Τα παραπάνω συμπτώματα πρέπει να διαρκούν τουλάχιστον 2 εβδομάδες για να θεωρηθεί πιθανή η αϋπνία, η οποία είναι μία διαταραχή του ύπνου που αντιμετωπίζει ένα στα πέντε παιδιά σήμερα.

Όταν ο ύπνος του παιδιού διαταράσσεται σημαντικά με το πέρασμα του χρόνου, τότε εκείνο μπορεί να εμφανίσει κόπωση, στενοχώρια, ασταθή διάθεση, ευερεθιστότητα, ψυχοκινητική ανησυχία, απώλεια συγκέντρωσης και μνήμης, μείωση της σχολικής επίδοσης και χαμηλή αυτοπεποίθηση.

Ωστόσο, τις περισσότερες φορές πρόκειται για μια παροδική κατάσταση, η οποία σταματά από μόνη της όσο το παιδί μεγαλώνει.

Πού οφείλεται η αϋπνία στα παιδιά;

Πρόκειται συχνά για ένα σύμπτωμα μεταμφιεσμένης κατάθλιψης ή ενός βαθύτερου ανεπεξέργαστου άγχους.

Σύμφωνα με έρευνα στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό «Sleep», το 75% των παιδιών που έχουν διαγνωσθεί με μείζονα κατάθλιψη αντιμετωπίζει και προβλήματα αϋπνίας.

Παρουσιάζεται συχνότερα στα παιδιά που πάσχουν από διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας ή από αγχώδεις διαταραχές.

Οι πρώιμοι παιδικοί φόβοι, όπως π.χ. ο φόβος για το σκοτάδι, μπορούν επίσης να υποδαυλίσουν στον παιδικό ψυχισμό έντονο άγχος, ταχυκαρδία, κλάμα, προσπάθειες αποφυγής του, έντονους εφιάλτες, νυχτερινούς τρόμους, νυχτερινή ενούρηση και προσκόλληση στον γονιό για κατευνασμό του φόβου και διαβεβαίωση.

Η ιδιοσυγκρασία του παιδιού, τα βιώματά του, οι στάσεις και οι φόβοι των ίδιων των γονιών, το αρμονικό ή δυσμενές, δοτικό ή στερητικό περιβάλλον μέσα στο οποίο το παιδί μεγαλώνει, σχηματοποιούν τη σχέση του παιδιού με τον ύπνο αλλά και τις αναγκαίες άμυνες για την υπέρβασή του.

Πρώτα θα πρέπει ο γονιός να μιλήσει με το ίδιο το παιδί, αλλά και με τον δάσκαλο προκειμένου να εκμαιεύσει και να κατανοήσει τις ρίζες του συμπτώματος.

Ο διάλογος με το παιδί μπορεί να είναι από μόνος του θεραπευτικός.

Η επίσκεψη σε ειδικό προτείνεται όταν η αϋπνία είναι παρατεταμένη και δημιουργεί δευτερογενείς επιπτώσεις στην ποιότητα της ζωής του παιδιού.

Ιδιαίτερα το φθινόπωρο, οι απότομες εναλλαγές της θερμοκρασίας ευνοούν την εμφάνιση των πρώτων ιώσεων με συνέπεια δεκάδες μαθητές να ταλαιπωρούνται από βήχα, πυρετό, καταρροή και πόνους σε όλο τους το σώμα.

Πως μπορούμε να θωρακίσουμε με φυσικό τρόπο τον οργανισμό του παιδιού ώστε να μην το ρίχνει κάτω ο πυρετός;

Στο επιστημονικό άρθρο που ακολουθεί θα ενημερωθείτε τόσο για τους βασικούς κανόνες πρόληψης όσο και για τους τρόπους ενίσχυσης του οργανισμού χωρίς φάρμακα.

Για έναν οργανισμό ανθεκτικό στις λοιμώξεις του φθινοπώρου και του χειμώνα η σωστή διατροφή είναι απαραίτητη αφού ισχύει ότι είμαστε ότι τρώμε.

Διατροφή πλούσια σε βιταμίνες (φρέσκα φρούτα, λαχανικά) σε αντιοξειδωτικές ουσίες (αποξηραμένα φρούτα όπως δαμάσκηνα, σύκα, καρποί γκότζι, λαχανικά όπως το παντζάρι ή το σέλινο ),φυτικές ίνες (δημητριακά ολικής άλεσης ,νιφάδες βρώμης , ζυμαρικά ολικής άλεσης) ισορροπημένη διατροφή σε πρωτεΐνες 30% ,υδατάνθρακες 55% και λίπη 15%.

Ένα σωστό ημερήσιο πρόγραμμα διατροφής περιλαμβάνει 5 γεύματα με προέχουσας αξίας γεύμα να είναι το πρωινό του παιδιού.

Με επιμονή βάζουμε καθημερινά το πρωινό γεύμα στις συνήθειες του παιδιού γιατί με τον τρόπο αυτό ενεργοποιούμε τον μεταβολισμό του, και δίνουμε την απαραίτητη ενέργεια για τις καθημερινές του δραστηριότητες.

Αξίζει να ξυπνήσουμε το παιδί μας ένα τέταρτο νωρίτερα από την συνηθισμένη ώρα ώστε να προλάβει να πάρει το πρωινό του .

Δυστυχώς για πολλά παιδιά το πρωινό τους είναι ένα ποτήρι γάλα ή τίποτα.

Η δικαιολογία ότι δεν προλαβαίνουν ή ότι τρώνε κάτι στο σχολείο πρέπει να μην υπάρχει, αρκεί να συνειδητοποιήσουν οι γονείς πόσο σημαντικό είναι για την απόδοση του παιδιού τους ένα καλό πρωινό που ενδεικτικά μπορεί να περιλαμβάνει γάλα ,μέλι, δημητριακά φρούτο ή χυμό φρούτου.

Το δεκατιανό γεύμα μπορεί να είναι φρούτο ή μία μπάρα δημητριακών.

