Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

🧠 Έχετε Σκεφτεί Ποτέ Πώς Ακούγεται Η Εσωτερική Φωνή Του Παιδιού Σας;

  • Μέσα στην καθημερινότητα της γονεϊκότητας, υπάρχουν στιγμές που περνούν σχεδόν απαρατήρητες, κι όμως έχουν βαθιά επίδραση στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών μας.

«Δεν είμαι αρκετά καλός».

«Πάλι τα έκανα θάλασσα».

«Μήπως δεν με αγαπούν όταν κάνω λάθη;».

«Δεν πρέπει να στενοχωρώ τη μαμά και τον μπαμπά».

«Μακάρι να μπορούσα να τα καταφέρω όπως τα άλλα παιδιά».

Αυτές είναι μερικές από τις σκέψεις που μπορεί να περνούν από το μυαλό ενός παιδιού, χωρίς να τις ακούει ποτέ κανείς.

Όλοι γνωρίζουμε ότι τα παιδιά χρειάζονται αγάπη, φροντίδα, ασφάλεια και ενθάρρυνση.
Γνωρίζουμε, επίσης, πόσο σημαντικό είναι να τους μιλάμε όμορφα και να τα αποφεύγουμε τις προσβολές και τις συγκρίσεις.

Υπάρχει, όμως, κάτι λιγότερο ορατό που αξίζει να μας απασχολήσει:

ο τρόπος με τον οποίο μιλούν τα παιδιά στον εαυτό τους όταν κανείς δεν τα ακούει.

Τι λένε μέσα τους όταν αποτυγχάνουν;
Πώς αντιμετωπίζουν τον εαυτό τους όταν κάνουν ένα λάθος;
Τι σκέφτονται όταν κάποιος τα απορρίπτει ή όταν δεν καταφέρνουν κάτι που επιθυμούν;

Η εσωτερική φωνή ενός παιδιού δεν εμφανίζεται ξαφνικά.
Διαμορφώνεται σταδιακά μέσα από τις εμπειρίες του, τις σχέσεις του, τον τρόπο με τον οποίο το αντιμετωπίζουν

οι σημαντικοί άνθρωποι στη ζωή του, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μαθαίνει να ερμηνεύει όσα του συμβαίνουν.

Και εδώ βρίσκεται μια μεγάλη ευθύνη για εμάς τους γονείς.

Τα λόγια μας μπορεί κάποια στιγμή να γίνουν τα λόγια που θα λέει το παιδί μας στον ίδιο του τον εαυτό.


❤️ Τι Είναι Η Εσωτερική Φωνή Και Πώς Διαμορφώνεται;

Η εσωτερική φωνή είναι ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε και μιλάμε στον εαυτό μας.

Είναι οι σκέψεις που κάνουμε όταν αντιμετωπίζουμε μια δυσκολία, όταν παίρνουμε μια απόφαση, όταν αισθανόμαστε περήφανοι ή όταν πιστεύουμε ότι αποτύχαμε.

Στους ενήλικες μπορεί να ακούγεται κάπως έτσι:

«Μπορώ να το προσπαθήσω ξανά».

«Δεν πειράζει που έκανα λάθος, θα μάθω από αυτό».

Ή, αντίθετα:

«Δεν κάνω τίποτα σωστά».

«Δεν πρόκειται να τα καταφέρω».

Τα παιδιά αναπτύσσουν σταδιακά τη δική τους εσωτερική φωνή, καθώς μεγαλώνουν και αποκτούν μεγαλύτερη ικανότητα να σκέφτονται,

να θυμούνται και να αξιολογούν τις εμπειρίες τους.

Στα πρώτα χρόνια της ζωής τους, οι γονείς και οι άλλοι σημαντικοί φροντιστές αποτελούν βασικές πηγές ασφάλειας και καθοδήγησης.

Όταν ένα παιδί ακούει συχνά λόγια αποδοχής, ενθάρρυνσης και σεβασμού, μπορεί σταδιακά να αρχίσει να αντιμετωπίζει και τον εαυτό του

με μεγαλύτερη κατανόηση.

