Άρθρα

Αλκοόλ και τσιγάρο

Αλκοόλ και τσιγάρο

Η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας αλκοόλ κατά την εγκυμοσύνη, μπορεί να αποβεί βλαβερή για το έμβρυο.
Επίσης, μπορεί να προκαλέσει το σύνδρομο βρεφικού αλκοολισμού, μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από σωματική και πνευματική καθυστέρηση.

Το ίδιο ισχύει και για το κάπνισμα.
Κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, η νικοτίνη προκαλεί προβλήματα στο κυκλοφορικό και αναπνευστικό σύστημα της μέλλουσας μητέρας, ενοχλεί όμως και το έμβρυο στο οποίο φτάνει μέσω του δικτύου των αιμοφόρων αγγείων που του μεταφέρουν τις τροφές.


Επομένως, για όλο το διάστημα της εγκυμοσύνης αλλά και του θηλασμού, πρέπει να περιορίσετε τις δύο αυτές κακές συνήθειες.
Δείτε το κι αλλιώς: σαν μια ευκαιρία να τα κόψετε μαχαίρι!

Για τις γυναίκες, που είναι εξαρτημένες από το αλκοόλ και το τσιγάρο, σίγουρα το να σταματήσουν από την μια μέρα στην άλλη, φαντάζει δύσκολο και ίσως ακατόρθωτο. Η φύση όμως επεμβαίνει συχνά με μια διευκόλυνση, αφού κατά τις πρώτες εβδομάδες της εγκυμοσύνης μπορεί να εμφανιστούν ναυτίες που συνδέονται πολύ συχνά με έντονες μυρωδιές και γεύσεις όπως είναι , επίσης, το αλκοόλ και το τσιγάρο.

Μια εξαιρετική ευκαιρία για να σταματήσετε και τα δύο, μόλις σας παρουσιάστηκε! Εκμεταλλευτείτε την!

Ακόμη όμως και αν τίποτε δεν σας πτοεί, ακόμη και αν κάνατε προσπάθειες που ήταν όμως άκαρπες, θα πρέπει να ξέρετε ότι το αλκοόλ μπορείτε να το περιορίσετε και να πίνετε μόνο στα γεύματα, ενώ μετά μπορείτε να το αραιώνετε με νερό.

Για να σταματήσετε το αλκοόλ και το κάπνισμα, μπορεί να σας βοηθήσουν θεραπείες στήριξης όπως η ύπνωση και ο βελονισμός.

Συμβουλές

Μειώστε το αλκοόλ στο ελάχιστο.Προτιμήστε να πίνετε φρέσκους χυμούς φρούτων και μεταλλικό νερό!

Για να κόψετε το κάπνισμα μπορείτε να καταφύγετε στον βελονισμό ή τις ειδικές ταινίες νικοτίνης που κυκλοφορούν στο εμπόριο.

Ζητήστε την συμπαράσταση φίλων και γνωστών και πάντα να σκέφτεστε: είναι για το καλό του μωρού σας (εκτός από το δικό σας).




ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΈΧΕΙ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΜΕ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΛΙΠΟΒΑΡΩΝ Ή ΠΡΟΩΡΩΝ ΜΩΡΩΝ,
ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΙΦΝΙΔΙΟΥ ΒΡΕΦΙΚΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ...

• Το αλκοόλ και το τσιγάρο, είναι δύο βλαβερές ουσίες που μόνο κακό μπορεί να κάνουν στον οργανισμό σας, είτε είστε έγκυες είτε όχι. Ιδιαίτερα δε, κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, το κακό βαίνει εις διπλούν!
  

• 0 σχόλια
• 831 εμφανίσεις

Guest

28 Απριλίου, 200916 yr

Διακοπή της κύησης

Διακοπή της κύησης

Τότε, μιλάμε για αυτόματη αποβολή.
Εάν , αντίθετα, το γονιμοποιημένο ωάριο εγκατασταθεί έξω από τη μήτρα, πρόκειται για εξωμήτρια κύηση, που θα κοπεί κι αυτή αρκετά νωρίς.

Aς δούμε όμως αυτές τις περιπτώσεις πιο αναλυτικά:

Αυτόματη αποβολή

Στο 60% των περιπτώσεων, η αποβολή προκαλείται από εμβρυϊκές ανωμαλίες, στο 15% σε λόγους που αφορούν τη μητέρα, ενώ σε κάποιες άλλες μπορεί να υπάρχουν προβλήματα που αφορούν το γεννητικό σύστημα της μητέρας.
Συχνά, όμως, οι λόγοι αυτόματης αποβολής παραμένουν άγνωστοι.

Πιο συγκεκριμένα:
Εμβρυϊκές ανωμαλίες:αφορά την ανικανότητα του εμβρύου να αναπτυχθεί-στην πλειοψηφία έχει κληρονομικό χαρακτήρα-, ενώ πιο σπάνια αποδίδεται σε εξωτερικούς παράγοντες που παρεμβαίνουν στην ανάπτυξή του.

Προβλήματα της μητέρας: προβλήματα υγείας που αφορούν την μέλλουσα μητέρα και είναι για παράδειγμα: χρόνιες ασθένειες (διαβήτης, υπέρταση, σύφιλη, καρδιακές και νεφρικές παθήσεις κτλ), αλκοόλ, φάρμακα, ναρκωτικά ή ακόμη έμμεσα φυσικά τραύματα (ηλεκτροπληξία, εγκαύματα, δηλητηρίαση,), ή άμεσα φυσικά τραύματα (πτώσεις, χτυπήματα στην περιοχή της κοιλιά κτλ)
Επίσης, οι πολύ έντονες συγκινήσεις (πένθος, απώλεια δουλειάς, διαζύγιο, εγκατάλειψη κτλ).

Προβλήματα του γεννητικού συστήματος: δυσπλασίες της μήτρας και ινομυώματα, ανεπάρκεια τραχηλικού στομίου , κλίση της μήτρας προς τα πίσω στις σπάνιες περιπτώσεις που δεν μπορεί να επανέλθει έως τον 3ο μήνα.

Κυριότερα συμπτώματα αυτόματης αποβολής είναι κάποιες ελαφρές απώλειες αίματος χωρίς πόνο ή μικρούς πόνους που μοιάζουν με εκείνους της περιόδου.
Σ΄αυτές τις περιπτώσεις, ξεκουραστείτε και άν συνεχίζονται ενημερώστε τον γιατρό σας.

Εξωμήτρια κύηση

Η εξωμήτρια κύηση, αφορά μια εγκυμοσύνη κατά την οποία το γονιμοποιημένο ωάριο εγκαθίσταται έξω από την κοιλότητα της μήτρας.
Γενικά, αυτό συμβαίνει σε μία από τις σάλπιγγες, μπορεί όμως να συμβεί και στην ωοθήκη ή στην κοιλιακή κοιλότητα.
Φυσικά, η εγκυμοσύνη δεν μπορεί να αναπτυχθεί κανονικά, και προορίζεται να διακοπεί μέσα στους πρώτους 3 μήνες.

Στο 50% των περιπτώσεων, οι εξωμήτριες κυήσεις προκαλούνται από φλεγμονώδη τραύματα των σαλπιγγών που εμποδίζουν τη φυσιολογική ρήξη του ωαρίου στη μήτρα.

Στο 30% των περιπτώσεων η εξωμήτρια εγκυμοσύνη εμφανίζεται με απώλειες αίματος μετά από λίγες ημέρες και οπωσδήποτε μέσα στις 2 εβδομάδες από την απουσία της περιόδου.
Γι΄αυτό, μπορεί μια γυναίκα να μπερδευτεί και να μην υποψιαστεί ακόμη πως είναι έγκυος.

Οι πρώτες ενοχλήσεις είναι:

συνεχείς πόνοι χαμηλά στη κοιλιά με περιοδικές σουβλιές πότε από την αριστερή και πότε από την δεξιά πλευρά.
Προκαλούνται από την σάλπιγγα η οποία διογκώνεται και μπορεί να μπερδευτούν με πόνους σκωληκοειδήτιδος.

απώλειες σκούρου κόκκινου αίματος , όχι άφθονες. Αυτό σημαίνει ότι η εξωμήτρια κύηση έχει διακοπεί και η καινούργια ορμονική κατάσταση προκάλεσε την απόπτωση της βλενογόνου της μήτρας.


Στις περιπτώσεις αυτές ενημερώστε τον γυναικολόγο σας ή μεταφερθείτε άμεσα σε κάποιο κοντινό νοσοκομείο.
Θα υποβληθείτε σε γυναικολογικές εξετάσεις κατά τις οποίες άν διαγνωσθεί η εξωμήτρια κύηση τότε θα υποβληθείτε σε χειρουργική επέμβαση στην προσβληθείσα σάλπιγγα. Η άλλη σάλπιγγα συνήθως παραμένει ανέπαφη, και γι΄αυτό είναι δυνατές επόμενες εγκυμοσύνες.

Πρόληψη:
Πρέπει να θεραπεύσετε εντελώς κάθε μορφή φλεγμονής στις σάλπιγγες.
Δεν πρέπει να παραμελείτε πόνους στη κοιλιά και να θυμάστε ότι όσο πιο νωρίς διαγνωσθεί μπορούν να προληφθούν δραματικές επιπλοκές.

• Δυστυχώς, για διάφορους λόγους, κάθε εγκυμοσύνη δεν φτάνει, μερικές φορές, στο τέλος της. Μπορεί για παράδειγμα, μια εγκυμοσύνη που δεν παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα, να διακοπεί πριν την 22η εβδομάδα, όταν δηλ το έμβρυο είναι επαρκώς ανώριμο να επιζήσει.

• 0 σχόλια
• 821 εμφανίσεις

Guest

4 Μαίου, 200916 yr

Ειδικές εξετάσεις - Μέρος 2ο

Ειδικές εξετάσεις - Μέρος 2ο

Είναι μια ουσία που παράγεται από το ήπαρ και από τα κύτταρα του εντέρου του εμβρύου.
Είναι παρούσα στο αίμα του εμβρύου, στο αμνιακό υγρό και στο αίμα της μητέρας.
Η μέτρηση για την ποσότητά της, χρησιμεύει για την προγεννητική διάγνωση των κρανιακών και εγκεφαλικών δυσπλασιών ή των δυσμορφιών της σπονδυλικής στήλης.
Γίνεται την 16η εβδομάδα, με μια απλή εξέταση αίματος ή σε περίπτωση που πρόκειται για αμνιοκέντηση μπορεί να διεξαχθεί και στο αμνιακό υγρό.
Η αμνιοκέντηση
Η αμνιοκέντηση, συνιστάται όταν η μητέρα είναι πάνω από 35 ετών ή όταν έχει ήδη ένα παιδί με χρωμοσωμικές ανωμαλίες ή με γενετικές ασθένειες που συνδέονται με το φύλο και πραγματοποιούνται από την 14η-16η εβδομάδα. Βοηθά στο να διαγνωσθούν οι χρωμοσωμικές ανωμαλίες που έχουν ως αποτέλεσμα να γεννιούνται παιδιά με σύνδρομο Down (μογγολισμό)

Σε τι χρησιμεύει η αμνιοκέντηση

Η πρόωρη διάγνωση των χρωμοσωμικών ασθενειών του εμβρύου, επιτρέπουν στη μητέρα να γνωρίζει άν το έμβρυο έχει σοβαρές ανωμαλίες.

Η αμνιοκέντηση, συνιστάτε στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, και χρησιμεύει στο να σταθεροποιήσει, μέσω της δοσολογίας ορισμένων ουσιών στο αμνιακό υγρό, το βαθμό ωρίμανσης των πνευμόνων του εμβρύου και της πιθανότητας επιβίωσής του σε περίπτωση που υπάρχει ανάγκη να προκληθεί η γέννησή του πριν την προβλεπόμενη ημερομηνία.

