- Το σχολείο θα έπρεπε να είναι ένας χώρος όπου το παιδί αισθάνεται ασφάλεια, αποδοχή και σεβασμό.
Όταν όμως ένα παιδί γίνεται στόχος σχολικού εκφοβισμού, μπορεί να δυσκολεύεται πολύ να μιλήσει γι’ αυτό.
Μερικά παιδιά φοβούνται ότι η κατάσταση θα γίνει χειρότερη, άλλα ντρέπονται ή πιστεύουν ότι οι γονείς τους δεν θα τα καταλάβουν.
Γι’ αυτό οι γονείς χρειάζεται να γνωρίζουν τα σημάδια που μπορεί να δείχνουν ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά.
🛑 Τι Είναι Ο Σχολικός Εκφοβισμός;
Ο σχολικός εκφοβισμός δεν είναι απλώς ένας καβγάς ανάμεσα σε δύο παιδιά ή μια περιστασιακή διαφωνία.
Περιλαμβάνει επιθετική ή προσβλητική συμπεριφορά που επαναλαμβάνεται ή υπάρχει κίνδυνος να επαναληφθεί
και συνδέεται με ανισορροπία δύναμης ανάμεσα στα παιδιά.
Μπορεί να είναι σωματικός.
Μπορεί να είναι λεκτικός.
Μπορεί να αφορά αποκλεισμό, εξευτελισμό ή διάδοση φημών.
Μπορεί επίσης να συμβαίνει στο διαδίκτυο, μέσα από μηνύματα, ομάδες συνομιλίας ή κοινωνικά δίκτυα.
Και επειδή το παιδί μπορεί να μη μιλήσει αμέσως, η παρατήρηση της καθημερινής του συμπεριφοράς γίνεται ιδιαίτερα σημαντική.
👀 15 Σημάδια Που Χρειάζεται Να Προσέξετε
Κανένα από τα παρακάτω σημάδια δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι ένα παιδί δέχεται εκφοβισμό.
Όταν όμως εμφανίζονται ξαφνικές ή επίμονες αλλαγές, αξίζει να τις πάρουμε σοβαρά.
1. 😔 Δεν Θέλει Να Πηγαίνει Στο Σχολείο
Μπορεί ξαφνικά να αρχίσει να λέει ότι δεν θέλει να πάει σχολείο.
Μπορεί να καθυστερεί το πρωί ή να βρίσκει συνεχώς δικαιολογίες για να μείνει στο σπίτι.
Η σχολική αποφυγή μπορεί να συνδέεται με προβλήματα με συνομηλίκους, πειράγματα ή ακόμη και απειλές.
2. 🤕 Παραπονιέται Συχνά Για Πονοκέφαλο Ή Πόνο Στην Κοιλιά
Μερικά παιδιά εκφράζουν τη συναισθηματική τους δυσκολία μέσα από σωματικά συμπτώματα.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι να προσέξετε αν οι ενοχλήσεις εμφανίζονται κυρίως τις ημέρες του σχολείου.
Φυσικά, κάθε σωματικό σύμπτωμα χρειάζεται να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα και να μην αποδίδεται αυτόματα στον εκφοβισμό.
3. 📚 Πέφτει Ξαφνικά Η Σχολική Του Επίδοση
Ένα παιδί που μέχρι πρόσφατα ανταποκρινόταν στο σχολείο μπορεί ξαφνικά να παρουσιάσει πτώση στους βαθμούς ή να χάσει το ενδιαφέρον του για τα μαθήματα.
Η δυσκολία στη συγκέντρωση μπορεί να σχετίζεται με το άγχος που προκαλεί μια δύσκολη κατάσταση στο σχολείο.
4. 😴 Έχει Προβλήματα Με Τον Ύπνο
Δυσκολία να κοιμηθεί, συχνά ξυπνήματα ή εφιάλτες μπορεί να εμφανιστούν όταν ένα παιδί βιώνει έντονο άγχος.
Δεν αποτελούν όμως αποκλειστικό σημάδι εκφοβισμού.
5. 🍽️ Αλλάζουν Οι Διατροφικές Του Συνήθειες
Μπορεί να τρώει πολύ λιγότερο ή περισσότερο από ό,τι συνήθιζε.
