😔 Μαμά ...μπαμπά , Τα Άλλα Παιδιά Με Κοροϊδεύουν! Τι Μπορεί Να Κάνει Ο Γονιός

Όταν ένα παιδί λέει «Μαμά/ μπαμπά τα άλλα παιδιά με κοροϊδεύουν!», δεν χρειάζεται πρώτα απ’ όλα μια γρήγορη συμβουλή.
Χρειάζεται να νιώσει ότι το ακούμε, το πιστεύουμε και ότι δεν είναι μόνο του.

Στο Δημοτικό, τα παιδιά αρχίζουν να δίνουν όλο και μεγαλύτερη σημασία στην αποδοχή από την παρέα.
Ένα σχόλιο για την εμφάνιση, τα ρούχα, τις σχολικές επιδόσεις, την προφορά, τα ενδιαφέροντα

ή έναν διαφορετικό τρόπο συμπεριφοράς μπορεί να πληγώσει βαθιά ένα παιδί.

Για έναν γονιό, όμως, δεν είναι πάντα εύκολο να καταλάβει αν πρόκειται για ένα μεμονωμένο πείραγμα, για μια σύγκρουση μεταξύ παιδιών

ή για συστηματικό εκφοβισμό.

Το σημαντικό είναι να μη βιαστούμε ούτε να υποτιμήσουμε αυτό που νιώθει το παιδί ούτε να το τρομάξουμε περισσότερο.

Χρειάζεται να δημιουργήσουμε έναν ασφαλή χώρο όπου θα μπορεί να μιλήσει και, στη συνέχεια, να το βοηθήσουμε να βρει τρόπους

να προστατεύει τον εαυτό του και να ζητά βοήθεια όταν τη χρειάζεται.

💬 Όταν Το Παιδί Μας Λέει «Με Κοροϊδεύουν»

Η πρώτη αντίδραση του γονιού έχει μεγάλη σημασία.

Ακόμη κι αν μας φαίνεται ότι το περιστατικό είναι μικρό, για το παιδί μπορεί να είναι πολύ σημαντικό.

Αποφεύγουμε φράσεις όπως:

• «Μην τους δίνεις σημασία».

• «Έλα τώρα, παιδιά είναι».

• «Πλάκα κάνουν».

• «Κορόιδεψε τους κι εσύ».

• «Πρέπει να μάθεις να αντέχεις».

• «Γιατί δεν τους απάντησες;»

Τέτοιες απαντήσεις μπορεί να κάνουν το παιδί να πιστέψει ότι υπερβάλλει ή ότι πρέπει να αντιμετωπίσει μόνο του αυτό που συμβαίνει.

Πιο βοηθητικό είναι να πούμε:

«Χαίρομαι που μου το είπες».

«Καταλαβαίνω ότι σε στενοχώρησε».

«Θέλω να μου πεις τι ακριβώς έγινε».

«Δεν χρειάζεται να το αντιμετωπίσεις μόνος σου».

Έτσι το παιδί καταλαβαίνει ότι έχει έναν ενήλικα στον οποίο μπορεί να απευθυνθεί.

👂 Ακούμε Χωρίς Να Ανακρίνουμε

Όταν ένα παιδί μιλά για κοροϊδίες, ο γονιός μπορεί να έχει πολλές ερωτήσεις.

Ποιος το έκανε;

Πότε έγινε;

Πού έγινε;

Γιατί δεν μίλησες στον δάσκαλο;

Τι απάντησες;

Όλες αυτές οι πληροφορίες είναι χρήσιμες, όμως χρειάζεται να συγκεντρωθούν ήρεμα και σταδιακά.

Αν το παιδί αισθανθεί ότι το ανακρίνουμε, μπορεί να κλειστεί.

Αφήστε το να μιλήσει με τον δικό του ρυθμό.

Μπορούμε να ρωτήσουμε:

«Θέλεις να μου πεις τι έγινε από την αρχή;»

«Πώς ένιωσες εκείνη τη στιγμή;»

«Συμβαίνει συχνά ή έγινε μόνο σήμερα;»

«Υπάρχει κάποιος που βρίσκεται συνήθως μαζί σου όταν συμβαίνει;»

«Έχεις φοβηθεί ποτέ ότι μπορεί να σου κάνουν κάτι;»

Η τελευταία ερώτηση είναι ιδιαίτερα σημαντική, γιατί μας βοηθά να καταλάβουμε αν το παιδί αισθάνεται απλώς στενοχώρια

ή και φόβο για την ασφάλειά του.

