Αναστασία όμορφη φωτό, κούκλα η ψηλή Γεωργία μας!!
Σούλα μου φοβερή η Έλενα!!!
Γωγώ έτσι είναι, τυχερή στην ατυχία, απολαμβάνει τη κοράκλα σου!
Δανάη να σου ζήσει η Μυρτούλα και καλά αποτελέσματα, μια χαρά θα είναι όλα!
Γεωργιάννα ένας κοντινός και αρκετά φθηνός προορισμός είναι τα χωριά της λίμνης Τσιβλού και είναι πολύ όμορφα. Επίσης η ορεινή Αρκαδία είναι μια κούκλα. Και βέβαια το Πήλιο. Θα ψάξω να σου πω τηλέφωνα.
Επειδή συζητήθηκαν κάποια πράγματα, παραθέτω μερικές πληροφορίες. Δε θέλω να πείσω κανέναν αλλά θέλω να υπάρχει η σωστή πληροφόρηση. Από εκεί και πέρα κάθε παιδάκι είναι ξεχωριστό (και με διαφορετικές ανάγκες ακόμα και διατροφικές) και κάθε μανούλα κάνει ότι θεωρεί καλύτερο.
Ξεκίνημα στέρεων τροφών δε σημαίνει αποθηλασμός
«Τώρα που το μωρό σου ξεκινάει κρεμούλες, θα σταματήσεις σιγά σιγά να θηλάζεις».
«Ο θηλασμός μετά τους έξι μήνες δεν προσφέρει τίποτα»
«Αν δεν σταματήσεις το θηλασμό, το μωρό θα είναι κολλημένο στο στήθος σου και δεν θα τρώει τίποτε άλλο»
«Μετά τους έξι μήνες πρέπει σταδιακά να απογαλακτίσεις και να δώσεις γάλα δεύτερης βρεφικής ηλικίας»
«Τώρα με τις στερεές τροφές θα θηλάζεις μόνο πρωί και βράδυ»
«Μην θηλάζεις μετά το φαγητό του μωρού, εμποδίζεις την απορρόφηση της κρέμας»
Όλα τα παραπάνω είναι επιστημονικά λανθασμένες δοξασίες. Τι πραγματικά ισχύει;
O μητρικός θηλασμός αποτελεί τον φυσιολογικό τρόπο διατροφής των βρεφών για όλον τον πρώτο χρόνο της ζωής τους. Τα οφέλη του αθροίζονται με κάθε επιπλέον μήνα θηλασμού και συνοπτικά περιλαμβάνουν ολοένα μεγαλύτερη προστασία από λοιμώξεις, αλλεργίες, κοιλιοκάκη, σακχαρώδη διαβήτη, παχυσαρκία και καρκίνο μαστού της μητέρας.
Η εισαγωγή στερεών τροφών δεν σημαίνει απότομο απογαλακτισμό. Το γάλα – μητρικό ή ξένο – παραμένει η κύρια τροφή για το βρέφος μέχρι τουλάχιστον τους πρώτους εννιά μήνες της ζωής. Τα καινούργια τρόφιμα που εισάγονται στο διαιτολόγιο του παιδιού – φρούτα, λαχανικά, κρέας κλπ – δεν αντικαθιστούν αμέσως γεύματα γάλακτος. Η περίοδος μεταξύ 5 – 9 μηνών είναι περίοδος πειραματισμού σε καινούργιες γεύσεις για το παιδί. Δοκιμάζει προσεκτικά και σιγά-σιγά καινούργιες τροφές, με φυσιολογικά πισογυρίσματα όταν περνάει ίωση ή βγάζει δοντάκια.
Ο σταδιακός απογαλακτισμός δεν σημαίνει αποθηλασμό. Απογαλακτισμός δεν σημαίνει αντικατάσταση του θηλασμού με ξένο γάλα. Με την εισαγωγή στερεών τροφών δεν «απογαλακτίζουμε» το παιδί από το στήθος της μαμάς του, αντικαθιστώντας το με ξένο γάλα δεύτερης βρεφικής ηλικίας, αλλά συμπληρώνουμε το μητρικό θηλασμό με καινούργιες τροφές που θα προσφέρουν στο μωρό τα αναγκαία πλέον ιχνοστοιχεία όπως ο σίδηρος και ο ψευδάργυρος. Ένα βρέφος επτά μηνών που έφαγε την κρεμούλα του μπορεί να θελήσει αμέσως μετά στήθος. Δεν υπάρχει τίποτα αθέμιτο σε αυτό. Η διαδικασία είναι αργή και, φυσιολογικά, ο θηλασμός δεν μειώνεται σε συχνότητα και ένταση, μέρα και νύχτα, παρά μόνο πολύ αργότερα, μετά τους εννιά – δέκα μήνες της ζωής. Η μητέρα, είτε στους δύο είτε στους δέκα μήνες, είναι καλό να θηλάζει το βρέφος της κατά απαίτησή του, ανταποκρινόμενη στις δικές του ανάγκες, σύμφωνα με τα σημάδια του μωρού και όχι σύμφωνα με επιβαλλόμενα ωράρια. Το μωρό είναι φυσιολογικό να αποζητά το στήθος για να τραφεί, για να ξεδιψάσει, για να παίξει, για να καλυφθεί συναισθηματικά, για να κοιμηθεί ή για να ανακουφιστούν τα δοντάκια του.
