Ξέρατε λοιπόν ότι…

1. Ένα μωρό δεν μπορεί να γευτεί αλάτι μέχρι να είναι 4 μηνών. Η καθυστέρηση μπορεί να σχετίζεται με την ανάπτυξη των νεφρών, τα οποία αρχίζουν να επεξεργάζονται το νατρίου σε αυτήν την ηλικία.

2. Ένα νεογέννητο είναι πιο πιθανό να γυρίσει το κεφάλι τους προς τα δεξιά από ότι αριστερά.

3. Ένα νεογέννητο ουρεί περίπου κάθε 20 λεπτά και κάθε μία ώρα περίπου στους 6 μήνες.

4. Ένα μωρό γεννιέται στον κόσμο κάθε τρία δευτερόλεπτα.

5. Μερικοί επιστήμονες προτείνουν το ότι κουνάμε το κεφάλι μας για να δηλώσουμε «όχι» προέρχεται από το ότι τα μωρά γυρνάνε το κεφάλι τους όταν δεν θέλουν άλλο να φάνε.

6. Ένα μωρό μπορεί να αναγνωρίσει τη μυρωδιά και τη φωνή της μητέρας του από τη γέννηση του.

7. Το πρώτο κοινωνικό χαμόγελο ενός μωρού εμφανίζεται μεταξύ τεσσάρων και έξι εβδομάδες μετά τη γέννηση.

8. Τα μωρά που γεννιούνται το μήνα Μάιο συνήθως ζυγίζουν κατά μέσο όρο 200 γραμμάρια περισσότερα από τα μωρά που γεννιούνται σε άλλους μήνες.

9. Μέχρι 7 μηνών, ένα μωρό μπορεί να αναπνέει και να καταπίνει ταυτόχρονα.

10. Τα μωρά γεννιούνται με την ικανότητα του να μπορούν να κολυμπήσουν και μπορούν να κρατήσουν την αναπνοή τους. Ωστόσο, η ικανότητα αυτή εξαφανίζεται γρήγορα.

11. Τα περισσότερα νεογέννητα θα χάσουν όλα τα μαλλιά με τα οποία γεννήθηκαν μέσα στους πρώτους τρεις ή τέσσερις μήνες της ζωής τους.

12. Τα μωρά προτιμούν συνήθως μια γυναικεία φωνή από μια ανδρική φωνή, το οποίο μπορεί και να εξηγήσει γιατί οι άνθρωποι λεπτένουν τον τόνο της φωνής τους όταν μιλάμε στα μωρά.

13. Τα μάτια των μωρών δεν παράγουν δάκρυα μέχρι να γίνει το μωρό μεταξύ 3 και 6 εβδομάδων.

14. Τα μωρά είναι γεννημένα να χαμογελούν! Το γνωρίζουμε διότι και τα τυφλά μωρά χαμογελούν – δεν είναι δηλαδή απλή αντιγραφή αυτού που βλέπουν.

15. Κατά τη γέννηση, ένα μωρό χρειάζεται μεταξύ πέντε και 10 λεπτά για να συνηθίσει σε κάτι καινούριο. Μόλις γίνεται 3 μηνών χρειάζεται μεταξύ 30 δευτερόλεπτα και δύο λεπτά, ενώ στους 6 μήνες, ένα μωρό προσαρμόζεται σε λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα.

16. Το αν ένα μωρό θα είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας, προσδιορίζεται περίπου 10 εβδομάδες μετά τη γέννηση του.

17. Το μόνο όργανο που είναι πλήρως ανεπτυγμένο πριν από τη γέννηση ενός μωρού είναι το εσωτερικό του αυτιού. Μέχρι τα μέσα της εγκυμοσύνης έχει φτάσει το μέγεθος ενός ενήλικα. Αντιθέτως τα μωρά γεννιούνται χωρίς επιγονατίδες, οι οποίες αναπτύσσονται μέχρι τους 6 μήνες περίπου.

18. Τα Καυκάσια μωρά γεννιούνται συχνά με σκούρο μπλε ή γκρι χρώμα ματιών, όμως αυτό μπορεί θα αλλάξει πολλές φορές πριν κλείσει τα πρώτα του γενέθλια.

19. Οι άνδρες είναι καλύτεροι στο να αλλάζουν τη πάνα του μωρού. Τους παίρνει λίγο πάνω από 1 λεπτό, ενώ σε μια γυναίκα μπορεί να πάρει και πάνω από 2 λεπτά. Πολύ σημαντική πληροφορία να γνωρίζετε, δεδομένου ότι κατά μέσο όρο ένα μωρό αλλάζει περίπου 3.500 πάνες το χρόνο.

