👀 Τι Είναι Η Αντιληπτική Τύφλωση; Γιατί Με Αγνοεί Το Παιδί Μου;

🧠 Τι Είναι Η «Αντιληπτική Τύφλωση»;

Η «αντιληπτική τύφλωση» περιγράφει ένα φαινόμενο κατά το οποίο δεν αντιλαμβανόμαστε κάτι που βρίσκεται μπροστά μας,

επειδή η προσοχή μας είναι στραμμένη έντονα κάπου αλλού.

Ο επιστημονικός όρος που χρησιμοποιείται κυρίως στη βιβλιογραφία είναι απροσεξιακή τύφλωση (inattentional blindness).

Δεν σημαίνει ότι τα μάτια δεν λειτουργούν σωστά.
Δεν σημαίνει ότι το παιδί έχει πρόβλημα όρασης.
Και δεν σημαίνει απαραίτητα ότι «δεν θέλει να δει» αυτό που βρίσκεται μπροστά του.

Η προσοχή μας έχει περιορισμένη χωρητικότητα.
Όταν συγκεντρωνόμαστε πολύ έντονα σε κάτι, μπορεί να μην αντιληφθούμε ένα άλλο ορατό ερέθισμα,

ακόμη κι αν βρίσκεται μέσα στο οπτικό μας πεδίο.

Το φαινόμενο αυτό έχει μελετηθεί εκτενώς στην έρευνα για την προσοχή και έχει γίνει ιδιαίτερα γνωστό μέσα από πειράματα,

όπως το περίφημο πείραμα με τον «αόρατο γορίλα».

Με απλά λόγια:

Το παιδί μπορεί να κοιτάζει προς κάτι, αλλά η προσοχή του να είναι τόσο στραμμένη αλλού, ώστε να μην το έχει πραγματικά αντιληφθεί.

👂 «Μα Του Μίλησα! Γιατί Δεν Απαντά;»

Εδώ χρειάζεται να ξεχωρίσουμε κάτι σημαντικό.

Η απροσεξιακή τύφλωση αφορά κυρίως το τι γίνεται αντιληπτό όταν η προσοχή είναι στραμμένη αλλού.

Όταν ένα παιδί παίζει, διαβάζει, ζωγραφίζει ή είναι απορροφημένο σε μια δραστηριότητα, μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο

για να μεταφέρει την προσοχή του σε αυτό που του λέμε.

Για παράδειγμα:

Το παιδί παίζει με τα τουβλάκια.

Ο γονιός από την άλλη πλευρά του δωματίου λέει:

«Έλα να φας!»

Το παιδί συνεχίζει να παίζει.

Αυτό δεν αποδεικνύει ότι αποφάσισε να αγνοήσει τον γονιό.

Μπορεί να μην επεξεργάστηκε καν την οδηγία εκείνη τη στιγμή.

Η προσοχή του ήταν δεσμευμένη στη δραστηριότητα.

🎯 Όταν Το Παιδί Είναι Πολύ Απορροφημένο

Ένα παιδί μπορεί να συγκεντρωθεί τόσο πολύ σε κάτι που το ενδιαφέρει, ώστε να δυσκολεύεται να αντιληφθεί άλλα ερεθίσματα.

Αυτό μπορεί να συμβεί όταν:

✓ παίζει ένα παιχνίδι,

✓ κατασκευάζει κάτι,

✓ ζωγραφίζει,

✓ διαβάζει,

✓ παρακολουθεί μια ταινία,

✓ ασχολείται με ένα παζλ,

✓ προσπαθεί να λύσει ένα δύσκολο πρόβλημα,

✓ χρησιμοποιεί μια ψηφιακή συσκευή.

Η επιλεκτική προσοχή είναι απαραίτητη.

Ο εγκέφαλος δεν μπορεί να επεξεργάζεται με την ίδια ένταση όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας ταυτόχρονα.

Άρα, η πρώτη σκέψη δεν χρειάζεται να είναι:

«Με αγνοεί.»

Μπορεί να είναι:

«Πού βρίσκεται τώρα η προσοχή του;»

👀 Δεν Είναι Το Ίδιο Με Το Να Μας Αγνοεί Επίτηδες

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο του άρθρου.

Ένα παιδί μπορεί πράγματι κάποιες φορές να επιλέγει να μην απαντήσει.