Έρευνες δείχνουν ότι η εισαγωγή στερεών τροφών με παράλληλη συνέχιση του μητρικού θηλασμού προσφέρει στο παιδί σημαντική προστασία από λοιμώξεις που θα παρουσιαστούν από αυτήν την ηλικία και έπειτα, όπως οι γαστρεντερίτιδες. Έρευνες δείχνουν επίσης ότι η συνέχιση του θηλασμού δίνει στο παιδί πλουσιότερα γευστικά ερεθίσματα – από τη γεύση των τροφών που καταναλώνει η μητέρα και περνούν στο μητρικό γάλα – , με αποτέλεσμα να συνηθίζει ευκολότερα τις γεύσεις των στερεών τροφών. Άλλες έρευνες δείχνουν ότι το μωρό που συνεχίζει να θηλάζει μαθαίνει να ελέγχει την πείνα και τον κορεσμό του, να «ακούει» το σώμα του και τις ανάγκες του, να τρώει μικρές ποσότητες και συχνά και να προοδεύει πληρέστερα και γρηγορότερα στη διατροφική του συμπεριφορά , προτιμώντας πολύ σύντομα τις σχηματισμένες τροφές σε κομματάκια από τις αλεσμένες κρέμες. Η συνέχιση του μητρικού θηλασμού αποτελεί σημαντική ασπίδα για το μωρό σας ενάντια στην επιδημία παιδικής παχυσαρκίας που πλήττει τη χώρα μας.
Δεν υπάρχει θηλασμός πρωί-βράδυ. Η οδηγία αυτή είναι αφύσικη και οδηγεί σύντομα σε πλήρη διακοπή του θηλασμού. Από την άλλη μεριά, ο θηλασμός δεν πρέπει να παραμένει αποκλειστικός μετά τους έξι μήνες της ζωής. Οι ανάγκες του μωρού αυξάνονται και πρέπει να καλύπτονται από στερεές τροφές, από τρόφιμα του τραπεζιού, σωστά επιλεγμένα, πλούσια σε θερμίδες, λίπη, σίδηρο, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Η ηλικία έξι με δέκα μηνών συνιστά ένα μοναδικό παράθυρο ευκαιρίας για την ομαλή είσοδο του παιδιού στον κόσμο του φαγητού. Στην ηλικία αυτή το βρέφος πρέπει να επιδείξει σημαντική πρόοδο στο φαγητό. Ποικιλία στις γεύσεις σε αυτήν την ηλικία σημαίνει διατροφική ωρίμανση υγιή, ενώ αντίθετα, εμμονή στο γάλα – είτε μητρικό είτε ξένο – , μικρό εύρος επιλογών και καθυστέρηση στην εισαγωγή σημαντικών κατηγοριών τροφίμων – όπως για παράδειγμα τα ζυμαρικά, τα όσπρια, το ψάρι – μπορεί να οδηγήσουν σε ένα δύσκολο διατροφικά νήπιο, σε ένα παιδί με αναπτυξιακή λίμναση στον τομέα του φαγητού. Επιπλέον, σε μη έγκαιρο ξεκίνημα στερεών τροφών ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος της σιδηροπενικής αναιμίας και της στασιμότητας βάρους.
Δώστε το μωρό σας αυτό που του αξίζει, το μητρικό γάλα, και μετά τους έξι μήνες της ζωής του. Μην ακούτε τις λανθασμένες συμβουλές επαγγελματιών υγείας και περίγυρου που συνδέουν αυθαίρετα το ξεκίνημα στις στερεές τροφές με αποθηλασμό.
Στέλιος Παπαβέντσης MRCPCH DCH IBCLC 2010
---------------------------------------------------------------------------------------------------
Βοήθεια! Το μωρό μου δεν κοιμάται τα βράδια
της Βίκυς Φαρδογιάννη (πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC)
Μια από τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις που δέχομαι από τις μαμάδες που θηλάζουν, είναι για το πότε το μωρό τους θα αρχίσει να κοιμάται όλη τη νύχτα ή για πόσο καιρό ακόμα θα συνεχίσει να ξυπνάει τόσο συχνά για να θηλάσει.