Πως γίνεται η αμνιοκέντηση

Εισάγεται μια βελόνα διαμέσου της κοιλιάς και της μήτρας (κάτω από υπερηχογραφικό έλεγχο για να μην τραυματιστεί το έμβρυο), ώστε να ληφθεί μια μικρή ποσότητα υγρού στο εσωτερικό του οποίου περιέχονται κύτταρα εμβρυϊκής προέλευσης.
Σ΄αυτά τα κύτταρα, γίνεται η χρωματοσωμική ανάλυση, καθώς και οι εξετάσεις που προβλέπονται για την αμνιοκέντηση.

Εαν ζητείται η προγεννητική χρωμοσωμική ανάλυση, το εργαστήριο πρέπει να είναι εξαιρετικά ειδικευμένο.
Γενικά, είναι μια εξέταση που δεν προκαλεί πόνο, παρά μια ενόχληση όταν εισάγεται η βελόνα.
Διαρκεί 10-20΄αλλά μετά η έγκυος χρειάζεται λίγη ώρα ξεκούραση. Τα αποτελέσματα βγαίνουν σε 20 ημέρες.

Η αμνιοσκόπηση

Πρόκειται για έναν έλεγχο του αμνιακού υγρού που χρησιμεύει για να παρακολουθείται η κατάσταση του εμβρύου από την 42η εβδομάδα κι έπειτα.
Το αμνιακό υγρό, πρέπει να είναι καθαρό και διαυγές. Εαν είναι πρασινωπό, σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα.
Η εξέταση πραγματοποιείται απλά και δεν είναι επώδυνη.

Αφού ξαπλώσει η έγκυος στη γυναικολογική θέση, ο γιατρός εισάγει μέσω του κόλπου και του τραχήλου της μήτρας ένα σωληνάκι που έρχεται σε επαφή με το αμνιακό υγρό. Φωτίζοντας με μια μικρή λάμπα, και βλέποντας διαμέσου του σωλήνα, μπορεί να ελέγξει το χρώμα του αμνιακού υγρού.
Διαρκεί περίπου 5΄.

Η εμβρυοσκόπηση

Στην περίπτωση που υπάρχει μεγάλος φόβος για δυσπλασίες στο έμβρυο και οι οποίες δεν φαίνονται καθαρά στο υπερηχογράφημα, ο γιατρός προβαίνει στην εμβρυοσκόπηση.
Είναι μια αρκετά περίπλοκη εξέταση, και πραγματοποιείται με γενική αναισθησία μεταξύ της 16ης-20ης εβδομάδος της εγκυμοσύνης.

Απαιτεί πάντα εισαγωγή σε νοσοκομείο.
Γίνεται μέσω ενός οπτικού εργαλείου που εισάγετε στη μήτρα διαμέσου μια μικρής τομής στο τοίχωμα της κοιλιάς.

Πριν την εμβρυοσκόπηση , πραγματοποιείτε ένα υπερηχογράφημα για να εξακριβωθεί με ακρίβεια η θέση του εμβρύου και του πλακούντα.
Έπειτα, στη γενική αναισθησία, γίνεται μια μικρή τομή στη κοιλιά διαμέσου της οποίας εισάγεται ένα άκαμπτο σωληνάκι, το οποίο είναι συνδεδεμένο με ένα σύστημα οπτικών ινών, που επιτρέπει την παρακολούθηση του μέρους του εμβρύου για το οποίο υπάρχει η υποψία της δυσπλασίας.

Χάρη σ΄αυτό το σωληνάκι, είναι δυνατό να εισαχθεί μια μακριά λεπτή βελόνα με την οποία μπορεί να γίνει λήψη δείγματος από το δέρμα και το ήπαρ του εμβρύου, το οποίο στη συνέχεια θα αναλυθεί.

• Η ποσότητα της αλφαφετοπρωτεΐνης
  

• 0 σχόλια
• 895 εμφανίσεις

Guest

16 Ιουνίου, 200916 yr

Ειδικές εξετάσεις - Μέρος 1ο

Ειδικές εξετάσεις - Μέρος 1ο

Υπάρχουν, επίσης, ειδικοί έλεγχοι που συστήνονται μόνο σε περιπτώσεις ανάγκης αλλά καλό είναι να τις έχετε υπόψιν σας..
Οι κυριότερες είναι οι παρακάτω:

Τα μάτια

Μερικές φορές, κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, προκαλείται μια επιδείνωση στα προβλήματα της όρασης και ειδικά της μυωπίας, που οφείλεται σε μια αύξηση του περιεχομένου του υγρού του κρυστάλλου.
Μετά τον τοκετό, όλα θα πρέπει να γίνουν όπως και πριν.
Επίσης, και η χρήση φακών επαφής, μπορεί να γίνει ενοχλητική και να σας αναγκάσει να φοράτε γυαλιά.

Τα δόντια

Γενικά είτε είστε έγκυος είτε όχι, πρέπει να φροντίζετε καθημερινά την στοματική σας υγιεινή.
Ειδικά όμως κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, οφείλεται να είστε ιδιαίτερα προσεκτική.
Το ασβέστιο, είναι βασικό για την υγεία των δοντιών και εαν είναι σημαντικά ανεπαρκές, τότε θα έχετε κάποια προβλήματα. Πραγματοποιήστε μια επίσκεψη στον οδοντίατρό σας στην αρχή της εγκυμοσύνης, και μια στο τέλος της.

Το υπερηχογράφημα

Είναι το ιδανικό εργαλείο ελέγχου για να παρακολουθείτε συνέχεια η πορεία της εγκυμοσύνης.
Με του υπερήχους, γίνεται ορατό σε μια οθόνη η θέση που έχει το έμβρυο, το σχήμα του, οι διαστάσεις του και του πλακούντα.

Σε τι χρησιμεύει το υπερηχογράφημα

-Στο πρώτο τρίμηνο:
καθορίζει με ακρίβεια την ύπαρξη της εγκυμοσύνης, και διαπιστώνονται οι εξωμήτριες ή και οι δίδυμες κυήσεις

-Στον πέμπτο μήνα:
βλέπουμε που είναι ο πλακούντας και μπορούνε να γίνουν αντιληπτές πιθανές ανατομικές ανωμαλίες στο έμβρυο

-Στον έβδομο μήνα:
ελέγχουμε την πορεία ανάπτυξης του εμβρύου, την κατάσταση των οργάνων του και τη ποσότητα του αμνιακού υγρού.

-Στο τέλος της εγκυμοσύνης:
χρησιμοποιείτε κυρίως για την επαλήθευση της θέσης του μεγέθους του εμβρύου.

Πως γίνεται το υπερηχογράφημα

Είναι μια πολύ απλή εξέταση που γίνεται με δύο τρόπους:
Εισάγεται μια κυλινδρική ράβδος στον κόλπο, και δεν είναι καθόλου επώδυνο.

Η κυλινδρική ράβδος στηρίζεται στη κοιλιά της μητέρας που έχει αλειφθεί προηγουμένως με τζελ.
Αυτή, είναι συνδεδεμένη με μια ειδική συσκευή που έχει οθόνη, και στην οποία φαίνεται ως εικόνα το περιεχόμενο της μήτρας.


Μερικές φορές, ο γιατρός θα εκτυπώσει μια από τις εικόνες του υπερηχογραφήματος, ώστε να έχετε τις πρώτες "φωτογραφίες" του παιδιού σας.
Η εξέταση αυτή, στον υπέρηχο, διαρκεί μεταξύ 15-30 λεπτά.

Εξέταση με έγχρωμο Doppler

Είναι μια εξέταση που δεν πονάει, και παρέχει περαιτέρω στοιχεία σχετικά με τη ροή του αίματος στον ομφάλιο λώρο και τη μητρική αρτηρία.
Τα στοιχεία αυτά μας επιτρέπουν να επαληθεύουμε την καλή κατάσταση του εμβρύου και το ότι το αίμα φτάνει καλά στον πλακούντα.

• Η ανάπτυξη του εμβρύου, μπορεί να ελέγχεται βήμα προς βήμα χάρη σε μια σειρά κλινικών εξετάσεων.
  

• 0 σχόλια
• 981 εμφανίσεις

Guest

26 Μαίου, 200916 yr

Γενικές εξετάσεις - Μέρος 3ο

Γενικές εξετάσεις - Μέρος 3ο

Χρησιμεύουν για να εκτιμήσετε τη λειτουργία του ήπατος.
Δεν είναι απαραίτητες εξετάσεις, αλλά συνιστάται να γίνουν τουλάχιστον 2 φορές κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης ώστε να είστε σίγουρη ότι λειτουργούν φυσιολογικά.
Πρωτεΐνες αίματος

Είναι άλλη μια εξέταση προαιρετική, αλλά συνιστάται. Χρησιμεύει για να εκτιμηθούν οι πρωτεΐνες που υπάρχουν στο αίμα.
Αυτό το στοιχείο είναι χρήσιμο, για να γίνουν γνωστές πιθανές ασθένειες του ήπατος της μητέρας ή υπερβολικές απώλειες πρωτεϊνών με τα ούρα που μπορεί να έχουν το σύμπτωμα της τοξιναιμίας της εγκυμοσύνης.

Γενική εξέταση ούρων

Με την εξέταση αυτή, λαμβάνονται με ευκολία πολλές πληροφορίες που αφορούν τόσο σε ασθένειες του ουροποιητικού συστήματος όσο και στη γενική κατάσταση του οργανισμού.
Για να γίνει αυτή η εξέταση, αρκεί να μεταφέρετε στο εργαστήριο ένα δείγμα ούρων σας.
Σε γενικές γραμμές, τον γυναικολόγο των ενδιαφέρουν κυρίως 3 στοιχεία:
το λεύκωμα, μια πρωτεΐνη που δεν θα έπρεπε να υπάρχει στα ούρα.

το σάκχαρο, του οποίου η ύπαρξη στα ούρα θα πρέπει να είναι υπό έλεγχο ώστε να αποκλεισθεί η ύπαρξη διαβήτη.

τα λευκοκύτταρα, τα οποία υπάρχουν κανονικά στα ούρα σε μικρές ποσότητες ενώ σε αντίθετη περίπτωση ειδοποιούν για την ύπαρξη λοιμώξεων στο ουροποιητικό σύστημα.


Ο έλεγχος του βάρους και της αρτηριακής πίεσης

Στην διάρκεια της εγκυμοσύνης, δεν θα πρέπει να πάρετε πάνω από 10-14 κιλά και η αύξηση του βάρους πρέπει να γίνετε σταδιακά.
Ένα υπερβολικό βάρος, καθιστά πιο πιθανές τις επιπλοκές της εγκυμοσύνης, πέρα από θέματα αισθητικής και ψυχολογίας.
Ως τον 4ο μήνα, το βάρος αυξάνεται κυρίως λόγω της συσσώρευσης υγρών και λίπους στους μητρικούς ιστούς.
Μόνο από τον 5ο μήνα και μετά, η μεγαλύτερη αύξηση οφείλεται στη μήτρα, στον πλακούντα, στο αμνιακό υγρό και φυσικά, στο έμβρυο.

Αν είστε υπέρβαρες πριν την εγκυμοσύνη, ο γιατρός θα σας ζητήσει να είστε ιδιαίτερα προσεκτικές στη διατροφή σας.

