annoula1981

Καλημέρα σε όλες! Εδω και τρεις μέρες έχω μια περίεργη ενόχληση στο δεξί στήθος κοντά στη σχισμή? -πως να το περιγράψω ακριβώς δεν ξέρω-. Το θέμα είναι πως νιώθω κάτι σαν τσούξιμο ή κάψιμο και οταν είμαι ξαπλωμένη μου περνάει. Σπάω το κεφάλι μου να καταλάβω τί μπορεί να είναι... και φυσικά σκέφτομαι ακόμα και το χειρότερο. Εχει συμβεί σε καμιά σας; Καθησυχάστε με...

Δοκίμασε το buscopan plus. Εγώ αυτά έπαιρνα. Βέβαια αυτά τα χάπια είναι κανονικά για κολικο του νεφρου αλλά με ανακούφιζαν. Τώρα πλέον λόγω του ότι παίρνω αντσυλληπτικά δεν πονάω πλέον καθόλου και η περίοδος μου...ραντεβού λέμε!!

Ευχαριστώ πάρα πολύ για το support κορίτσια. Σήμερα νιώθω καλύτερα αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού μου έχω τη σκέψη οτι αυτή η βελτίωση είναι ξανά - όπως όλες τις άλλες φορές- προσωρινή...Και αυτό δεν το αντέχω. Απογοητεύω τον ίδιο μου τον εαυτό και μετά τον καλό μου. Και αυτό που με πονάει πιο πολύ είναι οτι τον βλέπω να στεναχωριέται και να κουράζεται και γω το μόνο που κάνω είναι να νιώθω πόσο μ@@@@@ς έγινα και αυτή τη φορά....

Είναι όλα μαζί.Δεν μπορώ να βάλω τη ζωη μου σε σειρά. Εκει που στην προηγουμενη μου δουλεια που ήταν και ξένη τουσ είχα όλους σουζα. Τωρα στη δικη μου τη δουλεια δεν μπορω να σηκωσω ουτε ενα στιλο σωστά..Δεν αναγνωριζω τον εαυτο μου..Δεν είχα ποτε προβλημα με τις ορμονες μου για να έχω ξαφνικα τώρα.. Δεν ξέρω τι είναι.. δεν ξέρω τι φταιει.. πιστευω οτι αν το εβρισκα θα εκανα προσπαθεια να το αλλαξω..

Απλά νιώθω πως έχω φτάσει στα όρια μου.. Αυτή τη στιγμή γράφω και κλαίω. Νιώθω οτι έχω ψυχολογικό πρόβλημα και χρειάζομαι γιατρό. οΤι δουλεια να βάλω στον εαυτό μου απο την πιο απλη μέχρι την πιο δυσκολη αποτυγχάνω. Δεν ήμουν έτσι. Προσπαθω να πεισω τον εαυτο μου οτι ειμαι δυνατη και θα βγω μονη μου απο την κουρμπα.. Αρραβωνιαστηκα εναν υπεροχο ανθρωπο, εχω ολη του την αγαπη και την προσοχη αλλα παρ'ολα αυτα δεν μπορω να ησυχασω και να ηρεμησω.. 2 χρονια τωρα πέρασα πολλα διακοψα όλες τις σχεσεις με το σοι μου, ειπωθηκαν πραγματα ανηκουστα και πληγωθηκα πολυ. αλλες φορες νιωθω πως το ξεπερασα πως παταω στα πόδια μου επιτέλους και άλλες οχι.. πιεση στη δουλεια, πιεση απο τον καλο μου επιτελους να δει μια αλλαγη πανω μου γιατι και αυτος κουραστηκε και γω το μονο που κανω και καταφερνω να ξεστομιζω ειναι να κλαιω -πολλες φορες στην αγκαλια του- να του λεω οτι τον αγαπαω και να του ζηταω βοήθεια. η απαντηση του: Σ'αγαπαω. εδω είμαι, με έχεις, προχώρα... Σας κούρασα το ξέρω....συγνώμη ήθελα κάπου να τα πω...απλά...να με ακούσει κάποιος...

Κούκλα μου εγω δεν έχω ακάμα μωράκι αλλά ναι μεν η βοήθεια είναι πολύτιμη απο ένα δικό σου άνθρωπο αλλά θα προτιμούσα το μωρό να είναι απο την πρώτη μέρα στον δικό του χώρο...

