🛡️ Πόσα Πρόσωπα Έχει Η Παιδική Κακοποίηση;

Η παιδική κακοποίηση δεν έχει πάντα εμφανή σημάδια και δεν περιορίζεται στα χτυπήματα.
Μπορεί να κρύβεται πίσω από τον φόβο, τη σιωπή, την παραμέληση ή συμπεριφορές που πληγώνουν ένα παιδί

χωρίς να αφήνουν σημάδια στο σώμα του.

Η αναγνώριση των διαφορετικών μορφών της είναι ένα σημαντικό βήμα για την προστασία κάθε παιδιού.

🧒 Τι Είναι Η Παιδική Κακοποίηση;

Η παιδική κακοποίηση περιλαμβάνει πράξεις ή παραλείψεις που προκαλούν ή ενδέχεται να προκαλέσουν βλάβη στη σωματική και ψυχική υγεία, στην ασφάλεια ή στην ανάπτυξη ενός παιδιού.

Μπορεί να συμβεί στο οικογενειακό περιβάλλον, στο σχολείο, σε χώρους δραστηριοτήτων ή σε οποιοδήποτε άλλο περιβάλλον όπου το παιδί ζει, μαθαίνει και αναπτύσσεται.

Δεν εκδηλώνεται πάντοτε με τον ίδιο τρόπο.
Μερικές φορές είναι εμφανής, ενώ άλλες φορές τα σημάδια της είναι δυσδιάκριτα και χρειάζονται προσεκτική παρατήρηση.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι την ευθύνη για την κακοποίηση την έχει εκείνος που την ασκεί και όχι το παιδί που την υφίσταται.

🩹 1. Σωματική Κακοποίηση

Η σωματική κακοποίηση περιλαμβάνει πράξεις που προκαλούν ή ενδέχεται να προκαλέσουν σωματική βλάβη στο παιδί.

Μπορεί να περιλαμβάνει χτυπήματα, χαστούκια, κλωτσιές, κάψιμο, βίαιο ταρακούνημα ή άλλες μορφές σωματικής βίας.

Δεν είναι απαραίτητο να υπάρχουν εμφανείς μελανιές ή τραύματα για να υπάρχει λόγος ανησυχίας.

Ένα παιδί μπορεί να φοβάται έντονα έναν ενήλικα, να προσπαθεί να κρύψει τραυματισμούς ή να δίνει αντιφατικές εξηγήσεις για το πώς χτύπησε.

Ποια σημάδια χρειάζονται προσοχή;

• Ανεξήγητοι τραυματισμοί ή τραυματισμοί που επαναλαμβάνονται.

• Έντονος φόβος απέναντι σε συγκεκριμένο ενήλικα.

• Απότομη αποφυγή της σωματικής επαφής.

• Υπερβολική ανησυχία για το ενδεχόμενο να κάνει κάποιο λάθος.

• Εξηγήσεις που δεν φαίνεται να συμφωνούν με τους τραυματισμούς.

Κανένα από αυτά τα σημάδια δεν αποδεικνύει από μόνο του κακοποίηση.
Χρειάζεται να εξετάζονται προσεκτικά, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και τις συνθήκες.

Η σωματική τιμωρία δεν είναι ασφαλής τρόπος διαπαιδαγώγησης.
Τα παιδιά χρειάζονται όρια, καθοδήγηση και συνέπεια, χωρίς βία.

💔 2. Συναισθηματική Και Ψυχολογική Κακοποίηση

Οι λέξεις και οι συμπεριφορές των ενηλίκων μπορούν να επηρεάσουν βαθιά τον τρόπο με τον οποίο ένα παιδί αντιλαμβάνεται τον εαυτό του.

Η συναισθηματική ή ψυχολογική κακοποίηση περιλαμβάνει συμπεριφορές όπως η συστηματική ταπείνωση, οι απειλές, ο εξευτελισμός, η απόρριψη, ο εκφοβισμός και η υποτίμηση.

Φράσεις όπως «Δεν αξίζεις τίποτα», «Είσαι άχρηστος» ή «Δεν σε θέλει κανείς» μπορεί να πληγώσουν βαθιά ένα παιδί, ιδιαίτερα όταν επαναλαμβάνονται και προέρχονται από ανθρώπους από τους οποίους εξαρτάται.

