Τα όρια όμως του φυσιολογικού, δεν είναι αυστηρά, και αυτό σημαίνει ότι μωράκι μπορεί όταν συμπληρώσει τον πρώτο χρόνο της ζωής του να ζυγίζει από 8,5-12kg και να έχει ύψος από 72-81εκ.

Το κάθε μωρό, να θυμάστε, έχει τους δικούς του ρυθμούς ανάπτυξης, και δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε.

Αρκεί, να παίρνει βάρος και ύψος με φυσιολογικούς ρυθμούς και να βρίσκεται μέσα στις φυσιολογικές καμπύλες ανάπτυξης που υπάρχουν μέσα σε κάθε βιβλιάριο υγείας.

Τι πρέπει να έχετε κατά νου:

• Ποτέ μην πιέζετε το μωρό να φάει περισσότερο από όσο θέλει, αυτό ξέρει πότε έχει χορτάσει και πόσο θα φάει.
  

• Δώστε στο μωρό ανάμεσα στα κύρια γεύματα, μικρά σνακ, όπως κομματάκια τυρί, ψωμί, φρούτα, γιαούρτι ή δημητριακά.
  

• Μην αφήνετε το στομαχάκι τους άδειο για πολλές ώρες.
  

• Αποφύγετε τα πολλά γλυκά.
  

• Μην παραλείπετε να του δίνετε το γάλα του.
  

Μεγάλο κεφάλι, κόκκινο δερματάκι που συχνά καλύπτεται από πολλές τριχούλες, πρησμένα ματάκια και...πεταχτά αυτάκια, μεγάλη κοιλίτσα και μακριά ποδαράκια, μπορεί να είναι τα χαρακτηριστικά που μπορεί να σας προκαλέσουν φόβο.

Τίποτε από όλα αυτά, δεν θα μείνει όπως ακριβώς δείχνει.

Απλώς το μικρούλι σας στις πρώτες του στιγμές, δεν διαθέτει και μεγάλη φωτογένεια!

Άς δούμε αναλυτικά, τα χαρακτηριστικά του νεογέννητου:

Δέρμα

Το δερματάκι, συνήθως, των νεογέννητων είναι πολύ λεπτό και έχει ροδαλό χρώμα.

Μερικά μωράκια, γεννιούνται με τρίχες πάνω στο δερματάκι τους, και άλλα με διάφορα σημάδια, -τις λεγόμενες μογγολοειδής κηλίδες-. Μπορεί να γεννηθούν με ελιές, λευκές περιοχές ή αιμαγγειώματα.

Μην ανησυχείτε! Τα περισσότερα από αυτά, αν όχι όλα, εξαφανίζονται ύστερα από λίγο καιρό.

Κεφάλι

Το κεφαλάκι ενός νεογέννητου, είναι συνήθως πιο μεγάλο σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα τους.

Ενώ στους ενήλικες το κεφάλι είναι το 1/8 του σώματός τους, στα νεογέννητα είναι το 1/4.

Και σίγουρα, όσο πιο μικρόσωμα γεννηθεί ένα μωράκι, τόσο μεγαλύτερο φαίνεται το κεφάλι του.

Συχνά, έχει εξογκώματα και προεξοχές, που λέγονται "καιφαλεματώματα", και οφείλονται στην πίεση που ασκείται κατά την διάρκεια του τοκετού.

Είναι ακίνδυνα, και σε μερικές εβδομάδες υποχωρούν από μόνα τους.Δεν πρέπει όμως να τα πιέζετε καθόλου.

Ο παιδίατρος, με ιδιαίτερη προσοχή θα εξετάσει τις δύο πηγές στο κρανίο του (την πρόσθια και την οπίσθια ) που είναι ιδιαίτερα μαλακές.

Μάτια

Μετά την γέννησή του, το μωρό πρέπει να μάθει να προσαρμόζει τα μάτια του στο φως καθότι πλέον δεν βρίσκεται στο σκοτεινό περιβάλλον της μήτρας που έμαθε να ζει.

Συχνά, αργεί λίγο να προσαρμοστεί στο καινούργιο του περιβάλλον.

Μερικά μωράκια, έχουν πρησμένα ματάκια-αποτέλεσμα ενός δύσκολου τοκετού- ή άλλα βγάζουν πύον -φαινόμενο που ονομάζεται "νεογνική οφθαλμία"-.

Όλα αυτά όμως είναι παροδικά και υποχωρούν χάρη σε ένα ειδικό κολλύριο που βάζει ο παιδίατρος σε όλα τα μωράκια μόλις γεννηθούν.