20. Τα μωρά γεννιούνται με 300 κόκαλα στο σώμα τους, αλλά καταλήγουν με 206 μέχρι να φτάσουν στην ενηλικίωση. Όπως ένα μωρό μεγαλώνει, τα μικρά οστά ενώνονται για να δημιουργήσουν μεγαλύτερα.

Είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες εντόπισαν ενδείξεις της συνείδησης και της μνήμης να αναδύονται τόσο νωρίς στον εγκέφαλο ενός μωρού.

Έως τώρα υπάρχει αμφιβολία κατά πόσο ένα μωρό πέντε μηνών αντιδρά με συνείδηση ή απλώς με ανακλαστικό τρόπο στα εξωτερικά ερεθίσματα, όπως π.χ. όταν κοιτά το πρόσωπο του γονιού του ή πιάνει ένα αντικείμενο που του δίνεται.

Επειδή τα μωρά δεν είναι σε θέση να μιλήσουν, οι επιστήμονες δεν μπορούν να κάνουν τεστ συνείδησης όπως στους ενήλικους για να ελέγξουν σε ποιο βαθμό τα μωρά αντιδρούν αυτόματα ή συνειδητά.

Οι Γάλλοι και Δανοί ερευνητές μελέτησαν με ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα την εγκεφαλική δραστηριότητα για να ρίξουν φως στο κατά πόσον τα μωρά αναπτύσσουν επίγνωση και συνείδηση.

Οι επιστήμονες μελέτησαν 30 μωρά πέντε μηνών, 29 μωρά 12 μηνών και 21 μωρά 15 μηνών, στα οποία προσάρτησαν ειδικές «κάσκες» με ηλεκτρόδια για να καταγράψουν την ηλεκτρική δραστηριότητα εντός του κρανίου τους.

Τα μωρά κάθονταν στην αγκαλιά του μπαμπά ή της μαμάς τους και παρακολουθούσαν ταχέως εναλλασσόμενες εικόνες σε μια οθόνη.

Η ανάλυση της νευρωνικής δραστηριότητας οδήγησε στο συμπέρασμα ότι τα μωρά εμφάνιζαν όντως ενδείξεις συνείδησης παρόμοιας με αυτή των ενηλίκων, με μια βασική διαφορά:

ενώ στους ενήλικες η συνείδηση του οπτικού ερεθίσματος εμφανιζόταν μέσα σε 0,3 δευτερόλεπτα, στα πεντάμηνα μωρά ο αντίστοιχος χρόνος ήταν 1,3 δευτερόλεπτα κατά μέσον όρο.

Πότε θα συμβεί αυτό;

Άν και τα περισσότερα παιδάκια βγάζουν το πρώτο τους δοντάκι γύρω στους 6 μήνες, άλλα γεννιούνται με 1-2 δοντάκια, ενώ κάποια άλλα τεμπέλικα βγάζουν δοντάκια μετά τους 12μήνες...

Γενικός κανόνας, λοιπόν, δεν υπάρχει!

Η οδοντοφυΐα των 20 πρώτων παιδικών δοντιών ολοκληρώνεται γύρω στον 3ο χρόνο περίπου, ακολουθώντας μια συγκεκριμένη σειρά εμφάνισης κάθε δοντιού.

Η ανατολή του πρώτου δοντιού πάντως, συνοδεύεται από διάφορα ενοχλητικά συμπτώματα , έκκριση μεγαλύτερης ποσότητας σάλιου, κόκκινα και πρησμένα ούλα, εκνευρισμό, ανορεξία, ανησυχία στον ύπνο...

Όλα είναι φυσιολογικά!

Η ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΦΥΤΡΩΝΟΥΝ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ

6 - 16 μηνών : ΚΑΤΩ ΚΕΝΤΡΙΚΟΙ ΚΟΠΤΗΡΕΣ

8 - 12 μηνών : ΑΝΩ ΚΕΝΤΡΙΚΟΙ ΚΟΠΤΗΡΕΣ

9 - 13 μηνών : ΑΝΩ ΠΛΑΓΙΟΙ ΚΟΠΤΗΡΕΣ-ΚΑΤΩ ΠΛΑΓΙΟΙ ΚΟΠΤΗΡΕΣ

Συμπτώματα εμφάνισης των πρώτων δοντιών

Τα συμπτώματα που αναγγέλλουν την εμφάνιση των πρώτων δοντιών ποικίλλουν ανάλογα με το παιδί, τον οργανισμό και τις αντιστάσεις του καθώς και το δόντι που φυτρώνει κάθε φορά.

Τα συνήθη , πάντως, συμπτώματα είναι:

• Η διάθεση του παιδιού να βάζει αντικείμενα συνέχεια μέσα στο στόμα του ή τα χέρια του , η έντονη ανάγκη να δαγκώσει για να απαλύνει και να ανακουφίσει τον πόνο του.
  

• Ανησυχία, νευρικότητα και γκρίνια.
  