Δεν πρόκειται απλώς για μια αυστηρή παρατήρηση ή μια διαφωνία.
Το ζήτημα είναι η επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά που υπονομεύει την ασφάλεια, την αξιοπρέπεια και την αυτοεκτίμηση του παιδιού.

Πώς μπορεί να επηρεαστεί ένα παιδί;

• Να πιστεύει ότι δεν αξίζει την αγάπη ή τον σεβασμό.

• Να φοβάται υπερβολικά τα λάθη.

• Να αποσύρεται από φίλους και δραστηριότητες.

• Να εμφανίζει έντονη ανασφάλεια ή δυσκολία να εμπιστευτεί άλλους.

• Να εκφράζει θυμό, θλίψη ή άγχος με τρόπο που δεν συνήθιζε.

Η ψυχολογική κακοποίηση μπορεί να είναι δύσκολο να αναγνωριστεί, επειδή συχνά δεν αφήνει σωματικά σημάδια.

Γι' αυτό έχει σημασία να ακούμε τα παιδιά, να παρατηρούμε τις αλλαγές στη συμπεριφορά τους και να μην υποτιμούμε όσα περιγράφουν.

🚨 3. Σεξουαλική Κακοποίηση

Η σεξουαλική κακοποίηση περιλαμβάνει τη συμμετοχή ή την εμπλοκή ενός παιδιού σε σεξουαλικές πράξεις ή συμπεριφορές που δεν μπορεί

να κατανοήσει πλήρως ή για τις οποίες δεν μπορεί να δώσει έγκυρη συναίνεση.

Μπορεί να περιλαμβάνει ανεπιθύμητο άγγιγμα, εξαναγκασμό σε σεξουαλικές πράξεις, έκθεση σε σεξουαλικό υλικό,

σεξουαλική εκμετάλλευση ή διαδικτυακή προσέγγιση με σεξουαλικό σκοπό.

Ο δράστης μπορεί να είναι άγνωστος, αλλά μπορεί επίσης να είναι πρόσωπο που το παιδί γνωρίζει και εμπιστεύεται.

Δεν υπάρχει πάντα σωματική βία.
Ο δράστης μπορεί να χρησιμοποιεί απειλές, εκβιασμό, μυστικά, δώρα ή συναισθηματική πίεση για να χειραγωγήσει το παιδί.

Τι χρειάζεται να γνωρίζουν τα παιδιά;

• Το σώμα τους αξίζει σεβασμό.

• Έχουν δικαίωμα να αρνηθούν ένα άγγιγμα που τα κάνει να αισθάνονται άβολα.

• Δεν είναι υποχρεωμένα να κρατούν μυστικά που τα φοβίζουν ή τα κάνουν να αισθάνονται άσχημα.

• Μπορούν να ζητήσουν βοήθεια από έναν έμπιστο ενήλικα.

• Δεν φταίνε ποτέ για τη σεξουαλική κακοποίηση που υφίστανται.

Είναι σημαντικό να αποφεύγουμε να διδάσκουμε στα παιδιά ότι πρέπει να υπακούν σε κάθε ενήλικα χωρίς αντίρρηση.
Χρειάζεται να μαθαίνουν ότι μπορούν να εκφράζουν δυσφορία και να αναζητούν προστασία, ακόμη κι όταν το πρόσωπο που τα ανησυχεί είναι γνωστό τους.

Αν ένα παιδί αποκαλύψει περιστατικό σεξουαλικής κακοποίησης, το ακούμε ήρεμα, το διαβεβαιώνουμε ότι δεν φταίει

και αναζητούμε άμεσα κατάλληλη επαγγελματική και προστατευτική βοήθεια.

Δεν το πιέζουμε με επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις και δεν του υποσχόμαστε ότι θα κρατήσουμε το περιστατικό μυστικό.

🥀 4. Παραμέληση

Η παραμέληση είναι μια μορφή κακομεταχείρισης που συχνά περνά απαρατήρητη.

Συμβαίνει όταν οι βασικές ανάγκες του παιδιού δεν καλύπτονται επαρκώς, με αποτέλεσμα να απειλείται η υγεία, η ασφάλεια ή η ανάπτυξή του.

