Διαπαιδαγώγηση

1. Τονίστε την καλή συμπεριφορά. Για παράδειγμα αν κάθεται στον καναπέ και περιμένει να ετοιμαστεί το φαγητό αλλά παράλληλα μαλώνει με τον αδερφό του ή κάνει φασαρία μην τονίσετε μόνο το τελευταίο γεγονός. Θυμηθείτε πρώτα να επαινέσετε ότι κάθεται στον καναπέ και περιμένει και μετά ζητήστε του να κάνει και το επιπλέον πχ. ησυχία. 2. Αγνοήστε όσο μπορείτε τις ασήμαντες "κακές" συμπεριφορές. Αν θέλετε να αλλάξετε σημαντικά άσχημες συμπεριφορές πρέπει πρώτα να μπορείτε να προσπερνάτε τις απλά "ε

Αρχικά θα πρέπει να παρατηρήσουμε τη συμπεριφορά του και να εντοπίσουμε τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους γκρινιάζει. Πολλά παιδάκια γκρινιάζουν συνέχεια και με το παραμικρό και άλλα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και σε κάποιες περιόδους. Αναρωτηθείτε μήπως γκρινιάζει όταν θέλει κάτι από εσάς και δεν το παίρνει, όταν είναι κουρασμένο ή όταν είναι νευρικό για κάτι που δε μπορεί να καταφέρει. Πολλές φορές ένα παιδί μπορεί να έχει μια τέτοια αντίδραση αν έχει συμβεί μια αλλαγή στο οικογενεια

Τα παιδάκια συνήθως δε νιώθουν τον κίνδυνο λόγω της άγνοιάς τους και τις περισσότερες φορές προκαλούν ατυχήματα λόγω της ανωριμότητας της μικρής ηλικίας, της περιέργειας και της τάσης που έχουν για εξερεύνηση. Όταν αρχίζει να μεγαλώνει καλό είναι να αρχίσετε να του μιλάτε και να του γνωρίσετε τους κινδύνους που το απειλούν για να ενισχύσετε της άμυνες αυτοπροστασίας του. Μπορείτε να ξεκινήσετε με λέξεις όπως "Πρόσεχε", "Μη", "Όχι","Ποτέ","Είναι επικίνδυνο". Κάτι πολύ σημαντικό είναι να του εξ

Μια καλή δοκιμασία είναι όταν μας επισκέπτονται φίλοι στο σπίτι και το παιδάκι μας συνήθως αρνείται πεισματικά να μοιραστεί τα παιχνίδια του. Ασφαλή Φύλαξη Μια καλή ιδέα είναι, σε περίπτωση που περιμένετε καλεσμένους στο σπίτι, να φυλάξετε κάπου τα αγαπημένα του παιχνίδια. Επιλέξτε ένα μέρος στο οποίο θα έχει εύκολη πρόσβαση, όπως για παράδειγμα σε ένα ντουλάπι του δωματίου του για να μπορεί ανά πάσα στιγμή να ελέγχει ότι βρίσκονται στη θέση τους. Φροντίστε να γνωρίζουν οι καλεσμένοι σας

Υπάρχουν μερικές λέξεις ή φράσεις που μιλάνε στην ψυχή των παιδιών και θα ήταν εξαιρετικά ωφέλιμο να μην ξεχνάμε να του τις λέμε ή να του τις υπενθυμίζουμε καθημερινά. Σε ευχαριστώ Ένα ευχαριστώ από το στόμα της μανούλας μπορεί να τονώσει την αυτοπεποίθηση του, να το κάνει να νιώσει χρήσιμο και να το γεμίσει χαρά γιατί αντιλαμβάνεται ότι εκτιμήσατε την προσπάθεια του. Μην ξεχνάτε να το ευχαριστείτε κάθε φορά που προσπαθεί να σας βοηθήσει. "Σε ευχαριστώ που με βοήθησες να συμμάζεψουμε το