Αυτή ομολογώ ότι ήταν και δική μου απορία με το πρώτο μου παιδί, το οποίο ξυπνούσε τις νύχτες κάθε μία ώρα (κυριολεκτικά!) επί 2,5 συνεχόμενα χρόνια… Ήταν σα να είχε ένα εσωτερικό ρολόι, ήταν πολύ εντυπωσιακό, ξυπνούσε ας πούμε στις 12:15 και μετά στις 1:15 και στις 2:15 και στις 3:15, κοκ, μέχρι το πρωί που ξυπνούσε και δεν ξανακοιμόταν πια. Δεν κατάφερνε ποτέ να μπει σε βαθύ ύπνο, μόλις περνούσε στην επόμενη φάση ύπνου, ξυπνούσε και με ζητούσε. Μόνο εμένα φυσικά, για να θηλάσει και να ξανακοιμηθεί. Από κάποια ηλικία και μετά, νομίζω περίπου όταν ήταν ενός έτους, ήταν αρκετό να είμαι δίπλα του για να ξανακοιμηθεί, κι αυτό σήμαινε να τον χαϊδέψω, να τον παρηγορήσω και να τον διαβεβαιώσω ότι είμαι εκεί.
Τους πρώτους μήνες αυτό δεν ήταν μεγάλο πρόβλημα: κοιμόμασταν μαζί κι έτσι σχεδόν δεν ξυπνούσα το βράδυ, αφού το μωρό θήλαζε ενώ εγώ συνέχιζα τον ύπνο μου. Λίγο αργότερα ο ύπνος του και τα ξυπνήματά του ήταν όλο και πιο ανήσυχα, και για μένα που αγαπώ πολύ τον ύπνο, αυτό ήταν μεγάλο πρόβλημα… Συνέχισε να ξυπνάει και μετά την εισαγωγή στερεών τροφών και ακόμα και μετά τον απογαλακτισμό του. Ακόμα κι όταν σταμάτησα το νυχτερινό θηλασμό, εκεί γύρω στον πρώτο χρόνο, συνέχισε να ξυπνάει για να βεβαιωθεί ότι είμαι δίπλα του. Επαναλαμβάνω ότι αυτό για μένα ήταν μια χαρά για λίγους μήνες, αλλά δυστυχώς εξελίχθηκε σε μεγάλο πρόβλημα. Τώρα, που έχω πάρει την απαραίτητη απόσταση από τα πράγματα, η αλήθεια είναι ότι αναπολώ τις νύχτες που κοιμόμασταν αγκαλιά και σας διαβεβαιώνω ότι αυτοί οι μήνες ή και τα χρόνια που τα μωρά σας θα είναι μικρά, περνάνε πάρα πολύ γρήγορα και ταυτόχρονα είναι πολύ καθοριστικά για τη ζωή των παιδιών μας. Και σίγουρα θα ήμουν πιο ήσυχη στην καρδιά και στο μυαλό μου, αν ήξερα όλα τα παρακάτω.
Αντικρουόμενες απόψεις
Είναι πολύ συνηθισμένο οι μητέρες που θηλάζουν να ανησυχούν όταν το μωρό τους δεν κοιμάται όλη τη νύχτα. Στο κάτω-κάτω όλοι γύρω μας πιστεύουν ότι έτσι θα έπρεπε να γίνεται. Βομβαρδιζόμαστε από παντού με άρθρα και βιβλία που αναπαράγουν το μύθο ότι τα μωρά δεν πρέπει να έχουν ανάγκες τη νύχτα. Κάποιοι γιατροί συστήνουν νυχτερινό απογαλακτισμό ή μεθόδους κατά τις οποίες αφήνουμε το μωρό να κλαίει, εάν δεν κοιμάται συνεχόμενα όλη τη νύχτα όταν είναι 6 μηνών ή και νωρίτερα πολλές φορές. Ακόμα κι αν η ίδια η μητέρα δεν έχει πρόβλημα με τα νυχτερινά ξυπνήματα του μωρού της, ανησυχεί και πάλι γιατί στην κουλτούρα μας αυτό θεωρείται πρόβλημα που πρέπει να λυθεί άμεσα. Εάν οι προσδοκίες μας για τον ύπνο των μωρών δεν ήταν τόσο διαφορετικές από τις προσδοκίες των ίδιων των μωρών, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα.
Ξέρω από πρώτο χέρι ότι οι νέοι γονείς περνάνε μια δύσκολη φάση προσαρμογής τον πρώτο καιρό μετά τη γέννηση, ειδικά όταν οι προσδοκίες τους δεν συμβαδίζουν με την πραγματικότητα, ιδιαίτερα όταν η κουλτούρα μας έχει διδάξει ότι τα παιδιά μας πρέπει να έχουν συγκεκριμένες ανάγκες/επιθυμίες και τα παιδιά μας δεν ταιριάζουν μ’ αυτές. Αυτή την αντίθεση μεταξύ των προσδοκιών μας και της πραγματικότητας μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να τη δεχτούμε και να την ξεπεράσουμε, πόσο μάλλον να προσαρμοστούμε.