Μερικές φορές μπορεί ακόμη και να επιστρέφει από το σχολείο πολύ πεινασμένο επειδή δεν έφαγε το φαγητό ή το κολατσιό του.
6. 👕 Επιστρέφει Με Σκισμένα Ή Κατεστραμμένα Πράγματα
Ρούχα, βιβλία, σχολικά είδη, ηλεκτρονικές συσκευές ή άλλα προσωπικά αντικείμενα μπορεί να χάνονται ή να καταστρέφονται χωρίς σαφή εξήγηση.
Αν αυτό συμβαίνει επανειλημμένα, χρειάζεται διερεύνηση.
7. 🩹 Έχει Τραυματισμούς Που Δεν Μπορεί Να Εξηγήσει
Μελανιές, γρατσουνιές ή άλλοι τραυματισμοί που εμφανίζονται χωρίς ξεκάθαρη εξήγηση δεν πρέπει να αγνοούνται.
Το παιδί μπορεί να φοβάται να πει τι συνέβη.
8. 👥 Χάνει Ξαφνικά Φίλους
Μπορεί να απομακρύνεται από παιδιά με τα οποία μέχρι πρόσφατα έκανε παρέα.
Μπορεί επίσης να επιστρέφει σπίτι και να λέει ότι «κανείς δεν θέλει να παίξει μαζί μου».
Η ξαφνική κοινωνική απομόνωση είναι ένα σημάδι που αξίζει προσοχή.
9. 🚫 Δεν Θέλει Να Συμμετέχει Σε Δραστηριότητες Που Αγαπούσε
Μπορεί να σταματήσει μια αθλητική δραστηριότητα, μια ομάδα ή μια εξωσχολική δραστηριότητα που μέχρι τότε απολάμβανε.
Μην θεωρήσετε αμέσως ότι «βαρέθηκε».
Ρωτήστε τι άλλαξε.
10. 😡 Γίνεται Ξαφνικά Πολύ Ευερέθιστο
Ένα παιδί που δέχεται πίεση στο σχολείο μπορεί να επιστρέφει στο σπίτι εκνευρισμένο, απόμακρο ή ιδιαίτερα ευαίσθητο.
Μπορεί να ξεσπά στους γονείς ή στα αδέλφια του χωρίς εμφανή λόγο.
11. 🤐 Κλείνεται Στον Εαυτό Του
Μπορεί να μιλά λιγότερο, να αποφεύγει τις συζητήσεις και να περνά περισσότερο χρόνο μόνο του.
Μπορεί επίσης να αποφεύγει να απαντήσει σε απλές ερωτήσεις σχετικά με τη σχολική ημέρα.
12. 📱 Αγχώνεται Με Το Κινητό Ή Το Διαδίκτυο
Αν το παιδί φοβάται τον διαδικτυακό εκφοβισμό, μπορεί να εμφανίζει έντονο άγχος όταν λαμβάνει μήνυμα ή όταν βλέπει ειδοποίηση.
Μπορεί επίσης ξαφνικά να αποφεύγει εντελώς το διαδίκτυο ή να κρύβει την οθόνη όταν πλησιάζει κάποιος.
Ο διαδικτυακός εκφοβισμός μπορεί να συνεχίζεται και εκτός σχολικού ωραρίου.
13. 🏫 Φοβάται Συγκεκριμένα Σημεία Του Σχολείου
Μπορεί να αποφεύγει την αυλή, την τουαλέτα, το κυλικείο, το λεωφορείο ή κάποιο συγκεκριμένο σημείο όπου αισθάνεται ότι δεν υπάρχει επαρκής επίβλεψη.
14. 💔 Μειώνεται Η Αυτοπεποίθησή Του
Μπορεί να αρχίσει να λέει:
«Κανείς δεν με συμπαθεί».
«Δεν είμαι καλός σε τίποτα».
«Όλοι με κοροϊδεύουν».
«Δεν έχει νόημα να προσπαθώ».
Αυτές οι φράσεις δεν πρέπει να περνούν απαρατήρητες.