Σχετικά με την πίεσή σας, αυτή θα ελέγχεται πάντοτε από τον γιατρό σας.
Αν δεν είσαστε υπερτασική πριν την εγκυμοσύνη σας και εάν δεν υπάρχει προδιάθεση στην οικογένεια για υπέρταση, αυτοί οι έλεγχοι είναι αρκετοί.
Πρέπει να θυμάστε, ότι η πίεση πρέπει να μετράτε χωρίς βιασύνη, όταν είσαστε ήρεμη και χαλαρή, διαφορετικά τα αποτελέσματα θα είναι εσφαλμένα

• Η χολερυθρίνη και οι τρανσαμινάσες
  

• 0 σχόλια
• 895 εμφανίσεις

Guest

2 Ιουνίου, 200916 yr

Γενικές εξετάσεις - Μέρος 2ο

Γενικές εξετάσεις - Μέρος 2ο

Είναι αναλύσεις που χρειάζονται για να ανακαλύψετε την τυχόν μετάδοση ή ύπαρξη της σύφιλης.
Πρέπει να γνωρίζετε, πως τα αρχικά συμπτώματα της σύφιλης (αφροδίσιο νόσημα), δεν είναι φανερά, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να την έχετε χωρίς να το γνωρίζετε.

Εάν η σύφιλη διαγνωσθεί και θεραπευτεί εγκαίρως (πριν τον 4ο μήνα), δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.
Εάν, αντίθετα, δεν θεραπευτεί εγκαίρως, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα.


Στην περίπτωση που η ανάλυση δώσει αρνητικό αποτέλεσμα, δεν είναι απαραίτητο να την επαναλάβετε, εκτός και αν έχετε την υποψία μιας μεταγενέστερης μετάδοσης.
Εάν το αποτέλεσμα είναι θετικό, ο γιατρός θα σας συστήσει και άλλες αναλύσεις πριν σας συστήσει τη θεραπεία.

Γενική εξέταση αίματος
Αυτή η γενική εξέταση αίματος, χρειάζεται ώστε να ελέγχεται ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων, των λευκών αιμοσφαιρίων και η ποσότητα της αιμοσφαιρίνης που υπάρχει στο αίμα.
Ελέγχεται ακόμη η διάσταση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, ώστε να απορριφθεί η ύπαρξη της μεσογειακής αναιμίας ή θαλασσαιμίας.


Κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, η ποσότητα του αίματος αυξάνεται σημαντικά και η αύξηση αυτή προκαλεί πάντα μια ανισορροπία μεταξύ των μερών που την απαρτίζουν.
Πρακτικά, το αίμα διαλύεται.
Συνεπώς, είναι απόλυτα φυσιολογικό σε μια έγκυο γυναίκα να υπάρχει μια ελάττωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων δηλ μια μορφή αναιμίας.


Υπάρχει και το ενδεχόμενο, ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων να κατέβει κάτω από το όριο ασφαλείας, οπότε η αναιμία γίνεται επικίνδυνη. Στην περίπτωση αυτή, θα χρειαστεί να επαναλάβετε την εξέταση κάθε 3 μήνες, με μεγαλύτερη ακόμη συχνότητα.

Η σιδηροπενία
Πρόκειται για πιθανή έλλειψη σιδήρου στον οργανισμό σας.
Στον οργανισμό, ο σίδηρος χρησιμεύει ώστε τα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγόνο.
Εάν η ποσότητά τους είναι ανεπαρκής, τότε δεν μπορούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Η ουρία και η κρεατίνη στο αίμα

Οι ουσίες αυτές, είναι παράγωγα αποβλήτων του οργανισμού που πρέπει να φιλτράρονται και να αποβάλλονται από τα νεφρά.
Εάν υπάρχουν στον οργανισμό σε ποσότητα μεγαλύτερη από το κανονικό, σημαίνει ότι τα νεφρά δεν λειτουργούν όπως πρέπει.

Σάκχαρο αίματος

Χρησιμεύει για τη μέτρηση της συγκέντρωσης της γλυκόζης στο αίμα.
Ο έλεγχος του σακχάρου χρησιμεύει για να ανακαλύψετε εγκαίρως κάθε πιθανή ανωμαλία πριν μετατραπεί σε κανονική ασθένεια.
Αν ένα από τα αποτελέσματα είναι παραπάνω από το φυσιολογικό ή αν υπάρχουν στην οικογένεια περιπτώσεις διαβήτη, ο γιατρός θα σας συστήσει και άλλες εξετάσεις (καμπύλη γλυκόζης) για να διαπιστωθεί η τυχόν παρουσία διαβήτη ή προδιαβήτη στην εγκυμοσύνη.

Η ανίχνευση του Αυστραλιανού αντιγόνου (HBsAg)

Είναι μια εξέταση αίματος που ανακαλύπτει άν είστε "υγιής φορέας" του ιού της ηπατίτιδας Β.
Το να είστε "υγιής φορέας", σημαίνει ότι χωρίς να έχετε την ασθένεια ο ιός υπάρχει στο αίμα σας και γι αυτό υπάρχει και η πιθανότητα να την μεταδώσετε στο έμβρυο κατά τον τοκετό ή κατά τον θηλασμό.

Το να γνωρίζετε από πριν αν το παιδί διατρέχει τέτοιο κίνδυνο είναι σημαντικό, ώστε να του χορηγηθεί μόλις γεννηθεί η κατάλληλη θεραπεία και να προληφθεί η ανάπτυξη της αρρώστιας.

• Η αντίδραση Wasserman (VDRL)
  

• 0 σχόλια
• 5298 εμφανίσεις

Guest

9 Ιουνίου, 200916 yr

Γενικές εξετάσεις - Μέρος 1ο

Γενικές εξετάσεις - Μέρος 1ο

Στην διάρκεια αυτών των επισκέψεων, θα ελέγχεται το βάρος σας, η αρτηριακή σας πίεση, η κατάσταση των γεννητικών σας οργάνων προκειμένου να ανακαλυφθούν εγκαίρως τυχόν ανωμαλίες και να αντιμετωπιστούν έγκαιρα.

Η αίσθηση ότι είστε καλά κι όλα πάνε -κατά την δική σας κρίση- κατ΄ευχήν, δεν θα πρέπει να αποτελεί κανόνα για την αποφυγή τυχόν επίσκεψης στον γιατρό σας.

Οι αναλύσεις αίματος και ούρων

Οι εργαστηριακές αναλύσεις αίματος και ούρων είναι απαραίτητες καθ΄όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Σε όλες τις εγκύους, ζητούνται κατά κανόνα οι αναλύσεις αυτές, είτε έχουν είτε όχι κάποιο πρόβλημα.

Η λήψη αίματος

Συνήθως, το αίμα λαμβάνεται πρωί και πρέπει να έχετε άδειο στομάχι, από τη φλέβα στο εσωτερικό του αγκώνα.
Δεν είναι κάτι που πρέπει να σας φοβίζει και να σας ανησυχεί, είναι μια απλή, τυπική αιμοληψία!

Προσδιορισμός της ομάδας αίματος και του παράγοντα Rh

Ο γιατρός θα σας ζητήσει την ομάδα αίματος που έχετε.
Εάν ο παράγοντας Rh είναι αρνητικός, τότε σημασία έχει να ξέρει ο γιατρός και τον παράγοντα Rh του πατέρα.
Στην περίπτωση που και ο δικός του είναι αρνητικός, τότε δεν υπάρχουν προβλήματα.
Αντίθετα, εάν είναι θετικός, τότε η μητέρα θα πρέπει να πραγματοποιεί κάθε μήνα μια εξέταση αίματος (το έμμεσο τεστ του Coombs) ώστε να αναγνωριστούν εγκαίρως οι πιθανότητες επιπλοκών.

Εξέταση για ερυθρά
Χρειάζεται να ξέρει ο γιατρός άν έχετε ανοσία στην ερυθρά.
Είναι μια εξέταση που πρέπει να πραγματοποιήσετε, αμέσως μόλις διαγνωσθεί η εγκυμοσύνη, γιατί οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι ελλοχεύουν ακριβώς κατά τους πρώτους μήνες.
Σε περίπτωση που έχει προηγηθεί εξέταση με θετικά αποτελέσματα, χρειάζεται να έχετε μαζί σας τα αποτελέσματα αυτής κατά την επίσκεψή σας στον γυναικολόγο σας.

Κάνοντας το τεστ, οι πιθανότητες είναι τρεις:
το αποτέλεσμα να είναι θετικό, που αυτό σημαίνει πως έχετε ανοσία και δεν πρέπει να ξανά εξεταστείτε

το αποτέλεσμα να είναι θετικό, αλλά μας αφήνει να υποθέσουμε μια πρόσφατη ερυθρά. Στην περίπτωση αυτή, η κατάσταση θα αξιολογηθεί από τον γιατρό σας

το αποτέλεσμα να είναι αρνητικό, που σημαίνει ότι το τεστ πρέπει να επαναληφθεί τουλάχιστον 3 φορές κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης (μία κάθε τρίμηνο)


Tοξοπλάσμωση
Είναι και αυτή μια εξέταση που πρέπει να γίνει μόλις διαγνωσθεί ότι είστε έγκυος.
Εάν το αποτέλεσμα είναι θετικό, δηλ. έχετε ανοσία στην τοξοπλάσμωση, δεν πρέπει να το επαναλάβετε.
Εάν, αντίθετα το αποτέλεσμα να είναι αρνητικό, σημαίνει ότι το τεστ πρέπει να επαναληφθεί τουλάχιστον 3 φορές κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης (μία κάθε τρίμηνο).

• Σε όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι εξετάσεις στον γιατρό σας θα πρέπει να γίνονται μια φορά τον μήνα, εκτός από την περίπτωση επιπλοκών οπότε θα είναι πιο συχνές.
  

• 0 σχόλια
• 1028 εμφανίσεις

Guest

20 Ιουνίου, 200916 yr

Η πρώτη επίσκεψη στο γιατρό

Η πρώτη επίσκεψη στο γιατρό

Εάν είστε σίγουρες ότι περιμένετε παιδί, καλό είναι να προγραμματίσετε μια επίσκεψη στον / στην γυναικολόγο σας το συντομότερο.
Σ΄αυτή την πρώτη επίσκεψη , που θα τσεκάρετε και θα επιβεβαιώσετε το γεγονός ότι είστε έγκυος ο γιατρός σας θα πρέπει να εξετάσει και κάποιους επικίνδυνους παράγοντες -με ιατρικό, κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντολογικό χαρακτήρα- οι οποίοι είναι:
αν πάσχετε από ορισμένες ασθένειες (υπέρταση, σύνδρομο του ανοσοποιητικού συστήματος, καρδιοπάθειες, διαβήτη, σοβαρές ασθένειες του ήπατος ή των νεφρών, σοβαρή αναιμία, ασθένειες του ενδοκρινολογικού συστήματος κτλ)

αν έχετε γυναικολογικές προβλήματα (αποβολές, πρόωρούς τοκετούς) ή προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις του γεννητικού συστήματος

αν είστε μικρότερη των 17 ετών ή πάνω από 35

αν είστε τοξικομανής ή είχατε στο παρελθόν παρόμοια προβλήματα

αν ζυγίζετε 20% περισσότερο ή λιγότερο από το ιδανικό βάρος

αν έχετε προβλήματα στειρότητας

αν έχετε μετακομίσει πρόσφατα και δεν έχετε συγγενής στη χώρα

αν είστε μόνη ή ανύπαντρη

αν έχετε ιδιαίτερα χαμηλό εισόδημα

αν κατοικείτε σε ακατάλληλο σπίτι


Σε αυτές τις περιπτώσεις η εγκυμοσύνη θα πρέπει να συνεχιστεί με ιδιαίτερη φροντίδα.

Κατά την διάρκεια της πρώτης σας επίσκεψης, ο γυναικολόγος θα συλλέξει τα στοιχεία με ιατρικό ιστορικό δίνοντας έμφαση στους παράγοντες κινδύνου.
Είναι καλό να έχετε μαζί σας τα αποτελέσματα των πιο πρόσφατων εξετάσεων , την ομάδα αίματος της δικής σας και του πατέρα του παιδιού, το όνομα και τον αριθμό τηλεφώνου του οικογενειακού σας γιατρού και να γνωρίζετε την ημερομηνία τελευταίας σας περιόδου.