Μαθαίνουμε στους μικρούς μαθητές να τηρούν τους κανόνες ατομικής υγιεινής.

Συχνό σχολαστικό πλύσιμο των χεριών, φροντίζουμε να κόβουμε κοντά τα νύχια των χεριών τους διδάσκουμε να μην βάζουν τα χέρια στη μύτη ή στο στόμα.

Όταν επιστρέφουν στο σπίτι καλό είναι να γίνεται μπάνιο καθαριότητας και βέβαια αλλάζουμε τα ρούχα του παιδιού ιδιαίτερα εάν υπάρχει μικρότερο παιδί στο σπίτι.

Στην αρχή της σχολικής χρονιάς επισκεπτόμαστε τον παιδίατρο ο οποίος θα μας ενημερώσει για εμβόλια που δεν έχουν γίνει, για καινούργια εμβόλια που μπορούν να γίνουν και βέβαια για το αντιγριπικό εμβόλιο το οποίο γίνεται κάθε φθινόπωρο στα παιδιά ώστε να μην κολλήσουν την εποχιακή γρίπη.

Φροντίζουμε να μη ντύνουμε υπερβολικά το παιδί μας .

Η συνήθεια αυτή πρέπει να υιοθετηθεί από την βρεφική ηλικία ,αφού τα παιδιά που ντύνονται βαριά είναι πιο ευαίσθητα στην προσαρμογή στις αλλαγές της θερμοκρασίας και αρρωσταίνουν συχνότερα

Ειδικότερα για παιδάκια του παιδικού σταθμού πρέπει να ελέγχεται το περιβάλλον του σταθμού δηλαδή ο αριθμός των παιδιών σε κάθε τμήμα, αν αερίζεται ικανοποιητικά ο χώρος αν τηρούνται κανόνες καθαριότητας.

Η άσκηση του σώματος είναι μία άριστη συνήθεια που ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα του μικρού μαθητή.

Παροτρύνουμε λοιπόν το παιδί να συμμετέχει στο μάθημα της γυμναστικής στο σχολείο και να παρακολουθεί και άλλες εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες (στίβο, κολύμβηση, πολεμικές τέχνες, ποδηλασία, τένις).

Αν το τελευταίο δεν είναι εφικτό για πρακτικούς λόγους τότε το Σαββατοκύριακο μπορεί όλη η οικογένεια να έχει κάποια αθλητική δραστηριότητα.

Εδώ να αναφερθεί η καταστροφική επίδραση που έχει στα παιδιά η εισπνοή του καπνού του τσιγάρου των γονιών τους.

Το παθητικό κάπνισμα κάνει τα παιδιά ευάλωτα στις κοινές λοιμώξεις του αναπνευστικού αφού προκαλεί βλάβη στο επιθήλιο των αναπνευστικών οδών (πνεύμονες ,τραχεία, βρόγχους).

Με την άσκηση και το παιχνίδι σε ανοιχτό χώρο βελτιώνονται οι σωματικές επιδόσεις ,οι πνευματικές λειτουργίες και ο οργανισμός του παιδιού επιδέχεται την ευεργετική δράση των ενδορφινών.

Είναι μία άριστη συνήθεια που θα χτίσει τις βάσεις για υγιείς ενήλικες.

Τα αίτια της σκολίωσης, η ηλικία εμφάνισης και η πρόγνωση ποικίλλουν και η αντιμετώπισή της εξαρτάται πρώτα από την έγκαιρη διάγνωση και από τη μορφή της σκολίωσης.

Οι μορφές σκολίωσης είναι:

Συγγενής, η οποία δημιουργείται κατά τις πρώτες εβδομάδες τις εμβρυϊκής ζωής

Νευρομυϊκή, η οποία δημιουργείται από παθήσεις του νευρικού ή μυϊκού συστήματος

Ιδιοπαθής, η οποία αποτελεί το μεγαλύτερο ποσοστό και είναι άγνωστης αιτιολογίας.

Η πάθηση αυτή συνήθως είναι χωρίς συμπτώματα και ξεκινάει από την παιδική ηλικία.

Η συχνή παρακολούθηση (2 φορές το χρόνο), είναι απαραίτητη για την πρόληψη και τη θεραπεία.

Τεστ σκολίωσης.

Λειτουργική, η μορφή αυτή αποκαθίσταται πλήρως όταν η αιτία που την προκαλεί εξαλειφθεί.

Πιο πιθανές αιτίες λειτουργικής σκολίωσης είναι λόγω έντονου μυϊκού σπασμού πλησίον της σπονδυλικής στήλης, λόγω ανισοσκελίας, λόγω έντονης δισκοπάθειες, καθώς ο ασθενής προσπαθεί να αποφορτίσει την πάσχουσα πλευρά, λόγω κακής στάσης, όπως η χρήση υπολογιστών – χρήση κινητού από τη μια πλευρά – κουβάλημα βαριάς τσάντας πάνω από τον ώμο – περίοδο εγκυμοσύνης το τελευταίο τρίμηνο, (καθώς το έμβρυο μπορεί να αλλάξει το κέντρο βάρους της εγκύου).

Αν έχετε αμφιβολία ότι το παιδάκι σας πάσχει από σκολίωση, προτού να πάτε σε ορθοπεδικό, μπορείτε να κάνετε μια μικρή δοκιμή:

- Βάζετε το παιδί σε θέση προσοχής.

- Από τη θέση προσοχής κάντε το να διπλώσει μπροστά και κάτω το θώρακα, όσο μπορεί περισσότερο.

Αν σε αυτή τη θέση η κυρτότητα της σπονδυλικής στήλης εξαφανιστεί θα είστε σχεδόν σίγουροι ότι βρίσκεστε μπροστά σε μια ανώμαλη στάση χωρίς σημασία που μπορεί να εξαφανιστεί μόνη της ή με μια κανονική γυμναστική.

Η σκολίωση δε θεραπεύεται ποτέ με αυτές τις απλές κινήσεις.