Κάποια παιδιά ενθαρρύνονται ή πιέζονται ή πείθονται να ταιριάξουν με τις προσδοκίες μας και τα καταφέρνουν θαυμάσια. Κάποια άλλα, ενώ τελικά τα καταφέρνουν, αυτό γίνεται με κόστος στην αυτοπεποίθησή τους, στην γνώση του εαυτού τους, στην άποψή τους για τον κόσμο, στην εμπιστοσύνη τους σ’ εμάς. Ίσως πουθενά αλλού οι προσδοκίες της κουλτούρας μας και η πραγματικότητα των αναγκών των παιδιών δεν έρχονται σε τόσο μεγάλη σύγκρουση, όσο στο θέμα της συχνότητας του θηλασμού και του ύπνου.
Τι είναι φυσιολογικό στο θέμα του ύπνου;
Η αλήθεια είναι ότι τα μωρά είναι βιολογικά προγραμματισμένα να ξυπνούν συχνά τη νύχτα τόσο για φαγητό όσο και για στοργή. Τα μωρά μας είναι «σχεδιασμένα» (από τη φύση ή από το Θεό, όπως θέλετε πείτε το), να κοιμούνται με τους γονείς τους. Τα μωρά των ανώτερων θηλαστικών κοιμούνται με τους γονείς τους για πολλά χρόνια μετά τη γέννηση και συχνά και μετά τον απογαλακτισμό. Το αναμενόμενο είναι η μητέρα και το μωρό να κοιμούνται μαζί και το μωρό να μπορεί να θηλάζει όποτε θέλει κατά τη διάρκεια της νύχτας. Τα υγιή, φυσιολογικά νεογέννητα δεν είναι «σχεδιασμένα» να κοιμούνται όλη τη νύχτα συνεχόμενα (δηλ. 7-9 ώρες), μέχρι να γίνουν τουλάχιστον 3-4 ετών.
Ο Dr James McKenna ο οποίος έχει ασχοληθεί πολλά χρόνια με το θέμα του ύπνου των μωρών, δείχνει ξεκάθαρα με τις έρευνές του τους κινδύνους που ενέχει ο μοναχικός, συνεχόμενος ύπνος των μωρών και τη σύνδεσή του με το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου. Ο μηχανισμός είναι απλός: όταν τα μωρά εκπαιδεύονται να κοιμούνται συνεχόμενα, μόνα τους και πέφτουν σε βαθύ ύπνο, είναι πολύ δύσκολο να ξυπνήσουν εάν έχουν κάποιο επεισόδιο πχ. άπνοιας. Όταν η μητέρα κοιμάται μαζί με το μωρό, ελέγχει τον ύπνο του, την αναπνοή του και τη θερμοκρασία του ακόμα κι όταν εκείνη κοιμάται. Εάν το παιδί έχει ένα επεισόδιο άπνοιας, η μητέρα του το ξυπνάει με τις κινήσεις της και με το άγγιγμά της. Ο ύπνος μαζί με το μωρό επιτρέπει στη μητέρα να ελέγχει το μωρό της κατά τη διάρκεια της νύχτας και να προσφέρει το ασφαλές, φυσιολογικό περιβάλλον που έχει ανάγκη το μωρό της.
Είναι αυτό βολικό για τους γονείς; ΟΧΙ!
Είναι δύσκολο για κάποιους γονείς να το κάνουν; ΝΑΙ!
Καμιά αμφιβολία περί αυτού. Το χάσμα ανάμεσα στο αναμενόμενο από την κουλτούρα μας (διάβασέ του μια ιστορία, κλείσε τα φώτα και μην το ξαναβλέπεις για τις επόμενες 8 ώρες) και την πραγματικότητα του πώς κοιμούνται τα παιδιά μας, είναι τεράστιο. Αν όμως συνειδητοποιήσουμε την απλή αλήθεια ότι το να μην κοιμούνται τα παιδιά μας συνεχόμενα όλο το βράδυ μέχρι την ηλικία των 3-4 ετών είναι φυσιολογικό και ότι αυτό μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να είναι σωτήριο για τα ίδια τα παιδιά, τότε μπορεί να μας είναι πιο εύκολο να συνεχίσουμε να είμαστε γονείς και τη νύχτα.
Κάθε μωρό φυσικά είναι διαφορετικό και κάποια κοιμούνται όλη τη νύχτα σε μικρότερη ηλικία από άλλα και συνήθως ο τρόπος διατροφής δεν έχει καμία σχέση μ’ αυτό. Το μωρό μας μπορεί να πεινάει ή απλώς να χρειάζεται περισσότερο χρόνο μαζί μας. Τα μωρά των μαμάδων που δουλεύουν, πολύ συχνά παρατηρούμε ότι θηλάζουν περισσότερο το βράδυ και τα Σαββατοκύριακα, μάλλον για να επανασυνδεθούν με τη μητέρα τους.
Μετά τους πρώτους μήνες, το μωρό αρχίζει να συνδέει το στήθος με την κάλυψη πολύ περισσότερων αναγκών, εκτός από την πείνα και τη δίψα του. Είναι ένας τόπος ασφάλειας, ζεστασιάς, οικειότητας, άνεσης, παρηγοριάς. Ο θηλασμός είναι πολλά περισσότερα από τρόπος διατροφής. Και μην ξεχνάμε ότι οι ανάγκες αυτές είναι ίδιας αξίας με τις φυσικές ανάγκες της πείνας και της δίψας και η κάλυψη αυτών των αναγκών από εμάς είναι το ίδιο σημαντική για τη συνολική ανάπτυξη του μωρού μας.