15. 😢 Αλλάζει Ολόκληρη Η Διάθεσή Του
Ένα παιδί που ήταν χαρούμενο και κοινωνικό μπορεί να γίνει ξαφνικά θλιμμένο, φοβισμένο, νευρικό ή υπερβολικά σιωπηλό.
Η αλλαγή από το συνηθισμένο μοτίβο του παιδιού είναι συχνά πιο σημαντική από ένα μεμονωμένο περιστατικό.
🧠 Γιατί Μπορεί Να Μην Σας Το Πει;
Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους ενός γονιού είναι:
«Αν συμβαίνει κάτι, γιατί δεν μου το λέει;»
Η απάντηση δεν είναι πάντα ότι το παιδί δεν εμπιστεύεται τους γονείς του.
Μπορεί να φοβάται ότι αν μιλήσει, ο εκφοβισμός θα χειροτερέψει.
Μπορεί να ντρέπεται.
Μπορεί να φοβάται ότι οι άλλοι θα το θεωρήσουν «καρφί».
Μπορεί να πιστεύει ότι πρέπει να λύσει μόνο του το πρόβλημα.
Μπορεί επίσης να αισθάνεται ότι κανείς δεν θα το καταλάβει.
Γι’ αυτό η σιωπή του παιδιού δεν σημαίνει ότι όλα είναι καλά.
🗣️ Πώς Να Μιλήσετε Στο Παιδί Χωρίς Να Το Κάνετε Να Κλειστεί
Η πρώτη συζήτηση έχει τεράστια σημασία.
Μην ξεκινήσετε με:
«Ποιος σε πειράζει;»
«Γιατί δεν του απάντησες;»
«Γιατί δεν μου το είπες τόσο καιρό;»
«Γιατί δεν υπερασπίστηκες τον εαυτό σου;»
Αυτές οι ερωτήσεις μπορεί να κάνουν το παιδί να αισθανθεί ότι ευθύνεται για όσα του συμβαίνουν.
Προτιμήστε πιο ανοιχτές φράσεις.
«Έχω παρατηρήσει ότι τελευταία δεν θέλεις να πηγαίνεις σχολείο. Θέλεις να μου πεις τι σε δυσκολεύει;»
«Βλέπω ότι κάτι σε απασχολεί και είμαι εδώ για να σε ακούσω».
«Μπορείς να μου πεις ό,τι θέλεις χωρίς να φοβάσαι ότι θα σε μαλώσω».
«Αν κάποιος σου κάνει κάτι που σε φοβίζει ή σε πληγώνει, θέλω να το ξέρω».
Το σημαντικό είναι πρώτα να ακούσουμε.
Δεν χρειάζεται να βρούμε λύση μέσα στα πρώτα λεπτά.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής προτείνει στους γονείς να ακούν χωρίς κριτική και να δίνουν στο παιδί χώρο να εξηγήσει τι συνέβη και πώς το βίωσε.
❤️ Τι Χρειάζεται Να Ακούσει Ένα Παιδί Που Δέχεται Εκφοβισμό
Υπάρχουν ορισμένες φράσεις που μπορεί να λειτουργήσουν σαν μεγάλη συναισθηματική στήριξη.
🌿 «Σε πιστεύω».
🌿 «Δεν φταις εσύ γι’ αυτό».
🌿 «Χαίρομαι που μου το είπες».
🌿 «Δεν χρειάζεται να το αντιμετωπίσεις μόνος σου».
🌿 «Θα το αντιμετωπίσουμε μαζί».
🌿 «Αυτό που σου κάνουν δεν είναι σωστό».
Ένα παιδί που έχει υποστεί εκφοβισμό χρειάζεται να νιώσει ξανά ότι δεν είναι μόνο του.
🚨 Τι Να Κάνετε Αν Επιβεβαιωθεί Ο Εκφοβισμός
Αν το παιδί σας αποκαλύψει ότι δέχεται εκφοβισμό, προσπαθήστε να μην αντιδράσετε παρορμητικά.
Μην πάτε αμέσως να confrontάρετε το άλλο παιδί ή τους γονείς του.
Η κατάσταση χρειάζεται ψύχραιμη και οργανωμένη αντιμετώπιση.
✔ Καταγράψτε τι σας περιγράφει το παιδί.