Πρόκειται για μια σταθερή ανωμαλία που πρέπει να θεραπευτεί όσο γίνεται πιο γρήγορα γιατί καταλήγει να γίνεται πολύ παραμορφωτική και μπορεί να προκαλέσει αρνητικά αποτελέσματα στη λειτουργία των πνευμόνων και των άλλων οργάνων που περιλαμβάνονται στο θώρακα και που μετακινούνται από την σπονδυλική στήλη που παραμορφώνεται ο επιμήκης της άξονας.

Η πιο έγκυρη διάγνωση σκολίωσης είναι ο ακτινογραφικός έλεγχος, όπου διαγνώσκονται και βαριές εκφυλιστικές ανωμαλίες της σπονδυλικής στήλης.

Η έγκαιρη αξιολόγηση είναι στην αρμοδιότητα του γιατρού, των γονέων, καθώς και όσων ασχολούνται με την άσκηση και την κίνηση.

Όσο πιο πολύ αργεί η θεραπεία τόσο πιο αβέβαιο είναι το αποτέλεσμα που για να το πετύχουμε πια χρειάζονται μέθοδοι όλο και πιο σύνθετες και δύσκολες: γύψοι, έλξεις, χειρουργικές επεμβάσεις.

Σπάνια μπορεί να σχετίζεται με σοβαρότερα προβλήματα υγείας.

Τι είναι η ρινορραγία;

Ρινορραγία είναι η απώλεια αίματος από κάποιο ή από πολλά αγγεία που υπάρχουν στη μύτη.

Πρόκειται για μια συχνή κατάσταση (υπολογίζεται ότι το 10 με 12% των ανθρώπων έχουν ένα επεισόδιο επίσταξης στην διάρκεια της ζωής τους) και στις μικρές ηλικίες εμφανίζεται η πρόσθια αιμορραγία (η κηλίδα στο πρόσθιο μέρος της μύτης).

Αιτίες ρινορραγίας:

- Αλλεργίες, λοιμώξεις ή ξηρότητα του βλεννογόνου της μύτης.

- Ένα πολύ δυνατό φύσημα ή σκάλισμα της μύτης μπορεί να προκαλέσει ρήξη επιφανειακών αγγείων.

- Διαταραχές της πήξεως του αίματος κληρονομικές ή από φάρμακα.

- Κατάγματα της μύτης ή της βάσης του κρανίου (θεωρούνται σοβαρές)

- Όγκοι της μύτης

Τι πρέπει να κάνετε σε περίπτωση που η μυτούλα του τρέχει αίμα;

- Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να κρατήσετε την ψυχραιμία σας, να ηρεμήσετε το παιδάκι σας και φυσικά να μην το τρομάξετε. Ο πανικός μπορεί να προκαλέσει επιδείνωση της αιμορραγίας.

- Βάλτε το παιδάκι να κάτσει σε μια καρέκλα και γείρετε το κεφαλάκι του ελαφρά προς τα εμπρός.

Μην γείρετε το κεφάλι προς τα πίσω, γιατί όχι μόνο δεν θα σταματήσει η ρινορραγία, αλλά υπάρχει και ο κίνδυνος να καταπιεί το αίμα.

- Συμπιέστε το μπροστινό τμήμα της μύτης με τους 2 αντίχειρες για 5-10 λεπτά.

- Τοποθετήστε ένα κομμάτι βαμβάκι μέσα στη μύτη για να ελέγξετε την ρινορραγία.

- Η εφαρμογή κρύων κομπρεσών με νερό ή πάγο τυλιγμένο σε μια πετσέτα στη μύτη και στο μέτωπο θα βοηθήσουν αρκετά να σταματήσει η αιμορραγία γιατί προκαλούν αγγειοσύσπαση.

- Αν η ρινορραγία δε σταματήσει είναι αναγκαία η επέμβαση του ειδικού.

Συμβουλές:

Μετά τη ρινορραγία μην κάνετε μπάνιο το παιδάκι με πολύ ζεστό νερό για μερικές ώρες μετά, μη το αφήνετε να σηκώνει βάρη και αποφύγετε την έκθεση του στον ήλιο.

Το συνηθέστερο αίτιο από τα παιδιά είναι το σκάλισμα της μύτης.

Για το λόγο αυτό ελέγχετε τακτικά τα νυχάκια του και φροντίστε να τα κόβετε συχνά.

Τέλος, σημαντικό ρόλο παίζει ο αέρας στο χώρο που ζει το παιδί και κυρίως ο καπνός, η ξηρή και η ζεστή ατμόσφαιρα.

Συχνά το παιδί μέχρι στην ήβη μπορεί να παρουσιάζεται γεμάτο και παχουλό.

Τουλάχιστον αν το βάρος δεν είναι υπερβολικά μεγαλύτερο από το κανονικό ή αν δεν υπάρχει μεγάλη συσσώρευση λίπους κάτω από το δέρμα (παχυσαρκία), το μικρό πρέπει να αφήνεται ήσυχο στις περισσότερες περιπτώσεις γιατί στην ήβη αυτά τα παιδιά θα αλλάξουν όψη, θα ψηλώσουν και όλα θα λυθούν.

Όταν βρισκόμαστε αντίθετα απέναντι από πραγματική παχυσαρκία ή σε βάρος πολύ μεγαλύτερο από το κανονικό είναι δικαιολογημένη η επίσκεψη για έλεγχο στον παιδίατρο ή τον ενδοκρινολόγο.

Με τη συμβολή του ειδικού θα γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις για την περίπτωση.

Μερικές φορές πίσω από ένα υπερβολικό βάρος κρύβεται ανωμαλία στη λειτουργία του θυρεοειδή ή των γεννητικών αδένων ή ένας διαβήτης.

Το αδύνατο παιδί

Και σε αυτή την περίπτωση πρέπει να ξεχωρίζουμε δύο τύπους παιδιών:

το αδύνατο αλλά δραστήριο, εύθυμο και ζωηρό και το πραγματικά σκελετωμένο, άρρωστο και κουρασμένο.