Μπορεί να αφορά τη διατροφή, την ένδυση, τη στέγαση, την ιατρική φροντίδα, την επίβλεψη, την εκπαίδευση ή τη συναισθηματική υποστήριξη.

Πώς μπορεί να εκδηλωθεί;

• Το παιδί δεν έχει συστηματικά επαρκή τροφή ή κατάλληλα ρούχα.

• Δεν λαμβάνει αναγκαία ιατρική φροντίδα.

• Μένει χωρίς κατάλληλη επίβλεψη για την ηλικία του.

• Απουσιάζει συχνά από το σχολείο χωρίς επαρκή εξήγηση.

• Δεν έχει την απαραίτητη φροντίδα και υποστήριξη στις καθημερινές του ανάγκες.

Χρειάζεται προσοχή, ώστε να μη συγχέουμε αυτομάτως την παραμέληση με την οικονομική δυσκολία μιας οικογένειας.

Μια οικογένεια μπορεί να αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα και να προσπαθεί ουσιαστικά να φροντίσει το παιδί της.
Σημασία έχουν οι πραγματικές ανάγκες του παιδιού, οι συνθήκες και η διαθέσιμη υποστήριξη.

Η έγκαιρη βοήθεια προς την οικογένεια μπορεί να συμβάλει στην προστασία του παιδιού και στην κάλυψη των αναγκών του.

⚠️ 5. Εκμετάλλευση Του Παιδιού

Η εκμετάλλευση συμβαίνει όταν ένα παιδί χρησιμοποιείται προς όφελος άλλων, με τρόπο που βλάπτει ή απειλεί την ασφάλεια, την υγεία,

την εκπαίδευση ή την ανάπτυξή του.

Μπορεί να περιλαμβάνει οικονομική ή εργασιακή εκμετάλλευση, εμπορία παιδιών, σεξουαλική εκμετάλλευση

ή εξαναγκασμό σε δραστηριότητες που θέτουν το παιδί σε κίνδυνο.

Στον ψηφιακό κόσμο, η εκμετάλλευση μπορεί να συνδέεται με την αποπλάνηση, τον εκβιασμό ή την πίεση προς ένα παιδί να δημιουργήσει

ή να στείλει σεξουαλικό υλικό.

Τι πρέπει να προσέχουμε;

• Ενήλικες που ζητούν από το παιδί να κρατήσει κρυφή μια επικοινωνία ή μια συνάντηση.

• Υποσχέσεις για χρήματα, δώρα ή ανταλλάγματα με αντάλλαγμα πράξεις που το θέτουν σε κίνδυνο.

• Απειλές ή εκβιασμούς μέσω διαδικτύου.

• Πίεση να συμμετέχει σε δραστηριότητες που δεν είναι κατάλληλες για την ηλικία του.

• Απόπειρες απομόνωσης του παιδιού από ανθρώπους που μπορούν να το προστατεύσουν.

Τα παιδιά χρειάζεται να γνωρίζουν ότι μπορούν να ζητήσουν βοήθεια χωρίς να φοβούνται ότι θα τιμωρηθούν επειδή μίλησαν ή επειδή έκαναν κάποιο λάθος.

Η ευθύνη για την εκμετάλλευση ανήκει σε εκείνον που την ασκεί.

🔎 Ποια Σημάδια Μπορεί Να Μας Ανησυχήσουν;

Δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη συμπεριφορά που να αποδεικνύει ότι ένα παιδί κακοποιείται.

Ωστόσο, ορισμένες αλλαγές μπορεί να αποτελούν λόγο για προσεκτική διερεύνηση, ιδιαίτερα όταν είναι έντονες,

επιμένουν ή εμφανίζονται ξαφνικά.

Ενδεικτικά, μπορεί να παρατηρήσουμε:

• Απόσυρση, έντονη θλίψη ή ασυνήθιστο φόβο.

• Αλλαγές στον ύπνο ή στη διατροφή.

• Απότομη πτώση στη σχολική επίδοση.

• Αποφυγή συγκεκριμένου προσώπου ή χώρου.

