tesh

είναι πολύ νωρίς καλό μου,όταν πήγα εγώ στα διδυμάκια μου στην 5η εβδομάδα δεν βλέπαμε ούτε καν σάκο και μου είπε να ξαναπάω σε ένα δεκαήμερο που θα βλέπαμε σάκο θα ακούγαμε και καρδούλες...όσο για την αφαίρεση στο είπε γτ γενικά οι πολύδυμες κυήσεις είναι επικίνδυνες και για την εξέλιξη της εγκυμοσύνης και για την ίδια την μητέρα...εύχομαι να πάνε όλα καλά και το σημαντικότερο....ΟΧΙ ΑΓΧΟΣ-ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ!!!

Λυπάμαι πολύ που έζησες μια τέτοια κατάσταση και αναρωτιέμαι τι άντρες είναι αυτοί που βρίζουν μια γυναίκα και ειδικά μια μητέρα, ενώ φταίνε κιόλας... Δεν πιστεύω να υπαρχει κανένα πρόβλημα με τα νινάκια σου απλά εσύ κοίτα να ηρεμήσεις και να μην το σκέφτεσαι αν και ξέρω ότι είναι δύσκολο,γτ το στρες περνάει και στα μωρά...Ήταν μια κακιά στιγμή που τελείωσε...

περνάνε ,περνάνε και σε κανα τρίμηνοοοο ποιος μας πιάνει...πάρτε σειρά παρακαλώ..στην ουράααααααα!!!!!!Μην σπρώχνεστεεεεεε

εμάς μετά απο απόξεση μας είπαν να αφήσουμε 6 μήνες κι ύστερα να ξεκινήσουμε προσπάθειες...δεν ξέρω όμως κάθε περίπτωση είναι διαφορετική...ευχομαι τα καλύτερα!!!

με το καλό το νινί σου κούκλα μου...είχα κι εγώ τα ίδια στην αρχή της εγκυμοσύνης μου και μου συνέστησε ο γιατρός ξεκούραση και utrogestan...απτην πρώτη κιόλας μέρα ήμουν καλύτερα.

αχ μακάρι βρε κορίτσια αν και φοβάμαι είναι η αλήθεια,νομίζω ότι θα έχω μια ίδια εγκυμοσύνη(εμετούς μεχρι και τον 5ο όλη μέραααα,αιμορραγίες,αποκόλληση,κολικούς νεφρού κλπ) φοβάμαι δεν θέλω να νιώθω πάλι σαν άρρωστη και να κατεβάζω τα χάπια 10-10.Θέλω μια όμορφη,υγιή εγκυμοσύνη χωρίς τρεχάματα σε νοσοκομεία κλπ.Αν και αν είχα τις μπεμπούλες μου θα έλεγα πάλι χαλάλι,ας ήταν καλά και ας περνούσα κι άλλα τόσα.Ας μας βοηθήσει ο Θεούλης να χαρούμε κι εμείς λίγο.Βλέπω και τον άντρα μου πολύ αγχωμένο,δεν του έχει περάσει το ξέρω.Ωρες ωρες μου φαίνεται απογοητευμένος,ταλαιπωρημένος κουράστηκε πολύ μεσα στα νοσοκομεία,φοβάται κι αυτός.γιαυτο έκλαιγε όταν ετυχα το φλουρί μου είπε:ήθελα τόσο δυνατά να το κερδίσεις εσύ για να χαρείς και λίγο και όταν έγινε συγκινίθηκα και δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ... Ευτυχώς που τον έχω.Ευχαριστώ κάθε μέρα τον Θεο που μου τον έφερε στην ζωή μου...Μαγαπάει πολύ και τον αγαπάω κι εγώ πάρα πολύ,κάθε μέρα και πιο πολύ μπορώ να πώ... Σας έπρηξα ολίγοντι ε?Συγνώμηηηη

μακάρι να περνάνε καλά...μακάρι οι ψυχούλες τους να είναι κοντά στον Χριστούλη κ μακάρι να μην στενοχωριούνται που εμεις εδώ κλαίμε και στενοχωριόμαστε και πονάμε...είναι επειδή τα αγαπάμε και μας λείπουν πολύ...επειδή τα σκεφτόμαστε και θα θελαμε να ήταν εδώ τώρα να παίζουμε και να γελάμε,να τα αγκαλιάζουμε και να τα νανουρίζουμε με τραγουδάκια,να τα ταιζουμε,να τα ξεσκατώνουμε και να μας αρέσει τόοοοσο πολύ αυτή η μυρωδιά γτ μας λείπουν.Εύχομαι να μην πονεσαν οι αγαπούλες μου.δεν αντέχω να σκέφτομαι ότι πόνεσαν και υπέφεραν...Ευλογημένες να είναι οι ψυχούλες τους...