Το πρώτο φυσικά δεν πρέπει να ενοχλείται με υπερβολικά, λαθεμένα και υποχρεωτικά γεύματα, ούτε πρέπει να οδηγείται στον παιδίατρο για μια άχρηστη ουσιαστικά "τονωτική θεραπεία".

Αδύνατο δε θα πει άρρωστο.

Συχνά είναι καλύτερα κανένα κιλό λιγότερο παρά κανένα περισσότερο.

Η δεύτερη περίπτωση αντίθετα είναι διαφορετική.

Η επίσκεψη στον παιδίατρο είναι απαραίτητη και εκείνος θα κρίνει αν υπάρχει πραγματικά πρόβλημα κάνοντας τις σχετικές εξετάσεις.

Οι αρρώστιες που μπορεί να κρύβονται πίσω από την αδύνατη όψη αυτών των παιδιών μπορεί να είναι διάφορες:

ανωμαλίες θυρεοειδούς, υπόφυσης, κακή απορρόφηση του εντέρου, όγκοι.

Οι διάρροιες μπορεί να εμφανιστούν όλες τις εποχές του χρόνου, είναι όμως συχνότερες το καλοκαίρι.

Τα συμπτώματα της διάρροιας είναι υδαρείς κενώσεις σε μικρή ή σε μεγάλη ποσότητα, λίγες ή πολλές φορές την ημέρα και μπορεί να συνοδεύεται ταυτόχρονα από εμετό και πυρετό.

Τα συμπτώματα αυτά διαρκούν λίγες ώρες ή λίγες μέρες.

Συχνά η διάρροια οφείλετε στην ανατολή των δοντιών του παιδιού αλλά μπορεί να οφείλεται και σε κάποια αλλεργία, δυσανεξία στο γάλα αγελάδας ή σε άλλη τροφή.

Το μόνο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε πριν την επίσκεψη στο γιατρό είναι να αρχίσουμε αμέσως μια διαιτητική θεραπεία.

Για όλη την πρώτη μέρα προτείνεται πλήρης σχεδόν αποχή από το φαγητό δίνοντας μόνο πολλά υγρά.

Το γιατί ακολουθούμε αυτή την αγωγή είναι απλό. Επειδή το παιδί χάνει μεγάλη ποσότητα υγρών λόγω της διάρροιας, κύριο μέλημα σας θα είναι να το αναπληρώσετε χορηγώντας αρκετά υγρά για να μην αφυδατωθεί.

Αυτή την δίαιτα πρέπει να την ακολουθήσετε μέχρι να πετύχετε μια φανερή καλυτέρευση, αλλά συχνά δεν είναι δυνατή γιατί μετά από κάποιο χρονικό διάστημα η πείνα γίνεται επιτακτική.

Σε αυτή την περίπτωση μπορούν να δίνονται άλλες τροφές.

Μεταξύ των τροφών που επιτρέπονται είναι στην πρώτη θέση τα καρότα, μετά τα ζυμαρικά, το ρύζι, το σιμιγδάλι, το κρέας.

Αν το παιδάκι σας είναι μεγαλύτερο και τρώει στερεές τροφές δώστε του να φάει κρέας ή κοτόπουλο με ρύζι ή πατάτα βραστή, ρυζόκρεμα, μπανάνα ή μήλο.

Απαγορευμένες τροφές είναι τα τυριά, το γάλα, τα όσπρια, τα άλλα φρούτα, τα λαχανικά, το ψωμί, τα ωμά τρόφιμα, ο καφές και τα αεριούχα ποτά.

Περιποιηθείτε το δερματάκι του παιδιού στην ευαίσθητη περιοχή που καλύπτεται με την πάνα, με συχνό πλύσιμο και επάλειψη με κρέμα για να αποφύγετε το σύγκαμα.

Τέλος, μη του δώσετε καθόλου αντιβιοτικά αν δεν ρωτήσετε πρώτα τον παιδίατρο σας και επικοινωνήστε κατευθείαν μαζί του όταν οι κενώσεις είναι πολύ συχνές και ταυτόχρονα κάνει εμετούς και δεν μπορείτε να του δώσετε υγρά και αν δείτε αίμα στα κόπρανα.

Όταν το μικρούλι σας καλυτερεύσει η επαναφορά του κανονικού καθημερινού διαιτολογίου του θα πρέπει να γίνεται σταδιακά.

Παγίδες για τα δόντια των παιδιών κρύβουν οι δροσερές και γλυκές (παγωτά, γλυκά, αναψυκτικά) απολαύσεις του καλοκαιριού όπως τονίζουν οι οδοντίατροι...

Για το λόγο αυτό εφιστούν την προσοχή των γονιών ώστε τα παιδιά με μέτρο αλλά και τρόπο να απολαμβάνουν το καλοκαίρι παγωτά, γλυκά και αναψυκτικά χωρίς να επιβαρύνουν τα δόντια τους.

«Η υγεία των δοντιών μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμός από την καθημερινή στοματική υγιεινή και από την διατροφή μας»

τονίζει ο Επ. Καθηγητής Οδοντιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ Νικόλαος Κουβελάς και επιστημονικός υπεύθυνος της EURODENTICA.

«Τους καλοκαιρινούς μήνες, προσθέτει ο κ Κουβελάς όλοι υποκύπτουμε στις δροσερές απολαύσεις , περισσότερο δε τα παιδιά που στις περισσότερες των περιπτώσεων κάνουν υπερκατανάλωση παγωτών και αναψυκτικών με βλαβερές συνέπειες για τα δόντια τους, αφού αμελούν το βούρτσισμα».

Οι καλές και οι κακές τροφές

Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο επ. καθηγητής κ Κουβελάς υπάρχουν τροφές που θα πρέπει να αποφεύγονται να καταναλώνονται από τα παιδιά ή να καταναλώνονται κάτω από συγκεκριμένες οδηγίες των γονιών για να μην επιβαρύνονται τα δόντια.