⚖️ Πείραγμα Ή Εκφοβισμός;

Δεν είναι κάθε σύγκρουση μεταξύ παιδιών εκφοβισμός.

Τα παιδιά μπορεί να διαφωνήσουν, να θυμώσουν μεταξύ τους, να πουν κάτι άσχημο ή να αποκλείσουν προσωρινά κάποιο παιδί από ένα παιχνίδι.

Ο εκφοβισμός συνδέεται συνήθως με επαναλαμβανόμενη επιθετική συμπεριφορά και ανισορροπία δύναμης, πραγματική ή αντιλαμβανόμενη.

Μπορεί να είναι:

• Λεκτικός, όπως προσβολές, κοροϊδίες και απειλές.

• Σωματικός, όπως χτυπήματα, σπρωξίματα ή καταστροφή αντικειμένων.

• Κοινωνικός, όπως σκόπιμος αποκλεισμός και διάδοση φημών.

• Διαδικτυακός, μέσω μηνυμάτων, ομαδικών συνομιλιών, παιχνιδιών ή κοινωνικών δικτύων.

Ακόμη κι όταν δεν είμαστε βέβαιοι πώς πρέπει να χαρακτηρίσουμε μια συμπεριφορά,

η στενοχώρια του παιδιού αξίζει να αντιμετωπιστεί σοβαρά.

Δεν χρειάζεται ο γονιός να βάλει μόνος του μια ταμπέλα στο περιστατικό.

Χρειάζεται να καταλάβει τι συμβαίνει και, όταν χρειάζεται, να συνεργαστεί με το σχολείο.

🏫 Όταν Η Κοροϊδία Συμβαίνει Στο Σχολείο

Αν το παιδί αναφέρει ότι η συμπεριφορά επαναλαμβάνεται στο σχολείο, ο γονιός δεν χρειάζεται να περιμένει

μέχρι να γίνει το πρόβλημα μεγαλύτερο.

Η επικοινωνία με τον εκπαιδευτικό πρέπει να γίνει ήρεμα και συγκεκριμένα.

Είναι χρήσιμο να μεταφέρουμε:

• Τι ακριβώς είπε το παιδί.

• Πότε και πού συμβαίνουν τα περιστατικά.

• Ποιοι φαίνεται να εμπλέκονται.

• Αν το περιστατικό επαναλαμβάνεται.

• Αν υπάρχει φόβος, απομόνωση ή αποφυγή του σχολείου.

• Αν έχουν υπάρξει σωματικές επιθέσεις ή απειλές.

Αποφεύγουμε να ξεκινήσουμε με κατηγορίες προς άλλα παιδιά ή γονείς.

Στόχος είναι να βρεθεί μια λύση που θα προστατεύει το παιδί και θα βοηθήσει το σχολείο να παρακολουθήσει την κατάσταση.

🛡️ Τι Μπορεί Να Κάνει Το Παιδί Εκείνη Τη Στιγμή;

Το παιδί χρειάζεται πρακτικές και απλές οδηγίες.

Δεν περιμένουμε από ένα παιδί 7, 8 ή 9 ετών να διαχειριστεί μόνο του μια δύσκολη κοινωνική κατάσταση σαν ενήλικας.

Μπορούμε να του μάθουμε να:

✔ Κρατά σταθερή στάση και να μην μπαίνει σε ατελείωτη αντιπαράθεση.

✔ Λέει με καθαρή φωνή «Σταμάτα. Δεν μου αρέσει αυτό».

✔ Απομακρύνεται από την κατάσταση όταν αυτό είναι ασφαλές.

✔ Πηγαίνει κοντά σε έναν εκπαιδευτικό ή σε άλλον έμπιστο ενήλικα.

✔ Μένει μαζί με παιδιά που εμπιστεύεται, όταν αυτό είναι εφικτό.

✔ Αναφέρει κάθε σοβαρό ή επαναλαμβανόμενο περιστατικό.

Το μήνυμα δεν είναι «βρες τρόπο να νικήσεις το άλλο παιδί».

Το μήνυμα είναι:

«Δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν.
Χρειάζεται να προστατεύσεις τον εαυτό σου και να ζητήσεις βοήθεια».

🚫 Δεν Μαθαίνουμε Στο Παιδί Να Ανταποδίδει

Μερικές φορές, από αγωνία, ένας γονιός μπορεί να πει:

«Αν σε κοροϊδεύουν, κορόιδεψε τους κι εσύ».

