Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας, άν:

- Κλαίει επίμονα από πόνο και ζητάει απελπισμένα παρηγοριά.

- Έχει υψηλή θερμοκρασία και ιδρώνει.

- Έχει πρησμένο λαιμό.

- Το χρώμα του είναι χλωμό ή μελανό.

- Κάνει εμετούς συνέχεια πάνω από μια ώρα.

- Το στοματάκι του είναι στεγνό.

- Έχει διάρροια τουλάχιστον 3 φορές στη διάρκεια της ημέρας.

- Αρνείται να φάει.

- Νιώθει κόπωση ή ευερεθιστότητα.

Μην ξεχνάτε:

Στο βιβλιάριο υγείας του παιδιού σας, καταγράφεται και παρακολουθείται η εξέλιξη της υγείας του από την γέννησή του ώς την εφηβεία και τα πρώτα νεανικά χρόνια.

Η συνεχής ενημέρωση του βιβλιαρίου είναι θέμα σημαντικό, γιατί γνωρίζετε το ακριβές ιατρικό ιστορικό του παιδιού σας και βοηθάτε τους γιατρούς για την πρόληψη και τη σωστή και έγκαιρη αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας. Το βιβλιάριο είναι απαραίτητο σε κάθε επίσκεψη στον γιατρό ή σε υγειονομική υπηρεσία.

Σημειώνονται οι παιδικές ασθένειες, τα εμβόλια που έγιναν και πρόκειται να γίνουν και ότι άλλο θεωρηθεί χρήσιμο για τον σχηματισμό πλήρους ιατρικής εικόνας.

Εκτός από την ιατρική παρακολούθηση, είναι πολύ σημαντική η συνεχής παρουσία σας κοντά του, το χάδι σας, η αγκαλιά σας.

Το παιδί καθησυχάζει, αισθάνεται ασφάλεια και σιγουριά και πιστέψτε το, με την στοργή και φροντίδα σας θα γίνει πιο γρήγορα καλά!

Τα μωράκια μπορεί στον ύπνο τους να ροχαλίζουν δυνατά και να αναπαράγουν ήχους και μπορεί να κοιμούνται τόσο ήσυχα που η μητέρα να χρειάζεται να σκύψει πάνω από το κεφαλάκι τους για να ακούσει αν αναπνέουν.

Οι φυσιολογικές αναπνοές στα παιδάκια είναι γύρω στις 30-40 το λεπτό.

Τις περισσότερες φορές δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για την ακανόνιστη αναπνοή του μωρού σας.

Η συμβολή του παιδιάτρου είναι απαραίτητη στις εξής περιπτώσεις:

- Όταν διαπιστώσετε ότι το μωράκι έχει κάτω από 10 ή πάνω από 60 αναπνοές το λεπτό.

- Όταν το μωρό δυσκολεύεται να αναπνεύσει, δηλαδή αν το στήθος του ανεβοκατεβαίνει έντονα και τα ρουθουνάκια του ανοίγουν ως τα όρια τους.

- Αν ακούσετε εισπνευστικό συριγμό (σφυρίζει αναπνέοντας).

- Αν την ώρα που αναπνέει το μωράκι το χρώμα γύρω από τα χείλη του ή οι άκρες των δαχτύλων του αρχίζουν να μελανιάζουν.

Σε περίπτωση που διαπιστώσουμε ότι το μωρό μας δεν αναπνέει το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να ελευθερώσουμε την αναπνευστική οδό.

Τοποθετήστε το ένα χέρι στο μέτωπο του μωρού όπως όταν το ελέγχουμε γιο πυρετό και γείρετε ελαφρώς το κεφάλι του προς τα πίσω.

Αν στο στόμα του υπάρχει κάποιο ξένο σώμα, προσπαθήστε να το βγάλετε προσεκτικά με τα δύο σας δάκτυλα.

Με το δάχτυλο του άλλου χεριού σηκώνετε το σαγόνι για να κρατήσετε την αναπνευστική οδό ανοιχτή.

Αν γνωρίζετε πώς να κάνετε καρδιοαναπνευστική ανάνηψη ξεκινήστε αμέσως για 2 λεπτά.

Αν όχι ζητήστε τη βοήθεια κάποιου που ξέρει.

Ταυτόχρονα καλέστε αμέσως τα επείγοντα και συνεχίστε να δίνετε πρώτες βοήθειες.

Είναι ένα κλάμα που συνήθως ξεκινάει γύρω στις τρεις με τέσσερις εβδομάδες και γίνεται σιγά σιγά πιο συχνό και βασανιστικό και τείνει να παρουσιάζεται σε τακτά ωράρια, γενικά γύρω στο βράδυ.

Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι πιθανό να υποφέρει το μωράκι από κολικούς.

Ο όρος κολικός δεν εννοεί εδώ μια συγκεκριμένη αρρώστια.

Δεν είναι γνωστές συγκεκριμένες αιτίες, ούτε επιβλαβείς συνέπειες και δεν υπάρχουν συγκεκριμένες θεραπείες.

Πρόκειται περισσότερο για μια ιδιαίτερη φάση στην ανάπτυξη του νεογέννητου, η οποία χαρακτηρίζεται από από αυτή την πρώτη σε σειρά ενόχληση.

Χρειάζεται μόνο να περιμένετε να περάσει.

Δε χρειάζεται να κάνετε το λάθος να αποδίδεται στους κολικούς οποιοδήποτε κλάμα του μωρού το βράδυ.

Πρόκειται κατά πάσα πιθανότητα για κολικούς το βράδυ όταν:

- Το μωρό κλαίει αμέσως μετά τον βραδινό θηλασμό.