Εάν οι νυχτερινοί θηλασμοί του μωρού σας δεν είναι και τόσο μεγάλο πρόβλημα για εσάς, τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να προσπαθήσετε να το αλλάξετε. Δεν κάνετε κάτι κακό στο μωρό σας με το να το θηλάζετε όποτε θέλει. Κάνετε κάτι πολύ καλό. Όταν θηλάζουμε το μωρό μας τη νύχτα δεν του μαθαίνουμε μια κακή συνήθεια: του μαθαίνουμε ότι είμαστε δίπλα του όποτε μας χρειάζεται. Μήπως η ανάγκη για ασφάλεια είναι μια κακή συνήθεια;
Βήμα ανάπτυξης
Το μωρό σας θα αρχίσει να μην σας χρειάζεται και να κοιμάται περισσότερες ώρες συνεχόμενα, όταν έρθει η δική του ώρα αναπτυξιακά. Εάν το μωρό σας θέλει να θηλάζει το βράδυ, είναι γιατί πραγματικά το χρειάζεται, είτε γιατί πεινάει, είτε γιατί έχει ανάγκη να είναι κοντά στη μαμά του. Ο συνεχόμενος βραδινός ύπνος είναι ένα μεγάλο αναπτυξιακό βήμα (αντίστοιχο με το να μάθει να περπατάει ή με το να πάει μόνο του στην τουαλέτα), το οποίο το παιδί θα κατακτήσει όταν θα είναι το ίδιο έτοιμο. Το να εκπαιδεύσουμε το μωρό να το κάνει πριν να είναι έτοιμο, μπορεί να σημαίνει άλλα προβλήματα στο μέλλον.
Αν έχετε μια πιο χαλαρή στάση απέναντι σ’ αυτό το ζήτημα και εμπιστευτείτε το μωρό σας ότι θα τα καταφέρει κάποια στιγμή, θα δείτε ότι το μωρό σας τελικά θα γίνει ένας καλός υπναράς! Και τότε θα είστε ήσυχοι και περήφανοι ότι τα κατάφερε μόνο του, όταν το ίδιο αισθάνθηκε αρκετά ασφαλές για να το κάνει, κι όχι επειδή πιέστηκε και δεν είχε άλλη επιλογή από το να ησυχάσει μόνο του, αφού κανείς δεν θα βρισκόταν στο πλάι του.
Γιατί το μωρό μου ξυπνάει τη νύχτα;
Τα μωρά μπορεί να ξυπνούν τη νύχτα για πολλούς λόγους. Κάποιοι απ’ αυτούς είναι:
• Το μωρό χρειάζεται περισσότερο χρόνο με τη μαμά του.
• Οδοντοφυϊα.
• Εξελικτικό στάδιο (π.χ. πριν ή μετά το στάδιο του μπουσουλήματος, ή της ομιλίας).
• Κάποια αρρώστια, αλλεργική αντίδραση ή σύγκαμα.
• Πείνα (συμπεριλαμβάνονται οι φάσεις ταχείας ανάπτυξης).
• Ανάποδος κύκλος: κάποια μωρά μητέρων που δουλεύουν δεν τρώνε καθόλου όταν λείπει η μαμά τους και «βγάζουν τα σπασμένα» το απόγευμα και το βράδυ που αυτή είναι στο σπίτι. Επίσης, εάν η μαμά είναι πολύ απασχολημένη κατά τη διάρκεια της μέρας (πχ. με ένα μεγαλύτερο παιδί), αυτό μπορεί επίσης να οδηγήσει σε ανάποδο κύκλο.
Αυτοί και άλλοι πολλοί είναι οι λόγοι που τα μωρά ξυπνάνε τη νύχτα και μπορεί να συνυπάρχουν δύο ή και τρεις αιτίες όταν συμβαίνει αυτό.
Θα κοιμηθεί περισσότερο αν του δώσω ξένο γάλα ή φαγητό;
Η ιδέα αυτή έχει καταρριφθεί από πολλές ιατρικές μελέτες. Το να δώσετε στο μωρό σας στερεές τροφές ή ξένο γάλα σε μια προσπάθεια να κοιμηθεί περισσότερο, δεν είναι καλή ιδέα και δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι βοηθάει. Πολλά μωρά μάλιστα κοιμούνται χειρότερα, λόγω αλλεργικής αντίδρασης στο ξένο γάλα ή σε κάποια τροφή (πόνοι στην κοιλιά, στο έντερο, κλπ.), ειδικά εάν το μωρό είναι μικρότερο των 6 μηνών. Οι έρευνες δείχνουν ότι ο ύπνος των μωρών δεν σχετίζεται με τον τρόπο διατροφής και ότι το ξένο γάλα ή η εισαγωγή στερεών τροφών δεν βοηθάει τα μωρά να κοιμούνται περισσότερο.