✔ Σημειώστε πότε και πού συμβαίνουν τα περιστατικά.
✔ Ενημερώστε το σχολείο.
✔ Ζητήστε συγκεκριμένο σχέδιο για την προστασία του παιδιού.
✔ Παρακολουθήστε αν η κατάσταση βελτιώνεται.
✔ Αν υπάρχει διαδικτυακός εκφοβισμός, κρατήστε τα σχετικά στοιχεία και στιγμιότυπα οθόνης.
Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να σταματήσει ένα περιστατικό.
Είναι να αισθανθεί το παιδί ξανά ασφαλές στο σχολικό του περιβάλλον.
🛡️ Μάθετε Στο Παιδί Να Ζητά Βοήθεια
Το να ζητήσει ένα παιδί βοήθεια από έναν ενήλικα δεν είναι «κάρφωμα».
Είναι πράξη προστασίας.
Το παιδί χρειάζεται να γνωρίζει ποιοι ενήλικες μπορούν να το βοηθήσουν.
Μπορεί να είναι ο δάσκαλος ή η δασκάλα του.
Μπορεί να είναι ένας άλλος εκπαιδευτικός.
Μπορεί να είναι ο διευθυντής του σχολείου.
Μπορεί να είναι ο σχολικός ψυχολόγος, όπου υπάρχει.
Μπορεί επίσης να είναι ένας άλλος ενήλικας που εμπιστεύεται.
Είναι χρήσιμο να γνωρίζει από πριν σε ποιον θα απευθυνθεί αν αισθανθεί ότι κινδυνεύει ή δεν μπορεί να διαχειριστεί μόνο του
μια κατάσταση.
📱 Όταν Ο Εκφοβισμός Συμβαίνει Στο Διαδίκτυο
Ο διαδικτυακός εκφοβισμός έχει μια ιδιαίτερη δυσκολία.
Το παιδί μπορεί να μην αισθάνεται ασφαλές ούτε όταν βρίσκεται μέσα στο σπίτι του.
Μην του πείτε αμέσως:
«Θα σου πάρω το κινητό».
Αν το παιδί φοβηθεί ότι η αποκάλυψη θα οδηγήσει στην απώλεια της συσκευής του, μπορεί να σταματήσει να σας μιλά.
Αντί γι’ αυτό, δείξτε ότι είστε μαζί του.
Κρατήστε τα απαραίτητα στοιχεία.
Μην προωθείτε προσβλητικά μηνύματα ή εικόνες.
Χρησιμοποιήστε τις δυνατότητες αποκλεισμού και αναφοράς της πλατφόρμας όπου χρειάζεται.
Και ενημερώστε το σχολείο όταν ο διαδικτυακός εκφοβισμός αφορά μαθητές του σχολικού περιβάλλοντος.
👦👧 Ηλικιακή Προσαρμογή Για Παιδιά 6–12 Ετών
🧸 6–8 Ετών
Τα μικρότερα παιδιά μπορεί να μην μπορούν να περιγράψουν με σαφήνεια τι συμβαίνει.
Μπορεί να εμφανίσουν άρνηση για το σχολείο, κλάμα, σωματικά παράπονα, εφιάλτες ή έντονη ανάγκη να είναι κοντά στους γονείς.
Σε αυτή την ηλικία χρειάζονται απλές ερωτήσεις και πολλή ασφάλεια.
«Υπάρχει κάποιος που σε κάνει να φοβάσαι στο σχολείο;»
«Με ποιον παίζεις στο διάλειμμα;»
«Υπάρχει κάποιος που σου λέει άσχημα πράγματα;»
📚 9–10 Ετών
Το παιδί μπορεί να καταλαβαίνει καλύτερα τι είναι ο εκφοβισμός, αλλά να φοβάται περισσότερο την κοινωνική του εικόνα.
Μπορεί να προσπαθεί να υποβαθμίσει όσα συμβαίνουν.
«Δεν έγινε και τίποτα».
«Απλώς κάνουν πλάκα».
Ο γονιός χρειάζεται να ακούσει προσεκτικά ακόμη και όταν το παιδί παρουσιάζει το περιστατικό σαν κάτι ασήμαντο.