- Φωνάζει και διπλώνει τα πόδια στην κοιλιά και δείχνει ότι πονάει.

- Κανένα τέχνασμα δεν το ικανοποιεί για παραπάνω από ένα λεπτό.

- Τα επεισόδια διαρκούν για περίπου μια ώρα ή και περισσότερο, αλλά όταν τελειώσουν θα εμφανίζονται ξανά παρά μόνο την επόμενη μέρα.

- Τα επεισόδια επαναλαμβάνονται καθημερινά και πάντα την ίδια ώρα.

Μόλις καταλάβετε ότι πρόκειται για κολικό δε χρειάζεται να πανικοβληθείτε και να ανατρέξετε αμέσως στην αναζήτηση μιας θεραπείας.

Είναι καλύτερο να προσπαθήσετε, όσο είναι δυνατόν, να δεχτείτε την κατάσταση, γνωρίζοντας πως σίγουρα πρόκειται για ένα πρόβλημα που θα λυθεί από μόνο του μέσα στη διάρκεια το πολύ δώδεκα εβδομάδων χωρίς να αφήσει συνέπειες.

Εν τω μεταξύ για να ανακουφίσετε την αίσθηση του πόνου μπορείτε να κάνετε στο μωράκι σας ένα ελαφρύ μασάζ στη κοιλίτσα του.

Το νεογέννητο που έχει προσβληθεί από κολικούς έχει ανάγκη από χρόνο, ηρεμία, υπομονή και προσοχή.

Ένας τρόπος για να προσπαθήσετε να το ηρεμήσετε είναι να το ξαπλώσετε μπρούμυτα και στα γόνατα πάνω από μια θερμοφόρα που θα έχετε τυλίξει σε πανί. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να ανακουφιστεί και να ηρεμήσει.

Μπορείτε επίσης να ξαπλώστε το μωρό στο κρεβάτι ή στην αγκαλιά σας, πιάστε τα ποδαράκια του, πιέστε τα ελαφρά προς την κοιλιά του για λίγο και απομακρύνετε τα απαλά.

Κάντε αυτή την άσκηση μερικές φορές μήπως το βοηθήσετε να αεριστεί και συνεπώς να ανακουφιστεί λίγο από τον πόνο.

Επίσης όταν ταΐζετε το μωρό σας, είτε με μπιμπερό είτε το θηλάζετε, προσέχετε να πιάνει καλά τη θηλή ώστε να μην καταπίνει αέρα και του δημιουργούνται αέρια στο έντερο του.

Τέλος, αν το μωρό σας πίνει βρεφικό γάλα εμπορίου, τότε συζητήστε με το παιδίατρο σας τη πιθανότητα αλλαγής του γάλατος και συμβουλευτείτε τον για κάποια αφεψήματα που πιθανόν να ανακουφίσουν το μωράκι σας.

Το φως, οι θόρυβοι, ο αέρας, η θερμοκρασία είναι πράγματα καινούργια για εκείνο και πιέζουν όλα τα όργανά του να ενεργοποιήσουν τις καινούργιες λειτουργίες τους.

Έως ότου το νεογέννητο προσαρμοστεί στην καινούργια ζωή χρειάζεται ένα ορισμένο χρονικό διάστημα κατά το οποίο θα παρατηρήσετε πολλές αλλαγές. Κάποιες από αυτές μπορεί να σας προκαλέσουν μεγάλη ανησυχία αλλά στην πραγματικότητα είναι συμβάντα τελείως φυσιολογικά και καταλήγουν πάντα να εξαφανίζονται από μόνα τους, χωρίς να χρειάζονται ειδικές θεραπείες.

Είναι απόλυτα φυσιολογικό λοιπόν, τα βρέφη ήδη από τις πρώτες μέρες της ζωής του να παρουσιάσουν διάφορα δερματολογικά προβλήματα.

Το δερματάκι τους είναι πολύ λεπτό και επομένως είναι πολύ ευαίσθητο στις αλλαγές τις θερμοκρασίας.

Ακόμα η επιδερμίδα του αφυδατώνεται εύκολα και είναι επιρρεπής στα μικρόβια και στα βακτήρια λόγω του ότι μετά τη γέννηση δεν έχουν ακόμα ωριμάσει οι ιδρωτοποιοί και οι σμηγματογόνοι αδένες.

Μερικά από τα πιο συνηθισμένα δερματολογικά προβλήματα είναι:

Ερύθημα

Σαν αντίδραση στα ερεθίσματα του καινούργιου περιβάλλοντος με το οποίο έρχεται σε επαφή, το δέρμα του παιδιού παίρνει τις πρώτες μέρες της ζωής ένα κόκκινο χρώμα (ερύθημα). Συχνά παρατηρείται επίσης μια απολέπιση που γενικά συμπίπτει με την εξαφάνιση του ερυθήματος. Και σε αυτήν την περίπτωση καμιά ανησυχία και καμιά ειδική θεραπεία δε χρειάζεται, εκτός από την καθαριότητα.

Κνίδωση

Πρόκειται για μικρά κόκκινα σημάδια με μια υπόλευκη κύστη στο κέντρο.Μοιάζουν με τσίμπημα κουνουπιών περισσότερο. Μοναδική ενόχληση, μπορεί να είναι μια ελαφριά φαγούρα, που καταπραύνεται με την απλή τοποθέτηση ταλκ ή κομπρεσών με κρύο νερό. Η αυτόματη εξαφάνιση είναι ο κανόνας.