Συγκεκριμένα μεταξύ των «κακών» τροφών, αυτών που κολλούν στα δόντια ή που έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε ζάχαρη, συγκαταλέγονται:

*Αποξηραμένα φρούτα ( κολλάνε πολύ εύκολα στα δόντια και η ζάχαρη "ταϊζει" τα βακτήρια στο στόμα , πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε οδοντική διάβρωση)

*Παγωτά- Αναψυκτικά ( η υπερκατανάλωση παγωτών και αναψυκτικών είναι πολύ κακό για τα δόντια, ιδιαίτερα αν λαμβάνονται πολύ συχνά, διότι η καταστροφή των δοντιών είναι ανάλογη με την συχνότητα λήψης τεριδονογόνων τροφών)

*Καραμέλες ( κολλάνε στα δόντια και μένουν πολύ ώρα στο στόμα σας μέχρι να λιώσουν)

*Λεμόνι και όξινες τροφές (Τροφές υψηλές σε οξέα- λεμόνι ντομάτα- μπορεί να φθείρουν τα δόντια, κυρίως όταν τρώγονται μόνες τους)

*Αμυλούχα τρόφιμα ( πατατάκια και το λευκό ψωμί κολλάνε ανάμεσα στα δόντια τρέφοντας με αυτόν τον τρόπο τα βακτήρια μέσα στο στόμα τα οποία με τη σειρά τους δημιουργούν την πλάκα).

Αντίθετα στις καλές τροφές, εκείνες, που διεγείρουν την παραγωγή σάλιου, το οποίο είναι προστατευτικός παράγοντας κατά της τερηδόνας, της περιοδοντίτιδας και των λοιμώξεων, είναι τα:

*Γαλακτοκομικά ( Το γάλα, το τυρί και το γιαούρτι αποτελούν τις κυριότερες πηγές ασβεστίου και φωσφόρου και είναι χρήσιμα για τα δόντια)

*Φθοριούχα ( Τα ψάρια, τα θαλασσινά και το τσάι, είναι τροφές πλούσιες σε φθόριο. Το φθόριο κάνει πιο ανθεκτική την αδαμαντίνη και το σμάλτο του δοντιού και εμποδίζει τη διάβρωση από τα οξέα)

*Βιταμινούχα ( Πορτοκάλι, φράουλες, μπρόκολο κ.α., επουλώνουν τις φλεγμονές και διατηρούν ακέραιους τους ιστούς του δοντιού)

*Λαχανικά ( Τα περισσότερα φρέσκα λαχανικά, σέλινο, μπρόκολο, όταν καταναλώνονται ωμά, είναι καλά για τα δόντια, καθώς λόγω των ινών που περιέχουν, απαιτούν καλό μάσημα, γεγονός που ενεργοποιεί την παραγωγή του σάλιου)

*Φρούτα ( Αντίστοιχα με τα λαχανικά και τα ωμά φρούτα κινητοποιούν την παραγωγή του σάλιου και ειδικά τα αχλάδια, που, σύμφωνα με έρευνες, δρουν πιο αποτελεσματικά στην εξουδετέρωση των οξέων απ' ότι άλλα φρούτα όπως οι μπανάνες, τα μήλα και τα μανταρίνια)

*Τσίχλες ( χωρίς ζάχαρη, αποσπούν τα τρόφιμα που είναι κολλημένα στα δόντια ενώ συγχρόνως αυξάνουν και την έκκριση σάλιου το οποίο εξουδετερώνει τα στοματικά οξέα)

*Ξυλιτόλη ( υποκατάστατο ζάχαρης, περιέχουν πολλές τσίχλες χωρίς ζάχαρη, μειώνει την οδοντική πλάκα, καθώς αποτρέπει μικρόβια και άλλου τύπου επιβλαβείς μικροοργανισμούς να δράσουν κατά του σμάλτου των δοντιών).

Απαραίτητη προϋπόθεση, πέρα από τη σωστή διατροφή, για να διατηρηθούν υγιή τα δόντια των παιδιών είναι ο καθαρισμός τουλάχιστον 3 φορές την ημέρα, αμέσως μετά από κάθε γεύμα.

Παράλληλα οι οδοντίατροι συνιστούν πριν τις διακοπές, να γίνεται η εξαμηνιαία επίσκεψη στον οδοντίατρο για καθαρισμό, φθορίωση και τσεκάπ.

Είναι καλύτερα εάν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, να εντοπιστεί πριν τις διακοπές, ώστε να μην υπάρχουν απρόοπτα τότε.

Επίσης εάν το παιδί αθλείται, ειδικά στο μπάσκετ, ποδόσφαιρο, μποξ και παρόμοια αθλήματα, καλό είναι να φορά προστατευτικό νάρθηκα, όπως και οι αθλητές, για πρόληψη καταγμάτων δοντιών και γνάθων.

Πράγματι, η καθημερινότητα για ένα παιδί που πάσχει από διαβήτη (τύπου 1 ή νεανικός διαβήτης όπως πολλοί συνηθίζουν να τον αποκαλούν) είναι αρκετά δύσκολη αν δεν πάρει η οικογένεια ή το ίδιο το παιδί απόφαση πως θα πρέπει να διαφέρει από τα άλλα παιδιά της ηλικίας του.

Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα σχεδόν 120 παιδιά νοσούν από διαβήτη,

συνήθως μετά από ιώσεις που καταστρέφουν μέρος του παγκρέατος (πιο συγκεκριμένα των β-κυττάρων του παγκρέατος που παράγουν την ινσουλίνη, ορμόνη που ελέγχει τη γλυκόζη του αίματος).

Πώς όμως μία μαμά θα καταλάβει ότι το παιδί της ίσως πάσχει από διαβήτη;

Τα συμπτώματα λίγο πολύ είναι σε όλα τα παιδιά τα ίδια.

Αν παρατηρήσετε ότι το παιδί παραπονιέται ότι διψάει πολύ ή ότι πεινάει πολύ, τότε αυτό ίσως είναι σημάδι.

Επίσης, αν δείτε ότι το παιδί πηγαίνει κατά τη διάρκεια της νύχτας συνεχώς στην τουαλέτα, ή σας λέει ότι νιώθει το στόμα του ξηρό, τότε ίσως να έχετε ενδείξεις.