Τέλος, θα σας συστήσει να προβείτε σε μια σειρά εργαστηριακών αναλύσεων , η οποία θα τον βοηθήσει να έχει μια πλήρη εικόνα της υγείας σας.

• Η εγκυμοσύνη, είναι μια φυσιολογική διαδικασία για την γυναίκα, αν και στην αρχή της υπάρχουν κάποιες μικρές ενοχλήσεις.
  

• 0 σχόλια
• 916 εμφανίσεις

Guest

20 Ιουλίου, 200916 yr

Το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών

Το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών

Παρόλο που είναι συνδεδεμένο με την παχυσαρκία, το βλέπουμε αρκετά συχνά και σε γυναίκες με φυσιολογικό σωματικό βάρος. Περίπου 4-5% των γυναικών πάσχουν από Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών, γεγονός που το κάνει μια από τις πιο συχνές ενδοκρινοπάθειες σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.

Παρόλα αυτά, το σύνδρομο παραμένει αδιάγνωστο σε ένα σημαντικό ποσοστό γυναικών. Μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δοθεί από το γυναικολόγο ώστε η ασθενής να μη συγχέει το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών με τις πολυκυστικές ωοθήκες.

Οι τελευταίες είναι ένα εύρημα με αυξανόμενη συχνότητα λόγω της χρήσης υπερήχων στη γυναικολογική εξέταση ρουτίνας. Υπολογίζεται πως περίπου 20% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας έχουν πολυκυστικές ωοθήκες, αλλά λιγότερες από τις μισές έχουν τα βιοχημικά και ορμονικά ευρήματα που συνιστούν το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών.

Διάγνωση

Το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών εμφανίζει έντονη οικογενή επίπτωση, πράγμα που δείχνει πως υπάρχει μεγάλη γενετική συμβολή στην εμφάνισή του. Δεν είναι ακριβώς γνωστό πώς κληρονομείται, αλλά οι τελευταίες μελέτες δείχνουν πως πρόκειται για έκφραση ενός επικρατούντος γονιδίου.

Για τη διάγνωση του Συνδρόμου Πολυκυστικών Ωοθηκών, κατ'αρχήν λαμβάνεται ένα λεπτομερές ιστορικό από την ασθενή. Συνήθως αυτή παραπονιέται για παχυσαρκία ή τάση για αύξηση του βάρους της, ανώμαλο κύκλο, αυξημένη τριχοφυΐα, ακμή και αλωπεκία. Ένα σημαντικό ποσοστό (20-75%) των γυναικών αυτών πάσχει από υπογονιμότητα. Στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών διαγιγνώσκεται κατά τη διάρκεια της διερεύνησης των αιτίων της υπογονιμότητας του ζεύγους.

Η διερεύνηση συνεχίζεται με Διακολπικό Υπερηχογράφημα Ωοθηκών και εν συνεχεία με έλεγχο του ορμονικού προφίλ της ασθενούς με μια σειρά εξετάσεων (LH, FSH, Προλακτίνη, Προγεστερόνη, DHEAS, SHBG κ.ά.). Ταυτόχρονα, ελέγχεται και η λειτουργία των επινεφριδίων, προκειμένου να αποκλεισθούν κάποιοι αρρενοποιητικοί όγκοι, οι οποίοι είναι μεν σπάνιοι, όταν όμως εμφανιστούν, μιμούνται τα συμπτώματα του Συνδρόμου Πολυκυστικών Ωοθηκών.

Συμπτώματα

Λόγω της περιφερικής μετατροπής των οιστρογόνων σε ανδρογόνα παρατηρούνται αρρενοποιητικά φαινόμενα. Δηλαδή, υπερτρίχωση και ακμή, ενώ παράλληλα η περίοδος της γυναίκας δεν είναι τακτική. Ταυτόχρονα, λόγω της επίδρασης των ορμονών στην ινσουλίνη, παρατηρείται σημαντική τάση για παχυσαρκία.

Αναλυτικότερα μπορεί να υπάρξει μέτρια ή και έντονη τριχοφυΐα στο άνω χείλος (μουστάκι), κάτω σιαγόνα (πηγούνι) και στις παρειές (μάγουλα). Από εκεί και πέρα, η υπερτρίχωση μπορεί ανάλογα με τη βαρύτητα των συμπτωμάτων να επεκταθεί στα χέρια, τους ώμους, την κοιλιακή χώρα (ιδιαίτερα στο 'μπικίνι'), αλλά και στην πλάτη, τους γλουτούς και τους μηρούς.

Η ακμή μπορεί να είναι αρκετά έντονη. Μπορεί να εμφανίζεται περιοδικά, με εξάρσεις και να αφήνει ουλές με την αποδρομή της.

Σημαντικό πρόβλημα αποτελεί η τάση για αύξηση βάρους. Υπάρχουν ασθενείς οι οποίες πραγματικά ασκούνται τακτικά και με δίαιτα για να διατηρήσουν το βάρος τους και δεν τα καταφέρνουν. Δεν είναι λίγες οι φορές όπου ασθενείς συναντούν ένα τείχος δυσπιστίας όταν λένε πως κάνουν δίαιτα χωρίς αποτέλεσμα. Εδώ ο γυναικολόγος θα πρέπει να διακρίνει το πρόβλημα και να προχωρήσει σε περαιτέρω εξετάσεις ή αλλαγή θεραπείας, προκειμένου να έχει αποτελέσματα. Όσο πιο υπέρβαρη είναι μια ασθενής, τόσο πιο έντονα είναι τα προβλήματα αυτά και άλλο τόσο δύσκολο είναι γι'αυτήν να χάσει βάρος.

Η ανωμαλία της εμμήνου ρύσεως (περιόδου) είναι ο πιο συχνός λόγος επίσκεψης στον γυναικολόγο. Αφού αποκλειστεί πιθανή εγκυμοσύνη, θα διερευνηθεί το ενδεχόμενο Συνδρόμου Πολυκυστικών Ωοθηκών. Οι ορμονικές ανωμαλίες οδηγούν αρκετά συχνά σε ανωοθυλακιορρηκτικούς κύκλους, με συνέπεια, αφενός την κλασική εικόνα των πολυκυστικών ωοθηκών, αφετέρου τον άστατο κύκλο ή/και αμηνόρροια και συνεπακόλουθη υπογονιμότητα.

Συγκεκριμένα, καθώς κανένα από τα ωοθυλάκια των ωοθηκών δεν ωριμάζει, αυτές εμφανίζονται στο υπερηχογράφημα διογκωμένες, με παχύτερο στρώμα (πυρήνα) και πολλές μικρές περιφερικές κύστεις (άρρηκτα ωοθυλάκια). Η μη ρήξη του ωοθυλακίου οδηγεί στην αδυναμία παραγωγής ωαρίου. Κατ'αυτόν τον τρόπο η γυναίκα είναι ουσιαστικά υπογόνιμη. Όταν δεν έχει τακτικό ή καθόλου κύκλο δεν παράγει ωάρια, ή και αν παράγει, δεν γνωρίζει τις γόνιμες ημέρες της.

Θα πρέπει να τονιστεί πως οι γυναίκες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών όταν μείνουν έγκυες έχουν, δυστυχώς, αυξημένες πιθανότητες αυτόματης αποβολής (30-50%) σε σύγκριση με μη πάσχουσες εγκύους ((10-15%). Αυτό οφείλεται στην αυξημένη ωχρινοτρόπο ορμόνη (LH).

Επίδραση του Συνδρόμου

Αν το σύνδρομο διαγνωσθεί κλινικά, υπερηχογραφικά και εργαστηριακά, τότε προχωρούμε και σε περαιτέρω εξετάσεις, προκειμένου να διερευνήσουμε πιθανή αντίσταση του οργανισμού στη δράση της Ινσουλίνης. Η διερεύνηση αυτή είναι σημαντική, διότι έχει βρεθεί από συστηματικές μελέτες πως οι παχύσαρκες πάσχουσες γυναίκες που έχουν αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης διατρέχουν κίνδυνο έως και 20% να νοσήσουν στο μέλλον από Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου ΙΙ (μη ινσουλινο-εξαρτώμενος). Ωστόσο, ακόμη και οι ασθενείς που δεν είναι παχύσαρκες, αλλά έχουν αυξημένο σωματικό βάρος (δείκτης σωματικής μάζας >27) έχουν αυξημένο ρίσκο εμφάνισης της νόσου.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να τονιστεί πως οι έγκυες γυναίκες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για εμφάνιση Διαβήτη της Κύησης και κατά συνέπεια θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά από το μαιευτήρα τους, με αιματολογικές εξετάσεις και υπερηχογραφήματα ανάπτυξης του εμβρύου.

Πρέπει επίσης να τονιστεί πως λόγω των διαταραγμένων ορμονών (αρρενοποίηση, υπερινσουλιναιμία, παχυσαρκία) οι ασθενείς με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών εμφανίζουν συχνά ανώμαλο λιπιδαιμικό προφίλ (υψηλά τριγλυκερίδια και χοληστερόλη) με συνεπακόλουθο να διατρέχουν μακροπρόθεσμα μεγαλύτερο κίνδυνο για υπέρταση και έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Επίσης, το γεγονός πως οι γυναίκες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών έχουν ανώμαλη περίοδο, μπορεί να οδηγήσει σε Υπερπλασία του Ενδομητρίου-του εσωτερικού δηλαδή στρώματος της μήτρας. Γι' αυτό πρέπει να δίνεται παραπάνω προσοχή ασθενείς που δεν έχουν περίοδο για 3 ή και περισσότερους μήνες, έτσι ώστε να αποφευχθεί πιθανή εξαλλαγή των υπερπλαστικών κυττάρων του ενδομητρίου σε κακοήθη.

• 
  <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:rgb(51,51,51);">Το </span></span><strong>Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών</strong><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:rgb(51,51,51);"> διαγιγνώσκεται συχνά σε γυναίκες με υπογονιμότητα, ολιγομηνόροια και αρρενοποιητικά προβλήματα, όπως τριχοφυία και ακμή. </span></span></p>
  

• πολυκυστικές ωοθήκες

• 0 σχόλια
• 2641 εμφανίσεις

Guest

9 Αυγούστου, 200916 yr

Ενοχλήσεις στην εγκυμοσύνη

Ενοχλήσεις στην εγκυμοσύνη

Ναυτία κι εμετός

Η ναυτία και ο εμετός αποτελούν τις πλέον συνηθισμένες ενοχλήσεις στην εγκυμοσύνη.
Εμφανίζεται, συνήθως, μετά την τρίτη εβδομάδα της κύησης και περνά στο τέλος του πρώτου τριμήνου.
Αν συνεχιστεί και μετά το διάστημα αυτό, είναι απαραίτητο να ενημερωθεί ο γιατρός, επειδή είναι δυνατόν να μην οφείλονται στην εγκυμοσύνη, αλλά σε κάποια άλλη αιτία.
Για τις ναυτίες και την τάση για εμετό ευθύνεται κυρίως η υπερπαραγωγή ορμονών, ιδιαίτερα των οιστρογόνων.
Όταν οι ορμόνες αυτές αυξάνονται κατά την εγκυμοσύνη, ερεθίζουν τους υποδοχείς του εμετού στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Σιγά- σιγά, όμως, οι υποδοχείς αυτοί "συνηθίζουν" το συνεχή ερεθισμό από τις ορμόνες και παύουν να αντιδρούν έντονα, με αποτέλεσμα να υποχωρούν οι αναγούλες μετά τη δωδέκατη εβδομάδα.
Οι ναυτίες παρουσιάζονται τις πιο πολλές φορές το πρωί, όταν το στομάχι είναι ακόμα άδειο, αλλά μπορεί να επιμείνουν σε όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Κάνουν την "επίθεσή" τους άλλοτε χωρίς εμφανή λόγο και άλλοτε εξαιτίας μιας μυρωδιάς, όπως, για παράδειγμα, κάποιου φαγητού ή του τσιγάρου. Συνήθως περνούν, όπως έρχονται ή με εμετό.
Παρόλο που η όρεξή σας μπορεί να μειωθεί από τις ναυτίες, το μικρό σας δεν πρόκειται να στερηθεί τα συστατικά που του χρειάζονται. Θα τα βρει από τον οργανισμό σας και θα τα πάρει έτσι και αλλιώς.
Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, οι εμετοί είναι συχνοί και σοβαροί.
Η κατάσταση αυτή λέγεται υπερέμεση και τότε πρέπει οπωσδήποτε να επέμβει ο γιατρός, για να συστήσει την κατάλληλη θεραπεία ή ακόμα και την εισαγωγή σε νοσοκομείο.