Cesilia έγραψε: τι μου έκανες πρωι πρωι,πως τα λες έτσι βρε?κλαίω πραγματικά...φιλάκια καλή χρονια!!!

TZOUTZOU έγραψε: ΤΖΟΥΤΖΟΥ χαίρομαι πολύ που το έτυχες κι εσύ σίγουρα αυτή είναι η χρονιά μας,το αξίζουμε μετά απ'όσα περάσαμε.Καλή μας Χρονιά με φουσκώμενες κοιλίτσες(όχι απτο φαγητό ,αντε γτ παλι ξεφύγαμε με τα μελομακαρονα ),σύντομα μανούλες...φιλιά

κορίτσια σας ευχαριστώ πολύ όλες ,με συγκινήσατε πραγματικά και χαίρομαι πολύ γιατί ξέρω ότι με καταλαβαίνετε απόλυτα.Έιστε φίλες πραγματικά.Όντως ήταν πολύ συγκινιτική στιγμή και εύχομαι μεσα απτην ψυχή μου το φλουράκι να είναι το νινι που έρθει στην οικογένεια μας όταν με το καλό ξεκινήσουμε προσπάθειες.Αντε κορίτσια φέτος να ανακοινώσουμε όλες μια νεα εγκυμοσύνη...και αυτές που ήδη περιμένουν εύχομαι ολόψυχα να πανε όλα καλά,να κρατήσουν υγιέστατα πανέμορφα ,ζουμπουρλούδικα μωράκια και υπομονή!!!Όχι άγχος.Φτάνει με το άγχος που μας κατατρώει,προχωράμε με χαμόγελο ,αισιοδοξία και θετική σκέψη!

τι συγκινητική μερα σήμερα!!!Γενικά τον τελευταίο καιρό έχω πολύ πεσμένη ψυχολογία και στο σπίτι μας είμαστε κάπως μουδιασμένοι με όλα όσα μας συνεβησαν...Σήμερα λοιπόν κόψαμε την βασιλόπιτα και ήμουν σίγουρη ότι δεν υπήρχε περίπτωση να κερδίσω το φλουρί... Χαλαρά λοιπόν περιμένω να ακούσω απο κάποιον ότι το κέρδισε και κανεις δεν μιλάει,στο μεταξύ εγώ ούτε που άγγιξα το κομμάτι μου.Αφού κανεις δεν μιλούσε λέω ας ψαξω στο δικό μου αν και δεν πιστευω με την γκαντεμια που με δερνει να το τυχω... Και κορίτσια ήταν στο δικό μουυυυυυ!!!!!!!!!!! Ο αντρούλης μου άρχισε να κλαίει απο συγκίνιση και μαζι του κι εγώ και μαζί με μας και όλοι οι υπόλοιποι,γονεις,πεθερικά και αδέλφια!!! Ξέρω ότι κάναμε σαν χαζοί για ένα φλουρί αλλά ίσως είναι το πρώτο καλό πράγμα που μας συνέβη μετά απο πάααρα πολύ καιρό και μας βγήκε όλη αυτή η πίεση,η κούραση του να πονάμε και η δυστηχία που μας τυλιξε απο το φθινόπωρο και μετά. Μακάρι να είναι μια τυχερή χρονιά αυτή και αν θεωρούμαι τυχερή για το 2010 θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας λίγη τυχη: στα κορίτσια που έχουν μπεμπάκια να τα χαίρονται και να κανουν κι άλλα,σαυτα που προσπαθουν, να τα καταφερουν συντομα και σε όσες χασαμε και δεν προσπαθουμε ακομα γαλήνη στις ψυχές μας,ηρεμία για να προχωρήσουμε παρακατω και γαλήνη στις ψυχές των μωρών μας...Τα αγαπάμε πολύ πολύ!!!

τις χειρότερες στιγμές της ως τώρα ζωής μου έζησα στο Ιπποκράτειο...δεν μου κάνει εντύπωση δυστηχώς γτ εκει μέσα κυκλοφορούν πολλοί αλήτες που όχι μονο δεν αξίζουν τον τίτλο του γιατρού αλλά δεν θα έπρεπε να λέγονται και άνθρωποι.Ντροπή τους ευχομαι την σκληρότητα τους και την αδιαντροπιά τους να την πληρώσουν πολύ ακριβά.