Αν πάλι το δείτε να είναι συνεχώς και χωρίς κανέναν λόγο κουρασμένο ή ανεξήγητα χάνει συνεχώς βάρος, τότε θα πρέπει να απευθυνθείτε σε έναν παιδίατρο ο οποίος και θα σας καθοδηγήσει στις εξετάσεις που θα πρέπει να κάνει το παιδί.

Το ίδιο θα πρέπει να κάνετε αν δείτε ότι το παιδί νευριάζει πολύ εύκολα καθώς η απουσία ινσουλίνης στο αίμα επηρεάζει το νευρικό σύστημα του παιδιού.

Χρειάζεται και σε αυτές τις περιπτώσεις ένας ειδικός έλεγχος που θα γίνεται μια φορά το χρόνο.

Και εσείς οι ίδιοι μπορείτε να κάνετε μικρές δοκιμές για να διαπιστώσετε τις οπτικές και ακουστικές ικανότητες του παιδιού σας χωρίς ειδικά όργανα.

Εξέταση της όρασης

Τοποθετήστε απέναντι από το παιδί, αν αυτό δεν ξέρει ακόμα να διαβάζει, μικρά αντικείμενα ή σχήματα σε άσπρο και μαύρο χρώμα με διαφορετικά μεγέθη σε απόσταση από αυτό περίπου πέντε μέτρα.

Αν είναι δυνατό είναι καλύτερα να μη γνωρίζει ήδη που βρίσκονται.

Στη συνέχεια ζητήστε του να τα αναγνωρίσει.

Να θυμάστε ότι εκείνο που καταφέρνετε να βλέπετε εσείς πρέπει να το βλέπει και εκείνο.

Η όραση του σε αυτή την ηλικία κανονικά θα πρέπει να είναι άριστη.

Επαναλάβετε πολλές φορές την ίδια διαδικασία αλλάζοντας πολλά αντικείμενα.

Κάντε τη δοκιμή αυτή να φαίνεται ότι πρόκειται για ένα παιχνίδι έτσι που το παιδάκι να διασκεδάζει και να συνεργάζεται.

Φυσικά αν το παιδί βρίσκεται σε σχολική ηλικία και ξέρει να αναγνωρίζει γράμματα και αριθμούς μπορείτε να κάνετε το ίδιο πείραμα χρησιμοποιώντας για παράδειγμα μεγάλα άσπρα φύλλα, πάνω στα οποία έχετε κολλήσει μια σειρά από αριθμούς και γράμματα.

Φροντίστε να χρησιμοποιήσετε καλύτερα μαύρα αυτοκόλλητα και κάθε γράμμα ή αριθμός να έχει διαφορετικό μέγεθος.

Σε περίπτωση που αμφιβάλλετε για την οπτική οξύτητα του παιδιού σας επισκεφτείτε απαραίτητα κάποιον ειδικό.

Εξέταση ακοής

Σχετικά με τον έλεγχο της ακουστικής ικανότητας του παιδιού μας οι δικές μας δυνατότητες είναι περιορισμένες.

Μπορείτε να μιλάτε στο παιδί με χαμηλή φωνή από ορισμένη απόσταση.

Αυτό είναι προτιμότερο να γίνεται εάν δίπλα του βρίσκεται ένα άλλο άτομο με καλή ακουστική ικανότητα για να μπορείτε να κάνετε μια σύγκριση και για να σιγουρευτείτε ότι δε μιλάτε με πολύ χαμηλή φωνή.

Το παιδί πρέπει να επαναλαμβάνει αμέσως τις δικές σας λέξεις.

Τα αποτελέσματα των απαντήσεων φροντίστε να μην επηρεάσουν τη συμπεριφορά σας και να παραμείνετε φυσιολογικοί.

Όταν υπάρχει η υποψία κάποιου προβλήματος στην όραση είναι σημαντικό να πηγαίνετε το παιδί για μια λεπτομερή εξέταση, έτσι ώστε να εντοπισθεί η φύση του προβλήματος και να αντιμετωπισθεί ανάλογα.

Αν η οποιαδήποτε κατάσταση των ματιών του παιδιού αντιμετωπισθεί έγκαιρα τότε θα μπορεί να απολαμβάνει την καλύτερη δυνατή όραση.

Ποια είναι όμως τα σημάδια και τα συμπτώματα που θα σας οδηγήσουν στον οφθαλμίατρο;

- Αν παρατηρήσετε ότι το παιδάκι σας δυσκολεύεται να βλέπει καλά.

- Αν παρακολουθεί τηλεόραση σε πολύ κοντινή απόσταση τηλεόραση ή κρατάει ένα βιβλίο πολύ κοντά στο πρόσωπό του.

- Αν δυσκολεύεται να βρίσκει αμέσως μικρά αντικείμενα.

- Αν δεν μπορεί να αναγνωρίσει πρόσωπα και αντικείμενα από μικρή απόσταση

- Αν δεν μπορεί να δει στο σχολείο καθαρά στον πίνακα.

- Αν παραπονεθεί για πονοκεφάλους και ζάλη.

- Αν αποφεύγει δραστηριότητες που απαιτούν καλή όραση.

- Αν τρίβει ή ζαρώνει (μισοκλείνει) τα μάτια του προσπαθώντας να δει κάτι

- Αν τα ματάκια του μωρού σας τσιμπλιάζουν και δακρύζουν συχνά από τη γέννηση.

Στην περίπτωση αυτή αν παρατηρήσετε ότι τα συμπτώματα αυτά δεν υποχωρούν και δεν εξασθενούν θα πρέπει να εξετάσετε μήπως το μωράκι σας έχει απόφραξη της δακρυϊκής οδού που αποχετεύει τα δάκρυα.

- Αν το παιδάκι σας δείξει κάποια ευαισθησία στο φως.

- Αν παρατηρήσετε ότι η κόρη του ενός ή και των δυο ματιών είναι λευκή, ενώ φυσιολογικά θα έπρεπε να είναι μαύρη.