Αυτό όμως μπορεί να οδηγήσει σε κλιμάκωση.

Το παιδί μπορεί να θεωρήσει ότι η λύση είναι να απαντά στην επιθετικότητα με επιθετικότητα.

Χρειάζεται να μάθει κάτι διαφορετικό:

Μπορεί να βάζει όρια χωρίς να προσβάλλει.

Μπορεί να απομακρύνεται χωρίς να νιώθει δειλό.

Μπορεί να ζητά βοήθεια χωρίς να νιώθει ότι “καρφώνει” κάποιον.

Η αναζήτηση βοήθειας από έναν ενήλικα όταν ένα παιδί φοβάται, απειλείται ή δέχεται επαναλαμβανόμενη κακομεταχείριση

δεν είναι αδυναμία.

Είναι τρόπος προστασίας.

❤️ Βοηθήστε Το Παιδί Να Μην Ταυτίσει Την Κοροϊδία Με Την Αξία Του

Ένα παιδί που ακούει επανειλημμένα ότι είναι «χαζό», «άσχημο», «αργό», «περίεργο» ή «διαφορετικό» μπορεί σταδιακά

να αρχίσει να πιστεύει αυτά που ακούει.

Εδώ ο ρόλος της οικογένειας είναι πολύ σημαντικός.

Δεν χρειάζεται να λέμε υπερβολές όπως:

«Είσαι ο καλύτερος από όλους».

Πιο βοηθητικό είναι να δίνουμε στο παιδί ρεαλιστική και σταθερή επιβεβαίωση.

«Ξέρω πόσο προσπαθείς».

«Η αξία σου δεν εξαρτάται από το τι λέει κάποιος άλλος».

«Το ότι κάποιος σε κοροϊδεύει δεν σημαίνει ότι έχει δίκιο».

«Μπορεί να είσαι διαφορετικός από κάποιον άλλο και αυτό είναι απολύτως εντάξει».

Το παιδί χρειάζεται να καταλάβει ότι η γνώμη ενός παιδιού στην αυλή δεν καθορίζει ποιος είναι.

🌱 Ενισχύστε Τις Φιλίες Και Την Αίσθηση Του Ανήκειν

Η ύπαρξη έστω και ενός ασφαλούς φίλου μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά στην καθημερινότητα ενός παιδιού.

Δεν χρειάζεται να έχει μεγάλη παρέα.

Χρειάζεται ανθρώπους με τους οποίους μπορεί να είναι ο εαυτός του.

Οι γονείς μπορούν να ενισχύσουν ευκαιρίες για υγιείς σχέσεις μέσα από δραστηριότητες, αθλητισμό, τέχνη, μουσική

ή άλλες ομάδες που ταιριάζουν στο παιδί.

Δεν πιέζουμε όμως το παιδί να γίνει φίλος με κάποιον μόνο και μόνο για να «μην είναι μόνο του».

Το βοηθάμε να αναγνωρίζει ποιοι άνθρωποι του φέρονται με σεβασμό.

🧠 Προσέξτε Τι Αλλάζει Στην Καθημερινότητά Του

Ένα παιδί δεν λέει πάντα ξεκάθαρα ότι υποφέρει.

Μπορεί να το δείξει μέσα από αλλαγές στη συμπεριφορά του.

Προσέξτε αν εμφανιστούν:

• Έντονη απροθυμία να πάει στο σχολείο.

• Συχνά παράπονα για σωματικούς πόνους χωρίς σαφή εξήγηση.

• Αλλαγές στον ύπνο.

• Αλλαγές στην όρεξη.

• Περισσότερη ευερεθιστότητα ή κλάμα.

• Απόσυρση από φίλους ή δραστηριότητες.

• Πτώση στη σχολική απόδοση.

• Απώλεια ή καταστροφή αντικειμένων.

• Έντονος φόβος για συγκεκριμένα παιδιά ή χώρους.

• Εκφράσεις ότι «κανείς δεν με θέλει» ή «δεν αξίζω».

Ένα τέτοιο σημάδι δεν αποδεικνύει από μόνο του εκφοβισμό.

Όταν όμως υπάρχουν πολλές αλλαγές μαζί ή επιμένουν για κάποιο διάστημα, χρειάζεται περισσότερη προσοχή και επικοινωνία

με τους κατάλληλους ενήλικες.

📱 Και Αν Η Κοροϊδία Συμβαίνει Online;

Η διαδικτυακή κοροϊδία μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολη για ένα παιδί, επειδή μπορεί να συνεχίζεται και μετά το σχολείο.