Κεγχροειδής ακμή

Πολύ συχνά στο πρόσωπο και ειδικά στη μύτη και στα μαγουλάκια του νεογέννητου, εμφανίζονται από τη γέννηση σπυράκια όπως αυτά της ακμής. Προεξέχουν ελαφρά, έχουν σμηματογόνο περιεχόμενο και έχουν ίδιο μέγεθος με το κεφάλι μιας καρφίτσας. Δεν προκαλούν κάποια σημαντική ενόχληση και εξαφανίζονται περίπου στο τέλος του πρώτου μήνα.

Γαλακτώδης μεμβράνες

Πρόκειται για μικρές κίτρινες μεμβράνες που βρίσκονται στο τριχωτό μέρος του κεφαλιού, στο πρόσωπο και στον λαιμό. Αυτές αποτελούν το τελευταίο στάδιο μιας μορφής εκζέματος, που μπορεί να εμφανιστεί κατά τον τρίτο με τέταρτο μήνα. Στην αρχή παρατηρούνται δερματικές βλάβες και κοκκινωπές κηλίδες που προεξέχουν ελαφρά.

Οι δερματικές βλάβες μπορεί να παρουσιάσουν σε δεύτερο χρόνο στο κέντρο τους μια κύστη.

Το σπάσιμο αυτής της κύστης επιτρέπει την έξοδο ανοιχτόχρωμου υγρού και έπειτα ακολουθεί ο σχηματισμός των μεμβρανών που αναφέραμε πιο πάνω.

Ο κίνδυνος αυτής της αλλοίωσης συνίσταται στην πιθανότητα μόλυνσης των επιφανειών αυτών του εκζέματος.

Για το λόγω αυτό η θεραπεία αυτής της πάθησης πρέπει να είναι έγκαιρη και να κατευθύνεται πάνω από όλα στην πρόληψη της μόλυνσης.

Η διάγνωση ενός ειδικού δερματολόγου επιβάλλεται στη περίπτωση αυτή.

Πάντως υπάρχουν παιδιά που έχουν κένωση κάθε μέρα αλλά με μεγάλη δυσκολία, τα κόπρανα είναι ξηρά και σκληρά και μικρής ποσότητας.

Σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να μιλάμε για δυσκοιλιότητα.

Τι πρέπει να κάνουμε μπροστά σε μια τέτοια περίπτωση επίμονης δυσκοιλιότητας?

Λίγα και πού απλά πράγματα:

- Να προλαβαίνουμε τη δυσκοιλιότητα και να την αντιμετωπίζουμε με μια κατάλληλη διατροφή. Δώστε στο παιδί σας δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες. Τα φρούτα, τα λαχανικά, τα όσπρια και τα δημητριακά ή το ψωμί ολικής άλεσης αυξάνουν με φυσικό τρόπο την ποσότητα των φυτικών ινών που παίρνει το παιδί σας. Οι δίαιτες που είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες δίνουν πιο μαλακά κόπρανα και επιτρέπουν συχνότερη αφόδευση.

- Να προλαβαίνουμε τη δυσκοιλιότητα με την φυσική άσκηση. Η κίνηση βοηθάει το παιδί να δέχεται τα ερεθίσματα για την κένωση.

- Για βρέφη μικρότερα των 6 μηνών, ο γιατρός σας πιθανόν να σας συστήσει επεξεργασμένο σιρόπι αραβόσιτου ή ειδικά εκχυλίσματα βύνης. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας για τη σωστή δόση.

- Ενθαρρύνετε το παιδί σας να πίνει περισσότερο νερό. Ένα ποτήρι το πρωί και περίπου μισό λίτρο κατά τη διάρκεια κάθε γεύματος.

- Παράλληλα με την πλούσια σε φυτικές ίνες διατροφή του παιδιού (δαμάσκηνα, βερίκοκα, σταφίδες, μπιζέλια, φασόλια, μπρόκολα, δημητριακά και ψωμί ολικής άλεσης), ένα κουταλάκι ελαιόλαδο το πρωί και ένα το βράδυ θα βοηθήσει πολύ στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.

- Μην καταφεύγετε ποτέ στα κλύσματα χωρίς τη συμβουλή του γιατρού σας!

- Μην καταφύγετε ποτέ σε καθαρκτικό ή υπόθετο. Η χρήση καθαρκτικών με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσει παράδοξα σε μια δυσκοιλιότητα ακόμα πιο σοβαρή και άλλα πιο δραστικά μπορεί να προκαλέσουν δυνατούς κοιλιακούς πόνους ή και διάρροια και μπορούν να οδηγήσουν σε αλλεργίες ή σε εθισμό.

- Μη χρησιμοποιείτε βαζελίνη ή ρετσινόλαδο (πραγματική βαρβαρότητα!)

- Ένα τέλειο φάρμακο κατά της δυσκοιλιότητας είναι τα πίτουρα. Είναι μια τροφή πολύ εύγευστη που μπορεί να χρησιμοποιείται αντί για τριμμένο τυρί. Αυτή η τροφή κάνει τα κόπρανα πιο ογκώδη και μαλακά, γι'αυτό και η αποβολή τους γίνεται πιο εύκολη!

- Εάν ταΐζετε το μωρό σας με θήλαστρο, φροντίστε να ετοιμάζετε το γάλα ακριβώς όπως περιγράφεται στις οδηγίες στην ετικέτα. Μην συμπιέζετε τη σκόνη στη μεζούρα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικά πυκνό γάλα, με αποτέλεσμα το μωρό να μην παίρνει αρκετή ποσότητα υγρών και πιθανόν να εμφανίσει δυσκοιλιότητα.