Τι πρέπει να κάνετε

Στην περίπτωση που ταλαιπωρείστε από τη συνηθισμένη ναυτία της εγκυμοσύνης, υπάρχουν αρκετοί τρόποι για να την αντιμετωπίσετε:
Να τρώτε μια φρυγανιά μόλις ξυπνήσετε και όσο είστε ακόμα ξαπλωμένη.

Να απολαμβάνετε αργά- αργά το πρωινό σας στο κρεβάτι και κατόπιν να μένετε καθισμένη στο κρεβάτι τουλάχιστον για ένα τέταρτο της ώρας.

Πριν πλαγιάσετε το βράδυ, αφήστε στο κομοδίνο σας μερικές φρυγανιές. Να καθιερώσετε συχνά και μικρά γεύματα.

Να πίνετε πολλά υγρά, αλλά σε ποσότητα που ανέχεστε κάθε φορά. Να προτιμάτε τις στεγνές και μαλακές τροφές.

Να αποφεύγετε τα τηγανητά, όπως και τις λιπαρές και τις πικάντικες τροφές.

Μην τρώτε φαγητά που η γεύση ή η μυρωδιά τους είναι για εσάς απωθητική.

Μη μαγειρεύετε για την οικογένειά σας γεύματα, τα οποία στην περίοδο αυτή επιδεινώνουν το αίσθημα της ναυτίας σας.

Να κάνετε εισπνοές στον καθαρό αέρα, για να ανακουφίζεστε από τις αναγούλες.

Να περπατάτε, αντί να παίρνετε λεωφορείο, εφόσον η απόσταση είναι κοντινή. Να αποφεύγετε τις μυρωδιές που σας ενοχλούν.

Μην μπαίνετε σε χώρους που δεν αερίζονται καλά.

Να αερίζετε καλά την κρεβατοκάμαρά σας και όλα τα δωμάτια του σπιτιού.

Μην καταφεύγετε σε φάρμακα για τη ναυτία, αν δεν σας το συστήσει ο γιατρός σας.

Να φοράτε άνετα ρούχα, που δεν σφίγγουν στη μέση. Μην κουράζεστε υπερβολικά, γιατί η κόπωση επιδεινώνει τη ναυτία.

Ζαλάδες και λιποθυμικές τάσεις

Μπορεί να νιώσετε ότι "γυρίζει το κεφάλι σας" ή ότι "χάνετε τον κόσμο" και λούζεστε με κρύο ιδρώτα. Η αιτία αυτής της αδιαθεσίας δεν έχει σχέση με κάποιο πρόβλημα της καρδιάς, αλλά με την εγκυμοσύνη, η οποία έχει προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στην κυκλοφορία του αίματος, προκειμένου να ικανοποιούνται, μεταξύ άλλων, και οι αυξημένες απαιτήσεις της μήτρας.

Για να αντιμετωπίσετε τις τάσεις αυτές:
Μην κάθεστε όρθια, γιατί έτσι συγκεντρώνεται το αίμα στα πόδια, με αποτέλεσμα να μην πηγαίνει αρκετό στον εγκέφαλο.

Να ξαπλώνετε με τα πόδια ανασηκωμένα, για να ρέει ευκολότερα το αίμα προς το κεφάλι σας.

Αποφεύγετε τους ζεστούς χώρους και τις απότομες αλλαγές της θερμοκρασίας.

Να μη φεύγετε το πρωί νηστική από το σπίτι.

Μη σηκώνεστε απότομα από το κάθισμά σας.

Αν αισθανθείτε ζάλη την ώρα που οδηγείτε, σταματήστε το αυτοκίνητο. Μόλις νιώσετε ότι ζαλίζεστε, ξαπλώστε χωρίς μαξιλάρι με τα πόδια ανασηκωμένα.

Καούρες στο στομάχι

Είναι ένας πόνος καυστικός στη μέση του στήθους και πάνω από την κοιλιά, ο οποίος μπορεί να συνοδεύεται από ξινίλες.
Αυτό συμβαίνει, γιατί η προγεστερόνη χαλαρώνει το σφιγκτήρα στην είσοδο του στομάχου, με αποτέλεσμα τα οξέα να μπαίνουν στον οισοφάγο και να τον ερεθίζουν.
Το τελευταίο τρίμηνο, επειδή η μήτρα μεγαλώνει περισσότερο, πιέζει το στόμαχο και επιδεινώνει το πρόβλημα.
Παίρνοντας ορισμένα μέτρα, θα αμβλύνετε τη δυσάρεστη αίσθηση που προκαλούν οι καούρες.

Πρέπει λοιπόν να:
Μη φορτώνετε το στομάχι σας. Συνηθίσετε στα μικρά και συχνά γεύματα. Έτσι, θα υπάρχει πάντα τροφή στο στομάχι και θα απορροφά τα οξέα.

Προτιμάτε το κρέας, το κοτόπουλο και το ψάρι ψημένα στη σχάρα και τα λαχανικά (πράσινα) βρασμένα με λίγο ωμό λάδι.

Αποφεύγετε τις ξινές τροφές, τις σάλτσες, τα πικάντικα, τα τηγανητά και λιπαρά φαγητά, όπως και όσα σας προκαλούν δυσπεψία.

Ξεχάσετε προσωρινά τα λάχανα, το κουνουπίδι, τα φασόλια και τα σπαράγγια.

Μη σκύβετε και να μην είστε ποτέ τελείως ξαπλωμένη, γιατί οι στάσεις αυτές ευνοούν τις ξινίλες, αφού τα οξέα του στομάχου περνούν έτσι στον οισοφάγο.

Χρησιμοποιείτε δύο παραπάνω μαξιλάρια όταν ξαπλώνετε στο κρεβάτι, ώστε να κοιμάστε σχεδόν μισοκαθισμένη.
Συμβουλευτείτε το γιατρό σας αν το πρόβλημα επιμένει. Ίσως σας δώσει κάποιο αντιόξινο φάρμακο.

• Δείτε παρακάτω αναλυτικά μερικές από τις πιο συνηθισμένες ενοχλήσεις τις οποίες πιθανότατα θα αντιμετωπίσετε κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.
  

• 0 σχόλια
• 1170 εμφανίσεις

Guest

14 Σεπτεμβρίου, 200916 yr

ΥΓΕΙΑ ΓΕΝΟΥΣ ΘΗΛΥΚΟΥ - Πρόωρος τοκετός

ΥΓΕΙΑ ΓΕΝΟΥΣ ΘΗΛΥΚΟΥ - Πρόωρος τοκετός

Ο τοκετός θεωρείται πρόωρος, όταν πραγματοποιείται, πριν να συμπληρωθούν οι 37 εβδομάδες της εγκυμοσύνης
(η φυσιολογική εγκυμοσύνη διαρκεί 40 εβδομάδες).
Τι μπορεί να τον προκαλέσει;

Δεν είναι ξεκαθαρισμένο σε κάθε περίπτωση.
Παράγοντες που ενοχοποιούνται για την πρόωρη έλευση του τοκετού είναι:
λοιμώξεις του κόλπου ή του τραχήλου, η δίδυμη εγκυμοσύνη, η προεκλαμψία, οι αιμορραγίες στην εγκυμοσύνη, η πρόωρη ρήξη των υμένων κ.ά.

Τι συμπτώματα παρουσιάζει;

Παρουσιάζει όλα τα συμπτώματα του τοκετού, απλώς νωρίτερα από το φυσιολογικό χρόνο.
Δηλαδή πόνους στο κατώτερο τμήμα της κοιλιάς ή τη μέση, που έρχονται κάθε 10-20 λεπτά, και μικρή αιμόρροια ή ροή αμνιακού υγρού από τον κόλπο.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Πρέπει να είμαστε σίγουροι για δύο πράγματα:
Πρώτον, ότι η γυναίκα βρίσκεται σε τοκετό,
καιδεύτερον, ότι αυτός είναι πρόωρος.
Η διάγνωση του τοκετού γίνεται με τη δακτυλική εξέταση από το μαιευτήρα ή τη μαία, στην οποία διαπιστώνεται η διαστολή του τραχήλου.
Το πρόωρο εξακριβώνεται βρίσκοντας την πραγματική ηλικία κύησης σε εβδομάδες, με βάση το υπερηχογράφημα του πρώτου ή (αν δεν υπάρχει) του δεύτερου τριμήνου.

Τι γίνεται μετά;


Πρέπει να αποφασίσει ο μαιευτήρας αν θα αφήσει τον τοκετό να εξελιχθεί ή αν πρέπει να τον σταματήσει.
Στη δεύτερη περίπτωση χορηγείται ορός με ειδικό τοκολυτικό φάρμακο, ενώ παρακολουθείται στενά η κατάσταση του εμβρύου και της μητέρας μέσα στην κλινική. Το τοκολυτικό φάρμακο προκαλεί ελάττωση και στη συνέχεια παύση των συσπάσεων της μήτρας.

[*]Υπάρχουν επιπτώσεις στο παιδί από την προωρότητα;


Δυστυχώς σε αρκετές περιπτώσεις ναι. Όσο νωρίτερα γεννηθεί το έμβρυο τόσο αυξάνει η συχνότητα και η βαρύτητά τους.
Η πιο συχνή είναι η δυσκολία στην αναπνοή, αλλά και από τα υπόλοιπα όργανα μπορεί να εμφανιστούν προβλήματα.

[*]Μπορούμε να προβλέψουμε την εμφάνισή του;


Γίνονται πολλές προσπάθειες για αυτό το σκοπό, χωρίς όμως να έχει βρεθεί κάποια εξέταση, που να προβλέπει με ακρίβεια μία τέτοια εξέλιξη.
Η προωρότητα αποτελεί σήμερα από τα λίγα άλυτα προβλήματα της μαιευτικής.

• Πότε ο τοκετός θεωρείται πρόωρος;
  

• 0 σχόλια
• 1466 εμφανίσεις

Guest

23 Οκτωβρίου, 200916 yr

Εμβρυακή ψυχολογία

Εμβρυακή ψυχολογία

Μια νέα σειρά ερευνών δείχνει ότι το έμβρυο αισθάνεται, ονειρεύεται, και ακόμη μπορεί να ευχαριστηθεί την κινηματογραφική παραγωγή (του Dr. Seuss) “Cat in the Hat”.
Απ’ ό,τι φαίνεται, η συζήτηση για τις αμβλώσεις μπορεί να μην είναι ποτέ πια η ίδια.

Η σκηνή αυτή ποτέ δεν είναι δυνατόν να μη συγκινήσει: το νεογνό, δευτερόλεπτα μετά τον τοκετό, ακόμη ελαφρά υγρό από την μήτρα, σηκώνεται στην αγκαλιά των εξαντλημένων αλλά υπερευτυχισμένων γονιών του.

Παρακολουθούν γεμάτοι λατρεία πώς το νέο τους παιδί τεντώνεται και στριφογυρίζει, πώς κάνει μορφασμούς με το στόμα του, πώς ανοίγει τα μάτια του. Για οποιονδήποτε παρακολουθεί αυτή την τρυφερή σκηνή, το μήνυμα είναι αλάνθαστο.
Η γέννηση είναι η αρχή του παντός, η ώρα μηδέν, η στιγμή από την οποία το ρολόι αρχίζει να κτυπά.