Θα κρατήσει για πάντα;
Θυμηθείτε ότι τα νυχτερινά ξυπνήματα του μωρού είναι φυσιολογικά και προσωρινά! Τα μωρά ξεπερνάνε αυτό το στάδιο ακόμα κι αν εμείς δεν κάνουμε τίποτα. Αυτή η περίοδος είναι μόνο ένα μικρό μέρος της ζωής του παιδιού μαζί σας.
Ο στόχος σας θα πρέπει να είναι να έχετε όλοι στην οικογένεια αρκετές ώρες ύπνου, ενώ ταυτόχρονα σέβεστε τις ανάγκες του μωρού. Εάν πετυχαίνετε αυτό το στόχο, τότε αγνοήστε οποιονδήποτε σας λέει ότι τα πράγματα πρέπει να είναι διαφορετικά.
Τα πρώτα χρόνια των παιδιών μας είναι τα πιο πολύτιμα και καθοριστικά της ζωής τους. Και περνάνε πολύ γρήγορα. Όμως το να ανταποκρίνεστε στις ανάγκες των παιδιών σας αυτά τα πρώτα χρόνια, θα σας ανταμείψει με πολλούς τρόπους στο μέλλον.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
“Εκπαίδευση” των βρεφών στον ύπνο
Η αλήθεια είναι ότι η “εκπαίδευση” των βρεφών στον ύπνο χωρίς διακοπές είναι πολύ αμφιλεγόμενο ζήτημα από επιστημονικής άποψης. Η μόνη μέχρις στιγμής επιστημονικά τεκμηριωμένη γνώση για το θέμα είναι ότι ο νυχτερινός θηλασμός και το co-sleeping ενισχύουν τη διάρκεια του θηλασμού για τον επιστημονικά τεκμηριωμένο θεμιτό στόχο, που είναι για τουλάχιστον δύο χρόνια.
Ως προς τις “διάφορες μεθόδους” εκπαίδευσης ενός βρέφους στο μοναχικό ύπνο και τα “διάφορα βιβλία” που συχνά αναφέρουν πολλοί, είναι όλα το ίδιο, μόνο σε προσοδοφόρες για τους συγγραφείς τους παραλλαγές, και έχουν ως κοινή συνισταμένη το εξής: “Ελεγχόμενο κλάμα”.
Ανησυχία υπάρχει στην επιστημονική κοινότητα διεθνώς – και όχι μόνο στους “μαλακούς” γονείς που δε μπορούν να το εφαρμόσουν – για τους κινδύνους του “ελεγχόμενου κλάματος” στην ψυχούλα των βρεφών, αλλά και για το αμφιλεγόμενο έτσι κι αλλιώς μακροπρόθεσμο αποτέλεσμά του: Μωρά που “εκπαιδεύονται” στον μοναχικό ύπνο πρώιμα μπορεί αργότερα, μετά τα 2-3 πρώτα χρόνια της ζωής, να παλινδρομούν, να ξυπνούν, να εμφανίζουν διαταραχές ύπνου, φοβίες κλπ.
Είναι σημαντικό να ενημερώνουμε τους γονείς ότι, από την ώρα που κάνουν ένα παιδί, δεν πρέπει να περιμένουν επιστροφή στην πρότερη “ευεξία” του συνεχόμενου, οκτάωρου ύπνου σχεδόν ποτέ, τουλάχιστον για τα χρόνια της προσχολικής ηλικίας.
Αν δεν είναι ο νυχτερινός θηλασμός, μπορεί να ξυπνούν τη νύχτα για να δώσουν αγκαλιά, ξένο γάλα, νερό στο μικρό τους, για να το σκεπάσουν, για να αλλάξουν πάνα ή αργότερα να το πάνε στην τουαλέτα, για να το παρηγορήσουν από το συνάχι, για να το κοιμήσουν αγκαλιά ώστε να ηρεμήσει ο βήχας του, γιατί πονάνε τα δοντάκια του, είδε εφιάλτη, γιατί απλά θέλουν να ακούν την ανάσα του μωρού τους ενόσω κοιμάται ή απλά γιατί περνάνε και τα δικά τους χρόνια και ο ύπνος τους χειροτερεύει.