Από το κεφαλάκι του μέχρι τα φουσκωτά δαχτυλάκια των ποδιών του αντικατοπτρίζει την εικόνα που η περισσότεροι έχουμε στο μυαλό μας και την εικόνα της βρεφικής ομορφιάς.

Συμπίπτει όμως με την εικόνα της υγείας;

Οι παιδίατροι σήμερα υποστηρίζουν ότι αυτό το χαριτωμένο πάχος δεν είναι δείγμα υγείας.

Στην προσπάθειά τους μάλιστα να ανατρέψουν την ξεπερασμένη πλέον πεποίθηση ότι "το παχουλό μωράκι είναι και γερό μωράκι" , ανατρέχουν σε μελέτες που αποδεικνύουν ότι η παχυσαρκία για 1 στα 4 παιδιά ξεκινά ήδη από το πρώτο έτος της ζωής τους.

Όσο κι αν αυτό μας φαίνεται υπερβολικό, κατά το πρώτο έτος διογκώνονται τα λιποκύτταρα του οργανισμού και μπαίνουν οι πρώτες βάσεις της χοληστερίνης.

Πριν να αρχίσετε να ανησυχείτε μήπως το παιδί σας είναι υπέρβαρο ή έχει τάσεις παχυσαρκίας, βεβαιωθείτε πρώτα ότι είναι πραγματικά παχουλό και όχι απλά ελκυστικά στρουμπουλό.

Όλα τα μωράκια έχουν αυξημένο λιπώδη ιστό και επομένως ακόμα και τα πιο αδύνατα διαθέτουν τα παχάκια τους.

Ένα μωρό θεωρείτε παχύσαρκο όταν το βάρος σε σχέση με το ύψος του είναι μεγαλύτερο από την 75η εκατοστιαία θέση.

Στα μωράκια απαγορεύεται η δίαιτα γιατί στόχος δεν είναι να χάσουν βάρος αλλά να ελαττωθεί ο βαθμός αύξησης του βάρους τους.

Εάν το βάρος δεν είναι υπερβολικά μεγαλύτερο από το κανονικό και αν δεν υπάρχει μεγάλη συσσώρευση λίπους κάτω από το δέρμα δεν θα πρέπει να ανησυχούμε καθόλου γιατί με τον καιρό θα αλλάξουν όψη, θα ψηλώσουν και σιγά σιγά θα αδυνατίσουν.

Αυτό φαίνεται έντονα, ειδικά όταν τα μωράκια αρχίζουν να κινούνται και να δραστηριοποιούνται.

Επειδή όμως η καλύτερη άμυνα κατά της παχυσαρκίας είναι η πρόληψη και ο πιο καλός σύμμαχος η υγιεινή διατροφή, φροντίστε να:

- Μη πιέζετε το μωράκι σας να φάει περισσότερο από όσο θέλει και εννοείται να φάει με το ζόρι όταν δεν νιώθει ότι πεινάει.

- Αποφύγετε να προσθέτετε στο φαγητό του ζάχαρη, αλάτι και λιπαρά.

- Αποφύγετε να το ταΐζετε με το μπιμπερό όταν κοιμάται.

- Μη χρησιμοποιείται το φαγητό για να καλύψετε άλλες ανάγκες του μωρού.

Όταν θα τρώει για επιπόλαιους λόγους, μεγαλώνοντας θα υιοθετήσει αυτή τη συνήθεια.

Για παράδειγμα πολλές μανούλες όταν κλαίει το μωράκι τους του προσφέρουν ένα μπισκότο για να σταματήσει.

Μη βρίσκεται λοιπόν καταφύγιο στο φαγητό στις δύσκολες καταστάσεις.

Προσπαθήστε να βρείτε άλλους τρόπους να το ηρεμήσετε!

Αυτός, θα εξετάσει το στοματάκι του, θα σας δείξει τον σωστό τρόπο για να καθαρίσετε τα δοντάκια του, θα σας πει τι πρέπει να τρώει και τι να αποφεύγει, θα σας δώσει πολύτιμες πληροφορίες για την σωστή φροντίδα των δοντιών και του στόματος.

Είναι κάτι που έχουμε ανάγκη, αφού το 64% των παιδιών προσχολικής ηλικίας παρουσιάζουν τερηδόνα σε 4 τουλάχιστον δόντια, χωρίς να το έχουν αντιληφθεί οι γονείς τους.

Κανόνες για την υγιεινή των δοντιών

Διάφοροι περιβαλλοντικοί και κληρονομικοί παράγοντες μπορεί να επηρεάσουν τα δοντάκια τους, ως προς τον αριθμό, το μέγεθος, το σχήμα, την ποιότητα κατασκευής τους.

Πάνω από όλα όμως, εξαρτάται από εσάς αν θα αποκτήσει το μωρό σας όμορφα και υγιή δόντια τα πρώτα χρόνια της ζωής του.

Οι βασικές αρχές για την υγεία των δοντιών είναι:

• Σωστή διατροφή, πλούσια σε ασβέστιο, λευκώματα, φώσφορο και βιταμίνες.
  

• Χρήση του μητρικού θηλασμού αλλά και του μπιμπερό, αποκλειστικά και μόνο για την διατροφή του μωρού.
  

• Μην εκθέτετε το μωρό σας στο κρύο. Αποτελεί αρνητικό παράγοντα για την οδοντοφυΐα, αφού επιδεινώνει τον πόνο στα ούλα και στο στόμα.
  