Δεν είναι έτσι, δηλώνει η Janet DiPietro.
Ίσως ο τοκετός είναι μία μεγάλη στιγμή, λέει η ψυχολόγος του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, «ωστόσο είναι μία δευτερεύουσα στιγμή από άποψη ανάπτυξης του παιδιού. Τίποτε το ενδιαφέρον από νευρολογικής άποψης δεν συμβαίνει.»

Οπλισμένοι με σύστημα καταγραφής υψηλής ακρίβειας και τελειότητας, η DiPietro και άλλοι ερευνητές ανακαλύπτουν σήμερα ότι η πραγματικές εξελίξεις αρχίζουν εβδομάδες νωρίτερα.
Στην 32η εβδομάδα της εγκυμοσύνης – δύο μήνες δηλαδή πριν το βρέφος θεωρηθεί απολύτως έτοιμο για τον κόσμο, ή στην ώρα του – το έμβρυο συμπεριφέρεται σχεδόν ακριβώς όπως και ένα νεογνό.
Και συνεχίζει να συμπεριφέρεται έτσι για τις επόμενες 12 εβδομάδες.

Σαν να μην έφτανε η ανατροπή της κοινής αντίληψης για τη νηπιακή ηλικία, οι επιστήμονες δημιουργούν μια νέα εκπληκτική εικόνα ευφυούς ζωής μέσα στην μήτρα. Μεταξύ των αποκαλύψεων:

· Την ένατη εβδομάδα, το αναπτυσσόμενο έμβρυο μπορεί να έχει λόξιγκα και να αντιδράσει σε δυνατούς θορύβους. Στο τέλος του δεύτερου τριμήνου λειτουργεί η αίσθηση της ακοής.

· Ακριβώς όπως και οι ενήλικες, το έμβρυο κάνει τον χαρακτηριστικό τύπο ύπνου με όνειρα (ύπνος με γρήγορες κινήσεις οφθαλμών [Rapid Eye Movement [REM] sleep]).

· Το έμβρυο γεύεται τα γεύματα της μητέρας του, γνωρίζοντας έτσι τις γεύσεις του πολιτισμικού του χώρου κιόλας από την μήτρα.

· Μεταξύ άλλων διανοητικών ικανοτήτων του, το έμβρυο είναι σε θέση να διακρίνει μεταξύ της φωνής της Μαμάς από τη φωνή ενός αγνώστου, και να ανταποκρίνεται σε μια γνώριμη ιστορία που του διαβάζουν.

· Ακόμη και ένα πρόωρο βρέφος αντιλαμβάνεται, αισθάνεται, αποκρίνεται και προσαρμόζεται στο περιβάλλον του.

· Το ότι το έμβρυο αντιδρά σε συγκεκριμένα ερεθίσματα δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει στόχος προσπαθειών ενίσχυσης της ανάπτυξής του. Ερεθισμός των αισθητηρίων του εμβρύου μπορεί μάλιστα να οδηγήσει σε παράξενους τρόπους προσαρμογής αργότερα.

Οι ρίζες της ανθρώπινης συμπεριφοράς, όπως γνωρίζουν τώρα οι ερευνητές, αρχίζουν να αναπτύσσονται νωρίς – μόλις εβδομάδες μετά τη σύλληψή του.
Πολύ πριν τον χρόνο που η γυναίκα συνήθως γνωρίζει ότι είναι έγκυος, ο εγκέφαλος του εμβρύου έχει ήδη αρχίσει να διογκώνεται.
Την πέμπτη εβδομάδα, το όργανο που μοιάζει με στρουμπουλή κάμπια έχει ξεκινήσει τον πιο θεαματικό άθλο στην διαδικασία ανάπτυξης του ανθρώπου: την δημιουργία του βαθιά πτυχωτού και σπειροειδούς εγκεφαλικού φλοιού, που είναι το τμήμα του εγκεφάλου το οποίο με τον καιρό θα επιτρέψει στον αναπτυσσόμενο άνθρωπο να κινείται, να σκέπτεται, να μιλά, να προγραμματίζει και να δημιουργεί κατά τον ανθρώπινο τρόπο.

Την ένατη εβδομάδα, ο διογκούμενος εγκέφαλος του εμβρύου, του επιτρέπει να λυγίζει το σώμα του, να έχει λόξιγκα, και να αντιδρά σε δυνατούς ήχους.
Την δέκατη εβδομάδα κινεί τους βραχίονες, «εισπνέει» και «εκπνέει» αμνιακό υγρό, ανοίγει τις σιαγόνες του και τεντώνεται.
Πριν συμπληρωθεί το πρώτο τρίμηνο, χασμουριέται, πιπιλάει και καταπίνει, καθώς επίσης αισθάνεται και οσφραίνεται.
Στο τέλος του δεύτερου τριμήνου ακούει. Προς το τέλος δε της κύησης μπορεί να βλέπει.

Εμβρυακή επαγρύπνηση

Οι επιστήμονες που καταγράφουν την καθημερινή ζωή του εμβρύου παρατηρούν ότι τον περισσότερο χρόνο του δεν ασκεί αυτές τις νέες ικανότητες αλλά κοιμάται.
Την 32η εβδομάδα κοιμάται 90 έως 95% της ημέρας.
Μερικές από αυτές τις ώρες κοιμάται βαθύ ύπνο, άλλες με ύπνο τύπου REM και μερικές ώρες τις περνά σε μη διευκρινισμένη κατάσταση, που οφείλεται στην ανωριμότητα του εμβρυακού εγκεφάλου και που είναι διαφορετική από την κατάσταση ύπνου βρέφους, παιδιού, ή ενήλικα.
Κατά τη διάρκεια του ύπνου REM τα μάτια του εμβρύου κινούνται εμπρός-πίσω, έτσι όπως και τα μάτια ενός ενήλικα.
Πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι το έμβρυο ονειρεύεται.
H DiPietro υποθέτει ότι τα έμβρυα ονειρεύονται ό,τι γνωρίζουν - τα αισθήματα που νοιώθουν μέσα στην μήτρα.

Καθώς πλησιάζει ο τοκετός, το έμβρυο κοιμάται 85 ή 90% του χρόνου, όσο και τα νεογνά.
Μεταξύ των συχνών ύπνων του, το έμβρυο φαίνεται να έχει «κάτι σαν περιόδους αφυπνίσεως», σύμφωνα με τον ψυχολόγο ανάπτυξης (developmental psychologist) William Filer που, μαζί με τους συναδέλφους του από το Πανεπιστημίου Columbia, παρακολουθεί αυτούς τους κύκλους ύπνου και επαγρύπνησης, με σκοπό να αναγνωρίσει μοτίβα κανονικής ή μη ανάπτυξης του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένων και πιθανών σημείων πρόβλεψης του συνδρόμου αιφνίδιου θανάτου των νηπίων.
Ο Filer λέει: «στην ουσία ρωτάμε το έμβρυο: - Προσέχεις; Το νευρικό σου σύστημα συμπεριφέρεται έτσι όπως πρέπει;»

Εμβρυακή κινητικότητα

Είτε κοιμάται είτε είναι ξύπνιο, το ανθρώπινο έμβρυο κινείται 50 φορές ή περισσότερες ανά ώρα, τεντώνοντας το λαιμό του, κινώντας το κεφάλι του, το πρόσωπο και τα άκρα του και εξερευνώντας το θερμό υγρό διαμέρισμά του δια της αφής.
H Heidelise Als, ψυχολόγος ανάπτυξης στο Harvard Medical School, είναι εντυπωσιασμένη από τον αριθμό των ερεθισμάτων που δίνει το έμβρυο στον εαυτό του μέσω της αφής.
Αναφέρει: «αγγίζει με το χέρι το πρόσωπό του, το ένα χέρι με το άλλο, αγκαλιάζει τα πόδια του, αγγίζει με το πέλμα την άλλη κνήμη ή με το χέρι τον ομφάλιο λώρο».

Η Als θεωρεί ότι υπάρχει μια αναντιστοιχία μεταξύ του περιβάλλοντος που δίνεται στα πρόωρα νεογνά στα νοσοκομεία και του περιβάλλοντος που θα είχαν μέσα στη μήτρα.
Χρόνια τώρα προσπαθεί να βελτιώσει την περίθαλψη που προσφέρεται στα πρώιμα νεογνά, ώστε να μπορούν να κουλουριάζονται, να ενώνουν τα γόνατά τους, και να αγγίζουν αντικείμενα με τα χέρια τους έτσι όπως θα έκαναν για εβδομάδες ακόμη μέσα στην μήτρα.

Εκτός από τέτοιες κοινές κινήσεις, η DiPietro έχει παρατηρήσει κάποιες πιο παράξενες εμβρυακές δραστηριότητες, όπως το ότι «γλείφει τα τοιχώματα της μήτρας και κυριολεκτικά περπατά μέσα στη μήτρα απωθώντας την με τα πόδια του.»
Όταν η έγκυος έχει ήδη ένα τοκετό στο παρελθόν, το έμβρυο μπορεί να έχει περισσότερο χώρο μέσα στην μήτρα για τέτοιες κινήσεις απ’ ό,τι ένα έμβρυο που εξελίσσεται στη διάρκεια μιας πρώτης κυοφορίας.
Μετά την πρώτη κύηση η μήτρα είναι μεγαλύτερη και ο ομφάλιος λώρος μακρύτερος, παρέχοντας μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων.
«Τα δεύτερα και τα επόμενα παιδιά μπορούν να αναπτύξουν μεγαλύτερη κινητική εμπειρία ενδομητρίως και έτσι μπορεί να εξελιχθούν σε πιο ενεργητικά νήπια», εικάζει η DiPietro.

Τα έμβρυα αντιδρούν απότομα στις ενέργειες της μητέρας τους.
«Όταν παρατηρούμε το έμβρυο με υπερήχους και η μητέρα αρχίζει να γελά, τότε μπορούμε να δούμε το έμβρυο να πλέει ανάποδα μέσα στην μήτρα, να αναπηδά πάνω κάτω επάνω στο κεφάλι του, μπαμ-μπαμ-μπαμ, σαν να αναπηδά πάνω σε τραμπολίνο», λέει η DiPietro. «Όταν οι μητέρες το βλέπουν αυτό στην οθόνη, γελούν ακόμη πιο έντονα και το έμβρυο πάει πάνω κάτω ακόμη ταχύτερα. Αναρωτιόμαστε αν αυτός είναι ο λόγος που αρέσουν στους ανθρώπους, όταν αυτοί μεγαλώσουν, τα τρενάκια των λούνα παρκ.»

Εμβρυακή γεύση

Το ότι υπάρχουν άνθρωποι στους οποίους αρέσουν οι καυτές πιπεριές ή άλλα καυτερά καρυκεύματα ίσως έχει σχέση με το εμβρυακό περιβάλλον.
Κιόλας από την 13η με 15η εβδομάδα οι αισθητήρες γεύσης του εμβρύου μοιάζουν με αυτούς που έχουν οι ώριμοι ενήλικες, και οι γιατροί γνωρίζουν ότι το αμνιακό υγρό που περιβάλλει το έμβρυο μπορεί να έχει την οσμή του κάρυ, του κύμινου, του σκόρδου, του κρεμμυδιού και άλλων ουσιών από τη δίαιτα της μητέρας του.
Το αν τα έμβρυα μπορούν και να γευθούν αυτές τις γεύσεις δεν είναι ακόμη γνωστό, αλλά οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι ένα πρόωρο 33 εβδομάδων θα πιπιλίσει πιο δυνατά μια ζαχαρωμένη θηλή παρά μια απλή ελαστική.