• Ερεθισμένα, σκληρά και διογκωμένα ούλα.Έντονη σιελόρροια που προκαλείται από το αίσθημα φαγούρας στα ούλα του. Η έκκριση μεγάλης ποσότητας σάλιου περιορίζει και μειώνει τις ενοχλήσεις στη στοματική κοιλότητα και λειτουργεί θεραπευτικά για το παιδί.
  

• Ανορεξία και αλλαγή στο πρόγραμμα διατροφής του παιδιού.
  

• Ανησυχία στον ύπνο. Διαμορφώνει διαφορετικό από το συνηθισμένο ωράριο ύπνου, ξυπνά ξαφνικά κλαίγοντας, αρνείται να κοιμηθεί.
  

7-9 μηνών

• Ισορροπεί καθιστό για περισσότερο χρόνο, γέρνοντας ελαφρά μπροστά.
  

• Αντιδρά όταν ακούει το όνομά του.
  

• Ανταποκρίνεται σε ήχους και χρησιμοποιεί συλλαβές που επαναλαμβάνει συνέχεια (μα-μα-μα).
  

• Γύρω στους 9-10 μήνες στέκεται όρθιο κρατώντας τα χέρια σας και δεν χρειάζεται βοήθεια για να ισορροπήσει όταν κάθεται.
  

• Χειρίζεται καλά τον καρπό και τα δάχτυλά του.
  

• Προσπαθεί να εντοπίσει ήχους από μακριά.
  

• Χτυπάει παλαμάκια και δείχνει τον ενθουσιασμό του.
  

• Κάνει τα πρώτα βήματα εξερεύνησης του χώρου.Στηρίζεται στις παλάμες του και τα γόνατά του και προσπαθεί να μπουσουλήσει.

  
  
  10-12 μηνών

  • Ενδεχομένως να κάνει ήδη τα πρώτα του βηματάκια.
    

  • Μπορεί να κρατάει δύο αντικείμενα, ένα στο κάθε χέρι του.
    

  • Παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αυτά που του λέτε και προσπαθεί να "μιλήσει" (βέβαια αυτό, το κάνει με τον τρόπο του).
    

  • Κάνει φιλότιμες προσπάθειες να φάει μόνο του, μπορεί να πάρει και να δώσει τα παιχνίδια του.
    

  • Καταλαβαίνει απλές ερωτήσεις ή εντολές "έλα εδώ", "πάρε την μπάλα".
    

  • Αρχίζει να σας φωνάζει "μαμά", "μπαμπά".
    

Νεογέννητο - 3 μηνών

• Κοιμάται τις περισσότερες ώρες της ημέρας.
  

• Αγαπημένη του στάση είναι αυτή του εμβρύου.
  

• Κρατάει σφιγμένες τις γροθιές του.
  

• Βλέπει σε απόσταση 25-40 εκατοστών.
  

• Με το κλάμα εκφράζει τις ανάγκες του.
  

• Αντιδρά και τρομάζει στο δυνατό φως και στους έντονους ήχους.
  

• Γραπώνει ότι αντικείμενο ακουμπήσει στην παλάμη του.
  

• Στο πρόσωπο του διαγράφεται το πρώτο του χαμόγελο.
  

• Στους 3 πρώτους μήνες μπορεί να συγκρατεί το κεφαλάκι του καλύτερα.
  

• Του αρέσουν τα πολύχρωμα παιχνίδια και αυτά που βγάζουν μουσική
  

• Χαμογελά και ξέρει να διακρίνει την μαμά του - είναι επίσης σε θέση να διακρίνει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα αντρικό και γυναικείο πρόσωπο.

  
  
  4-6 μηνών

  • Ελέγχει πλήρως την κίνηση του κεφαλιού του και κάθεται αν του κρατάτε την πλάτη.
    

  • Στηρίζεται μπρούμυτα στις παλάμες των χεριών και ανασηκώνεται ψηλά.
    

  • Αναποδογυρίζει από ανάσκελα μπρούμυτα και από πλευρό σε πλευρό.
    

  • Ασχολείται με τα χέρια και τα ποδαράκια του, που πιπιλίζει με τόση ευχαρίστηση...
    

  • Αναγνωρίζει τη μητέρα του και στο άκουσμα μουσικής σταματάει να κλαίει.
    

  • Στους 6 μήνες παραμένει καθιστό χωρίς βοήθεια, αλλά κάθεται άνετα στο καρεκλάκι ταϊσματος.
    

  • Κρατάει με μεγαλύτερη ευκολία ένα αντικείμενο ανάμεσα στα χέρια του και το ανταλλάσει από χέρι σε χέρι.
    

  • Βγάζει τα πρώτα του επιφωνήματα ("αϊ", "αγκού").
    

  • Αρχίζει να καταλαβαίνει απλές λέξεις.
    