• Την τάση του να δαγκώνει και να μασουλάει, μπορείτε να την καλύψετε δίνοντάς του κάτι τραγανό και σχετικά σκληρό. Υπάρχουν και ειδικά παιχνίδια στα φαρμακεία για τον λόγο αυτό. Προσοχή όμως, προς αποφυγή εγκαυμάτων διατηρείτε τα στο ψυγείο και όχι στην κατάψυξη.
  

• Μην χρησιμοποιείτε χάπια ή γιατροσόφια ακόμη και ασπιρίνη χωρίς την άδεια του γιατρού.
  

• Καθαρίζετε 1-2 φορές την ημέρα τα ούλα και τα δόντια του, με την βοήθεια μιας βρεγμένης γάζας.
  

• Αποφύγετε τροφές με ζάχαρη και γλυκαντικές ουσίες.
  

• Φροντίστε για την δική σας σωστή στοματική υγιεινή.
  

• Καλό και φρόνιμο είναι ως τον 12ο μήνα, να έχει ολοκληρωθεί και η σταδιακή απομάκρυνση του παιδιού από το μπιμπερό.

  Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την καθημερινή μείωση της ποσότητας του γάλακτος ή με τη σταδιακή αραίωση του με νερό.

  Χρησιμοποιήστε το ειδικό παιδικό ποτηράκι με ειδικό στόμιο και δύο πλάγιες λαβές και αργότερα το κανονικό ποτήρι.
  

Με αυτό τον τρόπο, εξασφαλίζεται στο νεογέννητο ένα ιδανικό περιβάλλον και μια σταθερή θερμοκρασία.

Για όσο χρόνο παραμείνει στη θερμοκοιτίδα, φροντίζεται , τρέφεται και παρακολουθείται με ιδιαίτερη προσοχή.

Όλα τα νεογέννητα που έχουν βάρος μικρότερο από το φυσιολογικό συνήθως βρίσκονται κάτω από παρακολούθηση, ακόμη και αν είναι ζωηρά και υγιή.

Πράγματι, όταν είναι πολύ μικρά, μπορεί να συμβεί πιο εύκολα να έχουν δυσκολίες στο να διατηρήσουν τη σωστή θερμοκρασία του σώματος ή στο να αναπνεύσουν.

Επομένως, για να μην υπάρξουν κίνδυνοι, οι γιατροί προτιμούν να τα κρατούν μακριά από τη μαμά και σε προστατευόμενη κατάσταση μέχρι να φτάσουν τα 2,5kg.

Εάν το μωρό είναι καλά, η περίοδος που θα μείνει στην θερμοκοιτίδα θα είναι ένα σύντομο διάστημα κατά το οποίο θα ζήσει μέσα σ΄ένα σίγουρο και προστατευόμενο περιβάλλον, μέσα στο οποίο θα υπάρχει ελεγχόμενη θερμοκρασία και υγρασία, θα είναι μακριά από μικρόβια και με λίγο περισσότερο οξυγόνο για να μπορεί να αναπνέει.

Εάν , αντίθετα, το μωρό έχει κάποια σημαντικά προβλήματα, στη θερμοκοιτίδα μπορούν να συνδεθούν κάποιες σύνθετες συσκευές που θα το βοηθήσουν να αναπτύξει όλες του τις ζωτικές λειτουργίες, και θα επιτρέψουν στο γιατρό να βοηθήσει όταν το μωρό έχει ανάγκη.

Είναι πολύ σημαντικό, η μητέρα να είναι κοντά στο παιδί της τις πρώτες αυτές στιγμές που θα είναι ιδιαίτερα δυσάρεστες.

Η παρωτίτιδα (μαγουλάδες) είναι νόσος που προσβάλλει τις παρωτίτιδες, τους αδένες που βρίσκονται χαμηλά στα μάγουλα.

Ο εμβολιασμός είναι απαραίτητος κυρίως στα αγόρια.

Χορηγείται μόνο του ή σε συνδυασμό με το εμβόλιο της ερυθράς και της ιλαράς.

Μπορεί να προκαλέσει ελαφρύ πρήξιμο στο πρόσωπο μετά από 3 εβδομάδες.

Συμπτώματα:

Εκδηλώνεται με πρήξιμο και οδύνη των παρωτίδειων αδένων, που βρίσκονται κάτω από τους λοβούς των αυτιών.

Αρχικά προσβάλλει την μια μεριά και ύστερα από ένα 24ωρο και τη δεύτερη.

Το παιδί πονάει όταν ανοίγει το στόμα του για να φάει ή όταν αγγίζει την πάσχουσα περιοχή.

Μπορεί να εμφανίσει και πυρετό ενώ σπάνια πονά η κοιλιά και το κεφάλι του.

Άν περάσει μια φορά την αρρώστια αυτή, παθαίνει ανοσία για όλη τη ζωή του.

Θεραπεία

Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για την παρωτίτιδα.

Ο γιατρός συνιστά ξεκούραση, πολλά υγρά ενώ το παιδί πρέπει να τρώει μαλακές τροφές για να μην ερεθίζεται ο λαιμός του.

Το παιδί αναρρώνει ύστερα από μια εβδομάδα περίπου, ενώ οι επιπλοκές είναι σπάνιες.

Στον ενήλικο άνδρα ή γυναίκα η παρωτίτιδα ενδέχεται στο 5% των περιπτώσεων να επιφέρει στειρότητα.

Εμβόλιο κατά της γρίπης

Η γρίπη μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη σε βρέφη καθώς και ηλικιωμένους.

Ο ιός της γρίπης μεταλλάσσεται συνέχεια.

Έτσι, το εμβόλιο που παρήχθη μια χρονιά ίσως να μην προφυλάσσει από την επιδημία της επόμενης, γι΄αυτό χρειάζεται διαρκή ανανέωση.