Η “ευεξία” του γονιού δεν έχει να κάνει τόσο με τον ανεμπόδιστο ύπνο όσο με την ευτυχία που του φέρνουν τα παιδιά του, με όλο το πακέτο δύσκολης φροντίδας και “ταλαιπωρίας”. Το “απαραίτητο οκτάωρο ευεξίας” δεν ανήκει στον κόσμο τούτο…
Eίναι εκπληκτικό το γεγονός ότι πολλές ιδέες, πρακτικές και αντιλήψεις σχετικά με τα μωρά μας δεν έχουν καμία επιστημονική βάση αλλά είναι κατάλοιπα μιας κουλτούρας του παρελθόντος, συμπεριλαμβανομένης της κουλτούρας του μπιμπερό. Έως ένα βαθμό είναι αναμενόμενο γιατί πάντα η καινούργιες επιστημονικές γνώσεις αργούν να γίνουν αποδεκτές και με κόπο αλλάζουν τις παγιωμένες κοινωνικές αντιλήψεις. Είναι επίσης εκπληκτικό το γεγονός ότι εάν μια πρακτική, όσο αντιεπιστημονική και να είναι, είναι ευρέως διαδεδομένη και αποδεκτή, δεν ζητούμε αποδείξεις για αυτήν αλλά ζητούμε αποδείξεις από αυτούς που την αμφισβητούν. Για σκεφτείτε: κάποιος σας λέει ότι μπορεί να πάει στο φεγγάρι και να έρθει σε μια μέρα, χωρίς κανένα πρόβλημα. Λογικό δεν είναι να απαιτήσετε που στηρίζει τα λεγόμενά του; Εάν όμως αυτός έχει καταφέρει να πείσει όλον τον κόσμο, τότε δεν τον αμφισβητούμε, αλλά ζητάμε αποδείξεις από εκείνον που τον αμφισβητεί. Εάν σας πουν ότι το μωρό σας πρέπει να πάρει ένα φάρμακο για το οποίο δεν έχει γίνει καμία έρευνα και δεν έχει φύλλο οδηγιών, θα το δίνατε; Κι όμως, το ελεγχόμενο κλάμα στη βρεφική ηλικία είναι μια παρέμβαση, όπως η χορήγηση φαρμάκου, πιθανά πολύ μεγαλύτερης σημασίας, χωρίς καμία επιστημονική στήριξη. Και αντί να ζητήσουμε φύλλο οδηγιών και επιστημονικές μελέτες που να υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια αυτής της παρέμβασης, ζητούμε από αυτούς που την αμφισβητούν να μας αποδείξουν ότι βλάπτει και δεν είναι αποτελεσματική. Αυτός που προτείνει κάτι χρειάζεται αποδείξεις, όχι εκείνος που δεν δέχεται την πρόταση. Και βέβαια αποδείξεις όχι μόνο στο στενό πλαίσιο εάν το μωρό θα κοιμηθεί περισσότερο κατά τις επόμενες εβδομάδες, αλλά και για επίπεδα άγχους, ορμόνες άγχους, μακροπρόθεσμες συνέπειες στον υπνο μέχρι την ενήλικο ζωή, τυχόν συσχέτιση απώτερα με φοβίες, νευρώσεις κλπ. Μόνον τότε έχει δικαίωμα κάποιος να υποστηρίξει μια παρέμβαση που αφορά την ψυχή ενός μωρού.
Στέλιος Παπαβέντσης MRCPCH DCH IBCLC 2011
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
επίσης
http://www.mitrikosthilasmos.com/2011/1 ... eping.html
http://www.parents.gr/forum/showthread.php?t=39697
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ξεκινώντας τις στερεές τροφές
Σύμφωνα με τις υποδείξεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείς (ΠΟΥ), της Αμερικάνικης Παιδιατρικής Ακαδημίας (AAP) και του Αμερικάνικου Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (APHA), το μητρικό γάλα είναι η μοναδική τροφή που χρειάζεται ένα υγιές, τελειόμηνο μωρό, τους πρώτους 6 μήνες τις ζωής του. Η σύστασή του αλλάζει κάθε τόσο, ετσι που να μπορεί να ικανοποιήσει τις διατροφικές ανάγκες του μωρού στα διάφορα στάδια ανάπτυξής του. Το ανθρώπινο γάλα παρέχει στο μωρό ανοσοποιητικούς παράγοντες, για όσο καιρό αυτό θηλάζει και τα οφέλη του θηλασμού συνεχίζονται στα πρώτα στάδια της ανάπτυξης του παιδιού αλλά και ακόμα περισσότερο.
Οι περισσότερες στερεές τροφές είναι φτωχότερες σε θερμίδες από το μητρικό γάλα, έχουν μικρότερη θρεπτική αξία και είναι πολύ δυσκολότερες για ένα μωρό στην πέψη. Πολλές τροφές μπορεί να προκαλέσουν δυσάρεστες αντιδράσεις, ακόμα και να πυροδοτήσουν αλλεργίες σε παιδιά που έχουν προδιάθεση, αν εισαχθούν πριν απο τη συμπλήρωση του πρώτου εξαμήνου.
Πότε ένα μωρό είναι έτοιμο για να αρχίσει τις στερεές τροφές?
Όπως το μωρό σας σας δείχνει πότε θέλει να θηλάσει και πότε έχει χορτάσει, έτσι θα σας δείξει και πότε είναι έτοιμο για να ξεκινήσει να τρώει και άλλες τροφές.
