tesh

καπου καπως καποτε

http://www.youtube.com/watch?v=CW-mdAKS_ws&feature=related

τι ωραια παιδικά βλεπαμε τοτε!!! τωρα γεμισαν οι τηλεορασεις αηδιαστικά τερατα.

πωπω τι μας θυμισες!!!!!!!!!!!!ωραιες μερες

μπράβο βρε κορίτσι,όλα να σου πάνε τέλεια...να περάσουν ευκολα και ευχαριστα οι 9 μήνες και να κρατησεις ένα υγιεστατο,ομορφο μωράκι!!!!!!!!!!!

συνήθως λενε ότι με τον καιρό πόνος ειναι πιο απαλός,ξεχνιεσαι λιγο ,προχωρας μπροστά κλπ. Νομίζω οτι ειναι ο μονος πόνος που σε κρατάει πίσω,στις αναμνησεις κ τα όνειρα, ο μονος πόνος που σου μαχαιρώνει κάθε μέρα την καρδιά. Που καίγονται τα μάτια κ μόνο τα δακρυα τανακουφίζουν...κουράγιο σε όλες κ ευχομαι ποτε καμμία να μην νιώσει τετοιο πόνο,τετοια απώλεια κ τετοιο κενό.

τυχη λεμε οχι αστεία :laugh: :laugh: :laugh:

κακα τα ψεματα ειναι λιγες και πολύ τυχερες οι κοπέλες που μπορούν να τρώνε ότι θέλουν ,σε ότι ποσότητα θέλουν και να μην παχαίνουν. Οι υπόλοιπες θα πρέπει να συγκρατούμαστε γτ αλλιώς οι κοιλιές θα φτάσουν αυστραλία :laugh: :laugh: :laugh:

νομίζω ότι βοηθάει πολύ ο διαιτολόγος στο να χασεις πραγματικα λίπος αλλά....υπάρχει ένα αλλά. Το πρόγραμμα που θα σου βαζει θα πρέπει να τηρειται αιωνίως. Αλλιώς θα ξαναμπούν τα κιλα αμέσως. Δηλ. όταν λέει μια κ.σ. ελαιόλαδο στο φαγητο να το τηρείς και στην διαιτα αλλά και μετα. Το ιδιο και στην σαλατα. Άρα η απόφαση για διαιτα θα πρεπει να ειναι απόφαση αλλαγης γενικά του τρόπου ζωής και διατροφής σου. Καλή επιτυχία στην προσπάθεια σου,νομίζω ότι με θέληση όλες μπορούμε να το καταφέρουμε. Ειδικά αν πάψουμε να τρώμε "ψυχολογικά".

εχεις τις αισθησεις σου αλλα δεν πολυκαταλαβαινεις...εγώ οταν εκανα ακουγα τα παντα αλλα ημουν μισοκοιμισμενη,μετά εκανα μια φορα εμετο και ηθελα να κοιμηθώ αλλά μετά απο κανα τρίωρο ήμουν εντάξει.

απ'οτι κατάλαβα είναι όλοι Αθήνα...Κανένας Σαλονικιός παίζει?

Ifigeneia έγραψε: τα λες ωραια μπραβο

συγχαρητήρια κορίτσι...μας δίνεις δύναμη και ελπίδα Να χαρείς την εγκυμοσύνη σου και με το καλό να ερθει το μωρακι σου!!!

αφού είσαι μανούλα τοτε καταλαβαίνεις τον πόνο της και την λαχτάρα της για παιδί...επίσης δεν μπορει κανεις να ξερει τι γινεται μεσα σενα ζευγάρι. Μπορεί να το ψαχνουν και απο μονοι τους και να μην θελουν να το πούν. Είναι λογικό να αισθανθεί άσχημα. Κι εσυ να ήσουν ετσι θα αισθανόσουν. Δεν νομίζω οτι αυτο που ειπε γτ σαυτην και οχι σε μενα να το είπε τοσο απο κακια για σενα αλλά περισσότερο σαν παραπονο για την δική της κατάσταση. Καταλάβετε την μονο γτ κάτι που για σενα ειναι πολύ ευκολο και ισως και δεδομενο ή αυτονόητο για εκείνην ειναι ακοτορθωτο για τόσα χρόνια. Εύχομαι να μιλήσετε κάποια στιγμή ανοιχτά και να τα βρείτε γτ κι αυτη χρειάζεται συμπαράσταση σαυτο που περνάει.

απο δω και πέρα να πάνε όοοοοοολα καλά και να ξεχάσεις την ταλαιπωρία σου.