Μπορεί να περιλαμβάνει προσβλητικά μηνύματα, φωτογραφίες, σχόλια, αποκλεισμό από ομαδικές συνομιλίες

ή διάδοση περιεχομένου χωρίς άδεια.

Το παιδί πρέπει να ξέρει ότι δεν χρειάζεται να απαντήσει αμέσως.

Είναι σημαντικό να κρατηθούν στοιχεία του περιστατικού, όπως τα σχετικά μηνύματα ή στιγμιότυπα οθόνης, όταν αυτό είναι

ασφαλές και χρήσιμο.

Παράλληλα, μπορεί να γίνει αποκλεισμός ή αναφορά του λογαριασμού μέσα από την αντίστοιχη πλατφόρμα.

Αν υπάρχουν απειλές, σεξουαλικό περιεχόμενο, εκβιασμός ή σοβαρή παρενόχληση,

η κατάσταση χρειάζεται άμεση παρέμβαση ενηλίκων και κατάλληλων αρμόδιων φορέων.

👨‍👩‍👧 Τι Να Μην Κάνουμε Ως Γονείς

Η αγωνία μπορεί να μας οδηγήσει σε παρορμητικές κινήσεις.

Δεν βοηθά να πάμε αμέσως να αντιμετωπίσουμε ένα άλλο παιδί με θυμό ή επιθετικότητα.

Δεν βοηθά να απειλήσουμε άλλους γονείς.

Δεν βοηθά να ανεβάσουμε το περιστατικό στα κοινωνικά δίκτυα.

Δεν βοηθά να πούμε στο παιδί ότι πρέπει να «γίνει πιο σκληρό».

Δεν βοηθά να του δώσουμε την ευθύνη για τη συμπεριφορά των άλλων.

Χρειάζεται να δείξουμε στο παιδί ότι οι ενήλικες μπορούν να αντιμετωπίσουν ένα δύσκολο πρόβλημα με ψυχραιμία.

Αυτό από μόνο του αποτελεί ένα σημαντικό μάθημα ζωής.

👩‍🏫 Η Συνεργασία Με Το Σχολείο Είναι Σημαντική

Όταν υπάρχει επαναλαμβανόμενη κοροϊδία ή εκφοβιστική συμπεριφορά, το παιδί δεν πρέπει να αισθάνεται

ότι είναι δική του δουλειά να λύσει μόνο του το πρόβλημα.

Οι γονείς και το σχολείο χρειάζεται να συνεργαστούν.

Ο εκπαιδευτικός μπορεί να παρατηρήσει τι συμβαίνει στην τάξη, στο διάλειμμα ή σε άλλες στιγμές όπου οι γονείς δεν μπορούν να έχουν εικόνα.

Η επικοινωνία χρειάζεται να είναι συγκεκριμένη, ψύχραιμη και προσανατολισμένη στη λύση.

Το ζητούμενο δεν είναι να βρεθεί ένας «ένοχος».

Το ζητούμενο είναι να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον όπου το παιδί μπορεί να πηγαίνει στο σχολείο χωρίς φόβο και με αίσθηση ασφάλειας.

👨‍👩‍👧‍👦 Μάθετε Στο Παιδί Πότε Πρέπει Να Ζητά Βοήθεια

Από μικρή ηλικία στο Δημοτικό, το παιδί χρειάζεται να γνωρίζει ότι υπάρχουν καταστάσεις

στις οποίες δεν πρέπει να κρατά μυστικά ένα πρόβλημα από τους μεγάλους.

Μπορεί να ζητήσει βοήθεια όταν:

✔ Κάποιος το χτυπά ή το απειλεί.

✔ Κάποιος το εκβιάζει ή το φοβίζει.

✔ Κάποιος καταστρέφει ή παίρνει πράγματά του.

✔ Κάποιος διαδίδει προσβλητικό ή προσωπικό υλικό.

✔ Η κοροϊδία επαναλαμβάνεται.

✔ Φοβάται να πάει στο σχολείο.

✔ Δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί μόνο του αυτό που συμβαίνει.

Το παιδί πρέπει να ξέρει ποιοι είναι οι έμπιστοι ενήλικες στους οποίους μπορεί να απευθυνθεί.

🔦 Ήξερες Ότι...

🔦 Η επαναλαμβανόμενη κοροϊδία μπορεί να επηρεάσει την αυτοπεποίθηση και την αίσθηση ασφάλειας ενός παιδιού.