Ηπατίτιδα Β

Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός των φορέων της ηπατίτιδας Β και γι΄αυτό το εμβόλιο θεωρείται απαραίτητο.

Η ασθένεια μεταδίδεται κυρίως με τη σεξουαλική επαφή και με μετάγγιση αίματος , και είναι υπεύθυνη για τον καρκίνο του ήπατος.

Το εμβόλιο γίνεται σε 3 ή 4 δόσεις, δεν έχει παρενέργειες, χορηγείται ενδομυϊκά και γι΄αυτό μπορεί να ξεκινήσει όταν το μωρό είναι νεογέννητο.

Ηπατίτιδα Α

Το εμβόλιο αυτό ανακαλύφθηκε πρόσφατα.

Η ασθένεια αυτή, μεταδίδεται πιο εύκολα από την ηπατίτιδα Β από την τουαλέτα, τα ούρα, το σάλιο και τα τρόφιμα.

Αν εμφανιστεί σε ενήλικους μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές που μπορεί να οδηγήσουν στο θάνατο.

Εμβολιάζονται κυρίως τα παιδιά προτού να αρχίσουν το νηπιαγωγείο ή το σχολείο.

Αιμόφιλος

Τα τελευταία χρόνια έχει κυκλοφορήσει το εμβόλιο κατά του αιμόφιλου της influenzae τύπου Β, μικρόβιο που προκαλεί το 93% θανατηφόρων μηνιγγίτιδων σε παιδιά κάτω των 5 ετών.

Μπορεί , επίσης, να προκαλέσει ωτίτιδα, αμυγδαλίτιδα, λαρυγγίτιδα, πνευμονία.

Γίνεται σε παιδιά ηλικίας 2 μηνών και ολοκληρώνεται σε 4 δόσεις.

Η πολιομυελίτιδα είναι μια ασθένεια που τείνει να εξαφανιστεί χάρη στο εμβόλιο SABIN, που χορηγείται από το στόμα και δεν παρουσιάζει παρενέργειες.

Δεν πρέπει να χορηγείται σε άρρωστα παιδιά ή παιδιά που κάνουν χημειοθεραπεία.

Ανεμοβλογιά

Η ανεμοβλογιά είναι η πιο μεταδοτική από τις λεγόμενες παιδικές ασθένειες.

Εμβόλιο κατά της ανεμοβλογιάς δεν υπάρχει ακόμη στη χώρα μας, (κυκλοφορεί ήδη στην Αμερική και σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης).

Το εμβόλιο αυτό συνιστάται να γίνεται το 15ο μήνα της ζωής του παιδιού μαζί με το MMR(ιλαράς, ερυθράς, παρωτίτιδας).

Διαρκεί 10-20 ημέρες και η επώαση κρατά 11 ημέρες.

Συμπτώματα

Το παιδί παρουσιάζει χαρακτηριστικά εξανθήματα.

Πρόκειται για φυσαλίδες που περιέχουν υγρό.

Εμφανίζονται σε όλο το σώμα και κυρίως στο τριχωτό της κεφαλής.

Οι φυσαλίδες αυτές, δημιουργούν κρούστα και τελικά επουλώνονται.

Επειδή , όμως, πολλά παιδάκια τις ξύνουν με τα χεράκια τους μπορεί να μολυνθούν και να κάνουν ουλές.

Επίσης, το παιδί μπορεί να παρουσιάσει πυρετό γύρω στους 38-38,5ο C

Θεραπεία

Η θεραπεία είναι τοπική.

Για να αποξηρανθούν τα σπυράκια, ο παιδίατρος συνιστά ένα ειδικό προϊόν.

Προσοχή όμως όταν το παιδί υποφέρει από φαγούρα να μην ξύνει τα σπυριά, γιατί θα του μείνουν σημάδια.

Η φαγούρα σταματά με αντιισταμινικό σιρόπι που θα συστήσει ο γιατρός.

Ποτέ μην δώσετε στο παιδί ασπιρίνη ή οποιοδήποτε φάρμακο που περιέχει ασπιρίνη, γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να πάθει "Σύνδρομο Reye",.μια εξαιρετικά σπάνια αλλά πολύ επικίνδυνη αρρώστια.

Στην περίπτωση που τα σπυριά μολυνθούν, ο γιατρός ίσως σας δώσει αντιβιοτικό.

Άν το παιδί περάσει ανεμοβλογιά, θα έχει ανοσία κατά της ασθένειας σε όλη του τη ζωή.

Ευλογιά

Η ευλογιά έχει πλέον εξαφανιστεί και γι΄αυτό δεν χορηγείται εμβόλιο.

Ιλαρά

Η ιλαρά εκδηλώνεται με εξανθήματα, πυρετό, συνάχι, κόκκινα μάτια και βήχα και συνήθως το παιδί την περνά σε βαριά μορφή.

Τείνει και αυτή να εξαφανιστεί με τους εμβολιασμούς.

Η πρώτη δόση γίνεται όταν το μωρό είναι 15 μηνών, μαζί με το εμβόλιο κατά της παρωτίτιδας και της ερυθράς (MMR).

Κάποιες ήπιες αντιδράσεις εμφανίζονται 7-10 ημέρες αργότερα.

Δεν πρέπει να εμβολιάζονται παιδιά όταν στο οικογενειακό τους περιβάλλον υπάρχει ιστορικό σπασμών ή αλλεργίας ή κάνουν χρήση κορτιζόνης.

Το εμβόλιο επαναλαμβάνεται στα 6-12 χρόνια ή σε περίοδο επιδημίας.