ζαχαρενια γτ συνέβη αυτό?τι σου είπαν?μπορούσαν να το προβλέψουν με κάποιο τρόπο? τελοσπάντων και να ήξερες τον λόγο πάλι θα σε ετρωγε μεσα σου ενα μεγάλο ΓΙΑΤΙ? Τι να σου πώ κι εγώ τωρα? Κουράγιο τπτ άλλο και ότι σε νιώθω απόλυτα.

περνάνε οι μέρες, οι ώρες,οι μήνες αλλά ωρες ωρες όλα ειναι στασιμα και ίδια. Πάντα θα μας τρώει το πώς θα ημασταν αν τα ειχαμε μαζι μας. Πόσο ευτυχισμένες και γεμάτες. Γιαυτο όλες οι μανούλες που αποκτουν τα μωρα τους ευκολα και χωρις προβλήματα να εκτιμούν αυτο που έχουν γτ ωρες ωρες βλέπω τους γυρω οτι καποια πράγματα τα θεωρούν δεδομένα ενώ δεν ΕΙΝΑΙ!!!

Mamoli έγραψε: ποσο πολύ συμφωνω!!!

ΖΑΧΑΡΕΝΙΑ έγραψε: συγνώμη αλλά πως γινεται όλα να ηταν καλα και τελικά το εχασες το μωρό? Τι συνέβη? Γιατί?

λυπάμαι πολύ γι'αυτα που περνάς. Δυστηχώς κάποιες απο μας βιώνουμε το θεμα εγκυμοσυνη και παιδί με πολύ πόνο. Κι εγώ γέννησα πρόωρα στην 25 εβδομάδα και τα διδυμα κοριτσακια μου δεν αντεξαν...τα έχασα. Δεν ειναι κάτι που ξεπερνιεται ευκολα και σε καταλαβαινω απόλυτα. Τι μπορώ να σου πώ εγω τωρα? Ότι και να σου πώ σιγουρα θα τοχεις ξανακουσει και ισως να μην θελεις να τακουσεις . Το μονο που θελω να σου πώ ειναι να ψαχτεις καλα απο θέμα εξετασεων. 3 φορες δεν νομιζω ναναι τυχαιο. Με το καλό ευχομαι να αποκτησεις το μωρακι που θέλεις !!!

σας ευχαριστώ κορίτσια...ξερω οτι όλες με καταλαβαινετε ασχετα αν ειχατε παρόμοια εμπειρία ή όχι. Είναι πολύ αδικη η ζωη μερικές φορες. Μας κρυβει πίκρες που ούτε καν τις φανταζομασταν ποτε και δεν μας αξιζουν...

σας ευχαριστώ για τα λογια παρηγοριάς... κι εγώ ετσι νομιζα, ότι θα περάσει ο καιρός και θα σταματησω να κλαίω,να βασανίζομαι, ότι θα ξεχάσω κλπ... τελικά αυτός ο πόνος δεν νομιζω να φυγει ποτέ. Αντιθέτως οσο περνάει ο καιρός και συνειδητοποιώ πραγματικά την τραγικότητα οσων εζησα πονάω περισσότερο,λυγίζω. Είναι κάτι που θα το κουβαλάω πάντα κι εγώ και όλες οι κοπέλες που εχουν χασει παιδάκια.

σας ευχαριστώ αλλά δεν μου εχει μεινει κουράγιο...ετσι αισθάνομαι...κουράστηκα να υποκρίνομαι οτι η ζωη μου προχωραει αφου μεσα μου νιώθω οτι σταματησε εκει. Η σκεψη μου μονιμως στα μικρά μου.

Σήμερα κλείνουμε 6 μήνες απο τοτε που έχασα τις μικρες μου και μου φαινεται σαν χτες. Ο χρόνος δεν αισθάνομαι οτι ειναι γιατρός μιας και εμενα δεν μου γιάτρεψε καμμιά πληγή. Το προσωπάκι τους μου στοιχειώνει τις σκέψεις και το μονο που θέλω ειναι να κλειστώ μεσα και να κλαίω χωρις σταματημό. Δεν περνάει ο πόνος,δεν ξεχνάει το μυαλό,δεν θέλει να ξεχάσει. Όλες οι χαρές σαν να εχουν χασει το νόημά τους και το γέλιο πια δεν ειναι γέλιο,αφού μέσα μου κλαίω. Δίνω κουράγιο σε τόσες κοπελες αλλά για τον εαυτο μου δεν εχει μεινει τιποτα. Δεν θέλω να στενοχωρήσω καμμία κοπέλα αλλά ταχω μεσα μου μερες τωρα και επρεπε να τα βγάλω. Ευχαριστώ