Λίγο αργότερα, χρησιμοποιεί τις εκφράσεις του προσώπου-ένα χαμόγελο, μια ματιά- και τις κινήσεις των χεριών, μέχρι να φτάσει στο σημείο να παράγει τους πρώτους ήχους.

Οι πρώτοι ήχοι, που βγάζουν τα μωράκια, είναι φωνήεντα, συνήθως "α", "ο" και "ε"(σπάνια).

Γύρω στον 6 μήνα, αρχίζει να παράγει και τα πρώτα σύμφωνα.

Ενθουσιάζεται, πάντως, κάθε φορά που καταφέρνει να "πει" κάτι, που επιλέγει να το λέει και να το ξαναλέει, κάνοντας μόνο του ένα είδος επανάληψης, ώστε να εμπεδώσει αυτό που λέει.

Αυτό το "μπαμπάλισμα"-μια αλυσίδα ήχων το οποίο περιλαμβάνει φωνήεντα και σύμφωνα χωρίς να σχηματίζονται λέξεις, αποτελεί το πρώτο του λεξιλόγιο.

Και ενώ το πρώτο "α" έγινε "αμ", και ενώ το "μ" έγινε "μπ", κάποια στιγμή θα πει και απλές λεξούλες όπως "μπαμπά" και "μαμά".

Θα έχει όμως προηγηθεί το "μπα-μπα-μπα" και το "μα-μα-μα" αφού το μωρό δεν ξέρει εξαρχής να αρθρώσει σωστά τις λέξεις και τις επαναλαμβάνει συνεχώς.

Διαβάστε μερικά από τα σημαντικότερα ορόσημα της ανάπτυξής του παρακάτω:

1oς MHNAΣ

• Το μωράκι μπορεί να κουνάει τα χεράκια και τα ποδαράκια του, δίνοντας κλωτσιές και μπουνιές στον αέρα
  

• Βγάζει χαρούμενες φωνούλες
  

• Τα μάτια του μπορούν να ακολουθούν ένα κινούμενο αντικείμενο από την μια μεριά του οπτικού του πεδίου ως την άλλη

  
  
  2ος ΜΗΝΑΣ

  • Όταν βάζετε το δάχτυλό σας μέσα στην παλάμη του, το σφίγγει
    

  • Στρέφει το κεφάλι του προς την κατεύθυνση από την οποία ακούει κάποιον ήχο
    

  • Απολαμβάνει τις αγκαλίτσες και την αγάπη που του δείχνετε

    
    
    3ος ΜΗΝΑΣ

    • Θα αρχίσει να λέει τα πρώτα του μωρουδίστικα λογάκια
      

    • Θα δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τα χέρια και τα πόδια του, θα τα περιεργάζεται και θα τα γεύεται!

      
      
      4ος ΜΗΝΑΣ

      • Μπορεί να κινείται με άνεση μέσα στην κούνια του
        

      • Δείχνει ενδιαφέρον για την εικόνα του στον καθρέπτη
        

      • Γελάει
        

      5ος ΜΗΝΑΣ

      [*]Θα αρχίσει να μπουσουλάει

      [*]Θα είναι σε θέση να εστιάσει το βλέμμα του σε αντικείμενα που βρίσκονται μακριά του

      [*]Μπορεί να αναπτύξει μια ιδιαίτερη συμπάθεια για κάποιο αντικείμενο ή παιχνίδι

      6ος ΜΗΝΑΣ

      [*]Μπορεί να ανακάθεται χωρίς βοήθεια

      [*]Ενδεχομένως να δυσανασχετεί και να φοβάται στην θέα κάποιων άγνωστων -για το ίδιο- ατόμων

      [*]Αρχίζει να καταλαβαίνει την έννοια της λέξης "όχι"

Οι γευστικοί κάλυκες του εμβρύου είναι ανεπτυγμένοι αρκετά μέχρι την αρχή του τρίτου τριμήνου της εγκυμοσύνης, και το αγέννητο βρέφος μπορεί να ανιχνεύσει τις διάφορες γεύσεις που αρωματίζουν το αμνιακό υγρό.

Άν η μητέρα, κατά την διάρκεια της κύησης, καταναλώνει ορισμένες τροφές, το μωρό δημιουργεί μνήμες από την γεύση των τροφών αυτών στο αμνιακό υγρό.

Μετά την γέννηση, αν η μητέρα θηλάζει, το νεογέννητο ενδέχεται να αναγνωρίζει κάποια από αυτά τα γνώριμα αρώματα, στο γάλα.

Η μόνη τροφή που καταναλώνει το μικρό κατά τους πρώτους τέσσερις μήνες της ζωής του, είναι το γάλα.

Με το πέρας της χρονικής αυτής περιόδου, το μωρό αρχίζει να δοκιμάζει και άλλες γεύσεις, πράγμα που αποτελεί πραγματική εμπειρία γι΄αυτό.

