Ψυχολογία

Για πολλά παιδιά στα πρώτα χρόνια ο φόβος είναι μια φυσιολογική συμπεριφορά που γεννιέται από τη συνειδητοποίηση της κατωτερότητας τους και της απειρίας τους. Η προοδευτική κυριαρχία στο περιβάλλον τους τα κάνει να αποκτούν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους και να αντιμετωπίζουν ήρεμα καινούργιες καταστάσεις. Υπάρχουν ωστόσο παιδιά που διατηρούν ακόμα και στη σχολική ηλικία αυτή την αγχώδη συμπεριφορά που εκδηλώνεται με φόβο για τα καθήκοντα που έχουν να κάνουν. Η αγωνία, όπως και το άγχος, μπορ

Στο παιχνίδι με τους φίλους του το παιδί μαθαίνει να συνεργάζεται και να συναγωνίζεται, να συμμορφώνεται με τους κανόνες της ομάδας, να προσδιορίζει το ρόλο του στην κοινωνία, να δίνει την ακριβή αξία στην ιδιοκτησία, μαθαίνει να μοιράζεται. Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν είναι καλό να διευκολύνουμε το παιδί από τα πρώτα ακόμα χρόνια στις ευκαιρίες που έχει και στην επιθυμία που δείχνει για κοινωνική ζωή. Αν ένα παιδάκι 3-4 χρονών παίζει χαρούμενα στο σπίτι του οι γονείς μπορεί να βρίσκου

Όταν το παιδάκι αρχίζει να ψάχνει για την επικύρωση της προσωπικότητάς του, όταν θέλει να κατακτήσει τα πράγματα που του αρέσουν, όταν θέλει να ξεφύγει από την προστασία του γονιού και και να αντιμετωπίσει από μόνο του τον κόσμο, τότε αρχίζει να συναντά τα πρώτα εμπόδια. Νιώθει συνήθως ότι οι δυνάμεις και οι ικανότητες του είναι περιορισμένες γιατί οι γονείς του βάζουν όρια. Μόλις το παιδάκι συναντήσει αυτά τα εμπόδια αντιδρά με 2 τρόπους: Ή υπακούοντας γιατί περιμένει να το ανταμείψετε ή εξο

Μέχρι πρότινος οι επιστήμονες θεωρούσαν πως τα παιδιά μέχρι την ηλικία των 3 ή 4 ετών δεν έχουν αναπτύξει γλωσσικές αλλά και γνωστικές δεξιότητες που θα τους επέτρεπαν να έχουν αναμνήσεις από την περίοδο αυτή της ζωής τους. Ωστόσο, πρόσφατη έρευνα που διεξήχθη υπό τον Δρ Κάρολ Πίτερσον καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μεμόριαλ του Καναδά απέδειξε ότι τα παιδιά αυτής της ηλικίας όχι μόνο έχουν αναμνήσεις αλλά και μπορούν να τις διηγηθούν λεπτομερώς. Για να αντιληφθεί τη διαδικασία και τον τρόπο με

- Να πειράζουν, καταστρέφουν τα πράγματα του πχ.τετράδια, βιβλία, μολύβια κτλ. - Να ανοίγουν την τσάντα και να του αφαιρούν πράγματα. - Να στέλνουν κοροϊδευτικά σημειώματα την ώρα της παράδοσης στην τάξη ή κατά την μετακίνηση τους στο σχολικό λεωφορείο. - Να διοργανώνουν φάρσες εναντίον του με διάφορους τρόπους. - Να γράφουν υποτιμητικά σχόλια, σχέδια στο θρανίο του, στην καρέκλα του, στον πίνακα της τάξης μέχρι την άφιξη του εκπαιδευτικού. - Να γράφουν περιφρονητικά σχόλια στους τοίχους το

Οι γονείς στο διάστημα της εγκυμοσύνης σχεδιάζουν τη ζωή τους μαζί του και προσπαθούν να ετοιμαστούν για την νέα αλλαγή. Ετοιμάζονται για μια πλούσια οικογενειακή και κοινωνική ζωή. Η ανατροπή όμως είναι πάντα απρόβλεπτη και ζητά από τους γονείς να διαχειριστούν μια εικόνα για τη ζωή τους που ποτέ δεν περίμεναν. Σε ένα μετεκπαιδευτικό σεμινάριο που συμμετείχαμε ειδικοί και θεραπευτές από όλη την Ελλάδα πήραμε μέρος σε μια πολύ ενδιαφέρουσα βιωματική άσκηση. Ζήτησαν από τους παρευρισκόμενους ν