Συνήθως, τα μωρά είναι έτοιμα για να εισάγουν στερεές τροφές στο διαιτολόγιό τους όταν:
έχουν συμπληρώσει τους 6 μήνες
μπορούν να καθήσουν χωρίς υποστήριξη
το αντανακλαστικό εξώθησης έχει χαθεί (όταν δηλαδή δεν σπρώχνουν προς τα έξω με την γλώσσα το φαγητό που τους δίνεται)
όταν μπορούν να πιάσουν και να κρατήσουν διάφορα αντικείμενα με τα χεράκια τους.
Περιμένοντας το μωρό σας να είναι αναπτυξιακά έτοιμο για να εισάγει τις στερεές τροφές, το βοηθάτε να συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία του φαγητού και οχι να ειναι απλώς ένας παθητικός αποδέκτης. Αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί έτσι το βοηθάτε να καταλάβει οτι ειναι στην δική του ευθύνη το πόσο θα φάει και πότε είναι ώρα να σταματήσει γιατί έχει χορτάσει.
Να θυμάστε οτι το να εισάγετε στερεές τροφές πριν το μωρό σας να είναι έτοιμο, οσο και αν επιμένουν τρίτοι «καλοπροαίρετα», δεν έχει να κάνει με την αύξηση του ύπνου του το βράδυ, με το αν το μωρό είναι ανεπτυγμένο και με την αύξηση των θερμίδων στο διαιτολόγιο του.
Μαθαίνοντας να τρώνε στερεές τροφές αποκτούν μια νέα ικανότητα. Θα πάρει καιρό μεχρι να χρειαστεί να πάρουν παραπάνω θερμίδες και θρεπτικά συστατικά άλλα απο το γάλα που παραμένει η κύρια τροφή τους γι αυτό θεωρείστε αυτά τα γεύματα σαν ένα πειραματικό και εκπαιδευτικό στάδιο. Προσπαθήστε να κρατήστε αυτά τα «μαθήματα» ευχάριστα και άνετα για σας και το μωρό σας. Να θυμάστε οτι το παιχνίδι με το φαγητό είναι μέρος της μάθησης. Μπορεί το μωρό σας να τα κάνει άνω-κάτω αλλά ειναι κι αυτό μέρος της εκπαίδευσής του.
Το μητρικό γάλα είναι οτι πιο θρεπτικό χρειάζεται ακόμα το μωρό σας γι αυτό πρώτα θηλάζεται και μετά προσφέρεται στερεές τροφές. Ετσι και θα ωφεληθεί τα μέγιστα από το μητρικό γάλα αλλά και θα είναι έτοιμο να μάθει αυτήν την νέα ικανότητα. Τα πεινασμένα μωρά είναι συνήθως ανυπόμονα και δεν συνεργάζονται σε νέες περιπέτειες.
Μπορείτε να ακολουθήσετε αυτές τις προτάσεις για να γίνει ευκολότερη η υπόθεση «εισαγωγή στα στερεά» :
Ξεκινήστε με μικρές ποσότητες φαγητών. Το παιδάκι τώρα μαθαίνει να τρώει και διασκεδάσει με την καινούρια ιδιότητα και υφή των φαγητών, δεν έχει ένα πλήρες γεύμα.
Προσφέρετε φαγητό όταν το παιδάκι έχει διάθεση. Αυτό μπορεί να γίνει κάποια ήσυχη στιγμή της ημέρας ή ακόμα και όταν ολη η υπόλοιπη οικογένεια κάθεται στο τραπέζι για φαγητό. Αν στο παιδάκι σας φαίνεται να μη του αρέσει κάποια τροφή, δώστε την κάποια άλλη φορά. Πολλές φορές χρειάζεται χρόνος μέχρι το παιδάκι να συνηθίσει μια καινούρια γεύση
Οπως και με τον θηλασμό, αφήστε το παιδάκι σας να φάει την ποσότητα που θέλει και σταματήστε να το ταίζετε μόλις εκείνο δεν θέλει άλλο. Αυτό μπορεί κάλιστα να γίνει οταν θα του δίνεται «finger food».
Ποτέ μην αφήνεται μόνο του ένα μωρό να τρώει. Και επίσης ποτέ μην δίνεται τροφές σε ένα ξαπλωμένο μωρό.
Εισάγετε καινούριες τροφές σε διάστημα μιας εβδομάδας. Ετσι μπορείτε να εντοπίσετε μια αλλεργική αντίδραση σε κάποια συγκεκριμένη τροφή. Σημάδια τέτοιας αλλεργικής αντίδρασης μπορεί να είναι: εξάνθημα, καταρροή ή και σύγκαμα. Αν δείτε τέτοια αντίδραση, σταματήστε να δίνεται αυτήν την τροφή για μια εβδομάδα. Αν οταν και πάλι τη δώσετε και εμφανίσει τα ίδια σημάδια, δοκιμάστε να την ξαναδώσετε μετά τον χρονο.
Οι πληροφορίες αυτού του άρθρου είναι απο την έκδοση της La leche league International “Introducing Complementary Foods to Your Breastfed Baby.”