Οι μητέρες, πρέπει να προσφέρουν στο μωρό τους όσο το δυνατόν περισσότερες και διαφορετικές γεύσεις, και φυσικά, δεν θα πρέπει να παραλείπουν να του δίνουν τροφές που δεν αρέσουν στις ίδιες!

Πρέπει να δοθεί στο μωρό, η δυνατότητα, να αναπτύξει τις δικές του προτιμήσεις, γι΄αυτό μην του στερείτε τίποτε.

Απλά, όταν το μικρό σας, δεν δείχνει ιδιαίτερο ενθουσιασμό για μια τροφή θα βρει τον τρόπο να το κοινοποιήσει, είτε γυρνώντας το κεφάλι του, είτε κλείνοντας ερμητικά το στοματάκι του ή φωνάζοντας.

Η αίσθηση της όσφρησης του νεογέννητου, είναι ήδη εξαιρετικά ανεπτυγμένη και το βοηθά να αναγνωρίζει κάποια πράγματα που δεν μπορεί ακόμη να δει καθαρά.

Αυτό είναι πραγματικά εκπληκτικό, διότι στο περιβάλλον της μήτρας, δεν είχε ιδιαίτερα ερεθίσματα για να αναπτύξει την αίσθηση της όσφρησης.

Πολλοί πιστεύουν, ότι η ανεπτυγμένη αίσθηση της όσφρησης, εξισορροπεί την ανώριμη αίσθηση της όρασής του.

Το μικρούλι σας, μόλις γεννηθεί, μαθαίνει να αναγνωρίζει τον κάθε γονιό του από την ιδιαίτερη οσμή του.

Τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του, η οικεία οσμή του γονιού του, το βοηθά να έχει ένα αίσθημα ασφάλειας και σιγουριάς,

Είναι πολύ ωφέλιμο, όταν η μητέρα αγκαλιάζει το μικρό της τοποθετώντας το πάνω στο γυμνό της δέρμα.

Και στα μικρά όμως, αρέσει πολύ να φωλιάζουν στο λαιμό της μητέρας τους, στα ρούχα ή τις κουβέρτες της...

Η προηγμένη αίσθηση της όσφρησης, παίζει επίσης κάποιο ρόλο στην προετοιμασία του μωρού για την περίοδο του απογαλακτισμού.

Το μωρό αντιλαμβάνεται από την στιγμή που γεννιέται, την τεράστια ποικιλία των οσμών που πλημμυρίζουν το περιβάλλον του.

Μόλις αρχίσει ο απογαλακτισμός, το μωρό αρχίσει να συνδέει τις οσμές που μυρίζει με τις γεύσεις που δοκιμάζει, δημιουργώντας έτσι ακόμη περισσότερες νέες συνδέσεις στις διάφορες περιοχές του εγκεφάλου του που ευθύνονται για τις διάφορες αισθητικές του εμπειρίες.

Αυτό που έχει ενδιαφέρον, είναι το γεγονός ότι όσο βελτιώνονται οι αισθήσεις της όρασης, ακοής και αφής, μειώνεται η αναπτυγμένη ευαισθησία του μωρού στην όσφρηση.

Δεν έχει εξακριβωθεί ο λόγος που συμβαίνει αυτό, αλλά είναι πιθανό να παίζει ρόλο το γεγονός ότι η πληροφορίες που αφορούν την όσφρηση, να έχουν λιγότερη σημασία στον σύγχρονο τρόπο ζωής από τα οπτικά και ακουστικά ερεθίσματα.

Όταν το μικρό στρέφει την προσοχή του στην εξερεύνηση του κόσμου μέσω των αισθήσεων της όρασης, ακοής, γεύσης, και αφής, εκλείπουν κάποιες από τις συνδέσεις του εγκεφάλου που ευθύνονται για την όσφρηση.

Όταν γεννιέται το βρέφος, στα αυτιά του ακούγεται μια πλειάδα θορύβων, πολλοί διαφορετικοί από αυτούς που άκουγε όσο βρισκόταν στην κοιλιά της μητέρας του, διότι εκεί υπήρχε η προστατευτική επίδραση του αμνιακού υγρού.

Αποτελέσματα ερευνών, έχουν δείξει ότι κατά το τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, η ακοή γίνει τόσο ευαίσθητη, ώστε για παράδειγμα, να αντιδρά αμέσως στις εναλλαγές του ήχου μιας φωνής από αυτές του τυμπανισμού.

Το εκπληκτικό είναι , ότι κατά τις τελευταίες εβδομάδες της κύησης, το έμβρυο είναι σε θέση να διακρίνει αλλαγές μέσα στην ίδια κατηγορία ήχου.