καταρχήν μια πρακτική που φαίνεται να διαφοροποιείται από χώρα σε χώρα και μια συνήθεια που αντιμετωπίζεται από ειδικούς και μη ειδικούς πολύ διαφορετικά. Πριν από τη δεκαετία του ’80 στις χώρες του δυτικού κόσμου επικρατούσε η αντίληψη ότι το να κοιμάται το παιδί με τους γονείς του –ή συχνότερα, στο ίδιο κρεβάτι με τη μητέρα του- οδηγεί σε αρνητικά αποτελέσματα. Οι γιατροί αποθάρρυναν τους γονείς να κοιμούνται με τα παιδιά τους, προκειμένου να μην τους δημιουργήσουν κακές συνήθειες, διαταραχ

1. Τα παιδιά έχουν εκρήξεις θυμού Τη μια φωνάζουν, κλαίνε, χτυπιούνται, κλωτσάνε, και την επόμενη στιγμή επιστρέφουν στο πιο γλυκό και χαρούμενο εαυτό τους. Μπορεί αυτές οι εκρήξεις να τρομάζουν, ή να αποσυντονίζουν τους γονείς, αλλά είναι απαραίτητες για την συναισθηματική εξέλιξη των παιδιών μας. Ο θυμός, η θλίψη, τα νεύρα, όλα είναι απαραίτητα εργαλεία για να μάθουν να εκφράζουν αλλά και να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους. 2. Τα παιδιά κλαίνε με το παραμικρό Για τις παλαιότερες γεν

Για να ξεκινήσετε την εκπαίδευση, ξεκινήστε από ένα ημερήσιο σχεδιασμό πρώτα και σιγουρευτείτε ότι εσείς και το παιδί σας έχετε κάποιες ελεύθερες συνεχόμενες ώρες μαζί (2-3 ώρες περίπου), ώστε να καθαρίσετε και να τακτοποιήσετε το υπνοδωμάτιό του. Για να δώσετε την προσοχή που απαιτείται σε όλη αυτήν την προσπάθεια που θα κάνετε μαζί, καλύτερα κατεβάστε το τηλέφωνο και κλείστε το κομπιούτερ, ώστε να αποφύγετε διακοπές και παρεμβολές ελέγχοντας π.χ. τα mail σας ή παρακολουθώντας πότε-πότε το f

Μια συνηθισμένη τακτική από τους γονείς είναι να μη δίνουν εβδομαδιαία χαρτζιλίκι, αλλά σταδιακά κάποια μικρά ποσά ως αντάλλαγμα της βοήθειας στο σπίτι η της εκτέλεσης κάποιων θελημάτων. Με τον τρόπο αυτό πιστεύουν ότι κάνουν το παιδί υπεύθυνο και ότι έτσι μπορεί να καταλάβει ότι το χρήμα κερδίζετε. Αυτό το σύστημα αντίθετα δεν κάνει το παιδί υπεύθυνο γιατί δεν μαθαίνει τις δικές του ευθύνες σαν μέλος της οικογένειας αλλά συνεργάζεται μόνο όταν υπάρχει επιβράβευση. Ακόμα τα παιδιά ξέρουν πολύ

Το ιδιότροπο παιδί στηρίζετε στους γονείς, είναι ανίκανο να αποδεχθεί την άρνηση, εξαρτάται από τη μητέρα και τον πατέρα και δεν μπορεί να αποκτήσει αυτονομία. Αυτό μπορεί να το κάνει γιατί εμείς ως γονείς είμαστε στο έλεος των ιδιοτροπιών του, ή γιατί το προσέχουμε πολύ λίγο. Είναι σχεδόν αδύνατο να κακομάθουμε ένα παιδί από το πρώτο έτος της ηλικίας του, εκτός εάν δεν το αφήνουμε ποτέ μόνο του και καθόμαστε πάντα κοντά του υπερβάλλοντας στη φυσιολογική του ανάγκη για φροντίδα, τόσο που στη