🎒 11–12 Ετών
Η κοινωνική αποδοχή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Ο αποκλεισμός από μια παρέα, οι προσβολές, οι φήμες ή ο διαδικτυακός εξευτελισμός μπορεί να έχουν ιδιαίτερα έντονη επίδραση.
Σε αυτή την ηλικία χρειάζεται σεβασμός στην ιδιωτικότητα του παιδιού, αλλά και ξεκάθαρη παρέμβαση όταν υπάρχει κίνδυνος για την ασφάλεια ή την ψυχική του υγεία.
🌱 Τι Μπορεί Να Κάνει Ο Γονιός Καθημερινά
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να εμφανιστεί ένα σοβαρό περιστατικό για να ανοίξουμε τη συζήτηση.
Μπορούμε να δημιουργήσουμε από νωρίς ένα σπίτι όπου το παιδί ξέρει ότι μπορεί να μιλήσει.
⭐ Ρωτήστε περιστασιακά πώς περνάει στα διαλείμματα.
⭐ Μάθετε ποιοι είναι οι φίλοι του.
⭐ Δείξτε ενδιαφέρον για τη σχολική του ζωή χωρίς να το ανακρίνετε.
⭐ Μιλήστε για τη διαφορά ανάμεσα στο αστείο και στην προσβολή.
⭐ Εξηγήστε ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να το χτυπά, να το απειλεί ή να το εξευτελίζει.
⭐ Διδάξτε του ότι η αναζήτηση βοήθειας είναι δύναμη.
⭐ Ενισχύστε τις φιλίες και τις δραστηριότητες στις οποίες αισθάνεται ικανό και αποδεκτό.
⭐ Δείξτε καθημερινά ότι η αξία του δεν εξαρτάται από το αν το αποδέχεται μια συγκεκριμένη παρέα.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Τα παιδιά πρέπει να λύνουν μόνα τους τα προβλήματά τους.
✔ Αλήθεια: Ένα παιδί χρειάζεται να μάθει να ζητά βοήθεια όταν μια κατάσταση ξεπερνά τις δυνατότητές του.
❌ Μύθος: Αν το παιδί δεν μιλά, σημαίνει ότι δεν συμβαίνει κάτι σοβαρό.
✔ Αλήθεια: Πολλά παιδιά δεν μιλούν επειδή φοβούνται, ντρέπονται ή ανησυχούν ότι η κατάσταση θα χειροτερέψει.
❌ Μύθος: «Τα παιδιά απλώς κάνουν πλάκα».
✔ Αλήθεια: Όταν η συμπεριφορά πληγώνει, εκφοβίζει, εξευτελίζει ή αποκλείει επανειλημμένα ένα παιδί, δεν πρέπει να απορρίπτεται ως απλό αστείο.
❌ Μύθος: Το παιδί πρέπει να απαντήσει με ξύλο για να μη γίνει στόχος.
✔ Αλήθεια: Η σωματική βία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο και δεν αποτελεί λύση.
Το παιδί χρειάζεται να ξέρει πώς να απομακρύνεται και να απευθύνεται σε έναν έμπιστο ενήλικα.
❌ Μύθος: Ένα παιδί που δέχεται εκφοβισμό είναι αδύναμο.
✔ Αλήθεια: Ο εκφοβισμός δεν αποτελεί μέτρο της αξίας ή της δύναμης ενός παιδιού.
❓ Συχνές Ερωτήσεις
❓ Πώς μπορώ να καταλάβω αν το παιδί μου δέχεται εκφοβισμό;
Παρατηρήστε ξαφνικές αλλαγές στη διάθεση, στον ύπνο, στις διατροφικές συνήθειες, στη σχολική επίδοση, στις φιλίες και στην επιθυμία του να πηγαίνει σχολείο.
Κανένα μεμονωμένο σημάδι δεν αποδεικνύει εκφοβισμό, αλλά ένας συνδυασμός αλλαγών χρειάζεται προσοχή.
❓ Να μιλήσω αμέσως στον δάσκαλο;
Αν υπάρχουν ενδείξεις ότι το παιδί δέχεται εκφοβισμό, η συνεργασία με το σχολείο είναι σημαντική.
