Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Καλησπέρα σας. Είπα να γράψω την ιστορία μου μήπως το βγάλω από μέσα μου,μήπως μαλακώσει ο πόνος. Είμαι 35ετων και θεώρησα πολύ τυχερή που έπιασα αμέσως παιδί. Τελευταία περίοδος 12/10/19. Όλα πήγαιναν σούπερ. Μια ήρεμη και χαλαρή εγκυμοσύνη. Με τον άντρα μου ψάχναμε κρεβατάκι,καροτσάκι ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι. Μέχρι που στις 10/1/20 ξύπνησα και να αίμα. Τα πόδια μου κόπηκαν,κάπου μέσα μου ήξερα ότι κάτι δεν πάει καλά. Μίλησα με την γιατρό μου και μου είπε κρεβάτι και να σηκώνομαι μόνο για τουαλέτα,να πάρω κάτι χάπια. Ο τρόμος ήταν παρόν. Το βράδυ το αίμα είχε μειωθεί και είχε γίνει καφέ. Η ελπίδα εμφανίστηκε πάλι. Την επόμενη μέρα πάλι τα ίδια.κατακοκκινο αίμα, περισσότερο σε ποσότητα. Μετά από περίπου 3επικοινωνιες με την γιατρό κατάλαβα ότι μάλλον όλα τελειώνουν. Από το απόγευμα έβλεπα κομμάτια πηχτου αίματος και μέσα μου ήμουν σίγουρη.αρχισαν οι πόνοι.τα μεσάνυχτα μεγάλη αιμορραγία. τηλέφωνο στη γιατρό και άμεσα στο νοσοκομείο. Εκεί μου είπαν ότι απεβαλα και ότι δεν υπάρχει εμβρυικος ιστός. Με έστειλαν σπίτι. Η πεθερά μου δεν άντεξε και μίλησε σε δικό της γιατρό και πήγαμε 3μερες μετά(δεν ήθελα εγώ νωρίτερα)σε άλλο νοσοκομείο και στον υπέρηχο βρήκαν εμβρυϊκό ιστό και χρειαστηκα επέμβαση για καθαρισμό. Το έστειλαν και για εξετάσεις. Τώρα πέρασα το στάδιο της άρνησης και είμαι στο στάδιο του εκνευρισμού. Δεν μου είπαν γιατί απεβαλα,δεν νοιάστηκε η γιατρός μου η οποία δεν ήρθε καν στο νοσοκομείο όταν πήγα με την αιμορραγία. Και νοιάστηκε ένας υπέροχος γιατρός ο οποίος είναι σε σύνταξη να με βοηθήσει. Θέλω να ξέρω τι συνέβη,θέλω να ξέρω ότι δεν θα ξανά συμβεί.θελω να ξυπνήσω και να είναι ένα καλό όνειρο.

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 38 λεπτά, ο/η kalina είπε:

Καλησπέρα σας. Είπα να γράψω την ιστορία μου μήπως το βγάλω από μέσα μου,μήπως μαλακώσει ο πόνος. Είμαι 35ετων και θεώρησα πολύ τυχερή που έπιασα αμέσως παιδί. Τελευταία περίοδος 12/10/19. Όλα πήγαιναν σούπερ. Μια ήρεμη και χαλαρή εγκυμοσύνη. Με τον άντρα μου ψάχναμε κρεβατάκι,καροτσάκι ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι. Μέχρι που στις 10/1/20 ξύπνησα και να αίμα. Τα πόδια μου κόπηκαν,κάπου μέσα μου ήξερα ότι κάτι δεν πάει καλά. Μίλησα με την γιατρό μου και μου είπε κρεβάτι και να σηκώνομαι μόνο για τουαλέτα,να πάρω κάτι χάπια. Ο τρόμος ήταν παρόν. Το βράδυ το αίμα είχε μειωθεί και είχε γίνει καφέ. Η ελπίδα εμφανίστηκε πάλι. Την επόμενη μέρα πάλι τα ίδια.κατακοκκινο αίμα, περισσότερο σε ποσότητα. Μετά από περίπου 3επικοινωνιες με την γιατρό κατάλαβα ότι μάλλον όλα τελειώνουν. Από το απόγευμα έβλεπα κομμάτια πηχτου αίματος και μέσα μου ήμουν σίγουρη.αρχισαν οι πόνοι.τα μεσάνυχτα μεγάλη αιμορραγία. τηλέφωνο στη γιατρό και άμεσα στο νοσοκομείο. Εκεί μου είπαν ότι απεβαλα και ότι δεν υπάρχει εμβρυικος ιστός. Με έστειλαν σπίτι. Η πεθερά μου δεν άντεξε και μίλησε σε δικό της γιατρό και πήγαμε 3μερες μετά(δεν ήθελα εγώ νωρίτερα)σε άλλο νοσοκομείο και στον υπέρηχο βρήκαν εμβρυϊκό ιστό και χρειαστηκα επέμβαση για καθαρισμό. Το έστειλαν και για εξετάσεις. Τώρα πέρασα το στάδιο της άρνησης και είμαι στο στάδιο του εκνευρισμού. Δεν μου είπαν γιατί απεβαλα,δεν νοιάστηκε η γιατρός μου η οποία δεν ήρθε καν στο νοσοκομείο όταν πήγα με την αιμορραγία. Και νοιάστηκε ένας υπέροχος γιατρός ο οποίος είναι σε σύνταξη να με βοηθήσει. Θέλω να ξέρω τι συνέβη,θέλω να ξέρω ότι δεν θα ξανά συμβεί.θελω να ξυπνήσω και να είναι ένα καλό όνειρο.

