωρίς να μπορείς να του μιλήσεις αλλά θα σε ακούει... Η τραγική του απώλεια σε πληγώνει αλλά θα σε κάνει δυνατότερη γρηγορότερα και θα παλέψεις πολύ περισσότερο από εμάς για να μεγαλώσεις μόνη (ακόμη κι αν έχεις τη βοήθεια των δικών σου ανθρώπων) το βλαστάρι σας. ...καμιά φορά βοηθά (όσο αυτό μπορεί τώρα να ειπωθεί) να σκεφτόμαστε το χειρότερο... ποιό είναι αυτό; Σκέψου να τον έχανες και τίποτα να μην έμενε από κείνον πέρα από τις αναμνήσεις σου... τουλάχιστον έχεις την ευλογία να φέρεις μέσα σου τον καρπό της σύντομης κοινής ζωής σας! Ό,τι πολυτιμότερο μπορεί μία γυναίκα να έχει... το παιδί του άντρα που αγάπησε και αγαπά... Όπως ήδη διάβασες και από τα υπόλοιπα κορίτσια, είμαστε όλες εδώ, σε ένα forum που λατρεύει τη μητρότητα και την οικογένεια... Θα περιμένουμε με αγάπη και αγωνία τους προβληματισμούς σου, τις σκέψεις σου, τα παράπονά σου... Συλληπητήρια και με το καλό να αντικρύσεις τα ματάκια του μωρού σου...

Είναι από κείνες τις φορές που μπαίνω στη θέση του άλλου πριν μιλήσω... Δεν ξέρω τί θα ήθελα στη θέση σου ν΄ ακούσω, τί θα ανεχόμουν και τί θα με ανακούφιζε... Μάλλον τίποτα... Δεν σε ξέρω, όπως καμία μας εδώ, όμως δάκρυσα με την ιστορία σου και τα 'βαλα και με τη ζωή που τόσο ξαφνικά αποφασίζει για μας τη μία να είμαστε ευτυχισμένοι και να ελπίζουμε ότι θα ζήσουμε επιτέλους όλα όσα περιμέναμε και την επόμενη στιγμή να μας στερεί ακόμα και αυτό το όνειρο... Θα ήθελες την πρώτη ματιά του μωρού σου να τη δει κι ο άντρας σου καλή μου... Ο μόνος τρόπος να τη δει, είναι μέσα από τα δικά σου μάτια, μάτια μου, μιας και τον κουβαλάς, και τώρα και πάντα, μέσα σου... Δεν ξέρω αν αυτό είναι το πρώτο σου παιδάκι... αν είναι όμως, πίστεψέ με ότι τη στιγμή που θα το φέρεις στη ζωή, όπως και σε κάθε άλλη μεγάλη στιγμή της ζωής σου και του παιδιού σας, ο άντρας σου θα είναι εκεί, χωρίς να τον βλέπεις αλλά νιώθοντάς τον, χωρίς να μπορείς να του μιλήσεις αλλά θα σε ακούει... Η τραγική του απώλεια σε πληγώνει αλλά θα σε κάνει δυνατότερη γρηγορότερα και θα παλέψεις πολύ περισσότερο από εμάς για να μεγαλώσεις μόνη (ακόμη κι αν έχεις τη βοήθεια των δικών σου ανθρώπων) το βλαστάρι σας. ...καμιά φορά βοηθά (όσο αυτό μπορεί τώρα να ειπωθεί) να σκεφτόμαστε το χειρότερο... ποιό είναι αυτό; Σκέψου να τον έχανες και τίποτα να μην έμενε από κείνον πέρα από τις αναμνήσεις σου... τουλάχιστον έχεις την ευλογία να φέρεις μέσα σου τον καρπό της σύντομης κοινής ζωής σας! Ό,τι πολυτιμότερο μπορεί μία γυναίκα να έχει... το παιδί του άντρα που αγάπησε και αγαπά... Όπως ήδη διάβασες και από τα υπόλοιπα κορίτσια, είμαστε όλες εδώ, σε ένα forum που λατρεύει τη μητρότητα και την οικογένεια... Θα περιμένουμε με αγάπη και αγωνία τους προβληματισμούς σου, τις σκέψεις σου, τα παράπονά σου... Συλληπητήρια και με το καλό να αντικρύσεις τα ματάκια του μωρού σου...

Τί καταπληκτικό ποιηματάκι είναι αυτό!!! Από τα καλύτερα που έχω ακούσει για κοινό μυστήριο.... :):):) Μπράβο Μούσα!!! Καταπληκτικό!!!

Τί καταπληκτικό ποιηματάκι είναι αυτό!!! Από τα καλύτερα που έχω ακούσει για κοινό μυστήριο.... :):):) Μπράβο Μούσα!!! Καταπληκτικό!!!

