Διαπαιδαγώγηση
44 άρθρα σε αυτή την κατηγορία
-
Δύο γεγονότα, καθ΄ όλα ευπρόσδεκτα, άλλαξαν κατά τη δεκαετία του ΄70 τον ρόλο των παιδιών στις δυτικές κοινωνίες. Το ένα ήταν η επικράτηση της αντισύλληψης: το παιδί, προϊόν πλέον απόφασης και όχι τύχης, τοποθετήθηκε στην κορυφή του οικογενειακού οικοδομήματος. Το άλλο ήταν η μετάβαση από την κοινωνία των στερήσεων στην κοινωνία της αφθονίας. Πριν από τη δεκαετία του ΄70, το κυρίαρχο μήνυμα της ανατροφής ήταν: «Δεν μπορείς να τα έχεις όλα». Σήμερα, τα παιδιά μαθαίνουν όχι μόνο πώς μπορούν, αλ
- Τα σημερινά παιδιά δεν πάνε καλά. Μπορεί να είναι υγιέστερα, αλλά είναι υπερκινητικά, έχουν προβλήματα στο σχολείο και δυσκολεύονται να αυτονομηθούν. Τι φταίει; Ο υπερβολικός φιλελευθερισμός στο σπίτι, απαντά ο πιο γνωστός παιδίατρος της Γαλλίας.
-
Αν αρχίσετε να ενεργείτε περισσότερο και να μιλάτε λιγότερο, τα παιδιά θα παρατηρήσουν αμέσως τη διαφορά. Αντί να φωνάζετε συνεχώς στα παιδιά να σωπάσουν, απλά περιμένετε μπροστά τους μέχρι να σας δώσουν την προσοχή τους. Αν τα παιδιά μαλώνουν για ένα παιχνίδι απλά και σιωπηρά αποσύρετε το παιχνίδι από μπροστά τους και βάλτε το σε ένα σημείο που δεν το φτάνουν. Σταματήστε να λέτε πράγματα που δεν εννοείτε. Αν εννοείτε κάτι να είστε έτοιμοι να πράξετε και όχι να πείτε. Όλες οι αναβολές εξαφανίζον
- Αν κάθε γονιός μπορούσε να ακούσει τον εαυτό του για μία μέρα θα έμενε έκπληκτος με το πόσες άχρηστες λέξεις λέει. Προσπαθήστε να ενεργείτε αντί να μιλάτε.
-
1. Πότε να πεις όχι Ένα από τα προειδοποιητικά σημάδια είναι η αδυναμία άρνησης. Αν το παιδάκι σου δεν έχει ακούσει ποτέ από το στόμα σου τη λέξη ΟΧΙ θα πάρει το μήνυμα πως μπορεί να έχει ότι ζητήσει. Και μπορεί να πιστεύεις πως με αυτόν τον τρόπο δείχνεις έμπρακτα την αγάπη σου, στην πραγματικότητα όμως του κάνεις κακό. Στην πραγματική ζωή υπάρχουν απογοητεύσεις, αρνήσεις και πρέπει να μάθουμε να κοπιάζουμε και να διεκδικούμε. Τίποτα δε μας χαρίζεται μόνο και μόνο επειδή το ζητήσαμε. 2. Ξέρει τ
- Κάθε γονιός θέλει το καλύτερο για τα παιδιά του και να τους προσφέρει όσο περισσότερα μπορεί. Από την άλλη είναι σημαντικό να τους διδάξει τα όρια και πως δεν μπορούν να έχουν πάντα ότι θελήσουν.
-
Στόχο είχαν να “αναγκάσουν” το παιδί να απομονωθεί για λίγο από την ομάδα και να “σκεφτεί” τι έκανε. Όμως πόσο εύστοχη είναι αυτή η πρακτική όταν απευθύνεται σε παιδιά νηπιακής ηλικίας; Σύμφωνα με τις νευροεπιστήμες, στην ηλικία των έξι ετών ο εγκέφαλος έχει αποκτήσει το 95% του βάρους που θα έχει στην ενήλικη ζωή και βρίσκεται στο ζενίθ της ενεργειακής κατανάλωσης του. Σε αυτό το στάδιο τα παιδιά αρχίζουν να εφαρμόζουν τη λογική και την εμπιστοσύνη και να κατανοούν τις διαδικασίες της σκέψης το
- Οι παραπάνω τρόποι αντιμετώπισης μιας δύσκολης συμπεριφοράς του παιδιού, ήταν πολύ διαδεδομένοι τα τελευταία χρόνια.