Για παράδειγμα, εάν το μωρό ακούει κλασσική μουσική και αυτή αλλάξει σε ποπ, το μωρό αντιδρά στην αλλαγή αυτή, με αυξημένη κινητικότητα, ή γρήγορο καρδιακό παλμό!

Το νεογέννητο, έχοντας ζήσει λίγα λεπτά στο καινούργιο του περιβάλλον, δεν έχει μάθει συγκεκριμένους ήχους.

Ωστόσο, έρευνες έχουν δείξει ότι τα νεογέννητα, είναι σε θέση να αναγνωρίσουν την φωνή της μητέρας τους, από την φωνή άλλων γυναικών, να αναγνωρίσουν την μουσική που άκουγε η μητέρα τους κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης της, ή κάποιο παραμύθι που διάβαζε δυνατά κατά την εγκυμοσύνη της.

Τις πρώτες ημέρες μετά την γέννηση, τα αυτάκια του μωρού ενδεχομένως να είναι ελαφρώς βουλωμένα με υγρά, αυτό όμως δεν αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα, σύντομα θα μπορεί να αντιδρά στους ήχους σε ευρύ φάσμα συχνοτήτων.

Σιγά-σιγά, το μωρό θα αρχίσει να συνδέει συγκεκριμένους ήχους με αυτό που βλέπει και αισθάνεται.

Τα νεογέννητα, ακούν σχεδόν καλά όσο και οι ενήλικες, του σημαίνει πως ο ακουστικός φλοιός, είναι σε καλό επίπεδο ανάπτυξης.

Θα έλεγε κανείς, ότι τα νεογέννητα προτιμούν να ακούν απλούς ήχους- την επανάληψη μιας μουσικής νότας για παράδειγμα- ωστόσο οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα σύνθετα ερεθίσματα είναι η προτίμηση των μωρών, και ιδιαίτερα οι ανθρώπινες φωνές, που παράγουν μεγάλο φάσμα συχνοτήτων, τόνων και ρυθμών

Και δεν είναι καθόλου τυχαίο, πως ο αγαπημένος ήχος των μικρών θησαυρών, είναι ...τι άλλο, από την φωνή της μητέρας τους!

Ξέρετε ότι το άκουσμα του κλάματος του μωρού προκαλεί βιολογικές αντιδράσεις στην μητέρα, που έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση των ορμονών που παράγουν γάλα;

Με τον τρόπο αυτό, το κλάμα συμβάλλει στην ανάπτυξη συναισθηματικής και βιολογικής αρμονίας στη σχέση μητέρας και παιδιού.

Συμβουλές

Υπάρχουν μερικοί απλοί τρόποι ώστε να αναπτύξετε την αναπτυσσόμενη αίσθηση της ακοής του.

Για παράδειγμα, όταν παίζετε με την κουδουνίστρα του , κινείστε την από πλάι ή πίσω του ώστε να το αναγκάσετε να γυρίσει προς την νέα ηχητική πηγή.

Παρακολουθείστε τις αντιδράσεις του όταν το καλείτε από διαφορετικά σημεία του σπιτιού.

Για να το προσφέρετε ένα γαλήνιο περιβάλλον, ακούτε απαλή μουσική, διαβάστε του ένα παραμυθάκι ή σιγοτραγουδήστε του ένα σκοπό.

Είναι λογικό, αφού το μικρό σας μέσα στην σκοτεινή ατμόσφαιρα της μήτρας ελάμβανε ελάχιστα ερεθίσματα.

Γι΄αυτό, ο οπτικός φλοιός, δηλαδή το τμήμα του εγκεφάλου που ευθύνεται για την όραση είναι σχετικά ανώριμος κατά την γέννηση, σε σύγκριση για παράδειγμα με τον ακουστικό φλοιό.

Η όραση του νεογέννητου είναι αρχικά πολύ περιορισμένη, αφού το βρέφος είναι σε θέση να εστιάσει μόλις σε απόσταση 25,4 εκατοστών.

Η οπτική οξύτητα σε αυτό το στάδιο, φτάνει στα 4% περίπου της οξύτητας που θα έχει ως ενήλικας.

Στην αρχή το βρέφος, μπορεί να διακρίνει απλά σχέδια με έντονες αντιθέσεις, σε μικρή απόσταση από αυτό.

Έρευνες έχουν δείξει, ότι τα νεογέννητα, είναι σε θέση να διακρίνουν τους κύκλους από τα τετράγωνα, τα μικρά από τα μεγάλα αντικείμενα, τα αντικείμενα που κινούνται από αυτά που είναι στάσιμα, και όσον αφορά τα χρώματα διακρίνουν καλύτερα το μαύρο, το άσπρο και το κόκκινο.