«Κατά το τρίτο τρίμηνο το έμβρυο καταπίνει μέχρι και ένα λίτρο την ημέρα» αμνιακό υγρό, σημειώνει η Julie Mennella, βιοψυχολόγος του Κέντρου Χημικών Αισθήσεων Monell, στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ.
Η ίδια πιστεύει ότι το υγρό ίσως λειτουργεί ως «γέφυρα γεύσεων» για το μητρικό γάλα, το οποίο επίσης φέρει γεύσεις φαγητών από τη δίαιτα της μητέρας.

Εμβρυακή ακοή

Άσχετα με το αν το έμβρυο έχει την αίσθηση της γεύσης, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ακούει.
Ένα πολύ πρώιμο νεογνό, που έρχεται στον κόσμο την 24η ή 25η εβδομάδα, αντιδρά στους ήχους γύρω του, παρατηρεί η Als, έτσι τα όργανα ακοής πρέπει να είναι ήδη σε λειτουργία στην μήτρα.
Πολλές έγκυοι αναφέρουν εμβρυακό τίναγμα ή ξαφνικό λάκτισμα αμέσως μετά από δυνατό κλείσιμο πόρτας ή έντονο θόρυβο εξάτμισης αυτοκινήτου.

Ωστόσο, ακόμη και χωρίς τέτοιες «εισβολές», η μήτρα δεν είναι σιωπηλός χώρος.
Σύμφωνα με την DiPietro, ερευνητές που έχουν εισαγάγει υδρόφωνο μέσα σε μήτρα εγκύου, κατέγραψαν επίπεδο θορύβων «συγγενές με τον θόρυβο του περιβάλλοντος που μπορεί να καταγραφεί σε ένα διαμέρισμα».
Στους ήχους που κατέγραψαν συμπεριλαμβάνονται ο θυελλώδης ήχος της ροής του αίματος στα αγγεία της μητέρας, το γουργουρητό και η βοή του στομάχου και των εντέρων της, όπως επίσης και οι τόνοι της φωνής της φιλτραρισμένοι μέσα από τα οστά, τους ιστούς και το υγρό, όπως επίσης οι φωνές άλλων ανθρώπων που φτάνουν στο έμβρυο μέσω του αμνιακού τοιχώματος.
O Filer διαπίστωσε ότι η εμβρυακή καρδιά χτυπά με βραδύτερο ρυθμό όταν η μητέρα του μιλά, κάτι που δείχνει ότι το έμβρυο όχι μόνο ακούει και αναγνωρίζει τον ήχο, αλλά και ότι ο ήχος αυτός το ηρεμεί.

Εμβρυακή όραση

Η όραση είναι η αίσθηση που αναπτύσσεται τελευταία.
Ένα πολύ πρόωρο νεογνό μπορεί να δει φως και σχήμα.
Οι ερευνητές υποθέτουν ότι το έμβρυο έχει κι αυτό τέτοια ικανότητα. Έτσι όπως η μήτρα δεν είναι απόλυτα ήσυχη, έτσι επίσης δεν είναι και απόλυτα σκοτεινή.
Ο Filer λέει: «Ίσως υπάρχει επαρκής οπτικός ερεθισμός, που διαπερνά τους ιστούς του σώματος της εγκύου μητέρας, έτσι που το έμβρυο να μπορεί να ανταποκριθεί όταν η μητέρα βρίσκεται σε δυνατό φως», όπως για παράδειγμα όταν κάνει ηλιοθεραπεία.

Ιάπωνες επιστήμονες έχουν μάλιστα αναφέρει διαφορετική εμβρυακή αντίδραση σε εκθαμβωτικό φως που ρίχνεται στην κοιλιά της μητέρας. Ωστόσο, άλλοι ερευνητές προειδοποιούν ότι η έκθεση των εμβρύων (ή προώρων νεογνών) σε δυνατό φως πριν είναι έτοιμα, μπορεί να είναι επικίνδυνη.
Μάλιστα, η Als από το Harvard πιστεύει ότι βλάβες της ίριδας πρώιμων βρεφών, που επί μακρόν αποδίδονται σε υψηλές συγκεντρώσεις οξυγόνου, ίσως στην πραγματικότητα οφείλονται σε υπέρμετρη έκθεση στο φως σε ακατάλληλη στιγμή κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης.

Ένα έμβρυο έξι μηνών, γεννημένο πρόωρα κατά 14 περίπου εβδομάδες, έχει εγκέφαλο που ούτε είναι προετοιμασμένος αλλά ούτε και περιμένει σήματα από τα μάτια τα οποία θα σταλούν στον οπτικό φλοιό του εγκεφάλου και από εκεί στο εκτελεστικό τμήμα των μετωπικών λοβών, όπου ενσωματώνονται οι πληροφορίες. Όταν το έμβρυο αναγκάζεται να δει πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι πρέπει, λέει η Als, η ταχύτερη διέγερση των αισθητηρίων μπορεί να οδηγήσει σε παρεκτροπές της ανάπτυξης του εγκεφάλου.

Εμβρυακή μάθηση

Μαζί με την ικανότητα αίσθησης, όρασης και ακοής, έρχεται και η ικανότητα μάθησης και μνήμης.
Αυτές οι δραστηριότητες μπορεί να είναι υποτυπώδεις, αυτόματες ακόμη και βιοχημικές. Για παράδειγμα, ένα έμβρυο μετά από μια αρχική αντίδραση συναγερμού, τελικά παύει να αντιδρά σε κάποιον επαναλαμβανόμενο δυνατό θόρυβο.
Ο Fifer έχει διαπιστώσει ότι το έμβρυο επιδεικνύει το ίδιο είδος πρωτόγονης μάθησης, γνωστής ως εξοικείωσης, ανταποκρινόμενο στην φωνή της μητέρας του.

Όμως το έμβρυο έχει αποδείξει ότι είναι ικανό για πολλά περισσότερα.
Στην δεκαετία του ’80 ο καθηγητής ψυχολογίας Anthony James DeCasper και συνάδελφοί του από το Πανεπιστήμιο της North Carolina στο Greensboro, ανέπτυξαν τεχνική διατροφής που επιτρέπει σε ένα βρέφος να θηλάζει γρηγορότερα προκειμένου να ακούσει μια σειρά ήχων μέσω ακουστικών, και να θηλάζει με πιο αργό ρυθμό προκειμένου ν’ ακούσει μια άλλη σειρά ήχων.
Με αυτήν την τεχνική, ο DeCasper ανακάλυψε ότι μόλις μερικές ώρες μετά τον τοκετό, το βρέφος προτιμά τη φωνή της μητέρας του από τη φωνή κάποιου αγνώστου.
Αυτό υποδηλώνει ότι το βρέφος πρέπει να έμαθε και να απομνημόνευσε την φωνή, αν και όχι απαραίτητα συνειδητά, κατά τους τελευταίους μήνες της κυήσεως μέσα στην μήτρα.
Πιο πρόσφατα ανακάλυψε ότι ένα νεογνό προτιμά μια ιστορία που του διάβαζαν επανειλημμένα ενόσω ήταν στην μήτρα – στη συγκεκριμένη περίπτωση την ιστορία «The Cat in the Hat» – παρά κάποια άλλη ιστορία, που του διαβάστηκε πρώτη φορά σύντομα μετά τον τοκετό.

O DeCasper και άλλοι έχουν ανακαλύψει περισσότερες νοητικές ικανότητες.
Τα νεογνά όχι μόνο είναι σε θέση να ξεχωρίσουν την ομιλία της μητέρας τους από την ομιλία κάποιου ξένου, αλλά προτιμούν ν’ ακούν τη φωνή της μαμάς τους, ιδιαίτερα έτσι όπως ακούγεται φιλτραρισμένη από το αμνιακό υγρό παρά μέσα από τον αέρα.
Και είναι και ξενόφοβα: προτιμούν να ακούν τη μαμά τους να μιλά τη μητρική της γλώσσα, παρά να ακούν αυτήν ή κάποιον άλλον να μιλά μια ξένη γλώσσα.

Παρακολουθώντας τις μεταβολές του εμβρυακού καρδιακού παλμού, ο ψυχολόγος JeanPierre Lecanuet και οι συνεργάτες του στο Παρίσι διαπίστωσαν ότι τα έμβρυα ξεχωρίζουν τη φωνή κάθε αγνώστου.
Επίσης φαίνεται να τους αρέσουν κάποιες ιστορίες περισσότερο απ’ ό,τι άλλες.
Ο παλμός της εμβρυακής καρδιάς επιβραδύνεται όταν κοντά στην κοιλιά της μητέρας διαβάζονται γνωστά τους γαλλικά παραμύθια όπως το «La Poulette» («Το κοτοπουλάκι») ή το «Le Petit Crapaud» («Το μικρό βατραχάκι»).
Όταν ο ίδιος αναγνώστης διαβάζει κάποιο άγνωστό τους παραμύθι, ο εμβρυακός καρδιακός παλμός παραμένει σταθερός.

Το έμβρυο πιθανώς αντιδρά στη διακύμανση του τόνου της φωνής και το ρυθμό των παραμυθιών και όχι στις ίδιες τις λέξεις, παρατηρεί ο Fifer, αλλά το συμπέρασμα παραμένει το ίδιο:
το έμβρυο μπορεί να ακούει, να μαθαίνει και να θυμάται σε κάποιο επίπεδο, και, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα βρέφη και παιδιά, του αρέσει η άνεση και η βεβαιότητα που του προσφέρει το ήδη γνωστό.

Εμβρυακή προσωπικότητα

Δεν αποτελεί μυστικό ότι τα βρέφη γεννιούνται με ιδιαίτερες διαφορές και πρότυπα δραστηριότητας που δείχνουν ότι κάθε ένα τους έχει δικό του χαρακτήρα.
Ακριβώς πότε και πώς τα χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς γεννώνται μέσα στην μήτρα αποτελεί αυτή τη στιγμή αντικείμενο εξονυχιστικής έρευνας.

Στην πρώτη μελέτη του εμβρυακού χαρακτήρα που έγινε με πλήρως επιστημονική μεθοδολογία το 1996, η DiPietro και οι συνεργάτες της κατέγραψαν τον καρδιακό παλμό και τις κινήσεις 31 εμβρύων, έξι φορές πριν από τον τοκετό και τις σύγκριναν με καταγραφές που ελήφθησαν δύο φορές μετά τον τοκετό. (Από τότε έχουν διευρύνει την μελέτη ώστε να συμπεριλαμβάνει 100 ακόμη έμβρυα).
Τα πορίσματα τους: τα έμβρυα που είναι πολύ δραστήρια μέσα στην μήτρα, τείνουν να είναι πιο ευερέθιστα ως νήπια.
Εκείνα που κοιμούνται/ξυπνούν μέσα στην μήτρα ακανόνιστα, δεν κοιμούνται τόσο καλά ως μικρά νήπια.
Επίσης τα έμβρυα με ταχύ καρδιακό παλμό γίνονται απρόβλεπτα, αδρανή βρέφη.

«Η συμπεριφορά δεν αρχίζει κατά τον τοκετό» αποφαίνεται η DiPietro.
«Αρχίζει νωρίτερα και αναπτύσσεται με προβλεπόμενους τρόπους».
Μια από τις σημαντικότερες επιδράσεις στην ανάπτυξη είναι το εμβρυακό περιβάλλον.
Όπως παρατηρεί η Als από το Harvard, «Το έμβρυο δέχεται τεράστια ποσότητα “ορμονικών λουτρών” μέσω της μητέρας, έτσι οι χρονοβιολογικοί ρυθμοί του επηρεάζονται από τους κύκλους ύπνου/ξυπνήματος της μητέρας, τις διαιτητικές της συνήθειες, τις κινήσεις της».