Αντίθετα, όταν μεγαλώνει με συστηματική κριτική, ειρωνεία, υποτίμηση ή συνεχείς συγκρίσεις,

υπάρχει κίνδυνος να εσωτερικεύσει παρόμοια μηνύματα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε αυστηρή παρατήρηση θα αφήσει κάποιο τραύμα.
Ούτε ότι οι γονείς πρέπει να προσέχουν κάθε λέξη με αγωνία.

Σημαίνει ότι ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνούμε καθημερινά με τα παιδιά έχει σημασία.


🪞 Τα Παιδιά Μαθαίνουν Να Βλέπουν Τον Εαυτό Τους Μέσα Από Τα Μάτια Μας

Σκεφτείτε ένα παιδί που προσπαθεί να ζωγραφίσει κάτι και δεν τα καταφέρνει όπως θα ήθελε.

Αν ακούσει:

«Πάλι δεν πρόσεξες! Πόσες φορές πρέπει να σου το πω;»

μπορεί να νιώσει απογοήτευση και να αρχίσει να αμφιβάλλει για τις ικανότητές του.

Αν, αντίθετα, ακούσει:

«Βλέπω ότι προσπάθησες πολύ. Θέλεις να δοκιμάσουμε μαζί έναν διαφορετικό τρόπο;»

λαμβάνει ένα διαφορετικό μήνυμα.

Καταλαβαίνει ότι το λάθος δεν ακυρώνει την προσπάθειά του και ότι μπορεί να συνεχίσει χωρίς να ντρέπεται.

Το ίδιο συμβαίνει και σε πολλές άλλες καθημερινές στιγμές.

Όταν ένα παιδί χύνει το νερό, όταν ξεχνά κάτι, όταν δυσκολεύεται με τα μαθήματα ή όταν θυμώνει, ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούμε μπορεί

να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο θα ερμηνεύσει την εμπειρία του.

Αξίζει να θυμόμαστε ότι τα παιδιά δεν ακούν μόνο τις λέξεις μας.
Παρατηρούν τον τόνο της φωνής μας, τις εκφράσεις του προσώπου μας και τη στάση μας απέναντί τους.

Δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειοι γονείς. Χρειάζεται, όμως, να προσπαθούμε να είμαστε άνθρωποι που ακούν,

καταλαβαίνουν και διορθώνουν τα λάθη τους.


💔 Όταν Η Εσωτερική Φωνή Γίνεται Αυστηρή Και Σκληρή

Ένα παιδί μπορεί να φαίνεται χαρούμενο, κοινωνικό και γεμάτο ενέργεια, αλλά μέσα του να έχει πολλές αμφιβολίες για τον εαυτό του.

Μπορεί να φοβάται να δοκιμάσει κάτι καινούργιο επειδή πιστεύει ότι θα αποτύχει.
Να στενοχωριέται υπερβολικά για έναν χαμηλό βαθμό.
Να αισθάνεται ότι πρέπει να είναι πάντα το καλύτερο για να αξίζει την αποδοχή των άλλων.

Μερικές φορές, η αυστηρή εσωτερική φωνή εκδηλώνεται με φράσεις όπως:

  • «Δεν είμαι καλός σε τίποτα».

  • «Όλοι είναι καλύτεροι από εμένα».

  • «Δεν πρέπει να κάνω λάθη».

  • «Αν πω τη γνώμη μου, θα γελάσουν μαζί μου».

  • «Αν απογοητεύσω τους γονείς μου, δεν θα με αγαπούν το ίδιο».

  • «Δεν αξίζω αν δεν πετυχαίνω».

Δεν πρέπει να θεωρούμε ότι κάθε αρνητική σκέψη αποτελεί ένδειξη σοβαρού προβλήματος.

Όλα τα παιδιά μπορεί να έχουν στιγμές ανασφάλειας ή απογοήτευσης.

Ωστόσο, όταν τέτοιες σκέψεις επαναλαμβάνονται συχνά και επηρεάζουν την καθημερινότητά τους, αξίζει να τους δώσουμε προσοχή.

Ένα παιδί που πιστεύει ότι δεν αξίζει μπορεί να δυσκολεύεται να δημιουργήσει σχέσεις, να διεκδικήσει όσα χρειάζεται

ή να αντιμετωπίσει νέες προκλήσεις.