• Επαναλαμβανόμενους τραυματισμούς με ασαφείς εξηγήσεις.

• Συμπεριφορές που δεν ταιριάζουν με την ηλικία του παιδιού.

• Έντονο άγχος ή φόβο όταν πρόκειται να επιστρέψει στο σπίτι ή να συναντήσει κάποιον.

Τα σημάδια αυτά μπορεί να συνδέονται και με άλλες δυσκολίες ή αλλαγές στη ζωή του παιδιού.

Δεν πρέπει να οδηγούν σε βιαστικά συμπεράσματα, αλλά ούτε και να αγνοούνται όταν προκαλούν ανησυχία.

Το σημαντικό είναι να ακούμε το παιδί χωρίς να το πιέζουμε και να αναζητούμε βοήθεια όταν υπάρχουν ενδείξεις κινδύνου.

🗣️ Πώς Μπορούμε Να Βοηθήσουμε Ένα Παιδί Που Μιλά Για Κακοποίηση;

Όταν ένα παιδί αναφέρει κάτι που μας ανησυχεί, η αντίδρασή μας έχει μεγάλη σημασία.

Μπορεί να δυσκολεύεται να μιλήσει, να φοβάται ότι δεν θα το πιστέψουν ή να ανησυχεί για τις συνέπειες.

Χρειάζεται να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον στο οποίο θα αισθανθεί ότι μπορεί να μιλήσει με ασφάλεια.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

✔ Ακούμε με ηρεμία. Αφήνουμε το παιδί να μιλήσει με τον δικό του ρυθμό.

✔ Το παίρνουμε στα σοβαρά. Δεν το κοροϊδεύουμε, δεν το αμφισβητούμε απότομα και δεν υποβαθμίζουμε όσα περιγράφει.

✔ Το διαβεβαιώνουμε ότι δεν φταίει. Κανένα παιδί δεν ευθύνεται για την κακοποίηση που υφίσταται.

✔ Αποφεύγουμε τις πιεστικές ερωτήσεις. Δεν προσπαθούμε να κάνουμε ανάκριση ή να καθοδηγήσουμε τις απαντήσεις του.

✔ Δεν υποσχόμαστε απόλυτη μυστικότητα. Εξηγούμε ότι θα ζητήσουμε βοήθεια από ανθρώπους που μπορούν να το προστατεύσουν.

✔ Αναζητούμε κατάλληλη βοήθεια. Επικοινωνούμε με τις αρμόδιες υπηρεσίες ή τους επαγγελματίες που μπορούν να αξιολογήσουν την κατάσταση και να προστατεύσουν το παιδί.

Αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος, καλούμε τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

Στην Ελλάδα, για άμεση ανάγκη μπορεί κανείς να καλέσει το 112.

🏫 Ο Ρόλος Της Οικογένειας Και Του Σχολείου

Η προστασία των παιδιών δεν είναι ευθύνη μόνο των γονιών.

Το σχολείο, οι επαγγελματίες υγείας, οι κοινωνικές υπηρεσίες και οι φορείς παιδικής προστασίας έχουν επίσης σημαντικό ρόλο.

Οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται συχνά σε θέση να παρατηρούν αλλαγές στη συμπεριφορά, στη συμμετοχή ή στη σχολική επίδοση ενός παιδιού.

Οι γονείς, από την πλευρά τους, μπορούν να ενισχύσουν την ασφάλεια μέσα από την καθημερινή επικοινωνία.

Χρειάζεται να δίνουν στα παιδιά χρόνο να μιλούν, να σέβονται τα συναισθήματά τους και να τα βοηθούν να ξεχωρίζουν τις ασφαλείς από τις επικίνδυνες συμπεριφορές.

Η πρόληψη δεν βασίζεται στον φόβο.
Βασίζεται στη γνώση, στην εμπιστοσύνη και στη δυνατότητα του παιδιού να ζητήσει βοήθεια.

Είναι επίσης σημαντικό οι ενήλικες να γνωρίζουν πώς να αντιδρούν όταν υπάρχουν υποψίες κακοποίησης, ακολουθώντας τις κατάλληλες διαδικασίες προστασίας και αναφοράς.