Πόσο πολύ λυπάμαι... Τα έχω περάσει και σε καταλαβαίνω... Αγκαλιά σφιχτή να κολλήσουν τα μέσα σου... 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 1 ώρα, ο/η kalina είπε:

Καλησπέρα σας. Είπα να γράψω την ιστορία μου μήπως το βγάλω από μέσα μου,μήπως μαλακώσει ο πόνος. Είμαι 35ετων και θεώρησα πολύ τυχερή που έπιασα αμέσως παιδί. Τελευταία περίοδος 12/10/19. Όλα πήγαιναν σούπερ. Μια ήρεμη και χαλαρή εγκυμοσύνη. Με τον άντρα μου ψάχναμε κρεβατάκι,καροτσάκι ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι. Μέχρι που στις 10/1/20 ξύπνησα και να αίμα. Τα πόδια μου κόπηκαν,κάπου μέσα μου ήξερα ότι κάτι δεν πάει καλά. Μίλησα με την γιατρό μου και μου είπε κρεβάτι και να σηκώνομαι μόνο για τουαλέτα,να πάρω κάτι χάπια. Ο τρόμος ήταν παρόν. Το βράδυ το αίμα είχε μειωθεί και είχε γίνει καφέ. Η ελπίδα εμφανίστηκε πάλι. Την επόμενη μέρα πάλι τα ίδια.κατακοκκινο αίμα, περισσότερο σε ποσότητα. Μετά από περίπου 3επικοινωνιες με την γιατρό κατάλαβα ότι μάλλον όλα τελειώνουν. Από το απόγευμα έβλεπα κομμάτια πηχτου αίματος και μέσα μου ήμουν σίγουρη.αρχισαν οι πόνοι.τα μεσάνυχτα μεγάλη αιμορραγία. τηλέφωνο στη γιατρό και άμεσα στο νοσοκομείο. Εκεί μου είπαν ότι απεβαλα και ότι δεν υπάρχει εμβρυικος ιστός. Με έστειλαν σπίτι. Η πεθερά μου δεν άντεξε και μίλησε σε δικό της γιατρό και πήγαμε 3μερες μετά(δεν ήθελα εγώ νωρίτερα)σε άλλο νοσοκομείο και στον υπέρηχο βρήκαν εμβρυϊκό ιστό και χρειαστηκα επέμβαση για καθαρισμό. Το έστειλαν και για εξετάσεις. Τώρα πέρασα το στάδιο της άρνησης και είμαι στο στάδιο του εκνευρισμού. Δεν μου είπαν γιατί απεβαλα,δεν νοιάστηκε η γιατρός μου η οποία δεν ήρθε καν στο νοσοκομείο όταν πήγα με την αιμορραγία. Και νοιάστηκε ένας υπέροχος γιατρός ο οποίος είναι σε σύνταξη να με βοηθήσει. Θέλω να ξέρω τι συνέβη,θέλω να ξέρω ότι δεν θα ξανά συμβεί.θελω να ξυπνήσω και να είναι ένα καλό όνειρο.

Πόσον εβδομάδων ήσουν κοριτσάκι μου πολύ λυπάμαι 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις Just now, ο/η Penny89 είπε:

Πόσον εβδομάδων ήσουν κοριτσάκι μου πολύ λυπάμαι 

Με βάση την τελευταία περίοδο μόλις είχα μπει στην 13. Εγώ υπολογίζω κάπου 9με 10

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 1 ώρα, ο/η kalina είπε:

Καλησπέρα σας. Είπα να γράψω την ιστορία μου μήπως το βγάλω από μέσα μου,μήπως μαλακώσει ο πόνος. Είμαι 35ετων και θεώρησα πολύ τυχερή που έπιασα αμέσως παιδί. Τελευταία περίοδος 12/10/19. Όλα πήγαιναν σούπερ. Μια ήρεμη και χαλαρή εγκυμοσύνη. Με τον άντρα μου ψάχναμε κρεβατάκι,καροτσάκι ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι. Μέχρι που στις 10/1/20 ξύπνησα και να αίμα. Τα πόδια μου κόπηκαν,κάπου μέσα μου ήξερα ότι κάτι δεν πάει καλά. Μίλησα με την γιατρό μου και μου είπε κρεβάτι και να σηκώνομαι μόνο για τουαλέτα,να πάρω κάτι χάπια. Ο τρόμος ήταν παρόν. Το βράδυ το αίμα είχε μειωθεί και είχε γίνει καφέ. Η ελπίδα εμφανίστηκε πάλι. Την επόμενη μέρα πάλι τα ίδια.κατακοκκινο αίμα, περισσότερο σε ποσότητα. Μετά από περίπου 3επικοινωνιες με την γιατρό κατάλαβα ότι μάλλον όλα τελειώνουν. Από το απόγευμα έβλεπα κομμάτια πηχτου αίματος και μέσα μου ήμουν σίγουρη.αρχισαν οι πόνοι.τα μεσάνυχτα μεγάλη αιμορραγία. τηλέφωνο στη γιατρό και άμεσα στο νοσοκομείο. Εκεί μου είπαν ότι απεβαλα και ότι δεν υπάρχει εμβρυικος ιστός. Με έστειλαν σπίτι. Η πεθερά μου δεν άντεξε και μίλησε σε δικό της γιατρό και πήγαμε 3μερες μετά(δεν ήθελα εγώ νωρίτερα)σε άλλο νοσοκομείο και στον υπέρηχο βρήκαν εμβρυϊκό ιστό και χρειαστηκα επέμβαση για καθαρισμό. Το έστειλαν και για εξετάσεις. Τώρα πέρασα το στάδιο της άρνησης και είμαι στο στάδιο του εκνευρισμού. Δεν μου είπαν γιατί απεβαλα,δεν νοιάστηκε η γιατρός μου η οποία δεν ήρθε καν στο νοσοκομείο όταν πήγα με την αιμορραγία. Και νοιάστηκε ένας υπέροχος γιατρός ο οποίος είναι σε σύνταξη να με βοηθήσει. Θέλω να ξέρω τι συνέβη,θέλω να ξέρω ότι δεν θα ξανά συμβεί.θελω να ξυπνήσω και να είναι ένα καλό όνειρο.