-
Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες σταθερές που ισχύουν σε κάθε σπίτι στο οποίο μεγαλώνει ένα παιδί χωρίς αδέλφια. Τα μοναχοπαίδια έχουν την αμέριστη αγάπη και προσοχή των γονιών τους. Επιπλέον, είναι σε θέση να απολαμβάνουν περισσότερα αγαθά από υλική άποψη. Πάντα θα έχουν περισσότερα παιχνίδια, τα οποία δεν θα χρειαστεί ποτέ να μοιραστούν. Ωστόσο, οι γονείς θα πρέπει να προσέχουν να μην το παρακάνουν, μεγαλώνοντας ένα παιδί που δίνει μεγαλύτερη αξία στα υλικά πράγματα παρά στα συναισθήματα. Σε ένα σπί
- Η συμπεριφορά που υιοθετούν τα μοναχοπαίδια ποικίλλει ανάλογα με τον τρόπο ανατροφής τους.
-
Αν και τα δυο προέρχονται απ᾽ το ρήμα «παιδεύω», στην ουσία πρόκειται για δύο διαφορετικές έννοιες. Η εκπαίδευση παρέχεται από τα σχολεία και πιστοποιείται με πτυχία, ενώ η παιδεία είναι αποτέλεσμα τόσο του περιβάλλοντος στο οποίο γαλουχήθηκες, όσο και προϊόν εσωτερικών ζυμώσεων του εκάστοτε ατόμου. Η παιδεία είναι αυτή που σου μαθαίνει να ξεχωρίζεις το καλό απ᾽ το κακό. Σε διδάσκει τι είναι δικαιοσύνη και τι σεβασμός. Απ᾽ την άλλη, η εκπαίδευση επιτελεί το ρόλο του μορφωτικού αγαθού μέσω του οπ
- Σ᾽ αυτό τον κόσμο οι άνθρωποι τείνουν να μπερδεύουν την εκπαίδευση με την παιδεία.
-
Και επειδή πολύ συχνά, με όλες αυτές τις ανεπιθύμητες παρεμβάσεις, δημιουργούνται εντάσεις και παρεξηγήσεις, ας δούμε πώς μπορείτε να τους βάλετε όλους στη θέση τους ευγενικά και χωρίς να χαλάσετε τις σχέσεις σας: • Δημιουργήστε κοινό μέτωπο με το σύντροφό σας: Αν και οι δύο γονείς είναι ενωμένοι και συμφωνούν στον τρόπο ανατροφής των παιδιών, τότε είναι δυσκολότερο για κάποιον τρίτο (π.χ. πεθερά) να παρέμβει και να αρχίσει την κριτική. • Χρησιμοποιήστε τον παιδίατρο ή το δάσκαλο: Πείτε, δηλαδή,
- Μαμάδες, πεθερές, συγγενείς και φίλοι, όλοι φαίνεται πώς έχουν άποψη για τον τρόπο που μεγαλώνετε το παιδί σας και δε διστάζουν να σας την πουν, κατακρίνοντας ταυτόχρονα τις δικές σας επιλογές και αποφάσεις.
-
Να είστε συνεπείς και σταθεροί Το ΟΧΙ σημαίνει ΟΧΙ, και το ΝΑΙ σημαίνει ΝΑΙ. Η κάθε πράξη έχει και μία αμοιβή Η καλή συμπεριφορά αμείβεται. Η κακή συμπεριφορά τιμωρείται. Να εξηγείτε τι εννοείτε και να το εννοείτε Σκεφτείτε πριν μιλήσετε, γιατί αλλιώς θα πρέπει να δώσετε εξηγήσεις. Οι γονείς δουλεύουν μαζί ως ομάδα Αν δεν συμφωνείτε, τα παιδιά δεν θα ξέρουν ποιον από τους δύο να ακούσουν και τελικά θα καταλήξουν να μην ακουν κανέναν. Μη δίνετε υποσχέσεις που δεν μπορε
- Ποιοι είναι οι βασικοί κανόνες που πρέπει να ακολουθούν οι γονείς για να βάλουν όρια στο παιδί;
-
Φυσικά σε ορισμένες περιπτώσεις είναι σημαντικό να αναφέρει μια λανθασμένη συμπεριφορά, όπως για παράδειγμα σε περιστατικά bullying που συνήθως αποκρύπτονται, όμως άλλες φορές η συνήθεια αυτή καταντά ενοχλητική ή αντιλαμβάνεται ως προδοσία από τους φίλους του. Για ποιους λόγους το μικρό σας μεταφέρει ότι λανθασμένο δει να διαδραματίζεται μπροστά του; Ίσως θέλει να προσελκύσει την προσοχή σας, να τεστάρει τα όριά σας, να βοηθήσει κάποιον συνομήλικό του ή να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για κά
- Δεν κρύβει τίποτα: από τη ζημιά που έκανε το μικρό του αδερφάκι μέχρι το ότι ο συμμαθητής του αντέγραψε ή ότι ο γείτονας πέταξε κάτω ένα χαρτάκι. Το παιδί σας έχει πολύ αναπτυγμένο το αίσθημα του τι είναι σωστό και οτιδήποτε παρεκκλίνει από αυτό το εντοπίζει και σας το μεταφέρει.