Το φαινόμενο αυτό λέγεται λευκοκορία και πρέπει οπωσδήποτε να το εξετάσει κάποιος οφθαλμίατρος.

- Αν το ένα ή και τα δύο ματάκια του μωρού σας είναι ιδιαίτερα μεγάλα ή αν η βλεφαρική σχισμή μεταξύ των 2 ματιών είναι άνιση.

Στην περίπτωση αυτή ο οφθαλμίατρος εξετάζει αν πρόκειται για διαφορά στο μέγεθος μεταξύ των δύο βολβών ή για βλεφαρόπτωση.

- Αν το παιδάκι έχει στραβισμό.

Η υπνοβασία είναι μια διαταραχή του ύπνου στα παιδιά η οποία συνήθως σταματάει όσο το παιδί μεγαλώνει.

Το παιδί που υπνοβατεί σηκώνεται από το κρεβάτι του, περπατάει και μιλάει ενώ βρίσκεται σε βαθύ ύπνο.

Τα μάτια του είναι ανοιχτά, η έκφρασή του κενή και όσο ο γονιός προσπαθεί να του μιλήσει εκείνο μπορεί να απαντά με λέξεις χωρίς λογική ροή και νόημα.

Παρ’ όλες τις προσπάθειες, είναι αδύνατο για τον γονιό να το ξυπνήσει.

Τέλος, μέσα σε λίγη ώρα το παιδί ηρεμεί, επιστρέφει σε βαθύ ύπνο και το επόμενο πρωί δεν θυμάται το γεγονός.

Η υπνοβασία είναι πιο συχνή σε μέλη της ίδιας οικογένειας, ενώ οι έρευνες τονίζουν τη γενετική της προδιάθεση.

Εμφανίζεται συχνότερα στα ανήλικα αγόρια σε αναλογία 4 προς 1.

Η ένταση των επεισοδίων υπνοβασίας μπορεί να ποικίλλει αλλά και να εξελιχθεί μέσα στον χρόνο από ήπια σε βαριά και συστηματική, όπου το παιδί τραυματίζεται σωματικά, νιώθει ντροπή, ενοχή και ψυχολογική σύγχυση γι’ αυτό που του συμβαίνει.

Πώς μπορεί ο γονιός να βοηθήσει το παιδί που υπνοβατεί;

Προσπαθήστε να μείνετε ήρεμοι και να σκεφτείτε ότι η υπνοβασία είναι ένα φαινόμενο φυσιολογικό στα παιδιά εφόσον δεν παρεμβαίνει στην καθημερινή του ζωή.

Αποδεχτείτε ότι δεν μπορείτε να σταματήσετε ένα επεισόδιο υπνοβασίας και παραμείνετε κοντά στο παιδί μέχρι να επιστρέψει στο κρεβάτι του.

Το μεγαλύτερό σας μέλημα πρέπει να είναι η φροντίδα για την ασφάλεια του παιδιού και για τον λόγο αυτόν είναι σημαντικό να απομακρύνετε τα αιχμηρά αντικείμενα από κοντά του και να κλειδώσετε τα παράθυρα του σπιτιού ώστε να μην τραυματιστεί.

Αν παρ’ όλα αυτά τα επεισόδια υπνοβασίας είναι συχνά, προσπαθήστε να σπάσετε τον φαύλο κύκλο του ύπνου, σημειώνοντας για μια εβδομάδα κάθε ημέρα την ώρα που το παιδί πέφτει για ύπνο και την ώρα που αρχίζει και υπνοβατεί.

Ξυπνήστε το παιδί 15 λεπτά πριν από την αναμενόμενη έναρξη του υπνοβατικού επεισοδίου.

Αυτό θα μειώσει την επανάληψή τους.

Επειδή το άγχος και η κούραση ενισχύουν τις υπνοβασίες στα μικρά παιδιά, παροτρύνετε το παιδί να κοιμάται πολλές ώρες και συζητάτε καθημερινά μαζί του για τα γεγονότα της ημέρας που το ταράζουν.

Εάν το παιδί όμως υπνοβατεί κάθε βράδυ, τραυματίζεται και έχει έντονο και ανεξέλεγκτο άγχος, τότε θα είναι χρήσιμο να επισκεφτείτε έναν παιδοψυχίατρο για να σας κατευθύνει θεραπευτικά.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ - Μυρσίνη Κωστοπούλου, ψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια (PhD)

Περίπου 1 στα 5 παιδιά υποφέρει από αλλεργία.

Οι γονείς συχνά δεν μπορούν να καταλάβουν ότι τα συμπτώματα όπως η ρινική καταρροή, το εξάνθημα και οι στομαχικές διαταραχές μπορούν να σηματοδοτήσουν μια αλλεργία.

Τις περισσότερες φορές αυτά τα συμπτώματα - ειδικά αν είναι μικρής διάρκειας - είναι το αποτέλεσμα ενός κρυολογήματος ή κάποια άλλης πάθησης.

Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, η αιτία είναι οι αλλεργίες.

Οι περισσότερες αλλεργικές παθήσεις είναι χρόνιες και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να γίνουν απειλητικές για τη ζωή του παιδιού μας.

Για το λόγο αυτό οφείλουμε να τις διαγνώσουμε έγκαιρα και να πάρουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα για την καλύτερη αντιμετώπιση τους.

Τι είναι η αλλεργία;

Όταν το παιδί παρουσιάσει μια αλλεργία, είναι το αποτέλεσμα της αντίδρασης του ανοσοποιητικού του συστήματος σε ορισμένες ουσίες.

Το ανοσοποιητικό σύστημα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην άμυνα του οργανισμού καθώς είναι προγραμματισμένο να καταπολεμά τις ασθένειες και να αναγνωρίζει διάφορους επιβλαβής παράγοντες όπως μικρόβια και ιούς.

Μερικές φορές όμως μπορεί να αντιδράσει σε μια αβλαβή ουσία, όπως είναι η γύρη.