🧩 Πώς Μαθαίνουμε Στα Παιδιά Να Προστατεύουν Τον Εαυτό Τους;

Η ενημέρωση χρειάζεται να γίνεται με τρόπο κατάλληλο για την ηλικία και την ωριμότητα του παιδιού.

Δεν χρειάζεται να το τρομάζουμε με λεπτομέρειες ή να του δημιουργούμε την εντύπωση ότι όλοι οι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι.

Μπορούμε να του διδάξουμε απλούς και ουσιαστικούς κανόνες:

✔ Το σώμα μου αξίζει σεβασμό.

✔ Μπορώ να πω «όχι» όταν κάτι με κάνει να αισθάνομαι άβολα ή ανασφαλής.

✔ Δεν χρειάζεται να κρατώ μυστικά που με φοβίζουν.

✔ Μπορώ να μιλήσω σε έναν ενήλικα που εμπιστεύομαι.

✔ Αν ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο μιλήσω δεν με βοηθήσει, μπορώ να απευθυνθώ σε κάποιον άλλον.

✔ Δεν φταίω όταν κάποιος με βλάπτει ή με εκμεταλλεύεται.

Είναι χρήσιμο να συμφωνήσουμε μαζί με το παιδί ποιοι είναι οι έμπιστοι ενήλικες στους οποίους μπορεί να απευθυνθεί.

Η συζήτηση αυτή χρειάζεται να επαναλαμβάνεται φυσικά στην καθημερινότητα, χωρίς απειλές ή υπερβολές.

⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες

❌ Μύθος: Η παιδική κακοποίηση είναι μόνο η σωματική βία.

✔ Αλήθεια: Μπορεί να περιλαμβάνει συναισθηματική κακοποίηση, σεξουαλική κακοποίηση, παραμέληση και εκμετάλλευση.

❌ Μύθος: Αν δεν υπάρχουν σημάδια στο σώμα, δεν υπάρχει κακοποίηση.

✔ Αλήθεια: Πολλές μορφές κακοποίησης δεν αφήνουν ορατά σωματικά σημάδια.

❌ Μύθος: Τα παιδιά θα μιλήσουν αμέσως αν κάτι τους συμβεί.

✔ Αλήθεια: Μπορεί να φοβούνται, να ντρέπονται ή να μην καταλαβαίνουν τι ακριβώς συμβαίνει. Χρειάζονται ασφάλεια και υποστήριξη.

❌ Μύθος: Το παιδί ευθύνεται αν δεν αντέδρασε ή δεν ζήτησε βοήθεια.

✔ Αλήθεια: Η ευθύνη ανήκει στον δράστη. Ο φόβος, η σύγχυση και η πίεση μπορεί να δυσκολεύουν το παιδί να αντιδράσει ή να μιλήσει.

❌ Μύθος: Η κακοποίηση συμβαίνει μόνο από αγνώστους.

✔ Αλήθεια: Μπορεί να ασκείται και από ανθρώπους που το παιδί γνωρίζει ή εμπιστεύεται.

❓ Συχνές Ερωτήσεις

❓ Ποιες είναι οι βασικές μορφές παιδικής κακοποίησης;

Οι βασικές κατηγορίες είναι η σωματική κακοποίηση, η συναισθηματική ή ψυχολογική κακοποίηση, η σεξουαλική κακοποίηση, η παραμέληση και η εκμετάλλευση.

❓ Μπορεί ένα παιδί να κακοποιείται χωρίς να υπάρχουν εμφανή σημάδια;

Ναι. Η συναισθηματική κακοποίηση, η παραμέληση και άλλες μορφές κακομεταχείρισης μπορεί να μην αφήνουν ορατά τραύματα. Γι' αυτό χρειάζεται προσοχή στις αλλαγές της συμπεριφοράς και σε όσα αναφέρει το παιδί.

❓ Τι κάνουμε αν ένα παιδί μάς αποκαλύψει κακοποίηση;

Το ακούμε ήρεμα, το διαβεβαιώνουμε ότι δεν φταίει και αναζητούμε κατάλληλη επαγγελματική και προστατευτική βοήθεια. Δεν το πιέζουμε με επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις.