Γι' αυτό είναι σημαντικό να μη μένουμε μόνο στη συμπεριφορά που βλέπουμε εξωτερικά.
Χρειάζεται να προσπαθούμε να καταλάβουμε και τι μπορεί να αισθάνεται πίσω από αυτήν.


🗣️ Ποιες Φράσεις Μπορεί Να Γίνουν Η Εσωτερική Φωνή Του Παιδιού;

Μερικές φορές λέμε πράγματα χωρίς να αντιλαμβανόμαστε πόσο έντονα μπορεί να τα βιώσει ένα παιδί.

Μια φράση που για έναν ενήλικα μοιάζει ασήμαντη μπορεί να αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία όταν επαναλαμβάνεται συχνά.

Ας δούμε μερικά παραδείγματα.

«Ποτέ δεν κάνεις τίποτα σωστά».

Το παιδί μπορεί να αρχίσει να πιστεύει ότι είναι ανίκανο και ότι οι προσπάθειές του δεν έχουν αξία.

Καλύτερα να πούμε:

«Αυτό δεν πήγε όπως θα θέλαμε. Ας δούμε πώς μπορούμε να το διορθώσουμε».

«Κοίτα τον αδελφό σου που τα καταφέρνει».

Η σύγκριση μπορεί να δημιουργήσει ζήλια, ανασφάλεια και την αίσθηση ότι πρέπει να ανταγωνιστεί τους ανθρώπους που αγαπά.

Καλύτερα να πούμε:

«Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο και τον δικό του ρυθμό. Ας δούμε τι μπορείς να κάνεις εσύ».

«Μην κάνεις έτσι για ένα τόσο μικρό πράγμα».

Το παιδί μπορεί να αισθανθεί ότι τα συναισθήματά του δεν έχουν σημασία.

Καλύτερα να πούμε:

«Καταλαβαίνω ότι σε στενοχώρησε. Θέλεις να μου εξηγήσεις τι συνέβη;»

«Είσαι τεμπέλης».

Μια τέτοια φράση χαρακτηρίζει ολόκληρη την προσωπικότητα του παιδιού αντί να περιγράφει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά.

Καλύτερα να πούμε:

«Παρατήρησα ότι δεν ξεκίνησες ακόμη την εργασία σου. Τι σε δυσκολεύει;»

«Με απογοήτευσες».

Το παιδί μπορεί να συνδέσει την αποδοχή των γονιών του με την επιτυχία και τη συμμόρφωσή του.

Καλύτερα να πούμε:

«Αυτό που έγινε με στενοχώρησε, αλλά σε αγαπώ και θέλω να συζητήσουμε πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε».

Η διαφορά δεν βρίσκεται μόνο στις λέξεις.
Βρίσκεται στο μήνυμα που μεταφέρουμε: η συμπεριφορά μπορεί να διορθωθεί, αλλά η αξία του παιδιού δεν αμφισβητείται.


🌱 Πώς Να Βοηθήσουμε Το Παιδί Να Αναπτύξει Μια Θετική Εσωτερική Φωνή

Δεν μπορούμε να ελέγξουμε όλες τις σκέψεις που θα κάνει το παιδί μας.

Μπορούμε, όμως, να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον στο οποίο θα μάθει να αντιμετωπίζει τον εαυτό του με περισσότερη κατανόηση και εμπιστοσύνη.

1. Επιβραβεύστε Την Προσπάθεια Και Όχι Μόνο Το Αποτέλεσμα.

Αντί να επαινούμε αποκλειστικά τους καλούς βαθμούς ή τις επιτυχίες, ας αναγνωρίζουμε την επιμονή και τη διάθεση για μάθηση.

Πείτε του:

«Είδα πόσο προσπάθησες».

«Δεν τα παράτησες, παρόλο που δυσκολεύτηκες».

Έτσι, το παιδί καταλαβαίνει ότι η αξία της προσπάθειας δεν εξαφανίζεται όταν το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό.

2. Μάθετέ Του Ότι Τα Λάθη Είναι Μέρος Της Ζωής.