Συμπτώματα

Τις πρώτες 10-14 ημέρες περίπου μετά την προσβολή του ιού από το παιδί, δεν υπάρχουν συμπτώματα.

Στη συνέχεια η ιλαρά παρουσιάζεται σαν μια κοινή ρινοφαρυγγίτιδα με συμπτώματα όπως ο βήχας, το συνάχι, ο υψηλός πυρετός (40-41ο C)ενώ μέσα στο στόμα , στην εσωτερική επιφάνεια πίσω από τα μάγουλα, εμφανίζονται κοκκινίλες με διάσπαρτα άσπρα στίγματα.Ύστερα από 48 ώρες αρχίζουν να εμφανίζονται μικρά κόκκινα στίγματα που μοιάζουν με φακές.

Αυτά στην αρχή, εκδηλώνονται στο πρόσωπο και πίσω από τα αυτιά και ύστερα μέσα σε 2 ημέρες, εξαπλώνονται σε όλο το σώμα.

Ο πυρετός θα αρχίσει να υποχωρεί, το παιδί όμως θα νιώθει μια εξάντληση.Η ιλαρά διαρκεί περίπου 15 ημέρες και είναι μια ιδιαίτερα μεταδοτική ασθένεια, ελαφριάς μορφής τις περισσότερες φορές.

Θεραπεία

Θεραπεία για την νόσο δεν υπάρχει.Ο παιδίατρος αφού εξετάσει το παιδί και βεβαιωθεί ότι πάσχει από την συγκεκριμένη νόσο, θα σας συστήσει να πίνει άφθονα υγρά, ή κάποιο αντιπυρετικό.

Άν το παιδί έχει πάθει επιπεφυκίτιδα θα ενοχλείται από το έντονο φως, για αυτό φροντίστε να το ελαττώσετε.

Ερυθρά

Το εμβόλιο είναι απαραίτητο ιδίως στα κορίτσια.

Γυναίκες που δεν έχουν εμβολιαστεί και δεν έχουν περάσει ερυθρά πρέπει να κάνουν το εμβόλιο τουλάχιστον 3 μήνες πριν τη σύλληψη. Χορηγείται μόνο του ή σε συνδυασμό με το εμβόλιο της ιλαράς και της παρωτίτιδας.

Η επαναληπτική δόση γίνεται στα 6-12 χρόνια.

Διαρκεί 3 ημέρες περίπου και δεν απαιτεί θεραπεία.

Η διάρκεια επώασης, δηλ, από τη στιγμή που το παιδί εκτεθεί στο ιό μέχρι να εμφανιστούν τα συμπτώματα είναι 14-21 ημέρες.

Όσο για την μεταδοτικότητα, αρχίζει 6-7 ημέρες πριν την εμφάνιση των σπυριών και διαρκεί όσο αυτά παραμείνουν.

Συμπτώματα

Εκδηλώνεται με "έκρηξη" σπυριών σε ολόκληρο το σώμα, που μοιάζουν αρκετά με αυτά της ιλαράς.

Το παιδί παρουσιάζει μέτριο ή χαμηλό πυρετό, ενώ παράλληλα γίνεται διόγκωση (πρήξιμο) των αδένων στην περιοχή πίσω από τα αυτιά. Ο γιατρός συνιστά ξεκούραση, άφθονα υγρά και απομόνωση για 7 ημέρες μετά την εμφάνιση του πρώτου εξανθήματος.

Το πρώτο εμβόλιο που κάνει το μωράκι σας, είναι εναντίων της διφθερίτιδας, του τέτανου και του κοκκύτη (DTP).

Το εμβόλιο αυτό, το οποίο θα πρέπει να γίνει 3 φορές με χρονική απόσταση 6-8 εβδομάδων την κάθε φορά, έχει τις πιο έντονες παρενέργειες.

Τις πρώτες 6-48 ώρες μετά το εμβόλιο, τα μισά περίπου μωράκια παρουσιάζουν ένα ελαφρύ πρήξιμο στο σημείο της ένεσης, ερυθρότητα, πόνο, γκρίνια, ανησυχία, και πυρετό γύρω στους 38 βαθμούς Κελσίου.

Αυτό, βέβαια, δεν αποτελεί κανόνα.Όλα εξαρτώνται από τον οργανισμό του βρέφους.Πολλά μωρά δεν παρουσιάζουν δεν παρουσιάζουν κανένα απολύτως πρόβλημα. Για να ρίξετε τον πυρετό, δώστε στο μωράκι κάποιο αντιπυρετικό, κάντε του ένα χλιαρό μπανάκι, ή βάλτε του κρύες κομπρέσες στο μέτωπο, τις μασχάλες, τη βουβωνική χώρα και το λαιμουδάκι. Το εμβόλιο αυτό, γίνεται από τους περισσότερους παιδίατρους μαζί με το αντιτετανικό (διπλό) ή μαζί με το αντιτετανικό και το αντικοκιτικό (τριπλούν).

Τέτανος

Ο τέτανος είναι μικρόβιο που αναπτύσσεται σε τραύματα που μολύνθηκαν.

Σπανίζει στις ημέρες μας το εμβόλιο όμως γίνεται προληπτικά (διπλό ή τριπλούν)και περιλαμβάνει 5 δόσεις που γίνονται ως την ηλικία των 5 χρόνων του παιδιού και αναμνηστικές δόσεις κάθε 10 χρόνια.

Κοκίτης

Ο κοκίτης είναι μια παιδική ασθένεια που μεταδίδεται πολύ εύκολα με χαρακτηριστικό σύμπτωμα τον βήχα.