Γεννητικά όργανα

Στα κοριτσάκια παρατηρείται καμιά φορά να τρέχει βλέννα ή κάποιες σταγόνες αίματος από τα γεννητικά τους όργανα ("ψευδοπερίοδος του νεογνού").

Τα αγοράκια, από την άλλη, γεννιούνται σχεδόν όλα με φίμωση, ενώ τα γεννητικά τους όργανα είναι αρκετά μεγάλα σε σχέση με το σώμα τους.

Και στις δύο περιπτώσεις, αυτά οφείλονται στις ορμόνες που εκκρίνει η μητέρα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, και αυτές περνούν μέσω του πλακούντα και στο αίμα του μωρού.

Στήθος

Σε μερικά μωράκια, το στήθος τους είναι ελαφρώς πρησμένο, κάτι που οφείλεται στις μητρικές ορμόνες, ενώ δεν αποκλείεται από μερικά να τρέχει και λίγο γάλα!

Το φαινόμενο αυτό- τόσο στα κοριτσάκια όσο και στα αγοράκια-, είναι απολύτως φυσιολογικό και διαρκεί 4-5 ημέρες.

Ομφαλός

Είναι ο λεγόμενος ομφάλιος λώρος, αυτός που τροφοδοτεί κατά την διάρκεια της κύησης θρεπτικά στοιχεία στο μωρό, μέχρι την στιγμή που κόβεται.

Ο παιδίατρος, όταν γεννηθεί το μικρούλι, κόβει τον ομφάλιο λώρο, σε απόσταση περίπου 4-5 εκατοστών, από την κοιλίτσα του βρέφους. Το τμήμα του λώρου που έχει απομείνει- γνωστό ως "κολόβωμα ομφάλιου λώρου"- αρχίζει να μαυρίζει λίγες μέρες μετά τη γέννα, ξεραίνεται, και τελικά πέφτει μία με τέσσερις εβδομάδες αργότερα.

Η έρευνα του πανεπιστημίου του Σικάγο, υπό την ψυχολόγο Μέρεντιθ Ρόουβ, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science και ανακοινώθηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Προώθηση της Επιστήμης, δείχνει ότι τα μωρά που έχουν πλουσιότερους και πιο μορφωμένους γονείς, τείνουν να χειρονομούν περισσότερο και αυτό ίσως εξηγεί γιατί μερικά παιδιά από οικογένειες χαμηλότερου εισοδήματος τα καταφέρνουν λιγότερο καλά στο σχολείο.

«Όταν τα παιδιά πάνε σχολείο για πρώτη φορά, ήδη υπάρχει ένα μεγάλο κοινωνικοοικονομικό χάσμα στο λεξιλόγιό τους», σύμφωνα με την αμερικανή ερευνήτρια, και το χάσμα αυτό εξηγείται σε ένα βαθμό από τις χειρονομίες.

Ο πλούτος του λεξιλογίου θεωρείται παράγων-κλειδί για τη μελλοντική επίδοση στο σχολείο.

Προηγούμενη έρευνα είχε δείξει ότι οι πιο ευκατάστατοι γονείς τείνουν να μιλάνε στα παιδιά τους περισσότερο από ό,τι οι φτωχότεροι, πράγμα που βοηθά στην ανάπτυξή τους.

Στο πλαίσιο της νέας έρευνας, η βιντεοσκόπηση μιας ομάδας παιδιών από διάφορα κοινωνικοοικονομικά στρώματα έδειξε ότι τα παιδιά ηλικίας 14 μηνών διέφεραν αισθητά στον αριθμό των χειρονομιών και τα μηνύματα που μετέφεραν μέσα από αυτές, ανάλογα με το οικονομικό και μορφωτικό επίπεδο των γονέων τους, οι οποίοι επίσης διέφεραν (οι πιο πλούσιοι και πιο μορφωμένοι έκαναν περισσότερες χειρονομίες, κάτι που ακολούθησαν και τα παιδιά τους).

Έτσι, οι ψυχολόγοι ενθαρρύνουν τους γονείς να κάνουν χειρονομίες οι ίδιοι, μιλώντας ταυτόχρονα, καθώς επίσης να ανταποκρίνονται στις χειρονομίες του μωρού τους.

Η ειρωνεία είναι, σύμφωνα με τους ερευνητές, ότι παλιότερα οι ανώτερες τάξεις μεγάλωναν τα μωρά τους θεωρώντας ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούν καθόλου τα χέρια τους, όταν μιλάνε, γιατί αυτή η συμπεριφορά ταιριάζει μόνο στις «κατώτερες» τάξεις!