🔦 Ο εκφοβισμός δεν περιορίζεται στη σωματική βία και μπορεί να είναι λεκτικός, κοινωνικός ή διαδικτυακός.

🔦 Ένα παιδί μπορεί να δυσκολεύεται να μιλήσει επειδή φοβάται ότι η κατάσταση θα γίνει χειρότερη.

🔦 Η παρουσία υποστηρικτικών φίλων και ενηλίκων μπορεί να βοηθήσει ένα παιδί να αισθανθεί λιγότερο μόνο.

🔦 Η έγκαιρη παρέμβαση των ενηλίκων είναι σημαντική όταν ένα πρόβλημα επαναλαμβάνεται ή επηρεάζει την καθημερινότητα του παιδιού.

⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες

❌ Μύθος: «Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να αντιμετωπίζουν μόνα τους τέτοιες καταστάσεις».

✔ Αλήθεια: Τα παιδιά χρειάζονται καθοδήγηση και υποστήριξη από ενήλικες, ιδιαίτερα όταν υπάρχει φόβος, απειλή ή επαναλαμβανόμενη επιθετική συμπεριφορά.

❌ Μύθος: «Αν το αγνοήσει, θα σταματήσει σίγουρα».

✔ Αλήθεια: Μερικές φορές η μη αντίδραση μπορεί να βοηθήσει σε ένα απλό πείραγμα, όμως η επαναλαμβανόμενη εκφοβιστική συμπεριφορά χρειάζεται παρέμβαση ενηλίκων.

❌ Μύθος: «Αν απαντήσει με τον ίδιο τρόπο, θα σταματήσουν να το κοροϊδεύουν».

✔ Αλήθεια: Η ανταπόδοση μπορεί να κλιμακώσει τη σύγκρουση και δεν αποτελεί ασφαλή γενική λύση.

❌ Μύθος: «Το παιδί που κοροϊδεύεται πρέπει να αλλάξει για να μην προκαλεί».

✔ Αλήθεια: Η ευθύνη για την επιθετική συμπεριφορά ανήκει σε εκείνον που την ασκεί και όχι στο παιδί που τη δέχεται.

❌ Μύθος: «Ο εκφοβισμός συμβαίνει μόνο μέσα στο σχολείο».

✔ Αλήθεια: Μπορεί να συμβεί και σε αθλητικές ομάδες, γειτονιές, δραστηριότητες ή διαδικτυακούς χώρους.

❌ Μύθος: «Αν το παιδί δεν μιλά, σημαίνει ότι δεν το πειράζει».

✔ Αλήθεια: Μερικά παιδιά δυσκολεύονται πολύ να μιλήσουν για όσα βιώνουν, ιδιαίτερα όταν φοβούνται τις συνέπειες.

💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Την Καθημερινότητα

✔ Ρωτήστε το παιδί καθημερινά πώς ήταν η μέρα του χωρίς να μετατρέπετε κάθε συζήτηση σε ανάκριση.

✔ Δώστε του χρόνο να μιλήσει όταν αισθάνεται έτοιμο.

✔ Μάθετέ του απλές φράσεις για να βάζει όρια με σταθερό και ήρεμο τρόπο.

✔ Εξηγήστε του ποιοι είναι οι έμπιστοι ενήλικες στους οποίους μπορεί να απευθυνθεί.

✔ Ενισχύστε τις υγιείς φιλίες χωρίς να πιέζετε το παιδί να βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη παρέα.

✔ Παρατηρήστε αλλαγές στη διάθεση, στον ύπνο, στο σχολείο και στις καθημερινές συνήθειες.

✔ Αν ένα περιστατικό επαναλαμβάνεται, κρατήστε σύντομες και συγκεκριμένες σημειώσεις για το τι συνέβη.

✔ Επικοινωνήστε με το σχολείο όταν η κατάσταση επιμένει ή επηρεάζει την ασφάλεια και την καθημερινότητα του παιδιού.

✔ Μην ενθαρρύνετε το παιδί να ανταποδίδει την επιθετικότητα με επιθετικότητα.

✔ Δείξτε με τη δική σας συμπεριφορά ότι ένα δύσκολο πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί με ψυχραιμία, σταθερότητα και συνεργασία.

🌟 Το Παιδί Χρειάζεται Να Ξέρει Ότι Δεν Είναι Μόνο Του

Όταν ένα παιδί λέει «Μαμά, τα άλλα παιδιά με κοροϊδεύουν!», πίσω από αυτή τη φράση μπορεί να κρύβονται πολλά συναισθήματα.