Αχ κορίτσι μου... πόσο λυπάμαι για τον πόνο σου, πόσο άσχημο είναι!! Το θέμα με την γυναικολόγο σου, το αφήνω ασχολίαστο!! Εννοείται θα ψαχτείς για άλλον/άλλη.

Να το ψάξεις για να ηρεμήσεις και να μπορέσεις να πάς παρακάτω γιατί πρέπει να πας παρακάτω!!

Σου εύχομαι σύντομα να μας ξαναγράψεις και να μας πεις τα θετικά σου νέα...

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 2 λεπτά, ο/η kalina είπε:

Με βάση την τελευταία περίοδο μόλις είχα μπει στην 13. Εγώ υπολογίζω κάπου 9με 10

Τι να πω κορίτσι μου δυστηχως το θέμα γιατρού πονάει πονάει πολύ κάνε μια εξέταση θρομβοφιλιας και ξανακανε προσπάθεια βρες ενα καλό γιατρό αν θες να μιλησεις κάπου στείλε μου π.μ να συζητησουμε πολλά οτι θες είμαι εδώ να σε ακούσω

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

@kalina λυπαμαι παρα πολυ γι αυτο που σου συνεβη. Να σκεφτεσαι πως συμβαινει σε παρα μα παρα πολλεσ κοπελες,ιδιως στην πρωτη εγκυμοσυνη, αλλα ακομη και σε αλλεσ που εχουν ηδη παιδακι. Και εμενα μου εχει συμβει απλα ειχα την "τυχη" να μην το ζησω με αιμορραγια που σιγουρα θα ειναι πιο σοκαριστικο και επιπονο... Αφου εμεινες εγκυοσ θα ξαναμεινεις και μη σκεφτεσαι καθολου την ηλικια σου!!! Ολα θα πανε καλα!!  Τοσες κανουν παιδια υγιεστατα στα 40!!!Εκπλησσομαι με αυτα που μας γραφεις για τη γιατρο του Ελενα και γενικα για τον ελεγχο που σου εκαναν. Θεωρουνται μαιευτηριο και προσωπικο με μεγαλη εμπειρια, απογοητευομαι πραγματικα. Και η γιατρος... Τι να πω. Χανουν την ανθρωπινη υποσταση τυσ τελειωσ; Μπορείς με καποιον τροπο να μας πεις ποια ειναι η γιατρος; Εστω με τα αρχικα της ή με καποια  στοιχεια αν δεν θες να την εκθεσεις. 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 1 ώρα, ο/η kalina είπε:

Καλησπέρα σας. Είπα να γράψω την ιστορία μου μήπως το βγάλω από μέσα μου,μήπως μαλακώσει ο πόνος. Είμαι 35ετων και θεώρησα πολύ τυχερή που έπιασα αμέσως παιδί. Τελευταία περίοδος 12/10/19. Όλα πήγαιναν σούπερ. Μια ήρεμη και χαλαρή εγκυμοσύνη. Με τον άντρα μου ψάχναμε κρεβατάκι,καροτσάκι ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι. Μέχρι που στις 10/1/20 ξύπνησα και να αίμα. Τα πόδια μου κόπηκαν,κάπου μέσα μου ήξερα ότι κάτι δεν πάει καλά. Μίλησα με την γιατρό μου και μου είπε κρεβάτι και να σηκώνομαι μόνο για τουαλέτα,να πάρω κάτι χάπια. Ο τρόμος ήταν παρόν. Το βράδυ το αίμα είχε μειωθεί και είχε γίνει καφέ. Η ελπίδα εμφανίστηκε πάλι. Την επόμενη μέρα πάλι τα ίδια.κατακοκκινο αίμα, περισσότερο σε ποσότητα. Μετά από περίπου 3επικοινωνιες με την γιατρό κατάλαβα ότι μάλλον όλα τελειώνουν. Από το απόγευμα έβλεπα κομμάτια πηχτου αίματος και μέσα μου ήμουν σίγουρη.αρχισαν οι πόνοι.τα μεσάνυχτα μεγάλη αιμορραγία. τηλέφωνο στη γιατρό και άμεσα στο νοσοκομείο. Εκεί μου είπαν ότι απεβαλα και ότι δεν υπάρχει εμβρυικος ιστός. Με έστειλαν σπίτι. Η πεθερά μου δεν άντεξε και μίλησε σε δικό της γιατρό και πήγαμε 3μερες μετά(δεν ήθελα εγώ νωρίτερα)σε άλλο νοσοκομείο και στον υπέρηχο βρήκαν εμβρυϊκό ιστό και χρειαστηκα επέμβαση για καθαρισμό. Το έστειλαν και για εξετάσεις. Τώρα πέρασα το στάδιο της άρνησης και είμαι στο στάδιο του εκνευρισμού. Δεν μου είπαν γιατί απεβαλα,δεν νοιάστηκε η γιατρός μου η οποία δεν ήρθε καν στο νοσοκομείο όταν πήγα με την αιμορραγία. Και νοιάστηκε ένας υπέροχος γιατρός ο οποίος είναι σε σύνταξη να με βοηθήσει. Θέλω να ξέρω τι συνέβη,θέλω να ξέρω ότι δεν θα ξανά συμβεί.θελω να ξυπνήσω και να είναι ένα καλό όνειρο.