Μπορεί, επίσης, να διακρίνουν το κόκκινο από το κίτρινο, όχι όμως το μπλε από το πράσινο.Ιδιαίτερη δυσκολία αποτελεί για το βρέφος, η διάκριση μεταξύ απαλών αποχρώσεων.

Αυτό που κάνει ένα βρέφος να παρατηρήσει κάτι, είναι η κίνηση.

Αυτό σημαίνει, ότι το μωρό ενδιαφέρεται ιδιαίτερα, για κινούμενα αντικείμενα, που αντιλαμβάνεται με "την άκρη του ματιού του".

Εκείνο, όμως, που το μικρό σας απολαμβάνει περισσότερο, είναι να παρατηρεί τα πρόσωπα των ανθρώπων που είναι κοντά τους, και ιδιαίτερα τις γκριμάτσες τους.

Αρχικά, παρατηρούν το εξωτερικό περίγραμμα των προσώπων, σχηματίζουν στην μνήμη τους κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά με βάση το σχήμα του κεφαλιού ή το χτένισμα.

Άν μια μητέρα αλλάξει δραστικά τα μαλλιά της τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του παιδιού, το μωρό θα μπερδευτεί αρκετά σχετικά με την ταυτότητά της.

Στην ηλικία των 3 μηνών περίπου, το μωρό αρχίζει να μελετά τα εσωτερικά χαρακτηριστικά των προσώπων, προσέχοντας τα μάτια, την μύτη και το στόμα κάποιου, και έτσι σιγά-σιγά ξεχωρίζει τα πρόσωπα μεταξύ τους.

Επίσης, αρχίζει και προσέχει τις διάφορες εκφράσεις του προσώπου, και έτσι ξεκινά η δύσκολη διαδικασία της κατανόησης αυτών των εκφράσεων.

Μέχρι την ηλικία των 6 μηνών, η όραση του μωρού βελτιώνεται αρκετά και φθάνει ως και το 10% της τελικής οπτικής οξύτητας.

Αυτό σημαίνει ότι το βρέφος μπορεί να εστιάζει στο αντικείμενο που παρακολουθεί σε απόσταση διπλάσια από αυτή που μπορούσε να εστιάσει κατά την γέννησή του.

Στους επόμενους 6 μήνες, η οπτική οξύτητα πλησιάζει σε αυτή που έχει ένας ενήλικας. Ωστόσο, για να σχηματιστεί πλήρως το οπτικό σύστημα, θα πρέπει να συνεχίσει να ωριμάζει για τα επόμενα 4 χρόνια.

Συμβουλές

Για να εξάψετε από νωρίς την αίσθηση όρασης του νεογέννητου, δώστε του τα κατάλληλα ερεθίσματα. Διακοσμήστε το περιβάλλον του με έντονα γεωμετρικά σχέδια, και χρώματα που δημιουργούν αντιθέσεις.

Τα παιχνιδάκια του, να τα κινείται αργά προς το μέρος του και να προσπαθήστε να αλλάζετε εικόνες στα παιχνίδια πάνω από το κρεβατάκι του.

Θα προσέξει αμέσως τη διαφορά, αφού οι νέες εικόνες που είχε στην μνήμη του έχουν αλλάξει.

Όλες αυτές οι μικρές προκλήσεις, θα βοηθήσουν σημαντικά την αίσθηση της όρασης του μικρού σας θησαυρού!

Έχει προνοήσει γι΄αυτό η φύση, που το έχει προικίσει με μερικές εκπληκτικές ικανότητες, και έτσι από την πρώτη στιγμή είναι εξοπλισμένο με ένα γενετικά προκαθορισμένο πρόγραμμα, το οποίο θα το βοηθήσει να επιβιώσει στο νέο του περιβάλλον.

Όλες οι κινήσεις του μικρού σας που κάνει και είναι σχετικές με την αυτοσυντήρηση, ονομάζονται αντανακλαστικά.

Υπάρχουν τα αντανακλαστικά με τα οποία το μωρό γεννιέται- τα λεγόμενα "αρχέγονα αντανακλαστικά"- και τα άλλα που εμφανίζονται αργότερα στη ζωή του.

Τα αρχέγονα αντανακλαστικά, που θα δούμε παρακάτω, εκλείπουν ύστερα από λίγους μήνες μετά την γέννησή του.

Το αντανακλαστικό του εναγκαλισμού

Διαρκεί περίπου 4-6 μήνες, και είναι η τοξοειδή κίνηση των χεριών που κάνει το μωράκι σας στον αέρα, όταν νιώσει πως πέφτει, ή αν ακούσει δυνατό θόρυβο. Θα ανοίξει και θα κλείσει τα χεράκια του, σαν να θέλει να αρπαχτεί από κάπου.

Το αντανακλαστικό της αρπαγής

Ξέρετε ήδη, πως αν βάλετε το δάχτυλό σας στην παλάμη ενός νεογέννητου, αυτό αμέσως θα σφίξει την παλάμη του δυνατά.

