Όλα όσα πρέπει να ξέρουμε για την πλατυποδία στα παιδιά

Γενικά η πλατυποδία συνοδεύεται με βλαισοποδία, δηλαδή με κλίση της μύτης του ποδιού προς τα έξω.

Υπάρχουν 2 τύποι πλατυποδίας:

Η εύκαμπτη πλατυποδία , η οποία είναι και η πιο συνηθισμένη και κατά την οποία το παιδάκι δεν νιώθει πόνο και δεν δυσκολεύεται στο περπάτημα και η οποία θα περάσει μόλις διαμορφωθεί το ποδαράκι του, ή αν δεν περάσει δεν θα του έχει δημιουργήσει κανένα πρόβλημα.

Η δύσκαμπτη πλατυποδία η οποία είναι και η πιο σπάνια. Η δύσκαμπτη είναι και επώδυνη και σχεδόν πάντα οφείλεται και σε κάποιο άλλο πρόβλημα το οποίο μπορεί να είναι ανατομικό, αλλά και νευρολογικό.

Η πλατυποδία στα παιδιά προκαλείται από χαλαρούς συνδέσμους μεταξύ των αρθρώσεων και λόγω του ότι στην παιδική ηλικία υπάρχει λίπος μεταξύ των οστών του ποδιού. Το πρώτο σημάδι αυτής της ανωμαλίας που μπορεί να παρατηρηθεί είναι η μεγαλύτερη φθορά του εσωτερικού μέρους της σόλας του παπουτσιού σε σχέση με το εξωτερικό μέρος.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι στην αρχή η εξαφάνιση της ποδικής καμάρας εκδηλώνεται μόνο εάν το παιδί στέκεται στα πόδια, κάνοντας έτσι να πέφτει όλο το βάρος του σώματός του στο πόδι. Αν το παιδί τεντώνει ή σηκώνει το πόδι από τη γη, η ανωμαλία εξαφανίζεται. Και μόνο σε μια δεύτερη φάση, όταν η κατάσταση είναι προχωρημένη, η ποδική καμάρα δεν εμφανίζεται ούτε σε αυτές τις θέσεις.

Αν η ανωμαλία ανακαλυφθεί γρήγορα, η διόρθωση και η αντιμετώπιση θα είναι πολύ εύκολη. Σε κάθε περίπτωση η εξέταση και η διάγνωση από τον παιδίατρο είναι αναγκαία. Ο παιδίατρος είναι εκείνος που εξετάζοντας το παιδάκι θα μας πει αν έχει ή όχι πλατυποδία.

Τα ειδικά ανατομικά παπούτσια δεν βοηθούν ιδιαίτερα την κατάσταση και δεν είναι αναγκαία, εκτός από σπάνιες και σοβαρές περιπτώσεις. Τα παπούτσια αυτά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ποτέ πριν το παιδί συμπληρώσει τα τέσσερα χρόνια, γιατί είναι καλύτερο να γυμνάσει πρώτα τους μυς του ποδιού για να πάρουν τη φυσική θέση χωρίς τεχνητούς περιορισμούς.

Ακόμα πρέπει να ξέρουμε ότι η διάφορες δραστηριότητες δεν μπορούν να επιβαρύνουν και να χειροτερέψουν την κατάσταση. Δεν υπάρχει κάποιος λόγος για να το περιορίσετε ή να του στερήσετε κάτι, εκτός αν εκείνο παραπονεθεί για πόνο σε κάποια έντονη δραστηριότητα.

Σε περίπτωση που τα παπουτσάκια δεν είναι απαραίτητα, η πλατυποδία στο παιδί μπορεί να περιοριστεί και να αντιμετωπισθεί με άλλους απλούς και χρήσιμους τρόπους. Μερικοί από αυτούς είναι:

Στηρίγματα από σιλικόνη. Πρόκειται για ένα ένθετο που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε στο εσωτερικό του παπουτσιού του για να σηκώνεται ελάχιστα η καμάρα.

Πελματογράφημα. Ένα πελματογράφημα μπορεί να βοηθήσει ιδιαίτερα για τη δημιουργία ειδικών ανατομικών πάτων που θα τοποθετήσουμε στα παπουτσάκια του παιδιού.

Βάδισμα σε ανώμαλες και σκληρές επιφάνειες. Με τον τρόπο αυτό σκληραίνουν οι μύες του πέλματος και το παιδάκι μπορεί να αποκτήσει καλύτερη αίσθηση ισορροπίας.

Προσοχή στην ποιότητα των παπουτσιών. Πρέπει να φροντίζουμε να φοράμε στο παιδάκι μας άνετα παπούτσια για το ποδαράκι του και πάντα να προσέχουμε να είναι καλής ποιότητας.