Μπορεί να μη θέλει να σταματήσει το παιχνίδι.

Μπορεί να διαφωνεί με αυτό που του ζητάμε.

Μπορεί να δοκιμάζει τα όρια.

Μπορεί να έχει κουραστεί από τις συνεχείς οδηγίες.

Όμως δεν είναι σωστό να θεωρούμε ότι κάθε περίπτωση «δεν σε ακούω» είναι σκόπιμη αδιαφορία.

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο:

«Σε άκουσα και επιλέγω να μη συνεργαστώ.»

και στο:

«Δεν έχω μεταφέρει ακόμη την προσοχή μου σε αυτό που μου λες.»

Αυτές οι δύο καταστάσεις μπορεί να μοιάζουν εξωτερικά, αλλά χρειάζονται διαφορετική αντιμετώπιση.

🧠 Η Προσοχή Δεν Είναι Πάντα Σταθερή

Η ικανότητα του παιδιού να διατηρεί και να μεταφέρει την προσοχή του εξελίσσεται με την ηλικία.

Ένα μικρό παιδί μπορεί να δυσκολεύεται περισσότερο να διακόψει μια δραστηριότητα και να στραφεί αμέσως σε μια άλλη.

Καθώς μεγαλώνει, αναπτύσσει σταδιακά μεγαλύτερη ικανότητα να ελέγχει την προσοχή του.

Ωστόσο, ακόμη και οι ενήλικες μπορούν να χάσουν σημαντικές πληροφορίες όταν είναι έντονα συγκεντρωμένοι σε κάτι.

Η απροσεξιακή τύφλωση, επομένως, δεν αποτελεί από μόνη της παιδικό πρόβλημα ή διάγνωση.

Είναι ένας φυσιολογικός περιορισμός της ανθρώπινης προσοχής.

🗣️ Πώς Να Μιλάμε Σε Ένα Παιδί Που Δεν Αντιδρά;

Ο τρόπος με τον οποίο δίνουμε μια οδηγία μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά.

Αν φωνάζουμε από μακριά:

«Έλα τώρα να μαζέψεις!»

και το παιδί δεν αντιδρά, είναι εύκολο να θεωρήσουμε ότι μας αγνοεί.

Μπορούμε να πλησιάσουμε.

Να πούμε το όνομά του.

Να περιμένουμε να στραφεί προς εμάς.

Και στη συνέχεια να δώσουμε μία σύντομη και συγκεκριμένη οδηγία.

Για παράδειγμα:

«Νίκο, κοίτα με λίγο. Θέλω τώρα να βάλουμε τα τουβλάκια στο κουτί.»

Αυτό δίνει στο παιδί χρόνο να μεταφέρει την προσοχή του.

⏳ Δώστε Του Λίγα Δευτερόλεπτα

Ένα συχνό λάθος είναι να δίνουμε την ίδια οδηγία ξανά και ξανά.

«Έλα.»

«Έλα!»

«Σου μιλάω!»

«Με ακούς;»

«Πόσες φορές θα το πω;»

Το παιδί μπορεί τελικά να ακούσει όχι την αρχική οδηγία, αλλά μια σειρά από εντολές και εκνευρισμό.

Δώστε μια σαφή οδηγία και λίγο χρόνο για να αντιδράσει.

Αν χρειάζεται, επαναλάβετε ήρεμα.

Η αναμονή μερικών δευτερολέπτων μπορεί να είναι πολύ πιο αποτελεσματική από τη συνεχή επανάληψη.

🎮 Όταν Η Οθόνη Έχει Την Προσοχή Του

Οι οθόνες μπορούν να απορροφήσουν έντονα την προσοχή.

Όταν το παιδί παρακολουθεί ένα βίντεο ή παίζει ένα παιχνίδι, είναι πιθανό να δυσκολεύεται να στραφεί αμέσως σε μια άλλη δραστηριότητα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η οθόνη «προκαλεί» απαραίτητα κάποιο πρόβλημα προσοχής.

Σημαίνει ότι εκείνη τη στιγμή υπάρχει ισχυρό ανταγωνιστικό ερέθισμα.

Αν θέλουμε να σταματήσει, είναι συχνά πιο αποτελεσματικό να προειδοποιούμε:

«Σε πέντε λεπτά κλείνουμε.»