Συγκεκριμένα τα άτομα που πάσχουν από αλλεργία εμφανίζουν κάποια διαταραχή στους μηχανισμούς ανοχής και το ανοσοποιητικό τους σύστημα αναγνωρίζει κάποιες ουσίες ως επιβλαβής ενώ σε φυσιολογικές συνθήκες είναι αθώες και υπεραντιδρά σε αυτές.

Η αλλεργική αντίδραση του μωρού σας μπορεί να επαναληφθεί κάθε φορά που είναι εκτεθειμένο στην αλλεργιογόνο ουσία που την προκάλεσε.

Τα αίτια που προκαλούν αυτή την περίεργη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος και τα παιδιά παρουσιάζουν αλλεργίες δεν είναι ξεκάθαρα.

Η κληρονομικότητα όμως φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο, χωρίς αυτό να αποτελεί κανόνα.

Για παράδειγμα, εάν ένας γονιός είναι αλλεργικός στην πενικιλίνη, το παιδί σας μπορεί να εμφανίσει αλλεργία σε κάτι άλλο.

Οι κυριότερες αλλεργικές παθήσεις είναι η αλλεργική ρινίτιδα και επιπεφυκίτιδα, το αλλεργικό άσθμα, η ατοπική δερματίτιδα (έκζεμα), η τροφική αλλεργία, η φαρμακευτική αλλεργία, η αλλεργία στα υμενόπτερα, η κνίδωση-αγγειοοίδημα και η αναφυλαξία.

Τι μπορώ να κάνω όταν το παιδί μου παρουσιάσει κάποια αλλεργική αντίδραση;

Το πρώτο πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να είστε πολύ παρατηρητικοί.

Όταν αντιληφθείτε κάποιο αλλεργικό σύμπτωμα στο παιδάκι σας πρέπει αμέσως να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό.

Ο παιδίατρος θα παρακολουθεί και θα ελέγχει την εξέλιξη της αλλεργικής πάθησης και θα σας δώσει κάποια ειδική αγωγή για τον περιορισμό των συμπτωμάτων και την καλύτερη αντιμετώπιση τους.

Αν υποψιαστείτε ότι το παιδάκι σας εμφανίζει αλλεργία σε κάτι συγκεκριμένο προσπαθήστε να μη το φέρνεται σε επαφή με αυτό.

Ο ουσιαστικότερος και σημαντικότερος τρόπος αντιμετώπισης των αλλεργιών είναι ο εντοπισμός των αλλεργιογόνων και η αποφυγή τους.

Αυτό σημαίνει ότι είναι πολύ σημαντικό οι γονείς και το παιδί να ενημερωθούν για το είδος της αλλεργίας, να μάθουν τι την προκαλεί, με ποια συμπτώματα εκδηλώνεται, ποια η φυσική της εξέλιξη και ποια είναι τα κατάλληλα και αναγκαία μέτρα που πρέπει να πάρουν για την καλύτερη αποφυγή των παραγόντων που την προκαλούν.

Η διάγνωση των αλλεργικών παθήσεων γίνεται συνήθως με αλλεργικά και αιματολογικά τεστ.

Τα αλλεργικά τεστ πρέπει να γίνονται από εξειδικευμένο αλλεργιολόγο και κατευθύνονται με βάση το ιστορικό του κάθε ασθενή.

Στόχος είναι να διαγνωσθεί με ακρίβεια η αλλεργιογόνος ουσία ώστε να ληφθούν τα καλύτερα μέσα για την πρόληψη και αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, αν και καμιά φορά τα αποτελέσματα μπορεί να μην είναι έγκυρα.

Ελέγξτε το περιβάλλον που ζει και μεγαλώνει το παιδί σας και φροντίστε να πάρετε τα απαραίτητα και βασικά μέτρα.

Προσπαθήστε να καθαρίζετε και να αερίζετε το σπίτι τακτικά , φροντίστε να καθαρίζετε τα φίλτρα του κλιματιστικού, χρησιμοποιήστε υποαλλεργικά απορρυπαντικά για το πλύσιμο των ρούχων και αποφύγετε να έρχεται το παιδί σας σε επαφή με λούτρινα παιχνίδια.

Αποφύγετε επίσης τις βόλτες στην ύπαιθρο τις πρώτες πρωινές ώρες και αργά το απόγευμα διότι τις ώρες αυτές παρατηρείται μεγάλη παραγωγή γύρης.

Μετά από κάθε βολτούλα είναι καλό να κάνετε πάντα ένα μπανάκι το παιδί σας χρησιμοποιώντας ήπια αφρόλουτρα.

Μικρές πρακτικές συμβουλές

Σε κάθε περίπτωση είναι απαραίτητη η ακριβής διάγνωση της αλλεργίας και πρέπει να αντιμετωπιστεί σύμφωνα πάντα με τις οδηγίες και την αγωγή που σας έχει χορηγήσει ο παιδίατρος.

- Σε περίπτωση που εντοπίσετε κάποιο εξάνθημα από τσίμπημα ή αλλεργία μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αντιισταμινικές αλοιφές που θα βρείτε στα φαρμακεία.

- Για την ανακούφιση της αλλεργικής ρινίτιδας μπορείτε να προμηθευτείτε αντιαλλεργικά και αποσυμφορητικά σπρέι.

- Καλό είναι να έχετε μαζί σας έτοιμες σύριγγες αδρεναλίνης.

Οι ενέσεις είναι εύκολες στη χρήση, αλλά πρέπει να γίνονται αποκλειστικά και μόνο σε περίπτωση αναφυλαξίας και όταν δεν είναι άμεσα προσιτή η ιατρική βοήθεια.

- Σε περίπτωση ερυθρότητας των ματιών χρησιμοποιείστε κολλύρια μόνο αν είστε σίγουροι ότι πρόκειται για αλλεργική επιπεφυκίτιδα.

Μέχρι να απευθυνθείτε σε κάποιον γιατρό, χρησιμοποιήστε σταγόνες φυσιολογικού ορού για να ξεπλύνετε το μάτι.