<p>Η εργασία, η κούραση και το καθημερινό εξαντλητικό πρόγραμμα κάθε γονιού πολλές φορές μας οδηγεί να μη μπορούμε να συγκρατήσουμε τον θυμό μας ή να μη ξέρουμε πως μπορούμε να διαχειριστούμε τα νεύρα μας.</p>
Αυτό που θα πρέπει να σκεφτούμε πριν ξεσπάσουμε από θυμό και νεύρα είναι να προσπαθήσουμε πρώτα να κατανοήσουμε το παιδί μας και να μπούμε στη δική του ψυχολογία χωρίς να το ακυρώσουμε ή να το μειώσουμε. Είναι πολύ σημαντικό να του υποδείξουμε τη σωστή συμπεριφορά με αγάπη και αποδοχή και όχι με φωνές και ακραίες καταστάσεις. Πρέπει να μάθουμε να ακούμε το παιδί μας και να του δίνουμε τα περιθώρια να μας μιλήσει. Αν δείξετε πρόθυμοι να το κατανοήσετε θα μπορέσει να σας εμπιστευτεί και τα αρνητικά του συναισθήματα.
Το να το κατανοήσετε συναισθηματικά δε σημαίνει ότι υποστηρίζετε τη συμπεριφορά του. Όταν τα πράγματα ηρεμήσουν, συζητήστε για πιο λόγο το έκανε, με επιχειρήματα αποδείξτε του πως αυτή η συμπεριφορά του δεν είναι η σωστή, βάλτε του όρια και κάντε μια συζήτηση για το πως αλλιώς μπορεί να διαχειριστεί την επόμενη φορά μια τέτοια δύσκολη κατάσταση.
Πρέπει να βρούμε τη δύναμη να διατηρούμε τη ψυχραιμία μας για να διαχειριστούμε το θυμό μας. Είναι πολύ δύσκολο στην πράξη για κάθε γονιό να δείξει αγάπη και αποδοχή όταν το παιδί του με την κακή του συμπεριφορά τον έχει βγάλει από τα ρούχα του. Έτσι συνήθως. εξοργίζεται, θυμώνει, νευριάζει και φωνάζει. Παρά το θυμό φυσικά εξακολουθεί να αγαπάει το παιδί του, όμως το ίδιο το παιδί την ώρα αυτή πιθανόν να μη το αντιλαμβάνεται έτσι. Πιθανόν να νομίζει ότι το απορρίπτουμε και να βάζει με το μυαλό του τα χειρότερα.
Η ακραίες συμπεριφορές πληγώνουν και μάλιστα διδάσκουν στο παιδί να εξακολουθεί να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο.
Αφού πάρετε μερικές βαθιές και χαλαρωτικές ανάσες προσπαθήστε να βάλετε όρια με ψυχραιμία, ηρεμία και νηφαλιότητα. Να δείξετε με λίγα λόγια ότι είσαστε δίπλα στο παιδί ακόμα και σε αυτή την άσχημη κατάσταση.
Χρειάζεται βέβαια μεγάλη υπομονή και εξάσκηση να μάθουμε να αντιλαμβανόμαστε με τον συγκεκριμένο τρόπο τα πράγματα για να φτάσουμε στο σημείο να διαχειριζόμαστε σωστά τέτοιες καταστάσεις. Αξίζει τον κόπο όμως γιατί τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο και μάλιστα με τον καιρό αυτή η συμπεριφορά θα σας ανταμείψει. Η συμπεριφορά του παιδιού θα αλλάξει και θα βελτιωθεί, η σχέση μεταξύ σας θα γίνει ακόμα πιο δυνατή και το παιδί θα μάθει ότι είναι καλό, αγαπητό και αποδεκτό έτσι όπως είναι. Αυτό θα πει έμπρακτη απόδειξη αληθινής αγάπης...μιας αγάπης άνευ όρων!
Recommended Comments