Τα εμβόλια γίνεται μαζί με της διφθερίτιδας και του τέτανου και οι αντιδράσεις φαίνονται στο πρώτο 24ωρο.

Σε οικογένειες με ιστορικό επιληψίας πρέπει να ενημερώνεται ο παιδίατρος.

Σήμερα υπάρχει και το ακοκιταρικό εμβόλιο. Το πλεονέκτημά του είναι ότι δεν έχει σχεδόν καθόλου παρενέργειες.Το παλαιό εμβόλιο κατά του κοκίτη δεν καταργείται.Το νέο εμβόλιο θεωρείται ότι έχει λιγότερες παρενέργειες και χορηγείται κατά την κρίση του παιδίατρου.

Συμπτώματα:

Βασικό σύμπτωμα είναι ο έντονος βήχας, που καμιά φορά επιφέρει δύσπνοια και εμετό.

Ο κοκίτης δεν προκαλεί πυρετό, αν προκαλέσει είναι ελάχιστος.

Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος στα βρέφη που δεν έχουν συμπληρώσει τον 1ο χρόνο ζωής τους, και μπορεί να μεταδοθεί στα άτομα του περιβάλλοντος με τις εκκρίσεις του αναπνευστικού.

Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος σε ενήλικες που δεν έχουν εμβολιαστεί. Για 1-2 εβδομάδες ο κοκίτης μοιάζει με απλό κρυολόγημα και στη συνέχεια ο βήχας χειροτερεύει.Το παιδί είναι μεταδότης μόλις αρχίσει να βήχει, σύμπτωμα που διαρκεί 6 εβδομάδες. Η επώαση διαρκεί 7-10ημέρες.

Φυματίωση

Η φυματίωση, είναι μια ασθένεια που στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ήταν σε έξαρση.

Με την ανακάλυψη του εμβολίου υποχώρησε, την τελευταία δεκαετία όμως έχουν παρουσιαστεί πολλά κρούσματα.

Μόνο ένας ενήλικας που νοσεί με ανοιχτή φυματίωση μπορεί να μεταδώσει το μικρόβιο, με τον βήχα ή το φτέρνισμα.

Η σημαντικότερη μέθοδος ανίχνευσης είναι το μαντού.

Το εμβόλιο κατά της φυματίωσης (ΒCG) γίνεται τον 7ο χρόνο της ηλικίας του παιδιού, αν και πολλοί πνευμονολόγοι συνιστούν τον εμβολιασμό σε μικρότερη ηλικία, πρακτική που συνηθίζεται σε άλλες χώρες.

Το εμβόλιο προστατεύει σε ποσοστό 50-80% περίπου.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

ΗΛΙΚΑ

ΕΜΒΟΛΙΑ

2-3 μηνών,Τριπλούν (διφθερίτιδας, τέτανου, κοκίτη)

Πολιομυελίτιδας

Αιμόφιλου (1η δόση)

5 μηνών,Τριπλούν (διφθερίτιδας, τέτανου, κοκίτη)

Πολιομυελίτιδας

Αιμόφιλου (1η δόση)

7 μηνών,Τριπλούν

Πολιομυελίτιδας

Αιμόφιλου(3η δόση)

15 μηνών,Μικτό ή MMR (ιλαράς-ερυθράς-παρωτίτιδας)

18 μηνών,Τριπλούν

Πολιομυελίτιδας

Αιμόφιλου(4η δόση)

5 ετών,Τριπλούν

Πολιομυελίτιδας(5η δόση)

(Το αντιτετανικό-αντιδιφθεριτικό επαναλαμβάνεται κάθε 10 χρόνια -συνιστάται επανάληψη του ΜΙΚΤΟΥ στα 6 χρόνια)

6-7 ετών,Φυματίωσης (BCG)

(πολλοί πνευμονολόγοι συνιστούν να γίνεται από μικρότερη ηλικία, οι γνώμες διίστανται)

Ξεκινούν σε οποιαδήποτε ηλικία ΗΠΑΤΊΤΙΔΑ Β-γίνεται σε 3 δόσεις

ΗΠΑΤΊΤΙΔΑ Α-οι δόσεις εξαρτώνται από την ηλικία

Τελευταία Μετά τον 1ο χρόνο του παιδιού, γίνεται το εμβόλιο κατά του μηνιγγιριδοκόκκου τύπου C (δεν καλύπτει τους υπολοίπους τύπους μηνιγγιτιδοκόκκου).

Επί επιδημίας εάν χορηγηθεί κάτω του έτους, χρειάζονται 2 δόσεις.

ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

*BCG-κατά της φυματίωσης

*TD-κατά της διφθερίτιδας και του τέτανου

*DTP-κατά της διφθερίτιδας, του τέτανου και του κοκίτη

*DtaP-κατά της διφθερίτιδας, του τέτανου και ακυτταρικού κοκίτη

*HepA-κατά της ηπατίτιδας Α

*HepB-κατά της ηπατίτιδας Β

*Hib-κατά του αιμόφιλου τύπου b

*IPV-εμβόλιο με αδρανοποιημένους ιους πολιομυελίτιδας και των τριών οροτύπων

*MCCV-κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου ομάδας C

*MMR-κατά της ιλαράς, της παρωτίτιδας και της ερυθράς

*OPV-κατά της πολυομυελίτιδας με εξασθενημένους ιούς πολυομυελίτιδας και των τριών οροτύπων -χορηγείται από το στόμα

*RVA-κατά της λύσσας

*T-κατά του τέτανου

*Dt-κατά της διφθερίτιδας και του τέτανου για ενήλικες