-
1. Επιβραβεύετε πάντα την προσπάθεια και ποτέ το αποτέλεσμα Είτε πετύχει είτε όχι τον στόχο του εσείς εστιάστε την κριτική σας στην προσπάθεια του. Μην το επαινείτε μόνο όταν τα καταφέρνει και δείξτε του ότι αυτό που πάντα μετράει περισσότερο είναι το ταξίδι και όχι ο προορισμός. Έτσι θα το μάθετε να μην φοβάται την αποτυχία, η οποία είναι κι αυτή μέρος της ζωής. 2. Ενθαρρύνετε τη σκληρή δουλειά Είτε εξασκείται σκληρά στο πιάνο, είτε σε δύσκολες μαθηματικές εργασίες, το παιδί σας πρέπ
- Ένα από τα σημαντικότερα δώρα που μπορεί να προσφέρει ένας γονιός στο παιδί του είναι να του δώσει αυτοπεποίθηση. Πώς θα το πετύχει όμως αυτό;;; Παρακάτω ακολουθούν 13 συμβουλές για να καλλιεργήσετε στο παιδί σας την αυτοπεποίθηση του!
-
Το παράθυρο μοιάζει με κινηματογραφική οθόνη γεμάτη από εικόνες, χρώματα και κίνηση και εκείνο ενθουσιάζεται με τη συνεχή εναλλαγή παραστάσεων. Σε κάθε μετακίνηση μας όμως πρέπει να δώσουμε πολύ μεγάλη προσοχή ακόμα και στην πιο μικρή λεπτομέρεια. Πριν να βάλετε το κλειδί στη μηχανή και να ξεκινήσετε πρέπει να πάρετε όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας για να ταξιδέψετε με ασφάλεια παρέα με το μικρούλι σας, ακόμα και αν η απόσταση της διαδρομής είναι πολύ σύντομη. Ποτέ μην επιτρέψετε στο π
<p><strong>Όλα τα παιδάκια ενθουσιάζονται και ξετρελένονται για μια βολτούλα με το αυτοκίνητο!</strong></p>
-
Οι τιμωρίες είναι το πιο δύσκολο κεφάλαιο της διαπαιδαγώγησης των παιδιών. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι επιπτώσεις θα έχει στην ψυχή ενός παιδιού μια σωματική τιμωρία (ένα σκαμπίλι, ένα τράβηγμα του αυτιού κλπ.), αλλά και μια ηπιότερη τιμωρία, όπως το μάλωμα, ο περιορισμός στο δωμάτιο, η αποβολή από το παιχνίδι ή η αφαίρεση κάποιων «προνομίων» που του έχετε παραχωρήσει. Άλλοτε οι τιμωρίες μπορεί να λειτουργήσουν θετικά, άλλοτε όμως όχι. Μερικές φορές τα θετικά αποτελέσματα μπορεί να διαρκέσ
<p>Στα παιδιά, οι τιμωρίες λειτουργούν όπως τα φάρμακα: συχνά βοηθούν, δημιουργούν όμως και παρενέργειες...</p>
-
Και ποιος δεν έχει κοντοσταθεί για να δει αν η μαμά τελικά θα ενδώσει και θα του αγοράσει αυτό που θέλει; Αυτή και πολλές παρόμοιες σκηνές εκτυλίσσονται σε εστιατόρια, μαγαζιά, φιλικά σπίτια, στην παιδική χαρά, στο ίδιο το σπίτι του παιδιού. Στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις οι γονείς υποκύπτουν στις επιθυμίες του παιδιού τους και εκείνο μαθαίνει να εκμεταλεύεται την αδυναμία τους αυτή. Γιατί όμως, όσο δύσκολο κι αν είναι θα πρέπει να λέμε "όχι" στα αγγελούδια μας; Πώς να μη κακομάθ
<p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Ποιος δεν έχει γυρίσει το κεφάλι του να δει τη σκηνή με το παιδάκι που κλαίει και χτυπιέται στο πάτωμα του σούπερ μάρκετ για να του αγοράσει η μαμά του τη σοκολάτα που θέλει;</span></span></p>
-