Θυμάμαι κοριτσάκι μου που σου είχα γράψει. Δεν ξέρεις πόσο στεναχωρέθηκα όταν είδα ότι απέβαλες. Έμπαινα στην συζήτηση σας για να δω αν είναι όλα καλά με το αιματακι που είχες δει. Σε καταλαβαίνω όσο δεν φαντάζεσαι. Όλες εμείς που βιώσαμε την απώλεια σε νιώθουμε. Εγώ τις πρώτες ημέρες ήμουν σαν ζωντανός νεκρός. Δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω. Και ύστερα από όλα αυτό ακολούθησε η θλίψη. Μέρα με την ημέρα ακόμα μεγαλύτερη! Πήρα όμως την απόφαση να μην το αφήσω έτσι. Έψαξα τα πάντα! Ένα σορό εξετάσεις. Όλα τέλεια! Ήταν να γίνει. Εμένα όμως ο φόβος μου ήταν μεγαλύτερος μετά. Κι αν μου ξανασυμβεί; Δεν έχω κάτι για να αντιμετωπίσω. Να ξέρω ότι ήταν από αυτό και να το διαχειριστώ. Ήρθε ευτυχώς αμέσως η δεύτερη εγκυμοσύνη και όλα πήγαν τέλεια. Ήταν όλα ένα κακό όνειρο τελικά. Και το άφησα πίσω εκτός από την ανάμνηση του παιδιού μου. Εκείνο θα το κουβαλάω πάντα μέσα μου κι ας μην το γνώρισα ποτέ μου. Στάσου στα πόδια σου κορίτσι μου. Φόρα το πιο όμορφο χαμόγελο σου και συνέχισε. Κάνε ότι πρέπει να κάνεις και την επόμενη φορά θα πάνε όλα τέλεια!

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Τώρα σε λίγο καιρό θα μπεις και θα γράψεις στα κορίτσια πώς είσαι έγκυος κ πάνε όλα καλά και είσαι ευτυχισμένη κ πως τις ευχαριστείς για την στήριξή τους σήμερα...! Θα δεις.

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο να μην εκθέσει έναν τόσο ανεύθυνο κ αντιεπιστημονα γιατρό. .. πράγματικα..

Να μας πεις το όνομα 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 7 λεπτά, ο/η Joannaero είπε:

Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο να μην εκθέσει έναν τόσο ανεύθυνο κ αντιεπιστημονα γιατρό. .. πράγματικα..

Να μας πεις το όνομα 

Και να πει το όνομα τι νομίζεις οτι θα του κάνουν εεεε ;; εδώ βγάζουν βιαστές απο την φύλακη αέρα θα του κανουν αυτοι κορίτσι μου είναι καλυμμένοι απο παντού αστο είναι ολόκληρη ιστορία δεν τους κανεις τιποτα η Ελλάδα είναι πανέμορφη μοναδική την αγαπώ αλλά δυστηχως δεν εχουμε νόμους δεν έχουμε τιποτα από ανοιγεις την τηλεοραση και ακούς η μάνα πέταξε το παιδι της στα σκουπίδια ψυχολογικά προβλήματα πατέρας βίασε την κόρη του ψυχολογικά προβλήματα μάνα ακοτωσε το παιδι της ψυχολογικά προβλήματα πατέρας τεμάχισε το παιδι του ψυχολογικά προβλήματα και αλλες γυναίκες παλεύουν δίνουν λεφτά κλαίνε για αυτά που φεύγουν που είναι οι νόμοι που ;; γιατί ρε γαμωτο γιατί;;;

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Αχ καρδούλα μου καλή λυπάμαι πολύ....δεν έχω νοιώσει τετοια απώλεια δεν τον ξέρω αυτό το πόνο αλλά ξέρω τη χαρά και την ευλογία της μητρότητας και σου εύχομαι μέσα από τη καρδιά μου να την αισθανθείς σύντομα πολύ πολύ σύντομα και αυτό που σου συνέβη να μη ξανασυμβεί ποτέ ποτέ σε καμία κοπέλα.

Καλή δύναμη κορίτσακι μου ευχομαι μια νέα υπέροχη εγκυμοσύνη να απαλύνει τον πόνο σου.

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 2 ώρες, ο/η kalina είπε:

Καλησπέρα σας. Είπα να γράψω την ιστορία μου μήπως το βγάλω από μέσα μου,μήπως μαλακώσει ο πόνος. Είμαι 35ετων και θεώρησα πολύ τυχερή που έπιασα αμέσως παιδί. Τελευταία περίοδος 12/10/19. Όλα πήγαιναν σούπερ. Μια ήρεμη και χαλαρή εγκυμοσύνη. Με τον άντρα μου ψάχναμε κρεβατάκι,καροτσάκι ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι. Μέχρι που στις 10/1/20 ξύπνησα και να αίμα. Τα πόδια μου κόπηκαν,κάπου μέσα μου ήξερα ότι κάτι δεν πάει καλά. Μίλησα με την γιατρό μου και μου είπε κρεβάτι και να σηκώνομαι μόνο για τουαλέτα,να πάρω κάτι χάπια. Ο τρόμος ήταν παρόν. Το βράδυ το αίμα είχε μειωθεί και είχε γίνει καφέ. Η ελπίδα εμφανίστηκε πάλι. Την επόμενη μέρα πάλι τα ίδια.κατακοκκινο αίμα, περισσότερο σε ποσότητα. Μετά από περίπου 3επικοινωνιες με την γιατρό κατάλαβα ότι μάλλον όλα τελειώνουν. Από το απόγευμα έβλεπα κομμάτια πηχτου αίματος και μέσα μου ήμουν σίγουρη.αρχισαν οι πόνοι.τα μεσάνυχτα μεγάλη αιμορραγία. τηλέφωνο στη γιατρό και άμεσα στο νοσοκομείο. Εκεί μου είπαν ότι απεβαλα και ότι δεν υπάρχει εμβρυικος ιστός. Με έστειλαν σπίτι. Η πεθερά μου δεν άντεξε και μίλησε σε δικό της γιατρό και πήγαμε 3μερες μετά(δεν ήθελα εγώ νωρίτερα)σε άλλο νοσοκομείο και στον υπέρηχο βρήκαν εμβρυϊκό ιστό και χρειαστηκα επέμβαση για καθαρισμό. Το έστειλαν και για εξετάσεις. Τώρα πέρασα το στάδιο της άρνησης και είμαι στο στάδιο του εκνευρισμού. Δεν μου είπαν γιατί απεβαλα,δεν νοιάστηκε η γιατρός μου η οποία δεν ήρθε καν στο νοσοκομείο όταν πήγα με την αιμορραγία. Και νοιάστηκε ένας υπέροχος γιατρός ο οποίος είναι σε σύνταξη να με βοηθήσει. Θέλω να ξέρω τι συνέβη,θέλω να ξέρω ότι δεν θα ξανά συμβεί.θελω να ξυπνήσω και να είναι ένα καλό όνειρο.

Λυπάμαι κοπέλα μου..!! Η γιατρός σου απλά δεν θα σχολιάσω.! Καλό είναι μετά από αυτό να πως και κάπου άλλου.! Η ψυχολογία σου είναι φυσιολογικό 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την υποστήριξη. Την γιατρό δεν θέλω να την ονοματησω επίσημα. Ο σύζυγος μου ήθελε να κάνει θέμα αλλά πραγματικά δεν θέλω να μπω σε αυτή την διαδικασία. Άλλωστε συστημένη από συγγενή μου ήταν και η ίδια ήταν απίστευτα ευχαριστημένη μαζί της. Δεν ξέρω τι να πω. Τώρα το μόνο που με νοιάζει είναι να γίνω καλά,να μπορέσω να κοιμηθώ σαν άνθρωπος και να ξανά κάνω όνειρα μαζί με τον απίστευτο άνθρωπο που έχω δίπλα μου. Αλλά για να γίνει αυτό θέλω να μου πουν τι έφταιξε,αν ήταν κάτι τυχαίο,το οτιδήποτε. 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 3 λεπτά, ο/η kalina είπε:

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την υποστήριξη. Την γιατρό δεν θέλω να την ονοματησω επίσημα. Ο σύζυγος μου ήθελε να κάνει θέμα αλλά πραγματικά δεν θέλω να μπω σε αυτή την διαδικασία. Άλλωστε συστημένη από συγγενή μου ήταν και η ίδια ήταν απίστευτα ευχαριστημένη μαζί της. Δεν ξέρω τι να πω. Τώρα το μόνο που με νοιάζει είναι να γίνω καλά,να μπορέσω να κοιμηθώ σαν άνθρωπος και να ξανά κάνω όνειρα μαζί με τον απίστευτο άνθρωπο που έχω δίπλα μου. Αλλά για να γίνει αυτό θέλω να μου πουν τι έφταιξε,αν ήταν κάτι τυχαίο,το οτιδήποτε. 

Το καταλαβαίνω προσωπικα. Εγώ είμαι έγκυος στον 5ο και η γιατρος μου είναι στο Ελενα και γι αυτο εχω σοκαριστει τοσο πολυ και με εβαλες σε σκεψεις. Δεν μπορω να σου στειλω και μηνυμα για καποιον λογο. Πολλοι γιατροι στην πρωτη αποβολη σου λενε ηταν τυχαιο συμβαν. Αλλοι σε βάζουν να κάνεις εξετάσεις θρομβοφιλίας για να δουν αν σχετιζεται.Το Ελενα εχει μια γιατρο αιματολογο την Τσεκουρα που θεωρειται πολυ καλη, απλα κλεισε ραντεβου σημερα κιολας γιατι υπαρχχει αναμονη. Μετα την αποβολη μου εγω εκαννα ελεγχο θρομβοφιλίας, ποτε βεβαια δεν εμαθα αν εξαιτιας αυτου χαθηκε το εμβρυο, εχω και μικρο προβλημα βεβαια. Ολα θα πανε καλα, παντου ακους αποβολες!

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 15 λεπτά, ο/η kalina είπε:

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την υποστήριξη. Την γιατρό δεν θέλω να την ονοματησω επίσημα. Ο σύζυγος μου ήθελε να κάνει θέμα αλλά πραγματικά δεν θέλω να μπω σε αυτή την διαδικασία. Άλλωστε συστημένη από συγγενή μου ήταν και η ίδια ήταν απίστευτα ευχαριστημένη μαζί της. Δεν ξέρω τι να πω. Τώρα το μόνο που με νοιάζει είναι να γίνω καλά,να μπορέσω να κοιμηθώ σαν άνθρωπος και να ξανά κάνω όνειρα μαζί με τον απίστευτο άνθρωπο που έχω δίπλα μου. Αλλά για να γίνει αυτό θέλω να μου πουν τι έφταιξε,αν ήταν κάτι τυχαίο,το οτιδήποτε. 