Όταν κάνει ένα λάθος, αποφύγετε να το κάνετε να αισθανθεί ότι απέτυχε ως άνθρωπος.

Βοηθήστε το να αναγνωρίσει τι συνέβη και τι μπορεί να κάνει διαφορετικά την επόμενη φορά.

3. Ακούστε Το Χωρίς Να Βιάζεστε Να Δώσετε Λύσεις.

Μερικές φορές τα παιδιά δεν χρειάζονται συμβουλές.
Χρειάζονται απλώς κάποιον να τα ακούσει.

Αφήστε τα να μιλήσουν, ακόμη κι αν αυτό που σας περιγράφουν μοιάζει μικρό ή ασήμαντο.

4. Αποφύγετε Τις Συγκρίσεις.

Μην χρησιμοποιείτε τα αδέλφια, τους συμμαθητές ή τα παιδιά των φίλων σας ως μέτρο αξιολόγησης.

Κάθε παιδί έχει διαφορετικές δυνατότητες και χρειάζεται να ανακαλύψει τη δική του αξία.

5. Δείξτε Του Πώς Μιλάτε Εσείς Στον Εαυτό Σας.

Αν κάνετε ένα λάθος, αποφύγετε να λέτε συνεχώς «είμαι άχρηστος» ή «δεν κάνω τίποτα σωστά».

Μπορείτε να πείτε:

«Έκανα ένα λάθος, αλλά θα προσπαθήσω να το διορθώσω».

Τα παιδιά μαθαίνουν και από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε εμείς τις δικές μας αδυναμίες.

6. Δώστε Του Χώρο Να Εκφράζει Τα Συναισθήματά Του.

Μην απαιτείτε να είναι πάντα χαρούμενο, ευγενικό και ήρεμο.

Βοηθήστε το να καταλάβει ότι μπορεί να θυμώνει ή να στενοχωριέται, αλλά χρειάζεται να βρίσκει τρόπους να εκφράζεται χωρίς να πληγώνει τον εαυτό του ή τους άλλους.

7. Υπενθυμίστε Του Ότι Η Αγάπη Δεν Εξαρτάται Από Τις Επιδόσεις Του.

Ένα παιδί χρειάζεται να ξέρει ότι δεν χρειάζεται να παίρνει πάντα άριστα, να κερδίζει αγώνες ή να ικανοποιεί όλες τις προσδοκίες μας για να αξίζει την αγάπη μας.

Αυτή η αίσθηση ασφάλειας αποτελεί σημαντική βάση για την αυτοεκτίμησή του.


👶 Πώς Αλλάζει Η Εσωτερική Φωνή Ανάλογα Με Την Ηλικία;

Η εσωτερική ομιλία και η ικανότητα του παιδιού να αναγνωρίζει και να αξιολογεί τις σκέψεις του αναπτύσσονται σταδιακά.

Γι' αυτό χρειάζεται να προσαρμόζουμε τον τρόπο με τον οποίο το βοηθάμε.

Στην προσχολική ηλικία (3–5 ετών)

Τα μικρά παιδιά αρχίζουν να χρησιμοποιούν περισσότερο τη γλώσσα για να περιγράψουν όσα αισθάνονται και σκέφτονται.

Χρειάζονται απλές φράσεις, υπομονή και παραδείγματα.

Μπορούμε να τους μάθουμε να λένε:

«Θα προσπαθήσω ξανά».

«Μπορώ να ζητήσω βοήθεια».

«Είναι εντάξει να στενοχωριέμαι».

Στη σχολική ηλικία (6–12 ετών)

Οι σχολικές επιδόσεις, οι φιλίες και οι συγκρίσεις με τους συνομηλίκους αποκτούν μεγαλύτερη σημασία.

Τα παιδιά μπορεί να γίνουν πιο αυστηρά με τον εαυτό τους και να ανησυχούν για το πώς τα βλέπουν οι άλλοι.

Είναι σημαντικό να συζητάμε μαζί τους για τις αποτυχίες, τις προσδοκίες και την προσωπική τους αξία.

Στην εφηβεία (13–18 ετών)

Η εικόνα που έχουν οι έφηβοι για τον εαυτό τους επηρεάζεται από τις φιλίες, τις κοινωνικές σχέσεις, τις αλλαγές στο σώμα τους και την ανάγκη να αισθάνονται αποδεκτοί.