Είναι προτιμότερο να ζητήσετε οργανωμένη αντιμετώπιση από τους υπεύθυνους του σχολείου παρά να προσπαθήσετε να αντιμετωπίσετε μόνοι σας το άλλο παιδί ή την οικογένειά του.
❓ Τι να κάνω αν το παιδί μου λέει «μην το πεις σε κανέναν»;
Ακούστε πρώτα τους φόβους του.
Εξηγήστε του ότι θέλετε να το προστατεύσετε και ότι θα αποφασίσετε μαζί, όσο είναι δυνατόν, τα επόμενα βήματα.
Όταν όμως υπάρχει άμεσος κίνδυνος για την ασφάλειά του, η προστασία του πρέπει να έχει προτεραιότητα.
❓ Ο αποκλεισμός από μια παρέα θεωρείται σχολικός εκφοβισμός;
Ο κοινωνικός αποκλεισμός μπορεί να αποτελεί μορφή κοινωνικού εκφοβισμού, ιδιαίτερα όταν είναι σκόπιμος, επαναλαμβανόμενος και χρησιμοποιείται για να πληγώσει ή να εξευτελίσει ένα παιδί.
Ωστόσο, οι συνηθισμένες διαφωνίες και οι περιστασιακές συγκρούσεις μεταξύ φίλων δεν αποτελούν απαραίτητα εκφοβισμό.
❓ Πότε χρειάζεται να ζητήσουμε βοήθεια από ειδικό;
Αν το παιδί εμφανίζει επίμονη θλίψη, έντονο άγχος, σημαντική σχολική αποφυγή, σοβαρές αλλαγές στον ύπνο ή στη διατροφή, αυτοκαταστροφική συμπεριφορά ή μιλά για αυτοτραυματισμό ή αυτοκτονία, χρειάζεται άμεση επαγγελματική υποστήριξη.
💛 Το Παιδί Χρειάζεται Να Ξέρει Ότι Δεν Είναι Μόνο Του
Ο σχολικός εκφοβισμός μπορεί να αφήσει ένα παιδί να αισθάνεται μικρό, μόνο και ανήμπορο.
Γι’ αυτό το σημαντικότερο μήνυμα που μπορεί να του δώσει ο γονιός είναι απλό:
«Είμαι εδώ. Σε ακούω. Σε πιστεύω. Και θα το αντιμετωπίσουμε μαζί».
Δεν χρειάζεται το παιδί να βρει μόνο του όλες τις λύσεις.
Χρειάζεται να γνωρίζει ότι υπάρχει ένας ενήλικας που θα το πάρει στα σοβαρά.
Και πολλές φορές αυτή η αίσθηση ασφάλειας είναι το πρώτο σημαντικό βήμα για να μπορέσει να ξαναβρεί τη φωνή, την αυτοπεποίθηση
και τη χαρά του.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Οι γονείς συχνά αντιλαμβάνονται πρώτοι μια αλλαγή στο παιδί τους, ακόμη και όταν εκείνο δεν έχει βρει ακόμη τις λέξεις
για να εξηγήσει τι συμβαίνει.
Μια εμπειρία, μια σκέψη ή ένας τρόπος με τον οποίο βοηθήσατε το παιδί σας μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμος και για μια άλλη οικογένεια
που βρίσκεται μπροστά στην ίδια δύσκολη κατάσταση.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο είναι ενημερωτικό και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη αξιολόγηση από παιδίατρο ή άλλο κατάλληλο ειδικό.
Τα σημάδια που αναφέρονται μπορεί να σχετίζονται και με άλλες δυσκολίες και δεν σημαίνουν από μόνα τους ότι ένα παιδί
δέχεται σχολικό εκφοβισμό.
Αν υπάρχουν επίμονες αλλαγές στη συμπεριφορά, έντονο άγχος, σωματικά συμπτώματα, σχολική αποφυγή, αυτοτραυματισμός
ή αναφορές σε αυτοκτονία, χρειάζεται άμεση επικοινωνία με επαγγελματία υγείας και, όταν υπάρχει άμεσος κίνδυνος,
άμεση αναζήτηση επείγουσας βοήθειας.
Recommended Comments