Το μέγεθος της δύναμης που εκείνη την στιγμή βάζει το νεογέννητο, είναι τόσο μεγάλο, που αν οι νόμοι της Φυσικής το επέτρεπαν, θα μπορούσε να στηρίξει εκεί ολόκληρο το βάρος του σώματός του.

Η ιστορία λέει πως ο θρυλικός Ηρακλής, χάρη στο αντανακλαστικό αυτό έπνιξε μέσα στην κούνια του τα δύο φίδια που είχε στείλει η θεά Ήρα για να το σκοτώσουν.

Το αντανακλαστικό αυτό, διαρκεί συνήθως 3-4 μήνες.

Το αντανακλαστικό του θηλασμού

Διαρκεί γύρω στους 4 μήνες.

Άν πιέσετε με το δάχτυλό σας το μάγουλο του μωρού σας, θα διαπιστώσετε ότι κάθε φορά που κάνετε την ίδια κίνηση, το αγγελούδι σας θα στέφει το προσωπάκι του προς το δάχτυλό σας, και θα αρχίσει να το πιπιλάει.

Το νεογέννητο, έχει πολύ μικρό έλεγχο του σώματός του, ενώ το κεφαλάκι του είναι σχετικά δυσανάλογα μεγαλύτερα και βαρύ σε σχέση με το σώμα του.

Σιγά-σιγά όμως, μεγαλώνοντας οι μύες του λαιμού του δυναμώνουν και για 1-2 δευτερόλεπτα θα είναι σε θέση να το κρατάει όρθιο.

Είναι πολύ σημαντικό, να ξέρετε πως να κρατάτε το μωρό στην αγκαλιά σας, στηρίζοντας το καλά με την παλάμη σας πίσω από το κεφαλάκι του.

Στους 3 μήνες, το μωρό σας θα είναι σε θέση να κρατά σταθερό το κεφαλάκι του σε όλες τις θέσεις.

Γύρω στον 4ο μήνα, το μωρό θα μπορεί να σηκώνει το κεφάλι του όταν είναι μπρούμυτα και στηριζόμενο στα χεράκια του θα κάνει τις πρώτες του πρόβες, μέχρι να μπορεί σιγά-σιγά αργότερα με την βοήθεια και των ποδιών του για τα πρώτα μπουσουλίσματα!

Όταν το έχετε ανάσκελα, το μωρό κλωτσάει τον αέρα σαν να κάνει ποδήλατο και φέρνει τα ποδαράκια του στο στήθος.

Ο καιρός περνάει, και εσείς κάποια στιγμή-και εκεί που δεν θα το περιμένετε- ενώ το είχατε αφήσει ανάσκελα το βρίσκεται να είναι μπρούμυτα ή και το αντίθετο!Αυτό θα συμβεί κάποια στιγμή , στον 4ο-5ο μήνα.

Και φυσικά, από δω και στο εξής, θα πρέπει να είστε ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΉ, έτσι ώστε να μην συμβούν ατυχήματα, ενώ το έχετε στην αλλαξιέρα, ή στον καναπέ ή στο κρεβάτι, ή κάποια άλλη υπερυψωμένη επιφάνεια.

Ούτε δευτερόλεπτο δεν πρέπει να το αφήνετε από τα μάτια σας γιατί αυτό το δευτερόλεπτο, φτάνει για να συμβεί το κακό.

Στα μισά του πρώτου χρόνου, το μωρό που έχει πλέον αποκτήσει πλήρη έλεγχο στους μυς της πλάτης, προσπαθεί να ελέγξει τους μυς της μέσης του.

Εξασκείται , λοιπόν, καθημερινά μέχρι να μάθει να κάθεται μόνο του, χωρίς την βοήθεια σας και συνήθως με την βοήθεια ενός μαξιλαριού στηριζόμενο στη πλάτη του.

Με καθημερινή "προπόνηση", εκεί γύρω στον 8ο -9ο μήνα, μερικά παιδάκια αρχίζουν και τα πρώτα τους βηματάκια.

Βέβαια, ο ρυθμός ανάπτυξης διαφέρει από παιδί σε παιδί (τα στάδια της ανάπτυξης είναι τα ίδια για όλα τα παιδιά, και ξεκινούν πρώτα από το κεφάλι και στη συνέχεια προχωρούν στο υπόλοιπο σώμα)

Τα περισσότερα πάντως παιδάκια, λίγο πριν σβήσουν το πρώτο τους κεράκι, έχουν μάθει κιόλας να περπατούν.

Η ανάπτυξη εξαρτάται άμεσα από την ωρίμανση του κεντρικού νευρικού συστήματος, αλλά και από τα εξωτερικά ερεθίσματα που θα το προκαλούν να κάνει το ...πρώτο βήμα.