και στη συνέχεια:

«Τώρα τελειώσαμε. Πάμε να κάνουμε το επόμενο.»

Η σταθερή ρουτίνα βοηθά περισσότερο από τις ξαφνικές διακοπές και τις φωνές.

📚 Όταν Συμβαίνει Και Στο Σχολείο

Αν ένα παιδί φαίνεται να μην ακούει μόνο περιστασιακά, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα.

Χρειάζεται όμως να παρατηρήσουμε το μοτίβο.

Για παράδειγμα:

✓ Συμβαίνει μόνο όταν παίζει;

✓ Συμβαίνει και όταν ο εκπαιδευτικός μιλά;

✓ Χάνει συχνά οδηγίες;

✓ Ξεχνά τι πρέπει να κάνει;

✓ Χρειάζεται συνεχώς να του επαναλαμβάνουν τις οδηγίες;

✓ Δυσκολεύεται να ξεκινήσει ή να ολοκληρώσει εργασίες;

✓ Αποσπάται εύκολα από άλλα ερεθίσματα;

Η επίμονη απροσεξία στο σχολείο μπορεί να έχει πολλές πιθανές αιτίες και δεν πρέπει να αποδίδεται αυτόματα σε «τεμπελιά» ή σε ΔΕΠ-Υ.

Η APA επισημαίνει ότι η απροσεξία και η διάσπαση προσοχής μπορεί να εμφανίζονται με διαφορετικούς τρόπους

και ότι χρειάζεται να λαμβάνονται υπόψη το πλαίσιο και οι ατομικές διαφορές.

🧩 Μπορεί Να Σχετίζεται Με ΔΕΠ-Υ;

Η δυσκολία στην προσοχή μπορεί να εμφανίζεται και στη ΔΕΠ-Υ.

Όμως ένα παιδί που φαίνεται να «μην ακούει» δεν σημαίνει αυτομάτως ότι έχει ΔΕΠ-Υ.

Η απροσεξία μπορεί να σχετίζεται και με:

✓ κούραση,

✓ ανεπαρκή ύπνο,

✓ άγχος,

✓ δυσκολία κατανόησης της οδηγίας,

✓ μαθησιακές δυσκολίες,

✓ υπερβολικά πολλά ερεθίσματα,

✓ μη ενδιαφέρουσα ή πολύ δύσκολη δραστηριότητα.

Η APA και άλλοι ειδικοί επισημαίνουν ότι συμπεριφορές απροσεξίας μπορεί να έχουν διαφορετικές αιτίες

και χρειάζεται προσεκτική αξιολόγηση όταν είναι επίμονες και επηρεάζουν τη λειτουργικότητα.

❤️ Μερικές Φορές Το Παιδί Δεν «Αγνοεί» Εμάς

Αυτό είναι ένα χρήσιμο νοητικό βήμα για τον γονιό.

Αν το παιδί δεν αντιδρά, δεν χρειάζεται να το μεταφράσουμε αμέσως ως:

«Δεν με σέβεται.»

Μπορεί να σημαίνει:

«Η προσοχή του είναι αλλού.»

ή:

«Η οδηγία ήταν πολύ μεγάλη.»

ή:

«Χρειάζεται βοήθεια για να αλλάξει δραστηριότητα.»

ή ακόμη:

«Δεν κατάλαβε τι ακριβώς του ζητάω.»

Η αλλαγή αυτής της σκέψης μπορεί να αλλάξει και τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούμε.

Αντί για θυμό, μπορούμε να δοκιμάσουμε καλύτερη επικοινωνία.

🎯 Τρεις Μικρές Αλλαγές Που Μπορούν Να Βοηθήσουν

1. 👀 Κερδίστε Την Προσοχή Του Πρώτα

Πλησιάστε.

Πείτε το όνομά του.

Περιμένετε να σας κοιτάξει ή να δείξει ότι σας προσέχει.

Μετά δώστε την οδηγία.

2. 🗣️ Μιλήστε Με Λίγα Λόγια

Αντί για:

«Πόσες φορές πρέπει να σου πω να μαζέψεις τα πράγματά σου γιατί σε λίγο θα φύγουμε και δεν έχουμε χρόνο;»

δοκιμάστε:

«Μάζεψε τα βιβλία σου, σε παρακαλώ.»