Τί καταπληκτικό ποιηματάκι είναι αυτό!!! Από τα καλύτερα που έχω ακούσει για κοινό μυστήριο.... :):):) Μπράβο Μούσα!!! Καταπληκτικό!!!

magdad έγραψε: Εγώ πάντως Μάγδα μου πορτ-μπεμπέ δεν είχα πάρει... Την έβαλα κατευθείαν στο κρεββατάκι της... Μπορείς πάντως, να χρησιμοποιήσεις τις μεγάλες τις πάνες που είναι βαμβακερές, ιδανικές στο μέγεθος και μπορείς να της πλένεις συχνά και φυσικά να τις σιδερώνεις. Η κουβερτούλα, εκτός του ότι δεν σιδερώνεται εύκολα, θα το ζεσταίνει το καημένο και δεν θα αερίζεται και καλά. Δεν γνωρίζω βέβαια αν υπάρχουν σεντονάκια σε τόσο μικρά μεγέθη, πάντως μού φαίνονται περιττά καθώς μετά από 3-4 μήνες δεν θα τα χρησιμοποιήσεις για τίποτα, παρά μόνο για το... δεύτερο! Ιδανικό θα είναι γενικότερα, κάτω από το πανάκι-σεντονάκι να βάλεις κι ένα υπόστρωμα (ξέρεις, αυτό που είναι βαμβακερό από τη μία και αδιάβροχο από την άλλη) για να μην βραχεί το στρωματάκι από καμιά γουλίτσα ή αν (!) περάσουν έξω τα τσισάκια του...

magdad έγραψε: Εγώ πάντως Μάγδα μου πορτ-μπεμπέ δεν είχα πάρει... Την έβαλα κατευθείαν στο κρεββατάκι της... Μπορείς πάντως, να χρησιμοποιήσεις τις μεγάλες τις πάνες που είναι βαμβακερές, ιδανικές στο μέγεθος και μπορείς να της πλένεις συχνά και φυσικά να τις σιδερώνεις. Η κουβερτούλα, εκτός του ότι δεν σιδερώνεται εύκολα, θα το ζεσταίνει το καημένο και δεν θα αερίζεται και καλά. Δεν γνωρίζω βέβαια αν υπάρχουν σεντονάκια σε τόσο μικρά μεγέθη, πάντως μού φαίνονται περιττά καθώς μετά από 3-4 μήνες δεν θα τα χρησιμοποιήσεις για τίποτα, παρά μόνο για το... δεύτερο! Ιδανικό θα είναι γενικότερα, κάτω από το πανάκι-σεντονάκι να βάλεις κι ένα υπόστρωμα (ξέρεις, αυτό που είναι βαμβακερό από τη μία και αδιάβροχο από την άλλη) για να μην βραχεί το στρωματάκι από καμιά γουλίτσα ή αν (!) περάσουν έξω τα τσισάκια του...

magdad έγραψε: Εγώ πάντως Μάγδα μου πορτ-μπεμπέ δεν είχα πάρει... Την έβαλα κατευθείαν στο κρεββατάκι της... Μπορείς πάντως, να χρησιμοποιήσεις τις μεγάλες τις πάνες που είναι βαμβακερές, ιδανικές στο μέγεθος και μπορείς να της πλένεις συχνά και φυσικά να τις σιδερώνεις. Η κουβερτούλα, εκτός του ότι δεν σιδερώνεται εύκολα, θα το ζεσταίνει το καημένο και δεν θα αερίζεται και καλά. Δεν γνωρίζω βέβαια αν υπάρχουν σεντονάκια σε τόσο μικρά μεγέθη, πάντως μού φαίνονται περιττά καθώς μετά από 3-4 μήνες δεν θα τα χρησιμοποιήσεις για τίποτα, παρά μόνο για το... δεύτερο! Ιδανικό θα είναι γενικότερα, κάτω από το πανάκι-σεντονάκι να βάλεις κι ένα υπόστρωμα (ξέρεις, αυτό που είναι βαμβακερό από τη μία και αδιάβροχο από την άλλη) για να μην βραχεί το στρωματάκι από καμιά γουλίτσα ή αν (!) περάσουν έξω τα τσισάκια του...

Ναι γλυκιά μου Τζίνα... είναι πολύ νωρίς.... Μην τους αφήνεις να σε αγχώνουν! Άλλα πρωτεύουν τώρα... να είσαι ήρεμη, να ευχαριστηθείς την εγκυμοσύνη σου και τη γέννα του μωρού σου και όλα τα υπόλοιπα έπονται!!! Έχεις πολύ καιρό μπροστά σου!!! Και να μην βρεις στη μία εκκλησία ή κέντρο, θα βρεις στην επόμενη... Όλα με τον καιρό τους!!! Με το καλό!

Ναι γλυκιά μου Τζίνα... είναι πολύ νωρίς.... Μην τους αφήνεις να σε αγχώνουν! Άλλα πρωτεύουν τώρα... να είσαι ήρεμη, να ευχαριστηθείς την εγκυμοσύνη σου και τη γέννα του μωρού σου και όλα τα υπόλοιπα έπονται!!! Έχεις πολύ καιρό μπροστά σου!!! Και να μην βρεις στη μία εκκλησία ή κέντρο, θα βρεις στην επόμενη... Όλα με τον καιρό τους!!! Με το καλό!

Ναι γλυκιά μου Τζίνα... είναι πολύ νωρίς.... Μην τους αφήνεις να σε αγχώνουν! Άλλα πρωτεύουν τώρα... να είσαι ήρεμη, να ευχαριστηθείς την εγκυμοσύνη σου και τη γέννα του μωρού σου και όλα τα υπόλοιπα έπονται!!! Έχεις πολύ καιρό μπροστά σου!!! Και να μην βρεις στη μία εκκλησία ή κέντρο, θα βρεις στην επόμενη... Όλα με τον καιρό τους!!! Με το καλό!