Χρειάζονται σεβασμό, ουσιαστική επικοινωνία και χώρο για να διαμορφώσουν τη δική τους ταυτότητα.

Αντί να προσπαθούμε να ελέγχουμε κάθε σκέψη τους, είναι σημαντικό να τους δείχνουμε ότι μπορούν να μας μιλούν χωρίς να φοβούνται την ειρωνεία ή την επίκριση.

Σε κάθε ηλικία, το μήνυμα παραμένει το ίδιο:

Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος για να αξίζεις αγάπη και σεβασμό.


👨‍👩‍👧 Η Δική Μας Εσωτερική Φωνή Επηρεάζει Και Τα Παιδιά

Πριν αναρωτηθούμε πώς μιλά το παιδί μας στον εαυτό του, αξίζει να σκεφτούμε πώς μιλάμε εμείς στον δικό μας.

Πόσες φορές έχουμε πει μπροστά του:

«Δεν είμαι καλή μαμά».

«Δεν κάνω τίποτα σωστά».

«Είμαι χάλια σήμερα».

«Δεν μπορώ να τα καταφέρω».

Αν ένα παιδί ακούει συχνά τέτοιες εκφράσεις, μπορεί να μάθει ότι η αυστηρή αυτοκριτική είναι ο φυσιολογικός τρόπος αντιμετώπισης των λαθών.

Δεν χρειάζεται να κρύβουμε τις δυσκολίες μας από τα παιδιά.

Μπορούμε, όμως, να τους δείχνουμε ότι ένας άνθρωπος μπορεί να αναγνωρίζει τα λάθη του χωρίς να υποτιμά τον εαυτό του.

Για παράδειγμα:

«Σήμερα κουράστηκα και δεν τα κατάφερα όλα όπως ήθελα. Θα ξεκουραστώ και αύριο θα προσπαθήσω ξανά».

Ή:

«Έκανα λάθος και θα ζητήσω συγγνώμη».

Με αυτόν τον τρόπο, τους δείχνουμε ότι η αυτοεκτίμηση δεν σημαίνει να πιστεύουμε πως είμαστε αλάνθαστοι.

Σημαίνει να μπορούμε να αναγνωρίζουμε τις αδυναμίες μας χωρίς να χάνουμε τον σεβασμό προς τον εαυτό μας.

Και υπάρχει κάτι ακόμη εξίσου σημαντικό.

Όταν θυμώνουμε και μιλάμε άσχημα στο παιδί μας, μπορούμε να επιστρέψουμε στη συζήτηση, να αναγνωρίσουμε το λάθος μας

και να ζητήσουμε συγγνώμη.

Η συγγνώμη ενός γονιού δεν μειώνει τον ρόλο του. Δείχνει στο παιδί πώς λειτουργεί ο σεβασμός μέσα σε μια σχέση.


🧩 Πώς Θα Καταλάβουμε Ότι Το Παιδί Είναι Πολύ Αυστηρό Με Τον Εαυτό Του;

Δεν είναι πάντα εύκολο να γνωρίζουμε τι σκέφτεται ένα παιδί.

Υπάρχουν, όμως, ορισμένες συμπεριφορές που μπορεί να μας κάνουν να αναρωτηθούμε αν δυσκολεύεται να αποδεχτεί τον εαυτό του.

Για παράδειγμα:

  • Αποφεύγει να δοκιμάσει καινούργια πράγματα επειδή φοβάται ότι θα αποτύχει.

  • Κλαίει ή θυμώνει έντονα όταν κάνει ένα μικρό λάθος.

  • Λέει συχνά ότι δεν είναι αρκετά καλό ή ότι όλοι οι άλλοι είναι καλύτεροι.

  • Ζητά συνεχώς επιβεβαίωση ότι τα έκανε όλα σωστά.

  • Δυσκολεύεται να δεχτεί έναν έπαινο ή θεωρεί ότι δεν τον αξίζει.

  • Αισθάνεται υπεύθυνο για τη στενοχώρια ή τον θυμό των άλλων.