Μία οδηγία τη φορά είναι ευκολότερο να επεξεργαστεί.

3. ⏰ Δώστε Χρόνο Για Μετάβαση

Όταν το παιδί είναι απορροφημένο, μια ξαφνική διακοπή μπορεί να προκαλέσει αντίδραση.

Μια μικρή προειδοποίηση μπορεί να βοηθήσει:

«Σε δύο λεπτά σταματάμε το παιχνίδι.»

Έτσι το παιδί προετοιμάζεται να αλλάξει δραστηριότητα.

🔎 Ένα Μικρό Πείραμα Για Το Σπίτι

Μπορείτε να παρατηρήσετε χωρίς να κάνετε το παιδί να αισθανθεί ότι εξετάζεται.

Μία ημέρα δοκιμάστε να του μιλήσετε από μακριά, ενώ είναι απορροφημένο σε ένα παιχνίδι.

Την άλλη ημέρα πλησιάστε, πείτε το όνομά του και περιμένετε να σας προσέξει πριν δώσετε την ίδια οδηγία.

Παρατηρήστε τη διαφορά.

Αν η ανταπόκριση βελτιωθεί σημαντικά όταν πρώτα κερδίσετε την προσοχή του, αυτό μας δείχνει κάτι χρήσιμο:

η δυσκολία μπορεί να βρίσκεται περισσότερο στη μεταφορά της προσοχής παρά στην πρόθεση να σας αγνοήσει.

Δεν αποτελεί διάγνωση.

Είναι απλώς ένας πρακτικός τρόπος να καταλάβουμε καλύτερα τι συμβαίνει.

📌 Ηλικιακή Προσαρμογή Των Συμβουλών

Προσχολική ηλικία

Πλησιάζουμε το παιδί, χρησιμοποιούμε το όνομά του και δίνουμε μία μικρή οδηγία κάθε φορά.

Οι μεγάλες προφορικές εξηγήσεις συνήθως δεν βοηθούν.

Α΄–Β΄ Δημοτικού

Χρησιμοποιούμε σύντομες οδηγίες και μπορούμε να ζητήσουμε από το παιδί να επαναλάβει τι πρέπει να κάνει.

Έτσι ελέγχουμε αν άκουσε και κατάλαβε.

Γ΄–Δ΄ Δημοτικού

Μπορούμε να αρχίσουμε να του μαθαίνουμε να αναγνωρίζει πότε η προσοχή του έχει μεταφερθεί αλλού.

Μπορεί να χρησιμοποιεί μικρές στρατηγικές, όπως να σταματά αυτό που κάνει, να κοιτάζει τον ενήλικα και να ακούει την οδηγία.

Ε΄–ΣΤ΄ Δημοτικού

Το παιδί μπορεί να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για την οργάνωση της προσοχής του.

Μπορούμε να συζητήσουμε μαζί του ποιοι περισπασμοί το δυσκολεύουν και ποιες συνθήκες το βοηθούν να συγκεντρώνεται.

Γυμνάσιο

Οι έφηβοι μπορούν να μάθουν να αναγνωρίζουν πότε είναι πραγματικά συγκεντρωμένοι και πότε χρειάζονται μια μικρή παύση για να μεταφέρουν την προσοχή τους.

Η αυτοπαρατήρηση και η οργάνωση μπορούν να γίνουν σημαντικά εργαλεία.

💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Την Καθημερινότητα

✓ Πλησιάστε το παιδί πριν δώσετε σημαντική οδηγία.

✓ Πείτε το όνομά του και περιμένετε λίγο να σας προσέξει.

✓ Δώστε μία οδηγία κάθε φορά, ιδιαίτερα όταν η εργασία είναι σύνθετη.

✓ Χρησιμοποιήστε απλές και συγκεκριμένες φράσεις.

✓ Δώστε χρόνο για να αντιδράσει πριν επαναλάβετε την οδηγία.

✓ Προειδοποιήστε πριν από μια αλλαγή δραστηριότητας, ιδιαίτερα όταν το παιδί είναι απορροφημένο στο παιχνίδι.

✓ Μειώστε τους περιττούς περισπασμούς όταν χρειάζεται συγκέντρωση.

✓ Ρωτήστε «Τι κατάλαβες ότι πρέπει να κάνεις;» αντί να υποθέσετε ότι δεν άκουσε.