Celeste έγραψε: Ναι και γω εκανα εξετάσεις πριν! Βασικά επειδή έχω κάποια κιλά παραπάνω ήθελε να δει κυρίως την περίπτωση για θρόμβωση αλλά όλα καλά τελικά!

maria1982 εγω μόνο πρίξιμο στο στήθος και στους αστραγάλους εμφάνισα που και αυτό μετά απο κάποιο καιρό υποχώρησε...ίσως αλλάζει σε κάθε οργανισμό.

Καλημέρα!!! Εγω παίρνω εδω και 6 μήνες,τα ζήτησα εγώ απο τη γιατρό μου για αντισύλληψη γιατί είχα τρομερό άγχος, ο πρώτος μήνας πέρασε χάλια λόγω ορμονών αλλά διαπίστωσα μετά οτι έχω σταθερό κύκλο,δεν πονάω καθόλου μα καθόλου στην περίοδο (ενω πριν έσκιζα σεντόνια) και έχει λιγοστέψει η αιμορραγία. Αν νιωθεις πως θες να τα πάρεις ξεκίνησε τα. Και εφόσον τα θέλεις για τον ίδιο λόγο που τα ήθελα και γω φαντάζομαι θα σου δώσει τα πιο ελαφριά..

Καλησπέρα maru! Εγω δεν είμαι ακόμα εγκυούλα με παρακολουθεί όμως η Βίλμα Στυλοπούλου. Είναι πάρα πολύ καλή!

Κορίτσια καλημέρα Καλή Μεγάλη Εβδομάδα να έχουμε! Ξέρετε μια πετυχημένη καλή συνταγή για τo γνωστό σε όλες μας μιλφειγ; Είναι το αγαπημένο γλυκό του καλού μου και τοσο καιρό το απέφευγα να το φτιάξω για να μην τα κάνω σαλάτα. Περιμένω απο τις Βέφες του φόρουμ την βοήθεια τους. Thanks!!!

Τι ωραίο όνομα καλέ!!! Καλώς ήρθες! Είμαι η Άννα απο Λάρισα είμαι 29 χρονων δεν έχω μωράκι ακόμα και ετοιμάζω το γάμο μου! Είπες είσαι απο Δράμα; Έχω πάει και έκανα ένα τρελό φαγητό στο Νησάκι. Ήταν υπέροχα!!! Θα τα λέμε Ζωγραφιά!

Τί έγινε ρε κοπελιές όλες στην Στυλοπούλου πάμε; Δηλαδή συναντιόμαστε στην αίθουσα αναμονής και δεν το ξέρουμε; Η Στυλοπούλου είναι όντως πολύ καλή, έχω και γω το ίδιο κώλυμα θέλω γυναίκα γιατρό και όχι άνδρα. Θα ρωτήσω για άλλη γυναικολόγο και αν βρω κάτι θα σας το κοινοποιήσω

Κορίτσια αυτοί που έχουν πραγματικά ανάγκη φαίνονται και μπορούμε να τους καταλάβουμε. VENI μου και γω ψυχοπονιάρα είμαι έχω δώσει και γω αρκετές φορές αλλά όταν μπορώ και θελω. Όσον αφορά αυτό που λες για τα τρόφιμα και τα ρούχα να σου πω αυτό. Η πεθερά μου είναι ενεργό μέλος στην ενορία της. Κάποια στιγμή λοιπόν μαζευαν ρούχα για τους απόρους. Πήγαιναν λοιπόν τα έπαιρναν και μετά τα πέταγαν στον κάδο στην γωνία της πλατείας. Επίσης η ενορία αυτή κάνει συσσίτια. Δευτέρα Τρίτη Πέμπτη Σάββατο και Κυριακή (που τρώμε κανονικά) γίνεται Ο Χαμός απο απόρους, Τετάρτη και Παρασκευή που κάνουν όσπρια και λαδερά λόγω νηστείας τους μένουν όλες σχεδόν οι μερίδες. Όταν είσαι λοιπόν άπορος είσαι όλες τις ημέρες της εβδομάδας και όχι όσες σε βολεύουν εσένα.

Παναγιώτα μου όσο γι' αυτό που λες σκέφτομαι πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν μέχρι και 10 παιδιά, τα έχουν σαν υπαλλήλους τους, δεν έχουν μόρφωση, παιδική ζωή, τροφή και στέγη όπως πρέπει να έχει ένα παιδί και βλέπω και την αντίθετη μεριά. Ζευγάρια που έχουν όλα τα καλά του Θεού να προσπαθούν για ένα παιδάκι και να δυσκολεύονται τόσο...