viki 1

Εγώ γέννησα τον Ιαννουάριο του 2009(ΓΕΝΕΣΙΣ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ).Φυσιολογικλά αλλά με ραντεβού.Το ζουζουλάκι μου δεν βιαζόταν να βγει και ο γιατρός μου δεν ήθελε να πάρουμε μέρες απο τον 10ο μήνα. Πάω στις 11 το πρωί και μου βάζουν ένα χάπι-υπόθετο για να αρχίσουν οι πόνοι.Δεν πόνεσα τρελλά η αλήθεια είναι.Με το που άρχισα να μην τους αντέχω ζήτησα επισκληρίδιο και μου την κάνανε αμέσως.Από εκείνη την ώρα έπαψα και να φοβάμαι γιατί δεν ένιωθα το παραμικρό. Κανά μισάωρο μετά την επισκληρίδιο πέφτουν οι παλμοί του μωρού στους 50.Ο γιατρός φωνάζει για βεντούζα και οι μαιες μου βάζουν οξυγόνο.Μετά απο καμιά δεκαριά εισπνοές οι παλμοί επανήλθαν και ευτυχώς γλιτώσαμε τη βεντούζα. Ο γιατρός έδωσε εντολή να σπάσουν οι μαίες το κρεβάτι (ποδαράκια ψηλά,καταλαβαίνετε)και να αρχίσουμε σπρώξιμο.'Επεσε μια μαία με τον αγκώνα της πάνω στο θώρακα μου και εγώ έσπρωχνα .Με την τρίτη σπρωξια βγήκε! Η έκπληξη ήταν ότι ο γιός που περίμενα δεν ήταν γιος αλλά μια ξανθιά γαλανομάτα κουκλίτσα! Σχετικά εύκολος τοκετός αλλά μετά 40 μέρες που επισκεύτηκα το γιατρό μου είπε οτι θα μπορούσε να είναι και μοιραίος.Ο ομφάλιος λόρος της μικρής ήταν πολύ μικρός.Γι'αυτό έχασε και παλμούς.Δεν οξυγονονότανε καλά το μωρό.Ήταν τόσος όσο για να βγει το μωρό .ένα εκατοστό πιο μικρός αν ήταν και δεν έφατανε να βγει το κεφάλι του μωρού και απο το τράβηγμα κοβόταν ο πλακούντας ίσως και να την χάναμε. Τέλος καλό ,όλα και καλά και το μωρό κορίτσι τελικά!

Μην στεναχωριέσαι κουκλίτσα μου, έγκυος είσαι και όχι φάλαινα. Εγώ στην εγκυμοσύνη μου είχα βάλει 14 κιλά.Και εμένα με είχε κράξει ο γιατρός όταν ένα μήνα του πήγα 3 κιλά. Μου εξήγησε ότι ο μεταβολισμός κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλάζει.Δηλ.τρώς το ίδιο αλλά βάζεις κιλά.Εμένα μου σύστησε πολλά αλλά μικρά γεύματα.π.χ: την μεσημεριανή μερίδα να τη χωρίζεις στα δύο.Τη μισή το μεσημέρι ,τη μισή το απόγευμα.Και το βράδυ που το μυαλό μου ήταν πάλι στο φαγητό ροκάνιζα αγγούρια και καρότα.