Μπορεί να υπάρχει ντροπή, θυμός, φόβος, απογοήτευση ή η ανάγκη να ακούσει απλώς κάποιος ότι αυτό που βιώνει έχει σημασία.

Η πρώτη μας δουλειά δεν είναι να του δώσουμε την τέλεια απάντηση.

Είναι να του δείξουμε ότι μπορεί να έρθει σε εμάς χωρίς να φοβάται ότι θα το μαλώσουμε ή θα το κρίνουμε.

Ένα παιδί που ξέρει ότι έχει δίπλα του ανθρώπους που το ακούν, το προστατεύουν και συνεργάζονται μαζί του αποκτά

ένα πολύ σημαντικό εφόδιο.

Μαθαίνει ότι όταν κάτι το πληγώνει, δεν χρειάζεται να το κρύβει.

Μπορεί να μιλήσει.

Μπορεί να ζητήσει βοήθεια.

Και μπορεί να μάθει, βήμα βήμα, να υπερασπίζεται τον εαυτό του με τρόπο ασφαλή και με σεβασμό.

👉 FAQs – Σύντομες Ερωτήσεις

❓ Τι να πω στο παιδί μου όταν μου λέει ότι το κοροϊδεύουν;

Πείτε του ότι χαίρεστε που σας μίλησε και ότι θέλετε να καταλάβετε τι ακριβώς συμβαίνει.
Αποφύγετε να υποτιμήσετε το συναίσθημά του ή να του πείτε απλώς να μην ασχολείται.

❓ Να πω στο παιδί μου να απαντήσει στην κοροϊδία;

Μπορεί να μάθει να βάζει ήρεμα και σταθερά όρια, αλλά δεν χρειάζεται να ανταποδίδει τις προσβολές ή την επιθετικότητα.
Όταν υπάρχει επαναλαμβανόμενη παρενόχληση, χρειάζεται βοήθεια από ενήλικα.

❓ Πότε πρέπει να μιλήσω στο σχολείο;

Όταν η συμπεριφορά επαναλαμβάνεται, όταν το παιδί φοβάται, όταν υπάρχει σωματική ή διαδικτυακή παρενόχληση ή όταν η κατάσταση επηρεάζει τη σχολική και καθημερινή του ζωή.

❓ Πρέπει να μάθει το παιδί να αγνοεί τους άλλους;

Η αδιαφορία μπορεί να βοηθήσει σε ορισμένα απλά πειράγματα, αλλά δεν αποτελεί λύση για συστηματικό εκφοβισμό.
Το παιδί χρειάζεται να γνωρίζει πότε πρέπει να απομακρύνεται και πότε πρέπει να ζητά άμεσα βοήθεια.

❓ Πώς καταλαβαίνω ότι το παιδί έχει επηρεαστεί περισσότερο απ’ όσο μου λέει;

Παρατηρήστε επίμονες αλλαγές στη διάθεση, στον ύπνο, στην όρεξη, στις φιλίες, στη σχολική επίδοση ή στην επιθυμία του να πηγαίνει στο σχολείο.
Όταν αυτές οι αλλαγές επιμένουν, είναι σημαντικό να αναζητήσετε κατάλληλη υποστήριξη.

✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!

Κάθε παιδί αξίζει να μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον όπου νιώθει ασφάλεια, σεβασμό και αποδοχή.

Η ήρεμη παρουσία ενός γονιού, η συνεργασία με το σχολείο και η έγκαιρη παρέμβαση μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά

όταν ένα παιδί δυσκολεύεται με τις σχέσεις του με τους συνομηλίκους.

Μια εμπειρία που μοιράζεται ένας γονιός με ευαισθησία μπορεί να βοηθήσει και άλλες οικογένειες να αισθανθούν ότι δεν είναι μόνες.

🩺 Ιατρική Ειδοποίηση

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη αξιολόγηση από ειδικό.

Αν το παιδί παρουσιάζει επίμονη έντονη στενοχώρια, φόβο, απόσυρση, σημαντικές αλλαγές στη συμπεριφορά

ή δυσκολεύεται να λειτουργήσει στην καθημερινότητά του εξαιτίας της κοροϊδίας ή του εκφοβισμού, είναι σημαντικό

να συζητήσετε την κατάσταση με τον παιδίατρο ή με κατάλληλο επαγγελματία ψυχικής υγείας.