Σίγουρα παντως πηγαινε σε ενα γιατρο που να εμπιστευεσαι για να σε κατευθυνει γιατι εμεισ εδω απο τισ δικεσ μας εμπειριες μονο μπορουμε να μιλησουμε.

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 29 λεπτά, ο/η kalina είπε:

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την υποστήριξη. Την γιατρό δεν θέλω να την ονοματησω επίσημα. Ο σύζυγος μου ήθελε να κάνει θέμα αλλά πραγματικά δεν θέλω να μπω σε αυτή την διαδικασία. Άλλωστε συστημένη από συγγενή μου ήταν και η ίδια ήταν απίστευτα ευχαριστημένη μαζί της. Δεν ξέρω τι να πω. Τώρα το μόνο που με νοιάζει είναι να γίνω καλά,να μπορέσω να κοιμηθώ σαν άνθρωπος και να ξανά κάνω όνειρα μαζί με τον απίστευτο άνθρωπο που έχω δίπλα μου. Αλλά για να γίνει αυτό θέλω να μου πουν τι έφταιξε,αν ήταν κάτι τυχαίο,το οτιδήποτε. 

εμενα αυτο που μου εκανε εντυπωση και μαλστα στο ειχα την πρωτη μερα με το λιγο αιμα που ειχες και μιλησαμε ειναι γιατι δεν πηγες για υπερηχο κατευθειαν εκεινη την μερα να το δεις...και μου ειπες οτι η γιατρος σου ειπε οτι θα εκανες μετα απο λιγες μερες αν θυμαμαι καλα αυχεικη και θα το εβλεπες εκει...δεν ξερω και πολλα απο γεννες και ιατρικα αλλα ηταν περιεργο...να σου πω κατι...ειναι δθσκολο αλλα αν το αφησεις να σε κρατησει πισω θα ειναι χειροτερα τα πραγματα κανε προγεννετικο ελενχο και μετα προσπαθειες...δυο ερες εμεινα ξυπνια μαζι σου,στεναχωρεθηκα πολυ οταν μας το ειπες..ειχαμε και ιδια ημερομηνια και με επηρεασε ολα αυτο και μαζι με τις ορμονες...σε παρακαλω το εχω αναγκη και εγω να μαθω ευχαριστα νεα απο σενα!!❤️

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 7 ώρες, ο/η kalina είπε:

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την υποστήριξη. Την γιατρό δεν θέλω να την ονοματησω επίσημα. Ο σύζυγος μου ήθελε να κάνει θέμα αλλά πραγματικά δεν θέλω να μπω σε αυτή την διαδικασία. Άλλωστε συστημένη από συγγενή μου ήταν και η ίδια ήταν απίστευτα ευχαριστημένη μαζί της. Δεν ξέρω τι να πω. Τώρα το μόνο που με νοιάζει είναι να γίνω καλά,να μπορέσω να κοιμηθώ σαν άνθρωπος και να ξανά κάνω όνειρα μαζί με τον απίστευτο άνθρωπο που έχω δίπλα μου. Αλλά για να γίνει αυτό θέλω να μου πουν τι έφταιξε,αν ήταν κάτι τυχαίο,το οτιδήποτε. 

Κοπελα Μ πόσο λυπάμαι; Δε φαντάζεσαι....

Το έχω πολύ πρόσφατο και εγω....σα να το ξαναζώ!

5/11 έκανα αποξεση ήμουν στη 12η εβδομάδα όταν πια δεν υπήρχε καρδιακή λειτουργία! Κ μένα ήταν η πρώτη μετά από πολύ κόπο εγκυμοσυνη! Δεν είχα αιμοραγια...

Ο γιατρός Μ καταπληκτικός άνθρωπος Μ μίλησε για τυχαίο γεγονός (κακής ποιότητας έμβρυο) συνήθως λέει οι αποβολές πρώτου τριμήνου ωφειλονται στο έμβρυο κ κανείς δε μπορεί να κάνει κάτι για αυτό! Ωστόσο Μ έγραψε εξετάσεις θρομβοφιλιας και καρυοτυπο ζεύγους. Ευτυχώς δλδ γτ τονισε ότι κανονικά τα πρωτόκολλα τους λένε ότι αυτές οι εξετάσεις γίνονται μετά τις 2-3 αποβολές απλά επειδή είχα κ τα 3μιση χρόνια στη πλάτη Μ είπε στις γράφω από τώρα αν κ πιστεύω ότι θα είναι οκ! Έλα όμως που δε ήταν! Έδειξαν ότι έχω ένα τύπο επικτητης θρομβοφιλιας (που έγω ήμουν σίγουρη) και έτσι όταν με το καλό μείνω ξανά έγκυος θα πάρω αντιπηκτική αγωγη...

Η ιστολογική που από δείγματα της μήτρας(δεν υπήρχε έμβρυο όταν είδαμε τη παλινδρόμηση ο οργανισμός το είχε απορροφήσει κ έτσι δε μπορούσαμε να κάνουμε καρυότυπο στο εμβρυο) έδειξε πιθανή χρωμοσωμικη ανωμαλία(θεωρώ ότι πάντα το γράφουν) τα υπόλοιπα Μ ήταν επιοικως κινέζικα...

Πιθανόν ποτέ να μη μάθεις τι συνεβει αν ήταν τυχαίο γεγονός η συνδιασμός με κάτι ακόμα! Βρες ένα καλό γιατρό(μπορώ να σ συστήσω κ το δικό μ που είναι κ στο Αρεταίειο) κάνε εξετάσεις καρυότυπου ζεύγους θρομβοφιλιας και θυροειδή (αν δεν τον έχεις ελέγξει) μάζεψε τα κομμάτια σου και κοίτα μπροστα!