Οι ορμόνες που η μητέρα εκκρίνει αντιδρώντας στο στρες παρουσιάζονται επίσης κρίσιμες.
H DiPietro βρίσκει ότι οι πολύ πιεσμένες μέλλουσες μητέρες τείνουν να έχουν πιο δραστήρια έμβρυα – και πιο ευερέθιστα νήπια.
«Οι πιο στρεσαρισμένες απ’ όλες είναι οι εγκυμονούσες που εργάζονται» λέει η DiPietro. «Σ’ αυτούς τους καιρούς οι γυναίκες τείνουν να εργάζονται μέχρι την ημέρα του τοκετού, ακόμη κι αν οι επιπτώσεις στην εγκυμοσύνη δεν είναι πλήρως ξεκαθαρισμένες ακόμη.
Αυτό είναι το πολιτισμικό μας πρότυπο, ωστόσο εγώ το θεωρώ τρέλα.»

H Als συμφωνεί ότι η εργασία μπορεί να αποτελέσει τεράστιο στρες, αλλά υπογραμμίζει ότι οι ορμόνες της εγκυμοσύνης βοηθούν στην προστασία τόσο της μητέρας όσο και του εμβρύου.
Ακόμη ρόλο παίζουν και οι προσωπικές αντιδράσεις στο στρες. «Η έγκυος που επιλέγει να εργαστεί είναι κιόλας διαφορετική από κάποια που επιλέγει να μην εργαστεί», εξηγεί η Als.

Είναι επίσης διαφορετική από τη γυναίκα που δεν έχει άλλη επιλογή παρά να εργαστεί.
Οι μελέτες της DiPietro δείχνουν ότι τα έμβρυα πτωχών γυναικών είναι από άποψη νευρολογικής συμπεριφοράς αλλιώτικα – είναι λιγότερο δραστήρια, με λιγότερο κυμαινόμενο καρδιακό παλμό – απ’ ό,τι τα έμβρυα των εγκύων μέσης (αστικής) τάξης.
Ωστόσο, παρατηρεί ότι «οι πτωχές γυναίκες κατατάσσουν τους εαυτούς τους ως λιγότερο στρεσαρισμένες απ’ ό,τι οι εργαζόμενες γυναίκες μέσης αστικής τάξης».
Η DiPietro υποπτεύεται ότι η ανεπαρκής διατροφή και η έκθεση σε ρυπαντικές ουσίες μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τα έμβρυα των πτωχών γυναικών.

Το στρες, η διατροφή, και οι τοξίνες μπορούν, συνδυαζόμενες μεταξύ τους, να έχουν επιβλαβή επίδραση στην νοημοσύνη.
Πρόσφατη μελέτη του βιοστατιστικολόγου Bernie Devlin από το Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, υποδεικνύει ότι τα γονίδια ίσως έχουν λιγότερη επίδραση στον δείκτη νοημοσύνης, απ’ ό,τι θεωρείτο παλαιότερα και ότι το ενδομήτριο περιβάλλον ίσως επιδρά πολύ περισσότερο.
Η DiPietro επιμένει: «Η παλιά μας αντίληψη περί επιρροής της φύσεως επί του εμβρύου προ του τοκετού και περί ανατροφής μετά τον τοκετό χρειάζεται ανανέωση.
Υπάρχει και ένα προγεννητικό περιβάλλον, το οποίο παρέχεται από την μητέρα.»

Οι μέλλοντες γονείς που επιθυμούν να ενισχύσουν την νοητική ανάπτυξη του αγέννητου παιδιού τους, πρέπει να ξεκινήσουν από το να εξασφαλίσουν ότι το προγεννητικό περιβάλλον παρέχει καλή διατροφή, χαμηλό στρες και απουσία φαρμακευτικών ουσιών.
Ποικίλοι συγγραφείς και “ειδικοί” έχουν επίσης προτείνει να δίνονται ωθήσεις στο έμβρυο κατά τακτά διαστήματα, να του μιλούν οι γονείς μέσω ενός χαρτοσωλήνα (“εγκυοφώνου”), να του διοχετεύουν κλασσική μουσική, ακόμη και να εκπέμπεται ισχυρός φωτισμός στην κοιλιά της μητέρας.

Τέτοιο είδος ερεθισμών έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα; Και ακόμη σημαντικότερο: είναι ασφαλές;
Ορισμένοι χρήστες αυτών των μεθόδων ορκίζονται ότι τα παιδιά τους είναι εξυπνότερα, με μεγαλύτερη κλίση προς τον λόγο και την μουσική, με μεγαλύτερο φυσικό (σωματικό) συντονισμό και κοινωνικές δεξιότητες απ’ ό,τι ο μέσος όρος.
Οι επιστήμονες ωστόσο είναι δύσπιστοι.

«Δεν υπάρχει πουθενά επιστημονικά κατοχυρωμένη έρευνα, που να δείχνει κάποιο μόνιμο αποτέλεσμα από αυτούς τους ερεθισμούς» βεβαιώνει ο Filer. «Εφ’ όσον κανείς δεν μπορεί με βεβαιότητα να πει πότε το έμβρυο κοιμάται και πότε όχι, το να σκουντά κανείς το έμβρυο ή να κολλά ηχεία στην κοιλιά της μητέρας μπορεί να διαταράξει το φυσιολογικό μοτίβο ύπνου.
Κανείς δεν θα διενοείτο να σκαλίσει ή να σκουντήξει ένα νεογνό μέσα στην κούνια του, ή να βάλει δίπλα στο αυτί του ηχείο, γιατί λοιπόν να κάνει κάτι τέτοιο σε ένα έμβρυο;»

H Als είναι ακόμη πιο κατηγορηματική.
«Στοιχηματίζω ότι το σκούντημα, η διατάραξη ή ο με άλλον τρόπο εσκεμμένος ερεθισμός του εμβρύου, θα μπορούσε να αλλοιώσει την ακολουθία ανάπτυξής του και οτιδήποτε επιδρά στην ανάπτυξη του εγκεφάλου έχει το τίμημά του.»

Πάντως, το να μιλά κανείς ήρεμα στο έμβρυο, φαίνεται να μην είναι επικίνδυνο.
O Fifer ισχυρίζεται ότι τέτοιου είδους δραστηριότητα μπορεί να βοηθήσει τόσο τους γονείς όσο και το έμβρυο.
«Το να σκέπτεσαι το έμβρυο, το να του μιλάς, το να ζητάς από τον σύζυγό σου να του μιλά, όλα αυτά θα σε βοηθήσουν να προετοιμαστείς γι’ αυτό το νέο πλάσμα που θα μπει στη ζωή σου και θα την φέρει άνω κάτω,» λέει ο Fifer – όταν τελικά κάνει την είσοδό του που αποτελεί το αποκορύφωμα της αναμονής.

Ποιο είναι το αντίκτυπο στην άμβλωση;

Παρά το γεγονός ότι η εμβρυακή ψυχολογία εστιάζει στο τελευταίο τρίμηνο, κατά το οποίο οι περισσότερες αμβλώσεις είναι παράνομες, η σκέψη ενός εμβρύου που ονειρεύεται, ακούει, και αποκρίνεται στη φωνή της μητέρας του, σίγουρα θα προσθέσει νέα πολυπλοκότητα στο θέμα.
Τα νέα πορίσματα αναμφίβολα θα ενισχύσουν την πεποίθηση των υποστηρικτών της ζωής (pro-lifers) και πιθανώς θα κλονίσουν την βεβαιότητα των υποστηρικτών της επιλογής (στην άμβλωση), που θεωρούν ως αρχή της διανοητικής ζωής τον τοκετό.

Ωστόσο, πολλοί από τους επιστήμονες – μελετητές των εμβρύων παραμένουν μακριά από την αντιπαράθεση για τις αμβλώσεις, επιμένοντας ότι η εργασία τους είναι τελείως άσχετη με την δημόσια συζήτηση περί αμβλώσεων.

«Δεν πιστεύω ότι η εμβρυολογική έρευνα διαφωτίζει καθόλου το θέμα», διατείνεται η ψυχολόγος Janet DiPietro του Πανεπιστημίου Johns Hopkins. «Η ουσία της αντιπαραθέσεως περί των αμβλώσεων είναι η εξής:
Πότε αρχίζει η ζωή;
Ορισμένοι άνθρωποι πιστεύουν ότι αρχίζει με την σύλληψη, το άλλο άκρο πιστεύει ότι αρχίζει με τον τοκετό, και υπάρχει και μια ομάδα στο μέσον που πιστεύει ότι αρχίζει γύρω στην 24η με 25η εβδομάδα, όταν το έμβρυο είναι σε θέση να επιβιώσει εκτός της μήτρας, παρ’ ότι χρειάζεται πολλή βοήθεια για να το καταφέρει.

«Μέχρι την 25η εβδομάδα περίπου, είτε πιπιλά ή όχι τον αντίχειρά του είτε έχει ή όχι προσωπικότητα είτε κάνει οτιδήποτε άλλο, το έμβρυο δεν μπορεί να επιζήσει έξω από την μητέρα του.

Λοιπόν, αυτό είναι ζωή, ή όχι; Αυτό είναι ηθικοθρησκευτικό ερώτημα, όχι επιστημονικό.
Υπάρχουν πράγματα που συμπεριφέρονται κι όμως δεν είναι ζωντανά.
Οι υποστηρικτές της ζωής μπορεί να πουν ότι αυτή η έρευνα αποδεικνύει ότι το έμβρυο είναι ζωντανό, αλλά δεν το κάνει.
Δεν μπορεί να το κάνει».

«Η εμβρυολογική έρευνα αλλάζει την συζήτηση για τις αμβλώσεις μόνο γι’ αυτούς που νομίζουν ότι η ζωή αρχίζει κάποια μαγική στιγμή» ισχυρίζεται η Heidelise Als, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Harvard. «Αν πιστεύεις ότι η ζωή αρχίζει με τη σύλληψη, τότε δεν χρειάζεσαι την απόδειξη της εμβρυακής συμπεριφοράς».
Για άλλους, πάντως, η άμβλωση είναι πολύ περίπλοκο θέμα και σχετίζεται με πολύ περισσότερα πράγματα από το αν η έρευνα δείχνει ότι το έμβρυο είναι ζωντανό.
«Οι περιστάσεις στις οποίες βρίσκεσαι και τα προσωπικά σου πιστεύω έχουν πολύ μεγαλύτερη επίπτωση στην απόφασή σου», παρατηρεί.

Όπως η DiPietro, έτσι και η Als καταλαβαίνει ότι «κάποιοι θα χρησιμοποιήσουν αυτήν την έρευνα σαν ένα συναισθηματικό μέσο για να προσελκύσουν τον κόσμο προς την πλευρά που τάσσεται υπέρ της ζωής (pro-life), αλλά δεν θα πρέπει να τύχει εκμετάλλευσης από επιθετικούς (φανατικούς) ακτιβιστές.»
Αντίθετα, πιστεύει ότι θα έπρεπε να εφαρμοστούν τα αποτελέσματα της έρευνας για να βοηθηθούν οι μητέρες ώστε να έχουν όσο το δυνατόν υγιέστερη εγκυμοσύνη, και για να προετοιμαστούν να κηδεμονεύσουν καλύτερα το παιδί τους.
Σύμφωνος είναι και ο ψυχολόγος του Πανεπιστημίου της Columbia, William Fifer:
«Η έρευνα σχετίζεται πολύ περισσότερο με θέματα που αφορούν βιώσιμα έμβρυα – πρόωρα βρέφη.»

Με απλά λόγια, λένε και οι τρεις, η εργασία τους στόχο έχει να βοηθήσει βρέφη που ζουν – όχι να αποφασίσει κατά πόσον τα έμβρυα θα έπρεπε να ζήσουν ή όχι.

• Από άποψη συμπεριφοράς λίγο διαφέρει ένα νεογέννητο από ένα έμβρυο 32 εβδομάδων.
  

• 0 σχόλια
• 1067 εμφανίσεις

Guest

26 Νοεμβρίου, 200916 yr