Αυτό έδειξε μελέτη Ισπανικού πανεπιστημίου που εξέτασε τις συνήθειες 142 παιδιών ηλικίας 6-7 ετών τα οποία φοιτούν σε διάφορα σχολεία. Όπως διαπιστώθηκε, ο σύγχρονος τρόπος ζωής και οι απαιτήσεις που έχουν οι γονείς βάζουν τα παιδιά από μικρά στα βάσανα. Τα παιδιά κοιμούνται κατά μέσο όρο 8 ώρες την ημέρα, επτά στα δέκα επιστρέφουν στο σπίτι τους μετά τις 21:00 το βράδυ τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα και κοιμούνται μετά τις 23:00 τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. Αυτός ο ρυθμός
<p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:rgb(51,51,51);">Για να έχουν τα παιδιά σας καλές επιδόσεις στα μαθήματα δεν απαιτείται μόνο μελέτη αλλά και ένας καλός καθημερινός ύπνος τουλάχιστον 9 ωρών.</span></span></p>
-
Κι όμως μία νέα μελέτη έδειξε ότι τα παιδιά έχουν δυσκολία στο να συγκεντρωθούν και να εστιάσουν σε κάτι, αφού έχουν παρακολουθήσει επί ώρα κάποιο καρτούν με έντονη δράση. Πριν ...σπεύσετε να απομακρύνετε όλα τα DVDs με τα κινούμενα σχέδια, να ξεκαθαρίσουμε ότι σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μία σχετικά μικρή μελέτη του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια στις ΗΠΑ, τα συμπεράσματα της οποίας ωστόσο αξίζει να διαβάσετε: Τα αποτελέσματα της μελέτης πρέπει να γίνουν δεκτά με επιφύλαξη λόγω του μικρο
<p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:rgb(51,51,51);">Γνωρίζατε ότι μία από τις πιο αγαπημένες συνήθειες των μικρών παιδιών, να βλέπουν κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση, μπορεί να προκαλέσει σε αυτά προβλήματα προσοχής και μαθησιακές δυσκολίες;</span></span></p>
-
Θυμίζει κάτι σε βομβαρδισμένο τοπίο και αρκούν μόνο λίγα λεπτά για να γίνει. Το θέαμα ενός δωματίου με αραδιασμένα και πεταμένα βιβλία, παιχνίδια και ρούχα σίγουρα προκαλεί πανικό και σύγχυση. Πώς πρέπει όμως να συμπεριφερθούμε και πώς μπορούμε να ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση; Αρχικά θα πρέπει να πούμε πως σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να φτάσουμε σε σημείο κόντρας και φυσικά να στερήσουμε στο παιδί τη δημιουργικότητα του και την ελευθερία της έκφρασης. Το παιδάκι θέλει πάντα να εξερευνά κα
<p>Σίγουρα κάθε φορά που αφήνετε το παιδάκι σας να παίξει μόνο του στο δωμάτιό του σκέφτεστε την εικόνα που θα αντικρίσετε επιστρέφοντας.. και λίγο πολύ όλοι την ξέρουμε...</p>
-
Μια καλή δοκιμασία είναι όταν μας επισκέπτονται φίλοι στο σπίτι και το παιδάκι μας συνήθως αρνείται πεισματικά να μοιραστεί τα παιχνίδια του. Ασφαλή Φύλαξη Μια καλή ιδέα είναι, σε περίπτωση που περιμένετε καλεσμένους στο σπίτι, να φυλάξετε κάπου τα αγαπημένα του παιχνίδια. Επιλέξτε ένα μέρος στο οποίο θα έχει εύκολη πρόσβαση, όπως για παράδειγμα σε ένα ντουλάπι του δωματίου του για να μπορεί ανά πάσα στιγμή να ελέγχει ότι βρίσκονται στη θέση τους. Φροντίστε να γνωρίζουν οι καλεσμένοι σας
<p>Όλοι μας θέλουμε να μάθουμε στο παιδάκι μας να μοιράζεται τα πράγματα του. Ωστόσο αυτό δεν είναι και πολύ εύκολο εγχείρημα, ειδικά όταν είναι το μοναδικό παιδί και δεν έχει συνηθίσει να μοιράζεται τα πράγματα του ούτε καν με το αδερφάκι του.</p>