Πέρασα σχεδόν μήνα κ παραπάνω με κρίσεις πανικού να μη θέλω να δω κανέναν να κλαίω χωρίς να το ελέγχω να μη κοιμάμαι να έχω νεύρα(λόγω αϋπνίας). Πήρα χάπια να ρυθμίσω τον ύπνο μου πήγαμε με τον άνδρα Μ σε ψυχολόγο και βήμα βήμα προχωράμε μπροστά! Ακόμα πονάμε ακόμα πενθούμε ακόμα αναρωτιόμαστε γιατί κ όλα αυτά! Όμως όσο σκληρό κ αν ακούγεται η ζωή συνεχίζεται, έχω έναν άγγελο εκεί πάνω να μας φυλάει και 25 μέρες μετά την αποξεση το ακολούθησε κ υπερήλικη σκυλίτσα μας για να του κάνει παρέα να μην είναι μοναχουλι του να παίζουν κ να μας προσέχουν! 

Όλα αυτά στα γράφω με δάκρυα στα ματια....κλάψε πενθησε την απώλεια σου όμως προσπάθησε να βρεις τρόπο να ρυθμίσεις τον ύπνο σου! Είναι το α και το Ω(τουλάχιστον σε μένα) για να σταθώ στα πόδια μου.

Κουράγιο κοπέλα μου!

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

@kalina @pangipot  

Καλημέρα! Πόσο οικεία μου είναι όλα αυτά που περιγράφετε! Ο πονος, το άγχος, τα ατελείωτα κλάματα και αυτό το "γιατί" δεν με έχουν αφήσει να ησυχάσω εδώ και σχεδόν ένα χρόνο από την δική μου απώλεια. Δεν έχει περάσει ούτε μερα που να μην έχω σκεφτεί αυτό που είχα κ έτσι ξαφνικά μια μέρα το εχασα. 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

εχθες ηταν να κανω τη αυχαινικη διαφανεια. ολο το βραδυ ημουν 1000 κομματια. ολοι μου λενε οτι ειμαι δυνατη αυτο τους δειχνω. μεσα μου ομως βραζω.ναι ξερω οτι θα ξανα προσπαθησω και ισως τα καταφερω να κανω ενα μωρακι αλλα αυτο δεν θα το ξεχασω. εμαθα οτι ημουν εγκυος παραμονη των γενεθλιων μου και απο τοτε ξυπνουσα και κοιμομουν με το χερι στην κοιλια. του μιλουσα για συζητησεις λεμε,εκοψα το τσιγαρο μαχαιρι,τον καφε ολα για να μην του κανω κακο.πως περιμενουν ολοι μεσα σε λιγες μερες να σηκωθω στα ποδια μου; το παλευω ομως. ποναω σιωπηλα.

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

@kalina κορίτσι μου καλα κανεις και το μοιράζεσαι...να ξέρεις ότι σε καταλαβαινουμε και σε νιώθουμε απόλυτα όλα τα κοριτσια που έχουν νιώσει την απώλεια. Λίγες μερες πριν από εσενα μου πήραν το μωράκι μου 5 μηνών με πρόκληση τοκετού γιατί βρήκαν στον υπέρηχο ότι έπασχε από συνδρομο dandy walker ενώ ήταν στην αυχενικη όλα καλά. Δεν θα το βάλω κάτω θα κανω ολες τις εξετασεις να δουμε τι ακριβώς συνέβη και θα περιμένω την αυτοψία της μικρής μου για να προχωρησουμε ξανα. Να ξέρεις πόσο σε νιώθω με το γιατρό...Είναι πολύ λίγοι αυτοί που μας βλέπουν σαν ανθρώπους και όχι χρήματα. Θα βρεθει ομως κάποιος ικανός να σε αναλάβει. Σου στέλνω όλη τη θετική μου ενέργεια και εύχομαι να κρατησουμε σύντομα στην αγκαλια μας το θαύμα μας. Τα αγγελούδια μας θα είναι κοντά μας για πάντα...

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 1 λεπτό, ο/η Noel21 είπε:

@kalina κορίτσι μου καλα κανεις και το μοιράζεσαι...να ξέρεις ότι σε καταλαβαινουμε και σε νιώθουμε απόλυτα όλα τα κοριτσια που έχουν νιώσει την απώλεια. Λίγες μερες πριν από εσενα μου πήραν το μωράκι μου 5 μηνών με πρόκληση τοκετού γιατί βρήκαν στον υπέρηχο ότι έπασχε από συνδρομο dandy walker ενώ ήταν στην αυχενικη όλα καλά. Δεν θα το βάλω κάτω θα κανω ολες τις εξετασεις να δουμε τι ακριβώς συνέβη και θα περιμένω την αυτοψία της μικρής μου για να προχωρησουμε ξανα. Να ξέρεις πόσο σε νιώθω με το γιατρό...Είναι πολύ λίγοι αυτοί που μας βλέπουν σαν ανθρώπους και όχι χρήματα. Θα βρεθει ομως κάποιος ικανός να σε αναλάβει. Σου στέλνω όλη τη θετική μου ενέργεια και εύχομαι να κρατησουμε σύντομα στην αγκαλια μας το θαύμα μας. Τα αγγελούδια μας θα είναι κοντά μας για πάντα...