❓ Πώς μπορούμε να προλάβουμε την παιδική κακοποίηση;

Με ενημέρωση κατάλληλη για την ηλικία, ανοιχτή επικοινωνία, σεβασμό στα όρια του παιδιού και γνώση των τρόπων αναζήτησης βοήθειας. Η πρόληψη απαιτεί επίσης συνεργασία οικογένειας, σχολείου και αρμόδιων φορέων.

❓ Πού μπορούμε να απευθυνθούμε αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος;

Στην Ελλάδα, για άμεσο κίνδυνο μπορεί κανείς να καλέσει το 112. Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό να αναζητηθεί η βοήθεια των αρμόδιων υπηρεσιών παιδικής προστασίας.

🔦 Ήξερες Ότι…

🔦 Η παιδική κακοποίηση δεν αφήνει πάντα ορατά σημάδια, καθώς μπορεί να περιλαμβάνει συναισθηματική κακοποίηση, παραμέληση, σωματική βία ή σεξουαλική κακοποίηση.

🔦 Η συναισθηματική κακοποίηση μπορεί να εκδηλωθεί μέσα από επαναλαμβανόμενη ταπείνωση, απειλές και υποτίμηση, επηρεάζοντας την αυτοεκτίμηση και το αίσθημα ασφάλειας του παιδιού.

🔦 Οι ξαφνικές αλλαγές στη συμπεριφορά μπορεί να αποτελούν προειδοποιητικές ενδείξεις, όπως έντονος φόβος, απόσυρση, ανεξήγητη επιθετικότητα ή δυσκολία στον ύπνο, χωρίς όμως να αποδεικνύουν από μόνες τους κακοποίηση.

🔦 Τα παιδιά μπορεί να δυσκολεύονται να μιλήσουν για όσα τους συμβαίνουν, επειδή φοβούνται, ντρέπονται ή ανησυχούν για τις συνέπειες, γι’ αυτό χρειάζονται ενήλικες που τα ακούν με ηρεμία και τα παίρνουν στα σοβαρά.

🔦 Η προστασία του παιδιού απαιτεί έγκαιρη και υπεύθυνη αντίδραση, καθώς η αναζήτηση βοήθειας από κατάλληλους επαγγελματίες και αρμόδιες υπηρεσίες μπορεί να συμβάλει στην ασφάλεια και την υποστήριξή του.

✔ Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε

✔ Η παιδική κακοποίηση έχει διαφορετικές μορφές και δεν είναι πάντα ορατή.

✔ Οι αλλαγές στη συμπεριφορά ενός παιδιού χρειάζονται προσεκτική διερεύνηση, χωρίς βιαστικά συμπεράσματα.

✔ Το παιδί δεν ευθύνεται ποτέ για την κακοποίηση που υφίσταται.

✔ Η ήρεμη ακρόαση και η σοβαρή αντιμετώπιση όσων λέει μπορούν να το βοηθήσουν να αισθανθεί ασφαλές.

✔ Η προστασία των παιδιών είναι κοινή ευθύνη οικογένειας, σχολείου και κοινωνίας.

✔ Όταν υπάρχει υποψία κακοποίησης, είναι σημαντικό να αναζητείται κατάλληλη βοήθεια και να μην αγνοούνται οι ενδείξεις κινδύνου.

✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!

Η ενημέρωση μπορεί να βοηθήσει περισσότερους ενήλικες να αναγνωρίζουν τα σημάδια της παιδικής κακοποίησης

και να αντιδρούν με υπευθυνότητα.

Οι εμπειρίες, οι σκέψεις και οι γνώσεις που μοιράζονται γονείς και εκπαιδευτικοί μπορούν να στηρίξουν άλλες οικογένειες

και να ενισχύσουν την κοινή προσπάθεια για ένα ασφαλέστερο περιβάλλον για όλα τα παιδιά.

🩺 Ιατρική Ειδοποίηση

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά την αξιολόγηση από εξειδικευμένους επαγγελματίες

ή τις αρμόδιες υπηρεσίες παιδικής προστασίας.

Αν υπάρχει υποψία κακοποίησης, είναι σημαντικό να ζητηθεί άμεσα κατάλληλη βοήθεια. Σε περίπτωση άμεσου κινδύνου, καλέστε το 112.