  • Συνδέει την αποδοχή του με τις επιδόσεις και τις επιτυχίες του.

Κανένα από αυτά τα σημάδια από μόνο του δεν αποδεικνύει ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα.

Αξίζει, όμως, να παρατηρούμε αν επαναλαμβάνονται, πόσο έντονα είναι και αν επηρεάζουν τη διάθεση, τις σχέσεις, το σχολείο ή την καθημερινότητα του παιδιού.

Αν η δυσκολία επιμένει, ένας ειδικός παιδικής ψυχικής υγείας μπορεί να βοηθήσει τόσο το παιδί όσο και την οικογένεια.


⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες Για Την Εσωτερική Φωνή Του Παιδιού

❌ Μύθος: Αν λέμε συνεχώς στο παιδί ότι είναι έξυπνο και ικανό, θα αποκτήσει σίγουρα αυτοπεποίθηση.

✔ Αλήθεια: Η αυτοπεποίθηση χτίζεται μέσα από πολλές εμπειρίες, την ενθάρρυνση, την προσπάθεια και τη δυνατότητα να αντιμετωπίζει δυσκολίες.

❌ Μύθος: Τα παιδιά ξεχνούν γρήγορα όσα τους λέμε όταν θυμώνουμε.

✔ Αλήθεια: Μια μεμονωμένη άσχημη στιγμή δεν καθορίζει απαραίτητα τη σχέση, αλλά τα επαναλαμβανόμενα μηνύματα υποτίμησης μπορεί να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο το παιδί βλέπει τον εαυτό του.

❌ Μύθος: Η αυστηρή κριτική κάνει τα παιδιά πιο δυνατά.

✔ Αλήθεια: Τα παιδιά χρειάζονται όρια και καθοδήγηση, αλλά η συνεχής υποτίμηση μπορεί να ενισχύσει την ανασφάλεια και τον φόβο της αποτυχίας.

❌ Μύθος: Ένα παιδί με αυτοπεποίθηση δεν αμφιβάλλει ποτέ για τον εαυτό του.

✔ Αλήθεια: Ακόμη και τα παιδιά με καλή αυτοεκτίμηση μπορεί να έχουν ανασφάλειες. Σημασία έχει να μπορούν να τις αντιμετωπίζουν χωρίς να απαξιώνουν τον εαυτό τους.

❌ Μύθος: Οι γονείς πρέπει να προστατεύουν τα παιδιά από κάθε αρνητικό συναίσθημα.

✔ Αλήθεια: Τα παιδιά χρειάζεται να γνωρίσουν και τα δυσάρεστα συναισθήματα, με την κατάλληλη υποστήριξη, ώστε να μάθουν να τα διαχειρίζονται.

❌ Μύθος: Αν ζητήσουμε συγγνώμη από το παιδί μας, θα χάσουμε την εξουσία μας ως γονείς.

✔ Αλήθεια: Η ειλικρινής συγγνώμη δείχνει υπευθυνότητα και διδάσκει στο παιδί ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν λάθη και να επανορθώνουν.


🔦 Ήξερες Ότι…;

🔦 Η εσωτερική ομιλία αναπτύσσεται σταδιακά και συνδέεται με τη γλωσσική, γνωστική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.

🔦 Τα παιδιά μαθαίνουν πολλά παρατηρώντας τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς αντιμετωπίζουν τα δικά τους λάθη.

🔦 Η συστηματική σύγκριση με άλλα παιδιά μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τον τρόπο με τον οποίο ένα παιδί αξιολογεί τις δυνατότητές του.

🔦 Το να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα ενός παιδιού δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε με κάθε συμπεριφορά του.

🔦 Η ικανότητα να αντιμετωπίζει κάποιος τον εαυτό του με κατανόηση, ακόμη και όταν αποτυγχάνει, αποτελεί σημαντικό στοιχείο της ψυχικής ανθεκτικότητας.

🔦 Ένα παιδί μπορεί να χρειάζεται περισσότερο την παρουσία και την προσεκτική ακρόαση του γονιού του παρά μια έτοιμη συμβουλή.