Όταν παίρνει ένα αντικείμενο που δεν είναι δικό του το κάνει από άγνοια και το λάθος του δεν πρέπει να αποτελεί ευκαιρία για αποδοκιμασία και τιμωρία. Γύρω στα 6 χρόνια το παιδί έχει αντίθετα αναπτύξει το αίσθημα της ιδιοκτησίας και καταλαβαίνει ότι δεν πρέπει να παίρνει τα αντικείμενα που ανήκουν στους άλλους. Συχνά οι μικροκλεψιές σε αυτή την ηλικία προέρχονται από την αντίδραση για την ανεπαρκή ικανοποίηση της απαίτησης για αποδοχή. Η τιμωρία δε θα εμποδίσει το παιδάκι να επαναλάβει αυτή τ

Το παράθυρο μοιάζει με κινηματογραφική οθόνη γεμάτη από εικόνες, χρώματα και κίνηση και εκείνο ενθουσιάζεται με τη συνεχή εναλλαγή παραστάσεων. Σε κάθε μετακίνηση μας όμως πρέπει να δώσουμε πολύ μεγάλη προσοχή ακόμα και στην πιο μικρή λεπτομέρεια. Πριν να βάλετε το κλειδί στη μηχανή και να ξεκινήσετε πρέπει να πάρετε όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας για να ταξιδέψετε με ασφάλεια παρέα με το μικρούλι σας, ακόμα και αν η απόσταση της διαδρομής είναι πολύ σύντομη. Ποτέ μην επιτρέψετε στο π

Οι έπαινοι και οι τιμωρίες διέπονται από ορισμένους κανόνες και από ορισμένες αξίες που χρησιμεύουν σαν σημεία αναφοράς και που αντιπροσωπεύουν για το παιδάκι εκείνο που είναι καλό και εκείνο που είναι κακό. Αποτελούν το μέτρο για να μετρήσει τις δικές του επιτυχίες. Τι αποτελέσματα έχουν οι έπαινοι και οι τιμωρίες; Ο έπαινος (επιδοκιμασία, ένα χαμόγελο, μια τρυφερή αγκαλιά κ.τ.λ.) ωθεί το παιδί να επαναλάβει την καλή συμπεριφορά και αντίθετα η τιμωρία (αποδοκιμασία, άρνηση, τσακωμός κ.τ.λ

Αυτήν την κατάσταση φαίνεται ότι το παιδάκι των τριών ετών αρχίζει να τη συνειδητοποιεί. Καταλαβαίνει ότι διαθέτει μια δική του θέληση, δικά του μέσα και ότι μπορεί να πάρει πρωτοβουλίες. Αυτή τη συνειδητοποίηση ακολουθεί η επιθυμία του παιδιού για επαλήθευση. Το παιδάκι για μια ορισμένη περίοδο έχει την τάση να κάνει το αντίθετο και να αντιδράει σε αυτό που του λέει ο ενήλικας. Με λίγα λόγια γίνεται αντιρρησίας, αρνητικό, αντιδραστικό και ξεροκέφαλο. Τα όχι του συχνά ενοχλούν τους γονείς

Καθοδηγήστε το όμως και ενθαρρύνεται το με τέτοιο τρόπο ώστε να κάνει μόνο του τις εργασίες και να του δίνετε τη βοήθεια σας όταν χρειάζεται. Κομματιάστε το έργο που έχει να κάνει σε μικρά σκαλοπάτια έτσι ώστε το παιδί σας να μπορεί να τα ανέβει με περισσότερη ευκολία και επιτυχία. Σε κάθε σωστή κίνηση δείξτε τον ενθουσιασμό σας. Αν τυχόν αποτύχει ενθαρρύνεται το να προσπαθήσει πάλι και δώστε κάποιες συμβουλές για τη σωστή κατεύθυνση, ώστε το αποτέλεσμα να είναι επιτυχές. 2.Βοηθήστε το παιδί

Παιδιά που κάνουν φασαρία, που δεν απενεργοποιούν τα κινητά τους –παρ'όλες τις απαγορεύσεις– που επιλέγουν να μην ακούν τους ενήλικες που τους λένε τι να κάνουν και τι να μην κάνουν. Παιδιά που απλά επιλέγουν να μην υπακούουν σε ενήλικες, οι οποίοι φαίνεται να μην έχουν καμία πειθώ και τρόπο να επιβληθούν. Η βασική διαφορά ανάμεσα σε ένα παιδί και σε έναν ενήλικα, είναι η επιλογή, σωστά; Και πέρα από συγκεκριμένες υποχρεώσεις που έχουμε, όπως το να πληρώσουμε τη δόση του δανείου, τους λογαρια