✓ Παρατηρήστε πότε συμβαίνει η δυσκολία, ώστε να εντοπίσετε πιθανούς παράγοντες που την ενισχύουν.

✓ Μην χαρακτηρίζετε αμέσως το παιδί ως αδιάφορο ή ανυπάκουο.

🔦 Ήξερες Ότι…

🔦 Η απροσεξιακή τύφλωση δεν σημαίνει ότι το παιδί δεν βλέπει. Σημαίνει ότι μπορεί να μην αντιληφθεί ένα ερέθισμα επειδή η προσοχή του είναι στραμμένη αλλού.

🔦 Η επιλεκτική προσοχή είναι απαραίτητη, επειδή ο εγκέφαλος δεν μπορεί να επεξεργάζεται όλα τα ερεθίσματα με την ίδια ένταση ταυτόχρονα.

🔦 Ένα παιδί που φαίνεται να μην ακούει μπορεί να χρειάζεται πρώτα να μεταφέρει την προσοχή του πριν μπορέσει να επεξεργαστεί μια οδηγία.

🔦 Η επίμονη απροσεξία μπορεί να έχει πολλές πιθανές αιτίες και δεν σημαίνει αυτόματα ΔΕΠ-Υ ή άλλη διαταραχή.

🔦 Η ίδια συμπεριφορά μπορεί να έχει διαφορετική αιτία ανάλογα με την ηλικία, το περιβάλλον, τη δραστηριότητα και τις απαιτήσεις της στιγμής.

⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες

❌ Μύθος: «Αν δεν μου απαντά, με αγνοεί επίτηδες.»

✔ Αλήθεια: Μπορεί να είναι έντονα συγκεντρωμένο αλλού και να μην έχει μεταφέρει ακόμη την προσοχή του στην οδηγία.

❌ Μύθος: «Αν το παιδί δεν ακούει όταν του μιλάω, έχει πρόβλημα ακοής.»

✔ Αλήθεια: Η μη ανταπόκριση μπορεί να οφείλεται σε προσοχή, κόπωση, περισπασμούς ή άλλους παράγοντες. Αν όμως είναι συστηματική, χρειάζεται αξιολόγηση.

❌ Μύθος: «Η απροσεξιακή τύφλωση είναι ασθένεια.»

✔ Αλήθεια: Είναι ένα φαινόμενο της ανθρώπινης προσοχής και αντίληψης, όχι διάγνωση.

❌ Μύθος: «Αν το παιδί συγκεντρώνεται πολύ στο παιχνίδι, σημαίνει ότι δεν μπορεί να συγκεντρωθεί γενικά.»

✔ Αλήθεια: Η ικανότητα συγκέντρωσης επηρεάζεται από το ενδιαφέρον, το περιβάλλον και τις απαιτήσεις της δραστηριότητας.

❌ Μύθος: «Αν φωνάζω πιο δυνατά, θα με προσέξει.»

✔ Αλήθεια: Η ένταση της φωνής δεν είναι πάντα η λύση. Συχνά βοηθά περισσότερο να πλησιάσουμε, να κερδίσουμε την προσοχή του και να δώσουμε μία σύντομη οδηγία.

❌ Μύθος: «Όταν ένα παιδί φαίνεται απρόσεκτο, πρέπει να σκεφτούμε αμέσως ΔΕΠ-Υ.»

✔ Αλήθεια: Η απροσεξία μπορεί να έχει πολλές αιτίες και η ΔΕΠ-Υ δεν διαγιγνώσκεται από μία μόνο συμπεριφορά.

👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)

❓ Είναι φυσιολογικό το παιδί να μην αντιδρά όταν του μιλάω;

Μπορεί να συμβεί όταν είναι πολύ απορροφημένο σε μια δραστηριότητα. Αν όμως η μη ανταπόκριση είναι συχνή και εμφανίζεται σε διαφορετικές καταστάσεις, αξίζει να διερευνηθεί περισσότερο.

❓ Πώς μπορώ να καταλάβω αν με αγνοεί επίτηδες;

Παρατηρήστε αν πρώτα έχει δείξει ότι σας άκουσε και κατάλαβε την οδηγία. Αν η συμπεριφορά εμφανίζεται κυρίως όταν πρέπει να σταματήσει κάτι που του αρέσει, μπορεί να υπάρχει και θέμα ορίων ή συνεργασίας. Αν όμως δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται την οδηγία, η προσοχή μπορεί να παίζει μεγαλύτερο ρόλο.