🌟 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμόμαστε

  • Η εσωτερική φωνή του παιδιού διαμορφώνεται σταδιακά μέσα από τις εμπειρίες και τις σχέσεις του.

  • Ο τρόπος με τον οποίο του μιλάμε μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τον εαυτό του.

  • Η συνεχής κριτική, οι χαρακτηρισμοί και οι συγκρίσεις μπορεί να ενισχύσουν την ανασφάλεια.

  • Το παιδί χρειάζεται να γνωρίζει ότι τα λάθη δεν μειώνουν την αξία του.

  • Η προσπάθεια αξίζει αναγνώριση, ακόμη κι όταν το αποτέλεσμα δεν είναι επιτυχημένο.

  • Είναι σημαντικό να ακούμε τα συναισθήματά του χωρίς να τα υποτιμούμε.

  • Οι γονείς διδάσκουν και με τον τρόπο που μιλούν στον δικό τους εαυτό.

  • Η συγγνώμη και η επανόρθωση αποτελούν σημαντικά παραδείγματα σεβασμού.

  • Η αγάπη μας δεν πρέπει να μοιάζει με επιβράβευση που κερδίζεται μόνο μέσα από επιτυχίες.


❤️ Μια Φράση Που Αξίζει Να Ακούει Κάθε Παιδί

Ίσως δεν μπορούμε να ελέγξουμε όλα όσα θα συμβούν στη ζωή των παιδιών μας.

Δεν μπορούμε να τα προστατεύσουμε από κάθε απογοήτευση, κάθε απόρριψη ή κάθε αποτυχία.

Μπορούμε, όμως, να τους προσφέρουμε κάτι που θα τα συνοδεύει ακόμη κι όταν δεν θα είμαστε δίπλα τους.

Μπορούμε να τα βοηθήσουμε να αναπτύξουν μια εσωτερική φωνή που δεν θα τα καταδικάζει για κάθε λάθος, δεν θα τα συγκρίνει διαρκώς με τους άλλους και δεν θα τους θυμίζει συνεχώς όσα δεν κατάφεραν.

Μια φωνή που θα τους λέει:

«Μπορείς να προσπαθήσεις ξανά».

«Έχεις δικαίωμα να κάνεις λάθη».

«Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος».

«Αξίζεις αγάπη και σεβασμό, ακόμη κι όταν δυσκολεύεσαι».

«Μπορείς να ζητήσεις βοήθεια».

«Είσαι αρκετός, ακριβώς όπως είσαι».

Γιατί, τελικά, ένα από τα σημαντικότερα δώρα που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας είναι να μάθουν να γίνονται οι ίδιοι τους οι σύμμαχοι και όχι οι πιο αυστηροί κριτές τους.


✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!

Έχετε παρατηρήσει ποτέ τον τρόπο με τον οποίο μιλά το παιδί σας για τον εαυτό του;

Τι λέει όταν κάνει ένα λάθος ή όταν κάτι δεν του πετυχαίνει;
Προσπαθείτε να το ενθαρρύνετε ή δυσκολεύεστε κι εσείς να βρείτε τις κατάλληλες λέξεις σε τέτοιες στιγμές;

Μοιραστείτε τις σκέψεις και τις εμπειρίες σας.
Μπορεί μια δική σας φράση ή μια μικρή καθημερινή συνήθεια να βοηθήσει και άλλους γονείς να καλλιεργήσουν στα παιδιά τους μια πιο τρυφερή και υποστηρικτική σχέση με τον εαυτό τους.


🩺 Ιατρική Ειδοποίηση

Το παρόν άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη αξιολόγηση ή συμβουλή ειδικού ψυχικής υγείας.

Κάθε παιδί αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό και μπορεί να εκφράζει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του με διαφορετικούς τρόπους.

Αν παρατηρείτε επίμονη χαμηλή αυτοεκτίμηση, έντονη αυτοκριτική, άγχος, απομόνωση ή αλλαγές στη συμπεριφορά που επηρεάζουν την καθημερινότητά του, απευθυνθείτε στον παιδίατρο ή σε ειδικό παιδικής ψυχικής υγείας.

Σχόλια Χρηστών

Recommended Comments

Δεν υπάρχει κάποιο σχόλιο

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.