TASOYLA

Ζούμπι μου δεν έχουμε μιλήσει ξανά αλλά παρακολουθώ την αγωνία σου για ένα παιδάκι.Σου έυχομαι μια πολύ καλή εγκυμοσύνη και είμαι σίγουρη οτί εσύ και ο άντρας σου θα γίνετε ιδανικοί γονείς.Τυχερό μωράκι!!

Σου εύχομαι Ζούμπι μου μέσα από την καρδιά μου να μην δεις αίμα για 9 μήνες απο τώρα και να έχεις μέσα σου ένα μικρό-μικρό μωράκι που μεγαλώνει.Τα νέα σου την Τετάρτη τα περιμένουμε με αγωνία.Να σκέφτεσαι θετικά και δεν είναι καθόλου απαραίτητο να πεις κάτι του άντρα σου.Θα είναι μια πολύ ωραία έκπληξη γι αυτόν.Think positive !!!!!! :laugh: :laugh:

Ολίβιά μου να σας ζήσει.Αυτη την εγκυμοσύνη την έχουμε ζήσει από την αρχή. Με τα "κάτω" της και τα "πάνω" της.Είναι σαν να είναι δικό μας μωράκι.Να σας ζήσει, και να είναι στη ζωή της ευτυχισμένη και τυχερή όπως η μανούλα της. :laugh: :laugh: :laugh:

Κι εγώ επειδή είμαι πολύ θετικός και χαρούμενος άνθρωπος δεν πίστευα οτι θα περάσω ποτέ από αυτό το στάδιο.Τελικά όμως πέρασα και παραπέρασα. Ένοιωθα ανίκανη να κάνω οτιδήποτε, όποτε έφευγε ο άντρας μου για δουλειά έκλαιγα απαρηγόρητη και κάθε πρωί περίμενα την μαμά μου σαν θεό για να κοιμηθώ καινα ηρεμήσω λίγο .Όταν βγαίναμε καμιά βόλτα με τον άντρα μου δεν ήθελα να γυρίσω σπίτι και να αντιμετωπίσω το μωρό.Δεν έτρωγα, έκλαιγα συνέχεια και ένοιωθα βέβαια κακή μητέρα γιατί σκεφτόμουν οτι έχω πρόβλημα αφού αισθάνομαι έτσι, ενώ άλλες μανάδες είναι ευτυχισμένες.Άσε που πίστευα οτι δεν θα μεγαλώσει το μωρό μου ποτέ και οτι θα ταλαιπωρούμε πάντα έτσι και όποτε έβλεπα παιδάκια 2-3 ετών ζήλευα πολύ τις μαμάδες τους και έλεγα τί ευτυχισμένες που είναι. Βέβαια με την στήριξη του άντρα μου και της μαμάς μου το ξεπέρασα μετά από 1,5 μήνα. Ορμόνες είναι αυτές!!

TASOYLA έγραψε: Πώς στέλνω εικόνα?Δεν μου στέλνει.Πείτε μου!!

Είναι ο ιππότης μου.Δεν είναι πολύ όμορφος?

Αυτή χάνει που δεν θέλει να τα πηγαίνει καλά με τον αδεφό της και σένα.Λυπάμαι που το λέω αλλά η ζωή μου έχει διδάξει οτι όλα είναι δανεικά και αν κάνεις κακό θα σου επιστραφεί πίσω.Όχι με την ίδια μορφή, αλλά οτι θα πληρώσεις , θα πληρώσεις.Εσύ να είσαι ήρεμη και μην ασχολείσαι με μικροπρέπειες και γυναικουλίστικα πράγματα.

Μην στεναχωριέσαι.Αλλά πιστεύω οτι θα πρέπει να αλλάξεις το ωράριό σου ώστε και το παιδί να σε βλέπει αλλά κι εσύ να νιώσεις καλύτερα ψυχολογικά και να μην βλέπεις την δουλειά σου σαν καταναγκαστικό έργο.Δευτέρα και Τετάρτη δεν είναι κλειστά τα κομμωτήρια το απόγευμα? Αν όχι, καλύτερα να δημιουργήσεις εσύ ένα ρεπό απογευματινό μέσα στην εβδομάδα.Οι πελάτες σου που είναι ευχαριστημένοι από την δουλειά σου, και ειδικά οι περισσότερες που έιναι γυναίκες και μανάδες αν τους εξηγήσεις θα καταλάβουν και θα το εκτιμήσουν.Είμαι σίγουρη γι αυτό.Αλλά και μαμάδες να μην είναι ευαισθησία θα έχουν και θα το καταλάβουν.Δεν θα σε αφήσουν.Μην φοβάσαι.Μετά σχετικά με το ωράριο είναι πολύ καλή η ιδέα σου για συνεχόμενο ωράριο.Κάντο 4-9 μ.μ. Το παιδί το μεσημεράκι θα κοιμάται, και όταν ξυπνάει θα είναι με τον μπαμπά του για λίγες ώρες.Δεν ξέρω αν δουλεύεις με ραντεβού αλλά αν όχι καλό θα ήταν να το εφαρμόσεις.Ξέρεις να προγραμματίζεσαι.Αν μια μέρα δεν έχεις πολλά ραντεβού,θα φεύγεις νωρίτερα.Δεν θα περιμένεις μήπως κι έρθει κανένας πελάτης. Όλα προγραμματίζονται.Μην ανησυχείς.Όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων και σωστής οργάνωσης.Και προτεραιότητα να ξέρεις έχει ΠΑΝΤΑ η οικογένεια και η ψυχική ηρεμία των ανθρώπων μας.Όλα τα άλλα παίρνουν το δρόμο τους.Και οι πελάτισσες θα συνηθίσουν.Δεν θα πάθουν τίποτα αν δεν ισιώσουν το μαλλί την Τετάρτη το απόγευμα και το ισιώσουν την Πέμπτη. Φιλάκια!