κι εγω με την σειρά μου θα ευχηθώ σε όλες τις φίλες απο δω μέσα πρώτα απ'ολα να χουμε υγεία εμεις και οι οικογένειες μας,γαλήνη και ευτυχία στο σπιτικό μας,δύναμη να αντιμετωπίσουμε τα δύσκολα και το 2010 να μας εξοπλίσει με αισιοδοξία για το μέλλον γτ αυτή μας λείπει πιο πολύ απο καθετι άλλο... που θα πάει βρε κορίτσια θα χαμογελάσει κι εμας το χειλάκι μας κι ας κλαίει πάντα ένα μερος της καρδιάς μας για τα μωράκια μας...Χρόνια σας Πολλά - Πολύ Πολύ Ευτυχισμένο το 2010 για όλες!!!

vic1 έγραψε:

kitten έγραψε:

νομίζω ότι αν μου το έκαναν αυτό στο παιδάκι μου θα τους σκότωνα με τα ίδια μου τα χέρια,νυχια,δόντια οτιδήποτε...πάντως ζωντανοί δεν θα μεναν

κρέμασμα θέλουν όλα τα γουρούνια που απλώνουν χέρια σε μωρά.

δεν το πιστεύω κι εμεις συζητούσαμε σήμερα το ίδιο πράγμα!!!ξέρεις τι μου είπε?:Δεν είμαι έτοιμος ακόμα...ασε να περάσει λίγος καιρός...ακόμα θρηνούμε για τις μικρές κλπ...(παρεπιμπτόντως αισθάνομαι το ίδιο,απλά κάναμε συζήτηση)τελικά και αυτοί πληγώνονται πάρα πολύ και μπορεί εμεις να κλαίμε περισσότερο και να το βγάζουμε αυτοί όμως το κρατάνε μέσα τους γτ πρέπει να είναι δυνατοί και συσσωρέυεται το πράγμα.πιστεύω ότι απλά ειναι πολύ απογοητευμένος ο άντρας σου και θέλει λίγο χρόνο μέχρι να νιώσει καλά και έτοιμος για ένα άλλο παιδάκι...λίγη υπομονή ακόμα τπτ αλλο φίλη μου και σίγουρα θα νιώσετε καλύτερα καποια στιγμή και έτοιμοι πιά για ένα μπομπιράκι.

υπάρχουν δύο όψεις σε κάθε νόμισμα.έτσι πιστεύω ότι απο την μια υπάρχουν πολλές γυναίκες τσούχτρες που βάζουν αδέλφια και φιλους να μαλώνουν με την κακία και την κουτοπονηριά που τις χαρακτηρίζει και υπάρχουν και πολλοί κακόβουλοι άνθρωποι που οι σύντροφοι ή οι δικοί μας άνθρωποι δεν τους καταλαβαίνουν και εμεις καλούμαστε να τους ανοίξουμε τα μάτια τους για να μην είναι αιωνίως τα κοροιδα με αποτέλεσμα να ψιλοκακιώνουν.Έχω βρέθει στην θέση του να με βάζει μια τσούχτρα να μαλώνω με συγγενικό αγαπημένο πρόσωπο γτ ζήλευε και έχω βρεθει και στην δύσκολη θέση να πρέπει να προστατεύσω τον άνθρωπό μου και να τον προειδοποιήσω για κάποιους καλοθελητές...Αυτά.

Είναι απίστευτο πως κάποιες κοπέλες πονάνε απίστευτα,αγαπάνε,λατρεύουν τα μωρά τους και τα χάνουν και πως κάποιες άλλες που τους χαρίζονται χωρίς προβλήματα δεν τα θέλουν και τα πετούν έτσι ελαφρά τη καρδία... Δεν μπορώ να το δεχτώ και να το καταλάβω αυτό το πράγμα...Κι εγώ όταν πήγα στον γιατρό μου και μιλούσαμε για την υπόθεση μου μου είπε :σήμερα έκανα 3 εκτρώσεις...κι εσύ πέρασες τόσα και τα έχασες...είδες πόσο άδικη είναι η ζωή?Ειδικά για αυτές τις ψυχούλες που δεν τις λυπάται κανείς και τις πετούν χωρις δεύτερη σκέψη..Συγνώμη αλλά είμαι πολύ θυμωμένη αυτη την στιγμή.

savropinguinos έγραψε: γιατίιιιιιιιιιιιιιι??????????????