-
Εμφανίζονται συνεχώς να πρέπει να υπολογίσουν την καθημερινή πραγματικότητα και να πρέπει να διαλέξουν μεταξύ της συγκατάθεσης και της άρνησης, μεταξύ της επιδοκιμασίας και της τιμωρίας, μεταξύ του ναι και του όχι, μεταξύ του διαλόγου και του μαλώματος. Ποιο τύπο διαπαιδαγώγησης είναι καλύτερα να υιοθετήσουν, μέχρι ποιο σημείο είναι καλό να είναι αυταρχικοί ή ανεκτικοί; Εάν υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο συμφωνούν εκείνοι που ασχολούνται με μελέτες πάνω στη νηπιακή ηλικία, είναι ότι τα παιδιά έ
<p>Σήμερα οι γονείς είναι συχνά αποπροσανατολισμένοι σχετικά με το δικαίωμα-καθήκον τους και δεν ξέρουν πως να συμπεριφερθούν στην άσκηση μιας συγκεκριμένης εξουσίας.</p>
-
Μια συνηθισμένη τακτική από τους γονείς είναι να μη δίνουν εβδομαδιαία χαρτζιλίκι, αλλά σταδιακά κάποια μικρά ποσά ως αντάλλαγμα της βοήθειας στο σπίτι η της εκτέλεσης κάποιων θελημάτων. Με τον τρόπο αυτό πιστεύουν ότι κάνουν το παιδί υπεύθυνο και ότι έτσι μπορεί να καταλάβει ότι το χρήμα κερδίζετε. Αυτό το σύστημα αντίθετα δεν κάνει το παιδί υπεύθυνο γιατί δεν μαθαίνει τις δικές του ευθύνες σαν μέλος της οικογένειας αλλά συνεργάζεται μόνο όταν υπάρχει επιβράβευση. Ακόμα τα παιδιά ξέρουν πολύ
<p>Είναι αρκετά κοινή η συνήθεια να δίνουμε στα παιδιά μας σε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα ένα ποσό που μπορεί να διαθέτει όπως θέλει. <strong>Οι τρόποι όμως με τους οποίους οι γονείς δίνουν τα χρήματα είναι πολλοί.</strong></p>
-
Τις λέξεις αυτές στην πραγματικότητα δεν τις καταλαβαίνει αλλά διαισθάνεται ότι έχουν παράξενες και απαγορευμένες σημασίες που τραβούν το ενδιαφέρον του. Το φαινόμενο αυτό γίνεται πιο έντονο και εκδηλώνεται γενικά με την έναρξη του σχολείου. Καμιά φορά όμως μπορεί να παρουσιαστεί και νωρίτερα, όταν το παιδάκι έρθει σε επαφή με διάφορα άτομα και έχει έτσι την ευκαιρία να πλουτίσει το απαγορευμένο λεξιλόγιο Πολλοί γονείς θα θέλανε να προλάβουν και να διορθώσουν το φαινόμενο αυτό. Το να προλά
<p>Ποια μανούλα δεν έχει νιώσει αμήχανα όταν το παιδάκι επαναλάβει στα καλά καθούμενα μια απαγορευμένη λέξη που έτυχε να ακούσει;</p>
-
Η συνήθεια για ψέματα μπορεί να είναι αποτέλεσμα τις επίδρασης πολλών και διάφορων παραγόντων. Ένα παιδάκι μπορεί να καταφύγει στο ψέμα για να αποφύγει μια κατάσταση για την οποία δε βρίσκει μια παραδεκτή διέξοδο ή για να ξεφύγει από μια κατάσταση που φοβάται και το φέρνει σε δύσκολη θέση. Το ψέμα τις περισσότερες φορές αποτελεί ένα σύστημα άμυνας ενάντια στην ανασφάλεια ή ένα μέσο ανταμοιβής σε ένα αίσθημα κατωτερότητας. Στη μυθομανία για παράδειγμα το παιδί επωμίζεται ένα ρόλο που θεωρεί θε
<p>Σίγουρα όλοι έχουμε καταλάβει ότι το παιδάκι μας μερικές φορές μας έχει πει ψέματα και συνήθως δε το παραδέχεται και το αρνείται ακόμα και αν του το αποδείξουμε. <strong>Τι όμως το οδηγεί σε αυτή τη συμπεριφορά;</strong></p>