Μπορεί να σημαίνει «δεν θέλω το παιδί μου να αισθάνεται παραγκωνισμένο, αποτυχημένο, λυπημένο, ανήσυχο, χωρίς αυτοπεποίθηση, μόνο, θυμωμένο. Εν ολίγοις, κανείς δεν θέλει το παιδί του να νιώθει πόνο. Ως γονείς, στην πορεία μας προς την αυτογνωσία κατανοούμε ότι ο πόνος και η οδύνη είναι μέρος της ζωής, αλλά όσον αφορά τα παιδιά μας σπεύδουμε να τα προστατέψουμε από κάθε συναισθηματικό πόνο. Οι περισσότεροι γονείς απλώς θέλουν το παιδί τους να είναι ευτυχισμένο. Όμως, εγώ θα σας έλεγα ότι ίσ

Η διαδικασία αυτή των δώρων, κάθε χρόνο προβληματίζει αρκετές οικογένειες για πολλούς λόγους. Υπάρχει πάντα το δίλημμα του Άγιου Βασίλη από τη μία, από την άλλη οι ίδιοι προβληματιζόμαστε για το ποιο θα είναι το δώρο, αν θα διαλέξει το παιδί κάτι γράφοντας γράμμα στον Άγιο, τι θα είναι αυτό, αν θα συμφωνεί με τον προϋπολογισμό και τις απόψεις μας.. Είναι αλήθεια πως με την προηγούμενη υπέρ-καταναλωτική κοινωνία, κάναμε λάθη ως «μεγάλοι» και «καλό/κακό μάθαμε» τα παιδιά μας. Από την άλλη, δε

στο χαρακτήρα του παιδιού. Όσο πιο ξεκάθαρες και γεμάτες αποδοχή είναι οι αντιλήψεις σας για τον κόσμο, τόσο πιο σταθερά θα εδραιώνεται αυτή η ηθική στάση και τόσο πιο εύκολο θα είναι για τα παιδιά σας να προσαρμοστούν στους κοινωνικούς κανόνες. Η στάση σας απέναντι στα προβλήματα της ζωής αποκαλύπτεται από τις συζητήσεις σας. Αυτά που ακούνε τα παιδιά στο σπίτι έχουν μεγάλη σημασία για την ανάπτυξή τους. Πρέπει να είστε προσεκτικοί μ’ αυτά που λέτε μπροστά στο παιδί σας, και ποτέ μην υποτιμά

Κι όμως μία νέα μελέτη έδειξε ότι τα παιδιά έχουν δυσκολία στο να συγκεντρωθούν και να εστιάσουν σε κάτι, αφού έχουν παρακολουθήσει επί ώρα κάποιο καρτούν με έντονη δράση. Πριν ...σπεύσετε να απομακρύνετε όλα τα DVDs με τα κινούμενα σχέδια, να ξεκαθαρίσουμε ότι σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μία σχετικά μικρή μελέτη του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια στις ΗΠΑ, τα συμπεράσματα της οποίας ωστόσο αξίζει να διαβάσετε: Τα αποτελέσματα της μελέτης πρέπει να γίνουν δεκτά με επιφύλαξη λόγω του μικρο

Αυτό έδειξε μελέτη Ισπανικού πανεπιστημίου που εξέτασε τις συνήθειες 142 παιδιών ηλικίας 6-7 ετών τα οποία φοιτούν σε διάφορα σχολεία. Όπως διαπιστώθηκε, ο σύγχρονος τρόπος ζωής και οι απαιτήσεις που έχουν οι γονείς βάζουν τα παιδιά από μικρά στα βάσανα. Τα παιδιά κοιμούνται κατά μέσο όρο 8 ώρες την ημέρα, επτά στα δέκα επιστρέφουν στο σπίτι τους μετά τις 21:00 το βράδυ τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα και κοιμούνται μετά τις 23:00 τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. Αυτός ο ρυθμός