THEODOSIADOU έγραψε: αισθάνομαι ακριβώς τα ίδια πράγματα...ονειρευόμουν το στολισμένο δεντράκι μας και τα αγγελούδια μου αγκαλιά μου να βγαίνουμε φωτογραφίες,οι πρώτες μας φωτογραφίες!!! το τζάκι μας αναμμένο κι εμείς να παίζουμε με τα νινάκια μας!!!....αχ ονειρο ήτανε που εξελίχθηκε σε εφιάλτη.Κι εγω θέλω να φύγουν οι γιορτές,δεν αντέχω άλλο...Δεν μπορώ να χαρώ με τίποτα...Η ΠΗΤ μου ήταν 25/12/2009...κι εγώ απλά πενθώ...αύριο είναι μια δύσκολη μέρα...θα πάμε με τον άντρα μου στ'αγγελούδια μας.Να αφήσουμε λουλουδάκια και να τις πούμε πόσο τις αγαπάμε και πόσο πολύ μας λείπουν...ποσο άδειο είναι το σπίτι μας και η ψυχή μας χωρίς αυτές...Σας περίμενα κουκλίτσες μου μα μου φύγατε μακριά.Εύχομαι να αναπαύεται η αθώα ψυχούλα σας και να νιώθετε πόσο πολύ σας αγαπώ...

καλό μου κορίτσι να μην στενοχωριέσαι καθόλου για τους εμετούς γιατί είναι απόλυτα φυσιολογικοί Εγώ είχα εμετούς μέχρι και την 20η εβδομάδα με πολύ ταλαιπωρία απο τον πρώτο κιόλας μήνα.Ξέρω πόσο άσχημο είναι και πόσο σε εξαντλεί και σε ταλαιπωρεί όλο αυτό όμως πρέπει να κάνεις λίγη ακόμα υπομονή. Περιττό να σου πώ ότι αυτο με το νερό το παθαινα κι εγώ :silly: το έβγαζα αυτούσιο όπως το έπινα μέσα στο δευτερόλεπτο. Είχα χάσει 8 με 9 κιλά το πρώτο τρίμηνο και δεν έτρωγα τιποτα άλλο εκτός απο λίγο ρυζι και φρυγανιές. Θα δείς που σε λίγες εβδομάδες θα τρως με όρεξη και δεν θα ταχεις αυτά, προσπάθησε να τρώς μικρά γευματα και συχνά,περισσότερο ξηρά τροφή για να μην ταλαιπωρείσαι,ρώτα τον γιατρό σου για κανα υπόθετο primperan που είναι για ναυτίες και εμετούς και λίγη ακόμα υπομονή...Άσε που το μωρό ότι είναι να πάρει το παιρνει μην το φοβασαι καθόλου αυτό.Σε φιλώ

sweetmammy έγραψε: απλά τέλειος...

1η Μαρτίου 2009 ξεκινήσαμε προσπάθειες με το μωρό μου...1 με 2 Απριλίου έγινε η σύλληψη...15 Απριλίου περίμενα περίοδο αλλά δεν εμφανίστηκε ποτέ...έπεσε και το Πάσχα νομίζω κατά τις 19 Απριλίου οπότε μετά απο 6 μέρες καθυστέρηση και αφού κίνησα να πάω για δουλειά βλέποντας το φαρμακείο κάτω απο το γραφείο μου λέω :μωρέ δεν κάνω ένα να δω τι θα βγεί? αμέσως κορίτσια βγήκε θετικό...Ψιλοέτρεμα,δεν το πίστευα, αγχωθηκα, χάρηκα,ανυπομονούσα να το πώ στον άντρα μου,φοβήθηκα...και όλα αυτά μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα...Πήρα τηλέφωνο τον αντρούλη μου και του είπα ότι βγηκε θετικό.Ήταν συγκρατημένος άλλα το ένιωθα ότι μεσα σου ειχε κατουρηθεί απτην χαρά του...Φοβήθηκε και λίγο,αγχώθηκε και πολύ...Πήραμε την γιατρό και πήγαμε το ίδιο απόγευμα για υπέρηχο...Μας περίμεναν 2 υπέροχες μικρές μπιλιτσες!!!Τα καμάρια μου ,τα κοριτσάκια μου τα όμορφα...Απο κει και πέρα φαντάζεστε χαρά,το είπαμε σε γονείς,αδέρφια,πεθερικά κλπ...όλοι χεσμένοι πάνω τους απο την χαρά τους...αυτά!!!