Μην φοβάσαι.Μπορεί όπως είπες κι εσύ να απέδρασε κάποιο.Δεν θα του άρεσε η κλεισούρα μάλλον!Να γελάσουμε και λίγο. Πότε θα κάνεις χοριακή? Περιμένουμε νέα σου.

Μην αγχώνεσαι για την ηλικία.Αυτό που είπες για το σχολείο ίσως να είναι το μόνο μειονέκτημα που κι αυτό δεν θα είναι πια μειονέκτημα σε λίγα χρόνια γιατί οι περισσότερες γυναίκες σε τέτοια ηλικία τεκνοποιούν.Είναι η εποχή μας έτσι φτιαγμένη που η γυναίκα πλέον δεν κάνει παιδιά, ούτε παντρεύεται τον 1ο της έρωτα, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων.Οι περισσότερες κοπέλες πρώτα σπουδάζουν, αποκαθίστανται επαγγελματικά,ζούν και τις εμπειριούλες τους, πατάνε γερά στα πόδια τους και μετά αποφασίζουν να κάνουν παιδιά.Δεν είμαι σε αυτήν την κατηγορία αλλά την καταλαβαίνω απόλυτα.Έγινα μητέρα στα 28 μου και τώρα περιμένω το 2ο παιδάκι μου στα 31 μου.Εγώ πάντα είχα το άγχος της ηλικίας γιατί πίστευα οτι όσο μεγαλώνει η γυναίκα, τόσο πιο δύσκολο είναι να μείνει έγκυος χωρίς να ταλαιπωρηθεί.Αυτός είναι ο μόνος λόγος που λέω στις γνωστές μου που περνάνε τα 30 οτι μεγαλώνουμε και δεν μικραίνουμε.Αλλά κι η επιστήμη έχει προχωρήσει τόσο που και αυτός δεν είναι λόγος να βιαστεί μια γυναίκα να βρει άντρα και να παντρευτεί.Ειδικά η επιλογή του συζύγου πρέπει να γίνει με πολλή σκέψη και όχι βιαστικά για να προλάβουμε να κάνουμε παιδί.Άρα μην αγχώνεσαι και η ηλικία σου είναι μια χαρά.Ισορροπημένη και έτοιμη να δώσεις στο πιαδάκι σου ό,τι πρέπει να δώσεις.

Σου εύχομαι να τελειώσει εδώ η ταλαιπωρία σου και σε 9 μήνες να κρατάς αγκαλιά το μικρό σου μωράκι.Πάνω απ΄όλα όμως Θετική ενέργεια και ανεβασμένη διάθεση! :laugh: :laugh:

Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που νοιώθεις οτι δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος.Οτι δεν μπορείς να αντέξεις.Άντλησε δύναμη από την αγάπη των γύρω σου και προχώρησε.Ο άνθρωπος έχει υπεράνθρωπες δυνάμεις και μόνο κάτι τέτοιες στιγμές τις καταλαβαίνει.Το μωράκι σου είναι με τα φτεράκια του στον ουρανό.Χαμογέλασε και είμαι σίγουρη οτι σύντομα θα έρθει η ευτυχία που έχασες.

Κι εγώ το ίδιο papaki70. Χαχαχαχα !! Δεν θα ησυχάσω αν δεν κάνω και μια κόρη.Χρειάζεται νομίζω για κάθε μάνα.Διαφορετικά πράγματα λες με την κόρη, διαφορετικά με τον γιο.Για να δούμε.Είμαι 12 εβδομάδων ακόμα.

Για να μην μπερδευτούμε.Το " Φτάνει που κλαίμε" του Κότσιρα εννοώ.Μην σε επηρεάζει ο τίτλος.Καμία σχέση με τους στίχους.

Τώρα με συγκίνησες little angel.Αυτό έβαλα στον γάμο μου στις 16.9.2006.Περιττό να πω οτι όλος ο κόσμος έκλαιγε!Maraki 24 αυτό χωρίς καμία επιφύλαξη.Άκου τους στίχους προσεκτικά και θα ανατριχιάσεις.Με το καλό!!!