Πολλές μελέτες έχουν δείξει πως η παρουσία ενός κατοικίδιου μειώνει το άγχος, ελαττώνοντας ακόμα και την πίεση στο αίμα μας. Για όσους ταλαιπωρούνται από άγχος ή κατάθλιψη, τα κατοικίδια μπορούν να συνεισφέρουν τα μέγιστα στην αντιμετώπισή τους αλλά και των προβλημάτων που προκαλούν. Το γεγονός αυτό ισχύει τόσο για τα παιδιά όσο και για τους ενήλικες. Κάποιοι εξ ημών αγνοούν πως ακόμα και ένα παιδί μπορεί να υποφέρει από άγχος ή κατάθλιψη. Ο Harold S. Koplewicz, υπεύθυνος του τμήματος παιδικ

http://i.imgur.com/vjRNxBR.jpg "Το σπίτι της μαμάς. Το σπίτι του μπαμπά" http://i.imgur.com/n2s0E0N.jpg "Βρίσκομαι στη μέση. Αφιερώνω αυτή τη ζωγραφιά στην μαμά και στον μπαμπά" http://i.imgur.com/bJCFgNg.jpg "Δείχνω ευτυχισμένος εξωτερικά σε όποιον ξέρω" http://i.imgur.com/1ruzfbd.jpg "Νιώθω θυμωμένος γιατί οι γονείς μου είναι χωρισμένοι" http://i.imgur.com/I0wmnvU.jpg "Κάποιοι γονείς έχουν βίαιες, θορυβώδεις μάχες. Όπως η μαμά και ο μπαμπάς μου." Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγ

Πολλές φορές, στην καθημερινότητά μας, για να εξηγήσουμε και να περιγράψουμε τις επιδράσεις των ψυχολογικών καταστάσεων (π.χ. των συναισθημάτων) πάνω στις βιοσωματικές λειτουργίες χρησιμοποιούμε μεταφορικές εκφράσεις, όπως «η καρδιά μου πάει να σπάσει» στις περιπτώσεις φοβίας, «κόπηκε ή πιάστηκε η αναπνοή μου» στις περιπτώσεις μεγάλης στενοχώριας και φόβου, «έχασα τη μιλιά μου» ή «το στομάχι μου δέθηκε κόμπος» σε περιπτώσεις εξαιρετικά υψηλού άγχους ή ενθουσιασμού. Έρευνες στο χώρο των νευροεπι

Τη σωματική τιμωρία την καταδικάζουμε και την αντιλαμβανόμαστε εύκολα ως έναν κακοποιητικό τρόπο συμμόρφωσης και διαπαιδαγώγησης των παιδιών. Τι γίνεται όμως με τη λεκτική βία; Η λεκτική βία ασκεί ψυχολογική πίεση και παρεμβαίνει στη συναισθηματική ισορροπία του παιδιού. O συναισθηματικός εκβιασμός που εμπεριέχεται σε κάθε προσβλητική κουβέντα δημιουργεί τύψεις και ενοχές στο παιδί. Η προσδοκία ότι με την αρνητική κριτική θα καταφέρουμε “ένα καλύτερο παιδί” αποτελεί άλλοθι περισσότερο, παρά

Αργότερα βάζει χρώμα και έπειτα αναπαριστά όλο και πιο ρεαλιστικά μια εικόνα. Ποια ανάγκη σπρώχνει τα παιδιά παγκοσμίως ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, κουλτούρας και πολιτισμού να ζωγραφίζουν; Υπάρχουν κάποια “κρυφά” μηνύματα που θέλουν να μας δώσουν; Μια απλή μουτζούρα ή ένα ακατανόητο σχήμα λειτουργεί σαν μια γλώσσα για τα παιδιά. Ε ίναι μια γλώσσα που επικοινωνεί σε εμάς την οργή, το θυμό, τη ζήλια, την αδιαφορία, την ανάγκη για προσοχή αλλά και τις γνωστικές εμπειρίες που έχουν όσο γνωρίζουν το

Για το παιδί με Δυσλεξία/μαθησιακές δυσκολίες σημαίνει ότι αντιλαμβάνεται τη διαφορετικότητα του. Έτσι θα μπορεί αργότερα να βρίσκει τους τρόπους και τους μηχανισμούς μάθησης που τον βοηθούν καλύτερα να μάθει, να απομνημονεύει, να εκφράζεται. Για παράδειγμα: "Σκέφτομαι με εικόνες άρα με βοηθάει πολύ περισσότερο να διαβάζω με χάρτη το μάθημα της Ιστορίας γιατί αναπαριστώ τη μάχη". Ένα απο τα πολύ σημαντικά κομμάτια ενός προγράμματος αντιμετώπισης των δυσκολιών μάθησης είναι να οδηγήσεις το παιδ