χαιρομαι για την δυναμη σου και νιωθω οτι παιρνω και εγω λιγη. ευχομαι πραγματικα μεσα απο την καρδια μου να εκπληρωθει το ονειρο σου και συντομα να ξανα βρεθουμε σε μια χαρουμενη πλεον ομαδα μοιραζοντας τις χαρες μας. 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 6 λεπτά, ο/η kalina είπε:

εχθες ηταν να κανω τη αυχαινικη διαφανεια. ολο το βραδυ ημουν 1000 κομματια. ολοι μου λενε οτι ειμαι δυνατη αυτο τους δειχνω. μεσα μου ομως βραζω.ναι ξερω οτι θα ξανα προσπαθησω και ισως τα καταφερω να κανω ενα μωρακι αλλα αυτο δεν θα το ξεχασω. εμαθα οτι ημουν εγκυος παραμονη των γενεθλιων μου και απο τοτε ξυπνουσα και κοιμομουν με το χερι στην κοιλια. του μιλουσα για συζητησεις λεμε,εκοψα το τσιγαρο μαχαιρι,τον καφε ολα για να μην του κανω κακο.πως περιμενουν ολοι μεσα σε λιγες μερες να σηκωθω στα ποδια μου; το παλευω ομως. ποναω σιωπηλα.

Καλινα μου! Αν κάτι πρέπει να κάνεις τώρα είναι να ζήσεις το πένθος σου! Εννοείται ότι δε θα το ξεχάσεις ποτέ όμως θα μάθεις να ζεις με την απώλεια αυτή και φυσικά τη μνήμη! Το ίδιο άλλωστε συμβαίνει κ σε όλες τις απώλειες! Εσύ το έμαθες μια μέρα πριν τα γεννεθλια σου κ εγώ είχα Πητ 3 μέρες μετά τα γεννεθλια μου! Ολες τις γιορτές έπιαναν τη κοιλιά μου που θα έπρεπε να ήταν φουσκωμένο κ όπως πάω μέχρι το Μάϊο εγώ θα το γεννήσω νοερά....όλα αυτά είναι απόλυτα φυσιολογικά!!!! Όποιος λέει το αντίθετο έχει έλλειψη ενσυναίσθησης το λιγότερο! Ειναι μη διαχειρισιμο αυτό που σου συνεβει όμως σιγά σιγά θα δεις ότι θα αρχίσεις να το βάζεις στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου! Εμένα Μ πήρε 1μιση μήνα (δεν ήθελα να δω κανένα δεν ήθελα να μιλήσω σε κανένα και στη δουλειά πήγαινα κ δε πήγαινα) μετά σιγά σιγά κ με τη βοήθεια των ζαναξ που αναγκάστηκα να πάρω για 15 μέρες για να βάλω τον ύπνο σε μια σειρά άρχισα λίγο να επανέρχομαι κ να βυθίζομαι παλι! 

Τώρα πια βυθίζομαι μεν αλλά πιο αραιά!

Αν δε το ζήσεις δε το αποδεχτείς για να προχωρησεις....

Εγώ αυτές τις μέρες θα έκανε τη β επιπέδου καταλαβαίνω απόλυτα πως νιώθεις κ ότι ακόμα το ζεις όπως κ γω άλλωστε κ πιστεύω όλες όσες το περάσανε! Δε θα ξεχάσω ποτέ την ημερομηνία 4/11 υπέρηχος χωρίς καρδιακή λειτουργία πλέον 5/11 αποξεση!

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 11 λεπτά, ο/η kalina είπε:

εχθες ηταν να κανω τη αυχαινικη διαφανεια. ολο το βραδυ ημουν 1000 κομματια. ολοι μου λενε οτι ειμαι δυνατη αυτο τους δειχνω. μεσα μου ομως βραζω.ναι ξερω οτι θα ξανα προσπαθησω και ισως τα καταφερω να κανω ενα μωρακι αλλα αυτο δεν θα το ξεχασω. εμαθα οτι ημουν εγκυος παραμονη των γενεθλιων μου και απο τοτε ξυπνουσα και κοιμομουν με το χερι στην κοιλια. του μιλουσα για συζητησεις λεμε,εκοψα το τσιγαρο μαχαιρι,τον καφε ολα για να μην του κανω κακο.πως περιμενουν ολοι μεσα σε λιγες μερες να σηκωθω στα ποδια μου; το παλευω ομως. ποναω σιωπηλα.

Από την δική μου εμπειρία θα σε συμβούλευα να τα βγάλεις όλα όσα έχεις από μέσα σου...αλλά αυτό να κρατήσει λίγο. Μην το αφήσεις να σε ρίξει όσο έριξε εμένα. Μην σκέφτεσαι τι θα έκανες τώρα, εγώ το Δεκέμβρη ήταν να γεννήσω και τρελάθηκα όταν ήρθε εκείνη ημερομηνία. Τώρα τα σκέφτομαι όλα πιο καθαρά.

Νασκέφτεσαι τι θα κάνεις από εδώ και πέρα...σε καταλαβαίνω απόλυτα δεν είσαι μόνη σου κοπέλα μου πολλά άτομα καταλάβαινουν τον πόνο σου κ ας είναι πίσω από ένα πληκτρολόγιο. 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 3 λεπτά, ο/η kalina είπε:

χαιρομαι για την δυναμη σου και νιωθω οτι παιρνω και εγω λιγη. ευχομαι πραγματικα μεσα απο την καρδια μου να εκπληρωθει το ονειρο σου και συντομα να ξανα βρεθουμε σε μια χαρουμενη πλεον ομαδα μοιραζοντας τις χαρες μας. 

Θα βρεθούμε, είμαι σίγουρη...να είσαι δυνατή και θα μας επισκεφτεί και εμας η απόλυτη ευτυχία...

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Προσθήκη...