❓ Η απροσεξιακή τύφλωση σημαίνει ότι το παιδί έχει ΔΕΠ-Υ;

Όχι. Είναι φαινόμενο της προσοχής και μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε. Η ΔΕΠ-Υ απαιτεί ευρύτερη αξιολόγηση συμπτωμάτων και λειτουργικότητας σε διαφορετικά περιβάλλοντα.

❓ Πότε χρειάζεται να ζητήσω βοήθεια από ειδικό;

Όταν το παιδί συστηματικά δεν ανταποκρίνεται, χάνει συχνά οδηγίες, δυσκολεύεται σημαντικά στο σχολείο ή η συμπεριφορά επηρεάζει την καθημερινότητά του, είναι χρήσιμη η συζήτηση με τον παιδίατρο, τον εκπαιδευτικό ή τον κατάλληλο ειδικό.

❓ Τι μπορώ να κάνω όταν το παιδί είναι απορροφημένο στο παιχνίδι;

Πλησιάστε, πείτε το όνομά του, περιμένετε να σας προσέξει και δώστε μια σύντομη οδηγία. Όταν χρειάζεται να σταματήσει μια δραστηριότητα, μια μικρή προειδοποίηση πριν από τη μετάβαση μπορεί να βοηθήσει.

🌱 Δεν Είναι Πάντα «Με Αγνοεί» — Μερικές Φορές Η Προσοχή Του Είναι Αλλού

Όταν ένα παιδί δεν απαντά αμέσως, είναι εύκολο να το πάρουμε προσωπικά.

Μπορεί να σκεφτούμε ότι δεν μας σέβεται, ότι δεν ενδιαφέρεται ή ότι θέλει να μας κάνει να θυμώσουμε.

Μερικές φορές όμως η πραγματικότητα είναι πολύ πιο απλή.

Το παιδί μπορεί να είναι βαθιά απορροφημένο σε αυτό που κάνει και να χρειάζεται λίγο χρόνο για να μεταφέρει την προσοχή του.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταργήσουμε τα όρια.

Σημαίνει ότι μπορούμε να συνδυάσουμε τα όρια με καλύτερη επικοινωνία.

Πλησιάζουμε.

Κερδίζουμε την προσοχή.

Μιλάμε καθαρά.

Δίνουμε χρόνο.

Και όταν η μη ανταπόκριση είναι επίμονη και εμφανίζεται σε πολλές διαφορετικές καταστάσεις,

δεν μένουμε μόνο στην υπόθεση ότι το παιδί «μας αγνοεί».

Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι πραγματικά δυσκολεύει την προσοχή και την επικοινωνία του.

Αυτός ο τρόπος σκέψης μπορεί να αλλάξει μια καθημερινή σύγκρουση σε μια ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα το παιδί μας.

✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!

Σας έχει τύχει να μιλάτε στο παιδί σας και να αισθάνεστε ότι «δεν σας ακούει»;

Τι φαίνεται να βοηθά περισσότερο: να το πλησιάσετε, να πείτε το όνομά του ή να του δώσετε χρόνο να ολοκληρώσει αυτό που κάνει;

Οι μικρές εμπειρίες της καθημερινότητας μπορούν να δώσουν χρήσιμες ιδέες και σε άλλους γονείς

που προσπαθούν να κατανοήσουν καλύτερα τη συμπεριφορά του παιδιού τους.

🩺 Ιατρική Ειδοποίηση

Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί διαγνωστική αξιολόγηση.

Η απροσεξιακή τύφλωση είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο της προσοχής και δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη ΔΕΠ-Υ ή άλλης διαταραχής.

Αν ένα παιδί παρουσιάζει επίμονη δυσκολία να ανταποκριθεί σε οδηγίες, να διατηρήσει την προσοχή του,

να ολοκληρώσει δραστηριότητες ή να παρακολουθήσει το σχολικό μάθημα,

είναι σημαντικό να συζητηθεί η εικόνα με τον εκπαιδευτικό και, όταν χρειάζεται, με τον παιδίατρο ή τον κατάλληλο ειδικό.